गणेशविवाहोत्सवः तथा सिद्धि-बुद्धि-सन्तानवर्णनम् | Gaṇeśa’s Wedding Festival and the Progeny of Siddhi & Buddhi

Verse 1

ब्रह्मोवाच । एतस्मिन्नंतरे तत्र विश्वरूपः प्रजापतिः । तदुद्योगं संविचार्य सुखमाप प्रसन्नधीः

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾಪತಿ ವಿಶ್ವರೂಪನು ಆ ಕಾರ್ಯಯತ್ನವನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್‌ವಾಗಿ ವಿಚಾರಿಸಿದನು. ಪ್ರಸನ್ನಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಸುಖಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 2

विश्वरूपप्रजेशस्य दिव्यरूपे सुते उभे । सिद्धिबुद्धिरिति ख्याते शुभे सर्वांगशोभने

ಪ್ರಜಾಪತಿ ವಿಶ್ವರೂಪನಿಗೆ ದಿವ್ಯರೂಪದ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರಿಯರು ಜನಿಸಿದರು. ಅವರು ‘ಸಿದ್ಧಿ’ ಮತ್ತು ‘ಬುದ್ಧಿ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತರು—ಇಬ್ಬರೂ ಶುಭಮಯರು, ಸರ್ವಾಂಗಶೋಭಿತರು.

Verse 3

ताभ्यां चैव गणेशस्य गिरिजा शंकरः प्रभू । महोत्सवं विवाहं च कारयामासतुर्मुदा

ನಂತರ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಗಿರಿಜೆಯೂ ಪ್ರಭು ಶಂಕರನೂ ಹರ್ಷದಿಂದ ಗಣೇಶನ ಮಹೋತ್ಸವವನ್ನೂ ವಿವಾಹವಿಧಿಯನ್ನೂ—ಎರಡನ್ನೂ—ನಡೆಸಿಸಿದರು.

Verse 4

समाप्तोयं रुद्रसंहितान्तर्गतः कुमारखण्डश्चतुर्थः

ಇಂತೆ ರುದ್ರಸಂಹಿತೆಯೊಳಗಿನ ನಾಲ್ಕನೇ ವಿಭಾಗವಾದ ‘ಕುಮಾರಖಂಡ’ ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.

Verse 5

तथा च विश्वकर्माऽसौ विवाहं कृतवांस्तथा । तथा च ऋषयो देवा लेभिरे परमां मुदम्

ಆಗ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನೂ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳಿಂದ ವಿವಾಹಕರ್ಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು. ನಂತರ ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ಪಡೆದರು.

Verse 6

गणेशोपि तदा ताभ्यां सुखं चैवाप्तिचिंतकम् । प्राप्तवांश्च मुने तत्तु वर्णितुं नैव शक्यते

ಆಗ ಗಣೇಶನೂ ಅವರಿಬ್ಬರಿಂದ, ಸಾಧನೆಯ ಚಿಂತೆಯನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಸುಖ ಮತ್ತು ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಪಡೆದನು. ಓ ಮುನೇ, ಆ ಅನುಭವವನ್ನು ವಚನಗಳಿಂದ ವರ್ಣಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

Verse 7

कियता चैव कालेन गणेशस्य महात्मनः । द्वयोः पत्न्योश्च द्वौ दिव्यौ तस्य पुत्रौ बभूवतुः

ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ಕಳೆದ ನಂತರ ಮಹಾತ್ಮ ಗಣೇಶನಿಗೆ ಅವನ ಎರಡು ಪತ್ನಿಗಳಿಂದ ಎರಡು ದಿವ್ಯ, ತೇಜಸ್ವಿ ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು.

Verse 8

सिद्धेर्गणेशपत्न्यास्तु क्षेमनामा सुतोऽभवत् । बुद्धेर्लाभाभिधः पुत्रो ह्यासीत्परभशोभनः

ಗಣೇಶ್ವರನ ಪತ್ನಿ ಸಿದ್ಧಿಯಿಂದ ‘ಕ್ಷೇಮ’ ಎಂಬ ಪುತ್ರನು ಜನಿಸಿದನು. ಹಾಗೆಯೇ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ‘ಲಾಭ’ ಎಂಬ ಪುತ್ರನು ಹುಟ್ಟಿದನು; ಅವನು ರೂಪ-ಸೌಭಾಗ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ದೀಪ್ತಿಮಾನನಾಗಿದ್ದನು.

Verse 9

एवं सुखमचिंत्यं व भुंजाने हि गणेश्वरे । आजगाम द्वितीयश्च क्रांत्वा पृथ्वीं सुतस्तदा

ಈ ರೀತಿ ಗಣೇಶ್ವರನು ಆ ಅಚಿಂತ್ಯ ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಎರಡನೇ ಪುತ್ರನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪರಿಕ್ರಮಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದು ಸೇರಿಕೊಂಡನು.

Verse 10

तावश्च नारदेनैव प्राप्तो गेहे महात्मना । यथार्थं वच्मि नोऽसत्यं न छलेन न मत्सरात्

ಆಗ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ನಾರದನು ಅವರಿಬ್ಬರ ಮನೆಗೆ ಬಂದನು. ನಾನು ಹೇಳುವುದು ಯಥಾರ್ಥವೇ—ಅಸತ್ಯವಲ್ಲ, ವಂಚನೆಯಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ, ಅಸೂಯೆಯಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ.

Verse 11

पितृभ्यां तु कृतं यच्च शिवया शंकरेण ते । तन्न कुर्य्यात्परो लोके सत्यं सत्यं ब्रवीम्यहम्

ನಿಮ್ಮ ತಂದೆತಾಯಿಗಳು—ಶಿವ ಮತ್ತು ಶಂಕರ—ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಮಾಡಲಾರರು. ಇದು ಸತ್ಯ; ಸತ್ಯವೇ ಸತ್ಯ ಎಂದು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

Verse 12

निष्कास्य त्वां कुक्रमणं मिषमुत्पाद्य यत्नतः । गणेशस्य वरोकारि विवाहः परशोभनः

ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊರಗೆ ಕಳುಹಿಸಿ, ದುಷ್ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ಬಾರದಂತೆ ಮಾಡಲು, ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಒಂದು ನೆಪವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾಯಿತು. ಓ ವರದಾ! ಆಗ ಗಣೇಶನ ಪರಮ ಮಂಗಳಕರ ಹಾಗೂ ಅತ್ಯಂತ ಶೋಭನ ವಿವಾಹವು ನೆರವೇರಿತು.

Verse 13

गणेशस्य कृतोद्वाहो लब्धवांस्स्त्रीद्वयं मुदा । विश्वरूपप्रजेशस्य कन्यारत्नं महोत्तमम्

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಗಣೇಶನ ವಿವಾಹವು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಂಪನ್ನವಾಯಿತು. ಹರ್ಷದಿಂದ ಅವನು ಎರಡು ಪತ್ನಿಯರನ್ನು ಪಡೆದನು—ವಿಶ್ವರൂപ ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಪರಮೋತ್ತಮ ರತ್ನಸಮಾನ ಪುತ್ರಿಯರು.

Verse 14

पुत्रद्वयं ललाभासौ द्वयोः पत्न्योश्शुभांगयोः । सिद्धे क्षेमं तथा बुद्धेर्लाभं सर्वं सुखप्रदम्

ಅವನ ಎರಡು ಶುಭಾಂಗಿನಿ ಪತ್ನಿಗಳಿಂದ ಅವನು ಎರಡು ಪುತ್ರರನ್ನು ಪಡೆದನು—ಸಿದ್ಧ, ಕ್ಷೇಮ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧೇರ್ಲಾಭ; ಅವರು ಕ್ಷೇಮ, ರಕ್ಷಣೆ ಹಾಗೂ ಸರ್ವಸুখವನ್ನು ನೀಡುವವರು.

Verse 15

पत्न्योर्द्वयोर्गणेशोऽसौ लब्ध्वा पुत्रद्वयं शुभम् । मातापित्रोर्मतेनैव सुखं भुंक्ते निरंतरम्

ಆ ಗಣೇಶನು ಎರಡು ಪತ್ನಿಗಳಿಂದ ಎರಡು ಶುಭ ಪುತ್ರರನ್ನು ಪಡೆದು, ತಾಯಿ-ತಂದೆಯರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಮತ್ತು ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 16

भवता पृथिवी क्रांता ससमुद्रा सकानना । तच्छलाज्ञावशात्तात तस्य जातं फलं त्विदम्

ಪ್ರಿಯ ಪುತ್ರನೇ! ನೀನು ಸಮುದ್ರಗಳೂ ಅರಣ್ಯಗಳೂ ಸಹಿತ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸಂಚರಿಸಿದ್ದೀ; ಆದರೆ ಅದು ಆ (ದೈವ) ಆಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ಯುಕ್ತಿಯ ಬಲದಿಂದಲೇ ಸಂಭವಿಸಿದೆ—ಇದೇ ಅದರ ಫಲವಾಗಿದೆ.

Verse 17

पितृभ्यां क्रियतास्मैवच्छलं तात विचार्यताम् । स्वस्वामिभ्यां विशेषेण ह्यन्यः किन्न करोति वै

ಆದುದರಿಂದ, ಪುತ್ರನೇ! ಅವನ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯರ ಮೂಲಕವೇ ಈ ಯುಕ್ತಿಯನ್ನು ಯೋಚಿಸಿ ಕಾರ್ಯಗತಗೊಳಿಸಬೇಕು—ಚಿಂತಿಸು. ತನ್ನ ಸ್ವಾಮಿ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಕಾರ್ಯಸಾಧನೆಗಾಗಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಏನು ಮಾಡದೆ ಬಿಡುತ್ತಾನೆ?

Verse 18

असम्यक्च कृतं ताभ्यां त्वत्पितृभ्यां हि कर्म ह । विचार्यतां त्वयाऽपीह मच्चित्ते न शुभं मतम्

ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಿನ್ನ ತಂದೆತಾಯಿಗಳು ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ನಡೆದಿಲ್ಲ. ನೀನೂ ಇಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ವಿಚಾರಿಸು; ನನ್ನ ಚಿತ್ತದಲ್ಲಿ ಅದು ಶುಭವೆನಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 19

दद्याद्यदि गरं माता विक्रीणीयात्पिता यदि । राजा हरति सर्वस्वं कस्मै किं च ब्रवीतु वै

ತಾಯಿ ವಿಷವನ್ನು ನೀಡಿದರೆ, ತಂದೆ ತನ್ನ ಸಂತಾನವನ್ನು ಮಾರಿದರೆ, ರಾಜನು ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನೂ ಕಸಿದುಕೊಂಡರೆ—ಆಗ ಯಾರಿಗೆ, ಏನು ಎಂದು, ನಿಜವಾಗಿ ಹೇಳಲು ಅಥವಾ ಮೊರೆಯಿಡಲು ಸಾಧ್ಯ?

Verse 20

येनैवेदं कृतं स्याद्वै कर्मानर्थकरं परम् । शांतिकामस्सुधीस्तात तन्मुखं न विलोकयेत्

ಈ ಪರಮ ಅನರ್ಥಕರ ಕರ್ಮವನ್ನು ಯಾರು ಮಾಡಿದರೋ—ಪ್ರಿಯನೇ—ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವ ಸುಧೀನು ಅವನ ಮುಖವನ್ನೂ ನೋಡಬಾರದು.

Verse 21

इति नीतिः श्रुतौ प्रोक्ता स्मृतौ शास्त्रेषु सर्वतः । निवेदिता च सा तेऽद्य यथेच्छसि तथा कुरु

ಇಂತೆ ಧರ್ಮನೀತಿ ಶ್ರುತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇದೆ. ಇಂದು ನಾನು ಅದನ್ನು ನಿನಗೆ ತಿಳಿಸಿದೆ; ಈಗ ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದಂತೆ ಮಾಡು.

