Adhyaya 68

Verse 1

ययातिरुवाच । अधर्मस्य फलं सूत श्रुतं सर्वं मया विभो । धर्मस्यापि फलं ब्रूहि श्रोतुं कौतूहलं मम

ಯಯಾತಿ ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಸೂತ, ಹೇ ವಿಭೋ, ಅಧರ್ಮದ ಫಲವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾನು ಕೇಳಿದೆನು. ಈಗ ಧರ್ಮದ ಫಲವನ್ನೂ ಹೇಳು; ಕೇಳಲು ನನಗೆ ಕೌತೂಹಲವಿದೆ.

Verse 2

मातलिरुवाच । अथ पापैरिमे यांति यमलोकं चतुर्विधाः । संत्रासजननं घोरं विवशाः सर्वदेहिनः

ಮಾತಲಿ ಹೇಳಿದರು—ಆಮೇಲೆ ಪಾಪಗಳ ವಶದಿಂದ ಈ ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಜೀವಿಗಳು ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ—ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಆ ಘೋರ ಲೋಕಕ್ಕೆ; ಎಲ್ಲ ದೇಹಧಾರಿಗಳೂ ವಿವಶರಾಗಿ ಎಳೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 3

गर्भस्थैर्जायमानैश्च बालैस्तरुणमध्यमैः । पुंस्त्रीनपुंसकैर्वृद्धैर्यातव्यं जंतुभिस्ततः

ಆದ್ದರಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳೂ ಹೋಗಲೇಬೇಕು—ಗರ್ಭಸ್ಥರು, ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಿರುವವರು, ಮಕ್ಕಳು, ಯುವಕರು ಮತ್ತು ಮಧ್ಯವಯಸ್ಕರು; ಪುರುಷರು, ಸ್ತ್ರೀಯರು, ನಪುಂಸಕರು ಮತ್ತು ವೃದ್ಧರು—ಎಲ್ಲರೂ.

Verse 4

शुभाशुभफलं तत्र देहिनां प्रविचार्यते । चित्रगुप्तादिभिः सर्वैर्मध्यस्थैः सर्वदर्शिभिः

ಅಲ್ಲಿ ದೇಹಧಾರಿಗಳಾದ ಜೀವಿಗಳ ಶುಭಾಶುಭ ಕರ್ಮಫಲವನ್ನು ಸರ್ವದರ್ಶಿಗಳೂ ಮಧ್ಯಸ್ಥರೂ ಆದ ಚಿತ್ರಗುಪ್ತಾದಿ ಎಲ್ಲರೂ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 5

न तेत्र प्राणिनः संति ये न यांति यमक्षयम् । अवश्यं हि कृतं कर्म भोक्तव्यं तद्विचारितम्

ಅಲ್ಲಿ ಯಮಕ್ಷಯಕ್ಕೆ ಹೋಗದ ಪ್ರಾಣಿ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ; ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮವನ್ನು ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಲೇಬೇಕು—ಇದೇ ಸ್ಥಿರ ತೀರ್ಪು।

Verse 6

ये तत्र शुभकर्माणः सौम्यचित्तादयान्विताः । ते नरा यांति सौम्येन पथा यमनिकेतनम्

ಅಲ್ಲಿ ಶುಭಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ಸೌಮ್ಯಚಿತ್ತ ಹಾಗೂ ದಯೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತರಾದವರು ಸೌಮ್ಯ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಯಮನಿಕೇತನಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 7

यः प्रदद्याच्च विप्राणामुपानत्काष्ठपादुके । स विमानेन महता सुखं याति यमालयम्

ಯಾರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಉಪಾನತ್ (ಚಪ್ಪಲಿ) ಅಥವಾ ಕಾಷ್ಠಪಾದುಕೆಯನ್ನು ದಾನಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಮಹಾ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ಯಮಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 8

छत्रदानेन गच्छंति पथा साभ्रेण देहिनः । दिव्यवस्त्रपरीधाना यांति वस्त्रप्रदायिनः

ಛತ್ರದಾನದಿಂದ ದೇಹಧಾರಿಗಳು ಮೋಡಛಾಯೆಯಂತೆ ನೆರಳಿರುವ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ; ವಸ್ತ್ರದಾನಿಗಳು ದಿವ್ಯವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 9

शिबिकायाः प्रदानेन विमानेन सुखं व्रजेत् । सुखासनप्रदानेन सुखं यांति यमालयम्

ಶಿಬಿಕಾ (ಪಲ್ಲಕ್ಕಿ) ದಾನ ಮಾಡಿದವನು ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಆರೂಢನಾಗಿ ಸುಖದಿಂದ ಗಮಿಸುತ್ತಾನೆ; ಸುಖಾಸನ ದಾನ ಮಾಡಿದವನು ಸೌಖ್ಯವಾಗಿ ಯಮಾಲಯವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ।

Verse 10

आरामकर्ता छायासु शीतलासु सुखं व्रजेत् । यांति पुष्पकयानेन पुष्पारामप्रदायिनः

ಆರಾಮ (ಉದ್ಯಾನ) ನಿರ್ಮಿಸುವವನು ತಂಪಾದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ; ಪುಷ್ಪಾರಾಮ ದಾನಿಸುವವರು ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 11

देवायतनकर्ता च यतीनामाश्रमस्य च । अनाथमंडपानां च क्रीडन्याति गृहोत्तमैः

ದೇವಾಲಯವನ್ನು, ಯತಿಗಳ ಆಶ್ರಮವನ್ನು, ಅನಾಥರಿಗಾಗಿ ಮಂಟಪ/ಧರ್ಮಶಾಲೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವವನು—ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 12

देवाग्निगुरुविप्राणां मातापित्रोश्च पूजकः

ದೇವರು, ಪವಿತ್ರ ಅಗ್ನಿ, ಗುರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹಾಗೂ ತಾಯಿ-ತಂದೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು—ಮಹಾ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 13

विप्रेषु दीनेषु गुणान्वितेषु यच्छ्रद्धया स्वल्पमपि प्रदत्तम् । तत्सर्वकामान्समुपैति लोके श्राद्धे च दानं प्रवदंति संतः

ಗುಣವಂತರಾದ ದೀನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನೀಡಿದ ಸ್ವಲ್ಪ ದಾನವೂ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸರ್ವಕಾಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಸತ್ಪುರುಷರು ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ದಾನವನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಶಂಸಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 14

श्रद्धादानेन विज्ञेयमपि वालाग्रमात्रकम् । यत्पात्रादि चतुष्टयं श्रद्धा तेषु सदा मम

ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ದಾನದಿಂದ ಕೂದಲಿನ ತುದಿಯಷ್ಟು ಅಲ್ಪವೂ ಅರ್ಥವಂತಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಪಾತ್ರಾದಿ ಚತುಷ್ಟಯ ಹೇಗೇ ಇರಲಿ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸದಾ ಮುಖ್ಯವಾದುದು ಶ್ರದ್ಧೆಯೇ.

Verse 15

श्रद्धीयते सदा तस्माच्छ्रद्धायास्तत्फलं भवेत् । गुणान्वितेषु दीनेषु यच्छत्यावसथान्यपि

ಆದ್ದರಿಂದ ಸದಾ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಶ್ರದ್ಧೆಗೆ ತಕ್ಕ ಫಲವೇ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಗುಣಸಂಪನ್ನ ದೀನರಿಗೆ ವಾಸಸ್ಥಾನ-ಆಶ್ರಯ ಇತ್ಯಾದಿ ನೀಡಿದರೂ ಅದೇ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

Verse 16

स प्रयाति सर्वकामं स्थानं पैतामहं नृप । श्रद्धयायेन विप्राय दत्तं काकिणिमात्रकम्

ಓ ನೃಪ! ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಕಾಕಿಣೀಮಾತ್ರ (ಅತಿ ಸಣ್ಣ ನಾಣ್ಯ) ದಾನ ಮಾಡಿದವನು, ಸರ್ವಕಾಮಪ್ರದ ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 17

सस्याद्दिव्यतिथिर्भूप देवानां कीर्तिवर्धनः । तस्माच्छ्रद्धान्वितैर्देयं तत्फलं भवति ध्रुवम्

ಓ ಭೂಪ! ಧಾನ್ಯ ದಾನವು ದಿವ್ಯ ಅತಿಥಿಸೇವೆಯಂತೆ ಆಗಿ ದೇವರ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಶ್ರದ್ಧೆಯೊಂದಿಗೆ ದಾನಿಸಬೇಕು; ಅದರ ಫಲ ನಿಶ್ಚಿತ.

Verse 68

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने पितृतीर्थवर्णने ययाति । चरित्रेऽष्टषष्टितमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀ ಪದ್ಮಪುರಾಣದ ಭೂಮಿಖಂಡದಲ್ಲಿ, ವೇನೋಪಾಖ್ಯಾನಾಂತರ್ಗತ ಪಿತೃತೀರ್ಥವರ್ಣನೆ ಹಾಗೂ ರಾಜ ಯಯಾತಿ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಷಷ್ಟಿತಮ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು.