Sukta 6.18
अनु त्वाहिघ्ने अध देव देवा मदन्विश्वे कवितमं कवीनाम् । करो यत्र वरिवो बाधिताय दिवे जनाय तन्वे गृणानः ॥
ánu tvā́highne ádha deva devā́ madán víśve kavitamáṃ kavīnā́m | karó yátra várivo bādhitā́ya divé jánāya tanvé gṛṇānáḥ ||
ಹೇ ಅಹಿಘ್ನೇ (ವೃತ್ರಹನ್), ಹೇ ದೇವ—ನಿನ್ನ ಅನುಸರಣೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವರೂ ಸಹ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ; ಕವಿಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಅತಿಶ್ರೇಷ್ಠ ಕವಿ. ಒತ್ತಡಗೊಂಡು ಸುತ್ತುವರಿದವನಿಗಾಗಿ ನೀನು ವಿಶಾಲ ಅವಕಾಶವನ್ನು (ವರಿವಃ) ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತೀ—ದಿವಕ್ಕಾಗಿ, ಜನರಿಗಾಗಿ, ಮತ್ತು ದೇಹಧಾರಿಯಾದ ಜೀವಿಗಾಗಿ—ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಗಾನ ಮಾಡುವಾಗ.