Sukta 31

Mantra 1

यो यजाति यजात इत्सुनवच्च पचाति च । ब्रह्मेदिन्द्रस्य चाकनत् ॥

ಯಾರು ಯಜ್ಞ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ—ಯಾರು ನಿಜವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೋ—ಯಾರು ಸೋಮವನ್ನು ಪೀಡಿಸುತ್ತಾನೋ (ಸುನವೇ) ಮತ್ತು ಹವಿಯನ್ನು ಕೂಡ ಪಾಕಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಆ ಬ್ರಹ್ಮ—ಪ್ರೇರಿತ ವಾಣಿ—ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾಗುತ್ತದೆ.

Mantra 2

पुरोळाशं यो अस्मै सोमं ररत आशिरम् । पादित्तं शक्रो अंहसः ॥

ಯಾರು ಅವನಿಗೆ ಪುರೋಳಾಶವನ್ನೂ ಆಶೀರ್ವಾದ-ಮಿಶ್ರಿತ ಸೋಮವನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೋ—ಅವನನ್ನು ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ) ಅಂಹಸ್, ದುಃಖ ಮತ್ತು ಪಾಪದಿಂದ ಕಾಪಾಡುತ್ತಾನೆ.

Mantra 3

तस्य द्युमाँ असद्रथो देवजूतः स शूशुवत् । विश्वा वन्वन्नमित्रिया ॥

ಅವನಿಗಾಗಿ ದೇವಪ್ರೇರಿತವಾದ ದ್ಯುಮಾನ ರಥವು ಆಸನವನ್ನು ಪಡೆದಿದೆ; ಅದು ಮುನ್ನಡೆದು, ಬೆಳಕಿಗೆ ವಿರೋಧಿಸುವ ಎಲ್ಲ ಶತ್ರುಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುತ್ತದೆ.

Mantra 4

अस्य प्रजावती गृहेऽसश्चन्ती दिवेदिवे । इळा धेनुमती दुहे ॥

ಅವನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾವತಿಯಾದ ಪೋಷಕ ಶಕ್ತಿ ದಿನೇದಿನೇ ಅಚಲವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತದೆ; ಇಳಾ—ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಧೇನು—ಪೋಷಣೆಯ ಧಾರೆಗಳನ್ನು ದೋಹುತ್ತದೆ.

Mantra 5

या दम्पती समनसा सुनुत आ च धावतः । देवासो नित्ययाशिरा ॥

ಒಂದೇ ಮನಸ್ಸಿನ ಗೃಹಸ್ವಾಮಿಗಳಾದ ಆ ದಂಪತಿಗಳು ಸೋಮಸವನದ ಪೀಡನಕ್ಕೂ ಅದರ ಆಹ್ವಾನಕ್ಕೂ ಧಾವಿಸುತ್ತಾರೆ—ದೇವರುಗಳು ನಿತ್ಯಾನಂದ-ರಸದ ಪೂರ್ಣತೆಯೊಂದಿಗೆ ಇರುವಂತೆ.

Mantra 6

प्रति प्राशव्याँ इतः सम्यञ्चा बर्हिराशाते । न ता वाजेषु वायतः ॥

ಇಲ್ಲಿಂದ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಮುಖಮಾಡಿ, ಸಮ್ಯಕ್ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ತಿರುಗಿ, ಅವರು ಬರ್ಹಿ (ಪವಿತ್ರ ಕುಶ-ಹುಲ್ಲು) ಮೇಲೆ ಆಸನಗ್ರಹಣ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಜಯದ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಬಲದ ಸಮೃದ್ಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಎಂದಿಗೂ ಕೊರತೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Mantra 7

न देवानामपि ह्नुतः सुमतिं न जुगुक्षतः । श्रवो बृहद्विवासतः ॥

ಅವರು ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನೂ ಎಂದಿಗೂ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ; ಸುಮತಿ (ಸದುಪದೇಶ/ಸದುಬುದ್ಧಿ) ಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಆರಾಧನೆ ಮಾಡುವಾಗ ಅವರು ಮಹತ್ ಶ್ರವಸ್—ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಕೀರ್ತಿ-ಶ್ರುತಿ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಖ್ಯಾತಿ—ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Mantra 8

