शिवस्य तपोऽनुष्ठानम् — Śiva’s Austerity and Meditation at Himavat (Gaṅgā-Region)

Verse 1

ब्रह्मोवाच । वर्द्धमाना गिरेः पुत्री सा शक्ति लोकपूजिता । अष्टवर्षा यदा जाता हिमालयगृहे सती

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಗಿರಿರಾಜನ ಪುತ್ರಿಯಾದ ಆ ಲೋಕಪೂಜಿತ ಪರಾಶಕ್ತಿ ಕ್ರಮೇಣ ವೃದ್ಧಿಯಾದಳು. ಅವಳು ಎಂಟು ವರ್ಷದಾಗಿದಾಗ, ಆ ಸತಿ ಹಿಮಾಲಯನ ಗೃಹದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದಳು.

Verse 2

तज्जन्म गिरिशो ज्ञात्वा सतीविरहकातरः । कृत्वा तामद्भुतामन्तर्मुमोदातीव नारद

ಓ ನಾರದಾ! ಅವಳ ಜನ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದು ಗಿರೀಶ (ಶಿವ) ಸತಿ-ವಿರಹದಿಂದ ವ್ಯಾಕುಲನಾಗಿ, ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಆ ಅದ್ಭುತ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಅತ್ಯಂತ ಹರ್ಷಗೊಂಡನು.

Verse 3

तस्मिन्नेवान्तरे शम्भुर्लौकिकीं गतिमाश्रितः । समाधातुं मनस्सम्यक्तपः कर्त्तुं समैच्छत

ಅದೇ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಶಂಭು ಲೋಕಿಕ ನಡೆ-ನುಡಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ಯಥಾವಿಧಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದನು.

Verse 4

कांश्चिद्गणवराञ्छान्तान्नंद्यादीनवगृह्य च । गङ्गावतारमगमद्धिमवत्प्रस्थमुत्तमम्

ನಂದಿ ಮೊದಲಾದ ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗಣರನ್ನು ಜೊತೆಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಗಂಗಾವತರಣವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಅವರು ಹಿಮವಂತನ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಪರ್ವತಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು।

Verse 5

यत्र गंगा निपतिता पुरा ब्रह्मपुरात्स्रुता । सर्वाघौघविनाशाय पावनी परमा मुने

ಹೇ ಮುನೇ, ಅದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಯು ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಿಂದ ಹರಿದು ಇಳಿದಳು—ಸರ್ವ ಪಾಪಪ್ರವಾಹದ ವಿನಾಶಕ್ಕಾಗಿ, ಪರಮ ಪಾವನಿಯಾಗಿ।

Verse 6

हरे ध्यानपरे तिस्मिन्प्रमथा ध्यानतत्पराः । अभवन्केचिदपरे नन्दिभृंग्यादयो गणाः

ಹರನು (ಶಿವನು) ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗಿದ್ದಾಗ, ಪ್ರಮಥರೂ ಧ್ಯಾನನಿಷ್ಠರಾದರು; ಅವರಲ್ಲಿ ನಂದಿ, ಭೃಂಗಿ ಮೊದಲಾದ ಇತರ ಗಣರೂ ಅದೇ ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು।

Verse 7

चेतो ज्ञानभवं नित्यं ज्योतीरूपं निरामयम् । जगन्मयं चिदानन्दं द्वैतहीनं निराश्रयम्

ಅವನು ನಿತ್ಯ ಚೇತನ-ಜ್ಞಾನಗಳ ಮೂಲ, ಜ್ಯೋತಿಸ್ವರೂಪ, ನಿರಾಮಯ. ಜಗದ್ವ್ಯಾಪಿ ಚಿದಾನಂದ—ದ್ವೈತಹೀನ, ನಿರಾಶ್ರಯ.

Verse 9

सेवां चक्रुस्तदा केचिद्गणाः शम्भोः परात्मनः । नैवाकूजंस्तु मौना हि द्वरपाः केचनाभवन्

ಆಗ ಶಂಭು—ಪರಮಾತ್ಮ—ನ ಕೆಲವು ಗಣರು ಸೇವೆ ಮಾಡಿದರು. ಕೆಲವರು ದ್ವಾರಪಾಲರಾಗಿ ಮೌನವಾಗಿದ್ದು ಯಾವುದೇ ಶಬ್ದವನ್ನೂ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.

