
Sukta 4.21
Vāmadeva Gautama (traditional)
Indra
Triṣṭubh (probable)
ಈ ಸೂಕ್ತವು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಸಧಮಾದ (ಸಾಮೂಹಿಕ ಯಾಗಾನಂದ)ದಲ್ಲಿ ಯಜಮಾನರೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು, ಮತ್ತು ಅವರ ಬಲ, ಅಧಿಪತ್ಯ ಹಾಗೂ ವಿಜಯಶಾಲಿ ಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಲು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಸೋಮಪೀಡನ, ಮಾರ್ಗಗಳು, ಮತ್ತು ಹೋತೃ-ಅಗ್ನಿಶಿಖೆಯಂತಹ ಬಾಹ್ಯ ಯಜ್ಞಚಿತ್ರಣವನ್ನು, “ಗೋ” (ಬೆಳಕು/ಹಸುಗಳು) ಅನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಮತ್ತು ಉಕ್ಕಿ ಹರಿಯುವ ನದಿಗಳಂತೆ ಉಬ್ಬುವ ಇಂದ್ರನ ವೇಗಮಯ ಪ್ರೇರಣೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಧಿಷಾ (ಪ್ರೇರಿತ ಬುದ್ಧಿ)ಯ ಆಂತರಿಕ ಮನೋವಿಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸುತ್ತದೆ.
Mantra 1
आ यात्विन्द्रोऽवस उप न इह स्तुतः सधमादस्तु शूरः । वावृधानस्तविषीर्यस्य पूर्वीर्द्यौर्न क्षत्रमभिभूति पुष्यात् ॥
ಇಂದ್ರನು ನಮ್ಮ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬರಲಿ; ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶೂರನು ಸಧಮಾದ (ಸಾಮೂಹಿಕ ಯಜ್ಞ-ಸಭೆ)ಯಲ್ಲಿ ಉಪಸ್ಥಿತನಾಗಿರಲಿ. ಯಾರ ತವಿಷೀ (ಬಲ-ಶಕ್ತಿಗಳು) ಸದಾ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತವೆಯೋ, ಯಾರ ಅನೇಕ ಪರಾಕ್ರಮಗಳು ದ್ಯೌಃ (ಆಕಾಶ)ದಂತೆ ಕ್ಷತ್ರ (ಸಾರ್ವಭೌಮತೆ)ಯನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತವೆಯೋ—ಅವನ ವಿಜಯಿ ಅಧಿಭೂತಿ (ಪ್ರಭುತ್ವ) ನಮ್ಮೊಳಗೆ ವೃದ್ಧಿಸಲಿ.
Mantra 2
तस्येदिह स्तवथ वृष्ण्यानि तुविद्युम्नस्य तुविराधसो नॄन् । यस्य क्रतुर्विदथ्यो न सम्राट् साह्वान्तरुत्रो अभ्यस्ति कृष्टीः ॥
ಇಲ್ಲಿ ಅವನ ವೃಷ್ಣ್ಯಾನಿ—ವೀರ್ಯಮಯ ಪರಾಕ್ರಮಗಳನ್ನು—ಸ್ತುತಿಸಿರಿ: ಮಹಾತೇಜಸ್ಸಿನ, ಮಹಾಸಮೃದ್ಧಿಯ, ನರರಲ್ಲಿ ನಾಯಕನಾದ ಅವನನ್ನು. ಯಸ್ಯ ಕ್ರತು (ಸಂಕಲ್ಪಶಕ್ತಿ) ವಿದಥಗಳಲ್ಲಿ ಸಮ್ರಾಟ್ನಂತೆ; ಜಯಶೀಲ, ದೂರವ್ಯಾಪಿ, ಅವನು ಜನಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ಅವರನ್ನು ಋತ (ಸತ್ಯಕ್ರಮ)ದ ಕಡೆಗೆ ಅಧೀನಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.
Mantra 3
आ यात्विन्द्रो दिव आ पृथिव्या मक्षू समुद्रादुत वा पुरीषात् । स्वर्णरादवसे नो मरुत्वान्परावतो वा सदनादृतस्य ॥
ಇಂದ್ರನು ದಿವದಿಂದ ಬರುವನು, ಪೃಥಿವಿಯಿಂದ ಬರುವನು; ಸಮುದ್ರದ ಆಳದಿಂದಲೂ, ಅಥವಾ ಪುರೀಷಾತ್—ಸಮೃದ್ಧ ಭರಿತದಿಂದಲೂ—ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಬರುವನು. ಸ್ವರ್-ನರಾ (ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಪುರುಷಬಲ)ದಿಂದ, ನಮ್ಮ ಅವಸಕ್ಕಾಗಿ, ಮರುತ್ಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವನು ಬರುವನು—ದೂರದ ಪರಾವತದಿಂದಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಋತದ ಸದನದಿಂದಾಗಲಿ.
