Adhyaya 23

Verse 1

भीष्म उवाच । वैष्णवा ये तु वै धर्मा यान्रुद्रः प्रोक्तवानिह । तान्मे कथय विप्रेंद्र कीदृशास्ते फलं तु किम्

ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರ, ಇಲ್ಲಿ ರುದ್ರನು ಉಪದೇಶಿಸಿದ ವೈಷ್ಣವ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸು. ಅವು ಹೇಗಿವೆ, ಮತ್ತು ಅವು ನೀಡುವ ಫಲವೇನು?

Verse 2

पुलस्त्य उवाच । पुरा रथंतरे कल्पे परिपृष्टो महात्मना । मंदरस्थो महादेवः पिनाकी ब्रह्मणा स्वयम्

ಪುಲಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು—ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ರಥಂತರ ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಮಂದರ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಪಿನಾಕಧಾರಿ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಸ್ವಯಂ ಮಹಾತ್ಮ ಬ್ರಹ್ಮನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು।

Verse 3

कथमारोग्यमैश्वर्यमनंतममरेश्वर । अल्पेन तपसा देव भवेन्मोक्षः सदा नृणां

ಹೇ ಅಮರೇಶ್ವರ ದೇವಾ! ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಸದಾ ಆರೋಗ್ಯವೂ ಅನಂತ ಐಶ್ವರ್ಯವೂ ಹೇಗೆ ದೊರೆಯುವುದು? ಹಾಗೆಯೇ, ಅಲ್ಪ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಮೋಕ್ಷವು ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಗುವುದು?

Verse 4

किं तज्ज्ञानं महादेव त्वत्प्रसादादधोक्षज । अल्पकेनापि तपसा महाफलमिहोच्यते

ಹೇ ಮಹಾದೇವಾ! ನಿನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಅಧೋಕ್ಷಜನನ್ನು ತಲುಪಿಸುವ ಆ ಜ್ಞಾನವೇನು? ಹಾಗೆಯೇ ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಪ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಮಹಾಫಲವೆಂದು ಹೇಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ?

Verse 5

इति पृष्टस्स विश्वात्मा ब्रह्मणा लोकभावनः । उमापतिरुवाचेदं मनसः प्रीतिकारकम्

ಈ ರೀತಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಾಗ, ವಿಶ್ವಾತ್ಮನೂ ಲೋಕಭಾವನನೂ ಆದ ಉಮಾಪತಿ ಶಿವನು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಕರವಾದ ಈ ವಚನಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು।

Verse 6

ईश्वर उवाच । अस्माद्रथंतरात्कल्पाद्भूयो विंशतिमो यदा । वाराहो भविता कल्पस्तदा मन्वंतरे शुभे

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದನು—ಈ ರಥಂತರ ಕಲ್ಪದಿಂದ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಎಣಿಸಿದಾಗ ಇಪ್ಪತ್ತನೆಯ ಕಲ್ಪವು ಬಂದಾಗ, ಶುಭ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ ಅದೇ ವಾರಾಹ ಕಲ್ಪವಾಗುವುದು।

Verse 7

वैवस्वताख्ये संप्राप्ते सप्तमे सप्तलोकधृक् । द्वापराख्यं युगं तस्मिन्सप्तविंशतिमं यदा

ವೈವಸ್ವತನೆಂಬ ಏಳನೆಯ ಮನ್ವಂತರವು ಬಂದಾಗ—ಹೇ ಸಪ್ತಲೋಕಧಾರಕ—ಆ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳನೆಯ ದ್ವಾಪರಯುಗವು ಪ್ರವರ್ತಿಸಿದಾಗ…

Verse 8

तस्यां ते तु महातेजा वासुदेवो जनार्दनः । भारावतरणार्थाय त्रिधा विष्णुर्भविष्यति

ಆ ವಂಶಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ವಾಸುದೇವ—ಜನಾರ್ದನ—ಭೂಮಿಯ ಭಾರವನ್ನು ಇಳಿಸಲು ವಿಷ್ಣು ಮೂರು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸುವನು।

Verse 9

द्वैपायन ऋषिस्तत्र रौहिणेयोथ केशवः । कंसारिः केशिमथनः केशवः क्लेशनाशनः

ಅಲ್ಲಿ ದ್ವೈಪಾಯನ ಋಷಿ (ವ್ಯಾಸ) ಇದ್ದಾನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ರೌಹಿಣೇಯ (ಬಲರಾಮ) ಮತ್ತು ಕೇಶವ (ಕೃಷ್ಣ)—ಕಂಸಾರೀ, ಕೇಶಿಮಥನ, ಕೇಶವ, ಕ್ಲೇಶನಾಶಕ।

Verse 10

पुरीं द्वारवतीं नाम सांप्रतं या कुशस्थली । दिव्यानुभावसंयुक्तामधिवासाय शार्ङ्गिणः

ಹಿಂದೆ ಕುಶಸ್ಥಲೀ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದ ಆ ನಗರಿ ಈಗ ‘ದ್ವಾರವತೀ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತಿ ಪಡೆದಿದೆ; ದಿವ್ಯ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿ ಶಾರ್ಙ್ಗಧಾರಿ (ವಿಷ್ಣು)ಯ ನಿವಾಸಸ್ಥಾನವಾಯಿತು।

Verse 11

त्वष्टा तदाज्ञया ब्रह्मन्करिष्यति जगत्पतेः । तस्यां कदाचिदासीनः सभायां सोऽमितद्युतिः

ಹೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್, ಜಗತ್ಪತಿಯ ಆ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ತ್ವಷ್ಟಾ ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವನು. ಒಮ್ಮೆ ಆ ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ವಿಯು ಆ ಸಭಾಮಂಟಪದಲ್ಲಿ ಆಸೀನನಾಗಿದ್ದನು।

Verse 12

भार्याभिर्वृष्णिविद्वद्भिभूरिभिर्भूरिदक्षिणैः । कुरुभिर्देवगंधर्वैरन्वितः कैटभार्दनः

ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ, ವಿದ್ಯಾವಂತ ವೃಷ್ಣಿಜನರೊಂದಿಗೆ, ಅನೇಕ ಪರಿಚಾರಕರೊಂದಿಗೆ, ಅಪಾರ ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡುವ ದಾನಶೀಲರೊಂದಿಗೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಕುರುಗಳು ಮತ್ತು ದಿವ್ಯ ಗಂಧರ್ವರೊಂದಿಗೆ ಅನ್ವಿತನಾಗಿ—ಕೈಟಭಾರ್ದನನು ಅತ್ತ ಕಡೆಗೆ ಪ್ರಸ್ಥಾನ ಮಾಡಿದನು।

Verse 13

प्रवृत्तासु पुराणासु धर्मसंबधधिनीषु च । कथासु भीमसेनेन परिपृष्टः प्रतापवान्

ಧರ್ಮಸಂಬಂಧಿತ ಪುರಾಣಕಥೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆ ಕಥನಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೇ ಪ್ರತಾಪವಂತನಾದ ಮಹಾನುಭಾವನನ್ನು ಭೀಮಸೇನನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು।

Verse 14

त्वया पृष्टस्य धर्मस्य वक्ष्यत्यस्य च भेददृक् । भविता स तदा ब्रह्मन्कर्ता चैव वृकोदरः

ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ! ನೀನು ಕೇಳಿದ ಧರ್ಮವನ್ನು, ಅದರ ಭೇದಗಳನ್ನು ತಿಳಿದಿರುವ ವಿವೇಕಿ ವಿವರಿಸುವನು; ಆ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಧರ್ಮದ ಕರ್ತೃ ಸ್ವಯಂ ವೃಕೋದರನೇ ಆಗುವನು।

Verse 15

प्रवर्तकोऽस्य धर्मस्य पांडुसूनुर्महाबलः । यस्य तीक्ष्णो वृको नाम जठरे हव्यवाहनः

ಈ ಧರ್ಮದ ಪ್ರವર્તಕನು ಪಾಂಡುಸೂನು ಮಹಾಬಲವಂತನು; ಅವನ ಜಠರದಲ್ಲಿ ‘ವೃಕ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಹವ್ಯವಾಹನ ಅಗ್ನಿ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 16

संभाष्यते स धर्मात्मा तेन चासौ वृकोदरः । अतीव स्वादशीलश्च नागायुत बलो महान्

ಆ ಧರ್ಮಾತ್ಮನು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಸಂಭಾಷಿಸಿದನು; ಅವನೇ ವೃಕೋದರ—ಅತೀವ ರುಚಿಕರ ಆಹಾರಪ್ರಿಯ, ಮತ್ತು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಆನೆಗಳ ಸಮಾನ ಮಹಾಬಲವಂತನು।

Verse 17

धार्मिकस्याप्यशक्तस्य तीव्राग्नित्वादुपोषणे । इदं व्रतमशेषाणां व्रतानामधिकं यतः

ಧಾರ್ಮಿಕನಾದರೂ ದುರ್ಬಲನಿಗೆ ತೀವ್ರ ಜಠರಾಗ್ನಿಯಿಂದ ಉಪವಾಸ ಸಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ವ್ರತವು ಎಲ್ಲ ವ್ರತಗಳಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 18

कथयिष्यति विश्वात्मा वासुदेवो जगद्गुरुः । अशेषयज्ञफलदमशेषाघविनाशनम्

ವಿಶ್ವಾತ್ಮನಾದ ವಾಸುದೇವನು, ಜಗದ್ಗುರು, ಇದನ್ನು ವಿವರಿಸುವನು—ಅವನು ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞಫಲಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನು, ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ನಾಶಮಾಡುವವನು।

Verse 19

अशेषदुष्टशमनमशेषसुरपूजितम् । पवित्राणां पवित्रं यन्मगलानां च मंगलम् । भविष्यं च भविष्याणां पुराणानां पुरातनम्

ಇದು ಎಲ್ಲಾ ದುಷ್ಟತೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಮನಮಾಡುವುದು, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತವಾಗಿರುವುದು; ಪವಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮ ಪವಿತ್ರ, ಮಂಗಳಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮ ಮಂಗಳ; ಬರಲಿರುವದಕ್ಕೂ ‘ಭವಿಷ್ಯ’ವಾಗಿದ್ದು, ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಾಚೀನವಾಗಿದೆ।

Verse 20

वासुदेव उवाच । यद्यष्टमी चतुर्द्दश्योर्द्वादशीषु च भारत । अन्येष्वपि दिनर्क्षेषु नशक्तस्त्वमुपोषितुम्

ವಾಸುದೇವನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಭಾರತ, ನೀನು ಅಷ್ಟಮಿ, ಚತುರ್ದಶಿ ಮತ್ತು ದ್ವಾದಶಿ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಇತರ ದಿನ-ನಕ್ಷತ್ರ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಲಾರದೆ ಇದ್ದರೆ,

Verse 21

ततस्त्वग्र्यामिमां भीम तिथिं पापप्रणाशिनीम् । उपोष्य विधिनानेन गच्छ विष्णोः परं पदं

ಆದ್ದರಿಂದ ಹೇ ಭೀಮ, ಪಾಪಪ್ರಣಾಶಿನಿಯಾದ ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತಿಥಿಯನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಉಪವಾಸದಿಂದ ಆಚರಿಸು; ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ನೀನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪರಮಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ।

Verse 22

माघमासस्य दशमी यदा शुक्ला भवेत्तदा । घृतेनाभ्यंजनं कृत्वा तिलैः स्नानं समाचरेत्

ಮಾಘಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ದಶಮಿ ಬಂದಾಗ, ತುಪ್ಪದಿಂದ ದೇಹಕ್ಕೆ ಅಭ್ಯಂಗ ಮಾಡಿ, ಎಳ್ಳಿನಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 23

तथैव विष्णुमभ्यर्चेन्नमो नारायणाय च । कृष्णाय पादौ संपूज्य शिरः कृष्णात्मनेति च

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ ‘ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯ’ ಎಂದು ಜಪಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ‘ನಮಃ ಕೃಷ್ಣಾಯ’ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಪಾದಗಳನ್ನು, ‘ನಮಃ ಕೃಷ್ಣಾತ್ಮನೇ’ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಶಿರಸ್ಸನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 24

वैकुंठायेति वैकंठमुरः श्रीवत्सधारिणे । शंखिने गदिने चैव चक्रिणे वरदाय वै

‘ವೈಕುಂಠಾಯ’—ವೈಕುಂಠನಾಥನಿಗೆ; ‘ಉರಃ ಶ್ರೀವತ್ಸಧಾರಿಣೇ’—ವಕ್ಷಸ್ಥಲದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀವತ್ಸಚಿಹ್ನ ಧರಿಸಿದವನಿಗೆ; ‘ಶಂಖಿನೇ ಗದಿನೇ ಚಕ್ರಿಣೇ’—ಶಂಖ, ಗದೆ, ಚಕ್ರ ಧಾರಕನಿಗೆ; ‘ವರದಾಯ’—ವರಪ್ರದಾತನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 25

सर्वं नारायणन्त्वेवं संपूज्यावाहनक्रमात् । दामोदरायेत्युदरं कटिं पंचजनाय वै

ಈ ರೀತಿ ಆವಾಹನಕ್ರಮದಂತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾರಾಯಣರೂಪವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಪೂಜಿಸಿ, ‘ದಾಮೋದರಾಯ’ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಉದರವನ್ನು, ‘ಪಾಂಚಜನಾಯ’ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಕಟಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 26

ऊरूसौभाग्यनाथाय जानुनी भूतधारिणे । नमो नीलाय वै जंघे पादौ विश्वभुजे पुनः

ತೊಡೆಗಳಿಗೆ ‘ಸೌಭಾಗ್ಯನಾಥಾಯ’ ಎಂದು, ಮೊಣಕಾಲುಗಳಿಗೆ ‘ಭೂತಧಾರಿಣೇ’ ಎಂದು ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು. ಜಂಘೆಗಳಿಗೆ ‘ನಮೋ ನೀಲಾಯ’ ಎಂದು, ಮತ್ತೆ ಪಾದಗಳಿಗೆ ‘ವಿಶ್ವಭುಜೇ’ ಎಂದು ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 27

नमो देव्यै नमः शांत्यै नमो लक्ष्म्यै नमः श्रियै । नमस्तुष्ट्यै नमः पुष्ट्यै धृत्यै व्युष्ट्यै नमो नमः

ದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಶಾಂತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಶ್ರೀಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ತುಷ್ಟಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಪುಷ್ಟಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಧೃತಿಗೆ ಹಾಗೂ ವ್ಯುಷ್ಟಿ (ಉಷಸ್ಸು)ಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 28

नमो विहंगनाथाय वायुवेगाय पक्षिणे । विषप्रमथनायेति गरुडं चाभिपूजयेत्

“ಪಕ್ಷಿಗಳ ನಾಥನಿಗೆ, ವಾಯುವೇಗದಂತೆ ಧಾವಿಸುವ ಪಕ್ಷಿಗೆ, ವಿಷವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ”—ಎಂದು ಹೇಳಿ ಗರುಡನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 29

एवं संपूज्य गोविंदमुमापतिविनायकौ । गंधैर्माल्यैस्तथा धूपैर्भक्ष्यैर्नानाविधैरपि

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಗೋವಿಂದನನ್ನೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಉಮಾಪತಿ (ಶಿವ) ಮತ್ತು ವಿನಾಯಕ (ಗಣೇಶ)ರನ್ನೂ ಸುಗಂಧ, ಮಾಲೆ, ಧೂಪ ಹಾಗೂ ನಾನಾವಿಧ ನೈವೇದ್ಯಗಳಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 30

गव्येन पयसा सिक्तां कृसरामथ पायसम् । सर्पिषा सह भुक्त्वा तु गत्वा स्थानांतरं पुनः

ಹಸುವಿನ ಹಾಲಿನಿಂದ ನೆನೆಸಿದ ಕೃಸರಾ (ಖಿಚಡಿ) ಮತ್ತು ಪಾಯಸ (ಹಾಲನ್ನ)ವನ್ನು ತುಪ್ಪದೊಂದಿಗೆ ಸೇವಿಸಿ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೊಂದು ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

Verse 31

नैयग्रोधं दंतकाष्ठमथवा खादिरं बुधः । गृहीत्वा धावयेद्दंतानाचांतः प्रागुदङ्मुखः

ಬುದ್ಧಿವಂತನು ನ್ಯಗ್ರೋಧ (ಆಲ) ಅಥವಾ ಖದಿರದ ದಂತಕಾಷ್ಠವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಆಚಮನ ಮಾಡಿ, ಪೂರ್ವ ಅಥವಾ ಉತ್ತರಮುಖವಾಗಿ ದಂತಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬೇಕು.

Verse 32

ब्रूयात्सायंतनीं कृत्वा संध्यामस्तमिते रवौ । नमो नारायणायेति त्वामहं शरणं गतः

ಸೂರ್ಯ ಅಸ್ತವಾದ ಬಳಿಕ ಸಾಯಂಸಂಧ್ಯಾವಿಧಿ ನೆರವೇರಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಬೇಕು— “ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯ; ನಾನು ನಿನ್ನ ಶರಣಾಗತನು।”

Verse 33

एकादश्यां निराहारः समभ्यर्च्य च केशवम् । तां रात्रिं सकलां स्थित्वा शेषपर्यंकशायिनम्

ಏಕಾದಶಿಯಂದು ನಿರಾಹಾರವಾಗಿ ಕೇಶವನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಸಂಪೂರ್ಣ ರಾತ್ರಿಯೂ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಿ ಶೇಷಪರ್ಯಂಕಶಾಯಿಯಾದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು।

Verse 34

सर्पिषा विश्वदहनं हुत्वा ब्राह्मणपुंगवैः । सहैव पुंडरीकाक्षं द्वादश्यां क्षीरभोजनम्

ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ತುಪ್ಪದಿಂದ ವಿಶ್ವದಹನ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮಾಹುತಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ದ್ವಾದಶಿಯಂದು ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಿ ಕ್ಷೀರಭೋಜನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 35

करिष्यामि यथात्मानं निर्विघ्नेनास्तु तच्च मे । एवमुक्त्वा स्वपेद्भूमावितिहासकथां पुनः

“ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ಅದು ನನಗೆ ನಿರ್ವಿಘ್ನವಾಗಿ ಸಿದ್ಧವಾಗಲಿ.” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಶಯನಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಪುರಾತನ ಇತಿಹಾಸಕಥೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದನು।

Verse 36

श्रुत्वा प्रभाते संजाते नदीं गत्वा विशांपते । स्नानं कृत्वा मुदा तद्वत्पाषण्डानभिवर्जयेत्

ಹೇ ಜನಾಧಿಪತೇ! ಪ್ರಭಾತವಾದಾಗ (ವಿಧಿಯನ್ನು) ಕೇಳಿ ನದಿಗೆ ಹೋಗಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಪಾಷಂಡರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು।

Verse 37

उपास्य सन्ध्यां विधिवत्कृत्वा च पितृतर्पणम् । प्रणम्य च हृषीकेशं शेषपर्यङ्कशायिनम्

ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಸಂಧ್ಯೋಪಾಸನೆ ಮತ್ತು ಪಿತೃತರ್ಪಣವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಶೇಷಪರ್ಯಾಂಕದಲ್ಲಿ ಶಯನಿಸುವ ಹೃಷೀಕೇಶನಾದ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿದನು।

Verse 38

गृहस्य पुरतो भक्त्या मण्डपं कारयेद्बुधः । चतुर्हस्तां शुभां कुर्याद्वेदीमरिनिषूदन

ಮನೆಯ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಿಯು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಂಟಪವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಬೇಕು; ಹೇ ಅರಿ ನಿಷೂದನ, ನಾಲ್ಕು ಹಸ್ತ ಪ್ರಮಾಣದ ಶುಭ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 39

चतुर्हस्तप्रमाणं तु विन्यसेत्तत्र तोरणम् । मध्ये च कलशं तत्र माषमात्रेण संयुतम्

ಅಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಹಸ್ತ ಪ್ರಮಾಣದ ತೋರಣವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು; ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾಷಮಾತ್ರ ಪ್ರಮಾಣದಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ ಕಲಶವನ್ನು ಇಡಬೇಕು।

Verse 40

छिद्रेण जलसंपूर्णमधः कृष्णाजिने स्थितः । तस्य धारां च शिरसा धारयेत्सकलां निशाम्

ಸಣ್ಣ ರಂಧ್ರವಿರುವ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪಾತ್ರದ ಕೆಳಗೆ, ಕೃಷ್ಣಾಜಿನದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ಆ ನೀರಿನ ನಿರಂತರ ಧಾರೆಯನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇಡೀ ರಾತ್ರಿ ಧರಿಸಬೇಕು।

Verse 41

धाराभिर्भूरिभिर्भूरि फलं वेदविदो विदुः । यस्मात्तस्मात्कुरुश्रेष्ठ कारयेत्प्रयतो द्विजः

ವೇದವಿದ್ವಾಂಸರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ—ಬಹು ಧಾರೆಗಳಿಂದ ಬಹು ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಹೇ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠ, ಯತ್ನಶೀಲ ದ್ವಿಜನು ಇದನ್ನು ಜಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಮಾಡಿಸಬೇಕು।

Verse 42

दक्षिणे चार्धचंद्रं तु पश्चिमे वर्तुलं तथा । अश्वत्थपत्राकारं च उत्तरेण तु कारयेत्

ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅರ್ಧಚಂದ್ರಾಕಾರವನ್ನು ಮಾಡಲಿ, ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ವೃತ್ತಾಕಾರವನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ; ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಅಶ್ವತ್ಥ (ಅರಳಿ) ಎಲೆಯಂತೆಯೇ ಆಕಾರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಿ।

Verse 43

मध्ये तु पद्माकारं च कारयेद्वैष्णवो द्विजः । पूर्वतो वेदिकां स्थो न स्थो न याम्ये च कल्पयेत्

ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವೈಷ್ಣವ ದ್ವಿಜನು ಪದ್ಮಾಕಾರವನ್ನು ಮಾಡಿಸಲಿ. ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸ್ಥಾಪಿಸಬಾರದು।

Verse 44

पानीयधारां शिरसि धारयेद्विष्णुतत्परः । द्वितीया वेदी देवस्य तत्र पद्मं सकर्णिकम्

ವಿಷ್ಣುತತ್ಪರನು ತನ್ನ ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ನೀರಿನ ಧಾರೆಯನ್ನು ಹರಿಸಲಿ. ಇದು ದೇವನ ಎರಡನೆಯ ವೇದಿ; ಅಲ್ಲಿ ಕರ್ಣಿಕಾಸಹಿತ ಪದ್ಮವಿದೆ।

Verse 45

तस्य मध्ये स्थितं देवं कुर्याद्वै पुरुषोत्तमम् । हस्तमात्रं च तत्कुंडं कृत्वा तत्र त्रिमेखलम्

ಅದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪುರುಷೋತ್ತಮ ದೇವರನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಿ. ಒಂದು ಹಸ್ತಮಾತ್ರ ಪ್ರಮಾಣದ ಕುಂಡವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಅಲ್ಲಿ ತ್ರಿಮೇಖಲಾ (ಮೂರು ವಲಯ)ಗಳನ್ನು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲಿ।

Verse 46

योनिवक्त्रं ततस्तस्मिन्ब्राह्मणैर्यवसर्पिषी । तिलांश्च विष्णुदेवत्यैर्मंत्रैरेवानले हुनेत्

ನಂತರ ಆ ಯೋನಿರೂಪ ಅಗ್ನಿಮುಖದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಯವ, ತುಪ್ಪ, ಹಾಗೆಯೇ ಎಳ್ಳನ್ನೂ—ವಿಷ್ಣುದೇವತೆಯ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾ—ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮ ಮಾಡಲಿ।

Verse 47

कृत्वा तु वैष्णवं सम्यग्यागं तत्र प्रकल्पयेत् । आज्यधारा मध्यमे तु कुंडे दद्यात्तु यत्नतः

ಅಲ್ಲಿ ಸಮ್ಯಕ್ವಿಧಿಯಿಂದ ವೈಷ್ಣವ ಯಾಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಮತ್ತು ಮಧ್ಯ ಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಜ್ಯದಾರೆಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 48

क्षीरधारां देवदेवे वारिधारात्मनोपरि । निष्पावार्धप्रमाणां वै धारामाज्यस्य पातयेत्

ತನ್ನ ಮೇಲೆ ವಾರಿಧಾರೆಯನ್ನು ಹರಿಸುತ್ತಾ ದೇವದೇವನ ಮೇಲೆ ಕ್ಷೀರಧಾರೆಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ನಿಷ್ಪಾವದ ಅರ್ಧಪ್ರಮಾಣದಷ್ಟು ಆಜ್ಯಧಾರೆಯನ್ನೂ ಸುರಿಯಬೇಕು।

Verse 49

स्वेच्छया क्षीरजलयोरविच्छिन्नां च शर्वरीं । जलकुंभान्महावीर्य स्थापयित्वा त्रयोदश

ಹೇ ಮಹಾವೀರ್ಯನೇ! ಅವನು ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಕ್ಷೀರಜಲಗಳ ಮೇಲೆ ಶರ್ವರಿಯನ್ನು ಅವಿಚ್ಛಿನ್ನವಾಗಿ ಮಾಡಿದನು; ನಂತರ ಜಲಕುಂಭಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹದಿಮೂರು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು।

Verse 50

भक्ष्यैर्नानाविधैर्युक्तान्सितवस्त्रैरलंकृतान् । प्रतानौदुंबरैः पात्रैः पंचरत्नसमन्वितैः

ಅವು ನಾನಾವಿಧ ಭಕ್ಷ್ಯಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿದ್ದು, ಶ್ವೇತ ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ವಿಶಾಲ ವಿತಾನಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಉದುಂಬರಕಾಷ್ಠದ ಪಾತ್ರಗಳಿಂದ ಸಜ್ಜಾಗಿ, ಪಂಚರತ್ನಗಳಿಂದ ಶೋಭಿತವಾಗಿದ್ದವು।

Verse 51

चतुर्भिर्बह्वृचैर्होमः कार्यस्तत्र उदङ्मुखैः । रुद्रजाप्यश्चतुर्भिश्च यजुर्वेदपरायणैः

ಅಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಮುಖವಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ಬಹ್ವೃಚರು (ಋಗ್ವೇದ ಪಠಕರು) ಹೋಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಯಜುರ್ವೇದಪರಾಯಣರಾದ ನಾಲ್ವರು ರುದ್ರಜಪವನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 52

वैष्णवानि च सामानि चतुर्भिः सामवेदिभिः । एवं द्वादश वै विप्रान्वस्त्रमाल्यानुलेपनैः

ನಾಲ್ಕು ಸಾಮವೇದೀ ಯಾಜಕರು ವೈಷ್ಣವ ಹಾಗೂ ಸಾಮಗಾನಗಳನ್ನು ಪವಿತ್ರವಾಗಿ ಪಠಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ ಹನ್ನೆರಡು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ವಸ್ತ್ರ, ಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಸುಗಂಧ ಲೇಪನಗಳಿಂದ ಸತ್ಕರಿಸಲಾಯಿತು.

Verse 53

पूजयेदंगुलीयैश्च कटकैर्हेमसूत्रकैः । वासोभिः शयनीयैश्च वित्तशाठ्यविवर्जितः

ಧನದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ವಂಚನೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಉಂಗುರಗಳು, ಕಂಕಣಗಳು, ಸ್ವರ್ಣಸೂತ್ರಗಳು, ವಸ್ತ್ರಗಳು ಹಾಗೂ ಶಯನೋಪಕರಣಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 54

एवं क्षपातिवाह्या वै गीतमङ्गलनिःस्वनैः । उपाध्यायस्य च पुनर्द्विगुणं सर्वमेव तु

ಹೀಗೆ ರಾತ್ರಿಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಮಂಗಳಗೀತೆಗಳ ನಾದದ ನಡುವೆ ನಡೆಯುವ ವಿಧಾನದಂತೆ; ಉಪಾಧ್ಯಾಯನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮತ್ತೆ ದ್ವಿಗುಣವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 55

ततः प्रभाते विमले समुत्थाय त्रयोदश । गावो देयाः कुरुश्रेष्ठ सौवर्णशृंगसंवृताः

ನಂತರ ನಿರ್ಮಲ ಪ್ರಭಾತದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು, ಹೇ ಕರುಶ್ರೇಷ್ಠ, ಹದಿಮೂರು ಹಸುಗಳನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು; ಅವುಗಳ ಕೊಂಬುಗಳು ಬಂಗಾರದಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿರಲಿ.

Verse 56

पयस्विन्यः शीलवत्यः कांस्यदोहसमन्विताः । रौप्यखुराः सवत्साश्च चंदनेनाभिभूषिताः

ಅವು ಹಾಲು ಕೊಡುವ, ಸದುಗುಣಸಂಪನ್ನ ಹಸುಗಳು; ಕಂಚಿನ ದೋಹನಪಾತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ; ಬೆಳ್ಳಿಯ ಖುರಗಳಿರುವ, ಕರುಗಳೊಡನೆ, ಚಂದನಲೇಪದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.

Verse 57

तास्तु तेषां ततो दत्वा भक्ष्यभोज्येन तर्पितान् । कृत्वा वै ब्राह्मणान्सर्वान्छत्रैर्नानाविधैस्तथा

ನಂತರ ಅವರಿಗೆ ಆ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿ, ಭಕ್ಷ್ಯ‑ಭೋಜ್ಯಗಳಿಂದ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ನಾನಾವಿಧ ಛತ್ರಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿ ಸಮಸ್ತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಸತ್ಕರಿಸಿದನು।

Verse 58

भुक्त्वा चाक्षारलवणमात्मना च विसर्जयेत् । अनुगम्य पदान्यष्टौ पुत्रभार्यासमन्वितः

ಕ್ಷಾರ‑ಲವಣವನ್ನು ಭುಜಿಸಿ, ತನ್ನ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದಲೇ ದೇಹವನ್ನು ವಿಸರ್ಜಿಸಬೇಕು; ಪುತ್ರ‑ಭಾರ್ಯೆಯೊಂದಿಗೆ ಎಂಟು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಾ ಅನುಗಮಿಸಬೇಕು।

Verse 59

प्रीयतामत्र देवेशः केशवः क्लेशनाशनः । एवं गुर्वाज्ञया कुंभान्गाश्चैव शयनानि च

ಇಲ್ಲಿ ದೇವೇಶ, ಕ್ಲೇಶನಾಶಕ ಕೇಶವನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಲಿ. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಗುರುವಿನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಕುಂಭಗಳು, ಗೋವುಗಳು ಮತ್ತು ಶಯನಗಳೂ (ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು)।

Verse 60

वासांसि चैव सर्वेषां गृहाणि प्रापयेद्बुधः । अभावे बहुशय्यानामेकामपि सुसंस्कृताम्

ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ನಿವಾಸಗಳನ್ನೂ ಒದಗಿಸಬೇಕು. ಅನೇಕ ಶಯನಗಳು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತ, ಸुसಜ್ಜಿತ ಶಯನವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು।

Verse 61

शय्यां दद्याद्गृही भीम सर्वोपस्करसंयुताम् । इतिहासपुराणानि वाचयित्वा तु वाहयेत्

ಹೇ ಭೀಮ! ಗೃಹಸ್ಥನು ಎಲ್ಲಾ ಉಪಸ್ಕರಗಳೊಡನೆ ಯುಕ್ತವಾದ ಶಯನವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಮತ್ತು ಇತಿಹಾಸ‑ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಿ ಅವನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ವಹಿಸಿ/ಪ್ರಸರಿಸಬೇಕು।

Verse 62

तद्दिनं कुरुशार्दूल य इच्छेद्विपुलां श्रियम् । तस्मात्त्वं सत्त्वमालंब्य भीमसेन विमत्सरः

ಹೇ ಕುರುಶಾರ್ದೂಲ! ಅಪಾರ ಶ್ರೀ-ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಆ ದಿನವನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಚರಿಸಲಿ. ಆದ್ದರಿಂದ ಹೇ ಭೀಮಸೇನ, ಸತ್ತ್ವವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಅಸೂಯಾರಹಿತನಾಗು।

Verse 63

कुरु व्रतमिदं सम्यक्स्नेहाद्गुह्यं मयोदितम् । त्वया कृतमिदं वीर त्वन्नाम्ना च भविष्यति

ಸ್ನೇಹದಿಂದ ನಾನು ಹೇಳಿದ ಈ ಗುಹ್ಯ ವ್ರತವನ್ನು ನೀನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಆಚರಿಸು. ಹೇ ವೀರ, ನೀನು ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಇದು ನಿನ್ನ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಗುವುದು।

Verse 64

सा भीमद्वादशी ह्येषा सर्वपापहरा शुभा । या तु कल्याणिनी नाम पुरा कल्पेषु पठ्यते

ಇದೇ ‘ಭೀಮದ್ವಾದಶಿ’—ಶುಭಕರವಾದುದು, ಸರ್ವಪಾಪಹರವಾದುದು. ಪ್ರಾಚೀನ ಕಲ್ಪಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ‘ಕಲ್ಯಾಣಿನೀ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದಲೂ ಪಠ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 65

त्वं चादिकर्ता भव सौकरेस्मिन्कल्पे महावीर वरप्रधान । यस्याः स्मृतेः कीर्तनतोप्यशेषं पापं प्रणष्टं त्रिदशाधिपस्य

ಮತ್ತು ಹೇ ಮಹಾವೀರ, ವರಪ್ರದಾತ! ಈ ಸೌಕರ ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ನೀನು ಆದಿಕರ್ತನಾಗು. ಅವಳ ಸ್ಮರಣೆ ಮತ್ತು ನಾಮಕೀರ್ತನೆಯಿಂದ ದೇವಾಧಿಪತಿಯದ್ದೂ ಸಹ ಸಮಸ್ತ ಪಾಪ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 66

दृष्ट्वा च तामप्सरसामभीष्टां वेश्याकृतामन्यभवांतरेषु । जाताथ सा वैश्यकुलोद्भवापि पुलोमकन्या पुरुहूतपत्नी

ಆ ಪ್ರಿಯ ಅಪ್ಸರಸೆಯನ್ನು ನೋಡಿ—ಅವಳು ಇತರ ಜನ್ಮಾಂತರಗಳಲ್ಲಿ ವೇಶ್ಯೆಯಾಗಿ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಳು—ಅವಳು ಆಗ ವೈಶ್ಯಕುಲದಲ್ಲಿಯೂ ಜನ್ಮವಾಯಿತು; ಪುಲೋಮೆಯ ಕನ್ಯೆಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ ಪುರುಹೂತ (ಇಂದ್ರ)ನ ಪತ್ನಿಯಾದಳು।

Verse 67

तत्रापि तस्याः परिचारिकेयं मम प्रिया संप्रति सत्यभामा । कृतं पुरा मंगलमेतदेव द्विजात्मजा वेदवती बभूव

ಅಲ್ಲಿಯೂ ಅವಳದೇ ಆ ಪರಿಚಾರಿಕೆಯೇ ಈಗ ನನ್ನ ಪ್ರಿಯೆ ಸತ್ಯಭಾಮೆ. ಈ ಮಂಗಳಮಯಿಯೇ ಹಿಂದೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಪುತ್ರಿ ವೇದವತಿಯಾಗಿ ಜನ್ಮವಾಯಿತು.

Verse 68

अस्यां च कल्याणतिथौ विवस्वान्सहस्रधारेण सहस्ररश्मिः । स्नातः पुरा मंडलमेत्य तद्वत्तेजोमयं खेटपतिर्बभूव

ಈ ಕಲ್ಯಾಣತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಸಹಸ್ರಕಿರಣಧಾರಿ ವಿವಸ್ವಾನ್ ಸೂರ್ಯನು ಹಿಂದೆ ಸಹಸ್ರಧಾರೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಬಳಿಕ ತನ್ನ ಮಂಡಲಕ್ಕೆ ಮರಳಿ ತೇಜೋಮಯನಾಗಿ ಖಗಾಧಿಪತಿಯಾದನು.

Verse 69

इदमेवकृतं महेंद्रमुख्यैर्बहुभिर्देवसुरारिकोटिभिश्च । फलमस्येह न शक्यते हि वक्तुं यदि जिह्वायुतकोटयो मुखे स्युः

ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಹೇಂದ್ರಾದಿ ಪ್ರಮುಖ ದೇವರುಗಳು ಹಾಗೂ ದೇವಶತ್ರುಗಳ ಕೋಟಿಗಳೂ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೂ ಇದರ ಫಲವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಬಾಯಲ್ಲಿ ಕೋಟಿಕೋಟಿ ನಾಲಿಗೆಗಳಿದ್ದರೂ ಸಹ.

Verse 70

कलिकलुषविदारिणीमनंतामपि कथयिष्यति यादवेंद्रसूनुः । अथ नरकगतान्पितॄनथैषा ह्यलमुद्धर्तुमिहैव यः करोति

ಯಾದವೇಂದ್ರನ ಪುತ್ರ (ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ) ಕಲಿಯ ಕಲ್ಮಷವನ್ನು ಚೂರುಮೂರು ಮಾಡುವ ಅನಂತ ಪ್ರಭುವಿನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನೂ ಪ್ರಕಟಿಸುವನು. ಇದನ್ನು ಆಚರಿಸುವವನು ಇಹಲೋಕದಲ್ಲೇ ನರಕಗತ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಲು ಸಮರ್ಥನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 71

इदमनघशृणोति वक्ति भक्त्या परिपठतीह परोपकारहेतोः । इह पंकजनाभभक्तिमान्भवेदथ शक्रस्य सपूज्यतामुपैति

ಹೇ ಅನಘ! ಇಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳಿ, ಹೇಳಿ, ಅಥವಾ ಪರೋಪಕಾರಾರ್ಥವಾಗಿ ಪಠಿಸುವವನು ಇಹಲೋಕದಲ್ಲೇ ಪಂಕಜನಾಭ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಭಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ನಂತರ ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ) ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪೂಜ್ಯ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 72

कल्याणिनी नाम पुरा विसर्गे या द्वादशी माघसितेभिपूज्या । सा पांडुपुत्रेण कृता भविष्यत्यंनतपुण्यानघभीमपूर्वा

ಪ್ರಾಚೀನ ಸೃಷ್ಟಿ-ವಿಸರ್ಗಕಾಲದಲ್ಲಿ ‘ಕಲ್ಯಾಣಿನೀ’ ಎಂಬ ವ್ರತವೊಂದು ಇತ್ತು—ಮಾಘ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ದ್ವಾದಶಿ, ಪೂಜ್ಯ. ಅದು ಪಾಂಡುಪುತ್ರನಿಂದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾಗುವುದು; ಅನಂತ ಪುಣ್ಯಪ್ರದ, ಮೊದಲು ನಿರಪರಾಧ ಭೀಮನು ಆಚರಿಸಿದದು।

Verse 73

ब्रह्मोवाच । वर्णाश्रमाणां प्रभवः पुराणेषु मया श्रुतः । सदाचारश्च भगवान्धर्मशास्त्रांगविस्तरैः

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ವರ್ಣಾಶ್ರಮಗಳ ಉದ್ಭವವನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ವಿಶದ ಅಂಗಗಳೊಂದಿಗೆ ಭಗವದ್ರೂಪ ಸದಾಚಾರವನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕೆಂದೂ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ।

Verse 74

पण्यस्त्रीणां समाचारं श्रोतुमिच्छामि तत्वतः । ईश्वर उवाच । तस्मिन्नेव पुरे ब्रह्मन्सहस्राणि तु षोडश

“ಗಣಿಕೆಯರ ಆಚಾರ-ವ್ಯವಹಾರವನ್ನು ತತ್ತ್ವತಃ ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ.” ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—“ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಅದೇ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಹದಿನಾರು ಸಾವಿರ (ಸ್ತ್ರೀಯರು) ಇದ್ದರು…”

Verse 75

वासुदेवस्य नारीणां भविष्यंत्यंबुजोद्भव । ताभिर्वसंतसमये कोकिलालिकुलाकुले

ಹೇ ಅಂಬುಜೋದ್ಭವ! ವಾಸುದೇವಪರಾಯಣರಾದ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಉಂಟಾಗುವರು; ವಸಂತಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕೋಗಿಲೆಗಳ ಕೂಗು ಮತ್ತು ಜೇನುನೊಣಗಳ ಗುಂಪಿನ ಗೂಂಜಿನಿಂದ ಕಳಕಳಿಸುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅವರು ವಾಸಿಸುವರು/ಬರುವರು।

Verse 76

पुष्पितोपवने फुल्लकल्हारसरसस्तटे । निर्भरं सहपत्नीभिः प्रशस्ताभिरलंकृतः

ಹೂವುಗಳಿಂದ ಅರಳಿದ ಉಪವನದಲ್ಲಿ, ಅರಳಿದ ಕಲ್ಹಾರಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುವ ಸರೋವರದ ತೀರದಲ್ಲಿ, ಅವನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗುಣಗಳಿರುವ ಪ್ರಶಸ್ತ ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ ನಿರಾಳವಾಗಿ ಇದ್ದನು—ಅವರಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನಾಗಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಂಗೊಳಿಸಿದನು।

Verse 77

रमयिष्यति विश्वात्मा कृष्णो यदुकुलोद्वहः । कुरंगनयनः श्रीमान्मालतीकृतशेखरः

ವಿಶ್ವಾತ್ಮನಾದ, ಯದುಕುಲೋದ್ಧವನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಅವಳನ್ನು ಆನಂದಪಡಿಸುವನು—ಕುರಂಗನಯನ, ಶ್ರೀಮಂತ, ಮಾಲತೀ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಶಿಖೆಯನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದವನು।

Verse 78

गच्छन्समीपमार्गेण सांबो जांबवतीसुतः । साक्षात्कंदर्परूपेण सर्वाभरणभूषितः

ಸಮೀಪ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಸಾಗುತ್ತ ಜಾಂಬವತೀಸುತನಾದ ಸಾಂಬನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೋದನು—ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಕಂದರ್ಪರೂಪದಂತೆ, ಸರ್ವಾಭರಣಗಳಿಂದ ಭೂಷಿತನಾಗಿ।

Verse 79

अनंगशरतप्ताभिः साभिलाषमवेक्षितः । प्रबुद्धो मन्मथस्तासां भविष्यति यदात्मनि

ಅನಂಗನ ಶರಗಳಿಂದ ತಪ್ತರಾದವರು ಅವನನ್ನು ಆಸೆಯಿಂದ ನೋಡಿದಾಗ, ಅವರ ಅಂತರಾತ್ಮದಲ್ಲಿ ಮन्मಥನು ಜಾಗೃತನಾಗುವನು।

Verse 80

तदवेक्ष्य जगन्नाथस्सर्वज्ञो ध्यानचक्षुषा । स्वयंप्रभुर्वक्ष्यति ता वो हरिष्यंति दस्यवः

ಅದನ್ನು ಕಂಡ ಜಗನ್ನಾಥನು—ಸರ್ವಜ್ಞನು, ಧ್ಯಾನಚಕ್ಷುವಿನಿಂದ—ಸ್ವಯಂಪ್ರಭು ಹೇಳುವನು: “ದಸ್ಯರು ಅವುಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮಿಂದ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವರು।”

Verse 81

अपरोक्षं यतस्त्वेवं स्निग्धमेतद्विचिंतितम् । ततः प्रसादितो देव इदं वक्ष्यति शार्ङ्गभृत्

ನೀನು ಇದನ್ನು ಅಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ, ಸ್ನಿಗ್ಧಭಾವದಿಂದ ಚಿಂತಿಸಿದ್ದರಿಂದ; ಪ್ರಸನ್ನನಾದ ದೇವ—ಶಾರ್ಙ್ಗಧಾರಿ—ಈ ವಚನಗಳನ್ನು ಹೇಳುವನು।

Verse 82

ताभिः शापाभितप्ताभिर्भगवान्भूतभावनः । उत्तराश्रितदाशानामुद्धर्ता ब्राह्मणप्रियः

ಆ ಶಾಪಗಳಿಂದ ದಗ್ಧನಾದರೂ, ಭೂತಭಾವನನಾದ ಭಗವಾನ್ ಉತ್ತರದೇಶದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದ ದಾಶರ (ಮೀನುಗಾರರ) ಉದ್ಧಾರಕನಾದನು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಸದಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಪ್ರಿಯನು।

Verse 83

उपदेक्ष्यत्यनंतात्मा भावि कल्याणकारकम् । भवतीनामृषिर्दाल्भ्यो यद्व्रतं कथयिष्यति

ಅನಂತಾತ್ಮನಾದ ಭಗವಾನ್ ಮುಂದಿನ ಕಾಲದ ಮಂಗಳಕರ ಉಪದೇಶವನ್ನು ನಿಮಗೆ ಬೋಧಿಸುವನು; ಮತ್ತು ದಾಲ್ಭ್ಯ ಋಷಿ ನಿಮಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವ್ರತವನ್ನು ವಿವರಿಸುವನು।

Verse 84

इत्युक्त्वा ताः परित्यज्य गतोन्तर्धानमीश्वरः । ततः कालेन महता भारावतरणे कृते

ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ, ಈಶ್ವರನು ಅವರನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಬಿಟ್ಟು ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು. ನಂತರ ಬಹುಕಾಲ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ, ಭೂಭಾರಾವತರಣ ಕಾರ್ಯ ನೆರವೇರಿದಾಗ,

Verse 85

निवृत्ते मौसले तद्वत्केशवे दिवमागते । शून्ये यदुकुले सर्वे चोरैरपि जितेर्जुने

ಮೌಸಲ ಸಂಹಾರ ನಿಂತು, ಕೇಶವನು ದಿವ್ಯಲೋಕಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದ ಬಳಿಕ, ಯದುಕುಲ ಶೂನ್ಯವಾಯಿತು; ಅರ್ಜುನನೂ ಕಳ್ಳರಿಂದಲೂ ಸೋಲನುಭವಿಸಿದನು।

Verse 86

हृतासु कृष्णपत्नीषु दाशभोग्यासु चार्बुदे । तिष्ठंतीषु च दौर्गत्यसंतप्तासु चतुर्मुख

ಓ ಚತುರ್ಮುಖ ಬ್ರಹ್ಮಾ! ಕೃಷ್ಣನ ಪತ್ನಿಯರು ಅಪಹೃತರಾಗಿ, ಅರ್ಬುದದಲ್ಲಿ ದಾಶರ (ಮೀನುಗಾರರ) ಭೋಗ್ಯರಾಗಿಟ್ಟುಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ದುರ್ದೈವದಿಂದ ದಗ್ಧರಾಗಿ ತಂಗಿದ್ದರು।

Verse 87

आगमिष्यति योगात्मा दाल्भ्योनाम महातपाः । तास्तमर्घ्येण संपूज्य प्रणिपत्य पुनःपुनः

ಯೋಗನಿಷ್ಠ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ದಾಲ್ಭ್ಯನಾಮ ಮುನಿ ಆಗಮಿಸುವನು. ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯ ಅರ್ಪಿಸಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು.

Verse 88

लालप्यमाना बहुशो वाष्पपर्याकुलेक्षणाः । स्मरंत्यो विविधान्भोगान्दिव्यमाल्यानुलेपनान्

ಅವರು ಮರುಮರು ಅಳಲುತ್ತ, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಮಂಕಾದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ; ದಿವ್ಯ ಮಾಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಸುಗಂಧ ಅನುಲೇಪನಗಳೊಡನೆ ನಾನಾವಿಧ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದರು.

Verse 89

भर्त्तारं जगतामीशमनंतमपराजितम् । दिव्यानुभावां च पुरींनानारत्नगृहाणि च

ಅವಳು ತನ್ನ ಪತಿ—ಜಗತ್ತಿನ ಈಶ್ವರ, ಅನಂತ, ಅಪರಾಜಿತ—ನನ್ನು ದರ್ಶನಮಾಡಿದಳು; ಹಾಗೆಯೇ ದಿವ್ಯ ವೈಭವದ ನಗರಿಯನ್ನೂ, ನಾನಾರತ್ನಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತ ಗೃಹಗಳನ್ನೂ ಕಂಡಳು.

Verse 90

द्वारकावासिनः सर्वान्देवरूपान्कुमारकान् । प्रश्नमेतं करिष्यंति मुनेरभिमुखंस्थिताः

ದ್ವಾರಕೆಯ ಎಲ್ಲಾ ನಿವಾಸಿಗಳು, ದೇವರೂಪದ ಕುಮಾರರೊಡನೆ, ಮುನಿಯ ಎದುರು ನಿಂತು ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳುವರು.

Verse 91

दस्युमिर्भगवन्सर्वाः परिभुक्ता वयं बलात् । स्वधर्मश्च्यावितोस्माकमस्मिन्नः शरणं भवान्

ಹೇ ಭಗವನ್! ದಸ್ಯುಗಳು ಬಲವಂತವಾಗಿ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಅವಮಾನಿಸಿ ಪೀಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವಧರ್ಮದಿಂದ ಚ್ಯುತಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನೀವೇ ನಮ್ಮ ಶರಣು.

Verse 92

आदिष्टोसि पुरा ब्रह्मन्केशवेन च धीमता । कस्मादीशेन संयोगं प्राप्य वेश्यात्वमागताः

ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ! ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಧೀಮಂತನಾದ ಕೇಶವನು ನಿನಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿದನು. ಈಶನ ಸಂಗಮವನ್ನು ಪಡೆದ ಮೇಲೂ ನೀನು ಏಕೆ ವೇಶ್ಯಾತ್ವಕ್ಕೆ ಬಂದೆ?

Verse 93

वेश्यानामपि यो धर्मस्तं नो ब्रूहि तपोधन । कथयिष्ये वदत्तासां यद्दाल्भ्यश्चैकितायनः

ಹೇ ತಪೋಧನನೇ! ವೇಶ್ಯೆಯರಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುವ ಧರ್ಮಾಚಾರವನ್ನು ನಮಗೆ ಹೇಳು. ಅವರ ಕುರಿತು ದಾಲ್ಭ್ಯ ಮತ್ತು ಚೈಕಿತಾಯನರು ಹೇಳಿದುದನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುವೆನು.

Verse 94

दाल्भ्य उवाच । जलक्रीडाविहारेषु पुरा सरसि मानसे । भवतीनां सगर्वाणां नारदोभ्याशमागतः

ದಾಲ್ಭ್ಯನು ಹೇಳಿದನು— ಪುರಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಾನಸ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಜಲಕ್ರೀಡಾ-ವಿಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ನೀವು ಗರ್ವದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದಿರಿ; ಆಗ ನಾರದ ಮುನಿಯು ನಿಮ್ಮ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದನು.

Verse 95

हुताशनसुताः सर्वा भवत्योप्सरसः पुरा । अप्रणम्यावलेपेन परिपृष्टः स योगवित्

ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ನೀವು ಎಲ್ಲ ಅಪ್ಸರೆಯರೂ ಹುತಾಶನ (ಅಗ್ನಿ)ನ ಪುತ್ರಿಯರು. ಆದರೆ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸದೆ, ಆ ಯೋಗವಿದನನ್ನು ನೀವು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಿರಿ.

Verse 96

कथं नारायणोस्माकं भर्त्ता स्यादित्युपादिश । तस्माद्वरप्रदानं च शापश्चायमभूत्पुरा

“ನಾರಾಯಣನು ನಮ್ಮ ಭರ್ತನಾಗುವುದು ಹೇಗೆ? ಉಪದೇಶಿಸು.” ಆದಕಾರಣ ಪುರಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ವರಪ್ರದಾನವೂ ಈ ಶಾಪವೂ—ಎರಡೂ ಸಂಭವಿಸಿದವು.

Verse 97

शय्याद्वयप्रदानेन मधुमाधवमासयोः । सुवर्णोपस्करोत्संगं द्वादश्यां शुक्लपक्षतः

ಮಧು ಹಾಗೂ ಮಾಧವ ಮಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಶಯ್ಯಾದ್ವಯವನ್ನು ದಾನಮಾಡಿ, ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ದ್ವಾದಶಿಯಂದು ಸ್ವರ್ಣೋಪಸ್ಕರಗಳೊಡನೆ ಶಯ್ಯಾ-ಸಾಮಗ್ರಿಯನ್ನೂ ಸಹ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 98

भर्ता नारायणो नूनं भविष्यत्यन्यजन्मनि । यदकृत्वा प्रणामं मे रूपसौभाग्यमत्सरात्

ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಇನ್ನೊಂದು ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣನೇ ನನ್ನ ಭರ್ತನಾಗುವನು; ನನ್ನ ರೂಪಸೌಭಾಗ್ಯಕ್ಕೆ ಅಸೂಯೆಯಿಂದ ನೀನು ನನಗೆ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ।

Verse 99

परिपृष्टोस्मि तेनाशु वियोगो वो भविष्यति । चोरैरपहृताः सर्वा वेश्यात्वं समवाप्स्यथ

ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ ಕಾರಣ, ನಿಮಗೆ ಶೀಘ್ರವೇ ವಿಯೋಗ ಸಂಭವಿಸುವುದು; ಕಳ್ಳರಿಂದ ಅಪಹೃತರಾಗಿ ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ವೇಶ್ಯಾವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವಿರಿ।

Verse 100

एवं नारदशापेन केशवस्य च शापतः । वेश्यात्वमागताः सर्वा भवत्यः काममोहिताः

ಈ ರೀತಿ ನಾರದನ ಶಾಪದಿಂದಲೂ ಕೇಶವನ ಶಾಪದಿಂದಲೂ, ಕಾಮಮೋಹಿತರಾದ ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ವೇಶ್ಯಾವಸ್ಥೆಗೆ ಬಂದಿರಿ।

Verse 101

इदानीमपि यद्वक्ष्ये तच्छ्रणुध्वं वरांगनाः । पुरा दैवासुरे युद्धे हतेषु शतशः सुरैः

ಇನ್ನೂ ಸಹ, ಹೇ ವರಾಂಗನೆಯರೇ, ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳಿರಿ; ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ದೇವಾಸುರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೇವರುಗಳು ನೂರಾರು ಜನರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದಾಗ।

Verse 102

दानवासुरदैत्येषु राक्षसेषु ततस्ततः । तेषां दारसहस्राणि शतशोथ सहस्रशः

ದಾನವ, ಅಸುರ, ದೈತ್ಯ, ರಾಕ್ಷಸರಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ-ಅಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಸಾವಿರಾರು ಪತ್ನಿಯರು ಇದ್ದರು; ನೂರಾರು ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ಕೂಡ ಇದ್ದವು.

Verse 103

परिणीतानि यानि स्युर्बलाद्भुक्तानि यानि वै । तानि सर्वाणि देवेशः प्रोवाच वदतां वरः

ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವಿವಾಹಿತರಾದ ಸ್ತ್ರೀಯರಾಗಲಿ, ಬಲಾತ್ಕಾರದಿಂದ ಭೋಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಾಗಲಿ—ಇಂತಹ ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳ ಕುರಿತು ದೇವೇಶನು, ವಕ್ತೃಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ವಿಧಿಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು.

Verse 104

वेश्याधर्मेण वर्तध्वमधुना नृपमंदिरे । भक्तिमत्यो वरारोहास्तथा देवकुलेषु च

ಈಗ ರಾಜಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ವೇಶ್ಯಾಧರ್ಮದಂತೆ ವರ್ತಿಸಿರಿ; ಓ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ತ್ರೀಯರೇ, ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನೆಲೆಸಿರಿ.

Verse 105

राजतः स्वामिनश्चापि जीविकां च प्रलप्स्यथ । भविष्यति च सौभाग्यं सर्वासामपि शक्तितः

ರಾಜನಿಂದಲೂ ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಾಮಿಯಿಂದಲೂ ನೀವು ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವಿರಿ; ಈ ಶಕ್ತಿಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಸೌಭಾಗ್ಯ ಉಂಟಾಗುವುದು.

Verse 106

यः कश्चिच्छुल्कमादाय गृहमेष्यति वः सदा । निश्छद्मनैवोपचर्यः प्रीतिभावैरदांभिकैः

ಯಾರು ಶುಲ್ಕ/ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಪಡೆದು ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬಂದರೂ, ಅವನನ್ನು ಸದಾ ಮೋಸವಿಲ್ಲದೆ—ನಿಷ್ಕಪಟ ಪ್ರೀತಿಭಾವದಿಂದ, ದಂಭರಹಿತವಾಗಿ—ಸೇವಿಸಬೇಕು.

Verse 107

देवतानां पितॄणां च पुण्येह्नि समुपस्थिते । गोभूहिरण्यधान्यानि प्रदेयानि च शक्तितः

ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಪಿತೃಗಳಿಗೂ ಪುಣ್ಯತಿಥಿ ಬಂದಾಗ, ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಗೋವು, ಭೂಮಿ, ಹಿರಣ್ಯ ಮತ್ತು ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ದಾನಮಾಡಬೇಕು।

Verse 108

यद्व्रतं चोपदेक्ष्यामि तत्कुरुध्वं च सर्वशः । संसारोत्तारणायालमेतद्वेदविदो विदुः

ನಾನು ಉಪದೇಶಿಸಲಿರುವ ವ್ರತವನ್ನು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಆಚರಿಸಿರಿ; ಸಂಸಾರದಿಂದ ಪಾರುಮಾಡಲು ಇದು ಸಾಕು ಎಂದು ವೇದವಿದರು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ।

Verse 109

यदा सूर्यदिने हस्तः पुष्यो वाथ पुनर्वसुः । भवेत्सर्वौषधिस्नानं सम्यक्नारी समाचरेत्

ಭಾನುವಾರ ಹಸ್ತ, ಪುಷ್ಯ ಅಥವಾ ಪುನರ್ವಸು ನಕ್ಷತ್ರವಿದ್ದಾಗ, ಸ್ತ್ರೀಯು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಸರ್ವೌಷಧಿ-ಸ್ನಾನವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 110

तदा पंचशरात्मा तु हरिस्सन्निधिमेष्यति । अर्चयेत्पुंडरीकाक्षमनंगस्यानुकीर्तनैः

ಆಗ ಪಂಚಶರಾತ್ಮನಾದ ಹರಿಯು ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಬರುವನು; ಅನಂಗನ (ಕಾಮದೇವನ) ಕೀರ್ತನೆಗಳಿಂದ ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು।

Verse 111

कामाय पादौ संपूज्य जंघे वै मोहकारिणे । मेढ्रं कंदर्पनिधये कटिं प्रीतिमते नमः

ಕಾಮಾರ್ಥವಾಗಿ ಪಾದಗಳನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಮೋಹಕಾರಿಣಿಯಾದ ಜಂಘೆಗಳನ್ನು (ಪೂಜಿಸಬೇಕು); ಕಂದರ್ಪನಿಧಿಯಾದ ಮೇಢ್ರಕ್ಕೆ ಹಾಗೂ ಪ್ರೀತಿಸ್ಥಾನವಾದ ಕಟಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 112

नाभिं सौख्यसमुद्राय वामनाय तथोदरम् । हृदयं हृदयेशाय स्तनावाह्लादकारिणे

ಸೌಖ್ಯಸಮುದ್ರಸ್ವರೂಪವಾದ ನಾಭಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ವಾಮನಸ್ವರೂಪನಿಗೂ ಹಾಗೆಯೇ ಅವನ ಉದರಕ್ಕೂ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೃದಯೇಶ್ವರನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಆನಂದಕಾರಕ ಸ್ತನಯುಗ್ಮಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 113

उत्कंठायेति वै कंठमास्यमानंदकारिणे । वामांसं पुष्पचापाय पुष्पबाणाय दक्षिणम्

“ಉತ್ಕಂಠೆಗೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವಳು ಅವನ ಕಂಠವನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿದಳು—ಅದು ಆನಂದಕಾರಕ. ನಂತರ ಪುಷ್ಪಚಾಪಧಾರಿ (ಕಾಮ)ಗೆ ಎಡ ಭುಜವನ್ನು, ಪುಷ್ಪಬಾಣಧಾರಿಗೆ ಬಲ ಭುಜವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದಳು.

Verse 114

मानसायेति वै मालि विलोलायेति मूर्द्धजम् । सर्वात्मने शिरस्तद्वद्देवदेवस्य पूजयेत्

ಹೇ ಮಾಲಾಧಾರಿ! ಪುಷ್ಪ ಅರ್ಪಿಸುವಾಗ “ಮಾನಸಾಯ” ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು; ಕೂದಲು ಅರ್ಪಿಸುವಾಗ “ವಿಲೋಲಾಯ” ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಶಿರಸ್ಸನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ “ಸರ್ವಾತ್ಮ” ಎಂದು ದೇವದೇವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 115

नमः शिवाय शांताय पाशांकुशधराय च । गदिने पीतवस्त्राय शंखचक्रधराय च

ಶಾಂತಸ್ವರೂಪ ಶಿವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಪಾಶ ಮತ್ತು ಅಂಕುಶ ಧರಿಸಿದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಗದಾಧಾರಿ, ಪೀತವಸ್ತ್ರಧಾರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಶಂಖಚಕ್ರಧಾರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 116

नमो नारायणायेति कामदेवात्मने नमः । नमः शांत्यै नमः प्रीत्यै नमारेत्यै नमः श्रियै

“ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯ” ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಿ ನಮಸ್ಕಾರ; ಕಾಮದೇವಾತ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಶಾಂತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಪ್ರೀತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ರತಿಗೆ (ಆನಂದಕ್ಕೆ) ನಮಸ್ಕಾರ, ಶ್ರೀಗೆ (ಸಮೃದ್ಧಿಗೆ) ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 117

नमः पुष्ट्यै नमस्तुष्ट्यै नमः सर्वार्थसंपदे । एवं संपूज्य गोविंदमनंगात्मकमीश्वरम्

ಪುಷ್ಟಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ತುಷ್ಟಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಮತ್ತು ಸಮಸ್ತ ಪುರುಷಾರ್ಥ-ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೀಡುವವನೆಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೀಗೆ ಅನಂಗ-ಸ್ವರೂಪನಾದ ಈಶ್ವರ ಗೋವಿಂದನನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ (ಮುಂದೆ ಸಾಗಬೇಕು)।

Verse 118

गंधमाल्यैस्तथा धूपैर्नैवेद्येन च भामिनी । तत आहूय धर्मज्ञं ब्राह्मणं वेदपारगम्

ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳು, ಮಾಲೆಗಳು, ಧೂಪ ಮತ್ತು ನೈವೇದ್ಯದಿಂದ (ಪೂಜಿಸಿ) ಆ ಕಾಂತಿಮತಿ ಸ್ತ್ರೀ ನಂತರ ಧರ್ಮಜ್ಞನೂ ವೇದಪಾರಂಗತನೂ ಆದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದಳು।

Verse 119

अव्यंगमथ संपूज्य गंधपुष्पार्चनादिभिः । शालेयतंडुलप्रस्थं घृतपात्रेण संयुतम्

ನಂತರ ಯಾವುದೇ ಕೊರತೆಯಿಲ್ಲದೆ ಚಂದನ, ಪುಷ್ಪಾರ್ಚನೆ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಿ, ಶಾಲಿ ಅಕ್ಕಿಯ ಒಂದು ಪ್ರಸ್ಥ ಮತ್ತು ತುಪ್ಪದ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು (ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು)।

Verse 120

तस्मै विप्राय वै दद्यान्माधवः प्रीयतामिति । यथेष्टाहारसंभुक्तमेनं द्विजमनुत्तमम्

ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ‘ಮಾಧವನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಲಿ’ ಎಂದು ಹೇಳಿ ದಾನ ನೀಡಬೇಕು. ಇಷ್ಟದಷ್ಟು ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಆ ಅನುತ್ತಮ ದ್ವಿಜನಿಗೆ ಯಥೋಚಿತ ಸತ್ಕಾರ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 121

रत्यर्थं कामदेवोयमिति चित्ते च धारयेत् । यद्यदिच्छति विप्रेंद्रस्तत्तत्कुर्याद्विलासिनी

ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ‘ಇದು ರತಿ-ಆನಂದಾರ್ಥ ಕಾಮದೇವನೇ’ ಎಂದು ಧಾರಣೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಮತ್ತು ಆ ವಿಲಾಸಿನಿ ಸ್ತ್ರೀ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠನು ಏನೇನು ಬಯಸುತ್ತಾನೋ ಅದನ್ನೇ ಅದನ್ನೇ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 122

सर्वभावेन चात्मानमर्पयेत्स्मितभाषिणी । एवमादित्यवारेण सर्वमेतत्समाचरेत्

ಸ್ಮಿತದಿಂದ ಮೃದುವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವ ಆ ಸ್ತ್ರೀ ಸರ್ವಭಾವದಿಂದ ತನ್ನನ್ನೇ ಸಮರ್ಪಿಸಲಿ. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಆದಿತ್ಯವಾರದಲ್ಲಿ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಆಚರಿಸಲಿ.

Verse 123

तंडुलप्रस्थदानं च यावन्मासास्त्रयोदश । ततस्त्रयोदशे मासि संप्राप्ते चास्य भामिनी

ಹದಿಮೂರು ತಿಂಗಳುಗಳವರೆಗೆ ಒಂದು ಪ್ರಸ್ಥ ಅಕ್ಕಿಯ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ಹದಿಮೂರನೇ ತಿಂಗಳು ಬಂದಾಗ ಅವನ ಪ್ರಿಯೆ ಭಾಮಿನಿಯೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಳು.

Verse 124

विप्रस्योपस्करैर्युक्तां शय्यां दद्याद्विचक्षणा । सोपधानां सविन्यासां स्वास्तरावरणां शुभाम्

ವಿಚಕ್ಷಣನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಉಪಸ್ಕರಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ ಶಯ್ಯೆಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಲಿ—ತಲೆಯಾಸನ ಸಹಿತ, ಸರಿಯಾಗಿ ವಿನ್ಯಾಸಗೊಂಡ, ಶುಭವಾದ ಹಾಸಿಗೆ-ಆವರಣಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದ.

Verse 125

दीपिकोपानहच्छत्र पादुकासनसंयुताम् । सपत्नीकमलंकृत्य हेमसूत्रांगुलीयकैः

ದೀಪಿಕೆ, ಪಾದರಕ್ಷೆ, ಛತ್ರ, ಪಾದುಕಾ ಮತ್ತು ಆಸನಗಳೊಂದಿಗೆ ಅದನ್ನು ಸಂಯುಕ್ತಗೊಳಿಸಿ; ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಸ್ವರ್ಣಸೂತ್ರಗಳು ಹಾಗೂ ಉಂಗುರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಿ.

Verse 126

सूक्ष्मवस्त्रैः सकटकैर्धूपमाल्यानुलेपनैः । कामदेवं सपत्नीकं गुडकुंभोपरिस्थितम्

ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವಸ್ತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಸಣ್ಣ ರಥಗಳೊಂದಿಗೆ, ಧೂಪ, ಮಾಲ್ಯ ಮತ್ತು ಸುಗಂಧ ಲೇಪನಗಳಿಂದ—ಬೆಲ್ಲ ತುಂಬಿದ ಕುಂಭದ ಮೇಲಿರುವ, ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಕಾಮದೇವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು.

Verse 127

ताम्रपात्रासनगतं हेमनेत्रपटावृतम् । सुकांस्यभाजनोपेतमिक्षुदंडसमन्वितम्

ತಾಮ್ರಪಾತ್ರಾಸನದಲ್ಲಿ ಆಸೀನನಾಗಿ, ಹಿಮನೇತ್ರಚಿಹ್ನಿತ ಪಟ್ಟದಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿ, ಸುಕಾಂಸ್ಯಭಾಜನ ಸಹಿತನಾಗಿ, ಇಕ್ಷುದಂಡ (ಕಬ್ಬಿನ ದಂಡ) ಸಮನ್ವಿತನಾಗಿ।

Verse 128

दद्यादनेन मंत्रेण तथैकां गां पयस्विनीम् । यथांतरं न पश्यामि कामकेशवयोः सदा

ಈ ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಪಯಸ್ವಿನಿ (ಹಾಲು ಕೊಡುವ) ಹಸುವನ್ನೂ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ನಾನು ಸದಾ, ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲೂ, ಕಾಮ ಮತ್ತು ಕೇಶವ ಇವರ ನಡುವೆ ಭೇದವನ್ನು ಕಾಣದಿರಲಿ।

Verse 129

तथैव सर्वकामाप्तिरस्तु विप्र सदा मम । तथा च कांचनं देवं प्रतिगृह्य द्विजोत्तमः

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಹೇ ವಿಪ್ರ, ನನಗೆ ಸದಾ ಸರ್ವಕಾಮಪ್ರಾಪ್ತಿ ಆಗಲಿ. ನಂತರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನು ಆ ಕಾಞ್ಚನಮಯ ದೇವಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ…

Verse 130

कोदात्कामोदादिति वैदिकं मंत्रमुदीरयेत् । ततः प्रदक्षिणीकृत्य विसृज्य द्विजपुंगवम्

‘ಕೋ ದಾತ್? ಕಾಮೋದಾತ್’ ಎಂಬ ವೈದಿಕ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ವಿದಾಯಗೊಳಿಸಬೇಕು.

Verse 131

शय्यासनादिकं सर्वं ब्राह्मणस्य गृहं नयेत् । ततः प्रभृति योऽन्योपि रत्यर्थं गेहमागतः

ಶಯ್ಯೆ, ಆಸನ ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮನೆಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಬೇಕು. ಆ ಬಳಿಕದಿಂದ, ರತಿಹೇತುವಾಗಿ ಬೇರೆ ಯಾರಾದರೂ ಮನೆಗೆ ಬಂದರೆ…

Verse 132

सम्मान्य सूर्यवारेण स संपूज्यो भवेत्सदा । एवं त्रयोदशं यावन्मासमेकं द्विजोत्तमम्

ಭಾನುವಾರ ಅವನನ್ನು ಸನ್ಮಾನಿಸಿ ಸದಾ ಸಮ್ಯಕ್‌ವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ಈ ವಿಧವಾಗಿ ಒಂದು ಮಾಸದವರೆಗೆ ಹದಿಮೂರು ಬಾರಿ ಈ ಆಚರಣೆ ಇರಲಿ.

Verse 133

तर्पयित्वा यथाकामं प्रेषयेच्चैव मंदिरम् । तदनुज्ञया रूपवंतं यावदस्यागमो भवेत्

ಅವನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ ನಂತರ ಅವನನ್ನು ಅವನ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಅವನ ಅನುಮತಿಯಿಂದ, ಅವನು ಮರಳಿ ಬರುವವರೆಗೆ ಆ ಸುಂದರ ರೂಪವನ್ನು ಅಕ್ಷುಣ್ಣವಾಗಿ ಕಾಯಬೇಕು.

Verse 134

आत्मनोपि यदा विघ्नं गर्भसूतकराजकम् । दैवं वा मानुषं वा स्यादुपरागेण वा ततः

ಮತ್ತು ಸ್ವತಃಗೂ ಗರ್ಭ, ಸೂತಕ ಅಥವಾ ರಾಜಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿಘ್ನ ಉಂಟಾದಾಗ—ಅದು ದೈವಿಕವಾಗಿರಲಿ ಮಾನವಿಕವಾಗಿರಲಿ, ಅಥವಾ ಗ್ರಹಣದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದದ್ದಾಗಿರಲಿ—ಅప్పుడు (ತದನುಗುಣವಾಗಿ ಆಚರಿಸಬೇಕು).

Verse 135

सावारा नष्टपंचाशद्यथाशक्ति समर्पयेत् । एतद्धि कथितं सम्यग्भवतीनां विशेषतः

ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ‘ಸಾವಾರಾ’ ಮತ್ತು ‘ನಷ್ಟಪಂಚಾಶತ್’ (ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ದಾನ/ದಕ್ಷಿಣೆ) ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಇದು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ (ಸ್ತ್ರೀಯರ) ಕುರಿತು ಸಮ್ಯಕ್‌ವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 136

स्वधर्मोयं यतो भाव्यो वेश्यानामिह सर्वदा । शय्यया त्यज्यते देव न कदाचिद्यथा भवान्

ಇದೇ ಇಲ್ಲಿ ವೇಶ್ಯೆಯರು ಸದಾ ಆಚರಿಸಬೇಕಾದ ಸ್ವಧರ್ಮ. ಹೇ ದೇವ, ಶಯ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ತ್ಯಜಿಸಬಾರದು—ನೀವು ಎಂದಿಗೂ ತ್ಯಜಿಸದಂತೆ.

Verse 137

शय्या ममाप्यशून्येयं तथास्तु मधुसूदन । गीतवादित्रनिर्घोषं देवदेवस्य कारयेत्

ಹೇ ಮಧುಸೂದನ! ನನ್ನ ಶಯ್ಯೆಯೂ ಶೂನ್ಯವಾಗಿರದಿರಲಿ—ತಥಾಸ್ತು. ದೇವದೇವನಿಗಾಗಿ ಗೀತ-ವಾದ್ಯಗಳ ಘೋಷವನ್ನು ಮಾಡಿಸಬೇಕು.

Verse 138

एतद्वः कथितं सर्वं वेश्याधर्ममशेषतः । पुरुहूतेन यत्प्रोक्तं दानवीषु पुरा मया

ನಿಮಗೆ ವೇಶ್ಯಾಧರ್ಮವನ್ನು ಏನೂ ಬಾಕಿ ಉಳಿಯದಂತೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಪುರುಹೂತ (ಇಂದ್ರ) ದಾನವೀ ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೇ ನಾನು ಪುನಃ ವಿವರಿಸಿದೆ.

Verse 139

तदिदं सांप्रतं सर्वं भवतीष्वपि युज्यते । सर्वपापप्रशमनमनंतफलदायकम्

ಆದ್ದರಿಂದ ಇಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಇದು ಎಲ್ಲವೂ ನಿಮಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಸಮಸ್ತ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಿ ಅನಂತ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 140

कल्याणिनीनां कथितं तदेतद्दुश्चरं व्रतम् । करोति याऽशेषमुदग्रमेतत्कल्याणिनी माधवलोकसंस्था

ಕಲ್ಯಾಣಿನೀ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗಾಗಿ ಈ ದುಶ್ಚರ ವ್ರತವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಯಾರು ಈ ಉನ್ನತ ವ್ರತವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ನಿಜವಾಗಿ ‘ಕಲ್ಯಾಣಿನೀ’ಯಾಗಿ ಮಾಧವ (ವಿಷ್ಣು) ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 141

सा पूजिता देवगणैरशेषैरानंदकृत्स्थानमुपैति विष्णोः । तपोधनः सोप्यभिधाय चैतदनंगदानव्रतमंगनानाम्

ಸಕಲ ದೇವಗಣಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತಳಾಗಿ ಅವಳು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಆನಂದಪ್ರದ ಧಾಮವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾಳೆ. ತಪೋಧನ ಮುನಿಯೂ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿ, ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗಾಗಿ ಅನಂಗ (ಕಾಮದೇವ) ದಾನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ‘ಅನಂಗದಾನ-ವ್ರತ’ವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದನು.

Verse 142

स्वस्थानमेष्यंति समस्तमित्थं व्रतं करिष्यंति च देवयोने

ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ನಿವಾಸಗಳಿಗೆ ಮರಳುವರು; ಹೇ ದೇವಯೋನಿಯೇ, ಅವರು ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುವರು।