Sukta 3

Mantra 1

पिबा सुतस्य रसिनो मत्स्वा न इन्द्र गोमतः । आपिर्नो बोधि सधमाद्यो वृधेऽस्माँ अवन्तु ते धियः ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಗೋಮತ್ (ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಕಿರಣಗಳವನೇ), ಸುತ ಸೋಮರಸದ ಸಾರವನ್ನು ಕುಡಿ; ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಮದಿಸಿ ಆನಂದಿಸು. ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಸಮೀಪದ ಸಹಾಯಕನಾಗಿ ಜಾಗೃತನಾಗು; ಸಧಮಾದ್ಯ—ಸಾಮೂಹಿಕ ಉಲ್ಲಾಸದ ಸಂಗಾತಿಯಾಗಿ—ನಮ್ಮ ವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ. ನಿನ್ನ ಪ್ರೇರಿತ ಧಿಯಃ (ಪ್ರಜ್ಞೆಗಳು) ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡಿ ಪೋಷಿಸಲಿ.

Mantra 2

भूयाम ते सुमतौ वाजिनो वयं मा नः स्तरभिमातये । अस्माञ्चित्राभिरवतादभिष्टिभिरा नः सुम्नेषु यामय ॥

ಹೇ ವಾಜಿನ್ ಇಂದ್ರ, ನಿನ್ನ ಸುಮತಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಇನ್ನೂ ಇನ್ನೂ ನೆಲೆಸಿರೋಣ; ಶತ್ರುಮತಿ (ಅಭಿಮಾತಿ)ಯ ಆಕ್ರಮಣಕ್ಕೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಡಬೇಡ. ನಿನ್ನ ಚಿತ್ರ (ವಿವಿಧವರ್ಣ) ಸಹಾಯಗಳಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡು; ಮತ್ತು ನಮ್ಮನ್ನು ನಿನ್ನ ಸುಮ್ನ—ಕಲ್ಯಾಣ, ಸೌಭಾಗ್ಯ—ಗಳೊಳಗೆ ನಡೆಸು.

Mantra 3

इमा उ त्वा पुरूवसो गिरो वर्धन्तु या मम । पावकवर्णाः शुचयो विपश्चितोऽभि स्तोमैरनूषत ॥

ಹೇ ಪುರೂವಸು (ವಿಶಾಲ ತೇಜಸ್ವಿಯೇ), ನನ್ನ ಈ ಗಿರಃ (ಸ್ತುತಿ-ವಾಣಿ)ಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸಲಿ. ಪಾವಕವರ್ಣಾಃ—ಶುದ್ಧಿಕರ ಪ್ರಕಾಶವರ್ಣದ—ಶುಚಿ, ವಿಪಶ್ಚಿತ ಋಷಿಗಳು ಸ್ತೋಮಗಳಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಅಭಿ-ಸ್ತುತಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.

Mantra 4

अयं सहस्रमृषिभिः सहस्कृतः समुद्र इव पप्रथे । सत्यः सो अस्य महिमा गृणे शवो यज्ञेषु विप्रराज्ये ॥

ಈ ಶವಸ್ಸು—ಸಾವಿರ ಋಷಿಗಳಿಂದ ಸಹಸ್-ಕೃತ (ಬಲವರ್ಧಿತ)—ಸಮುದ್ರದಂತೆ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಹರಡಿದೆ. ಸತ್ಯವೇ ಇದರ ಮಹಿಮೆ; ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ, ವಿಪ್ರ-ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ (ಪ್ರೇರಿತ ಋಷಿಗಳ ಅಧಿಪತ್ಯದಲ್ಲಿ) ನಾನು ಅದರ ಬಲವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.

Mantra 5

इन्द्रमिद्देवतातय इन्द्रं प्रयत्यध्वरे । इन्द्रं समीके वनिनो हवामह इन्द्रं धनस्य सातये ॥

ದೇವತಾತಯೇ (ದೇವತ್ವದ ಆಗಮನಕ್ಕಾಗಿ) ನಾವು ಇಂದ್ರನನ್ನೇ ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ; ಮುಂದುವರಿಯುವ ಅಧ್ವರದಲ್ಲಿ (ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ) ಇಂದ್ರನನ್ನೇ. ಸಮೀಕೇ (ಸನ್ನಿಧಿ-ಸಂಘರ್ಷದಲ್ಲಿ) ವನಿನಃ (ಹುಡುಕುವವರು/ಆಕಾಂಕ್ಷಿಗಳು) ನಾವು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತೇವೆ; ಧನಸ್ಯ ಸಾತಯೇ (ಧನ-ವಿಜಯಕ್ಕಾಗಿ) ಇಂದ್ರನನ್ನು.

Mantra 6

इन्द्रो मह्ना रोदसी पप्रथच्छव इन्द्रः सूर्यमरोचयत् । इन्द्रे ह विश्वा भुवनानि येमिर इन्द्रे सुवानास इन्दवः ॥

ಇಂದ್ರನು ಮಹ್ನಾ (ಮಹತ್ತಿನಿಂದ) ರೋದಸೀ (ಎರಡು ಲೋಕಗಳು/ಆಕಾಶ-ಭೂಮಿ) ಶವಸಾ (ಬಲದಿಂದ) ವಿಸ್ತರಿಸಿದನು. ಇಂದ್ರನು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಗೊಳಿಸಿದನು. ಇಂದ್ರನಲ್ಲೇ ಸರ್ವ ಭುವನಗಳು ತಮ್ಮ ಯಥೋಚಿತ ಧಾರಣೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತವೆ; ಇಂದ್ರನಲ್ಲೇ ಸುವಾನಾಸಃ (ಪೀಡಿತ) ಇಂದವಃ—ಸೋಮಧಾರೆಗಳು—ಹೊರಹೊಮ್ಮಿ ಹರಿಯುತ್ತವೆ.

Mantra 7

अभि त्वा पूर्वपीतय इन्द्र स्तोमेभिरायवः । समीचीनास ऋभवः समस्वरन्रुद्रा गृणन्त पूर्व्यम् ॥

ಓ ಇಂದ್ರ, ಮೊದಲ ಪಾನ (ಪೂರ್ವಪೀತಿ)ಗಾಗಿ ಸ್ತೋತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಆರ್ಯರು ನಿನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಸಮೀಚೀನ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಋಭುಗಳು ಒಂದೇ ನಾದವನ್ನು ಎತ್ತುತ್ತಾರೆ; ರುದ್ರರು ನಿನ್ನ ಪ್ರಾಚೀನ ಮಹಿಮಾ-ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಗಾನಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 8

अस्येदिन्द्रो वावृधे वृष्ण्यं शवो मदे सुतस्य विष्णवि । अद्या तमस्य महिमानमायवोऽनु ष्टुवन्ति पूर्वथा ॥

ಇದರಿಂದಲೇ ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ವೃಷ್ಣ್ಯ ಶವಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ—ಒತ್ತಿದ ಸೋಮದ ಮದದಲ್ಲಿ—ವರ್ಧಿಸಿದನು, ಓ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ (ವಿಷ್ಣು). ಇಂದು ಆರ್ಯರು ಅವನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಪುರಾತನ ವಿಧದಂತೆ ಅನುಸ್ತುತಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

Mantra 9

तत्त्वा यामि सुवीर्यं तद्ब्रह्म पूर्वचित्तये । येना यतिभ्यो भृगवे धने हिते येन प्रस्कण्वमाविथ ॥

ಓ ಇಂದ್ರ, ನಿನ್ನ ಆ ಸು-ವೀರ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಅನ್ವೇಷಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅದೇ ಬ್ರಹ್ಮವಚನ—ಪೂರ್ವಚಿತ್ತದ ಜಾಗರಣಕ್ಕಾಗಿ. ಅದರಿಂದ ನೀನು ಯತ್ನಶೀಲ ಯತಿಗಳಿಗೆ, ಭೃಗುಗೆ, ಧನ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದ್ದಾಗ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದಿ; ಮತ್ತು ಅದರಿಂದಲೇ ನೀನು ಪ್ರಸಕಣ್ವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದಿ.

Mantra 10

येना समुद्रमसृजो महीरपस्तदिन्द्र वृष्णि ते शवः । सद्यः सो अस्य महिमा न संनशे यं क्षोणीरनुचक्रदे ॥

ಯಾವ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನೀನು ಮಹಾ ಜಲಗಳನ್ನು—ಸಮುದ್ರವನ್ನು—ಹೊರಹೊಮ್ಮಿಸಿದೆಯೋ, ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಅದೇ ನಿನ್ನ ವೃಷಭಸಮಾನ ಬಲ. ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ಅವನ ಮಹಿಮೆ ಕುಗ್ಗುವುದಿಲ್ಲ; ಯಾರನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಭೂಮಿಯ ಲೋಕಗಳು ತಮ್ಮ ಪರಿಕ್ರಮಣಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುತ್ತವೆ.

Mantra 11

शग्धी न इन्द्र यत्त्वा रयिं यामि सुवीर्यम् । शग्धि वाजाय प्रथमं सिषासते शग्धि स्तोमाय पूर्व्य ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಸಮರ್ಥನಾಗು; ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ರಯಿ—ಸಮೃದ್ಧಿ—ಗಾಗಿ ಬರುತ್ತೇನೆ, ಅದು ಸುವೀರ್ಯ—ಉತ್ತಮ ವೀರ್ಯ, ಆತ್ಮಬಲ—ರೂಪವಾಗಿದೆ. ಯತ್ನಿಸುವವರಿಗಾಗಿ ವಾಜ—ಬಲ ಮತ್ತು ಪೂರ್ಣತೆ—ಯ ಮೊದಲ ಜಯಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಥನಾಗು; ನಮ್ಮ ಪುರಾತನ ಸ್ತೋಮ—ಸ್ತುತಿಗೀತ—ಕ್ಕೂ ಸಮರ್ಥನಾಗು.

Mantra 12

शग्धी नो अस्य यद्ध पौरमाविथ धिय इन्द्र सिषासतः । शग्धि यथा रुशमं श्यावकं कृपमिन्द्र प्रावः स्वर्णरम् ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಇದಲ್ಲಿಯೂ ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಸಮರ್ಥನಾಗು; ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ಪೌರ—ಪೂರ್ವಜರ—ಧೀ—ಪ್ರೇರಿತ ಬುದ್ಧಿ—ಯನ್ನು, ಅವರು ಜಯಕ್ಕಾಗಿ ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದೆ. ನೀನು ಒಮ್ಮೆ ರುಶಮ, ಶ್ಯಾವಕ ಮತ್ತು ಕೃಪರನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಕಾಪಾಡಿದಂತೆ, ಈಗಲೂ ಸಮರ್ಥನಾಗು—ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಸ್ವರ್ಣರ, ಬೆಳಕಿನತ್ತ ನಡೆಸುವವನೇ.

Mantra 13

कन्नव्यो अतसीनां तुरो गृणीत मर्त्यः । नही न्वस्य महिमानमिन्द्रियं स्वर्गृणन्त आनशुः ॥

ವಾಣಿಯ ನೆಯ್ಗಾರರೊಳಗೆ ಯಾವ ಹೊಸ ಮರ್ಥ್ಯನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹಾಡುವನು? ನಿಜಕ್ಕೂ ಯಾರೂ ಅವನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು—ಅವನ ಇಂದ್ರಿಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು—ಪಡೆದಿಲ್ಲ; ಅವರು ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಬೆಳಕಿನ ಕಡೆಗೆ ಸ್ತುತಿಸಿದರೂ.

Mantra 14

कदु स्तुवन्त ऋतयन्त देवत ऋषिः को विप्र ओहते । कदा हवं मघवन्निन्द्र सुन्वतः कदु स्तुवत आ गमः ॥

ಋತದ ಲಯದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಸ್ತುತಿಕಾರರು ಯಾವಾಗ ದೇವತ್ವವನ್ನು ಚಲನೆಗೆ ತರುವರು? ಯಾವ ಋಷಿ, ಯಾವ ವಿಪ್ರನು ನಿನ್ನನ್ನು ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಎಳೆಯಬಲ್ಲನು? ಹೇ ಮಘವನ್ ಇಂದ್ರ, ಸೋಮವನ್ನು ಪೀಡಿಸುವವನ ಹವ-ಆಹ್ವಾನಕ್ಕೆ ನೀನು ಯಾವಾಗ ಬರುವೆ—ಸ್ತುತಿ ಮಾಡುವವನ ಬಳಿಗೆ ಯಾವಾಗ ಆಗಮಿಸುವೆ?

