Sukta 15

Mantra 1

इममू षु वो अतिथिमुषर्बुधं विश्वासां विशां पतिमृञ्जसे गिरा । वेतीद्दिवो जनुषा कच्चिदा शुचिर्ज्योक्चिदत्ति गर्भो यदच्युतम् ॥

ಇವನು ನಿಮ್ಮ ಅತಿಥಿ—ಉಷಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡವನು, ಎಲ್ಲ ವಿಶಗಳ ಪತಿಯಾದವನು—ಅವನನ್ನು ನೀವು ಗಿರಾ ಮೂಲಕ ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತೀರಿ. ಅವನು ದಿವದಿಂದ ಜನ್ಮದಿಂದಲೇ ತಿಳಿದವನು; ಶುಚಿಯಾದವನು, ಈಗಲೂ ಬರುತ್ತಾನೆ: ಗುಪ್ತ ಗರ್ಭವು ಅಚ್ಯುತವನ್ನೂ ಭಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ.

Mantra 2

मित्रं न यं सुधितं भृगवो दधुर्वनस्पतावीड्यमूर्ध्वशोचिषम् । स त्वं सुप्रीतो वीतहव्ये अद्भुत प्रशस्तिभिर्महयसे दिवेदिवे ॥

ಮಿತ್ರನಂತೆ, ಭೃಗುಗಳು ಸುಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದವನನ್ನು—ವನಸ್ಪತಿಯ ಸ್ವಾಮಿಯ ಮೇಲೆ ಪೂಜ್ಯನಾಗಿ, ಊರ್ಧ್ವ ಶೋಚಿಷ್ಮಾನ್ ಜ್ವಾಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ—ಅಂಥ ನೀನು, ಅದ್ಭುತ ಅಗ್ನಿ, ಹವ್ಯದಲ್ಲಿ ಸುಪ್ರೀತನಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳಿಂದ ದಿನೇದಿನೇ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೀ.

Mantra 3

स त्वं दक्षस्यावृको वृधो भूरर्यः परस्यान्तरस्य तरुषः । रायः सूनो सहसो मर्त्येष्वा छर्दिर्यच्छ वीतहव्याय सप्रथो भरद्वाजाय सप्रथः ॥

ನೀನು ದಕ್ಷತೆಯ ಅಕ್ಷಯ ರಕ್ಷಕ, ವೃದ್ಧಿಕಾರಕ; ಪರದೂ ಒಳದೂ ಇರುವ ಅಡೆತಡೆಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವ ಆರ್ಯ (ಉದಾತ್ತ) ಶಕ್ತಿ. ಹೇ ಸಹಸನ ಪುತ್ರನೇ, ಮನುಷ್ಯರೊಳಗೆ ವೀತಹವ್ಯ—ವಿಸ್ತಾರವಂತ—ಮತ್ತು ಭರದ್ವಾಜ—ವಿಸ್ತಾರವಂತ—ಇವರಿಗಾಗಿ ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಆಶ್ರಯ (ಛರ್ದಿ) ಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸು; ರಾಯ (ಧನ-ಸಂಪತ್ತು) ದಾನಮಾಡು.

Mantra 4

द्युतानं वो अतिथिं स्वर्णरमग्निं होतारं मनुषः स्वध्वरम् । विप्रं न द्युक्षवचसं सुवृक्तिभिर्हव्यवाहमरतिं देवमृञ्जसे ॥

ನೀವು ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತೀರಿ—ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಅತಿಥಿ, ಸ್ವರ್ಣಮಯ (ಜ್ಯೋತಿರ್ಮಯ) ನಾಯಕ, ಮನುಷ್ಯರ ಹೋತೃ, ಸುಯಜ್ಞ (ಸ್ವಧ್ವರ) ಯ ಪುರೋಹಿತ. ದೀಪ್ತ ವಾಣಿಯುಳ್ಳ ವಿಪ್ರನಂತೆ, ಸುವೃಕ್ತಿಗಳಿಂದ ನೀವು ದೇವ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತೀರಿ—ಹವ್ಯವಾಹ, ಅಶ್ರಾಂತವಾಗಿ ಚಲಿಸುವ ದಿವ್ಯ ಶಕ್ತಿ.

Mantra 5

पावकया यश्चितयन्त्या कृपा क्षामन्रुरुच उषसो न भानुना । तूर्वन्न यामन्नेतशस्य नू रण आ यो घृणे न ततृषाणो अजरः ॥

ಪಾವಕ ಜ್ವಾಲೆಯಿಂದ—ಚೇತನೆಯನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುವ—ಅವನು ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಉಷಸ್ಸಿನ ಕಿರಣದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ತೂರ್ವನ್ (ವೇಗವಂತ) ಅಶ್ವದಂತೆ ಧಾವಿಸಿ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಾನೆ; ಈಗ ರಣ (ಯುದ್ಧ) ಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ—ಘೃಣೆ (ತಪ್ತ ತೇಜಸ್ಸು) ಯಂತೆ, ಎಂದಿಗೂ ತೃಪ್ತನಾಗದ, ಅಜರ (ಅಜರಾಮರ/ಅವೃದ್ಧ) ಪ್ರಕಾಶ.

Mantra 6

अग्निमग्निं वः समिधा दुवस्यत प्रियम्प्रियं वो अतिथिं गृणीषणि । उप वो गीर्भिरमृतं विवासत देवो देवेषु वनते हि वार्यं देवो देवेषु वनते हि नो दुवः ॥

ಅಗ್ನಿಯನ್ನು—ಅಗ್ನಿಯನ್ನು—ನೀವು ಸಮಿಧೆ (ಇಂಧನ)ಯಿಂದ ಮರುಮರು ಸೇವಿಸಿರಿ; ಸದಾ ಪ್ರಿಯನಾದ ಅತಿಥಿ, ಪ್ರಿಯತಮನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಗೀರು (ವಾಣಿ)ಗಳಿಂದ ಸಮೀಪಿಸಿ ಅಮೃತ (ಅಮರ)ನಿಗೆ ಆಸನ ಮಾಡಿರಿ; ದೇವನು ದೇವರೊಳಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ವರಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುತ್ತಾನೆ; ದೇವನು ದೇವರೊಳಗೆ ನಮ್ಮ ಸೇವೆಯನ್ನೂ ಅದರ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನೂ ಜಯಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 7

समिद्धमग्निं समिधा गिरा गृणे शुचिं पावकं पुरो अध्वरे ध्रुवम् । विप्रं होतारं पुरुवारमद्रुहं कविं सुम्नैरीमहे जातवेदसम् ॥

ಸಮಿಧೆಯಿಂದ ಪ್ರಜ್ವಲಿತನಾದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ನಾನು ಸಮಿಧೆಯೂ ಗೀರಾ (ವಾಣಿ)ಯೂ ಮೂಲಕ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ—ಶುಚಿ, ಪಾವಕ, ಅಧ್ವರ (ಯಜ್ಞ)ದಲ್ಲಿ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತ, ಧ್ರುವ. ವಿಪ್ರ, ಹೋತಾರ, ಪುರುವಾರ (ಬಹು ದಾನಿ), ಅದ್ರುಹ (ಅಹಿಂಸಕ/ಅನಪಕಾರಿ), ಕವಿ—ಅಂತಹ ಜಾತವೇದಸನನ್ನು ನಾವು ಸುಮ್ನೈಃ (ಕೃಪೆಗಳೊಂದಿಗೆ) ಬೇಡುತ್ತೇವೆ.

Mantra 8

त्वां दूतमग्ने अमृतं युगेयुगे हव्यवाहं दधिरे पायुमीड्यम् । देवासश्च मर्तासश्च जागृविं विभुं विश्पतिं नमसा नि षेदिरे ॥

ಹೇ ಅಗ್ನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು—ಅಮೃತ (ಅಮರ) ದೂತನನ್ನು—ಯುಗೇ ಯುಗೇ ಹವ್ಯವಾಹ (ಹವಿಯನ್ನು ಹೊರುವವ), ಪಾಯು (ರಕ್ಷಕ), ಈಡ್ಯ (ಪೂಜ್ಯ) ಎಂದು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ದೇವರೂ ಮর্ত್ಯರೂ—ಎರಡೂ—ಜಾಗೃತ, ವಿಭು (ವ್ಯಾಪಕ), ವಿಶ್ಪತಿ (ಜನಾಧಿಪತಿ) ಆದ ನಿನ್ನನ್ನು ನಮಸ್ಕಾರದಿಂದ ಆಸನಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.

Mantra 9

विभूषन्नग्न उभयाँ अनु व्रता दूतो देवानां रजसी समीयसे । यत्ते धीतिं सुमतिमावृणीमहेऽध स्मा नस्त्रिवरूथः शिवो भव ॥

ಓ ಅಗ್ನೇ, ನೀನು ಶೋಭೆಯಿಂದ ವಿಭೂಷಿತನಾಗಿ, ಎರಡೂ ವ್ರತಗಳನ್ನೂ ಅನುಸರಿಸಿ, ದೇವರ ದೂತನಾಗಿ, ಎರಡು ರಜಸ್ಸುಗಳು—ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿ—ಇವೆರಡರ ನಡುವೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತೀಯೆ. ನಾವು ನಿನ್ನ ಧೀತಿ (ಪ್ರೇರಿತ ಚಿಂತನೆ) ಮತ್ತು ಸುಮತಿ (ಸದುದ್ದೇಶ/ಸದುಬುದ್ಧಿ)ಯನ್ನು ನಮ್ಮದಾಗಿ ವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವದರಿಂದ, ಈಗ ನಮ್ಮಿಗೆ ತ್ರಿವರೂಥ—ಮೂರುಮಟ್ಟದ ಆಶ್ರಯ—ಶಿವನಾಗಿ, ಮಂಗಳಕರನಾಗಿ, ಅನುಗ್ರಹಶೀಲನಾಗಿ ಭವಿಸು.

Mantra 10

तं सुप्रतीकं सुदृशं स्वञ्चमविद्वांसो विदुष्टरं सपेम । स यक्षद्विश्वा वयुनानि विद्वान्प्र हव्यमग्निरमृतेषु वोचत् ॥

ಆ ಸುಪ್ರತೀಕ—ಸುಂದರ ಮುಖವಂತ, ಸುದೃಶ—ಸುಂದರ ದರ್ಶನವಂತ, ಸ್ವಂಚ—ನೆಟ್ಟಗೆ ಸಾಗುವವನು—ಅವನನ್ನು ನಾವು, ತಿಳಿಯದವರಾದರೂ, ಹೆಚ್ಚು ತಿಳಿದವನಾಗಿ ಅನುಸರಿಸೋಣ. ಅವನು ವಿದ್ಯಾವಂತನಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ವಯುನಾನಿ—ವಿವೇಕಪೂರ್ಣ ಉಪಾಯಗಳು/ಕರ್ಮಗಳು—ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ಯಜ್ಞರೂಪವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಲಿ; ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿ ಅಮೃತೇಷು—ಅಮರ ದೇವರಲ್ಲಿ—ಹವ್ಯವನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಘೋಷಿಸಲಿ.

Mantra 11

तमग्ने पास्युत तं पिपर्षि यस्त आनट् कवये शूर धीतिम् । यज्ञस्य वा निशितिं वोदितिं वा तमित्पृणक्षि शवसोत राया ॥

ಓ ಅಗ್ನೇ, ಅವನನ್ನು ನೀನು ಕಾಪಾಡುತ್ತೀಯೆ ಮತ್ತು ಅವನನ್ನು ದಾಟಿಸುತ್ತೀಯೆ—ಯಾರು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ, ಓ ಶೂರ ಕವಿಯೇ, ಧೀತಿ (ಪ್ರೇರಿತ ಚಿಂತನೆ)ಯೊಂದಿಗೆ ತಲುಪಿದ್ದಾನೋ. ಯಜ್ಞದ ನಿಶಿತಿ (ತೀಕ್ಷ್ಣತೆ) ಆಗಲಿ ಅಥವಾ ಅದರ ಉದಿತಿ (ಉನ್ನತ ಉದಯ) ಆಗಲಿ—ಅವನನ್ನೇ ನೀನು ಶವಸ್ (ಬಲ) ಮತ್ತು ರಾಯಾ (ಅಂತರಂಗ ಸಂಪತ್ತು/ಸಮೃದ್ಧಿ)ಯಿಂದ ತುಂಬಿಸುತ್ತೀಯೆ.

Mantra 12

त्वमग्ने वनुष्यतो नि पाहि त्वमु नः सहसावन्नवद्यात् । सं त्वा ध्वस्मन्वदभ्येतु पाथः सं रयिः स्पृहयाय्यः सहस्री ॥

ಓ ಅಗ್ನೇ, ಸೇವೆಗೆ ಯತ್ನಿಸುವವನನ್ನು ನೀನು ಕಾಪಾಡು; ಓ ಸಹಸಾವನ್ (ಮಹಾಬಲವಂತ), ನಮ್ಮನ್ನು ಅವದ್ಯ (ದೋಷ)ದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿ ನಿರ್ದೋಷರನ್ನಾಗಿಸು. ಧ್ವಸ್ಮನ್ವತ್ (ಅಡ್ಡಿಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವ) ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಪಥವು ನಿನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಸಮೀಪಿಸಲಿ; ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಸಹಸ್ರಗಣ ರಯಿ (ಸಂಪತ್ತು) ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಸೇರಲಿ.

Mantra 13

अग्निर्होता गृहपतिः स राजा विश्वा वेद जनिमा जातवेदाः । देवानामुत यो मर्त्यानां यजिष्ठः स प्र यजतामृतावा ॥

ಅಗ್ನಿ ಹೋತೃ, ಗೃಹಪತಿ, ಅವನೇ ರಾಜನು; ಜಾತವೇದಸ್ ಎಲ್ಲ ಜನ್ಮಗಳನ್ನೂ ಉತ್ಪತ್ತಿಗಳನ್ನೂ ತಿಳಿದವನು. ದೇವರಿಗೂ ಮನುಷ್ಯರಿಗೂ ಯಜಿಷ್ಠ (ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಯಜ್ಞಕರ್ತ) ಯಾರು—ಆ ಋತಾವಾನ್ (ಋತಧಾರಕ) ಹವಿಯನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ನಡೆಸಲಿ.

Mantra 14

अग्ने यदद्य विशो अध्वरस्य होतः पावकशोचे वेष्ट्वं हि यज्वा । ऋता यजासि महिना वि यद्भूर्हव्या वह यविष्ठ या ते अद्य ॥

ಓ ಅಗ್ನೇ, ಇಂದು ಅಧ್ವರ-ಯಾತ್ರೆಯ ಹೋತೃ, ಓ ಪಾವಕಶೋಚೇ (ಪವಿತ್ರ ಪ್ರಕಾಶವಂತ), ನೀನು ಜನರನ್ನು ಆವರಿಸುವಾಗ—ನೀನು ಯಜ್ವಾ, ಸತ್ಯ ಯಜ್ಞಕರ್ತನಾಗಿರುವೆ. ಋತಗಳಿಂದ ನೀನು ಯಜನ ಮಾಡುತ್ತೀ; ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ನೀನು ವಿಶಾಲವೂ ಬಹುರೂಪವೂ ಆಗುತ್ತೀ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ಯವಿಷ್ಠ (ಅತ್ಯಂತ ಯೌವನ), ಇಂದು ನಿನಗೆ ಸೇರಿದ ಹವ್ಯಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗು.

Mantra 15

अभि प्रयांसि सुधितानि हि ख्यो नि त्वा दधीत रोदसी यजध्यै । अवा नो मघवन्वाजसातावग्ने विश्वानि दुरिता तरेम ता तरेम तवावसा तरेम ॥

ಓ ಅಗ್ನೇ, ಸುಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಮುಂದುವರಿಯುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ನಿನ್ನ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗುತ್ತವೆ; ನೀನು ಪ್ರಕಟನಾಗಿರುವೆ. ಯಜ್ಞಕರ್ಮಕ್ಕಾಗಿ ದ್ಯಾವಾ-ಪೃಥಿವೀ ನಿನ್ನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತವೆ. ಓ ಮಘವನ್, ವಾಜಸಾತೆಯಲ್ಲಿ ದಾತನಾದ ಅಗ್ನೇ, ನಿನ್ನ ಅವಸ (ರಕ್ಷಣೆ) ಯಿಂದ ನಮಗೆ ಆಧಾರ ನೀಡು; ನಾವು ಎಲ್ಲ ದುರುತಗಳನ್ನು ದಾಟಿಬಿಡೋಣ—ಹೌದು, ಅವನ್ನು ದಾಟೋಣ, ದಾಟೋಣ, ನಿನ್ನ ಸಹಾಯದಿಂದ ದಾಟೋಣ.

Mantra 16

अग्ने विश्वेभिः स्वनीक देवैरूर्णावन्तं प्रथमः सीद योनिम् । कुलायिनं घृतवन्तं सवित्रे यज्ञं नय यजमानाय साधु ॥

ಓ ಅಗ್ನೇ, ಒಂದೇ ಪ್ರಕಾಶಮುಖದ ಎಲ್ಲ ದೇವರೊಂದಿಗೆ, ಉಣ್ಣೆಯಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿ ಮೊದಲನೆಯ ಯೋನಿ-ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೋ. ಗೂಡು ಕಟ್ಟುವವನೇ, ಘೃತವಂತ (ಘೃತಸಮೃದ್ಧ) ನೀನು—ಸವಿತೃಗಾಗಿ, ಯಜಮಾನನಿಗಾಗಿ, ಯಜ್ಞವನ್ನು ಸದು ಮತ್ತು ಸರಳ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ನಡೆಸು.

Mantra 17

इममु त्यमथर्ववदग्निं मन्थन्ति वेधसः । यमङ्कूयन्तमानयन्नमूरं श्याव्याभ्यः ॥

ಈ ಅಗ್ನಿಯನ್ನೇ, ಅಥರ್ವನಂತೆ, ವೇಧಸರು (ಜ್ಞಾನಿಗಳು) ಮಂಥನದಿಂದ ಹೊರತರುತ್ತಾರೆ. ಮಂಥನದಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುವ ಅವನನ್ನು ಅವರು—ಅಕೂಯಮಾನ (ಅವಿಮೂಢ)ವಾಗಿ—ಶ್ಯಾವ್ಯ (ಕತ್ತಲ) ಆವರಣಗಳಿಂದ ಹೊರತೆಗೆದು ಮುಂದಕ್ಕೆ ತರುತ್ತಾರೆ.

Mantra 18

जनिष्वा देववीतये सर्वताता स्वस्तये । आ देवान्वक्ष्यमृताँ ऋतावृधो यज्ञं देवेषु पिस्पृशः ॥

ದೇವರ ಆಗಮನಕ್ಕಾಗಿ, ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಸ್ವಸ್ತಿಗಾಗಿ ನೀನು ಜನಿಸು. ಹೇ ಋತವನ್ನು ವರ್ಧಿಸುವವನೇ, ಅಮೃತ ದೇವರನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕರೆತರು; ಯಜ್ಞವು ದೇವರಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುವಂತೆ ಮಾಡು.

Mantra 19

वयमु त्वा गृहपते जनानामग्ने अकर्म समिधा बृहन्तम् । अस्थूरि नो गार्हपत्यानि सन्तु तिग्मेन नस्तेजसा सं शिशाधि ॥

ಹೇ ಗೃಹಪತಿ ಅಗ್ನೇ, ಜನರ ಅಧಿಪತೇ, ಸಮಿಧೆಯಿಂದ ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ಮಹಾನ್ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ. ನಮ್ಮ ಗಾರ್ಹಪತ್ಯ ಅಗ್ನಿಗಳು ದೃಢವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿರಲಿ; ನಿನ್ನ ತೀಕ್ಷ್ಣ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ನಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸರಿಯಾದ ತೀವ್ರತೆಯಲ್ಲಿ ತೀಕ್ಷ್ಣಗೊಳಿಸಿ ಸಂಯೋಜಿಸು.