युद्धप्रारम्भवर्णनम् — Description of the Commencement of Battle

Verse 1

ब्रह्मोवाच । हर्य्यादयस्सुरास्ते च दृष्ट्वा तच्चरितं विभोः । सुप्रसन्ना बभूवुर्हि विश्वासासक्तमानसाः

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ವಿಭುವಿನ ಆ ದಿವ್ಯಚರಿತೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಹರಿ ಮೊದಲಾದ ದೇವತೆಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸನ್ನರಾದರು. ಅವರ ಮನಗಳು ಶ್ರದ್ಧೆ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಸದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ಆಸಕ್ತವಾದವು.

Verse 2

वल्गंतः कुर्वतो नादं भाविताश्शिवतेजसा । कुमारन्ते पुरस्कृत्य तारकं हंतुमाययुः

ಜಿಗಿದು ಜಿಗಿದು ಘೋಷನಾದ ಮಾಡುತ್ತ, ಶಿವತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಭಾವಿತರಾಗಿ ಅವರು ಕುಮಾರನನ್ನು ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ತಾರಕನ ವಧೆಗೆ ಹೊರಟರು।

Verse 3

देवानामुद्यमं श्रुत्वा तारकोऽपि महाबलः । सैन्येन महता सद्यो ययौ योद्धुं सुरान् प्रति

ದೇವರ ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ತಾರಕನೂ ಮಹಾಸೈನ್ಯ ಸಮೇತ ತಕ್ಷಣವೇ ದೇವರ ವಿರುದ್ಧ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು।

Verse 4

देवा दृष्ट्वा समायांतं तारकस्य महाबलम् । बलेन बहुकुर्वन्तः सिंहनादं विसिस्मियुः

ತಾರಕನು ಮಹಾಬಲದಿಂದ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ದೇವರುಗಳು ತಮ್ಮ ಬಲವನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ ಸಿಂಹನಾದ ಮಾಡಿದರು; ಆದರೂ ಅವನ ಪರಾಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಒಳಗೊಳಗೆ ವಿಸ್ಮಿತರಾದರು॥

Verse 5

तदा नभोऽऽङ्गना वाणीं जगादोपरि सत्वरम् । शङ्करप्रेरिता सद्यो हर्यादीनखिलान् सुरान्

ಆಗ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿದ್ದ ದಿವ್ಯ ವಾಣಿ ಮೇಲಿಂದ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ನುಡಿದಿತು—ಶಂಕರನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ—ಮತ್ತು ತಕ್ಷಣವೇ ಹರಿಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಸಮಸ್ತ ದೇವರನ್ನು ಸಂಬೋಧಿಸಿತು॥

Verse 6

व्योमवाण्युवाच । कुमारं च पुरस्कृत्य सुरा यूयं समुद्यताः । दैत्यान्विजित्य संग्रामे जयिनोऽथ भविष्यथ

ವ್ಯೋಮವಾಣಿ ಹೇಳಿದರು—ಓ ದೇವರೆ, ಕುಮಾರನನ್ನು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ನೀವು ದೃಢವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯಿರಿ. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಜಯಿಸಿ ನೀವು ವಿಜಯಿಗಳಾಗುವಿರಿ॥

Verse 7

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां चतुर्थे कुमारखण्डे युद्धप्रारंभवर्णनं नाम सप्तमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಶಿವಮಹಾಪುರಾಣದ ದ್ವಿತೀಯ ಭಾಗದ ರುದ್ರಸಂಹಿತೆಯ ಚತುರ್ಥ ಕುಮಾರಖಂಡದಲ್ಲಿ “ಯುದ್ಧಪ್ರಾರಂಭವರ್ಣನ” ಎಂಬ ಏಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।

Verse 8

कुमारं च पुरस्कृत्य सर्वे ते जातसाध्वसाः । योद्धुकामास्सुरा जग्मुर्महीसागरसंगमम्

ಕುಮಾರನನ್ನು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಭೀತಿಗೊಂಡರು; ಯುದ್ಧಾಸೆಯಿಂದ ಭೂಮಿ-ಸಾಗರ ಸಂಗಮಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೊರಟರು.

Verse 9

आजगाम द्रुतं तत्र यत्र देवास्स तारकः । सैन्येन महता सार्द्धं सुरै र्बहुभिरावृत्

ಆಮೇಲೆ ತಾರಕನು ದೇವರುಗಳಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಬಂದನು. ಅವನು ಮಹಾಸೈನ್ಯದೊಂದಿಗೆ, ಅನೇಕ ಸುರರಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನು.

Verse 10

रणदुंदुभयो नेदुः प्रलयांबुद्निस्स्वनाः । कर्कशानि च वाद्यानि पराणि च तदागमे

ಆಗ ಯುದ್ಧದುಂದುಭಿಗಳು ಪ್ರಳಯಮೇಘಗಳ ಗರ್ಜನೆಯಂತೆ ನಾದಿಸಿದವು; ಅವನ ಆಗಮನದಲ್ಲಿ ಇತರ ಕರ್ಕಶ ವಾದ್ಯಗಳೂ ಜೋರಾಗಿ ಮೊಳಗಿದವು।

Verse 11

गर्जमानास्तदा दैत्यास्तारकेणसुरेण ह । कंपयन्तो भुवं पादक्रमैर्वल्गुनकारकाः

ಆಗ ಅಸುರ ತಾರಕನ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ದೈತ್ಯರು ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ, ತಮ್ಮ ಪಾದಾಘಾತಗಳಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕಂಪಿಸಿ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ಗದ್ದಲ ಎಬ್ಬಿಸಿದರು।

Verse 12

तच्छ्रुत्वा रवमत्युग्रं सर्वे देवा विनिर्भयाः । ऐकपद्येन चोत्तस्थुर्योद्धुकामाश्च तारकम्

ಆ ಅತ್ಯಂತ ಉಗ್ರ ಘೋಷವನ್ನು ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವರುಗಳು ನಿರ್ಭಯರಾದರು; ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಒಂದಾಗಿ ಎದ್ದು ತಾರಕನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಉತ್ಸುಕರಾದರು।

Verse 13

गजमारोप्य देवेन्द्रः कुमारं त्यग्रतोऽभवत् । सुरसैन्येन महता लोकपालैस्समावृतः

ಆನೆಯ ಮೇಲೆ ಏರಿ ದೇವೇಂದ್ರ ಇಂದ್ರನು ಕುಮಾರನ ಕಡೆಗೆ ಮುಂದುವರಿದನು; ಮಹತ್ತರ ದೇವಸೈನ್ಯದಿಂದಲೂ ಲೋಕಪಾಲರಿಂದಲೂ ಅವನು ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದನು।

Verse 14

तदा दुंदुभयो नेदुर्भेरीतूर्याण्यनेकशः । वीणावेणुमृदंगानि तथा गंधर्वनिस्स्वनाः

ಆಗ ದುಂದುಭಿಗಳು ಮೊಳಗಿದವು; ಅನೇಕ ಭೇರಿಗಳು ಮತ್ತು ತೂರ್ಯಗಳು ಮರುಮರು ನಾದಿಸಿದವು. ವೀಣೆ, ವೇಣು, ಮೃದಂಗಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಗಂಧರ್ವರ ಮಧುರ ನಾದವೂ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿತು।

Verse 15

गजं दत्त्वा महेन्द्राय कुमारो यानमारुहत् । अनेकाश्चर्यसंभूतं नानारत्नसमन्वितम्

ಮಹೇಂದ್ರನಿಗೆ (ಇಂದ್ರನಿಗೆ) ಆನೆಯನ್ನು ದಾನಮಾಡಿ ಕುಮಾರನು ಆ ದಿವ್ಯ ರಥವನ್ನು ಏರಿದನು; ಅದು ಅನೇಕ ಆಶ್ಚರ್ಯಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದ್ದು ನಾನಾರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿತ್ತು।

Verse 16

विमानमारुह्य तदा महायशास्स शांकरिस्सर्वगुणैरुपेतः । श्रिया समेतः परया बभौ महान् संवीज्यमानश्चमरैर्महाग्रभैः

ಆ ವೇಳೆ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿಯಾದ ಶಂಕರಪುತ್ರನು, ಸರ್ವ ಸದ್ಗುಣಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಪರಮಶ್ರೀಯೊಡನೆ ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನವನ್ನು ಏರಿ ಮಹಾತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು; ಮಹಾಮಂಗಳಕರವಾದ ದೊಡ್ಡ ಚಾಮರಗಳಿಂದ ವೀಸಲ್ಪಟ್ಟನು।

Verse 17

प्राचेतसं छत्रमतीवसुप्रभं रत्नैरुपेतं विविधैर्विराजितम् । धृतं तदा तच्च कुमारमूर्ध्नि वै ह्यनन्तचान्द्रैः किरणैर्महाप्रभैः

ಆ ವೇಳೆ ಪ್ರಾಚೇತಸನ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ರಾಜಛತ್ರವು, ನಾನಾವಿಧ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿ ವಿರಾಜಮಾನವಾಗಿ, ದಿವ್ಯ ಕುಮಾರನ ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಅದು ಅನಂತ ಚಂದ್ರಕಿರಣಗಳಂತೆ ಮಹಾಪ್ರಭೆಯಿಂದ ದೀಪ್ತವಾಯಿತು।

Verse 18

मिलितास्ते तदा सर्वे देवाश्शक्रपुरोगमा । स्वैःस्वैर्बलैः परिवृता युद्धकामा महाबलाः

ಆಗ ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ) ಮುನ್ನಡೆಸುವಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ದೇವರುಗಳು ಸೇರಿದರು. ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಬಲಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಆ ಮಹಾಬಲಿಗಳು ಯುದ್ಧಕಾಮದಿಂದ ಸಿದ್ಧರಾದರು.

Verse 19

एवं देवाश्च दैत्याश्च योद्धुकामाः स्थिता भुवि । सैन्येन महता तेन व्यूहं कृत्वा पृथक् पृथक्

ಹೀಗೆ ದೇವರೂ ದೈತ್ಯರೂ ಯುದ್ಧಕಾಮದಿಂದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತರು. ಆ ಮಹಾಸೈನ್ಯದಿಂದ ಎರಡೂ ಪಾಳಯಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ವ್ಯೂಹವನ್ನು ರಚಿಸಿದವು.

Verse 20

ते सेने सुरदैत्यानां शुशुभाते परस्परम् । हंतुकामे तदान्योन्यं स्तूयमाने च बन्दिभिः

ಆಗ ದೇವರುಗಳೂ ದೈತ್ಯರೂ ಆದ ಆ ಎರಡು ಸೇನೆಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಎದುರು ನಿಂತು ದೀಪ್ತಿಯಾಗಿ ಶೋಭಿಸಿದವು. ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಸಂಹರಿಸಲು ಉತ್ಸುಕವಾಗಿ, ವಂದಿ-ಚಾರಣರ ಸ್ತುತಿಯಿಂದ ಅವು ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದ್ದವು.

Verse 21

उभे सेनं तदा तेषामगर्जेतां वनोपमे । भयंकरेऽत्यवीराणामितरेषां सुखावहे

ಆಗ ಆ ಎರಡು ಸೇನೆಗಳು ಕಾಡಿನಂತೆ ಗರ್ಜಿಸಿದವು. ಆ ಗರ್ಜನೆ ಅತಿ ಅಶೂರರಿಗೆ ಭಯಂಕರವಾಗಿದ್ದು, ಶೂರರಿಗೆ ಧೈರ್ಯ-ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುವಂತಿತ್ತು.

Verse 22

एतस्मिन्नन्तरे तत्र बलोन्मत्ताः परस्परम् । दैत्या देवा महावीरा युयुधुः क्रोधविह्वलाः

ಈ ಮಧ್ಯೆ ಅಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಬಲದ ಮದದಿಂದ ಮತ್ತರಾದ ಮಹಾವೀರ ದೈತ್ಯರೂ ದೇವರೂ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ವ್ಯಾಕುಲರಾಗಿ ಪರಸ್ಪರ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದರು.

Verse 23

आसीत्सुतुमुलं युद्धं देवदैत्यसमाकुलम् । रुण्डमुंडांकितं सर्वं क्षणेन समपद्यत

ದೇವ-ದೈತ್ಯರಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅತ್ಯಂತ ತುಮುಲ ಯುದ್ಧವು ಉಂಟಾಯಿತು. ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ಸಮಸ್ತ ರಣಭೂಮಿ ಕತ್ತರಿಸಿದ ದೇಹಗಳು ಮತ್ತು ಬಿದ್ದ ತಲೆಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಗುರುತುಗೊಂಡಿತು।

Verse 24

भूमौ निपतितास्तत्र शतशोऽथ सहस्रशः । निकृत्तांगा महाशस्त्रैर्निहता वीरसंमताः

ಅಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಅವರು ನೂರಾರು, ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದುಹೋದರು. ಮಹಾಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಅಂಗಗಳು ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ವೀರರೆಂದು ಮಾನ್ಯರಾದವರೂ ಹತರಾದರು।

Verse 25

केषांचिद्बाहवश्छिन्ना खड्पातैस्सुदारुणैः । केषांचिदूरवश्छिन्ना वीराणां मानिनां मृधे

ಆ ಘೋರ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಗರ್ವಿತ ವೀರರ ಕೆಲವರ ಬಾಹುಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೂರವಾದ ಖಡ್ಗಪ್ರಹಾರಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರ ಊರುಗಳು (ತೊಡೆಗಳು) ಛೇದಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು।

Verse 26

केचिन्मथितसर्वांगा गदाभिर्मुद्गरैस्तथा । केचिन्निर्भिन्नहृदयाः पाशैर्भल्लैश्च पातिताः

ಕೆಲವರು ಗದೆಗಳು ಮತ್ತು ಮುದ್ಗರಗಳ ಹೊಡೆತದಿಂದ ಸರ್ವಾಂಗವೂ ನುಚ್ಚುನೂರಾದರು; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಪಾಶಗಳು ಹಾಗೂ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಭಲ್ಲಗಳಿಂದ ಹೃದಯ ಭೇದಿಸಿ ನೆಲಕ್ಕುರುಳಿದರು।

Verse 27

केचिद्विदारिताः पृष्ठे कुंतैरृष्टिभिरंकुशैः । छिन्नान्यपि शिरांस्येव पतितानि च भूतले

ಕೆಲವರು ಭಾಲಗಳು, ಕುಂತಗಳು ಮತ್ತು ಅಂಕುಶಗಳಿಂದ ಬೆನ್ನಿನಲ್ಲಿ ಚೀರಲ್ಪಟ್ಟರು; ಕತ್ತರಿಸಿದ ತಲೆಗಳೂ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದವು।

Verse 28

बहूनि च कबंधानि नृत्यमानानि तत्र वै । वल्गमानानि शतशो उद्यतास्त्रकराणि च

ಅಲ್ಲಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ಅನೇಕ ಕಬಂಧಗಳು—ತಲೆರಹಿತ ದೇಹಗಳು—ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು. ನೂರಾರು ಜಿಗಿದು ಕುಣಿಯುತ್ತ, ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿದ ಕೈಗಳೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದವು।

Verse 29

नद्यः प्रवर्तितास्तत्र शतशोऽसृङ्वहास्तदा । भूतप्रेतादयस्तत्र शतशश्च समागताः

ಆಗ ಅಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ನದಿಗಳು ಹರಿಯತೊಡಗಿದವು—ರಕ್ತವನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುವ ಪ್ರವಾಹಗಳಾಗಿ. ಅಲ್ಲದೆ ಭೂತ, ಪ್ರೇತ ಮೊದಲಾದ ಗುಂಪುಗಳೂ ನೂರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಂಡವು।

Verse 30

गोमायवश्शिवा तत्र भक्षयन्तः पलं बहु । तथा गृध्रवटाश्येना वायसा मांसभक्षकाः । बुभुजुः पतितानां च पलानि सुबहूनि वै

ಅಲ್ಲಿ ನರಿಗಳು ಮತ್ತು ಹೈಯೆನಾಗಳು ಬಹಳ ಮಾಂಸವನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸಿದವು. ಹಾಗೆಯೇ ಗಿಧಗಳು, ಬಾವಲಿಗಳು, ಗರುಡಪಕ್ಷಿಗಳು (ಹಾಕ್ಸ್) ಮತ್ತು ಕಾಗೆಗಳು—ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕರು—ಬಿದ್ದವರಿಂದ ಅನೇಕ ಮಾಂಸಖಂಡಗಳನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ತಿಂದವು.

Verse 31

एतस्मिन्नन्तरे तत्र तारकाख्यो महाबलः । सैन्येन महता सद्यो ययौ योद्धुं सुरान् प्रति

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ, ತಾರಕನೆಂಬ ಮಹಾಬಲನು ಮಹಾಸೈನ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಲೇ ದೇವತೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಹೊರಟನು.

Verse 32

देवा दृष्ट्वा समायान्तं तारकं युद्धदुर्मदम् । योद्धुकामं तदा सद्यो ययुश्शक्रादयस्तदा । बभूवाथ महोन्नादस्सेनयोरुभयोरपि

ಯುದ್ಧಮದದಿಂದ ಉನ್ಮತ್ತನಾಗಿ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದ್ದ ತಾರಕನನ್ನು ನೋಡಿ, ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ) ಮೊದಲಾದ ದೇವತೆಗಳು ತಕ್ಷಣವೇ ಯುದ್ಧಾಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಮುಂದೆ ಹೊರಟರು. ಆಗ ಎರಡೂ ಸೇನೆಗಳಿಂದ ಮಹಾಗರ್ಜನೆ ಎದ್ದಿತು.

Verse 33

अथाभूद्द्वंद्वयुद्धं हि सुरासुरविमर्दनम् । यं दृष्ट्वा हर्षिता वीराः क्लीबाश्च भयमागता

ನಂತರ ದೇವಾಸುರರನ್ನು ನುಗ್ಗಿಸುವ ಭೀಕರ ದ್ವಂದ್ವಯುದ್ಧ ಉಂಟಾಯಿತು. ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ವೀರರು ಹರ್ಷಿತರಾದರು; ಭೀರುಗಳು ಭಯಗ್ರಸ್ತರಾದರು।

Verse 34

तारको युयुधे युद्धे शक्रेण दितिजो बली । अग्निना सह संह्रादो जंभेनैव यमः स्वयम्

ಆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಲಿಷ್ಠ ದೈತ್ಯ ತಾರಕನು ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ)ನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದನು. ಸಂಹ್ರಾದನು ಅಗ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿದನು; ಸ್ವತಃ ಯಮನು ಜಂಭನೊಂದಿಗೆ ಸಮರ ಮಾಡಿದನು।

Verse 35

महाप्रभुर्नैरृतेन पाशी सह बलेन च । सुवीरो वायुना सार्धं पवमानेन गुह्यराट्

ಮಹಾಪ್ರಭು ನೈಋತನೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟನು; ಪಾಶೀ ಬಲದೊಂದಿಗೆ ಮುಂದುವರಿದನು. ಸುವೀರನು ವಾಯು ಮತ್ತು ಪವಮಾನರೊಂದಿಗೆ ಸಾಗಿದನು; ಗುಹ್ಯರಾಟನೂ ಯಥಾಕ್ರಮವಾಗಿ ನಿಂತು, ಪ್ರಭುವಿನ ಕಾರ್ಯಾರ್ಥ ದಿವ್ಯ ಪರಿಚಾರಕರು ಸಾಲಾಗಿ ಸೇರಿದರು.

Verse 36

ईशानेन समं शंभुर्युयुधे रणवित्तमः । शुंभश्शेषेण युयुधे कुंभश्चन्द्रेण दानवः

ರಣವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಶಂಭು ಈಶಾನನೊಂದಿಗೆ ಸಮವಾಗಿ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದನು. ಶುಂಭನು ಶೇಷನೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿದನು; ದಾನವ ಕುಂಭನು ಚಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದನು.

Verse 37

कुंबरो मिहिरेणाजौ महाबल पराक्रमः । युयुधे परमास्त्रैश्च नानायुद्धविशारदः

ಆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಹಾಬಲ-ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿಯಾದ ಕುಂಬರನು ಮಿಹಿರನೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿದನು. ನಾನಾ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾದ ಅವನು ಪರಮ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದನು.

Verse 38

एवं द्वन्द्वेन युद्धेन महता च सुरासुराः । संगरे युयुधुस्सर्वे बलेन कृतनिश्च याः

ಹೀಗೆ ದ್ವಂದ್ವಯುದ್ಧಗಳೂ ಮಹಾಯುದ್ಧವೂ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ದೇವರು-ಅಸುರರು ಎಲ್ಲರೂ ಆ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡಿದರು; ತಮ್ಮ ಬಲದಿಂದ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.

Verse 39

अन्योन्यं स्पर्द्धमानास्तेऽमरा दैत्या महाबलाः । तस्मिन्देवासुरे युद्धे दुर्जया अभवन्मुने

ಹೇ ಮುನಿಯೇ, ಆ ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠ ದೇವರು ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರು ಪರಸ್ಪರ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುತ್ತಾ, ಆ ದೇವಾಸುರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದುರ್ಜಯರಾದರು.

Verse 40

तदा च तेषां सुरदानवानां बभूव युद्धं तुमुलं जयैषिणाम् । सुखावहं वीरमनस्विनां वै भयावहं चैव तथेतरेषाम्

ಆಗ ಜಯವನ್ನು ಬಯಸಿದ ಆ ದೇವರು-ದಾನವರ ನಡುವೆ ಘೋರವೂ ತುಮುಲವೂ ಆದ ಯುದ್ಧವು ಉಂಟಾಯಿತು. ವೀರ ಹಾಗೂ ಸ್ಥಿರಮನಸ್ಕರಿಗೆ ಅದು ಹರ್ಷಕರ; ಇತರರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ನಿಜಕ್ಕೂ ಭಯಂಕರ.

Verse 41

मही महारौद्रतरा विनष्टकैस्सुरासुरैर्वै पतितैरनेकशः । तस्मिन्नगम्यातिभयानका तदा जाता महासौख्यवहा मनस्विनाम्

ಭೂಮಿ ಅತ್ಯಂತ ರೌದ್ರವೂ ಭಯಾನಕವೂ ಆಯಿತು; ನಾಶವಾದ ದೇವಾಸುರರ ಪತಿತ ದೇಹಗಳು ಅನೇಕ ಕಡೆ ಚದುರಿಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಆದರೂ ಆ ಅಗಮ್ಯ, ಅತಿಭಯಂಕರ ದೃಶ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಮಹಾಶಿವನ ಪರಮ ಸಂಕಲ್ಪ ಸಿದ್ಧಿಯಾಗುವುದರಿಂದ ಸ್ಥಿರಮನಸ್ಸಿನವರಿಗೆ ಮಹಾಕಲ್ಯಾಣ ಮತ್ತು ಅಂತರಾನಂದದ ಕಾರಣ ಉದಯವಾಯಿತು।