Sukta 124

Mantra 1

इमं नो अग्न उप यज्ञमेहि पञ्चयामं त्रिवृतं सप्ततन्तुम् । असो हव्यवाळुत नः पुरोगा ज्योगेव दीर्घं तम आशयिष्ठाः ॥

ಓ ಅಗ್ನಿಯೇ, ನಮ್ಮ ಈ ಯಜ್ಞದ ಬಳಿಗೆ ಬಾ—ಐದು ಚಲನೆಗಳಿರುವದು, ತ್ರಿವೃತ್ (ಮೂರುಮಟ್ಟದ ವಿಸ್ತಾರ) ಹೊಂದಿರುವದು, ಏಳು ತಂತುಗಳಿಂದ ನೆಯ್ದದು. ಹೇ ಹವ್ಯವಾಹ, ನಮ್ಮ ಹವಿಷ್ಯವನ್ನು ಹೊರುವವನು ಆಗು; ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಮುನ್ನಡೆ; ಮತ್ತು ದೀರ್ಘ ಪ್ರಕಾಶದಂತೆ, ದೀರ್ಘವಾಗಿ ಹರಡಿರುವ ತಮಸ್ಸನ್ನು (ಅಂಧಕಾರವನ್ನು) ಶಮನಗೊಳಿಸು.

Mantra 2

अदेवाद्देवः प्रचता गुहा यन्प्रपश्यमानो अमृतत्वमेमि । शिवं यत्सन्तमशिवो जहामि स्वात्सख्यादरणीं नाभिमेमि ॥

ಅದೇವದಿಂದ ದೇವನ ಕಡೆಗೆ ನಾನು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ—ಪ್ರಚೇತನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಚೇತನಗೊಂಡು, ಗುಹಾ (ರಹಸ್ಯ ಗುಹೆ)ಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿ; ಮುಂದನ್ನು ಕಂಡು ನಾನು ಅಮೃತತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ. ಶಿವವೆಂದು ತೋರುವ ಅಶಿವವನ್ನು ನಾನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತೇನೆ; ಹಳೆಯ ಸಖ್ಯದಿಂದ ದೂರ ಸರಿಯುತ್ತೇನೆ; ನಾನು ಅರಣಿಯ ಕಡೆಗೆ, ನಾಭಿಯ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ—ಅಗ್ನಿ ಜನಿಸುವ ಮೂಲಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ.

Mantra 3

पश्यन्नन्यस्या अतिथिं वयाया ऋतस्य धाम वि मिमे पुरूणि । शंसामि पित्रे असुराय शेवमयज्ञियाद्यज्ञियं भागमेमि ॥

ಇನ್ನೊಬ್ಬ (ಶಕ್ತಿ)ಯ ಅತಿಥಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ವಿಶಾಲ-ಪಕ್ಷಗಳ ಚಲನೆಯನ್ನು ಕಂಡು, ಋತದ ಧಾಮಗಳನ್ನು—ಅನೇಕ ಸ್ಥಿರ ಆಸನಗಳನ್ನು—ನಾನು ಅಳೆಯುತ್ತೇನೆ. ಪಿತೃ, ಅಸುರ (ಪ್ರಭುತ್ವಶಕ್ತಿ)ಗೆ ನಾನು ಕಲ್ಯಾಣಕರ ಶುಭವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅಯಜ್ಞಿಯದಿಂದ ಯಜ್ಞಿಯ ಭಾಗದ ಕಡೆಗೆ ನಾನು ಸಾಗುತ್ತೇನೆ.

Mantra 4

बह्वीः समा अकरमन्तरस्मिन्निन्द्रं वृणानः पितरं जहामि । अग्निः सोमो वरुणस्ते च्यवन्ते पर्यावर्द्राष्ट्रं तदवाम्यायन् ॥

ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಾನು ಈ (ಹಳೆಯ ಕ್ರಮದ) ಒಳಗೇ ವಾಸಿಸಿದೆನು; ಈಗ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡು ಪಿತೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅಗ್ನಿ, ಸೋಮ, ವರುಣ—ಅವರು ನಿನ್ನಿಂದ ದೂರ ಸರಿಯುತ್ತಾರೆ; ರಾಜ್ಯಚಕ್ರ ತಿರುಗುತ್ತದೆ—ಆ (ಹೊಸ) ಅಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ಹಕ್ಕಿನಿಂದ ಪಡೆದು ಕಾಪಾಡಲು ನಾನು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.

Mantra 5

निर्माया उ त्ये असुरा अभूवन्त्वं च मा वरुण कामयासे । ऋतेन राजन्ननृतं विविञ्चन्मम राष्ट्रस्याधिपत्यमेहि ॥

ಆ ಅಸುರರು ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ವಂಚಿತರಾದರು; ನೀನೂ ಸಹ, ಹೇ ವರುಣ, ನನ್ನನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೀ. ಹೇ ರಾಜನೇ, ಋತದ ಮೂಲಕ ಅನೃತವನ್ನು ಚರಡಿ ಬೇರ್ಪಡಿಸುತ್ತಾ, ನನ್ನ ಅಂತರರಾಜ್ಯದ ಅಧಿಪತ್ಯಕ್ಕೆ ಬಾ.

Mantra 6

इदं स्वरिदमिदास वाममयं प्रकाश उर्वन्तरिक्षम् । हनाव वृत्रं निरेहि सोम हविष्ट्वा सन्तं हविषा यजाम ॥

ಇದೇ ಸ್ವರ್ (ಪ್ರಕಾಶ); ಇದೇ ವಾಂಛಿತ ಮಂಗಳ; ಇದೇ ವಿಶಾಲ ಅಂತರಿಕ್ಷ—ಸ್ವಚ್ಛ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ದೀಪ್ತ. ನಾವು ವೃತ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವೆವು—ಹೊರಬಾ, ಹೇ ಸೋಮ; ಹವಿಯಾಗಿ ಸನ್ನಿಹಿತನಾದ ನಿನಗೆ, ಹವಿಯಿಂದಲೇ ನಾವು ಯಜ್ಞ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ.

Mantra 7

कविः कवित्वा दिवि रूपमासजदप्रभूती वरुणो निरपः सृजत् । क्षेमं कृण्वाना जनयो न सिन्धवस्ता अस्य वर्णं शुचयो भरिभ्रति ॥

ಕವಿ, ಕವಿತ್ವದಿಂದ, ದಿವಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು; ಅಪ್ರತಿಹತ ಪ್ರಭಾವವಿರುವ ವರುಣನು ಜಲಗಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದನು. ಕ್ಷೇಮವನ್ನೂ ನಿರ್ಭಯ ವಿಶಾಲತೆಯನ್ನೂ ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಾ—ತಾಯಿಗಳಂತೆ, ನದಿಗಳಂತೆ—ಆ ಶುಚಿಗಳು ಅವನ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ವರ್ಣವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತವೆ.

Mantra 8

ता अस्य ज्येष्ठमिन्द्रियं सचन्ते ता ईमा क्षेति स्वधया मदन्तीः । ता ईं विशो न राजानं वृणाना बीभत्सुवो अप वृत्रादतिष्ठन् ॥

ಅವು ಅವನ ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಇಂದ್ರಿಯ-ಶಕ್ತಿಗೆ (ಇಂದ್ರತ್ವಕ್ಕೆ) ಸೇರುತ್ತವೆ; ಸ್ವಧೆಯಿಂದ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾ ಅವು ಇಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತವೆ. ಜನರು ರಾಜನನ್ನು ಆರಿಸುವಂತೆ, ಅವನನ್ನೇ ಅವು ವರಿಸುತ್ತವೆ; ವೃತ್ರದ ಆವರಣದಿಂದ ವಿಮುಖವಾಗಿ, ಅದರಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟು ನಿಂತವು.

Mantra 9

बीभत्सूनां सयुजं हंसमाहुरपां दिव्यानां सख्ये चरन्तम् । अनुष्टुभमनु चर्चूर्यमाणमिन्द्रं नि चिक्युः कवयो मनीषा ॥

ಬೀಭತ್ಸು (ವಿಮುಖಗೊಳಿಸುವ) ಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಯುಕ್ತನಾದ ಅವನನ್ನು ‘ಹಂಸ’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ—ದಿವ್ಯ ಜಲಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಖ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವನಾಗಿ. ಅನುಷ್ಟುಭವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಚಲನೆಗೆ ತರುವ ಛಂದೋಲಯವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಮಣೀಷಾ (ಪ್ರೇರಿತ ಬುದ್ಧಿ)ಯಿಂದ ಕವಿಗಳು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದರು.