Shiva Purana — Rudra Samhita, Shloka 32
जलंधरयुद्धे मायाप्रयोगः — Jalandhara’s Māyā in the Battle with Śiva
हंतुं चराचरं सर्वं समर्थोऽहं सवासवम् । को महेश्वर मद्बाणैरभेद्यो भुवनत्रये । बालभावेन भगवांतपसैव विनिर्जितः । ब्रह्मा बलिष्ठः स्थाने मे मुनिभिस्सुरपुंगवैः
haṃtuṃ carācaraṃ sarvaṃ samartho'haṃ savāsavam | ko maheśvara madbāṇairabhedyo bhuvanatraye | bālabhāvena bhagavāṃtapasaiva vinirjitaḥ | brahmā baliṣṭhaḥ sthāne me munibhissurapuṃgavaiḥ
“ನಾನು ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ದೇವರನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ ಸಮಸ್ತ ಚರಾಚರವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ಸಮರ್ಥನು. ಓ ಮಹೇಶ್ವರಾ! ತ್ರಿಭುವನದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಗೆ ಅಭೇದ್ಯನಾದವನು ಯಾರು? ಬಾಲಲೀಲೆಯಂತೆ, ಕೇವಲ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ನಾನು ಭಗವಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನೂ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡೆ. ಬಲಿಷ್ಠನೆಂದು ಖ್ಯಾತನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನೂ ನನ್ನ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ತನ್ನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ—ಮುನಿಗಳು ಮತ್ತು ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠರ ಆಧಾರದಿಂದ.”
An arrogant warrior (asura-like opponent) addressing Lord Śiva as Maheśvara in the Yuddhakhaṇḍa battle narrative
Tattva Level: pashu
Shiva Form: Rudra
FAQs
The verse highlights ahaṅkāra (spiritual pride): power, weapons, and even tapas become bondage when used to boast against Maheśvara; Śiva’s supremacy is not merely martial but metaphysical—He is Pati, beyond the three worlds.
Calling Śiva “Maheśvara” in a challenge contrasts human/asuric confidence with Saguna Śiva as the accessible Lord who still transcends all worlds; Linga-worship disciplines ego, turning power-seeking into surrender and devotion.
A practical takeaway is ego-purification through japa of the Pañcākṣarī (Om Namaḥ Śivāya) with vibhūti (Tripuṇḍra) remembrance—offering one’s strength and achievements to Śiva rather than claiming them as “mine.”