Adhyaya 25

Verse 1

नारदौवाच । वितस्तां च समासाद्य संतर्प्य पितृदेवताः । नरः फलमवाप्नोति वाजपेयस्य भारत

ನಾರದನು ಹೇಳಿದರು— ಹೇ ಭಾರತ! ವಿತಸ್ತಾ ನದಿಯನ್ನು ಸೇರಿ ಪಿತೃದೇವತೆಗಳಿಗೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಿದ ನರನು ವಾಜಪೇಯ ಯಾಗಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು.

Verse 2

काश्मीरेष्वेव नागस्य भवनं तक्षक स्यच । वितस्ताख्यमिति ख्यातं सर्वपापप्रमोचनम्

ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿಯೇ ನಾಗ ತಕ್ಷಕನ ನಿವಾಸವಿದೆ. ಅದು ‘ವಿತಸ್ತಾ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದು, ಸರ್ವಪಾಪಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವುದೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 3

तत्र स्नात्वा नरो नूनं वाजपेयमवाप्नुयात् । सर्वपापविशुद्धात्मा गच्छेत परमां गतिम्

ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ನರನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ವಾಜಪೇಯ ಯಾಗಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು. ಸಮಸ್ತ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಸೇರುವನು.

Verse 4

ततो गच्छेत मलदं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् । पश्चिमायां तु संध्यायामुपस्पृश्य यथाविधि

ನಂತರ ತ್ರಿಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಮಲದ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಸಾಯಂಕಾಲ ಸಂಧ್ಯಾವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಪಶ್ಚಿಮಮುಖನಾಗಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಚಮನ-ಉಪಸ್ಪರ್ಶನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 5

चरुं सप्तार्चिषे राजन्यथाशक्ति निवेदयेत् । पितॄणामक्षयं दानं प्रवदंति मनीषिणः

ಹೇ ರಾಜನೇ, ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಸಪ್ತಾರ್ಚಿಷಿ ಅಗ್ನಿಗೆ ಚರುವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ನೀಡಿದ ಈ ದಾನ ಅಕ್ಷಯವೆಂದು ಮನುಷ್ಯರು (ಮುನಿಗಳು) ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

Verse 6

गवांशतसहस्रेण राजसूयशतेन च । अश्वमेधसहस्रेण श्रेयान्सप्तार्चिषश्चरुः

ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಗೋ ದಾನ, ನೂರು ರಾಜಸೂಯ ಯಾಗ, ಸಾವಿರ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವು ಸಪ್ತಾರ್ಚಿಷಿ ಪವಿತ್ರ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಚರುಹೋಮ।

Verse 7

ततो निवृत्तो राजेंद्र रुद्रास्पदमथाविशेत् । अभिगम्य महादेवमश्वमेधफलं लभेत्

ನಂತರ, ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಹಿಂದಿರುಗಿ ರುದ್ರನ ಪಾವನ ಧಾಮವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದರೆ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 8

मणिमंतं समासाद्य ब्रह्मचारी समाहितः । एकरात्रोषितो राजन्नग्निष्टोमफलं लभेत्

ಹೇ ರಾಜನೇ, ಸಮಾಹಿತನಾದ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ ಮಣಿಮಂತವನ್ನು ಸೇರಿ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಅಲ್ಲೇ ವಾಸಿಸಿದರೆ ಅಗ್ನಿಷ್ಟೋಮ ಯಾಗಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 9

अथ गच्छेत राजेंद्र देविकां लोकविश्रुताम् । प्रसूतिर्यत्र विप्राणां श्रूयते भरतर्षभ

ನಂತರ, ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಲೋಕವಿಖ್ಯಾತ ದೇವಿಕಾ ನದಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಹೇ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅಲ್ಲಿ ವಿಪ್ರರ (ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ) ಪ್ರಸೂತಿ ಸಂಭವಿಸಿದೆ ಎಂದು ಕೇಳಿಬರುತ್ತದೆ.

Verse 10

त्रिशूलपाणेः स्थानं यत्त्रिषुलोकेषु विश्रुतम् । देविकायां नरः स्नात्वा अभ्यर्च्य च महेश्वरम्

ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿಯ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಾನವು ತ್ರಿಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ದೇವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಮನುಷ್ಯನು ಮಹೇಶ್ವರ ಶಿವನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು.

Verse 11

यथाशक्ति नरस्तत्र निवेद्य भरतर्षभ । सर्वकामसमृद्धस्य यज्ञस्य लभते फलम्

ಹೇ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ! ಅಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ನಿವೇದನೆ ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯನು, ಎಲ್ಲ ಕಾಮ್ಯಫಲಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾದ ಯಜ್ಞದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 12

कामाख्यं तत्र रुद्रस्य तीर्थं देवर्षिसंमतम् । तत्र स्नात्वा नरः क्षिप्रं सिद्धिमाप्नोति भारत

ಓ ಭಾರತ! ಅಲ್ಲಿ ರುದ್ರನ ‘ಕಾಮಾಖ್ಯ’ ಎಂಬ ತೀರ್ಥವಿದೆ; ಅದು ದೇವರ್ಷಿಗಳಿಂದ ಅಂಗೀಕೃತವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 13

यजनं याजनं गत्वा तथैव ब्रह्मवालकम् । पुष्पन्यास उपस्पृश्य न शोचेन्मरणं ततः

ಯಜನ ಮತ್ತು ಯಾಜನದ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಹ್ಮವಾಲಕಕ್ಕೂ ಹೋಗಿ, ‘ಪುಷ್ಪನ್ಯಾಸ’ವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ನಂತರ, ಆಮೇಲೆ ಮರಣಕ್ಕಾಗಿ ಶೋಕಿಸಬಾರದು.

Verse 14

अर्द्धयोजनविस्तारां पंचयोजनमायताम् । एतावद्देविकामाहुः पुण्यां देवर्षिसंमताम्

ದೇವಿಕೆಯನ್ನು ಅರ್ಧ ಯೋಜನ ಅಗಲ ಮತ್ತು ಐದು ಯೋಜನ ಉದ್ದವಿರುವುದಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಅದು ಪುಣ್ಯಮಯವಾಗಿದ್ದು ದೇವರ್ಷಿಗಳಿಂದ ಅಂಗೀಕೃತವಾಗಿದೆ.

Verse 15

ततो गच्छेत धर्मज्ञ दीर्घसत्रं यथाक्रमम् । यत्र ब्रह्मादयो देवाः सिद्धाश्च परमर्षयः

ಅನಂತರ, ಹೇ ಧರ್ಮಜ್ಞನೇ, ಯಥಾಕ್ರಮವಾಗಿ ದೀರ್ಘಸತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವರುಗಳು, ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಪರಮರ್ಷಿಗಳು ಸನ್ನಿಹಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

Verse 16

दीर्घसत्रमुपासंते दीक्षिता नियतव्रताः । गमनादेव राजेंद्र दीर्घसत्रमरिंदम

ದೀಕ್ಷಿತರೂ ನಿಯತವ್ರತರೂ ದೀರ್ಘಸತ್ರವನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಹೇ ಅರಿಂದಮ, ಕೇವಲ ಹೊರಟಮಾತ್ರದಿಂದಲೂ ದೀರ್ಘಸತ್ರಫಲ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 17

राजसूयाश्वमेधाभ्यां फलं प्राप्नोति मानवः । ततो विनाशनं गच्छेन्नियतो नियताशनः

ಮಾನವನು ರಾಜಸೂಯ ಮತ್ತು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಗಳ ಸಮಾನ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ನಂತರ ನಿಯಮದಿಂದ, ನಿಯತಾಹಾರದಿಂದ ಪಾಪನಾಶನದ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕು.