Verse 10

एतस्मिन्नन्तरे तत्र जगाम हिमभूधरः । शङ्करस्यौषधिप्रस्थं श्रुत्वागमनमादरात्

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಹಿಮಭೂಧರ (ಹಿಮಾಲಯ) ತಕ್ಷಣ ಅಲ್ಲಿ ಹೋದನು. ಶಂಕರನು ಔಷಧಿಪ್ರಸ್ಥಕ್ಕೆ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ಭಕ್ತಿಭಾವದಿಂದ ಕೇಳಿ, ಗೌರವದಿಂದ ಅವರನ್ನು ಎದುರುಗೊಳ್ಳಲು ಧಾವಿಸಿದನು.

Verse 11

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायान्तृतीये पार्वतीखण्डे शिवशैलसमागमवर्णनं नामैकादशोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಶಿವಮಹಾಪುರಾಣದ ದ್ವಿತೀಯ ರುದ್ರಸಂಹಿತೆಯ ತೃತೀಯ ಭಾಗವಾದ ಪಾರ್ವತೀಖಂಡದಲ್ಲಿ ‘ಶಿವಶೈಲ ಸಮಾಗಮ ವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಏಕಾದಶ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।

Verse 12

हिमालय उवाच । देवदेव महादेव कपर्दिच्छंकर प्रभो । त्वयैव लोकनाथेन पालितं भुवनत्रयम्

ಹಿಮಾಲಯನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವದೇವ, ಹೇ ಮಹಾದೇವ, ಹೇ ಕಪರ್ಧಿನ್, ಹೇ ಶಂಕರ ಪ್ರಭೋ! ನೀನೇ ಲೋಕನಾಥ; ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ತ್ರಿಭುವನವು ಪಾಲಿತವಾಗಿಯೂ ರಕ್ಷಿತವಾಗಿಯೂ ಇದೆ.

Verse 13

नमस्ते देवदेवेश योगिरूपधराय च । निर्गुणाय नमस्तुभ्यं सगुणाय विहारिणे

ಹೇ ದೇವದೇವೇಶ! ಯೋಗಿರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನಿರ್ಗುಣ—ಗುಣಾತೀತ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಸಗುಣನಾಗಿ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಲೀಲೆಯಿಂದ ವಿಹರಿಸುವ ನಿನಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 14

कैलासवासिने शम्भो सर्वलोकाटनाय च । नमस्ते परमेशाय लीलाकाराय शूलिने

ಹೇ ಶಂಭೋ! ಕೈಲಾಸವಾಸಿ, ಸರ್ವಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವನೇ—ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೇ ಪರಮೇಶ್ವರ! ಲೀಲಾರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸುವವನೇ, ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿಯೇ—ನಿನಗೆ ಪ್ರಣಾಮ.

Verse 15

परिपूर्णगुणाधानविकाररहितायते । नमोऽनीहाय वीहाय धीराय परमात्मने

ಸಕಲ ಮಂಗಳಗುಣಗಳ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಆಧಾರ, ವಿಕಾರರಹಿತ; ಇಚ್ಛಾರಹಿತ ಮತ್ತು ಲೋಕಪ್ರಯತ್ನಾತೀತ ಧೀರ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 16

अबहिर्भोगकाराय जनवत्सलते नमः । त्रिगुणाधीश मायेश ब्रह्मणे परमात्मने

ಬಾಹ್ಯ ಆಸಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಸದೆ ಭೋಗ ನೀಡುವ, ಜನವತ್ಸಲ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ನಮಃ। ತ್ರಿಗುಣಾಧೀಶ, ಮಾಯೇಶ, ಪರಬ್ರಹ್ಮ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 17

विष्णुब्रह्मादिसेव्याय विष्णुब्रह्मस्वरूपिणे । विष्णुब्रह्मकदात्रे ते भक्तप्रिय नमोऽस्तु ते

ವಿಷ್ಣು, ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಡುವ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ವಿಷ್ಣು-ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸುವ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮರಿಗೆ ಅವರವರ ಪದವಿ-ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ದಾನಿಸುವ ಭಕ್ತಪ್ರಿಯನೇ—ನಿನಗೆ ಪ್ರಣಾಮ.

Verse 18

तपोरत तपस्थानसुतपः फलदायिने । तपःप्रियाय शान्ताय नमस्ते ब्रह्मरूपिणे

ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ, ಪವಿತ್ರ ತಪಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ತಪದ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುವವನೇ; ತಪಃಪ್ರಿಯ, ಶಾಂತ, ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪನೇ—ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 19

व्यवहारकरायैव लोकाचारकराय ते । सगुणाय परेशाय नमोस्तु परमात्मने

ಲೋಕವ್ಯವಹಾರ ಮತ್ತು ಲೋಕಾಚಾರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವವನೇ; ಭಕ್ತಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಸಗುಣನಾಗಿಯೂ ಪರಮೇಶ್ವರನಾದ ಪರಮಾತ್ಮನೇ—ನಮೋಸ್ತು।

Verse 20

लीला तव महेशानावेद्या साधुसुखप्रदा । भक्ताधीनस्वरूपोऽसि भक्तवश्यो हि कर्मकृत्

ಓ ಮಹೇಶಾನ! ನಿನ್ನ ಲೀಲೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅವೇದ್ಯವಾದರೂ ಸಾಧುಗಳಿಗೆ ಸುಖಪ್ರದ. ನೀನು ಭಕ್ತಾಧೀನನಂತೆ ರೂಪ ಧರಿಸುತ್ತೀ; ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಶನಾಗಿ ಅವರಿಗಾಗಿ ಕರ್ಮ ಮಾಡಿ ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿ ಮಾಡುತ್ತೀ।

Verse 21

मम भाग्योदयादत्र त्वमागत इह प्रभो । सनाथ कृतवान्मां त्वं वर्णितो दानवत्सलः

ಓ ಪ್ರಭೋ! ನನ್ನ ಭಾಗ್ಯೋದಯದಿಂದ ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದೆ. ನೀನು ನನಗೆ ಆಶ್ರಯ ನೀಡಿದೆ; ನೀನು ದಾನವರ ಮೇಲೆಯೂ ವಾತ್ಸಲ್ಯವಂತನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನು।

Verse 22

अद्य मे सफलं जन्म सफलं जीवनं मम । अद्य मे सफलं सर्वं यदत्र त्वं समागतः

ಇಂದು ನನ್ನ ಜನ್ಮ ಸಾರ್ಥಕವಾಯಿತು, ನನ್ನ ಜೀವನವೂ ಧನ್ಯವಾಯಿತು. ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸಿದ ಕಾರಣ ಇಂದು ನನ್ನ ಎಲ್ಲವೂ ಸಿದ್ಧವಾಯಿತು.

Verse 23

ज्ञात्वा मां दासमव्यग्रमाज्ञान्देहि महेश्वर । त्वत्सेवां च महाप्रीत्या कुर्यामहमनन्यधीः

ಓ ಮಹೇಶ್ವರಾ! ನನ್ನನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಅವ್ಯಗ್ರ ದಾಸನೆಂದು ತಿಳಿದು ನನಗೆ ಆಜ್ಞೆ ನೀಡಿರಿ; ನಾನು ಮಹಾಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಏಕಾಗ್ರ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಸೇವೆ ಮಾಡುವೆನು.

Verse 24

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तस्य गिरीशस्य महेश्वरः । किंचिदुन्मील्य नेत्रे च ददर्श सगणं गिरिम्

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: ಗಿರೀಶನ ವಚನಗಳನ್ನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿ ಮಹೇಶ್ವರನು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಣ್ಣು ತೆರೆದು, ಗಣಗಳೊಡನೆ ಇರುವ ಪರ್ವತವನ್ನು ನೋಡಿದನು.

Verse 25

सगणं तन्तथा दृष्ट्वा गिरिराजं वृषध्वजः । उवाच ध्यानयोगस्थः स्मयन्निव जगत्पतिः

ಗಣಗಳೊಡನೆ ಬಂದ ಗಿರಿರಾಜನನ್ನು ಹೀಗೆ ನೋಡಿ, ಧ್ಯಾನಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದ ವೃಷಧ್ವಜ ಜಗತ್ಪತಿ, ನಗುವಂತೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

Verse 26

महेश्वर उवाच । तव पृष्ठे तपस्तप्तुं रहस्यमहमागतः । यथा न कोपि निकटं समायातु तथा कुरु

ಮಹೇಶ್ವರನು ಹೇಳಿದನು: ನಿನ್ನ ಹಿಂದೆ ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ನಾನು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಯಾರೂ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬರದಂತೆ ಹಾಗೆ ಮಾಡು.

Verse 27

त्वं महात्मा तपोधामा मुनीनां च सदाश्रयः । देवानां राक्षसानां च परेषां च महात्मनाम्

ನೀನು ಮಹಾತ್ಮ, ತಪಸ್ಸಿನ ಧಾಮ, ಮುನಿಗಳಿಗೆ ಸದಾ ಆಶ್ರಯ. ದೇವರುಗಳಿಗೆ, ರಾಕ್ಷಸರಿಗೆ ಹಾಗೂ ಇತರ ಮಹಾತ್ಮರಿಗೆ ಸಹ ನೀನೇ ಶರಣು.

Verse 28

सदा वासो द्विजादीनां गंगापूतश्च नित्यदा । परोपकारी सर्वेषां गिरीणामधिपः प्रभुः

ಅವನು ಸದಾ ದ್ವಿಜಾದಿ ಸಾಧಕರ ವಾಸಸ್ಥಾನ, ನಿತ್ಯ ಗಂಗಾಜಲದಿಂದ ಪಾವನ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಉಪಕಾರಿ, ಪರ್ವತಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಪ್ರಭು.

Verse 29

अहं तपश्चराम्यत्र गंगावतरणे स्थले । आश्रितस्तव सुप्रीतो गिरिराज यतात्मवान्

ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಗಂಗಾವತರಣದ ಈ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಆಚರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಓ ಗಿರಿರಾಜ, ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ಯತಾತ್ಮನಾಗಿ ಇರುತ್ತೇನೆ.

Verse 30

निर्विघ्नं मे तपश्चात्र हेतुना येन शैलप । सर्वथा हि गिरिश्रेष्ठ सुयत्नं कुरु साम्प्रतम्

ಓ ಶೈಲಪ, ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದ ನನ್ನ ತಪಸ್ಸು ಇಲ್ಲಿ ನಿರ್ವಿಘ್ನವಾಗಿ ನಡೆಯುವುದೋ—ಓ ಗಿರಿಶ್ರೇಷ್ಠ, ಈಗಲೇ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡು.

Verse 31

ममेदमेव परमं सेवनं पर्वतोत्तम । स्वगृहं गच्छ सत्प्रीत्या तत्संपादय यत्नतः

ಓ ಪರ್ವತೋತ್ತಮನೇ! ಇದೇ ನನ್ನ ಪರಮ ಸೇವೆ—ಸತ್ಪ್ರೀತಿಯೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನ ಸ್ವಗೃಹಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸು.

Verse 32

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा जगतां नाथस्तूष्णीमास स सूतिकृत् । गिरिराजस्तदा शम्भुं प्रणयादिदमब्रवीत्

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಜಗನ್ನಾಥನು, ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಪ್ರವರ್ತಿಸಿದವನು, ಮೌನನಾದನು. ಆಗ ಗಿರಿರಾಜ ಹಿಮಾಲಯನು ಪ್ರಣಯಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಂಭುವಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು.

Verse 33

हिमालय उवाच । पूजितोऽसि जगन्नाथ मया त्वम्परमेश्वर । स्वागतेनाद्य विषये स्थितं त्वाम्प्रार्थयामि किम्

ಹಿಮಾಲಯನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಜಗನ್ನಾಥ, ಹೇ ಪರಮೇಶ್ವರ! ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಇಂದು ನೀನು ಕೃಪೆಯಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿರುವೆ; ನಾನು ನಿನ್ನಿಂದ ಯಾವ ವರವನ್ನು ಬೇಡಲಿ?

Verse 34

महता तपसा त्वं हि देवैर्यत्नपराश्रितैः । न प्राप्यसे महेशान स त्वं स्वयमुपस्थितः

ಹೇ ಮಹೇಶಾನ, ದೇವರುಗಳು ಮಹಾ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನೂ ಮಾಡಿದರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯಲಾರರು; ಆದರೂ ಅದೇ ಪ್ರಭು ತನ್ನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕೃಪೆಯಿಂದ ತಾನೇ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

Verse 35

मत्तोप्यन्यतमो नास्ति न मत्तोऽन्योऽस्ति पुण्यवान् । भवानिति च मत्पृष्ठे तपसे समुपस्थितः

“ನನ್ನಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ, ನನ್ನಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪುಣ್ಯವಂತನೂ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೂ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ‘ಭವಾನ್’ ಎಂದು ಸಂಬೋಧಿಸಿ ತಪಸ್ಸಿಗಾಗಿ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿರುವೆ.”

Verse 36

देवेन्द्रादधिकम्मन्ये स्वात्मानम्परमेश्वर । सगणेन त्वयागत्य कृतोऽनुग्रहभागहम्

ಹೇ ಪರಮೇಶ್ವರಾ! ನಾನು ನನ್ನನ್ನು ದೇವೇಂದ್ರ ಇಂದ್ರನಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಧನ್ಯನೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಏಕೆಂದರೆ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು ನನಗೆ ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹದ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೀರಿ।

Verse 37

निर्विघ्नं कुरु देवेश स्वतन्त्रः परमन्तपः । करिष्येऽहन्तथा सेवां दासोऽहन्ते सदा प्रभो

ಹೇ ದೇವೇಶ, ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ವಿಘ್ನವಾಗಿಸು; ನೀನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ವತಂತ್ರ, ಪರಮ ದುಃಖನಾಶಕ. ನಾನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸೇವೆ ಮಾಡುವೆನು; ಪ್ರಭೋ, ನಾನು ಸದಾ ನಿನ್ನ ದಾಸನು.

Verse 38

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा गिरिराजोऽसौ स्वं वेश्म द्रुतमागतः । वृत्तांत्तं तं समाचख्यौ प्रियायै च समादरात्

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು— ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ಗಿರಿರಾಜನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ತನ್ನ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಆದರದಿಂದ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯೆಗೆ ಆ ಸಂಪೂರ್ಣ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು.

Verse 39

नीयमानान्परीवारान्स्वगणानपि नारद । समाहूयाखिलाञ्छैलपतिः प्रोवाच तत्त्वतः

ಓ ನಾರದ, ತನ್ನ ಪರಿಚಾರಕರನ್ನೂ ಸ್ವಗಣಗಳನ್ನೂ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಶೈಲಪತಿ (ಹಿಮಾಲಯ) ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಕರೆಯಿಸಿ, ವಿಷಯದ ತತ್ತ್ವಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

Verse 40

हिमालय उवाच । अद्य प्रभृति नो यातु कोपि गंगावतारणम् । मच्छासनेन मत्प्रस्थं सत्यमेतद्ब्रवीम्यहम्

ಹಿಮಾಲಯನು ಹೇಳಿದರು—ಇಂದಿನಿಂದ ಗಂಗಾವತರಣಕ್ಕೆ ಯಾರೂ ಹೋಗಬಾರದು. ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ಇದು ನನ್ನ ದೃಢ ಆದೇಶ; ನಾನು ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ।

Verse 41

गमिष्यति जनः कश्चित्तत्र चेत्तं महाखलम् । दण्डयिष्ये विशेषेण सत्यमेतन्मयोदितम्

ಯಾರಾದರೂ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ, ಅವನು ಮಹಾದುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದರೆ, ನಾನು ಅವನಿಗೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಠಿಣ ದಂಡನೆ ನೀಡುವೆನು. ಇದು ನಾನು ಸತ್ಯವಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿದ್ದೇನೆ।

Verse 42

इति तान्स नियम्याशु स्वगणान्निखिलान्मुने । सुयत्नं कृतवाञ्छैलस्तं शृणु त्वं वदामि ते

ಹೀಗೆ, ಓ ಮುನೇ, ಅವನು ತನ್ನ ಸ್ವಗಣಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ನಿಯಂತ್ರಿಸಿದನು. ನಂತರ ಶೈಲ (ಹಿಮಾಲಯ) ಮಹಾಯತ್ನದಿಂದ ಮಾಡಿದುದನ್ನು ಕೇಳು—ನಿನಗೆ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.