
Pitryajna and ancestral rites.
Mantra 1
ऋचं॒ वाचं॒ प्र प॑द्ये॒ मनो॒ यजु॒: प्र प॑द्ये॒ साम॑ प्रा॒णं प्र प॑द्ये॒ चक्षु॒: श्रोत्रं॒ प्र प॑द्ये । वागोज॑: स॒हौजो॒ मयि॑ प्राणापा॒नौ
ಋಕ್ ಮತ್ತು ವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಆಶ್ರಯ ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ; ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಯಜುಃನಲ್ಲಿ ನಾನು ಆಶ್ರಯ ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ; ಸಾಮ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣದಲ್ಲಿ ನಾನು ಆಶ್ರಯ ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ; ಚಕ್ಷು ಮತ್ತು ಶ್ರೋತ್ರದಲ್ಲಿ ನಾನು ಆಶ್ರಯ ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ. ವಾಣಿಯ ಓಜಸ್ಸು, ಬಲದ ಓಜಸ್ಸು, ಹಾಗೂ ಪ್ರಾಣ-ಅಪಾನಗಳು ನನ್ನೊಳಗೆ ಇರಲಿ।
Mantra 2
यन्मे॑ छि॒द्रं चक्षु॑षो॒ हृद॑यस्य॒ मन॑सो॒ वाति॑तृण्णं॒ बृह॒स्पति॑र्मे॒ तद्द॑धातु । शं नो॑ भवतु॒ भुव॑नस्य॒ यस्पति॑:
ನನ್ನ ಚಕ್ಷುವಿನಲ್ಲಿ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಯಾವ ದೋಷವೋ—ಗಾಳಿಯಿಂದ ಭೇದಿತವಾಗಿ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತವಾದುದೋ—ಅದನ್ನು ಬೃಹಸ್ಪತಿ ನನ್ನೊಳಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಿ. ಭುವನದ ಅಧಿಪತಿ ಅವನು ನಮಗೆ ಕಲ್ಯಾಣಕರನಾಗಲಿ।
Mantra 3
भूर्भुव॒: स्व॒: तत्स॑वि॒तुर्वरे॑ण्यं॒ भर्गो॑ दे॒वस्य॑ धीमहि । धियो॒ यो न॑: प्रचो॒दया॑त्
ಭೂಃ ಭುವಃ ಸ್ವಃ—ದೇವ ಸವಿತೃನ ಆ ಪರಮ ವರಣೀಯ ಭರ್ಗ (ತೇಜಸ್ಸು)ವನ್ನು ನಾವು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇವೆ; ಆತನು ನಮ್ಮ ಧಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸಲಿ.
Mantra 4
कया॑ नश्चि॒त्र आ भु॑वदू॒ती स॒दावृ॑ध॒: सखा॑ । कया॒ शचि॑ष्ठया वृ॒ता
ಯಾವ ಉಪಾಯದಿಂದ ಅಚ್ಚರಿಯ ಸಖನು, ಸದಾ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುವವನು, ಸಹಾಯದೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬರಲಿ? ಯಾವ ಅತ್ಯಂತ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನು ವರಿಸಲ್ಪಡಬೇಕೆ?
Mantra 5
कस्त्वा॑ स॒त्यो मदा॑नां॒ मᳪहि॑ष्ठो मत्स॒दन्ध॑सः । दृ॒ढा चि॑दा॒रुजे॒ वसु॑
ಹೇ ಸತ್ಯವಂತನೇ! ಮದಗಳಲ್ಲಿ (ಉಲ್ಲಾಸಗಳಲ್ಲಿ) ಅತ್ಯಂತ ಮಹಾನ್ ದಾತನಾಗಿ, ಸೋಮಪಾನದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುವವನು—ಯಾರು ದೃಢವಾದುದನ್ನೂ ಸಹ ಸಂಪತ್ತಿಗಾಗಿ ಚೀರಿ ಬಿಡುವನು?