Mantra 4
स्थूरस्य रायो बृहतो य ईशे तमु ष्टवाम विदथेष्विन्द्रम् । यो वायुना जयति गोमतीषु प्र धृष्णुया नयति वस्यो अच्छ ॥
ಸ್ಥೂಲವಾದ ಮತ್ತು ವಿಶಾಲವಾದ ರಾಯ (ಸಮೃದ್ಧಿ)ಗೆ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಆ ಇಂದ್ರನನ್ನು ನಾವು ವಿದಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ತುತಿಸೋಣ. ಯಾರು ವಾಯು (ಪ್ರಾಣಬಲ)ದಿಂದ ಗೋಮತೀ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಜಯಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಧೃಷ್ಣು (ಧೈರ್ಯಶಕ್ತಿ)ಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ—ಶ್ರೇಷ್ಠ, ವಾಂಛಿತದ ಕಡೆಗೆ—ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ.
Mantra 5
उप यो नमो नमसि स्तभायन्नियर्ति वाचं जनयन्यजध्यै । ऋञ्जसानः पुरुवार उक्थैरेन्द्रं कृण्वीत सदनेषु होता ॥
ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಮೀಪಿಸಿ, ನಮಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರದಿಂದ ವಂದನೆಯನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ವಾಣಿಯನ್ನು ಚಲನೆಗೆ ತಂದು ಯಜ್ಞಾರ್ಥವಾಗಿ ಅದಕ್ಕೆ ಜನ್ಮ ನೀಡುತ್ತಾನೋ—ಋಜುವಾಗಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ, ಅನೇಕ ದ್ವಾರಗಳ ಸಂಪನ್ನನಾಗಿ, ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಸದನಗಳಲ್ಲಿ ಹೋತೃ (ಯಜ್ಞಪುರೋಹಿತ) ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.
Mantra 6
धिषा यदि धिषण्यन्तः सरण्यान्त्सदन्तो अद्रिमौशिजस्य गोहे । आ दुरोषाः पास्त्यस्य होता यो नो महान्त्संवरणेषु वह्निः ॥
ಧಿಷಾ (ಪ್ರೇರಿತ ಬುದ್ಧಿ) ಯಿಂದ ಸಾಧಕರು ಧಿಷಣ್ಯ (ಯೋಗ್ಯ/ಸಮರ್ಥ)ರಾದಾಗ, ವೇಗವಂತ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಆಸನಗೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಉಶಿಜನ ಅದ್ರಿ (ಪೇಷಣಶಿಲೆ)ಯನ್ನು ಗೋಹೇ (ಪ್ರಕಾಶ/ಗೋ-ಶೋಧನೆ)ಗಾಗಿ ಒತ್ತುತ್ತಾರೆ; ಆಗ ಗೃಹದ ಹೋತೃ ಬರುತ್ತಾನೆ—ವಿಶಾಲ ವಾಸಸ್ಥಾನವಂತನು—ನಮಗಾಗಿ ಸಂವರಣಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಾನ್ ವಹ್ನಿ (ವಹನಕর্তೃ ಅಗ್ನಿ).
Mantra 7
सत्रा यदीं भार्वरस्य वृष्णः सिषक्ति शुष्मः स्तुवते भराय । गुहा यदीमौशिजस्य गोहे प्र यद्धिये प्रायसे मदाय ॥
ಸತ್ರಾ (ಅವಿರತವಾಗಿ) ಭಾರ್ವರನಿಗಾಗಿ—ಸ್ತುತಿ ಮಾಡುವ ವಹನಕর্তೃಗಾಗಿ—ವೃಷ್ಣ (ಇಂದ್ರ)ನ ಪ್ರಚಂಡ ಶುಷ್ಮ (ಬಲ) ಯುಕ್ತವಾಗುವಾಗ; ಮತ್ತು ಉಶಿಜನ ಗೋಹೇ (ಗೋಶಾಲೆ/ಪ್ರಕಾಶ-ಗೃಹ)ಯ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಗುಪ್ತನಾಗಿರುವಾಗ—ಅವನು ಧೀ (ಚಿಂತನೆ)ಗಾಗಿ, ಪ್ರಾಯಸ (ಮುಂದೂಡುವ ಪ್ರೇರಣೆ)ಗಾಗಿ, ಮತ್ತು ಮದ (ಪೂರ್ಣತೆಯ ಆನಂದ/ಉಲ್ಲಾಸ)ಕ್ಕಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತಾನೆ.
Mantra 8
वि यद्वरांसि पर्वतस्य वृण्वे पयोभिर्जिन्वे अपां जवांसि । विदद्गौरस्य गवयस्य गोहे यदी वाजाय सुध्यो वहन्ति ॥
ಅವನು ಪರ್ವತದ ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ತೆರೆಯುವಾಗ, ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಹರಿವುಗಳಿಂದ ಜಲಗಳ ವೇಗವನ್ನು ಚೇತನಗೊಳಿಸುವಾಗ, ಆಗ ಗೋಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಜ್ಯೋತಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಅದರ ಸಹಚರ ಜ್ಯೋತಿಗಳನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ—ಸುಧ್ಯಃ (ಋತ-ಬುದ್ಧಿ/ಸರಿಯಾದ ವಿವೇಕ) ವಾಜ (ಬಲ-ಸಮೃದ್ಧಿ)ವನ್ನು ಗುರಿಯ ಕಡೆಗೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುವಾಗ.
Mantra 9
भद्रा ते हस्ता सुकृतोत पाणी प्रयन्तारा स्तुवते राध इन्द्र । का ते निषत्तिः किमु नो ममत्सि किं नोदुदु हर्षसे दातवा उ ॥
ಓ ಇಂದ್ರ, ನಿನ್ನ ಕೈಗಳು ಮಂಗಳಕರ; ನಿನ್ನ ಅಂಗೈಗಳು ಸುಕೃತ (ಸುಕುಶಲ) —ಸ್ತುತಿ ಮಾಡುವವನಿಗೆ ಆನಂದದ ದಾನವನ್ನು ನೀಡುವವು. ನಿನ್ನ ಆಸನ/ವಿಶ್ರಾಂತಿಸ್ಥಾನ ಯಾವುದು? ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ನೀನು ಹೇಗೆ ಸಂತೋಷಪಡುವೆ? ಯಾವ ಉನ್ನತಿಗೆಯಿಂದ ನೀನು ಹರ್ಷಿಸುತ್ತೀಯ—ನಮಗೆ ದಾನ ಮಾಡಲು?
Mantra 10
एवा वस्व इन्द्रः सत्यः सम्राड्ढन्ता वृत्रं वरिवः पूरवे कः । पुरुष्टुत क्रत्वा नः शग्धि रायो भक्षीय तेऽवसो दैव्यस्य ॥
ಹೀಗೆಯೇ, ಓ ವಸು ಇಂದ್ರ—ಸತ್ಯ, ಸಮ್ರಾಟ್, ವೃತ್ರಹಂತ, ಪೂರುವಿಗೆ ವಿಶಾಲ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಮಾಡುವವ—ಓ ಪುರುಷ್ಟುತ, ನಿನ್ನ ಕ್ರತು (ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ/ಯೋಜನಾಶಕ್ತಿ)ಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ನೆರವೇರಿಸು; ನಾವು ನಿನ್ನ ದೈವ್ಯ ಅವಸ್ (ರಕ್ಷಣೆ) ಮತ್ತು ರಾಯ (ಸಮೃದ್ಧಿ/ಪೂರ್ಣತೆ)ಯನ್ನು ಪಾಲುಗೊಳ್ಳುವಂತೆ.
Mantra 11
नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः ॥
ಈಗ, ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನೀನು ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟೆ; ಈಗ ಗಾನದಿಂದ ಹಾಡಲ್ಪಟ್ಟೆ; ಜರಿತ್ರ (ಸ್ತೋತ್ರಗಾರ)ನಿಗಾಗಿ ನೀನು ಪ್ರೇರಣೆಯ ಇಷವನ್ನು ನದಿಗಳು ಹೇಗೆ ಉಬ್ಬುತ್ತವೋ ಹಾಗೆ ಉಬ್ಬಿಸುತ್ತೀ. ಹೇ ಹರಿವೋ (ಹರಿ-ಅಶ್ವಗಳ ಅಧಿಪತಿ), ನಿನಗಾಗಿ ನವ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮ—ಹೊಸ ಸ್ತುತಿ-ವಚನ—ರಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಧಿಯಾ (ಪ್ರೇರಿತ ಚಿಂತನೆ)ಯಿಂದ ನಾವು ರಥ್ಯ ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯರಾಗಲಿ, ಸದಾ ಸಂಗಾತಿಗಳಾಗಿರಲಿ.
The hymn asks Indra to come near, sit with the worshippers in the ritual gathering, and grant protection, victory, and the increase of strength and sovereign power.
Dhiṣā means inspired intelligence. The hymn says that when seekers act with dhiṣā, they reach the swift paths of the rite and find “go,” a Vedic symbol for light, increase, and the recovered riches of truth.
It ends by saying Indra swells the singer’s impulse like rivers and that a “new brahman” has been fashioned—meaning a fresh, potent formulation of sacred speech offered to Indra for continued guidance and companionship.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.