देवाः वैकुण्ठगमनम् तथा विष्णोः अवतारस्तुतिः | Devas Go to Vaikuṇṭha and Praise Viṣṇu’s Avatāras

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । पुनर्दैत्यं समायांतं दृष्ट्वा देवास्सवासवाः । भयात्प्रकंपितास्सर्वे सहैवादुद्रुवुर्द्रुतम्

ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಹೇಳಿದನು—ದೈತ್ಯನು ಮತ್ತೆ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ಎಲ್ಲ ದೇವರುಗಳು ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿ, ಕೂಡಲೇ ಒಟ್ಟಾಗಿ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಿಹೋದರು.

Verse 2

वैकुंठं प्रययुस्सर्वे पुरस्कृत्य प्रजापतिम् । तुष्टुवुस्ते सुरा नत्वा सप्रजापतयोऽखिलाः

ಆಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರೂ ಪ್ರಜಾಪತಿಯನ್ನು ಮುಂಚೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ವೈಕುಂಠಕ್ಕೆ ಹೊರಟರು. ಪ್ರಜಾಪತಿಗಳೊಡನೆ ಸಮಸ್ತ ದೇವರುಗಳು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

Verse 3

देवा ऊचुः । हृषीकेश महाबाहो भगवन् मधुसूदन । नमस्ते देवदेवेश सर्वदैत्यविनाशक

ದೇವರುಗಳು ಹೇಳಿದರು— ಓ ಹೃಷೀಕೇಶ, ಮಹಾಬಾಹೋ, ಭಗವಾನ್ ಮಧುಸೂದನ! ಓ ದೇವದೇವೇಶ, ಸರ್ವ ದೈತ್ಯವಿನಾಶಕ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 4

मत्स्यरूपाय ते विष्णो वेदान्नीतवते नमः । सत्यव्रतेन सद्राज्ञा प्रलयाब्धिविहारिणे

ಓ ವಿಷ್ಣೋ! ಮತ್ಸ್ಯರೂಪ ಧರಿಸಿ ವೇದಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ ನಿಮಗೆ ನಮಃ. ಸತ್ಪ್ರಭು ಸತ್ಯವ್ರತ ರಾಜನೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಳಯಸಾಗರದಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸಿದ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 5

कुर्वाणानां सुराणां च मथनायोद्यमं भृशम् । बिभ्रते मंदरगिरिं कूर्मरूपाय ते नमः

ದೇವರುಗಳು ಸಮುದ್ರಮಥನಕ್ಕೆ ಬಹಳ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಮಂದರಗಿರಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಕೂರ್ಮರೂಪಧಾರಿಯಾದ ನಿಮಗೆ ನಮಃ.

Verse 6

नमस्ते भगवन्नाथ क्रतवे सूकरात्मने । वसुंधरां जनाधारां मूद्धतो बिभ्रते नमः

ಹೇ ಭಗವನ್ನಾಥಾ! ಕ್ರತುವಿನ ನಿಮಿತ್ತ ಸೂಕರರೂಪ ಧರಿಸಿದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಸಮಸ್ತ ಜನಾಧಾರವಾದ ವಸುಂಧರೆಯನ್ನು ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಧರಿಸುವ ನಿನಗೆ ನಮಃ।

Verse 7

वामनाय नमस्तुभ्यमुपेन्द्राख्याय विष्णवे । विप्ररूपेण दैत्येन्द्रं बलिं छलयते विभो

ಹೇ ವಾಮನನೇ, ಉಪೇಂದ್ರನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ವಿಷ್ಣುವೇ! ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೇ ವಿಭೋ! ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂಪ ಧರಿಸಿ ದಾನವಾಧಿಪತಿ ಬಲಿಯನ್ನು ಮೋಸಗೊಳಿಸಿದ ನಿನಗೆ ನಮಃ।

Verse 8

नमः परशुरामाय क्षत्रनिःक्षत्रकारिणे । मातुर्हितकृते तुभ्यं कुपितायासतां द्रुहे

ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲ ಮಾಡಿದ ಪರಶುರಾಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ತಾಯಿಯ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಕ್ರೋಧಗೊಂಡ, ದುಷ್ಟರ ಶತ್ರುವಾದ ನಿನಗೆ ನಮಃ।

Verse 9

रामाय लोकरामाय मर्यादापुरुषाय ते । रावणांतकरायाशु सीतायाः पतये नमः

ಲೋಕಗಳನ್ನು ರಮಿಸುವ ರಾಮನೇ, ಮರ್ಯಾದಾಪುರುಷನೇ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ರಾವಣನ ಅಂತ್ಯ ಮಾಡಿದ, ಸೀತೆಯ ಪತಿಯಾದ ನಿನಗೆ ನಮಃ।

Verse 10

नमस्ते ज्ञानगूढाय कृष्णाय परमात्मन । राधाविहारशीलाय नानालीलाकराय च

ನಮಸ್ಕಾರ—ಜ್ಞಾನಗೂಢನಾದ ಪರಮಾತ್ಮ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ; ರಾಧಾ-ವಿಹಾರದಲ್ಲಿ ರಮಿಸುವವನಿಗೆ, ಅನೇಕ ದಿವ್ಯ ಲೀಲೆಯನ್ನು ಮಾಡುವವನಿಗೆ ನಮಃ.

Verse 11

नमस्ते गूढदेहाय वेदनिंदाकराय च । योगाचार्याय जैनाय वौद्धरूपाय मापते

ಗೂಢದೇಹಧಾರಿಯಾದ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; (ಆವರಣರೂಪದಲ್ಲಿ) ವೇದನಿಂದೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ನಿಮಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ. ಯೋಗಾಚಾರ್ಯ, ಜೈನರೂಪ, ಬೌದ್ಧರೂಪ ಧರಿಸುವ ಓ ಪ್ರಭು, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 12

नमस्ते कल्किरूपाय म्लेच्छानामंतकारिणे । अनन्तशक्तिरूपाय सद्धर्मस्थापनाय च

ಕಲ್ಕಿರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿ ಮ್ಲೇಚ್ಛರ ಅಂತ್ಯ ಮಾಡುವವನೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಅನಂತಶಕ್ತಿಸ್ವರূপನೇ, ಸದ್ದರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವವನೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 13

नमस्ते कपिलरूपाय देवहूत्यै महात्मने । वदते सांख्ययोगं च सांख्याचार्याय वै प्रभो

ಓ ಪ್ರಭು! ದೇವಹೂತಿಯ ಮಹಾತ್ಮ ಪುತ್ರನಾದ ಕಪಿಲರೂಪದಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಸಾಂಖ್ಯಯೋಗವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದವನೇ, ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸಾಂಖ್ಯಾಚಾರ್ಯನೇ—ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 14

नमः परमहंसाय ज्ञानं संवदते परम् । विधात्रे ज्ञानरूपाय येनात्मा संप्रसीदति

ಪರಮ ಪರಮಹಂಸನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಪರಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಘೋಷಿಸುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪ ವಿಧಾತ್ರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಅವನಿಂದ ಆತ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರಸನ್ನವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 15

वेदव्यासाय वेदानां विभागं कुर्वते नमः । हिताय सर्वलोकानां पुराणरचनाय च

ವೇದಗಳನ್ನು ವಿಭಾಗಿಸಿದ ವೇದವ್ಯಾಸನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಮತ್ತು ಸರ್ವಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 16

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखंडे देवयुद्धवर्णनं नाम षोडशोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಶಿವಮಹಾಪುರಾಣದ ದ್ವಿತೀಯ ರುದ್ರಸಂಹಿತೆಯ ಪಂಚಮ ಯುದ್ಧಖಂಡದಲ್ಲಿ ‘ದೇವಯುದ್ಧವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಹದಿನಾರನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।

Verse 17

आर्तिहंत्रे स्वदासानां सुखदाय शुभाय च । पीताम्बराय हरये तार्क्ष्ययानाय ते नमः । सर्वक्रियायैककर्त्रे शरण्याय नमोनमः

ಹೇ ನಿನ್ನ ದಾಸರ ಆರ್ಥಿಯನ್ನು ಹರಣ ಮಾಡುವವನೇ, ಸುಖಶುಭಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನೇ! ಪೀತಾಂಬರಧಾರಿ ಹರಿ, ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ (ಗರುಡ) ವಾಹನನೇ—ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಸರ್ವ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಏಕಕರ್ತಾ, ಶರಣ್ಯನೇ—ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮೋ ನಮಃ.

Verse 18

दैत्यसंतापितामर्त्य दुःखादिध्वंसवज्रक । शेषतल्पशयायार्कचन्द्रनेत्राय ते नमः

ದೈತ್ಯರಿಂದ ಪೀಡಿತ ಮನುಷ್ಯರ ದುಃಖಾದಿಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ವಜ್ರಸ್ವರೂಪನೇ! ಶೇಷತಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಶಯನಿಸುವವನೇ, ಸೂರ್ಯಚಂದ್ರನೇತ್ರಧಾರಿಯೇ—ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 19

कृपासिन्धो रमानाथ पाहि नश्शरणागतान् । जलंधरेण देवाश्च स्वर्गात्सर्वे निराकृताः

ಹೇ ಕೃಪಾಸಿಂಧು, ಹೇ ರಮಾನಾಥ! ಶರಣಾಗತರಾದ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು. ಜಲಂಧರನಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ದೇವರುಗಳು ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಹೊರಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

Verse 20

सूर्यो निस्सारितः स्थानाच्चन्द्रो वह्निस्तथैव च । पातालान्नागराजश्च धर्मराजो निराकृतः

ಸೂರ್ಯನನ್ನು ತನ್ನ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಹೊರಹಾಕಲಾಯಿತು; ಚಂದ್ರನೂ ಅಗ್ನಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಪಾತಾಳದಿಂದ ನಾಗರಾಜನನ್ನೂ ತಳ್ಳಿಹಾಕಲಾಯಿತು; ಧರ್ಮರಾಜ ಯಮನೂ ನಿರಾಕೃತನಾದನು.

Verse 21

विचरंति यथा मर्त्याश्शोभंते नैव ते सुराः । शरणं ते वयं प्राप्ता वधस्तस्य विचिंत्यताम्

ಮರ್ತ್ಯರಂತೆ ದೇವರೂ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ಅವರ ಕಾಂತಿ ಇನ್ನು ಇಲ್ಲ. ನಾವು ನಿಮ್ಮ ಶರಣಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ—ದಯವಿಟ್ಟು ಅವನ ವಧವನ್ನು ನಿರ್ಣಯಿಸಿರಿ।

Verse 22

सनत्कुमार उवाच । इति दीनवचश्श्रुत्वा देवानां मधुसूदनः । जगाद करुणासिन्धुर्मे घनिर्ह्रादया गिरा

ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಹೇಳಿದರು—ದೇವರ ದೀನವಚನಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕರುಣಾಸಾಗರನಾದ ಮಧುಸೂದನ (ವಿಷ್ಣು) ಮೇಘಗರ್ಜನೆಯಂತೆ ಗಂಭೀರ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಹೇಳಿದರು।

Verse 23

विष्णुरुवाच । भयं त्यजत हे देवा गमिष्याम्यहमाहवम् । जलंधरेण दैत्येन करिष्यामि पराक्रमम्

ವಿಷ್ಣು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವರೇ, ಭಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ। ನಾನು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಗೆ ಹೋಗುವೆ; ದೈತ್ಯ ಜಲಂಧರನೊಂದಿಗೆ ಸಮರದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ತೋರಿಸುವೆ।

Verse 24

इत्युक्त्वा सहसोत्थाय दैत्यारिः खिन्नमानसः । आरोहद्गरुडं वेगात्कृपया भक्तवत्सलः

ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ ದೈತ್ಯಶತ್ರು ತಕ್ಷಣ ಎದ್ದನು. ಮನಸ್ಸು ಚಿಂತೆಯಿಂದ ಭಾರವಾಗಿದ್ದರೂ, ಭಕ್ತವತ್ಸಲನಾದ ಪ್ರಭು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ವೇಗವಾಗಿ ಗರುಡನ ಮೇಲೆ ಏರಿದನು।

Verse 25

गच्छन्तं वल्लभं दृष्ट्वा देवैस्सार्द्धं समुद्रजा । सांजलिर्बाष्पनयना लक्ष्मीर्वचनमब्रवीत्

ದೇವರೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ವಲ್ಲಭನು ಹೊರಟುಹೋಗುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಸಮುದ್ರಜಾ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಂಜಲಿ ಹಿಡಿದು ನಿಂತು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು।

Verse 26

लक्ष्म्युवाच । अहं ते वल्लभा नाथ भक्ता यदि च सर्वदा । तत्कथं ते मम भ्राता युद्धे वध्यः कृपानिधे

ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಹೇಳಿದರು—ನಾಥಾ! ನಾನು ಸದಾ ನಿಮ್ಮ ವಲ್ಲಭೆಯೂ ಭಕ್ತೆಯೂ ಆಗಿದ್ದರೆ, ಕೃಪಾನಿಧೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸಹೋದರನು ವಧ್ಯನಾಗುವುದು ಹೇಗೆ?

Verse 27

विष्णुरुवाच । जलंधरेण दैत्येन करिष्यामि पराक्रमम् । तैस्संस्तुतो गमिष्यामि युद्धाय त्वरितान्वितः

ವಿಷ್ಣುವು ಹೇಳಿದರು— “ದೈತ್ಯ ಜಲಂಧರನ ವಿರುದ್ಧ ನಾನು ನನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವೆನು. ಅವರಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಉತ್ತೇಜಿತನಾಗಿ, ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹೊರಡುತ್ತೇನೆ.”

Verse 28

रुद्रांशसंभवत्वाच्च ब्रह्मणो वचनादपि । प्रीत्या च तव नैवायं मम वध्यो जलंधरः

ಜಲಂಧರನು ರುದ್ರಾಂಶದಿಂದ ಜನಿಸಿದವನು; ಬ್ರಹ್ಮನ ವಚನವೂ ಇದೆ. ಇನ್ನೂ ನಿನ್ನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ—ಈ ಜಲಂಧರನನ್ನು ನಾನು ವಧಿಸಲಾರೆನು.

Verse 29

सनत्कुमार उवाच । इत्युक्त्वा गरुडारूढश्शंखचक्रगदासिभृत् । विष्णुर्वेगाद्ययौ योद्धुं देवैश्शक्रादिभिस्सह

ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಹೇಳಿದರು— ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿ, ಗರುಡಾರೂಢನಾಗಿ ಶಂಖ-ಚಕ್ರ-ಗದೆ-ಖಡ್ಗಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ವಿಷ್ಣು, ಇಂದ್ರಾದಿ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.

Verse 30

द्रुतं स प्राप तत्रैव यत्र दैत्यो जलंधरः । कुर्वन् सिंहरवं देवैर्ज्वलद्भिर्विष्णुतेजसा

ಅವನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ದೈತ್ಯ ಜಲಂಧರನಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೇ ತಲುಪಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ಸಿಂಹನಾದ ಮಾಡಿದನು; ದೇವತೆಗಳು ವಿಷ್ಣು-ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಜ್ವಲಿಸಿ ದಿವ್ಯಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಜ್ವಲಿತರಾದರು.

Verse 31

अथारुणानुजजवपक्षवातप्रपीडिताः । वात्याविवर्तिता दैत्या बभ्रमुः खे यथा घनाः

ಅಂದು ಅರುಣನ ಅನುಜನ ವೇಗವಂತ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಂದ ಎದ್ದ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ದೈತ್ಯರು, ಆ ಚಂಡಮಾರುತದಿಂದ ಸುತ್ತಾಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮೋಡಗಳಂತೆ ವೃತ್ತವಾಗಿ ಅಲೆದಾಡಿದರು।

Verse 32

ततो जलंधरो दृष्ट्वा दैत्यान् वात्याप्रपीडितान् । उद्धृत्य वचनं क्रोधाद्द्रुतं विष्णुं समभ्यगात्

ನಂತರ ಜಲಂಧರನು ಚಂಡಮಾರುತದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ದೈತ್ಯರನ್ನು ನೋಡಿ ಕೋಪದಿಂದ ಎದ್ದು, ಕ್ರೋಧಭರಿತ ವಚನವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ತ್ವರಿತವಾಗಿ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಮುಂದಾದನು।

Verse 33

एतस्मिन्नंतरे देवाश्चक्रुर्युद्धं प्रहर्षिताः । तेजसा च हरेः पुष्टा महाबलसमन्विताः

ಇದರ ಮಧ್ಯೆ ದೇವರುಗಳು ಹರ್ಷದಿಂದ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಹರಿಯ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಬಲವರ್ಧಿತರಾಗಿ, ಮಹಾಬಲಸಮನ್ವಿತರಾಗಿ, ಅವರು ಪುನಃ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಸಮರ ನಡೆಸಿದರು।

Verse 34

युद्धोद्यतं समालोक्य देवसैन्यमुपस्थितम् । दैत्यानाज्ञापयामास समरे चातिदुर्मदान्

ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿ ನಿಂತ ದೇವಸೈನ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ಸಮರದಲ್ಲಿ ಅತಿದುರ್ದಮರಾದ ದೈತ್ಯರಿಗೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಇಳಿಯಲು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು।

Verse 35

जलंधर उवाच । भोभो दैत्यवरा यूयं युद्धं कुरुत दुस्तरम् । शक्राद्यैरमरैरद्य प्रबलैः कातरैस्सदा

ಜಲಂಧರನು ಹೇಳಿದನು—ಹೋ ಹೋ! ಹೇ ದೈತ್ಯಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಇಂದು ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ) ಮೊದಲಾದ ಅಮರರೊಂದಿಗೆ ದುಸ್ತರ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಿರಿ; ಅವರು ಬಲಿಷ್ಠರಾದರೂ ಸದಾ ಒಳಗಿನಿಂದ ಕಾತರರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

Verse 36

मौर्यास्तु लक्षसंख्याता धौम्रा हि शतसंख्यकाः । असुराः कोटिसंख्याताः कालकेयास्तथैव च

ಮೌರ್ಯರು ಲಕ್ಷಸಂಖ್ಯೆಯಿದ್ದರು, ಧೌಮ್ರರು ಶತಸಂಖ್ಯೆಯಿದ್ದರು; ಅಸುರರು ಕೋಟಿಸಂಖ್ಯೆಯಿದ್ದರು, ಹಾಗೆಯೇ ಕಾಲಕೇಯರೂ ಸಹ.

Verse 37

कालकानां दौर्हृदानां कंकानां लक्षसंख्यया । अन्येऽपि स्वबलैर्युक्ता विनिर्यांतु ममाज्ञया

ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಕಾಲಕರು, ದೌರ್ಹೃದರು, ಕಂಕರು—ಲಕ್ಷಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ—ಬಯಲೇರಲಿ. ಇತರರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಬಲಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊರಡಲಿ.

Verse 38

सर्वे सज्जा विनिर्यात बहुसेनाभिसंयुताः । नानाशस्त्रास्त्रसंयुक्ता निर्भयाः गतसंशयाः

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಿದ್ಧರಾಗಿ ಅನೇಕ ಸೇನಾ ವಿಭಾಗಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟರು. ನಾನಾವಿಧ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಸಜ್ಜಾಗಿ, ನಿರ್ಭಯರಾಗಿ, ಸಂಶಯರಹಿತರಾಗಿ ಮುಂದುವರಿದರು.

Verse 39

भोभो शुंभनिशुंभौ च देवान्समरकातरान् । क्षणेन सुमहावीर्यौ तुच्छान्नाशयतं युवाम्

ಹೋ ಹೋ! ಶುಂಬ-ನಿಶುಂಬರೇ! ದೇವರುಗಳು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೀತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ಮಹಾವೀರರು—ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಈ ತುಚ್ಛರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿರಿ.

Verse 40

सनत्कुमार उवाच । दैत्या जलंधराज्ञप्ता इत्थं युद्धविशारदाः । युयुधुस्ते सुरास्सर्वे चतुरंगबलान्विताः

ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಹೇಳಿದರು—ಜಲಂಧರ ರಾಜನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಯುದ್ಧನಿಪುಣರಾದ ದೈತ್ಯರು ಹೀಗೆ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದರು; ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ದೇವರೂ ಚತುರಂಗ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಪ್ರವೃತ್ತರಾದರು.

Verse 41

गदाभिस्तीक्ष्णबाणैश्च शूलपट्टिशतोमरैः । केचित्परशुशूलैश्च निजघ्नुस्ते परस्परम्

ಕೆಲವರು ಗದೆಗಳೂ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳೂ, ಶೂಲ-ಪಟ್ಟಿಶ-ತೋಮರಗಳಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಹೊಡೆದರು; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಪರಶು ಮತ್ತು ತ್ರಿಶೂಲಗಳಿಂದ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಸಂಹರಿಸಿದರು.

Verse 42

नानायुधैश्च परैस्तत्र निजघ्नुस्ते बलान्विता । देवास्तथा महावीरा हृषीकेशबलान्विताः । युयुधुस्तीक्ष्णबाणाश्च क्षिपंतस्सिंहवद्रवाः

ಅಲ್ಲಿ ಬಲಸಂಪನ್ನರಾದ ದೇವರುಗಳು ನಾನಾವಿಧ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಶತ್ರುಬಲವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದರು. ಹೃಷೀಕೇಶ (ವಿಷ್ಣು)ನ ಬಲದಿಂದ ಯುಕ್ತರಾದ ಆ ಮಹಾವೀರ ದೇವರುಗಳು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಎಸೆದು ಸಿಂಹದಂತೆ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸಿದರು.

Verse 43

केचिद्बाणैस्तु तीक्ष्णैश्च केचिन्मुसलतोमरैः । केचित्परशुशूलैश्च निजघ्नुस्ते परस्परम्

ಕೆಲವರು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಕೆಲವರು ಮುಸಲ ಮತ್ತು ತೋಮರಗಳಿಂದ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಪರಶು ಹಾಗೂ ತ್ರಿಶೂಲಗಳಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಹೊಡೆದರು.

Verse 44

इत्थं सुराणां दैत्यानां संग्रामस्समभून्महान् । अत्युल्बणो मुनीनां हि सिद्धानां भय कारकः

ಹೀಗೆ ದೇವರುಗಳೂ ದೈತ್ಯರೂ ನಡುವೆ ಮಹಾಸಂಗ್ರಾಮವು ಸಂಭವಿಸಿತು. ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಉಗ್ರವಾಗಿದ್ದು, ಮುನಿಗಳಿಗೂ ಸಿದ್ಧರಿಗೂ ಭಯಕಾರಕವಾಯಿತು.