Mantra 6
अ॒भी षु ण॒: सखी॑नामवि॒ता ज॑रितॄ॒णाम् । श॒तं भ॑वास्यू॒तिभि॑:
ಸಖಿಗಳ ಸಂಗದಲ್ಲಿ ನೀನು ನಮ್ಮ ರಕ್ಷಕನಾಗು; ಸ್ತುತಿಸುವವರ ಪಾಲಕನಾಗು. ನೂರು ಸಹಾಯಗಳೊಂದಿಗೆ ನೀನು ಉಪಸ್ಥಿತನಾಗಿರು.
Mantra 7
कया॒ त्वं न ऊ॒त्याभि प्र म॑न्दसे वृषन् । कया॑ स्तो॒तृभ्य॒ आ भ॑र
ಹೇ ವೃಷಭ (ಇಂದ್ರ), ಯಾವ ನೆರವಿನಿಂದ ನೀನು ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತೀಯ? ಯಾವ ಉಪಾಯದಿಂದ ಸ್ತೋತೃಗಳಿಗೆ ನಿನ್ನ ವರವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತರುತ್ತೀಯ?
Mantra 8
इन्द्रो॒ विश्व॑स्य राजति । शं नो॑ अस्तु द्वि॒पदे॒ शं चतु॑ष्पदे
ಇಂದ್ರನು ಸರ್ವದ ಮೇಲೂ ಆಳುತ್ತಾನೆ। ನಮಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ—ದ್ವಿಪದರಿಗೆ ಶುಭ, ಚತುಷ್ಪದರಿಗೆ ಶುಭ।
Mantra 9
शं नो॑ मि॒त्र: शं वरु॑ण॒: शं नो॑ भवत्वर्य॒मा । शं न॒ इन्द्रो॒ बृह॒स्पति॒: शं नो॒ विष्णु॑रुरुक्र॒मः
ನಮಗೆ ಮಿತ್ರನು ಶುಭಕರನಾಗಲಿ; ವರುಣನೂ ನಮಗೆ ಶುಭಕರನಾಗಲಿ; ಅರ್ಯಮಾನನು ನಮಗೆ ಶುಭವನ್ನು ತರುವವನಾಗಲಿ। ಇಂದ್ರನೂ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯೂ ನಮಗೆ ಶುಭಕರರಾಗಲಿ; ವಿಶಾಲ ಪಾದವಿಕ್ಷೇಪವಿರುವ ಉರುಕ್ರಮ ವಿಷ್ಣುವೂ ನಮಗೆ ಶುಭಕರನಾಗಲಿ।
Mantra 10
शं नो॒ वात॑: पवता॒ᳪ शं न॑स्तपतु॒ सूर्य॑: । शं न॒: कनि॑क्रदद्दे॒वः प॒र्जन्यो॑ अ॒भि व॑र्षतु
ನಮಗೆ ಕಲ್ಯಾಣವಾಗುವಂತೆ ವಾಯು ಬೀಸಲಿ; ನಮಗೆ ಕಲ್ಯಾಣವಾಗುವಂತೆ ಸೂರ್ಯನು ತಾಪ ನೀಡಲಿ. ಗರ್ಜಿಸುವ ದೇವ ಪರ್ಜನ್ಯನು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಶುಭವಾಗಿ ಮಳೆ ಸುರಿಸಲಿ.
Mantra 11
अहा॑नि॒ शं भव॑न्तु न॒: शᳪ रात्री॒: प्रति॑ धीयताम् । शं न॑ इन्द्रा॒ग्नी भ॑वता॒मवो॑भि॒: शं न॒ इन्द्रा॒वरु॑णा रा॒तह॑व्या । शं न॑ इन्द्रापू॒षणा॒ वाज॑सातौ॒ शमिन्द्रा॒सोमा॑ सुवि॒ताय॒ शं योः
ನಮಗೆ ದಿನಗಳು ಕಲ್ಯಾಣಕರವಾಗಲಿ; ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿಗಳು ನಮ್ಮ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಲಿ. ಇಂದ್ರ-ಅಗ್ನಿಗಳು ತಮ್ಮ ಸಹಾಯಗಳಿಂದ ನಮಗೆ ಕಲ್ಯಾಣಕರರಾಗಲಿ; ಹವಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಇಂದ್ರ-ವರುಣರು ನಮಗೆ ಕಲ್ಯಾಣಕರರಾಗಲಿ. ವಾಜ (ಬಲ) ಜಯಿಸುವಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರ-ಪೂಷಣರು ನಮಗೆ ಕಲ್ಯಾಣಕರರಾಗಲಿ; ಸುವಿತ (ಸುಗತಿ)ಗಾಗಿ ಇಂದ್ರ-ಸೋಮರು ನಮಗೆ ಕಲ್ಯಾಣ, ಸುಖ ಮತ್ತು ಕ್ಷೇಮವಾಗಲಿ.
Mantra 12
शं नो॑ दे॒वीर॒भिष्ट॑य॒ आपो॑ भवन्तु पी॒तये॑ । शं योर॒भि स्र॑वन्तु नः
ನಮಗೆ ಅಭಿಷ್ಟ ಸಹಾಯಕಿಯರಾದ ದೇವಿಯರಾದ ಆಪಃ (ಜಲಗಳು) ಕುಡಿಯಲು ನಮಗೆ ಕಲ್ಯಾಣಕರವಾಗಲಿ. ಕಲ್ಯಾಣ ಮತ್ತು ಸುಖ-ಕ್ಷೇಮದೊಂದಿಗೆ ಅವುಗಳು ನಮ್ಮತ್ತ ಹರಿದು ಬರಲಿ.
Mantra 13
स्यो॒ना पृ॑थिवि नो भवानृक्ष॒रा नि॒वेश॑नी । यच्छा॑ न॒: शर्म॑ स॒प्रथा॑:
ಹೇ ಪೃಥಿವಿ, ನೀನು ನಮಗೆ ಸ್ಯೋನಾ (ಶುಭಕರ), ಅಹಿಂಸಕಳಾಗಿ, ನಿವಾಸ ಮತ್ತು ವಿಶ್ರಾಂತಿಯ ಸ್ಥಾನವಾಗಿರು; ನಮಗೆ ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ ಶರ್ಮ (ಆಶ್ರಯ)ವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು.
Mantra 14
आपो॒ हि ष्ठा म॑यो॒भुव॒स्ता न॑ ऊ॒र्जे द॑धातन । म॒हे रणा॑य॒ चक्ष॑से
ನೀವು ಅಪಃ (ಜಲಗಳು) ಹಿ ಷ್ಠಾ ಮಯೋಭುವಃ—ಆನಂದದ ಮೂಲಗಳು; ಆದ್ದರಿಂದ ನಮಗೆ ಊರ್ಜೆ (ಪೋಷಣ)ವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿ—ಮಹತ್ತಾದುದನ್ನು, ರಣ (ಸ್ಪರ್ಧೆ/ಸಮರ)ದಲ್ಲಿ ಜಯಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಚಕ್ಷಸೇ (ಸ್ಪಷ್ಟ ದೃಷ್ಟಿ)ಗಾಗಿ.
Mantra 15
यो व॑: शि॒वत॑मो॒ रस॒स्तस्य॑ भाजयते॒ह न॑: । उ॒श॒तीरि॑व मा॒तर॑:
ಹೇ ಮಾತೃಗಳೇ (ಆಪಃ), ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇರುವ ಅತ್ಯಂತ ಶಿವತಮ ರಸ (ಶುಭತಮ ಸಾರ) ಅದರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನೂ ಇಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗಾರರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿರಿ; ಪ್ರೀತಿಯ ಸ್ತ್ರೀಯರು ತಮ್ಮವರಿಗೆ ನೀಡುವಂತೆ.
Mantra 16
तस्मा॒ अरं॑ गमाम वो॒ यस्य॒ क्षया॑य॒ जिन्व॑थ । आपो॑ ज॒नय॑था च नः
ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಆ (ಆಶೀರ್ವಾದ)ವನ್ನು ನಾವು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಪಡೆಯೋಣ—ಯಾವುದರಿಂದ ನೀವು ಸ್ಥಿರ ನಿವಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಉತ್ತೇಜನ ನೀಡುತ್ತೀರಿ (ಪೋಷಿಸುತ್ತೀರಿ); ಮತ್ತು ಹೇ ಆಪಃ, ಯಾವುದರಿಂದ ನೀವು ನಮಗಾಗಿ ಸಂತಾನ ಮತ್ತು ವೃದ್ಧಿಯನ್ನೂ ಜನಿಸುತ್ತೀರಿ.
Mantra 17
द्यौ: शान्ति॑र॒न्तरि॑क्ष॒ᳪ शान्ति॑: पृथि॒वी शान्ति॒राप॒: शान्ति॒रोष॑धय॒: शान्ति॑: । वन॒स्पत॑य॒: शान्ति॒र्विश्वे॑ दे॒वाः शान्ति॒र्ब्रह्म॒ शान्ति॒: सर्व॒ᳪ शान्ति॒: शान्ति॑रे॒व शान्ति॒: सा मा॒ शान्ति॑रेधि
ದ್ಯೌನಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ; ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ; ಪೃಥಿವಿಯಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ; ಜಲಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ; ಔಷಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ; ವನಸ್ಪತಿಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ. ಸರ್ವ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ; ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ; ಸರ್ವದಲ್ಲೂ ಶಾಂತಿ; ಶಾಂತಿ—ಹೌದು, ಶಾಂತಿ. ಆ ಶಾಂತಿ ನನಗೆ ಲಭಿಸಲಿ.
Mantra 18
दृते॒ दृᳪह॑ मा मि॒त्रस्य॑ मा॒ चक्षु॑षा॒ सर्वा॑णि भू॒तानि॒ समी॑क्षन्ताम् । मि॒त्रस्या॒हं चक्षु॑षा॒ सर्वा॑णि भू॒तानि॒ समी॑क्षे । मि॒त्रस्य॒ चक्षु॑षा॒ समी॑क्षामहे
ಹೇ ದೃಢೇ, ನನ್ನನ್ನು ದೃಢಗೊಳಿಸು. ಮಿತ್ರನ ಚಕ್ಷುವಿನಿಂದ ಸರ್ವ ಭೂತಗಳು ನನ್ನನ್ನು ನೋಡುವಂತಾಗಲಿ. ಮಿತ್ರನ ಚಕ್ಷುವಿನಿಂದ ನಾನು ಸರ್ವ ಭೂತಗಳನ್ನು ನೋಡುವೆನು. ಮಿತ್ರನ ಚಕ್ಷುವಿನಿಂದ ನಾವು ನೋಡುವೆವು.
Mantra 19
दृते॒ दृᳪह॑ मा । ज्योक्ते॑ स॒न्दृशि॑ जीव्यासं॒ ज्योक्ते॑ स॒न्दृशि॑ जीव्यासम्
ಹೇ ದೃಢೇ, ನನ್ನನ್ನು ದೃಢಗೊಳಿಸು. ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ, ಶುಭ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ನಾನು ಜೀವಿಸಲಿ; ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ, ಶುಭ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ನಾನು ಜೀವಿಸಲಿ.
Mantra 20
नम॑स्ते॒ हर॑से शो॒चिषे॒ नम॑स्ते अस्त्व॒र्चिषे॑ । अ॒न्याँस्ते॑ अ॒स्मत्त॑पन्तु हे॒तय॑: पाव॒को अ॒स्मभ्य॑ᳪ शि॒वो भ॑व
ಹೇ ಹರ (ತಾಮ್ರವರ್ಣ ಅಗ್ನಿ), ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಹೇ ಶೋಚಿಷ್ (ತೇಜಸ್ಸು), ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೇ ಅರ್ಚಿಷ್ (ಜ್ವಾಲೆ), ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೇ ಪಾವಕ, ನಿನ್ನ ಹೇತಯಃ (ಬಾಣಗಳು/ಪ್ರಹಾರಗಳು) ನಮ್ಮನ್ನು ಅಲ್ಲ, ಇತರರನ್ನು ದಹಿಸಲಿ; ನಮ್ಮಿಗೆ ನೀನು ಶಿವ (ಕಲ್ಯಾಣಕರ)ನಾಗು.
Mantra 21
नम॑स्ते अस्तु वि॒द्युते॒ नम॑स्ते स्तनयि॒त्नवे॑ । नम॑स्ते भगवन्नस्तु॒ यत॒: स्व॒: स॒मीह॑से
ಹೇ ವಿದ್ಯುತ್ (ಮಿಂಚು), ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಹೇ ಸ್ತನಯಿತ್ನು (ಗುಡುಗು/ವಜ್ರಧ್ವನಿ), ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೇ ಭಗವನ್, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ—ಯತಃ ನೀನು ಸ್ವಃ (ಸ್ವರ್ಗ)ದ ಕಡೆಗೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೀಯೋ.
Mantra 22
यतो॑-यतः स॒मीह॑से॒ ततो॑ नो॒ अभ॑यं कुरु । शं न॑: कुरु प्र॒जाभ्योऽभ॑यं नः प॒शुभ्य॑:
ನೀನು ಯಾವ ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಕಡೆಗೆ ಸಮೀಹಸೇ (ಬರುವ/ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ) ಮಾಡುತ್ತೀಯೋ, ಆ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ನಮಗೆ ಅಭಯವನ್ನು ಮಾಡು. ನಮಗೆ ಶಂ (ಕಲ್ಯಾಣ) ಮಾಡು; ನಮ್ಮ ಪ್ರಜೆಗೆ ಅಭಯ, ನಮ್ಮ ಪಶುಗಳಿಗೆ ಅಭಯ.
Mantra 23
सु॒मि॒त्रि॒या न॒ आप॒ ओष॑धयः सन्तु दुर्मित्रि॒यास्तस्मै॑ सन्तु॒ यो॒ऽस्मान् द्वेष्टि॒ यं च॑ व॒यं द्वि॒ष्मः
ನಮಗೆ ಜಲಗಳೂ ಔಷಧಿಗಳೂ ಸುಮಿತ್ರಭಾವದಿಂದಿರಲಿ; ಆದರೆ ನಮ್ಮನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವವನಿಗೂ, ನಾವು ದ್ವೇಷಿಸುವವನಿಗೂ, ಅವನಿಗೆ ಅವು ದುರ್ಮಿತ್ರಭಾವದಿಂದಿರಲಿ.
Mantra 24
तच्चक्षु॑र्दे॒वहि॑तं पु॒रस्ता॑च्छु॒क्रमुच्च॑रत् । पश्ये॑म श॒रद॑ः श॒तं जीवे॑म श॒रद॑ः श॒तᳪ शृणु॑याम श॒रद॑ः श॒तं प्र ब्र॑वाम श॒रद॑ः श॒तमदी॑नाः स्याम श॒रद॑ः श॒तं भूय॑श्च श॒रद॑ः श॒तात्
ಆ ದೇವಹಿತವಾದ ಚಕ್ಷು—ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದುದು—ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸಿದೆ. ನಾವು ನೂರು ಶರತ್ತುಗಳನ್ನು ನೋಡೋಣ; ನೂರು ಶರತ್ತುಗಳನ್ನು ಬದುಕೋಣ; ನೂರು ಶರತ್ತುಗಳನ್ನು ಕೇಳೋಣ; ನೂರು ಶರತ್ತುಗಳನ್ನು ವಾಣಿ ಹೊರಡಿಸೋಣ; ನೂರು ಶರತ್ತುಗಳವರೆಗೆ ಅದೀನರು (ಅಖಂಡರು) ಆಗಿರೋಣ—ಮತ್ತೂ ನೂರು ಶರತ್ತುಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನದಾಗಿ.
Because mortuary rites require a protected field: time, directions, elements, and intention must be brought into ṛta so the transition is fear-free (abhaya) and welfare-producing (śam) for both community and departed.
It consecrates the rite by invoking Savitṛ’s radiance as guiding clarity—aligning speech, breath, and mind toward auspicious, correctly oriented action.
They are not merely described but ritually harmonized: waters are sanctified for support and drinking, and weather/storm powers are saluted and pacified so they become protective rather than disruptive to the rite.