नैमित्तिकविधिक्रमः (Occasional Rites and Their Procedure)

Verse 1

उपमन्युरुवाच । अतः परं प्रवक्ष्यामि शिवाश्रमनिषेविणाम् । शिवशास्त्रोक्तमार्गेण नैमित्तिकविधिक्रमम्

ಉಪಮನ್ಯು ಹೇಳಿದರು—ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಶಿವಾಶ್ರಮವನ್ನು ಸೇವಿಸುವ ಭಕ್ತರಿಗಾಗಿ, ಶಿವಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತ ಮಾರ್ಗದಂತೆ ನೈಮಿತ್ತಿಕ ವಿಧಿಗಳ ಕ್ರಮವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 2

सर्वेष्वपि च मासेषु पक्षयोरुभयोरपि । अष्टाभ्यां च चतुर्दश्यां तथा पर्वाणि च क्रमात्

ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ, ಎರಡೂ ಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಅಷ್ಟಮಿ ಮತ್ತು ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು, ಹಾಗೆಯೇ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪರ್ವದಿನಗಳಲ್ಲಿಯೂ (ಈ ಶಿವಾನುಷ್ಠಾನ ಮಾಡಬೇಕು)।

Verse 3

अयने विषुवे चैव ग्रहणेषु विशेषतः । कर्तव्या महती पूजा ह्यधिका वापि शक्तितः

ಅಯನಕಾಲದಲ್ಲೂ ವಿಷುವದಲ್ಲೂ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗ್ರಹಣಗಳಲ್ಲಿ, ಶಿವನಿಗೆ ಮಹಾಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಅಥವಾ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಇನ್ನೂ ಅಧಿಕ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 4

मासिमासि यथान्यायं ब्रह्मकूर्चं प्रसाध्य तु । स्नापयित्वा शिवं तेन पिबेच्छेषमुपोषितः

ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಬ್ರಹ್ಮಕೂರ್ಚವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ, ಅದರಿಂದ ಭಗವಾನ್ ಶಿವನಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಉಪವಾಸದಿಂದ ಉಳಿದುದನ್ನು ಪ್ರಸಾದವಾಗಿ ಕುಡಿಯಬೇಕು.

Verse 5

ब्रह्महत्यादिदोषाणामतीव महतामपि । निष्कृतिर्ब्रह्मकूर्चस्य पानान्नान्या विशिष्यते

ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾದಿ ಅತಿಮಹಾದೋಷಗಳಿಗೂ ಬ್ರಹ್ಮಕೂರ್ಚ ವ್ರತದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಸಿದ ಪಾನಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಮತ್ತೊಂದಿಲ್ಲ.

Verse 6

पौषे पुष्यनक्षत्रे कुर्यान्नीराजनं विभोः । माघे मघाख्ये नक्षत्रे प्रदद्याद्घृतकंबलम्

ಪೌಷ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಯ ನಕ್ಷತ್ರವಿರುವಾಗ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಪರಮೇಶ್ವರನಿಗೆ ಶುಭ ನೀರಾಜನ (ಆರತಿ) ಮಾಡಬೇಕು. ಮಾಘ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಮಘಾ ನಕ್ಷತ್ರ ಬಂದಾಗ ತುಪ್ಪದಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಿದ ಕಂಬಳವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 7

फाल्गुने चोत्तरान्ते वै प्रारभेत महोत्सवम् । चैत्रे चित्रापौर्णमास्यां दोलां कुर्याद्यथाविधि

ಫಾಲ್ಗುಣ ಮಾಸದ ಅಂತ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮಹೋತ್ಸವವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಚೈತ್ರ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಾ ನಕ್ಷತ್ರಯುಕ್ತ ಪೂರ್ಣಿಮೆಯಂದು ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ದೋಲಾ-ಉತ್ಸವ (ಊಯಲ ಸೇವೆ) ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 8

वैशाख्यां तु विशाखायां कुर्यात्पुष्पमहालयम् । ज्येष्ठे मूलाख्यनक्षत्रे शीतकुम्भं प्रदापयेत्

