Shiva Purana — Rudra Samhita, Shloka 26
गिलासुर-आक्रमणम् तथा शिवसैन्य-समाह्वानम् — The Assault of Gila and Śiva’s Mobilization
जिते तस्मिञ्छुक्रस्तदनु दितिजान्युद्धविहतान् यदा विद्यावीर्यात्पुनरपि सजीवान्प्रकुरुते । तदा बद्ध्वानीतः पशुरिव गणैभूतपतये निगीर्णस्तेनासौ त्रिपुररिपुणा दानवगुरुः
jite tasmiñchukrastadanu ditijānyuddhavihatān yadā vidyāvīryātpunarapi sajīvānprakurute | tadā baddhvānītaḥ paśuriva gaṇaibhūtapataye nigīrṇastenāsau tripuraripuṇā dānavaguruḥ
ದೈತ್ಯರು ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬಳಿಕ, ಶುಕ್ರನು ಮಂತ್ರವಿದ್ಯೆಯ ಬಲದಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ದಿತಿಜರನ್ನು ಮತ್ತೆ ಜೀವಂತಗೊಳಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು. ಆಗ ಗಣರು ಅವನನ್ನು ಪಶುವಿನಂತೆ ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿ ಭೂತಪತಿ ಮಹಾದೇವನ ಬಳಿಗೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು; ಅಲ್ಲಿ ತ್ರಿಪುರಾರಿಯಾದ ಶಿವನು ಆ ದಾನವಗುರುವನ್ನೇ ನುಂಗಿಬಿಟ್ಟನು.
Suta Goswami (narrating to the sages at Naimiṣāraṇya)
Tattva Level: pati
Shiva Form: Tripurāntaka
FAQs
The verse highlights Śiva as Pati—the sovereign Lord who governs life, death, and karmic limitation—showing that even extraordinary mantra-power used for egoic, Asuric aims is ultimately restrained by the Supreme.
Śiva appears here in a Saguna role as Tripura-ripu and Bhūtapati, the accessible Lord who protects cosmic order; Linga-worship honors this same Lord as the supreme refuge beyond the Asuras’ manipulative powers.
A practical takeaway is to cultivate Śiva-śaraṇāgati (surrender) through japa of the Pañcākṣarī “Om Namaḥ Śivāya,” along with Tripuṇḍra (bhasma) remembrance of impermanence, aligning one’s spiritual power with dharma rather than pride.