Verse 22

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा नारद त्वं तु महेश्वरमनोगतिः । तस्मै तथा कुमाराय वाक्यं मौनमुपागतः

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ನಾರದಾ! ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಮಹೇಶ್ವರನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನೀನು ಆ ಕುಮಾರನಿಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಮಾತನ್ನೂ ಹೇಳದೆ ಮೌನಕ್ಕೆ ಸೇರಿದೆ.

Verse 23

स्कन्दोऽपि पितरं नत्वा कोपाग्निज्वलितस्तदा । जगाम पर्वतं क्रौंचं पितृभ्यां वारितोऽपि सन्

ಸ್ಕಂದನು ಕೂಡ ತಂದೆಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಆಗ ಕೋಪಾಗ್ನಿಯಿಂದ ಜ್ವಲಿಸಿದನು. ತಂದೆತಾಯಿ ಇಬ್ಬರೂ ತಡೆದರೂ ಅವನು ಕ್ರೌಂಚ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.

Verse 24

वारणे च कृते त्वद्य गम्यते च कथं त्वया । इत्येवं च निषिद्धोपि प्रोच्य नेति जगाम सः

“ಇಂದು ನಿನ್ನನ್ನು ತಡೆದಿದ್ದೇವೆ; ಆದರೂ ನೀನು ಹೇಗೆ ಹೋಗುತ್ತೀಯ?” ಎಂದು ಹೀಗೆ ನಿಷೇಧಿಸಿದರೂ, ಅವನು “ಇಲ್ಲ” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹೊರಟುಹೋದನು.

Verse 25

न स्थातव्यं मया तातौ क्षणमप्यत्र किंचन । यद्येवं कपटं प्रीतिमपहाय कृतं मयि

ಓ ಪ್ರಿಯ ಪಿತೃಗಳೇ! ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರವೂ ನಿಲ್ಲಬಾರದು. ನಿಜವಾದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಇಂತಹ ಕಪಟ ಮಾಡಿದ್ದರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಇರುವದು ಯುಕ್ತವಲ್ಲ.

Verse 26

एवमुक्त्वा गतस्तत्र मुने सोऽद्यापि वर्तते । दर्शनेनैव सर्वेषां लोकानां पापहारकः

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಓ ಮುನೇ, ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಇಂದಿಗೂ ಅಲ್ಲಿ ವಿರಾಜಿಸುತ್ತಾನೆ; ಕೇವಲ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಜನರ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಹರಿಸುವವನು.

Verse 27

तद्दिनं हि समारभ्य कार्तिकेयस्य तस्य वै । शिवपुत्रस्य देवर्षे कुमारत्वं प्रतिष्ठितम्

ಹೇ ದೇವರ್ಷಿ! ಆ ದಿನದಿಂದಲೇ ಆ ಕಾರ್ತಿಕೇಯ—ಶಿವಪುತ್ರ—ನ ‘ಕುಮಾರ’ (ನಿತ್ಯಯೌವನ) ಸ್ಥಿತಿ ದೃಢವಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾಯಿತು.

Verse 28

तन्नाम शुभदं लोके प्रसिद्धं भुवनत्रये । सर्वपापहरं पुण्यं ब्रह्मचर्यप्रदं परम्

ಆ ನಾಮವು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶುಭಪ್ರದವಾಗಿದ್ದು ತ್ರಿಭುವನದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧ; ಅದು ಪವಿತ್ರ, ಪರಮ ಪುಣ್ಯಕರ, ಸರ್ವಪಾಪಹರ, ಮತ್ತು ಪರಮ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವನ್ನು ನೀಡುವದು.

Verse 29

कार्तिक्यां च सदा देवा ऋषयश्च सतीर्थकाः । दर्शनार्थं कुमारस्य गच्छंति च मुनीश्वराः

ಕಾರ್ತಿಕೀ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ದೇವರುಗಳು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳು—ತೀರ್ಥಗಳೊಡನೆ—ಸದಾ ಕುಮಾರ (ಸ್ಕಂದ)ನ ದರ್ಶನಾರ್ಥ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಮುನೀಶ್ವರರೂ ಅವನ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ತೆರಳುತ್ತಾರೆ.

Verse 30

कार्तिक्यां कृत्तिकासंगे कुर्याद्यः स्वामिदर्शनम् । तस्य पापं दहेत्सर्वं चित्तेप्सित फलं लभेत्

ಕಾರ್ತಿಕೀ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೃತ್ತಿಕೆಗಳ ಶುಭಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸ್ವಾಮಿ (ಶಿವ) ದರ್ಶನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳು ದಹಿಸಿ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 31

उमापि दुःखमापन्ना स्कन्दस्य विरहे सति । उवाच स्वामिनं दीना तत्र गच्छ मया प्रभो

ಸ್ಕಂದನ ವಿರಹದಲ್ಲಿ ಉಮಾದೇವಿಯೂ ದುಃಖಾಕುಲಳಾದಳು. ದೀನಳಾಗಿ ಸ್ವಾಮಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ— “ಪ್ರಭೋ, ನನ್ನೊಡನೆ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿರಿ” ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು.

Verse 32

तत्सुखार्थं स्वयं शंभुर्गतस्स्वांशेन पर्वते । मल्लिकार्जुननामासीज्ज्योतिर्लिङ्गं सुखावहम्

ಆ ಭಕ್ತನ ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ವತಃ ಶಂಭು ತನ್ನ ಅಂಶದಿಂದ ಆ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋದನು ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಸುಖವನ್ನು ನೀಡುವ 'ಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ' ಎಂಬ ಜ್ಯೋತಿರ್ಲಿಂಗವಾದನು.

Verse 33

अद्यापि दृश्यते तत्र शिवया सहितश्शिवः । सर्वेषां निजभक्तानां कामपूरस्सतां गतिः

ಇಂದಿಗೂ ಅಲ್ಲಿ ಶಿವಾ (ಪಾರ್ವತಿ) ಸಮೇತನಾದ ಶಿವನು ದರ್ಶನಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಆತನು ತನ್ನ ಭಕ್ತರ ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವವನು; ಸಜ್ಜನರಿಗೆ ಪರಮಾಶ್ರಯವೂ ಪರಮಗತಿಯೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.

Verse 34

तमागतं स विज्ञाय कुमारस्सशिवं शिवम् । स विरज्य ततोऽन्यत्र गंतुमासीत्समुत्सुकः

ಶಿವಗಣ ಸಮೇತನಾಗಿ ಶಿವನು ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದು ದಿವ್ಯ ಕುಮಾರನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲದಿಂದಲೂ ವಿರಕ್ತನಾಗಿ, ಇನ್ನೊಂದು ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಉತ್ಸುಕನಾಗಿ ಸಿದ್ಧನಾದನು.

Verse 35

देवैश्च मुनिभिश्चैव प्रार्थितस्सोपि दूरतः । योजनत्रयमुत्सृज्य स्थितः स्थाने च कार्तिकः

ದೇವರುಗಳೂ ಮುನಿಗಳೂ ದೂರದಿಂದ ಬೇಡಿಕೊಂಡರೂ ಕಾರ್ತಿಕೇಯನು ದೂರದಲ್ಲೇ ಉಳಿದನು. ಮೂರು ಯೋಜನ ದೂರವಿಟ್ಟು, ತನ್ನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ಸ್ಥಿತನಾದನು.

Verse 36

पुत्रस्नेहातुरौ तौ वै शिवौ पर्वणि पर्वणि । दर्शनार्थं कुमारस्य तस्य नारद गच्छतः

ಓ ನಾರದ, ಪುತ್ರಸ್ನೇಹದಿಂದ ವ್ಯಾಕುಲರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರು—ಶಿವನು ಮತ್ತು (ಪಾರ್ವತಿ)—ಪ್ರತಿ ಪರ್ವದಿನದಲ್ಲೂ ಮರುಮರು ಕುಮಾರನ ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು.

Verse 37

अमावास्यादिने शंभुः स्वयं गच्छति तत्र ह । पूर्णमासी दिने तत्र पार्वती गच्छति ध्रुवम्

ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ದಿನ ಶಂಭು ಸ್ವತಃ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಪೂರ್ಣಿಮೆಯ ದಿನ ಪಾರ್ವತಿಯೂ ಧ್ರುವವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ.

Verse 38

यद्यत्तस्य च वृत्तांतं भवत्पृष्टं मुनीश्वर । कार्तिकस्य गणेशस्य परमं कथितं मया

ಮುನೀಶ್ವರ, ನೀವು ಕೇಳಿದ ಅವನ ವೃತ್ತಾಂತವೆಲ್ಲ—ಕಾರ್ತಿಕೇಯ ಮತ್ತು ಗಣೇಶರ ಪರಮ ಹಾಗೂ ಸಾರಭೂತ ಕಥನವನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ.

Verse 39

एतच्छ्रुत्वा नरो धीमान् सर्वपापैः प्रमुच्यते । शोभनां लभते कामानीप्सितान्सकलान्सदा

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಸದಾ ಮಂಗಳವನ್ನು ಪಡೆದು, ಬಯಸಿದ ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನೂ ಸಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 40

यः पठेत्पाठयेद्वापि शृणुयाच्छ्रावयेत्तथा । सर्वान्कामानवाप्नोति नात्र कार्या विचारणा

ಯಾರು ಇದನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಪಠಿಸಿಸುತ್ತಾರೋ, ಕೇಳುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ಕೇಳಿಸುತ್ತಾರೋ—ಅವರು ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ವಿಚಾರ ಬೇಡ.

Verse 41

ब्राह्मणो ब्रह्मवर्चस्वी क्षत्रियो विजयी भवेत् । वैश्यो धन समृद्धस्स्याच्छूद्रस्सत्समतामियात्

ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಶಿವಸಂಬಂಧ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಬ್ರಹ್ಮತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ವಿಜಯಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ವೈಶ್ಯನು ಧನಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಶೂದ್ರನು ಸಜ್ಜನರ ಸಮಾನವಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಮತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.

Verse 42

रोगी रोगात्प्रमुच्येत भयान्मुच्येत भीतियुक् । भूतप्रेतादिबाधाभ्यः पीडितो न भवेन्नरः

ರೋಗಿಯು ರೋಗದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಭಯದಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟವನು ಭಯದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ. ಭೂತ-ಪ್ರೇತಾದಿ ಬಾಧೆಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ನರನು ಮತ್ತೆ ಕಷ್ಟಪಡುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 43

एतदाख्यानमनघं यशस्यं सुखवर्द्धनम् । आयुष्यं स्वर्ग्यमतुलं पुत्रपौत्रादिकारकम्

ಈ ನಿರ್ದೋಷ ಪವಿತ್ರಾಖ್ಯಾನವು ಯಶಸ್ಸನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸುಖವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿ, ಅತುಲ ಸ್ವರ್ಗ್ಯ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರಾದಿಗಳ ಪ್ರಾಪ್ತಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 44

अपवर्गप्रदं चापि शिवज्ञानप्रदं परम् । शिवाशिवप्रीतिकरं शिवभक्तिविवर्द्धनम्

ಇದು ಅಪವರ್ಗ (ಮೋಕ್ಷ)ವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಪರಮ ಶಿವಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪ್ರಸಾದಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಶಿವನಿಗೂ ಅವನ ಶುಭಭಕ್ತರಿಗೂ ಪ್ರೀತಿಕರವಾಗಿ, ಶಿವಭಕ್ತಿಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 45

श्रवणीयं सदा भक्तैर्निःकामैश्च मुमुक्षुभिः । शिवाद्वैतप्रदं चैतत्सदाशिवमयं शिवम्

ಭಕ್ತರು—ನಿಷ್ಕಾಮರು ಮತ್ತು ಮುಮುಕ್ಷುಗಳು—ಇದನ್ನು ಸದಾ ಶ್ರವಣ ಮಾಡಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಶಿವಾದ್ವೈತ ಬೋಧವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಇದು ಸ್ವತಃ ಸದಾಶಿವಮಯ, ಮಂಗಳಕರ ಶಿವಸ್ವರೂಪವೇ ಆಗಿದೆ.