Verse 18

गच्छंत्यंतर्हिता यत्र मेरुपृष्ठे सरस्वती । चमसे च शिवोद्भेदे नागोद्भेदे च दृश्यते

ಮೇರುಪೃಷ್ಠದಲ್ಲಿ ಸರಸ್ವತಿ ಹರಿದು ನಂತರ ಅಂತರಹಿತಳಾಗುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ; ಅವಳು ಚಮಸ, ಶಿವೋದ್ಭೇದ ಮತ್ತು ನಾಗೋದ್ಭೇದಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾಳೆ.

Verse 19

स्नात्वा तु चमसोद्भेदे अग्निष्टोमफलं लभेत् । शिवोद्भेदे नरः स्नात्वा गोसहस्रफलं लभेत्

ಚಮಸೋದ್ಭೇದದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಅಗ್ನಿಷ್ಟೋಮ ಯಾಗಫಲ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ; ಶಿವೋದ್ಭೇದದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಸಹಸ್ರ ಗೋಧಾನದ ಫಲ ಮಾನವನಿಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 20

नागोद्भेदे नरः स्नात्वा नागलोकमवाप्नुयात् । शशयानं च राजेंद्र तीर्थमासाद्य दुर्लभम्

ನಾಗೋದ್ಭೇದ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ನಾಗಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತು ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ, ದುರ್ಲಭವಾದ ‘ಶಶಯಾನ’ ಎಂಬ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಸೇರಿ ಅವನು ಅದರ ವಿಶಿಷ್ಟ ಫಲವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 21

शशरूपप्रतिच्छन्ना पुष्करा यत्र भारत । सरस्वत्यां महाभाग अनुसंवत्सरंहिते

ಓ ಭಾರತ, ಅಲ್ಲಿ ಮೊಲದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಿಹೋಗಿರುವ ಪುಷ್ಕರಾ ಇದೆ. ಓ ಮಹಾಭಾಗ, ಅದು ಸರಸ್ವತೀ ತೀರದಲ್ಲಿ, ವರ್ಷಚಕ್ರಾತೀತವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 22

स्नायंते भरतश्रेष्ठ वृत्ता वै कार्त्तिकीं सदा । तत्र स्नात्वा नरव्याघ्र द्योतते शिववत्सदा

ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ, ಕಾರ್ತ್ತಿಕೀ ವ್ರತದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರು ಸದಾ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಓ ನರవ్యಾಘ್ರ, ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ಸದಾ ಶಿವನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 23

गोसहस्रफलं चैव प्राप्नुयाद्भरतर्षभ । कुमारकोटिमासाद्य नियतः कुरुनंदन

ಓ ಭರತರ್ಷಭ, ಅವನು ಸಾವಿರ ಗೋ ದಾನದ ಸಮಾನ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಓ ಕುರುನಂದನ, ಕುಮಾರಕೋಟಿ ಸಮಾನ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು ಅವನು ನಿಯಮನಿಷ್ಠನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.

Verse 24

तत्राभिषेकं कुर्वीत पितृदेवार्चने रतः । गवामयुतमाप्नोति कुलं चैव समुद्धरेत्

ಅಲ್ಲಿ ಪಿತೃ ಮತ್ತು ದೇವಾರ್ಚನೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಅವನು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಗೋಗಳ ಸಮಾನ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು ತನ್ನ ಕುಲವನ್ನೂ ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 25

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे पंचविंशोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಪದ್ಮ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಸ್ವರ್ಗಖಂಡದ ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।

Verse 26

वर्षेण च समाविष्टा देवदर्शनकांक्षया । अहंपूर्वमहंपूर्वं द्रक्ष्यामि वृषभध्वजम्

ದೇವದರ್ಶನದ ಕಾತರದಿಂದ ಅವಳು ಒಂದು ವರ್ಷ ತುಂಬಾ ತಲ್ಲೀನಳಾಗಿ—“ನಾನೇ ಮೊದಲು, ಹೌದು ಅತಿಮೊದಲು, ವೃಷಭಧ್ವಜನಾದ (ಶಿವನ) ದರ್ಶನ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ” ಎಂದು ಮನಸಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದಳು।

Verse 27

एवं संप्रस्थिता राजनृषयः किलभारत । ततो योगीश्वरेणापि योगमास्थाय भूपते

ಇಂತೆ, ಹೇ ಭಾರತ! ಆ ರಾಜರ್ಷಿಗಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ಹೊರಟರು. ನಂತರ, ಹೇ ಭೂಪತೆ! ಯೋಗಿಗಳ ಈಶ್ವರನೂ ಯೋಗವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ತದನುಗುಣವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡನು।

Verse 28

तेषां मन्युप्रशांत्यर्थमृषीणां भावितात्मनाम् । सृष्टा तु कोटिरुद्राणामृषीणामग्रतः स्थिता

ಆ ಭಾವಿತಾತ್ಮ ಋಷಿಗಳ ಕೋಪಶಮನಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದು ಕೋಟಿ ರುದ್ರರು ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಋಷಿಗಳ ಮುಂದೆಯೇ ನಿಂತರು।

Verse 29

मया पूर्वं हरो दृष्टो इति ते मेनिरे पृथक् । तेषां तुष्टो महादेव ऋषीणामुग्रतेजसाम्

“ನಾನು ಮೊದಲೇ ಹರನನ್ನು (ಶಿವನನ್ನು) ನೋಡಿದ್ದೇನೆ” ಎಂದು ಅವರು ತಲಾತಲಾಗಿ ಭಾವಿಸಿದರು. ಆ ಉಗ್ರತೇಜಸ್ವಿ ಋಷಿಗಳ ಮೇಲೆ ಮಹಾದೇವನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ ತೃಪ್ತನಾದನು।

Verse 30

भक्त्या परमया राजन्वरं तेषां प्रदत्तवान् । अद्यप्रभृति युष्माकं धर्मवृद्धिर्भविष्यति

ಹೇ ರಾಜನೇ, ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನು ಅವರಿಗೆ ವರವನ್ನು ದತ್ತನು. ಇಂದಿನಿಂದ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವೃದ್ಧಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸಂಭವಿಸುವುದು.

Verse 31

तत्र स्नात्वा नरव्याघ्र रुद्रकोट्यां नरः शुचिः । अश्वमेधमवाप्नोति कुलं चैव समुद्धरेत्

ಹೇ ನರవ్యಾಘ್ರ, ರುದ್ರಕೋಟಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಮನುಷ್ಯನು ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಫಲವನ್ನು ಪಡೆದು ತನ್ನ ಕುಲವನ್ನೂ ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 32

ततो गच्छेत राजेंद्र संगमं लोकविश्रुतम् । सरस्वत्यां महापुण्यमुपासीत जनार्दनम्

ಆಮೇಲೆ, ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಲೋಕವಿಶ್ರುತ ಸಂಗಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಮಹಾಪುಣ್ಯಮಯ ಸರಸ್ವತಿಯಲ್ಲಿ ಜನಾರ್ದನನ (ವಿಷ್ಣು) ಉಪಾಸನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 33

यत्र ब्रह्मादयो देवा ऋषयः सिद्धचारणाः । अभिगच्छंति राजेंद्र चैत्रशुक्लचतुर्दशीम्

ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವರುಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಸಿದ್ಧ-ಚಾರಣರು—ಚೈತ್ರ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷ ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು—ಬಂದು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

Verse 34

तत्र स्नात्वा नरव्याघ्र विंदेद्बहुसुवर्णकम् । सर्वपापविशुद्धात्मा शिवलोकं च गच्छति

ಹೇ ನರવ્યಾಘ್ರ, ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ಬಹುಸ್ವರ್ಣವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಶುದ್ಧಾತ್ಮನಾಗಿ ಶಿವಲೋಕಕ್ಕೂ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 35

ऋषीणां यत्र सत्राणि समाप्तानि नराधिप । तत्रावसानमासाद्य गोसहस्रफलं लभेत्

ಹೇ ನರಾಧಿಪ! ಋಷಿಗಳ ಸತ್ರಯಜ್ಞಗಳು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಆ ಪವಿತ್ರ ಅವಸಾನಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಲುಪಿದವನು ಸಹಸ್ರ ಗೋಧಾನಫಲಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।