Sundarakāṇḍa Sarga 32
Sītā’s Perplexity and Recognition of Hanumān
मनोरथस्स्यादिति चिन्तयामि तथापि बुद्ध्या च वितर्कयामि।किं कारणं तस्य हि नास्ति रूपं सुव्यक्तरूपश्च वदत्ययं माम्।।।।
manorathaḥ syād iti cintayāmi tathāpi buddhyā ca vitarkayāmi |
kiṁ kāraṇaṁ tasya hi nāsti rūpaṁ suvyaktarūpaś ca vadaty ayaṁ mām ||
ನಾನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತೇನೆ: “ಬಹುಶಃ ಇದು ಮನಸ್ಸಿನ ಮನುೋರಥ ಮಾತ್ರವೇನೋ.” ಆದರೂ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ವಿಚಾರಿಸುತ್ತೇನೆ—ಕಾರಣವೇನು? ಮನುೋರಥಕ್ಕೆ ರೂಪವಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಇವನು ಸ್ಪಷ್ಟರೂಪದಿಂದ ನನ್ನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
Noble Sita, seeing the best of vanaras who stood near humbly, began reflecting 'Is this a dream'?
Dharma as viveka (discernment): Sītā distinguishes subjective desire from objective reality, prioritizing सत्य (truth) through rational inquiry.
Sītā debates whether her experience is imagination or a real messenger standing before her.
Sītā’s clear reasoning even while emotionally overwhelmed.