Sukta 96

Mantra 1

अस्मा उषास आतिरन्त याममिन्द्राय नक्तमूर्म्याः सुवाचः । अस्मा आपो मातरः सप्त तस्थुर्नृभ्यस्तराय सिन्धवः सुपाराः ॥

ಈ ಆತ್ಮನಿಗಾಗಿ ಉಷಸ್ಸುಗಳು ರಾತ್ರಿಯ ಯಾಮವನ್ನು ದಾಟಿವೆ; ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಸುವಾಚ—ಸುಮಾತಿನ ವಾಣಿ—ಪ್ರೇರಣೆಯ ಊರ್ಮಿಗಳನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟಿವೆ. ಈತನಿಗಾಗಿ ಆಪಃ—ಏಳು ಮಾತೃಗಳು—ಸೂಪಾರಾ ಸಿಂಧವಃ ಆಗಿ ನಿಂತಿವೆ: ಮಾನವನನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ದಾಟಿಸುವ ಶುಭ ಪಾರವಿರುವ ನದಿಗಳಾಗಿ.

Mantra 2

अतिविद्धा विथुरेणा चिदस्त्रा त्रिः सप्त सानु संहिता गिरीणाम् । न तद्देवो न मर्त्यस्तुतुर्याद्यानि प्रवृद्धो वृषभश्चकार ॥

ವಿಥುರೇಣ—ಪ್ರಚಂಡ ಆಘಾತದಿಂದ—ಭೇದಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಸ್ತ್ರಗಳೂ, ಪರ್ವತಗಳ ತ್ರಿಃಸಪ್ತ—ಮೂರು ಬಾರಿ ಏಳು—ಸಂಹಿತ ಸಾನುಗಳು (ಶಿಖರ-ರೇಖೆಗಳು) ಕೂಡ; ಪ್ರವೃದ್ಧ ವೃಷಭ—ವರ್ಧಿತ ಮಹಾವೀರ—ಮಾಡಿದ ಆ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ದೇವನೂ ಅಲ್ಲ, ಮর্ত್ಯನೂ ಅಲ್ಲ, ಯಾರೂ ಮೀರಿಹೋಗಲಾರರು/ಹತ್ತಿರಿಸಲಾರರು.

Mantra 3

इन्द्रस्य वज्र आयसो निमिश्ल इन्द्रस्य बाह्वोर्भूयिष्ठमोजः । शीर्षन्निन्द्रस्य क्रतवो निरेक आसन्नेषन्त श्रुत्या उपाके ॥

ಇಂದ್ರನ ವಜ್ರವು ಆಯಸ (ಕಬ್ಬಿಣ)ದಿಂದಾದದ್ದು—ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚುವದು; ಇಂದ್ರನ ಬಾಹುಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮವಾದ ಓಜಸ್ಸು ನೆಲೆಸಿದೆ. ಇಂದ್ರನ ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಕ್ರತವಃ (ಸಂಕಲ್ಪ-ಶಕ್ತಿಗಳು) ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವಿಭಕ್ತವಾಗಿ ನಿಂತಿವೆ; ಶ್ರುತಿಯಿಂದ ಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಡುವ ಪ್ರೇರಿತ ವಾಣಿಯ ಶ್ರವಣಕ್ಕಾಗಿ ಅವು ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಒತ್ತಿ ಬರುತ್ತವೆ.

Mantra 4

मन्ये त्वा यज्ञियं यज्ञियानां मन्ये त्वा च्यवनमच्युतानाम् । मन्ये त्वा सत्वनामिन्द्र केतुं मन्ये त्वा वृषभं चर्षणीनाम् ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಯಜ್ಞಿಯರಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞಿಯನಾಗಿ—ಯಜ್ಞದ ಸತ್ಯ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಮನ್ಯೆ. ಅಚ್ಯುತಗಳಲ್ಲಿ ಚ್ಯವನನಾಗಿ—ಅಚಲವನ್ನೂ ಚಲಿಸುವವನಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಮನ್ಯೆ. ಸರ್ವ ಸತ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಕೇತು (ಪ್ರಕಾಶ-ಧ್ವಜ)ವಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಮನ್ಯೆ; ಚರ್ಷಣೀನಾಂ (ಜನಸಮುದಾಯಗಳ) ವೃಷಭನಾಗಿ—ಅಗ್ರನಾಯಕನಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಮನ್ಯೆ.

Mantra 5

आ यद्वज्रं बाह्वोरिन्द्र धत्से मदच्युतमहये हन्तवा उ । प्र पर्वता अनवन्त प्र गावः प्र ब्रह्माणो अभिनक्षन्त इन्द्रम् ॥

ಯಾವಾಗ ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನೀನು ಬಾಹುಗಳಲ್ಲಿ ವಜ್ರವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತೀಯೋ—ಮದಚ್ಯುತ, ಬಲದ ಉಲ್ಲಾಸವನ್ನು ಹರಿಸುತ್ತಾ—ಅಹಿ (ವೃತ್ರ)ಯನ್ನು ಹನಿಸಲು; ಆಗ ಪರ್ವತಗಳು ತಮ್ಮ ಪ್ರತಿರೋಧವನ್ನು ಬಿಡುತ್ತವೆ, ಗಾವಃ (ಕಿರಣ-ಧೇನುಗಳು) ಮುಂದಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಃ (ಮಂತ್ರಗಳು) ಇಂದ್ರನನ್ನು ಎದುರುಗೊಳ್ಳಲು ಅಭಿಮುಖವಾಗುತ್ತವೆ.

Mantra 6

तमु ष्टवाम य इमा जजान विश्वा जातान्यवराण्यस्मात् । इन्द्रेण मित्रं दिधिषेम गीर्भिरुपो नमोभिर्वृषभं विशेम ॥

ನಾವು ಅವನನ್ನೇ ಸ್ತುತಿಯಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇವೆ—ಯಾರು ಈ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಇದಕ್ಕಿಂತ ಕೆಳಗೆ ಜನಿಸಿದ ಎಲ್ಲ ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ಉತ್ಪನ್ನಮಾಡಿದನೋ. ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ನಾವು ಗೀರ್ಭಿಃ (ಪ್ರೇರಿತ ವಾಣಿ)ಗಳಿಂದ ಮಿತ್ರತ್ವವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸೋಣ; ಉಪೋ ನಮೋಭಿಃ (ವಂದನ-ಕರ್ಮಗಳು)ಗಳಿಂದ ವೃಷಭ-ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಅದರಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸೋಣ.

Mantra 7

वृत्रस्य त्वा श्वसथादीषमाणा विश्वे देवा अजहुर्ये सखायः । मरुद्भिरिन्द्र सख्यं ते अस्त्वथेमा विश्वाः पृतना जयासि ॥

ವೃತ್ರನ ದಮನದ ಶ್ವಾಸದಿಂದ ನೀನು ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಸಖರಾಗಿರುವ ಎಲ್ಲ ದೇವರುಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ತೊರೆದಿಲ್ಲ. ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಮರುತಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನ ಸಖ್ಯವು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಲಿ; ಆಗ ನೀನು ಈ ಎಲ್ಲ ಪೃತನಾಗಳನ್ನು (ಯುದ್ಧಗಳನ್ನು) ಜಯಿಸುತ್ತೀ.

Mantra 8

त्रिः षष्टिस्त्वा मरुतो वावृधाना उस्रा इव राशयो यज्ञियासः । उप त्वेमः कृधि नो भागधेयं शुष्मं त एना हविषा विधेम ॥

ತ್ರಿಃ ಷಷ್ಟಿ—ಅರವತ್ತಿನ ಮೂರು ಪಟ್ಟು—ಮರುತರು, ಬಲದಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತ, ನಿನ್ನನ್ನು ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ; ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಹಸುಗಳಂತೆ, ರಾಶಿಯಾದ ಧನದಂತೆ, ಯಜ್ಞಿಯ (ಯಜ್ಞಾರ್ಹ)ರು. ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಾ; ನಮಗೆ ಭಾಗಧೇಯ (ಯೋಗ್ಯ ಪಾಲು)ವನ್ನು ಮಾಡು; ಈ ಹವಿಷಾ ಮೂಲಕ ನಾವು ನಿನ್ನ ಶುಷ್ಮ (ಉತ್ಕಟ ತೇಜಸ್ಸು/ವೀರ್ಯ)ವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುತ್ತೇವೆ.

Mantra 9

तिग्ममायुधं मरुतामनीकं कस्त इन्द्र प्रति वज्रं दधर्ष । अनायुधासो असुरा अदेवाश्चक्रेण ताँ अप वप ऋजीषिन् ॥

ಮರುತರ ಅಣೀಕವು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಆಯುಧದಂತಿದೆ; ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನಿನ್ನ ವಜ್ರವನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ತಾಳಬಲ್ಲವನು ಯಾರು? ಆಯುಧವಿಲ್ಲದ ಅಸುರರು, ಅದೇವರು—ಅವರನ್ನು ಹೇ ಋಜೀಷಿನ್, ನಿನ್ನ ಚಕ್ರದಿಂದ ದೂರ ತಳ್ಳಿ; ಋತ (ಸತ್ಯ-ವ್ಯವಸ್ಥೆ)ಕ್ಕೆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸು.

Mantra 10

मह उग्राय तवसे सुवृक्तिं प्रेरय शिवतमाय पश्वः । गिर्वाहसे गिर इन्द्राय पूर्वीर्धेहि तन्वे कुविदङ्ग वेदत् ॥

ಮಹಾನ್, ಉಗ್ರ, ಬಲಿಷ್ಠನಾದ ನಿನಗಾಗಿ—ಸುಸಂಸ್ಕೃತ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಪ್ರೇರಿಸು; ನಮ್ಮ ಪಶುಗಳ (ಅಂತರಶಕ್ತಿಗಳ) ಅತ್ಯಂತ ಶಿವವಾದ ವೃದ್ಧಿಯ ಕಡೆಗೆ. ಗಿರ್ವಾಹಸನಾದ ಇಂದ್ರನಿಗಾಗಿ, ಅನೇಕ ಪುರಾತನ ಗಿರಃ (ವಾಣಿ-ಸ್ತುತಿಗಳು) ನಮ್ಮ ತನುವಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸು; ಬಹುಶಃ ಅವನು ತಿಳಿದು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಜಾಗೃತನಾಗುವನು.

Mantra 11

उक्थवाहसे विभ्वे मनीषां द्रुणा न पारमीरया नदीनाम् । नि स्पृश धिया तन्वि श्रुतस्य जुष्टतरस्य कुविदङ्ग वेदत् ॥

ಉಕ್ಥವಾಹಸ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ವಿಭ್ವೇ—ನಮ್ಮ ಮನೀಷೆ (ಪ್ರಜ್ಞೆ)ಯನ್ನು ಚಲನೆಗೊಳಿಸು; ಹೇಗೆ ದ್ರೋಣ (ಮರದ ಪಾತ್ರೆ)ವನ್ನು ನದಿಗಳ ಆಚೆ ದಡದತ್ತ ಒಯ್ಯುವರೋ ಹಾಗೆ. ಧಿಯಾ (ಚಿಂತನಾ-ಶಕ್ತಿ)ಯಿಂದ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸು—ಶ್ರುತ (ಸತ್ಯವಾಗಿ ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟ)ದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ತನುವಿನಲ್ಲಿ; ಬಹುಶಃ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಜುಷ್ಟ (ಅತಿಪ್ರಿಯ)ವಾದ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಯಾರೋ ತಿಳಿಯುವರು.

Mantra 12

तद्विविड्ढि यत्त इन्द्रो जुजोषत्स्तुहि सुष्टुतिं नमसा विवास । उप भूष जरितर्मा रुवण्यः श्रावया वाचं कुविदङ्ग वेदत् ॥

ಇಂದ್ರನು ನಿಜವಾಗಿ ಸಂತೋಷಪಡುವುದೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿ: ಸುಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ನಮಸ್ಕಾರದಿಂದ ಸೇವಿಸಿರಿ. ಹೇ ಜರಿತರ (ಗಾಯಕ), ಅದನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸು; ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಅಳಲಬೇಡ—ವಾಣಿಯನ್ನು ಶ್ರಾವ್ಯಮಾಡು, ಆಗ ಯಾರೋ ನಿಜಕ್ಕೂ ಅರಿಯುವರು.

Mantra 13

अव द्रप्सो अंशुमतीमतिष्ठदियानः कृष्णो दशभिः सहस्रैः । आवत्तमिन्द्रः शच्या धमन्तमप स्नेहितीर्नृमणा अधत्त ॥

ಕಿರಣಮಯದ ಮೇಲೆ ಆ ಬಿಂದು ಕೆಳಗೆ ಇಳಿಯಿತು; ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಾ ಕಪ್ಪು ಬಲವು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಧಾವಿಸಿತು. ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ಶಚೀ (ಪ್ರಭಾವಿ) ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಊದುತ್ತಾ/ಘಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅದಕ್ಕೆ ಬಂದನು; ಮತ್ತು ಪುರುಷಾರ್ಥಮಯ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಆವರಣ-ಅಂಧಕಾರಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡಿದನು.

Mantra 14

द्रप्समपश्यं विषुणे चरन्तमुपह्वरे नद्यो अंशुमत्याः । नभो न कृष्णमवतस्थिवांसमिष्यामि वो वृषणो युध्यताजौ ॥

ನಾನು ಆ ಬಿಂದುವನ್ನು ತನ್ನ ತನ್ನ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡೆ—ವಕ್ರವಾದ ಕುಹರದಲ್ಲಿ, ಕಿರಣಭರಿತ ನದಿಗಳು ಹರಿಯುವಲ್ಲಿ. ಅದು ಅಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪು ಮೇಘಪಿಂಡದಂತೆ ನಿಂತಿತ್ತು; ಹೇ ವೃಷಣರು (ಪರಾಕ್ರಮಿಗಳು), ಯುದ್ಧದ ಅಜೌನಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡಲು ನಾನು ನಿಮಗೆ ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡುತ್ತೇನೆ.

Mantra 15

अध द्रप्सो अंशुमत्या उपस्थेऽधारयत्तन्वं तित्विषाणः । विशो अदेवीरभ्याचरन्तीर्बृहस्पतिना युजेन्द्रः ससाहे ॥

ಆಮೇಲೆ ಕಿರಣಮಯಳಾದ (ಅಂಶುಮತಿ)ಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಇರುವ ದ್ರಪ್ಸನು ಜ್ವಲಿಸುತ್ತಾ ತನ್ನದೇ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಸ್ಥಿರಪಡಿಸಿದನು. ಬೃಹಸ್ಪತಿಯೊಂದಿಗೆ ಯುಕ್ತನಾದ ಇಂದ್ರನು ಬೆಳಕಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಚಲಿಸಿದ ಅಧರ್ಮಿ ಕುಲಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದನು.

Mantra 16

त्वं ह त्यत्सप्तभ्यो जायमानोऽशत्रुभ्यो अभवः शत्रुरिन्द्र । गूळ्हे द्यावापृथिवी अन्वविन्दो विभुमद्भ्यो भुवनेभ्यो रणं धाः ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನೀನು ನಿಜಕ್ಕೂ ‘ಏಳು’ರಿಂದ ಜನಿಸಿದವನು; ಶತ್ರುವಿಲ್ಲವೆಂದು ತೋರುವ (ವೈರಶಕ್ತಿಗಳ) ಶತ್ರುವಾಗಿ ನೀನು ಪರಿಣಮಿಸಿದೆ. ಗುಪ್ತವಾಗಿದ್ದ ದ್ಯಾವಾ-ಪೃಥಿವಿಯನ್ನು ನೀನು ಕಂಡುಕೊಂಡೆ; ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಕ ಲೋಕಗಳಿಗಾಗಿ ರಣ—ನಿರ್ಣಾಯಕ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯನ್ನು—ಸ್ಥಾಪಿಸಿದೆ.

Mantra 17

त्वं ह त्यदप्रतिमानमोजो वज्रेण वज्रिन्धृषितो जघन्थ । त्वं शुष्णस्यावातिरो वधत्रैस्त्वं गा इन्द्र शच्येदविन्दः ॥

ಹೇ ವಜ್ರಿನ್, ನೀನು ವಜ್ರದಿಂದ ಆ ಅಪ್ರತಿಮ ಬಲವನ್ನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಹೊಡೆದು ಕೆಡವಿದೆ. ನೀನು ಶುಷ್ಣನನ್ನು ಮರಣಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಕೆಳಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿದೆ; ಮತ್ತು ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನಿನ್ನ ಶಚಿ (ಪ್ರಭಾವಶಕ್ತಿ)ಯಿಂದ ಬೆಳಕಿನ ಕಿರಣಗಳು—ಗೋಗಳು—ನೀನು ಕಂಡುಕೊಂಡೆ.

Mantra 18

त्वं ह त्यद्वृषभ चर्षणीनां घनो वृत्राणां तविषो बभूथ । त्वं सिन्धूँरसृजस्तस्तभानान्त्वमपो अजयो दासपत्नीः ॥

ಹೇ ವೃಷಭ! ನೀನು ಜನಗಳ ವೃಷಭನಾಗಿ, ವೃತ್ರಗಳೆಂಬ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸುವವರನ್ನು ಘಾತಿಸಿದವನು; ಬಲದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ತವಿಷಸ್ವಿ (ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿ)ನಾದೆ. ಬಂಧಿತವಾಗಿದ್ದ ನದಿಗಳನ್ನು ನೀನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದೆ; ದಾಸನಿಗೆ ಸೇವಕಿಯಾಗಿದ್ದ ಆಪಃ (ಜಲಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು) ನೀನು ಜಯಿಸಿದೆ.

Mantra 19

स सुक्रतू रणिता यः सुतेष्वनुत्तमन्युर्यो अहेव रेवान् । य एक इन्नर्यपांसि कर्ता स वृत्रहा प्रतीदन्यमाहुः ॥

ಅವನು ಸುಕ್ರತು—ಸುಸಂಕಲ್ಪವಂತ—ವಿಜೇತನು; ಸೊಮಸುತಗಳಲ್ಲಿ ಅವನ ಮನ್ಯು (ಉತ್ಸಾಹ) ಅತುಲ, ಮತ್ತು ಅಹಿಯಂತೆ ರೇವಾನ್—ಸಂಚಿತ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸಮೃದ್ಧ—ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಮನುಷ್ಯನಿಗಾಗಿ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಕರ್ತನು ಅವನೇ ಒಬ್ಬನು; ಆ ವೃತ್ರಹನನ್ನೇ ಅವರು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರತಿದನ್ಯ (ಸಮಪಾಲು/ಸಮತೋಲನ) ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

Mantra 20

स वृत्रहेन्द्रश्चर्षणीधृत्तं सुष्टुत्या हव्यं हुवेम । स प्राविता मघवा नोऽधिवक्ता स वाजस्य श्रवस्यस्य दाता ॥

ಆ ವೃತ್ರಹ ಇಂದ್ರನು—ಜನಗಳ ಧಾರಕನು—ಅವನನ್ನು ನಾವು ಸುಷ್ಟುತಿಯ ಹವ್ಯದಿಂದ ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅವನೇ ನಮ್ಮ ಪ್ರಾವಿತಾ, ಮಘವಾನ್, ನಮ್ಮ ಅಧಿವಕ್ತಾ (ಪಕ್ಷಪಾತಿ/ವಕೀಲ); ಅವನೇ ವಾಜದ ಸಮೃದ್ಧಿಯೂ ಶ್ರವಸ್ಯ (ತೇಜಸ್ವಿ ಕೀರ್ತಿ)ಯೂ ದಾತನು.

Mantra 21

स वृत्रहेन्द्र ऋभुक्षाः सद्यो जज्ञानो हव्यो बभूव । कृण्वन्नपांसि नर्या पुरूणि सोमो न पीतो हव्यः सखिभ्यः ॥

ಅವನೇ ವೃತ್ರಹ ಇಂದ್ರನು—ಋಭುಕ್ಷಾಃ, ಕುಶಲ ನಿರ್ಮಾಣಶಕ್ತಿ—ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಪ್ರಕಟವಾಗಿ ಜನಿಸಿದವನು, ತಕ್ಷಣವೇ ಹವ್ಯ (ಆಹ್ವಾನಾರ್ಹ)ನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಮಾನವೋಪಕಾರಿ ಅನೇಕ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಅವನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಸೋಮವನ್ನು ಕುಡಿದಂತೆ, ಅವನು ಸಖಿಗಳಿಗೆ (ಅಂತರಂಗ ಶಕ್ತಿಗಳಿಗೆ) ಆನಂದಕರ ಹವ್ಯವಾಗುತ್ತಾನೆ.