Sukta 94

Mantra 1

प्रैते वदन्तु प्र वयं वदाम ग्रावभ्यो वाचं वदता वदद्भ्यः । यदद्रयः पर्वताः साकमाशवः श्लोकं घोषं भरथेन्द्राय सोमिनः ॥

ಇವರು ಉಚ್ಚರಿಸಲಿ; ನಾವೂ ಉಚ್ಚರಿಸೋಣ. ಗ್ರಾವಭ್ಯಃ—ಪೀಡನಶಿಲೆಗಳಿಗೆ, ಮಾತಾಡುವವರಿಗೆ—ವಾಣಿಯನ್ನು ಹೇಳಿರಿ. ಅಡ್ರಯಃ, ಪರ್ವತಗಳಂತೆ ಶಿಲೆಗಳು, ಒಟ್ಟಾಗಿ ವೇಗವಾಗಿ, ಸೋಮವಾಹಕರಿಗಾಗಿ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಶ್ಲೋಕವನ್ನೂ ಘೋಷವನ್ನೂ ತರುತ್ತವೆ.

Mantra 2

एते वदन्ति शतवत्सहस्रवदभि क्रन्दन्ति हरितेभिरासभिः । विष्ट्वी ग्रावाणः सुकृतः सुकृत्यया होतुश्चित्पूर्वे हविरद्यमाशत ॥

ಇವರು (ಗ್ರಾವಾಣ—ಸೋಮಪೀಷಣ ಕಲ್ಲುಗಳು) ನೂರಾರು, ಸಾವಿರಾರು ಎಂದು ಮಾತಾಡುತ್ತಾರೆ; ಹಳದಿ-ಕಂದು (ಹರಿತ) ಬಾಯಿಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಲೂ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸುಕೃತವಾಗಿ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಗ್ರಾವಾಣಗಳು ತಮ್ಮ ಸತ್ಕರ್ಮದಿಂದ—ಸುಕೃತ್ಯದಿಂದ—ಭಕ್ಷ್ಯವಾದ ಹವಿಸನ್ನು, ಪ್ರಾಚೀನ ಹೋತೃನದನ್ನೂ ಸಹ, ಪಡೆದುಕೊಂಡಿವೆ.

Mantra 3

एते वदन्त्यविदन्नना मधु न्यूङ्खयन्ते अधि पक्व आमिषि । वृक्षस्य शाखामरुणस्य बप्सतस्ते सूभर्वा वृषभाः प्रेमराविषुः ॥

ಇವರು ಮಾತಾಡುತ್ತಾರೆ; ವಾಹನವಿಲ್ಲದೇಯೇ ಅವರು ಮಧುವನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದಾರೆ; ಪಕ್ವವಾದ ದ್ರವ್ಯದ ಮೇಲೆ ಮೇಲಿಂದ ಅಲುಗಾಡಿಸಿ ಒತ್ತುತ್ತಾರೆ. ಕೆಂಪು ವರ್ಣದ ಮರದ ಕೊಂಬೆಯಂತೆ ಅವರು ಹೊಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಭಾರ ಹೊರುವ ಆ ವೃಷಭಗಳು ಮುಂದೆ ಗರ್ಜಿಸಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದರು.

Mantra 4

बृहद्वदन्ति मदिरेण मन्दिनेन्द्रं क्रोशन्तोऽविदन्नना मधु । संरभ्या धीराः स्वसृभिरनर्तिषुराघोषयन्तः पृथिवीमुपब्दिभिः ॥

ಅವರು ಮಹತ್ತಾದ ವಾಣಿಯನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮದಿರಾ-ಮಂದಿ (ಮತ್ತ) ರಸದಿಂದ ಉಲ್ಲಾಸಗೊಂಡು ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಕೂಗುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ನೇರವಾಗಿ ಮಧುವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ. ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹಿಡಿದು, ಧೀರರು ತಮ್ಮ ಸಹೋದರಿಯರೊಂದಿಗೆ ನೃತ್ಯಿಸಿದರು; ತಮ್ಮ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಗಳಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಗೂಂಜಿಸಿದರು.

Mantra 5

सुपर्णा वाचमक्रतोप द्यव्याखरे कृष्णा इषिरा अनर्तिषुः । न्यङ्नि यन्त्युपरस्य निष्कृतं पुरू रेतो दधिरे सूर्यश्वितः ॥

ಸುಪರ್ಣರು (ಸುಂದರ ರೆಕ್ಕೆಗಳವರು) ವಾಚ್‌ನ್ನು ರೂಪಿಸಿದರು; ದ್ಯೌದ ಖಾಲಿ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣ, ಇಷಿರ (ವೇಗವಂತ)ರು ನೃತ್ಯಿಸಿದರು. ಅವರು ಮೇಲಿನ ಪ್ರದೇಶದ ನಿಷ್ಕೃತಿ (ಕತ್ತರಿಕೆ/ಕೆತ್ತನೆ) ಕಡೆಗೆ ಕೆಳಗೆ ಇಳಿಯುತ್ತಾರೆ; ಸೂರ್ಯಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಅವರು ಬಹು ರೇತಸ್‌ (ಬೀಜ/ವೀರ್ಯ)ವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.

Mantra 6

उग्रा इव प्रवहन्तः समायमुः साकं युक्ता वृषणो बिभ्रतो धुरः । यच्छ्वसन्तो जग्रसाना अराविषुः शृण्व एषां प्रोथथो अर्वतामिव ॥

ಉಗ್ರರಂತೆ ಮುನ್ನುಗ್ಗುತ್ತಾ ಅವರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಎಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟರು; ಏಕಸಾಥಿಯಾಗಿ ಯುಕ್ತರಾದ ವೃಷಣ (ಬಲಿಷ್ಠ)ರು ಧುರಾ (ಜೂಗದ ದಂಡ)ಗಳನ್ನು ಹೊರುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಹಸಿಹಸಿಯಾಗಿ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಾ, ನುಂಗುತ್ತಾ, ಗರ್ಜಿಸಿದಾಗ, ಅವರ ಪ್ರೋಥಥ (ಗುಡುಗು) ಕುದುರೆಗಳಂತೆಯೇ ಕೇಳಿಸುತ್ತದೆ.

Mantra 7

दशावनिभ्यो दशकक्ष्येभ्यो दशयोक्त्रेभ्यो दशयोजनेभ्यः । दशाभीशुभ्यो अर्चताजरेभ्यो दश धुरो दश युक्ता वहद्भ्यः ॥

ದಶ ಅವನಿ (ಪಟ್ಟೆಗಳು)ಗಳಿಗೆ ಹಾಡಿರಿ, ದಶ ಕಕ್ಷ್ಯ (ಗಿರ್ತ್/ಕಟ್ಟು)ಗಳಿಗೆ ಹಾಡಿರಿ, ದಶ ಯೋಕ್ತ್ರ (ಜೂಗ)ಗಳಿಗೆ ಹಾಡಿರಿ, ದಶ ಯೋಜನ (ಬಂಧನ)ಗಳಿಗೆ ಹಾಡಿರಿ. ದಶ ಅಭೀಶು (ಕಡಿವಾಣ/ರಶ್ಮಿ)ಗಳಿಗೆ—ಅಜರ (ಅಜರಾಮರ)ಗಳಿಗೆ—ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡಿರಿ; ದಶ ಧುರಾ (ಜೂಗದ ದಂಡ)ಗಳಿವೆ, ದಶ ಯುಕ್ತ ವಹಿಸುವವರು ಹೊರುತ್ತಾರೆ.

Mantra 8

ते अद्रयो दशयन्त्रास आशवस्तेषामाधानं पर्येति हर्यतम् । त ऊ सुतस्य सोम्यस्यान्धसोंऽशोः पीयूषं प्रथमस्य भेजिरे ॥

ಆ ಅದ್ರಿ-ಕಲ್ಲುಗಳು—ದಶಯಂತ್ರ (ಹತ್ತುಮಟ್ಟದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ)ಗಳಿಂದ ಸಜ್ಜಾಗಿ, ವೇಗಶಾಲಿಗಳಾಗಿ—ತಮ್ಮ ಹರಿ-ಸ್ವರ್ಣ, ಇಷ್ಟಕರವಾದ ಆಧಾನವನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಚಲಿಸುತ್ತವೆ. ಅವು ದಬ್ಬಿದ ಸೋಮದ ಸೌಮ್ಯ ಅಂಧಸಿನ ಅಂಶುವಿನಿಂದ ಮೊದಲನೆಯ ಮಧುರ ಸಾರ—ಆನಂದದ ಪೀಯೂಷವನ್ನು—ತಮಗಾಗಿ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

Mantra 9

ते सोमादो हरी इन्द्रस्य निंसतेंऽशुं दुहन्तो अध्यासते गवि । तेभिर्दुग्धं पपिवान्त्सोम्यं मध्विन्द्रो वर्धते प्रथते वृषायते ॥

ಆ ಸೋಮಭೋಜಿ ಹರಿ—ಇಂದ್ರನವು—ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತವೆ; ಸೋಮ-ಅಂಶುವನ್ನು ದೋಹಿಸಿ ಅವು ಗವಿಯಲ್ಲಿ (ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ) ಆಸೀನವಾಗುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳಿಂದ ದೋಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸೌಮ್ಯ ಮಧುವನ್ನು ಕುಡಿದು ಇಂದ್ರನು ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ—ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ, ವೃಷಾ-ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಪ್ರಬಲನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Mantra 10

वृषा वो अंशुर्न किला रिषाथनेळावन्तः सदमित्स्थनाशिताः । रैवत्येव महसा चारवः स्थन यस्य ग्रावाणो अजुषध्वमध्वरम् ॥

ನಿಮಗಾಗಿ ಸೋಮ-ಅಂಶು ವೃಷಾ-ಬಲವೇ; ಹೊಡೆಯುವಲ್ಲಿ ನೀವು ಎಂದಿಗೂ ವಿಫಲರಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇಳಾ-ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಪರಿಪೂರ್ಣರಾಗಿ, ಸದಾ ನೀವು ಸ್ತನದಿಂದ ಪೋಷಿತರಾಗಿದ್ದೀರಿ. ರೈವತೀಯಂತೆ ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ದೀಪ್ತ—ಸುಂದರರೂ ಕಿರಣಮಯರೂ ಆಗಿರಿ, ಓ ಗ್ರಾವಾಣಃ (ಕಲ್ಲುಗಳೇ), ಮಧ್ವರ (ಯಜ್ಞ)ವನ್ನು ಆನಂದದಿಂದ ಅಂಗೀಕರಿಸಿದವರೇ.

Mantra 11

तृदिला अतृदिलासो अद्रयोऽश्रमणा अशृथिता अमृत्यवः । अनातुरा अजराः स्थामविष्णवः सुपीवसो अतृषिता अतृष्णजः ॥

ಹೇ ಸೋಮಪೀಡನ-ಕಲ್ಲುಗಳೇ (ಅದ್ರಯಃ), ನೀವು ದೃಢರೂ ಅಖಂಡರೂ; ಅಶ್ರಮಣ—ಅಥಕವಿಲ್ಲದವರು, ಅಶೃಥಿತ—ಸಡಿಲವಾಗದವರು; ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಮೃತ್ಯವಃ—ಮರಣರಹಿತರು. ನೀವು ಅನಾತುರ—ವ್ಯಾಧಿರಹಿತರು, ಅಜರ—ಜರೆಯಿಲ್ಲದವರು; ಅಚಲ, ಅಕ್ಷಯವಾದ ಬಲದಲ್ಲಿ (ಸ್ಥಾಮ) ಸ್ಥಿತರಾಗಿದ್ದೀರಿ. ಸುಪೀವಸಃ—ಸಾರ-ಸಮೃದ್ಧರು, ನೀವು ಅತ್ರಷಿತ—ತೃಷಾರಹಿತರು; ಅತ್ರಷ್ಣಜಃ—ತೃಷಾರಹಿತ ಆನಂದದಿಂದ ಜನಿಸಿದವರು.

Mantra 12

ध्रुवा एव वः पितरो युगेयुगे क्षेमकामासः सदसो न युञ्जते । अजुर्यासो हरिषाचो हरिद्रव आ द्यां रवेण पृथिवीमशुश्रवुः ॥

ಯುಗಯುಗಾಂತರದಲ್ಲಿಯೂ ನಿಮ್ಮ ಪಿತೃಗಳು ಧ್ರುವ—ಅಚಲರು; ಕ್ಷೇಮಕಾಮಾಸಃ—ಸುರಕ್ಷಿತ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವವರು, ಸದಸ್ಸಿನ ಅಧಿಪತಿಗಳಂತೆ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಯೋಕ್ತರು. ಅಜುರ್ಯಾಸಃ—ಅಜರರು, ಹರಿಷಾಚಃ—ಹರಿತ-ಸ್ವರ್ಣಗತಿಯವರು, ಹರಿದ್ರವ—ತಾಮ್ರವರ್ಣದ ಪ್ರಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹರಿಯುವವರು, ನಿಮ್ಮ ಘೋಷದಿಂದ ದ್ಯೌ ಮತ್ತು ಪೃಥಿವಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಗೊಳಿಸುತ್ತೀರಿ.

Mantra 13

तदिद्वदन्त्यद्रयो विमोचने यामन्नञ्जस्पा इव घेदुपब्दिभिः । वपन्तो बीजमिव धान्याकृतः पृञ्चन्ति सोमं न मिनन्ति बप्सतः ॥

ವಿಮೋಚನೆ—ಬಿಡುಗಡೆಯ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ—ಅದ್ರಯಃ ಇದೇ ಮಾತನ್ನು ಘೋಷಿಸುತ್ತವೆ; ಅಂಜಸ್ಪಾಃ—ವೇಗವಾಗಿ ಪೀಡುವವರಂತೆ—ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರತಿಘಾತಗಳ ಉಪಬ್ದಿಭಿಃ—ಉತ್ತರಘಾತಗಳಿಂದ. ಬೀಜ ಬಿತ್ತುವವರಂತೆ, ಧಾನ್ಯಾಕೃತಃ—ಪಕ್ವ ಧಾನ್ಯವನ್ನು ರೂಪಿಸುವವರಂತೆ, ಅವರು ಸೋಮವನ್ನು ಛಿಟಕಿಸುತ್ತಾರೆ; ಬಪ್ಸತಃ—ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಾ—ಅದನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.

Mantra 14

सुते अध्वरे अधि वाचमक्रता क्रीळयो न मातरं तुदन्तः । वि षू मुञ्चा सुषुवुषो मनीषां वि वर्तन्तामद्रयश्चायमानाः ॥

ಸುತ ಅರ್ಪಣದಲ್ಲಿ, ಅಖಂಡ ಅಧ್ವರದಲ್ಲಿ, ನೀವು ಅದರ ಮೇಲೆ ವಾಣಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದೀರಿ—ಆಟದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳೇ ತಾಯಿಯನ್ನು ತಿವಿಯುವಂತೆ. ಸುಸುವುಷಃ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪೀಡಿಸಿದವನೇ, ನಿನ್ನ ಮನೀಷೆ (ಚಿಂತನಾ-ಶಕ್ತಿ)ಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಿಡುಗಡೆಮಾಡು; ಚಾಯಮಾನ, ಸೇರುತ್ತಾ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಇರುವ ಅಡ್ರಿ (ಪೀಡನ-ಕಲ್ಲುಗಳು) ತಮ್ಮ ನಿಯತ ಪರಿಕ್ರಮೆಯಲ್ಲಿ ತಿರುಗಿ ಚಲಿಸಲಿ.