ವೈಶಾಖ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ವಿಶಾಖಾ ನಕ್ಷತ್ರವಿರುವಾಗ ಪುಷ್ಪಮಹಾಲಯವನ್ನು (ಹೂವಿನ ಮಹಾ ಅರ್ಪಣ-ಸ್ಥಾನ) ಏರ್ಪಡಿಸಬೇಕು. ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಮೂಲಾ ನಕ್ಷತ್ರವಿರುವಾಗ ಶೀತಲ ಜಲಕುಂಭವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 9

आषाढे चोत्तराषाढे पवित्रारोपणं तथा । श्रावणे प्राकृतान्यापि मण्डलानि प्रकल्पयेत्

ಆಷಾಢ ಮಾಸದಲ್ಲಿಯೂ ಉತ್ತರಾಷಾಢಾ ನಕ್ಷತ್ರ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಪವಿತ್ರಾರೋಪಣ (ಪವಿತ್ರ ದಾರ/ಮಾಲೆಗಳ ಸ್ಥಾಪನೆ) ಮಾಡಬೇಕು. ಶ್ರಾವಣ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ರೂಢಿಯಾದ (ಪ್ರಾಕೃತ) ಮಂಡಲಗಳನ್ನೂ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು.

Verse 10

श्रविष्ठाख्ये तु नक्षत्रे प्रौष्ठपद्यां ततः परम् । प्रोक्षयेच्च जलक्रीडां पूर्वाषाढाश्रये दिने

ಶ್ರವಿಷ್ಠಾ (ಧನಿಷ್ಠಾ) ನಕ್ಷತ್ರವಿರುವಾಗ ಮತ್ತು ನಂತರ ಪ್ರೋಷ್ಠಪದಾ ದಿನದಲ್ಲಿ ಪ್ರೋಕ್ಷಣ ಹಾಗೂ ಜಲಕ್ರೀಡಾ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಪೂರ್ವಾಷಾಢಾ ಅಧಿಷ್ಠಿತ ದಿನದಲ್ಲಿಯೂ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 11

आश्वयुज्यां ततो दद्यात्पायसं च नवोदनम् । अग्निकार्यं च तेनैव कुर्याच्छतभिषग्दिने

ನಂತರ ಆಶ್ವಯುಜ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಪಾಯಸ ಹಾಗೂ ನವೋದನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಅದೇ ಅರ್ಪಣದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಶತಭಿಷಜ್ ದಿನದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಅಗ್ನಿಕಾರ್ಯವನ್ನೂ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 12

कार्तिक्यां कृतिकायोगे दद्याद्दीपसहस्रकम् । मार्गशीर्षे तथार्द्रायां घृतेन स्नापयेच्छिवम्

ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಕೃತ್ತಿಕಾ ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ದೀಪಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಮಾರ್ಗಶೀರ್ಷದಲ್ಲಿ ಆರ್ಧ್ರಾ ನಕ್ಷತ್ರಕಾಲದಲ್ಲಿ ತುಪ್ಪದಿಂದ ಶಿವನಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ (ಸ್ನಾಪನ) ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 13

अशक्तस्तेषु कालेषु कुर्यादुत्सवमेव वा । आस्थानं वा महापूजामधिकं वा समर्चनम्

ಆ ಸಮಯಗಳಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂಜೆ ಮಾಡಲು ಅಶಕ್ತನಾದರೆ ಉತ್ಸವವನ್ನು ನಡೆಸಬಹುದು; ಅಥವಾ ಆಸ್ಥಾನ (ಔಪಚಾರಿಕ ಅಧಿಷ್ಠಾನ) ಮಾಡಬಹುದು; ಅಥವಾ ಮಹಾಪೂಜೆ; ಇಲ್ಲವೇ ಇನ್ನೂ ಅಧಿಕ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಮರ್ಚನೆ ಮಾಡಬಹುದು.

Verse 14

आवृत्ते ऽपि च कल्याणे प्रशस्तेष्वपि कर्मसु । दौर्मनस्ये दुराचारे दुःस्वप्ने दुष्टदर्शने

ಕಲ್ಯಾಣಕರ ಹಾಗೂ ಪ್ರಶಸ್ತ ಕರ್ಮಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ ಮನೋವ್ಯಥೆ ಉಂಟಾದರೆ, ದುರಾಚಾರಕ್ಕೆ ಜಾರಿದರೆ, ದುಃಸ್ವಪ್ನಗಳು ಬಂದರೆ ಅಥವಾ ಅಶುಭ ದರ್ಶನಗಳು ಕಂಡರೆ—ಇವುಗಳನ್ನು ಅಂತರಂಗದ ಅಶಾಂತಿಯ ಲಕ್ಷಣವೆಂದು ತಿಳಿದು ಶಿವಚಿಂತನೆ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧಿಯ ಕಡೆಗೆ ಮರಳಬೇಕು.

Verse 15

उत्पाते वाशुभेन्यस्मिन्रोगे वा प्रबले ऽथ वा । स्नानपूजाजपध्यानहोमदानादिकाः क्रियः

ಉತ್ಪಾತ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಅಶುಭ ಸ್ಥಿತಿ ಉಂಟಾದಾಗ, ಅಥವಾ ತೀವ್ರ ರೋಗ ಬಂದಾಗ, ಸ್ನಾನ, ಪೂಜೆ, ಜಪ, ಧ್ಯಾನ, ಹೋಮ, ದಾನ ಮೊದಲಾದ ಪವಿತ್ರ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 16

निर्मितानुगुणाः कार्याः पुरश्चरणपूर्विकाः । शिवानले च विहते पुनस्सन्धानमाचरेत्

ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಯಥಾವಿಧಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದುದಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ನಡೆಯಬೇಕು; ಅವು ಪುರಶ್ಚರಣದಿಂದ ಪೂರ್ವಭಾವಿತವಾಗಿರಬೇಕು. ಶಿವಾನಲ (ಸಂಸ್ಕೃತ ಯಜ್ಞಾಗ್ನಿ) ಅಡ್ಡಿಪಡಿದರೆ ಅಥವಾ ನಂದಿದರೆ, ಪುನಃ ಸಂಧಾನ—ಪುನಃಸ್ಥಾಪನೆ—ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 17

य एवं शर्वधर्मिष्ठो वर्तते नित्यमुद्यतः । तस्यैकजन्मना मुक्तिं प्रयच्छति महेश्वरः

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಶರ್ವ (ಶ್ರೀಶಿವ) ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ದೃಢನಿಷ್ಠನಾಗಿ, ನಿತ್ಯ ಜಾಗರೂಕನಾಗಿ ಸಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದಿರುವವನಿಗೆ—ಮಹೇಶ್ವರನು ಒಂದೇ ಜನ್ಮದಲ್ಲೇ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪ್ರಸಾದಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 18

एतद्यथोत्तरं कुर्यान्नित्यनैमित्तिकेषु यः । दिव्यं श्रीकंठनाथस्य स्थानमाद्यं स गच्छति

ನಿತ್ಯ ಹಾಗೂ ನೈಮಿತ್ತಿಕ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸುವವನು ಶ್ರೀಕಂಠನಾಥ (ಭಗವಾನ್ ಶಿವ)ನ ಆದ್ಯ ದಿವ್ಯ ಧಾಮವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ।

Verse 19

तत्र भुक्त्वा महाभोगान्कल्पकोटिशतन्नरः । कालांतरेच्युतस्तस्मादौमं कौमारमेव च

ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ಆ ಪುರುಷನು ನೂರಾರು ಕೋಟಿ ಕಲ್ಪಗಳವರೆಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ; ಕಾಲಾಂತದಲ್ಲಿ ಆ ಲೋಕದಿಂದ ಚ್ಯುತನಾಗಿ, ನಂತರ ‘ಔಮ—ಕೌಮಾರ’ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 20

संप्राप्य वैष्णवं ब्राह्मं रुद्रलोकं विशेषतः । तत्रोषित्वा चिरं कालं भुक्त्वा भोगान्यथोदितान्

ವೈಷ್ಣವ ಹಾಗೂ ಬ್ರಾಹ್ಮ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆದು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರುದ್ರಲೋಕವನ್ನು ಹೊಂದಿ—ಅಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ವಾಸಿಸಿ, ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದ ದಿವ್ಯಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 21

पुनश्चोर्ध्वं गतस्तस्मादतीत्य स्थानपञ्चकम् । श्रीकण्ठाज्ज्ञानमासाद्य तस्माच्छैवपुरं व्रजेत्

ನಂತರ ಆ ಲೋಕದಿಂದ ಇನ್ನೂ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಐದು ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಮೀರಿ, ಶ್ರೀಕಂಠ (ಭಗವಾನ್ ಶಿವ)ರಿಂದ ಮೋಕ್ಷದಾಯಕ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು, ತದನಂತರ ಶೈವಪುರ—ಪರಮ ಶೈವ ಲೋಕ—ಕ್ಕೆ ತೆರಳುತ್ತಾನೆ।

Verse 22

अर्धचर्यारतश्चापि द्विरावृत्त्यैवमेव तु । पश्चाज्ज्ञानं समासाद्य शिवसायुज्यमाप्नुयात्

ಯಾವನು ಕೇವಲ ಅರ್ಧಚರ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರೂ, ಅದನ್ನೇ ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ಬಾರಿ ಆವರ್ತಿಸಿದರೆ, ನಂತರ ಸತ್ಯಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು ಶಿವಸಾಯುಜ್ಯ—ಶಿವನೊಂದಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಏಕತ್ವ—ವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 23

अर्धार्धचरितो यस्तु देही देहक्षयात्परम् । अंडांतं वोर्ध्वमव्यक्तमतीत्य भुवनद्वयम्

ಗತಿ ಅರ್ಧಮಾತ್ರ ಪೂರ್ಣವಾದ ಆ ದೇಹಿ, ದೇಹಕ್ಷಯವಾದ ನಂತರವೂ ಅಂಡದ ಮಿತಿಯನ್ನು ದಾಟಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಅವ್ಯಕ್ತವನ್ನು ಸೇರಿ, ಎರಡೂ ಭುವನಗಳನ್ನು ಅತಿಕ್ರಮಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 24

संप्राप्य पौरुषं रौद्रस्थानमद्रीन्द्रजापतेः । अनेकयुगसाहस्रं भुक्त्वा भोगाननेकधा

ಪರ್ವತೇಂದ್ರನು ಜಪಿಸಿ ಸ್ತುತಿಸುವ ಪ್ರಭುವಿನ ಪೌರುಷಮಯ ರೌದ್ರಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದು, ಅವನು ಅನೇಕ ಯುಗಸಹಸ್ರಗಳವರೆಗೆ ನಾನಾವಿಧ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಹಲವು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಿದನು.

Verse 25

पुण्यक्षये क्षितिं प्राप्य कुले महति जायते । तत्रापि पूर्वसंस्कारवशेन स महाद्युतिः

ಪುಣ್ಯ ಕ್ಷಯವಾದಾಗ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸೇರಿ ಮಹಾನ್ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಪೂರ್ವಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಬಲದಿಂದ ಅವನು ಮಹಾದ್ಯುತಿ—ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 26

पशुधर्मान्परित्यज्य शिवधर्मरतो भवेत् । तद्धर्मगौरवादेव ध्यात्वा शिवपुरं व्रजेत्

ಪಶುಧರ್ಮ—ಬಂಧನಜೀವನದ ಮಾರ್ಗ—ಅದನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಶಿವಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣನಾಗು. ಆ ಧರ್ಮಗೌರವದಿಂದ ಧ್ಯಾನಿಸಿದರೆ ಶಿವಪುರವನ್ನು ಸೇರುವೆ.

Verse 27

भोगांश्च विविधान्भुक्त्वा विद्येश्वरपदं व्रजेत् । तत्र विद्येश्वरैस्सार्धं भुक्त्वा भोगान्बहून्क्रमात्

ವಿವಿಧ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ವಿದ್ಯೇಶ್ವರಪದವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯೇಶ್ವರರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅನೇಕ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 28

अण्डस्यांतर्बहिर्वाथ सकृदावर्तते पुनः । ततो लब्ध्वा शिवज्ञानं परां भक्तिमवाप्य च

ನಂತರ ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ-ಅಂಡದ ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಒಂದೇ ಸುತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಪರಿವ್ರಮನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಆಗ ಶಿವಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು ಪರಾಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಪ್ರಭುವಿನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಮೋಕ್ಷದತ್ತ ಮುಖಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 29

शिवसाधर्म्यमासाद्य न भूयो विनिवर्तते । यश्चातीव शिवे भक्तो विषयासक्तचित्तवत्

ಶಿವಸಾಧರ್ಮ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದವನು ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿರುಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಶಿವನಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಭಕ್ತನಾದವನ ಚಿತ್ತವು, ವಿಷಯಾಸಕ್ತನ ಮನಸ್ಸಿನಂತೆ, ಶಿವನಲ್ಲೇ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಲೀನವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 30

शिवदर्मानसो कुर्वन्नकुर्वन्वापि मुच्यते । एकावृत्तो द्विरावृत्तस्त्रिरावृत्तो निवर्तकः

ಶಿವಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಮಾಡುವವನಾಗಲಿ ಮಾಡದವನಾಗಲಿ—ಅವನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಒಮ್ಮೆ ತಿರುಗಿದವನು ‘ಏಕಾವೃತ್ತ’; ಎರಡು ಬಾರಿ ‘ದ್ವಿರಾವೃತ್ತ’; ಮೂರು ಬಾರಿ ತಿರುಗಿದವನು ‘ನಿವರ್ತಕ’ (ಮತ್ತೆ ಮರಳದವನು).

Verse 31

न पुनश्चक्रवर्ती स्याच्छिवधर्माधिकारवान् । तस्माच्च्छिवाश्रितो भूत्वा येन केनापि हेतुना

ಮತ್ತೆ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ರಾಜನೂ ಶಿವಧರ್ಮದ ನಿಜವಾದ ಅಧಿಕಾರಿಯಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದಲಾದರೂ ಶಿವನ ಶರಣಾಗತಿಯಾದವನು ಶಿವಮಾರ್ಗಕ್ಕೂ ಅದರ ಪರಮ ಫಲಕ್ಕೂ ಯೋಗ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 32

शिवधर्मे मतिं कुर्याच्छ्रेयसे चेत्कृतोद्यमः । नात्र निर्बंधयिष्यामो वयं केचन केनचित्

ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಬಯಸಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವವನು ಶಿವಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸಲಿ. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಾವು ಯಾರ ಮೇಲೂ ಯಾವುದೇ ಬಲವಂತವನ್ನು ವಿಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 33

निर्बन्धेभ्यो ऽतिवादेभ्यः प्रकृत्यैतन्न रोचते । रोचते वा परेभ्यस्तु पुण्यसंस्कारगौरवात्

ಈ (ಉಪದೇಶ/ಪರಮತತ್ತ್ವ) ಸ್ವಭಾವತಃ ಬಲವಂತದ ಹಠದಲ್ಲಿಯೂ ಅತಿವಾದದ ವಾದವಿವಾದದಲ್ಲಿಯೂ ರುಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪುಣ್ಯಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಗಂಭೀರತೆಯಿಂದ ಕೆಲವರಿಗೆ ಇದು ಪ್ರಿಯವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 34

संसारकारणं येषां न प्ररोढुमलं भवेत् । प्रकृत्यनुगुणं तस्माद्विमृश्यैतदशेषतः

ಸಂಸಾರಬಂಧನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ಮಲವು ಯಾರಲ್ಲಿ ಮೊಳಕೆಯೊಡೆಯುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅವರು ಈ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿಮರ್ಶಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು—ಶಿವಕೃಪೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತಿಪಥ ಯೋಗ್ಯವಾಗಲು।

Verse 35

शिवधर्मे ऽधिकुर्वीत यदीच्छेच्छिवमात्मनः

ಯಾರಾದರೂ ತನ್ನಿಗಾಗಿ ಶಿವನನ್ನು—ಅಂದರೆ ಶಿವಸಾಯುಜ್ಯ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷದಾಯಕ ಕೃಪೆಯನ್ನು—ಬಯಸಿದರೆ, ಅವನು ಶಿವಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು।