Adhyaya 29

Verse 1

नारदौवाच । ततो गच्छेत राजेंद्र कालिंदीतीर्थमुत्तमम् । तत्र स्नात्वा नरो राजन्न दुर्गतिमवाप्नुयात्

ನಾರದನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ! ನಂತರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಾಲಿಂದೀ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಓ ರಾಜಾ, ಮನುಷ್ಯನು ದುರ್ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 2

पुष्करे तु कुरुक्षेत्रे ब्रह्मावर्त्ते पृथूदके । अविमुक्ते सुवर्णाख्ये यत्फलं लभते नरः

ಪುಷ್ಕರ, ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ, ಬ್ರಹ್ಮಾವರ್ತ, ಪೃಥೂದಕ, ಅವಿಮುಕ್ತ ಮತ್ತು ಸುವರ್ಣಾಖ್ಯ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನು ಪಡೆಯುವ ಫಲ—(ಅದೇ ಫಲ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ).

Verse 3

तत्फलं समवाप्नोति यमुनायां नरोत्तम । स्वर्गभोगेतिरागो वै येषां मनसि वर्तते

ಹೇ ನರೋತ್ತಮ! ಯಮುನೆಯಲ್ಲಿ ಅದೇ ಫಲವು ಲಭಿಸುತ್ತದೆ; ಸ್ವರ್ಗಭೋಗಗಳ प्रति ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಆಸಕ್ತಿ ಇರುವವರು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಆ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 4

यमुनायां विशेषेण स्नानदानेन सत्तम । आयुरारोग्यसंपत्तौ रूपयौवनता गुणे

ಹೇ ಸತ್ತಮ! ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಯಮುನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮತ್ತು ದಾನ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಆಯುಷ್ಯ, ಆರೋಗ್ಯ, ಸಂಪತ್ತು, ರೂಪ, ಯೌವನ ಮತ್ತು ಸದ್ಗುಣಗಳು ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 5

येषां मनोरथस्तैस्तु न त्याज्यं यमुनाजलम् । ये बिभ्यति नरकादेर्दारिद्र्योऽत्र संति च

ಯಾರ ಮನೋರಥಗಳು ಅದಕ್ಕೆ ಅವಲಂಬಿತವೋ ಅವರು ಯಮುನಾಜಲವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬಾರದು. ನರಕಾದಿಗಳನ್ನು ಭಯಪಡುವವರೂ, ಇಲ್ಲಿ ದಾರಿದ್ರ್ಯದಿಂದ ಪೀಡಿತರೂ ಇದನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಬೇಕು।

Verse 6

सर्वथा तैः प्रयत्नेन तत्र कार्यं निमज्जनम् । दारिद्र्य पाप दौर्भाग्य पंक प्रक्षालनाय वै

ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದ ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಬೇಕು; ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ದಾರಿದ್ರ್ಯ, ಪಾಪ, ದೌರ್ಭಾಗ್ಯವೆಂಬ ಕೆಸರನ್ನು ತೊಳೆಯಲು ಉದ್ದೇಶಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 7

ऋते वै यामुनं तोयं न चान्योस्ति युधिष्ठिर । श्रद्धाहीनानि कर्माणि मतान्यर्धफलानि वै । फलं ददाति संपूर्णं यामुनं स्नानमात्रतः

ಹೇ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ! ಯಮುನಾಜಲವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅದಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಮತ್ತೊಂದು ತೀರ್ಥವಿಲ್ಲ. ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಲ್ಲದ ಕರ್ಮಗಳು ಅರ್ಧಫಲದಾಯಕವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಆದರೆ ಯಮುನೆಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಸ್ನಾನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಸಂಪೂರ್ಣ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 8

अकामो वा सकामो वा यामुने सलिले नृप । इहामुत्र च दुःखानि मज्जनान्नैव पश्यति

ಹೇ ನೃಪಾ! ನಿಷ್ಕಾಮನಾಗಿರಲಿ ಸಕಾಮನಾಗಿರಲಿ, ಯಮುನಾ ಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ-ನಿಮಜ್ಜನ ಮಾಡಿದವನು ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ದುಃಖಗಳನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 9

पक्षद्वये यथा चंद्र क्षीःयते वर्द्धते तथा । पातकं नश्यते तत्र स्नानात्पुण्यं विवर्द्धते

ಶುಕ್ಲ-ಕೃಷ್ಣ ಎಂಬ ಎರಡು ಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನು ಕ್ಷೀಣಿಸಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುವಂತೆ, ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನದಿಂದ ಪಾಪವು ನಾಶವಾಗಿ ಪುಣ್ಯವು ಕ್ರಮೇಣ ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 10

यथाब्धौ सुखमायांति रत्नानि विविधानि च । आयुर्वित्तं कलत्राणि संपदः संभवंति च

ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಸುಲಭವಾಗಿ ನಾನಾವಿಧ ರತ್ನಗಳು ಉದ್ಭವಿಸುವಂತೆ, ಹಾಗೆಯೇ (ಆ ಪುಣ್ಯದಿಂದ) ಆಯುಸ್ಸು, ಧನ, ಸತ್ಕಲತ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ಸಂಪತ್ತುಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 11

कामधेनुर्यथा कामं चिंतामणिर्विचिंतितम् । ददाति यमुनास्नानं तद्वत्सर्वं मनोरथम्

ಕಾಮಧೇನು ಬಯಸಿದುದನ್ನು ನೀಡುವಂತೆ, ಚಿಂತಾಮಣಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸಿದುದನ್ನು ನೀಡುವಂತೆ, ಯಮುನಾ-ಸ್ನಾನವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಎಲ್ಲ ಮನೋರಥಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತದೆ.

Verse 12

कृते तपः परं ज्ञानं त्रेतायां यजनं तथा । द्वापरे च कलौ दानं कालिंदी सर्वदा शुभा

ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಪರಮಜ್ಞಾನ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞ; ದ್ವಾಪರದಲ್ಲಿಯೂ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ದಾನ ಪ್ರಧಾನ. ಕಾಲಿಂದೀ (ಯಮುನಾ) ಸದಾ ಶುಭಕರಳು.

Verse 13

सर्वेषां सर्ववर्णानामाश्रमाणां च भूपते । यामुने मज्जनं धर्मं धाराभिः खलु वर्षति

ಓ ಭೂಪತೇ! ಎಲ್ಲಾ ವರ್ಣಗಳವರಿಗೂ ಎಲ್ಲಾ ಆಶ್ರಮಸ್ಥರಿಗೂ ಯಮುನೇಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಧರ್ಮವನ್ನು ಧಾರೆಗಳಂತೆ ಸುರಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 14

अस्मिन्वै भारते वर्षे कर्मभूमौ विशेषतः । कालिंद्यस्नायिनां नॄणां निष्फलं जन्मकीर्त्तितम्

ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಈ ಭಾರತವರ್ಷದಲ್ಲಿ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕರ್ಮಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ—ಕೇವಲ ಕಾಲಿಂದೀ (ಯಮುನೆ)ಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡುವ ಪುರುಷರ ಜನ್ಮವನ್ನು ನಿಷ್ಫಲವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 15

नैश्वर्यं गगने यद्वच्चांद्रे ऽमायां तु मंडले । तद्वन्न भाति सत्कर्म यमुनामज्जनं विना

ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ರಾತ್ರಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರಮಂಡಲ ಹೊಳೆಯದಂತೆ, ಯಮುನೇಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನವಿಲ್ಲದೆ ಸತ್ಕರ್ಮದ ಪುಣ್ಯ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 16

व्रतैर्दानैस्तपोभिश्च न तथा प्रीयते हरिः । तत्र मज्जनमात्रेण यथा प्रीणाति केशवः

ವ್ರತ, ದಾನ, ತಪಸ್ಸುಗಳಿಂದ ಹರಿ ಅಷ್ಟಾಗಿ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಸ್ನಾನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಕೇಶವನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 17

न समं विद्यते किंचित्तेजः सौरेण तेजसा । तद्वन्न यमुनास्नानं समानाः क्रतुजाः क्रियाः

ಸೂರ್ಯನ ತೇಜಸ್ಸಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ತೇಜಸ್ಸು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ; ಹಾಗೆಯೇ ಯಮುನೇಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಯಜ್ಞಜನ್ಯ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ.

Verse 18

प्रीतये वासुदेवस्य सर्वपापापनुत्तये । कालिंद्या मज्जनं कुर्य्यात्स्वर्गलाभाय मानवः

ವಾಸುದೇವನ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಹಾಗೂ ಸರ್ವಪಾಪನಾಶಾರ್ಥವಾಗಿ, ಸ್ವರ್ಗಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಮಾನವನು ಕಾಲಿಂದೀ (ಯಮುನಾ)ಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 19

किं रक्षितेन देहेन सुपुष्टेन बलीयसा । अध्रुवेण सुदेहेन यमुना मज्जनं विना

ಜಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಕಾಪಾಡಿದ, ಸುಪೋಷಿತ ಹಾಗೂ ಬಲಿಷ್ಠ ದೇಹದಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಆ ಸುಂದರ ದೇಹವೂ ಅಧ್ರುವ; ಯಮುನಾ-ಸ್ನಾನವಿಲ್ಲದೆ ಪಾವನವಾಗದು.

Verse 20

अस्थिस्तंभं स्नायुबंधं मांसक्षतज लेपनम् । चर्मावनद्ध दुर्गंधं पूर्णं मूत्रपुरीषयोः

ಈ ದೇಹ ಅಸ್ಥಿಗಳ ಕಂಬ, ಸ್ನಾಯುಬಂಧದಿಂದ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟದು; ಮಾಂಸ-ರಕ್ತದಿಂದ ಲೇಪಿತ; ಚರ್ಮದಿಂದ ಆವೃತ, ದುರ್ಗಂಧಯುಕ್ತ, ಮೂತ್ರ-ಪುರೀಷಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದದು.

Verse 21

जराशोक विपद्व्याप्तं रोगमंदिरमातुरम् । रागमूलमनित्यं च सर्वदोषसमाश्रयम्

ಈ ದೇಹ ಜರಾ, ಶೋಕ, ವಿಪತ್ತಿನಿಂದ ವ್ಯಾಪ್ತ; ರೋಗಗಳ ಮಂದಿರ, ಪೀಡಿತ; ರಾಗಮೂಲ, ಅನಿತ್ಯ, ಮತ್ತು ಸರ್ವದೋಷಗಳ ಆಶ್ರಯವಾಗಿದೆ.

Verse 22

परोपकारपापार्ति परद्रोहपरेर्षिकम् । लोलुपं पिशुनं क्रूरं कृतघ्नं क्षणिकं तथा

ಪರರ ಉಪಕಾರವನ್ನು ಕಂಡು ದುಃಖಪಡುವವನು, ಪರದ್ರೋಹದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ ಸದಾ ಈರ್ಷ್ಯಾಳುವಾಗಿರುವವನು; ಲೋಭಿ, ಪಿಶುನ, ಕ್ರೂರ, ಕೃತಘ್ನ ಮತ್ತು ಚಂಚಲಸ್ವಭಾವಿಯೂ ಆಗಿರುವವನು—

Verse 23

निष्ठुरं दुर्धरं दुष्टं दोषत्रयविदूषितम् । अशुचितापि दुर्गंधि तापत्रयविमोहितम्

ಇದು (ದೇಹ/ಮನ) ನಿಷ್ಠುರ, ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ದುಸ್ತರ, ದುಷ್ಟ—ತ್ರಿದೋಷಗಳಿಂದ ದೂಷಿತ. ಅಶುಚಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ದುರ್ಗಂಧಯುಕ್ತ, ತ್ರಿತಾಪಗಳಿಂದ ಮೋಹಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 24

निसर्गतो ऽधर्मरतं तृष्णाशतसमाकुलम् । कामक्रोधमहालोभ नरकद्वारसंस्थितम्

ಸ್ವಭಾವತಃ ಇದು ಅಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ರಮಿಸುತ್ತದೆ, ನೂರಾರು ತೃಷ್ಣೆಗಳಿಂದ ವ್ಯಾಕುಲ; ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ, ಮಹಾಲೋಭಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ ನರಕದ್ವಾರದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 25

कृमिवर्चस्तु भस्मादि परिणामगुणावहम् । ईदृक्शरीरं व्यर्थं हि यमुनामज्जनं विना

ಈ ದೇಹವು ಕೃಮಿವಿಷ್ಟೆಯಂತೆಯೇ; ಪರಿನಾಮಧರ್ಮದಿಂದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಸ್ಮಾದಿಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಯಮುನಾಮಜ್ಜನ ಇಲ್ಲದೆ ಇಂತಹ ದೇಹ ನಿಜಕ್ಕೂ ವ್ಯರ್ಥ.

Verse 26

बुद्बुदा इव तोयेषु प्रत्यंडा इव पक्षिषु । जायंते मरणायैव यमुनास्नान वर्जिताः

ಯಮುನಾಸ್ನಾನವನ್ನು ವರ್ಜಿಸುವವರು ಮರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಜನಿಸುತ್ತಾರೆ—ನೀರಿನ ಬುಬ್ಬುಳಗಳಂತೆ, ಪಕ್ಷಿಗಳ ಅಂಡೆಗಳಂತೆ (ಕ್ಷಣಭಂಗುರ).

Verse 27

अवैष्णवो हतो विप्रो हतं श्राद्धमपिंडकम् । अब्रह्मण्यं हतं क्षत्रमनाचार हतं कुलम्

ಅವೈಷ್ಣವನಾದ ವಿಪ್ರನು ನಾಶವಾದವನಂತೆ; ಪಿಂಡದಾನವಿಲ್ಲದ ಶ್ರಾದ್ಧ ನಿಷ್ಫಲ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣದ್ವೇಷಿ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ನಾಶ; ಅನಾಚಾರದಿಂದ ಕುಲವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 28

सदंभश्च हतो धर्म्मः क्रोधेनैव हतं तपः । अदृढं च हतं ज्ञानं प्रमादेन हतं श्रुतम्

ದಂಭದಿಂದ ಧರ್ಮ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ, ಕ್ರೋಧದಿಂದ ತಪಸ್ಸು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ದೃಢತೆ ಇಲ್ಲದ ಜ್ಞಾನ ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ; ಪ್ರಮಾದದಿಂದ ಶ್ರುತಿ-ಶಾಸ್ತ್ರಾಧ್ಯಯನ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 29

परभक्त्या हता नारी ब्रह्मचारी स्त्रिया हतः । अदीप्तेऽग्नौ हतो होमो हता भक्तिः समायिका

ಪರಭಕ್ತಿ (ಇತರತ್ರ ಆಸಕ್ತಿ) ಯಿಂದ ಸ್ತ್ರೀ ಪತನಗೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ; ಸ್ತ್ರೀಸಂಗದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅಗ್ನಿ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸದಿದ್ದರೆ ಹೋಮ ವ್ಯರ್ಥ; ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಮಾಡುವ ಭಕ್ತಿ ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 30

उपजीव्या हता कन्या स्वार्थे पाकक्रिया हता । शूद्र भक्षो हतो योगः कृपणस्य हतं धनम्

ಜೀವಿಕಾಸಾಧನವಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಕನ್ಯೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾಳೆ; ಸ್ವಾರ್ಥದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಪಾಕಕ್ರಿಯೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಶೂದ್ರನ ಅನ್ನಭಕ್ಷಣದಿಂದ ಯೋಗ ನಾಶ; ಕೃಪಣನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಧನ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 31

अनभ्यासहता विद्या हतो बोधो विरोधकृत् । जीवितार्थं हतं तीर्थं जीवनार्थं हतं व्रतम्

ಅಭ್ಯಾಸವಿಲ್ಲದೆ ವಿದ್ಯೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ವಿರೋಧ ಹುಟ್ಟಿಸುವವನಿಂದ ಬೋಧ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಜೀವಿಕೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಮಾಡಿದ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ವ್ಯರ್ಥ; ಜೀವನಾರ್ಥ ಮಾತ್ರ ಪಾಲಿಸಿದ ವ್ರತ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 32

असत्या च हता वाणी तथा पैशुन्यवादिनी । षट्कर्णगो हतो मंत्रो व्यग्रचित्तो हतो जपः

ಅಸತ್ಯದಿಂದ ವಾಣಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಪೈಶುನ್ಯ (ಚಾಡಿ) ಹೇಳುವ ವಾಣಿಯೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ‘ಷಟ್ಕರ್ಣ’ (ಅನೇಕ ಕಿವಿಗಳಿಗೆ) ಹೋದ ಮಂತ್ರ ನಾಶ; ವ್ಯಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಜಪ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 33

हतमश्रोत्रिये दानं हतो लोकश्च नास्तिकः । अश्रद्धया हतं सर्वं यत्कृतं पारलौकिकम्

ಅಶ್ರೋತ್ರಿಯನಿಗೆ ನೀಡಿದ ದಾನವು ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ; ನಾಸ್ತಿಕನಿಂದ ಲೋಕವು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಿದ ಪರಲೋಕಸಾಧನ ಕರ್ಮವೆಲ್ಲವೂ ನಿಷ್ಫಲವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 34

इह लोको हतो नॄणां दरिद्राणां यथा नृप । मनुष्याणां हतं जन्म कालिदीमज्जनं विना

ಹೇ ರಾಜನೇ, ದರಿದ್ರರ ಜೀವನ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಹಾಳಾಗುತ್ತದೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಕಾಲಿದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನವಿಲ್ಲದೆ ಮಾನವಜನ್ಮವೂ ನಿಷ್ಫಲವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 35

उपपातक सर्वाणि पातकानि महांति च । भस्मी भवंति सर्वाणि यमुनामज्जनान्नृप

ಹೇ ರಾಜನೇ, ಯಮುನೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಉಪಪಾತಕಗಳು ಹಾಗೂ ಮಹಾಪಾತಕಗಳು ಸೇರಿ ಸಮಸ್ತ ಪಾಪಗಳು ಭಸ್ಮವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 36

वेपंते सर्वपापानि यमुनायां गते नरे । नाशके सर्वपापानां यदि स्नास्यति वारिणि

ಯಮುನೆಯ ಬಳಿಗೆ ನರನು ಹೋದಾಗಲೇ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳು ನಡುಗುತ್ತವೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವಳು ಸಮಸ್ತ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವಳು—ಅವಳ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ।

Verse 37

पावका इव दीप्यंते यमुनायां नरोत्तमाः । विमुक्ताः सर्वपापेभ्यो मेघेभ्य इव चंद्रमाः

ಯಮುನೆಯಲ್ಲಿ ನರೋತ್ತಮರು ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾರೆ; ಸಮಸ್ತ ಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತರಾಗಿ, ಮೇಘಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದ ಚಂದ್ರನಂತೆ।

Verse 38

आर्द्र शुष्कलघुस्थूलं वाङ्मनः कर्मभिः कृतम् । तत्र स्नानं दहेत्पापं पावकः समिधो यथा

ಪಾಪ ‘ಆರ್ದ್ರ’ವಾಗಲಿ ‘ಶುಷ್ಕ’ವಾಗಲಿ, ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಲಿ ಸ್ಥೂಲವಾಗಲಿ—ವಾಣಿ, ಮನಸ್ಸು, ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಕೃತವಾದದ್ದಾದರೂ—ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಅಗ್ನಿ ಸಮಿಧೆಗಳನ್ನು ದಹಿಸುವಂತೆ ಅದು ದಹಿಸಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 39

प्रामादिकं च यत्पापं ज्ञानाज्ञानकृतं च यत् । स्नानमात्रेण नश्येत यमुनायां नृपोत्तम

ಓ ನೃಪೋತ್ತಮ! ಅಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವಾಗಲಿ, ತಿಳಿದು ಮಾಡಿದದ್ದಾಗಲಿ ತಿಳಿಯದೆ ಮಾಡಿದದ್ದಾಗಲಿ—ಯಮುನೆಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಸ್ನಾನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಅದು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 40

निष्पापास्त्रिदिवं यांति पापिष्ठा यांति शुद्धताम् । संदेहो नात्र कर्तव्यः स्नाने वै यमुनाजले

ನಿಷ್ಪಾಪರು ತ್ರಿದಿವಕ್ಕೆ (ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ) ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಮಹಾಪಾಪಿಗಳೂ ಶುದ್ಧತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಯಮುನಾಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಸಂಶಯ ಮಾಡಬಾರದು।

Verse 41

सर्वेऽधिकारिणो ह्यत्र विष्णुभक्तौ तथा नृप । सर्वेषां सर्वदा देवी यमुना पापनाशिका

ಓ ನೃಪಾ! ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತಿಗೆ ಅರ್ಹರು; ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸದಾ ದೇವಿ ಯಮುನಾ ಪಾಪನಾಶಿನಿ.

Verse 42

एष एव परो मंत्र एतच्च परमं तपः । प्रायश्चित्तं परं चैव यमुनास्नानमुत्तमम्

ಇದೇ ಪರಮ ಮಂತ್ರ, ಇದೇ ಪರಮ ತಪಸ್ಸು; ಇದೇ ಪರಮ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವೂ—ಯಮುನೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಸ್ನಾನ।

Verse 43

नृणां जन्मांतराभ्यासात्कालिंदी मज्जने मतिः । अध्यात्मज्ञानकौशल्यं जन्माभ्यासाद्यथा नृप

ಹೇ ನೃಪ! ಪೂರ್ವಜನ್ಮಗಳ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಮಾನವರಿಗೆ ಕಾಲಿಂದೀ (ಯಮುನಾ)ಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಜನ್ಮಜನ್ಮಾಂತರದ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಅಧ್ಯಾತ್ಮಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ನೈಪುಣ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 44

संसारकर्दमालेप प्रक्षालन विशारदम् । पावनं पावनानां च यमुनास्नानमुत्तमम्

ಯಮುನಾ ಸ್ನಾನ ಅತ್ಯುತ್ತಮ—ಸಂಸಾರರೂಪ ಕಾದಿನ ಲೇಪವನ್ನು ತೊಳೆಯಲು ನಿಪುಣ, ಪಾವನಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮ ಪಾವನ।

Verse 45

स्नातास्तत्र च ये राजन्सर्वकामफलप्रदे । शुभांश्च भुंजते भोगांश्चंद्र सूर्यग्रहोपमान्

ಹೇ ರಾಜನ್! ಸರ್ವಕಾಮಫಲಪ್ರದವಾದ ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವರು ಚಂದ್ರ-ಸೂರ್ಯ-ಗ್ರಹಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಶುಭ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 46

यमुना मोक्षदा प्रोक्ता मथुरासंगता यदि । मथुरायां च कालिंदी पुण्याधिकविवर्द्धिनी

ಯಮುನಾ ಮಥುರೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಗಮಿಸಿದಾಗ ಮೋಕ್ಷದಾಯಿನಿ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಳೆ; ಮಥುರೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಂದೀ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾಳೆ।

Verse 47

अन्यत्र यमुना पुण्या महापातकहारिणी । विष्णुभक्तिप्रदा देवी मथुरा संगता भवेत्

ಇತರತ್ರ ಯಮುನಾ ಪುಣ್ಯದಾಯಿನಿ, ಮಹಾಪಾತಕಹಾರಿಣಿ; ಮಥುರೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಗಮಿಸಿದಾಗ ಆ ದೇವಿ ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವವಳಾಗುತ್ತಾಳೆ।

Verse 48

भक्तिभावेन संयुक्ता कालिंद्यां यदि मज्जयेत् । कल्पकोटिसहस्राणि वसते सन्निधौ हरेः

ಭಕ್ತಿಭಾವದಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ ಕಾಲಿಂದೀ (ಯಮುನಾ)ಯಲ್ಲಿ ಯಾರು ಮಜ್ಜನ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿ ಕಲ್ಪಗಳವರೆಗೆ ಹರಿಯ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 49

मुक्तिं प्रयांति मनुजाः नूनं सांख्येन वर्जिताः । पितरस्तस्य तृप्यंति तृप्ताः कल्पशतैर्दिवि

ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸಾಂಖ್ಯಜ್ಞಾನ (ವಿವೇಕ)ವಿಲ್ಲದ ಮನುಷ್ಯರು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯರು; ಆದರೆ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಪಿತೃಗಳು ತೃಪ್ತರಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಕಲ್ಪಗಳವರೆಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇರುತ್ತಾರೆ.

Verse 50

ये पिबंति नरा राजन्यमुनासलिलं शुभम् । पंचगव्यसहस्रैस्तु सेवितैः किं प्रयोजनम्

ಓ ರಾಜನೇ! ಯಮುನಾ ನದಿಯ ಶುಭ ಜಲವನ್ನು ಕುಡಿಯುವ ನರರಿಗೆ ಸಾವಿರಾರು ಬಾರಿ ಪಂಚಗವ್ಯ ಸೇವನೆಯಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ?

Verse 51

कोटितीर्थसहस्रैस्तु सेवितैः किं प्रयोजनम् । तत्र दानं च होमश्च सर्वं कोटिगुणं भवेत्

ಸಾವಿರಾರು ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೂ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಅಲ್ಲಿ ದಾನವೂ ಹೋಮವೂ—ನಿಜಕ್ಕೂ ಎಲ್ಲವೂ—ಕೋಟಿಗುಣ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.