Mantra 15

उदु त्ये मधुमत्तमा गिरः स्तोमास ईरते । सत्राजितो धनसा अक्षितोतयो वाजयन्तो रथा इव ॥

ಮಧುರ-ಮಧುಮಯವಾದ ಆ ವಾಣಿಗಳು ಮೇಲೇಳುತ್ತವೆ; ಸ್ತೋಮಗಳು ಉಕ್ಕಿ ಹರಿಯುತ್ತವೆ. ಸದಾ-ವಿಜಯಿಗಳು, ಧನವನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವವರು, ಅಕ್ಷಯ ಸಹಾಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವರು ವಾಜವನ್ನು ರಥಗಳಂತೆ ಓಡಿಸಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

Mantra 16

कण्वा इव भृगवः सूर्या इव विश्वमिद्धीतमानशुः । इन्द्रं स्तोमेभिर्महयन्त आयवः प्रियमेधासो अस्वरन् ॥

ಕಣ್ವರಂತೆ, ಭೃಗುಗಳಂತೆ, ಸೂರ್ಯರಂತೆ—ಅವರು ಧ್ಯಾನದ ತೇಜಸ್ವಿ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಸಮಸ್ತವನ್ನೂ ಪಡೆದರು. ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಮಹಿಮಾಪಡಿಸುತ್ತ, ಪ್ರಿಯಮೇಧ (ಪ್ರಿಯ ಬುದ್ಧಿ) ಹೊಂದಿದ ಆಯುಗಳು ಪ್ರೇರಿತ ನಾದದಿಂದ ಘೋಷಿಸಿದರು.

Mantra 17

युक्ष्वा हि वृत्रहन्तम हरी इन्द्र परावतः । अर्वाचीनो मघवन्त्सोमपीतय उग्र ऋष्वेभिरा गहि ॥

ಹೇ ವೃತ್ರಹಂತಮ ಇಂದ್ರ, ನಿನ್ನ ಎರಡು ಹರಿ (ತಾಮ್ರವರ್ಣ ಅಶ್ವಗಳು)ಗಳನ್ನು ಯುಗಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸು; ಪರಾವತ್ (ದೂರ ಲೋಕ)ದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಬಾ. ಹೇ ಮಘವನ್, ಸೋಮಪಾನಕ್ಕಾಗಿ ಅರ್ವಾಚೀನವಾಗಿ (ಇತ್ತ ಮುಖಮಾಡಿ) ಬಾ; ಋಷಿಗಳ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಉಗ್ರನಾಗಿ, ಉನ್ನತನಾಗಿ, ಆಗಮಿಸು.

Mantra 18

इमे हि ते कारवो वावशुर्धिया विप्रासो मेधसातये । स त्वं नो मघवन्निन्द्र गिर्वणो वेनो न शृणुधी हवम् ॥

ಇವು ನಿನ್ನ ಗಾಯಕರು, ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಧಿಯಾ (ಪ್ರೇರಿತ ಚಿಂತನೆ)ಯಿಂದ ಉಚ್ಚವಾಗಿ ಮೊಳಗಿದ್ದಾರೆ—ವಿಪ್ರರು (ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತರು) ಮೇಧಾಸಾತಿ (ಬುದ್ಧಿ-ಲಾಭ)ಗಾಗಿ. ಆದ್ದರಿಂದ ಹೇ ಮಘವನ್ ಇಂದ್ರ, ಗಿರ್ವಣ (ಸ್ತೋತ್ರಪ್ರಿಯ), ವೇನ (ಆಕಾಂಕ್ಷಿ ಪ್ರೇಮಿ) ಕರೆಯನ್ನು ಕೇಳುವಂತೆ, ನಮ್ಮ ಹವ (ಆಹ್ವಾನ)ವನ್ನು ಕೇಳು.

Mantra 19

निरिन्द्र बृहतीभ्यो वृत्रं धनुभ्यो अस्फुरः । निरर्बुदस्य मृगयस्य मायिनो निः पर्वतस्य गा आजः ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನೀನು ಮಹತ್ತಾದ ಶಕ್ತಿಗಳ ಬೃಹತೀ ಸ್ತುತಿಗಳಿಗಾಗಿ, ಅವರ ಧನುಷ್ಯಗಳಿಂದ, ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸುವ ವೃತ್ರನನ್ನು ದೂರ ಚೂರುಮೂರು ಮಾಡಿದೆ. ನೀನು ಮಾಯಾವಿ ಅರ್ಬುದ—ಬೇಟೆಗಾರನನ್ನು—ಹೊರಹಾಕಿದೆ; ಪರ್ವತದಿಂದ ಗೋವುಗಳನ್ನು, ಬೆಳಕು ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನದ ಕಿರಣರೂಪಗಳನ್ನು, ಹೊರಗೆ ತಂದೆ.

Mantra 20

निरग्नयो रुरुचुर्निरु सूर्यो निः सोम इन्द्रियो रसः । निरन्तरिक्षादधमो महामहिं कृषे तदिन्द्र पौंस्यम् ॥

ಅಗ್ನಿಗಳು ಹೊರಗೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದವು; ಸೂರ್ಯನು ಹೊರಗೆ ಉದಯಿಸಿದನು; ಸೋಮನು ಹೊರಗೆ ಹರಿದನು—ಇಂದ್ರಶಕ್ತಿಯ ರಸ. ನೀನು ಮಧ್ಯಲೋಕದಿಂದ ಕೆಳಗಿದ್ದ ಮಹಾಮಹಿ ಸರ್ಪವನ್ನು ಎಳೆದು ಹೊರತೆಗೆದೆ—ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಇದೇ ನಿನ್ನ ಪೌಂಸ್ಯ, ನಿನ್ನ ವಿಜಯೀ ಪುರುಷಬಲ-ಶಕ್ತಿ.

Mantra 21

यं मे दुरिन्द्रो मरुतः पाकस्थामा कौरयाणः । विश्वेषां त्मना शोभिष्ठमुपेव दिवि धावमानम् ॥

ನನ್ನಿಗಾಗಿ ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಮರುತರು—ಅಪಕ್ವವನ್ನು ಪಕ್ವಗೊಳಿಸುವವರು—ಯಾರನ್ನು ಚಲನೆಗೆ ತಂದರೋ; ಎಲ್ಲರೊಳಗೂ ಸ್ವತಃ ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ದೀಪ್ತ, ಆಕಾಶದ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಓಡುವಂತೆ—ಅವನನ್ನು ನಾನು ಅಂತರಂಗ ಅಂತಾರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಏರಿಕೆಯ ವೇಗಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಧರಿಸುತ್ತೇನೆ.

Mantra 22

रोहितं मे पाकस्थामा सुधुरं कक्ष्यप्राम् । अदाद्रायो विबोधनम् ॥

ಪಾಕಸ್ಥಾಮಾ ನನಗೆ ರೋಹಿತನನ್ನು ನೀಡಿದನು—ಸುಯೋಜಿತ, ಸುತ್ತುವರಿದ ಆಕಾಶಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ತುಂಬುವವನು—ರಾಯಸ್ (ಸಮೃದ್ಧಿ)ಯ ಅಂತರಂಗ ಜಾಗರಣಕಾರ, ಆತ್ಮವನ್ನು ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಧನದತ್ತ ಎಬ್ಬಿಸುವವನು।

Mantra 23

यस्मा अन्ये दश प्रति धुरं वहन्ति वह्नयः । अस्तं वयो न तुग्र्यम् ॥

ಯಾರಿಗಾಗಿ ಇತರ ಹತ್ತು ಧುರವನ್ನು (ಯೋಕು) ಹೊರುತ್ತಾರೋ—ಅಗ್ನಿಬಲದ ವಾಹಕರು—ಸಂಜೆಯ ವೇಳೆಗೆ ಪಕ್ಷಿಗಳು ತಮ್ಮ ಗೂಡಿಗೆ ಮರಳುವಂತೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಗಳು ಆ ಅಗ್ರ ತತ್ತ್ವದತ್ತ ಮರಳುತ್ತವೆ—ಯಾತ್ರೆಯ ಸ್ಥಿರ ವಿಶ್ರಾಂತಿಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ।

Mantra 24

आत्मा पितुस्तनूर्वास ओजोदा अभ्यञ्जनम् । तुरीयमिद्रोहितस्य पाकस्थामानं भोजं दातारमब्रवम् ॥

ಆತ್ಮನೇ ತಂದೆ; ತನು (ದೇಹ) ವಾಸಸ್ಥಾನವೂ ವಸ್ತ್ರವೂ; ಬಲವನ್ನು ನೀಡುವವನು ಅಂತರಂಗದ ಅಭ್ಯಂಜನ (ಅಭಿಷೇಕ) ಆಗಿದ್ದಾನೆ। ರೋಹಿತನ ನಾಲ್ಕನೇ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ನಾನು ಪಾಕಸ್ಥಾಮಾನನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದೆನು—ಭೋಜ (ಉದಾರ), ದಾತಾರ—ಆತ್ಮದ ಪರಿಪಕ್ವ ಭೋಗವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವವನು।