Adhyaya 80

Verse 1

पिप्पल उवाच । कामकन्यां यदा राजा उपयेमे द्विजोत्तम । किं चक्राते तदा ते द्वे पूर्वभार्ये सुपुण्यके

ಪಿಪ್ಪಲನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ! ರಾಜನು ಕಾಮಕನ್ಯೆಯನ್ನು ವಿವಾಹ ಮಾಡಿಕೊಂಡಾಗ, ಆ ಎರಡು ಪೂರ್ವಪತ್ನಿಯರು—ಅತಿಪುಣ್ಯವತಿಯರು—ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡಿದರು?

Verse 2

देवयानी महाभागा शर्मिष्ठा वार्षपर्वणी । तयोश्चरित्रं तत्सर्वं कथयस्व ममाग्रतः

ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿ ದೇವಯಾನಿ ಮತ್ತು ವೃಷಪರ್ವನನ ಪುತ್ರಿ ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆ—ಅವರಿಬ್ಬರ ಚರಿತ್ರೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ನನ್ನ ಮುಂದೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು.

Verse 3

सुकर्मोवाच । यदानीता कामकन्या स्वगृहं तेन भूभुजा । अत्यर्थं स्पर्धते सा तु देवयानी मनस्विनी

ಸುಕರ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ಆ ರಾಜನು ಕಾಮಕನ್ಯೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಕರೆತಂದಾಗ, ಮನಸ್ವಿನಿ ದೇವಯಾನಿ ಅತ್ಯಂತ ಅಸೂಯೆ ಹಾಗೂ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಿಂದ ಕುದಿಯತೊಡಗಿದಳು.

Verse 4

तस्यार्थे तु सुतौ शप्तौ क्रोधेनाकुलितात्मना । शर्मिष्ठां च समाहूय शब्दं चक्रे यशस्विनी

ಅವನ ಕಾರಣದಿಂದ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಅಶಾಂತಮನಸ್ಸಾಗಿ ಅವಳು ತನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರಿಗೆ ಶಾಪವಿತ್ತಳು; ಯಶಸ್ವಿನಿಯಾದ ಅವಳು ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಕರೆದು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಮಾತಾಡಿದಳು.

Verse 5

रूपेण तेजसा दानैः सत्यपुण्यव्रतैस्तथा । शर्मिष्ठा देवयानी च स्पर्धेते स्म तया सह

ರೂಪದಲ್ಲಿ, ತೇಜಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ದಾನದಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಸತ್ಯ-ಪುಣ್ಯ ವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ—ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ದೇವಯಾನಿ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

Verse 6

दुष्टभावं तयोश्चापि साऽज्ञासीत्कामजा तदा । राज्ञे सर्वं तया विप्र कथितं तत्क्षणादिह

ಆಗ ಕಾಮಜೆಯೂ ಆ ಇಬ್ಬರ ದುಷ್ಟಭಾವವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಳು. ಓ ವಿಪ್ರ, ಆಕೆ ತಕ್ಷಣವೇ ಇಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲ ವಿಷಯವನ್ನು ರಾಜನಿಗೆ ನಿವೇದಿಸಿದಳು।

Verse 7

अथ क्रुद्धो महाराजः समाहूयाब्रवीद्यदुम् । शर्मिष्ठा वध्यतां गत्वा शुक्रपुत्री तथा पुनः

ಆಮೇಲೆ ಮಹಾರಾಜನು ಕ್ರೋಧಗೊಂಡು ಯದುವನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ ಹೇಳಿದನು—“ಹೋಗಿ ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ವಧಿಸು; ಹಾಗೆಯೇ ಶುಕ್ರನ ಪುತ್ರಿಯನ್ನೂ.”

Verse 8

सुप्रियं कुरु मे वत्स यदि श्रेयो हि मन्यसे । एवमाकर्ण्य तत्तस्य पितुर्वाक्यं यदुस्तदा

“ಮಗನೇ, ನಿನಗೆ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು ಬೇಕೆಂದು ನಿಜವಾಗಿ ಭಾವಿಸಿದರೆ ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನೇ ಮಾಡು.” ತಂದೆಯ ಈ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಯದು ಆಗ (ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರ ನೀಡಿದ/ಕೃತ್ಯಕ್ಕೆ ಮುಂದಾದ).

Verse 9

प्रत्युवाच नृपेंद्रं तं पितरं प्रति मानद । नाहं तु घातये तात मातरौ दोषवर्जिते

ಮಾನ ನೀಡುವ ಯದು ಆ ನೃಪೇಂದ್ರನಾದ ತಂದೆಗೆ ಹೇಳಿದನು: “ತಾತ, ದೋಷರಹಿತ ತಾಯಿ-ತಂದೆಯ ವಧವನ್ನು ನಾನು ಮಾಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ.”

Verse 10

मातृघाते महादोषः कथितो वेदपंडितैः । तस्माद्घातं महाराज एतयोर्न करोम्यहम्

ವೇದಪಂಡಿತರು ‘ಮಾತೃಹತ್ಯೆ ಮಹಾದೋಷ’ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಈ ಇಬ್ಬರ ವಧವನ್ನು ನಾನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.”

Verse 11

दोषाणां तु सहस्रेण माता लिप्ता यदा भवेत् । भगिनी च महाराज दुहिता च तथा पुनः

ಮಹಾರಾಜನೇ, ತಾಯಿ ಸಹಸ್ರ ದೋಷಗಳಿಂದ ಲಿಪ್ತಳಾದರೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಭಗಿನಿ ಮತ್ತು ದುಹಿತೆಯೂ ಪುನಃ ತದ್ರೂಪವಾಗಿ ಕಲుషಿತಳಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 12

पुत्रैर्वा भ्रातृभिश्चैव नैव वध्या भवेत्कदा । एवं ज्ञात्वा महाराज मातरौ नैव घातये

ಪುತ್ರರಿಂದಾಗಲಿ ಸಹೋದರರಿಂದಾಗಲಿ ಅವಳು ಎಂದಿಗೂ ವಧ್ಯಳಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಾತೃಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಡ।

Verse 13

यदोर्वाक्यं तदा श्रुत्वा राजा क्रुद्धो बभूव ह । शशाप तं सुतं पश्चाद्ययातिः पृथिवीपतिः

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯದುವಿನ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿ ರಾಜನು ಕ್ರುದ್ಧನಾದನು. ನಂತರ ಭೂಪತಿ ಯಯಾತಿಯು ತನ್ನ ಆ ಪುತ್ರನಿಗೆ ಶಾಪವಿತ್ತನು।

Verse 14

यस्मादाज्ञाहता त्वद्य त्वया पापि समोपि हि । मातुरंशं भजस्व त्वं मच्छापकलुषीकृतः

ಇಂದು ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ನೀನು ದಂಡಿತನಾದೆ—ಪಾಪಿಯಾದರೂ ನನ್ನ ಸಮಾನನೇ—ಆದುದರಿಂದ ನನ್ನ ಶಾಪದಿಂದ ಕಲుషಿತನಾಗಿ ಈಗ ಮಾತೆಯ ಅಂಶವನ್ನು ಭಜಿಸು (ಪಾಲುಗೊಳ್ಳು)।

Verse 15

एवमुक्त्वा यदुं पुत्रं ययातिः पृथिवीपतिः । पुत्रं शप्त्वा महाराजस्तया सार्द्धं महायशाः

ಹೀಗೆ ಪುತ್ರ ಯದುವಿಗೆ ಹೇಳಿ ಭೂಪತಿ ಯಯಾತಿಯು ತನ್ನ ಪುತ್ರನಿಗೆ ಶಾಪವಿತ್ತನು; ಆ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ಮಹಾರಾಜನು ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟನು।

Verse 16

रमते सुखभोगेन विष्णोर्ध्यानेन तत्परः । अश्रुबिंदुमतीसा च तेन सार्द्धं सुलोचना

ವಿಷ್ಣುಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತತ್ಪರನಾಗಿ, ಅವರಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿತನಾಗಿ ಅವನು ಸುಖಭೋಗದಲ್ಲಿ ರಮಿಸಿದನು; ಸுலೋಚನೆಯಾದ ಅಶ್ರುಬಿಂದುಮತೀ ಕೂಡ ಅವನೊಡನೆ ಹರ್ಷಿಸಿದಳು।

Verse 17

बुभुजे चारुसर्वांगी पुण्यान्भोगान्मनोनुगान् । एवं कालो गतस्तस्य ययातेस्तु महात्मनः

ಸುಂದರ ಸರ್ವಾಂಗಿಯಳಾದ ಆಕೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ, ಪುಣ್ಯಪ್ರದ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದಳು; ಹೀಗೆ ಮಹಾತ್ಮ ಯಯಾತಿಯ ಕಾಲವು ಕಳೆದಿತು।

Verse 18

अक्षया निर्जराः सर्वा अपरास्तु प्रजास्तथा । सर्वे लोका महाभाग विष्णुध्यानपरायणाः

ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಅಕ್ಷಯರು; ಇತರ ಪ್ರಜೆಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ; ಓ ಮಹಾಭಾಗ, ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳೂ ವಿಷ್ಣುಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣವಾಗಿವೆ।

Verse 19

तपसा सत्यभावेन विष्णोर्ध्यानेन पिप्पल । सर्वे लोका महाभाग सुखिनः साधुसेवकाः

ತಪಸ್ಸು, ಸತ್ಯಭಾವ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುಧ್ಯಾನದಿಂದ, ಓ ಪಿಪ್ಪಲ—ಓ ಮಹಾಭಾಗ, ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳು ಸುಖಿಗಳಾಗಿ ಸಾಧುಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ತತ್ಪರರಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 80

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने मातापितृतीर्थवर्णने ययातिचरित्रेऽशीतितमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣದ ಭೂಮಿಖಂಡದಲ್ಲಿ, ವೇನೋಪಾಖ್ಯಾನದೊಳಗಿನ ಮಾತಾಪಿತೃತೀರ್ಥವರ್ಣನೆ ಹಾಗೂ ಯಯಾತಿಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಎಂಭತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।