Sarga 42

Verse 1

ततः पक्षिनिनादेन वृक्षभङ्गस्वनेन च।बभूवुस्त्राससम्भ्रान्तास्सर्वे लङ्कानिवासिनः।।5.42.1।।

ನಂತರ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಕೂಗು ಮತ್ತು ಮರಗಳು ಮುರಿಯುವ ಭಾರೀ ಶಬ್ದದಿಂದ, ಲಂಕಾನಿವಾಸಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ಭಯದಿಂದ ತತ್ತರಿಸಿ ಗಾಬರಿಗೊಂಡರು.

Verse 2

विद्रुताश्च भयत्रस्ता विनेदुर्मृगपक्षिणः।रक्षसां च निमित्तानि क्रूराणि प्रतिपेदिरे।।5.42.2।।

ಭಯದಿಂದ ತತ್ತರಿಸಿದ ಮೃಗಪಕ್ಷಿಗಳು ದಿಕ್ಕುದಿಕ್ಕಿಗೆ ಓಡಿ ಕಿರುಚಿದವು; ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರಿಗೆ ಕ್ರೂರ ಅಪಶಕುನಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದವು.

Verse 3

ततो गतायां निद्रायां राक्षस्यो विकृताननाः।तद्वनं ददृशुर्भग्नं तं च वीरं महाकपिम्।।5.42.3।।

ನಂತರ ಅವರ ನಿದ್ರೆ ಭಂಗವಾದಾಗ, ವಿಕೃತಮುಖದ ರಾಕ್ಷಸಿಯರು ಆ ಉದ್ಯಾನವು ಭಗ್ನವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡರು; ಜೊತೆಗೆ ಆ ವೀರ ಮಹಾಕಪಿಯನ್ನೂ ದರ್ಶಿಸಿದರು.

Verse 4

स ता दृष्ट्वा महाबाहुर्महासत्त्वो महाबलः।चकार सुमहद्रूपं राक्षसीनां भयावहम्।।5.42.4।।

ಅವರನ್ನು ಕಂಡ ಮಹಾಬಾಹು, ಮಹಾಸತ್ತ್ವ, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಹನುಮಾನ್ ರಾಕ್ಷಸಿಯರಲ್ಲಿ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತೆ ಅತಿವಿಶಾಲವಾದ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು.

Verse 5

ततस्तं गिरिसङ्काशमतिकायं महाबलम्।राक्षस्यो वानरं दृष्ट्वा पप्रच्छुर्जनकात्मजाम्।।5.42.5।।

ನಂತರ ಪರ್ವತದಂತೆ ಕಾಣುವ, ಅತಿವಿಶಾಲ ದೇಹದ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಆ ವಾನರನನ್ನು ನೋಡಿ ರಾಕ್ಷಸಿಯರು ಜನಕಾತ್ಮಜೆ ಸೀತಾದೇವಿಯನ್ನು ಅವನ ಕುರಿತು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು.

Verse 6

कोऽयं कस्य कुतो वायं किं निमित्तमिहागतः।कथं त्वया सहानेन संवादः कृत इत्युत।।5.42.6।।

“ಇವನು ಯಾರು? ಯಾರವನನು? ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದನು, ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದನು? ಮತ್ತು ನೀನು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಹೇಗೆ ಸಂಭಾಷಣೆ ನಡೆಸಿದೆ?”

Verse 7

आचक्ष्व नो विशालाक्षि मा भूत्ते सुभगे भयम्।संवादमसितापाङ्गे त्वया किं कृतवानयम्।।5.42.7।।

ಹೇ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿ ದೇವಿ, ನಮಗೆ ತಿಳಿಸು; ಹೇ ಸುಭಗೇ, ನಿನಗೆ ಭಯವಾಗದಿರಲಿ. ಹೇ ಅಸಿತಾಪಾಂಗೇ, ಈ ಪುರುಷನು ನಿನ್ನೊಡನೆ ಯಾವ ಸಂಭಾಷಣೆ ನಡೆಸಿದನು?

Verse 8

अथाब्रवीन्महासाध्वी सीता सर्वाङ्गसुन्दरी।रक्षसां भीमरूपाणां विज्ञाने मम का गतिः।।5.42.8।।

ಆಗ ಮಹಾಸಾಧ್ವಿ, ಸರ್ವಾಂಗಸುಂದರಿ ಸೀತೆಯು ಹೇಳಿದಳು: ‘ಭೀಕರರೂಪದ ರಾಕ್ಷಸಿಯರ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ನನಗೆ ಏನು ಸಾಮರ್ಥ್ಯ?’

Verse 9

यूयमेवाभिजानीत योऽयं यद्वा करिष्यति।अहिरेव ह्यहेः पादान्विजानाति न संशयः।।5.42.9।।

ಇವನು ಯಾರು ಮತ್ತು ಏನು ಮಾಡುವನು ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ಮಾತ್ರವೇ ಗುರುತಿಸಬಲ್ಲಿರಿ. ಏಕೆಂದರೆ ಒಂದು ಸರ್ಪದ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತು ಮತ್ತು ಚಲನವಲನವನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ಸರ್ಪವೇ ನಿಜವಾಗಿ ಅರಿಯುತ್ತದೆ; ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ.

Verse 10

अहमप्यस्य भीतास्मि नैनं जानामि को न्वयं।वेद्मि राक्षसमेवैनं कामरूपिणमागतम्।।5.42.10।।

ನಾನೂ ಅವನಿಗೆ ಭಯಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ; ಈವನು ಯಾರು ಎಂಬುದು ನನಗೆ ತಿಳಿಯದು. ಇಷ್ಟೇ ಗೊತ್ತು—ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ರೂಪ ಧರಿಸಿ ಬಂದಿರುವ ಈವನು ಕಾಮರೂಪಿ ರಾಕ್ಷಸನೇ.

Verse 11

वैदेह्या वचनं श्रुत्वा राक्षस्यो विद्रुता दिशः।स्थिताः काश्चिद्गताः काश्चिद्रावणाय निवेदितुम्।।5.42.11।।

ವೈದೇಹಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ರಾಕ್ಷಸಿಯರು ದಿಕ್ಕುದಿಕ್ಕಿಗೆ ಚದುರಿದರು; ಕೆಲವರು ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತರು, ಕೆಲವರು ರಾವಣನಿಗೆ ತಿಳಿಸಲು ಹೊರಟರು.

Verse 12

रावणस्य समीपे तु राक्षस्यो विकृताननाः।विरूपं वानरं भीममाख्यातुमुपचक्रमुः।।5.42.12।।

ನಂತರ ರಾವಣನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ವಿಕೃತಮುಖದ ರಾಕ್ಷಸಿಯರು ಬಂದು, ಭೀಕರವೂ ವಿಚಿತ್ರರೂಪವೂ ಆದ ಆ ವಾನರನ ವಿಷಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು.

Verse 13

अशोकवनिकामध्ये राजन्भीमवपुः कपिः।सीतया कृतसंवादस्तिष्ठत्यमितविक्रमः।।5.42.13।।

“ಓ ರಾಜನೇ, ಅಶೋಕವನಿಕೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಭೀಮವಪುವಾದ ಕಪಿ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ; ಸೀತೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಭಾಷಣೆ ಮಾಡಿದವನು, ಅಪಾರ ಪರಾಕ್ರಮವುಳ್ಳವನು.”

Verse 14

न च तं जानकी सीता हरिं हरिणलोचना।अस्माभिर्बहुधा पृष्टा निवेदयितुमिच्छति।।5.42.14।।

ಹರಿಣಲೋಚನೆ ಜಾನಕಿ ಸೀತೆಯು, ನಾವು ಮರುಮರು ಕೇಳಿದರೂ, ಆ ವಾನರನು ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 15

वासवस्य भवेद्दूतो दूतो वैश्रवणस्य वा।प्रेषितो वापि रामेण सीतान्वेषणकाङ्क्षया।।5.42.15।।

ಅವನು ವಾಸವ (ಇಂದ್ರ)ನ ದೂತನಾಗಿರಬಹುದು, ಅಥವಾ ವೈಶ್ರವಣ (ಕುಬೇರ)ನ ದೂತ; ಇಲ್ಲವೇ ಸೀತಾನ್ವೇಷಣೆಯ ಕಾತರದಿಂದ ರಾಮನೇ ಅವನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಿರಬಹುದು.

Verse 16

तेन त्वद्भुतरूपेण यत्तत्तव मनोहरम्।नानामृगगणाकीर्णं प्रमृष्टं प्रमदावनम्।।5.42.16।।

ಅದ್ಭುತರೂಪಧಾರಿಯಾದ ಅವನಿಂದ, ನಾನಾ ಮೃಗಗಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದ ನಿನ್ನ ಮನೋಹರ ಪ್ರಮದಾವನವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಧ್ವಂಸಗೊಂಡಿದೆ.

Verse 17

न तत्र कश्चिदुद्देशो यस्तेन न विनाशितः।यत्र सा जानकी सीता स तेन न विनाशितः।।5.42.17।।

ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ನಾಶಮಾಡದ ಸ್ಥಳವೆಂದರೆ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ; ಜಾನಕಿ ಸೀತೆಯಿರುವ ಸ್ಥಳವೊಂದೇ ಅವನಿಂದ ವಿನಾಶವಾಗಿಲ್ಲ.

Verse 18

जानकीरक्षणार्थं वा श्रमाद्वा नोपलभ्यते।अथवा कश्श्रमस्तस्य सैव तेनाभिरक्षिता।।5.42.18।।

ಜಾನಕಿಯ ರಕ್ಷಣಾರ್ಥವೇ ಅವನು ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಉಳಿಸಿದ್ದಾನೋ, ಅಥವಾ ಶ್ರಮದಿಂದೋ—ನಮಗೆ ತಿಳಿಯದು. ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಶ್ರಮವೇನು? ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಅವಳನ್ನೇ ಅವನು ರಕ್ಷಿಸಿ ಉಳಿಸಿದ್ದಾನೆ.

Verse 19

चारुपल्लवपुष्पाढ्यं यं सीता स्वयमास्थिता।प्रवृद्धश्शिंशुपावृक्ष स्स च तेनाभिरक्षितः।।5.42.19।।

ಸುಂದರ ಮೊಗ್ಗುಗಳು ಮತ್ತು ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧಿಯಾದ ಆ ಮಹಾ ಶಿಂಶುಪಾ ವೃಕ್ಷದ ನೆರಳಲ್ಲಿ ಸೀತಾದೇವಿಯೇ ಸ್ವಯಂ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿದ್ದಾಳೆ; ಅದನ್ನೂ ಅವನು ಹಾನಿಗೊಳಪಡಿಸದೆ ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದಾನೆ.

Verse 20

तस्योग्ररूपस्योग्र त्वं दण्डमाज्ञातुमर्हसि।सीता सम्भाषिता येन तद्वनं च विनाशितम्।।5.42.20।।

ಹೇ ಭೀಕರನೇ! ಆ ಭೀಕರರೂಪನಿಗೆ ಕಠೋರ ದಂಡ ವಿಧಿಸುವಂತೆ ನೀನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಬೇಕು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನೇ ಸೀತಾದೇವಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಾತಾಡಿ ಈ ಉದ್ಯಾನವನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡಿದ್ದಾನೆ.

Verse 21

मनः परिगृहीतां तां तव रक्षोगणेश्वर।कस्सीतामभिभाषेत यो न स्यात्त्यक्तजीवितः।।5.42.21।।

ಹೇ ರಕ್ಷೋಗಣೇಶ್ವರನೇ! ಸೀತಾದೇವಿ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಪ್ರಿಯಳಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರುವಳು; ಆದ್ದರಿಂದ ಜೀವಿತದ ಆಶೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸದವನು ಯಾರು ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಮಾತಾಡಲು ಧೈರ್ಯಪಡುತ್ತಾನೆ?

Verse 22

राक्षसीनां वचश्त्रुत्वा रावणो राक्षसेश्वरः।हुताग्निरिव जज्वाल कोपसंवर्तितेक्षणः।।5.42.22।।

ರಾಕ್ಷಸಿಯರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಾಕ್ಷಸೇಶ್ವರ ರಾವಣನು, ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಕುದಿಯುವ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹೋಮಾಗ್ನಿಯಂತೆ ಜ್ವಲಿಸತೊಡಗಿದನು.

Verse 23

तस्य क्रुद्धस्य नेत्राभ्यां प्रापतन्नास्रबिन्दवः।दीप्ताभ्यामिव दीपाभ्यां सार्चिष स्स्नेहबिन्दवः।।5.42.23।।

ಆ ಕ್ರುದ್ಧನ ನೇತ್ರಗಳಿಂದ ಅಶ್ರುಬಿಂದುಗಳು ಸುರಿಯತೊಡಗಿದವು—ವತ್ತಿಯ ಜ್ವಾಲೆಯಿಂದ ದೀಪ್ತವಾಗಿರುವ ಎರಡು ದೀಪಗಳಿಂದ ಎಣ್ಣೆಯ ಹನಿಗಳು ಬೀಳುವಂತೆ।

Verse 24

आत्मनस्सदृशान्शूरान्किङ्करान्नाम राक्षसान्।व्यादिदेश महातेजा निग्रहार्थं हनूमतः।।5.42.24।।

ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ರಾವಣನು ತನ್ನಂತೆಯೇ ಪರಾಕ್ರಮಿಗಳಾದ ‘ಕಿಂಕರ’ ಎಂಬ ಶೂರ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಹನುಮಂತನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ನಿಗ್ರಹಿಸಲು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು।

Verse 25

तेषामशीतिसाहस्रं किङ्कराणां तरस्विनाम्।निर्ययुर्भवनात्तस्मात्कूटमुद्गरपाणयः।।5.42.25।।महोदरा महादंष्ट्रा घोररूपा महाबलाः।युद्धाभिमनसस्सर्वे हनुमद्ग्रहणोद्यताः।।5.42.26।।

ಆ ಅರಮನೆಯಿಂದ ಎಂಭತ್ತು ಸಾವಿರ ವೇಗಶಾಲಿ ಕಿಂಕರರು ಹೊರಟು ಬಂದರು—ಕೂಟ ಮತ್ತು ಮುದುಗರುಗಳನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದವರು। ಎಲ್ಲರೂ ಮಹೋದರರು, ಮಹಾದಂಷ್ಟ್ರರು, ಘೋರರೂಪಿಗಳು, ಮಹಾಬಲಿಗಳು; ಯುದ್ಧಾಸಕ್ತರಾಗಿ ಹನುಮಂತನನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಸನ್ನದ್ಧರಾದರು।

Verse 26

तेषामशीतिसाहस्रं किङ्कराणां तरस्विनाम्।निर्ययुर्भवनात्तस्मात्कूटमुद्गरपाणयः।।5.42.25।।महोदरा महादंष्ट्रा घोररूपा महाबलाः।युद्धाभिमनसस्सर्वे हनुमद्ग्रहणोद्यताः।।5.42.26।।

ಆ ಅರಮನೆಯಿಂದ ಎಂಭತ್ತು ಸಾವಿರ ವೇಗಶಾಲಿ ಕಿಂಕರರು ಹೊರಟು ಬಂದರು—ಕೂಟ ಮತ್ತು ಮುದುಗರುಗಳನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದವರು। ಎಲ್ಲರೂ ಮಹೋದರರು, ಮಹಾದಂಷ್ಟ್ರರು, ಘೋರರೂಪಿಗಳು, ಮಹಾಬಲಿಗಳು; ಯುದ್ಧಾಸಕ್ತರಾಗಿ ಹನುಮಂತನನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಸನ್ನದ್ಧರಾದರು।

Verse 27

ते कपीन्द्रं समासाद्य तोरणस्थमवस्थितम्।अभिपेतुर्महावेगाः पतङ्गा इव पावकम्।।5.42.27।।

ಅವರು ತೋರಣದ ಬಳಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಕಪೀಂದ್ರನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ ಮಹಾವೇಗದಿಂದ ಅವನ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿದರು—ಪತಂಗಗಳು ಅಗ್ನಿಯೊಳಗೆ ಹಾರಿಬೀಳುವಂತೆ।

Verse 28

ते गदाभिर्विचित्राभिः परिघैः काञ्चनाङ्गदैः।आजघ्नुर्वानरश्रेष्ठं शरैश्चादित्यसन्निभैः।।5.42.28।।

ಅವರು ವಾನರಶ್ರೇಷ್ಠನ ಮೇಲೆ ವಿಚಿತ್ರ ಗದೆಗಳಿಂದ, ಕಂಚಿನ ಅಲಂಕಾರಗಳಿರುವ ಪರಿಘಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯಸನ್ನಿಭವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆಘಾತ ಮಾಡಿದರು।

Verse 29

मुद्गरैः पट्टिशैश्शूलैः प्रासतोमरशक्तिभिः।परिवार्य हनूमन्तं सहसा तस्थुरग्रतः।।5.42.29।।

ಮುದ್ಗರಗಳು, ಪಟ್ಟಿಶಗಳು, ಶೂಲಗಳು, ಪ್ರಾಸಗಳು, ತೋಮರಗಳು ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಗಳಂತಹ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅವರು ಸಹಸಾ ಹನುಮಾನನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಅವನ ಎದುರಲ್ಲೇ ನಿಂತರು.

Verse 30

हनुमानपि तेजस्वी श्रीमान्पर्वतसन्निभः।क्षितावाविध्य लाङ्गूलं ननाद च महास्वनम्।।5.42.30।।

ತೇಜಸ್ವಿ, ಶ್ರೀಮಂತ, ಪರ್ವತಸನ್ನಿಭನಾದ ಹನುಮಾನನು ತನ್ನ ಲಾಂಗೂಲವನ್ನು ಭೂಮಿಗೆ ಬಲವಾಗಿ ಬಡಿದು ಮಹಾ ಗರ್ಜನೆಯನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದನು.

Verse 31

स भूत्वा सुमहाकायो हनुमान्मारुतात्मजः।धृष्टमास्फोटयामास लङ्कां शब्देन पूरयन्।।5.42.31।।

ಆಮೇಲೆ ಮಾರುತಾತ್ಮಜ ಹನುಮಾನನು ಅತಿವಿಶಾಲ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಧೈರ್ಯದಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ತಟ್ಟುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಶಬ್ದದಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಲಂಕೆಯನ್ನು ತುಂಬಿಸಿದನು.

Verse 32

तस्यास्फोटितशब्देन महता सानुनादिना।पेतुर्विहङ्गा गगनादुच्चैश्चेदमघोषयत्।।5.42.32।।

ಅವನ ತಾಳಿಯ ಮಹತ್ತರ, ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುವ ಶಬ್ದದಿಂದ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಆಕಾಶದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದರು; ನಂತರ ಅವನು ಮುಂದಿನ ವಚನಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಘೋಷಿಸಿದನು.

Verse 33

जयत्यतिबलो रामो लक्ष्मणश्च महाबलः।राजा जयति सुग्रीवो राघवेणाभिपालितः।।5.42.33।।

ಅತಿಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಶ್ರೀರಾಮನಿಗೆ ಜಯ; ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಗೂ ಜಯ. ರಾಘವ (ಶ್ರೀರಾಮ)ನಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿತನಾದ ರಾಜ ಸುಗ್ರೀವನಿಗೂ ಜಯವಾಗಲಿ.

Verse 34

दासोऽहं कोसलेन्द्रस्य रामस्याक्लिष्टकर्मणः।हनुमान्शत्रुसैन्यानां निहन्ता मारुतात्मजः।।5.42.34।।

ನಾನು ಕೋಸಲೇಂದ್ರನಾದ, ಅಕ್ಲಿಷ್ಟಕರ್ಮನಾದ ಶ್ರೀರಾಮನ ದಾಸನು. ನಾನು ಮಾರುತಾತ್ಮಜ ಹನುಮಾನ್—ಶತ್ರುಸೈನ್ಯಗಳ ಸಂಹಾರಕನು.

Verse 35

न रावणसहस्रं मे युद्धे प्रतिबलं भवेत्।शिलाभिस्तु प्रहरतः पादपैश्च सहस्रशः।।5.42.35।।

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಎದುರು ರಾವಣನ ಸಾವಿರರೂ ಪ್ರತಿಬಲರಾಗಲಾರರು; ನಾನು ಶಿಲೆಗಳಿನಿಂದಲೂ ಮರಗಳಿಂದಲೂ ಸಹಸ್ರಶಃ ಪುನಃಪುನಃ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡುವಾಗ.

Verse 36

अर्दयित्वा पुरीं लङ्कामभिवाद्य च मैथिलीम्।समृद्धार्थो गमिष्यामि मिषतां सर्वरक्षसाम्।।5.42.36।।

ಲಂಕಾಪುರಿಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿ ಕುಗ್ಗಿಸಿ, ಮೈಥಿಲಿ (ಸೀತಾ)ಗೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ರಾಕ್ಷಸರು ನೋಡುತ್ತಿರಲೂ, ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧನಾಗಿ ನಾನು ಹೊರಟುಹೋಗುವೆನು.

Verse 37

तस्य सन्नादशब्देन तेऽभवन्भयशङ्किताः।ददृशुश्च हनूमन्तं सन्ध्यामेघमिवोन्नतम्।।5.42.37।।

ಅವನ ಗರ್ಜನೆಯ ಸನ್ನಾದದಿಂದ ಅವರು ಭಯಾಕ್ರಾಂತರಾದರು; ಮತ್ತು ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲದ ಮೇಘದಂತೆ ಎತ್ತರವಾಗಿ ನಿಂತ ಹನುಮಾನನನ್ನು ಕಂಡರು.

Verse 38

स्वामिसन्देशनिश्शङ्कास्ततस्ते राक्षसाः कपिम्।चित्रैः प्रहरणैर्भीमैरभिपेतुस्ततस्ततः।।5.42.38।।

ನಂತರ ಸ್ವಾಮಿಯ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಧೈರ್ಯಗೊಂಡ ಆ ರಾಕ್ಷಸರು ಭಯವನ್ನು ತೊರೆದು, ಭೀಕರವಾದ ನಾನಾವಿಧ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದಲೂ ಕಪಿಯ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿದರು.

Verse 39

स तैः परिवृतश्शूरैस्सर्वतस्सुमहाबलः।आससादाऽयसं भीमं परिघं तोरणाश्रितम्।।5.42.39।।

ಆ ಶೂರರಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅತಿಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಹನುಮಾನ್ ತೋರಣದ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಅಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯಿಸಿದ್ದ ಭೀಕರವಾದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಪರಿಘವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು.

Verse 40

स तं परिघमादाय जघान रजनीचरान्।स पन्नगमिवादाय स्फुरन्तं विनतासुतः।।5.42.40।।विचचाराम्बरे वीरः परिगृह्य च मारुतिः।

ಅವನು ಆ ಪರಿಘವನ್ನು (ಲೋಹದ ದಂಡವನ್ನು) ಹಿಡಿದು ರಜನೀಚರ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಹೊಡೆದುರುಳಿಸಿದನು. ವಿನತಾಸುತ ಗರುಡನು ಸ್ಫುರಿಸುವ ನಾಗವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡಂತೆ, ವೀರ ಮಾರುತಿಯು ಅದನ್ನು ಹಿಡಿದು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದನು.

Verse 41

स हत्वा राक्षसान्वीरान्किङ्करान्मारुतात्मजः।।5.42.41।।युद्धाकाङ्क्षी पुनर्वीरस्तोरणं समुपाश्रितः।

ಮಾರುತಾತ್ಮಜ ವೀರ ಹನುಮಂತನು ಕಿಂಕರ ರಾಕ್ಷಸ ಯೋಧರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ಬಳಿಕವೂ ಯುದ್ಧಾಕಾಂಕ್ಷೆಯಿಂದ ಮತ್ತೆ ತೋರಣದ್ವಾರದ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ನಿಂತನು.

Verse 42

ततस्तस्माद्भयान्मुक्ताः कतिचित्तत्र राक्षसाः।।5.42.42।।निहतान्किङ्करान्सर्वान्रावणायन्यवेदयन्।

ಆ ಭಯದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದ ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ರಾಕ್ಷಸರು ರಾವಣನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಕಿಂಕರರೆಂಬ ಎಲ್ಲ ಕಾವಲುಗಾರರೂ ಸಂಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆಂದು ತಿಳಿಸಿದರು.

Verse 43

स राक्षसानां निहतं महद्बलं निशम्य राजा परिवृत्तलोचनः।समादिदेशाप्रतिमं पराक्रमे प्रहस्तपुत्रं समरे सुदुर्जयम्।।5.42.43।।

ರಾಕ್ಷಸರ ಮಹಾಬಲ ನಿಹತವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಕೇಳಿ, ರಾಜ ರಾವಣನು ಕೋಪದಿಂದ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾ, ಸಮರದಲ್ಲಿ ಅತಿದುರ್ಜಯನೂ ಪರಾಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅಪ್ರತಿಮನೂ ಆದ ಪ್ರಹಸ್ತನ ಪುತ್ರನಿಗೆ ಆಜ್ಞೆ ನೀಡಿದನು.