Sukta 117

Mantra 1

न वा उ देवाः क्षुधमिद्वधं ददुरुताशितमुप गच्छन्ति मृत्यवः । उतो रयिः पृणतो नोप दस्यत्युतापृणन्मर्डितारं न विन्दते ॥

ದೇವರುಗಳು ಕ್ಷುಧೆಯನ್ನು ಹತ್ಯೆಯೆಂದು ನೇಮಿಸಲಿಲ್ಲ; ಆದರೂ ಪೋಷಣೆಯಿಲ್ಲದವನ ಬಳಿಗೆ ಮೃತ್ಯುಗಳು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಇತರರನ್ನು ತುಂಬಿಸುವವನಿಗೆ ರಯಿ (ಸಮೃದ್ಧಿ) ಎಂದಿಗೂ ಕೈಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ; ತುಂಬಿಸದವನು ಮರ್ಡಿತಾರ (ಚಿಕಿತ್ಸಕ)ನನ್ನೂ, ರಕ್ಷಕನನ್ನೂ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.

Mantra 2

य आध्राय चकमानाय पित्वोऽन्नवान्त्सन्रफितायोपजग्मुषे । स्थिरं मनः कृणुते सेवते पुरोतो चित्स मर्डितारं न विन्दते ॥

ಅನ್ನವಿದ್ದರೂ, ಪಾನವೂ ಆಹಾರವೂ ಬೇಡಿ ಬಂದ ಅಗತ್ಯವಂತ ಅಲೆಮಾರಿಯ ಎದುರು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಠಿಣಗೊಳಿಸುವವನು—ತನ್ನದೇ ಸೀಮಿತ ‘ಪುರೋ’ವನ್ನೇ ಸೇವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆದರೂ ನಂತರವೂ ಅವನು ಮರ್ಡಿತಾರ (ಚಿಕಿತ್ಸಕ)ನನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.

Mantra 3

स इद्भोजो यो गृहवे ददात्यन्नकामाय चरते कृशाय । अरमस्मै भवति यामहूता उतापरीषु कृणुते सखायम् ॥

ಅವನೇ ನಿಜವಾದ ಭೋಜಕನು—ತನ್ನ ಗೃಹದಲ್ಲಿ ಅನ್ನವನ್ನು ಬಯಸಿಕೊಂಡು ಅಲೆದಾಡುವ ಕೃಶನಿಗೆ ಅನ್ನವನ್ನು ದಾನಮಾಡುವವನು. ಯಾಮ-ಆಹೂತ (ಅಗತ್ಯದಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ) ಅವನ ಪ್ರಯಾಣಗಳು ಅವನಿಗೆ ಸರಳವೂ ಸಮರ್ಪಕವೂ ಆಗುತ್ತವೆ; ದೂರದ ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವನು ಸ್ನೇಹಿತನನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

Mantra 4

न स सखा यो न ददाति सख्ये सचाभुवे सचमानाय पित्वः । अपास्मात्प्रेयान्न तदोको अस्ति पृणन्तमन्यमरणं चिदिच्छेत् ॥

ಸಖ್ಯದಲ್ಲಿ, ಪೋಷಣೆಯನ್ನು ಬೇಡಿ ಬಂದ ಸಂಗಾತಿಗೆ ದಾನಮಾಡದವನು ಸಖನಲ್ಲ. ಅವನಿಂದ ದೂರ ಹೋಗಬೇಕು; ಅದು ನಿಜವಾದ ಓಕ (ನಿವಾಸ) ಅಲ್ಲ. ತುಂಬಿಸುವ ಮತ್ತೊಬ್ಬನನ್ನು ಹುಡುಕಬೇಕು—ಅವನು ಅಪರಿಚಿತನಾದರೂ ಸಹ.

Mantra 5

पृणीयादिन्नाधमानाय तव्यान्द्राघीयांसमनु पश्येत पन्थाम् । ओ हि वर्तन्ते रथ्येव चक्रान्यमन्यमुप तिष्ठन्त रायः ॥

ಅಭಾವದಲ್ಲಿರುವವನನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ತುಂಬಿಸಬೇಕು; ಇನ್ನೂ ದೂರವಾದ, ಇನ್ನೂ ವಿಶಾಲವಾದ ಪಂಥವನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ರಾಯ (ಸಂಪತ್ತು) ರಸ್ತೆ ಮೇಲಿನ ಚಕ್ರಗಳಂತೆ ತಿರುಗಿ ಮರಳುತ್ತದೆ—ಈಗ ಒಬ್ಬನ ಬಳಿಗೆ, ಈಗ ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ.

Mantra 6

मोघमन्नं विन्दते अप्रचेताः सत्यं ब्रवीमि वध इत्स तस्य । नार्यमणं पुष्यति नो सखायं केवलाघो भवति केवलादी ॥

ಅಪ್ರಚೇತ (ಅಜಾಗೃತ) ಮನುಷ್ಯನು ಅನ್ನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ಅದು ವ್ಯರ್ಥ; ನಾನು ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ವಿನಾಶವೇ ಅವನ ಪಾಲು. ಅವನು ಆರ್ಯಮನ್‌ನ್ನು ಪೋಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಸ್ನೇಹಿತನನ್ನೂ ಅಲ್ಲ; ಅವನು ಶುದ್ಧ ಪಾಪಮಯನಾಗಿ, ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಭೋಜನ ಮಾಡುವವನು (ಕೇವಲಾದಿ) ಆಗುತ್ತಾನೆ.

Mantra 7

कृषन्नित्फाल आशितं कृणोति यन्नध्वानमप वृङ्क्ते चरित्रैः । वदन्ब्रह्मावदतो वनीयान्पृणन्नापिरपृणन्तमभि ष्यात् ॥

ನೇಗಿಲೂ ಸಹ, ಅದು ಶ್ರಮಿಸಿದಾಗ, ಅನ್ನವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ತನ್ನ ಸಂಚಾರಗಳಿಂದ ದಾರಿಯನ್ನು ತೆರವುಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಮಾತಾಡುವ ಬ್ರಹ್ಮ (ಬ್ರಾಹ್ಮಣ) ಮೌನಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠನು; ತುಂಬಿಸುವವನು ನಿಜವಾದ ಸಹಾಯಕ—ತುಂಬಿಸದವನ ವಿರುದ್ಧ ಅವನು ನಿಲ್ಲಬೇಕು.

Mantra 8

एकपाद्भूयो द्विपदो वि चक्रमे द्विपात्त्रिपादमभ्येति पश्चात् । चतुष्पादेति द्विपदामभिस्वरे सम्पश्यन्पङ्क्तीरुपतिष्ठमानः ॥

ಏಕಪಾದದಿಂದ ಅದು ಮತ್ತೆ ದ್ವಿಪಾದವಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತದೆ; ದ್ವಿಪಾದದಿಂದ ಹಿಂದೆಹಿಂದೆ ಅನುಸರಿಸಿ ತ್ರಿಪಾದವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತದೆ. ಅದು ಚತುಷ್ಪಾದದತ್ತ ಸಾಗುತ್ತದೆ, ದ್ವಿಪಾದದ ಮೇಲೆ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಾ; ಕ್ರಮಬದ್ಧ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಸಮೀಪ ನಿಂತು ತನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತದೆ.

Mantra 9

समौ चिद्धस्तौ न समं विविष्टः सम्मातरा चिन्न समं दुहाते । यमयोश्चिन्न समा वीर्याणि ज्ञाती चित्सन्तौ न समं पृणीतः ॥

ಒಂದೇ ಸಮಾನವೆಂದು ತೋರುವ ಎರಡು ಕೈಗಳೂ ಸಮಾನ ಬಲದಿಂದ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಎರಡು ತಾಯಂದಿರೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಹಾಲನ್ನು ದೋಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಜೋಡಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವೀರ್ಯಗಳು ಸಮಾನವಲ್ಲ; ಜೊತೆಯಲ್ಲಿರುವ ಬಂಧುಗಳೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ದಾನದಿಂದ ತುಂಬಿಸುವುದಿಲ್ಲ.