पुत्रिणा ता कुमारिणा विश्वमायुर्व्यश्नुतः । उभा हिरण्यपेशसा ॥

ಪುತ್ರಪ್ರದಾಯಿನಿ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಕುಮಾರತ್ವ—ನವಯೌವನವನ್ನು ಪುನರುಜ್ಜೀವಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣ ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಇಬ್ಬರೂ ಹಿರಣ್ಯಮಯ ರೂಪ-ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 9

वीतिहोत्रा कृतद्वसू दशस्यन्तामृताय कम् । समूधो रोमशं हतो देवेषु कृणुतो दुवः ॥

ಹೇ ವೀತಿಹೋತ್ರಾ—ಯಜ್ಞಾರ್ಪಣೆಯ ಚಲನೆಗಳು ಸುಸಂಚಾಲಿತವಾಗಿರುವವರೇ, ಕೃತದ್ವಸೂ—ಸುಗಢವಾಗಿ ರೂಪಿತವಾದ ಸಂಪತ್ತಿನವರೇ; ಅಮೃತತ್ವಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವ ಆನಂದವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತ, ಸಮೂಢ—ಫಲವತ್ತಾದ ಉದರನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿ, ರೋಮಶ—ಮುಳ್ಳುಗಟ್ಟಿದ ಅಡ್ಡಿಯನ್ನು ಹೊಡೆದು ಕೆಡವಿ, ದೇವರಲ್ಲಿ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಸೇವೆ (ದುವಃ) ನೆರವೇರಿಸಿರಿ.

Mantra 10

आ शर्म पर्वतानां वृणीमहे नदीनाम् । आ विष्णोः सचाभुवः ॥

ನಾವು ಪರ್ವತಗಳ ಶರ್ಮ—ಆಶ್ರಯದಾಯಕ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಆರಿಸುತ್ತೇವೆ, ಮತ್ತು ನದಿಗಳ ಹರಿಯುವ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು; ಹಾಗೆಯೇ ವಿಷ್ಣುವಿನೊಂದಿಗೆ ಸಚಾಭುವಃ—ಸಹಚರ-ಸತ್ತೆಯನ್ನು, ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಧಾರಕವಾಗಿರುವ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಆರಿಸುತ್ತೇವೆ.

Mantra 11

ऐतु पूषा रयिर्भगः स्वस्ति सर्वधातमः । उरुरध्वा स्वस्तये ॥

ಪೂಷನ್ ಬರಲಿ; ರಯಿ (ಸಮೃದ್ಧಿ) ಮತ್ತು ಭಗವೂ ಬರಲಿ. ಸರ್ವವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಸ್ವಸ್ತಿ (ಕ್ಷೇಮ) ಬರಲಿ. ನಮ್ಮ ಸ್ವಸ್ತಿಗಾಗಿ ಮಾರ್ಗವು ವಿಶಾಲವಾಗಿದೆ.

Mantra 12

अरमतिरनर्वणो विश्वो देवस्य मनसा । आदित्यानामनेह इत् ॥

ಅರಮತಿ—ಅಚ್ಯುತ, ಅಚಲ—ದೇವನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿಯಾಗುತ್ತಾಳೆ; ಆಕೆ ಆದಿತ್ಯರ ಅಚಲ ಗತಿಯೇ, ಮಾರ್ಗದ ಋತ-ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

Mantra 13

यथा नो मित्रो अर्यमा वरुणः सन्ति गोपाः । सुगा ऋतस्य पन्थाः ॥

ನಮಗಾಗಿ ಹೀಗೆಯೇ ಆಗಲಿ: ಮಿತ್ರ, ಅರ್ಯಮನ್ ಮತ್ತು ವರುಣರು ಪ್ರಕಾಶದ ರಕ್ಷಕರಾಗಿ ನಿಲ್ಲಲಿ; ಋತದ ಮಾರ್ಗಗಳು ನಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಸುಗಮ, ಸುಪಥವಾಗಲಿ.

Mantra 14

अग्निं वः पूर्व्यं गिरा देवमीळे वसूनाम् । सपर्यन्तः पुरुप्रियं मित्रं न क्षेत्रसाधसम् ॥

ಪ್ರಕಾಶಮಯ ವಾಣಿಯಿಂದ ನಾನು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ—ಪೂರ್ವ್ಯನಾದ ದೇವನನ್ನು, ವಸುಗಳ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು, ಅಂತರಂಗ ಸಂಪತ್ತಿನ ಸ್ವಾಮಿಯನ್ನು. ಅವನನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾ, ಬಹುಪ್ರಿಯನಾದ ಅವನನ್ನು, ಕ್ಷೇತ್ರಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವ ಮಿತ್ರನಂತೆ, ಅವನು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಕ್ಷೇತ್ರ—ಋತದ ಸರಿಯಾದ ಅಧಿಪತ್ಯವನ್ನು—ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 15

मक्षू देववतो रथः शूरो वा पृत्सु कासु चित् । देवानां य इन्मनो यजमान इयक्षत्यभीदयज्वनो भुवत् ॥

ದೇವಬಲದಿಂದ ತುಂಬಿದ ರಥವು ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ; ಯಾವ ಯುದ್ಧಗಳೇ ಉದ್ಭವಿಸಿದರೂ ಶೂರಶಕ್ತಿಯೂ ಬರುತ್ತದೆ. ಯಜಮಾನನು ದೇವರ ಮೇಲೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಯಜ್ಞಾರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ಅವನು ತನ್ನೊಳಗಿನ ಅಯಜ್ವ—ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪದ ಅಂಶಗಳ ಮೇಲೆ ಜಯಶಾಲಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

Mantra 16

न यजमान रिष्यसि न सुन्वान न देवयो । देवानां य इन्मनो यजमान इयक्षत्यभीदयज्वनो भुवत् ॥

ಹೇ ಯಜಮಾನ, ನೀನು ಹಾನಿಗೆ ಒಳಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ—ಸೋಮವನ್ನು ಪೀಡಿಸುವವನೂ ಅಲ್ಲ, ದೇವರನ್ನು ಹುಡುಕುವವನೂ ಅಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ದೇವಶಕ್ತಿಗಳ ಕಡೆ ತಿರುಗಿ ನೀನು ಯಜ್ಞಾರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ನೀನು ನಿನ್ನೊಳಗಿನ ಅಯಜ್ವ—ಯಜ್ಞವನ್ನು ಒಪ್ಪದ ಅಂಶಗಳ ಮೇಲೆ ಜಯಶಾಲಿಯಾಗುತ್ತೀ.

Mantra 17

नकिष्टं कर्मणा नशन्न प्र योषन्न योषति । देवानां य इन्मनो यजमान इयक्षत्यभीदयज्वनो भुवत् ॥

ವೈರಭಾವದ ಕರ್ಮದಿಂದ ಯಾರೂ ಅವನನ್ನು ತಲುಪಲಾರರು; ಯಾರೂ ಅವನನ್ನು ತಡೆಯಲಾರರು ಅಥವಾ ಹಿಂತಿರುಗಿಸಲಾರರು—ಯಜಮಾನನು ದೇವರ ಮೇಲೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದಾಗ, ಅವನು ಒಳಗಿನ ಅಯಜ್ವನ (ಅಯಜ್ಞೀಯ) ಪ್ರತಿರೋಧವನ್ನು ಜಯಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 18

असदत्र सुवीर्यमुत त्यदाश्वश्व्यम् । देवानां य इन्मनो यजमान इयक्षत्यभीदयज्वनो भुवत् ॥

ಇಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಾದ ಸುವೀರ್ಯವೂ ಇರಲಿ, ಮತ್ತು ಆ ಅಶ್ವ-ಅಶ್ವ್ಯ (ಅಶ್ವಶಕ್ತಿಗಳ ತ್ವರಿತ ಅಧಿಪತ್ಯ)ವೂ ಇರಲಿ—ಯಜಮಾನನು ದೇವರ ಮೇಲೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದಾಗ, ಅವನು ಒಳಗಿನ ಅಯಜ್ವನ (ಅಯಜ್ಞೀಯ) ತತ್ತ್ವಗಳ ಮೇಲೆ ವಿಜಯಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.