Adhyaya 48

Verse 1

ब्राह्मण्युवाच । माथुरे विषये रम्ये मथुरायां नृपोत्तमः । उग्रसेनेति विख्यातो यादवः परवीरहा

ಬ್ರಾಹ್ಮಣೀ ಹೇಳಿದರು—ರಮ್ಯವಾದ ಮಾಥುರ ದೇಶದಲ್ಲಿ, ಮಥುರಾ ನಗರದಲ್ಲಿ, ಉಗ್ರಸೇನನೆಂದು ವಿಖ್ಯಾತನಾದ ಯಾದವ ವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜನು ಇದ್ದನು; ಶತ್ರುವೀರಹಂತನು ಅವನು।

Verse 2

सर्वधर्मार्थतत्त्वज्ञो वेदज्ञः श्रुतवान्बली । दाता भोक्ता गुणग्राही सद्गुणान्वेत्ति भूपतिः

ಆ ಭೂಪತಿ ಸರ್ವಧರ್ಮಾರ್ಥತತ್ತ್ವಜ್ಞನು, ವೇದಜ್ಞನು, ಶ್ರುತಿವಂತನು, ಬಲವಂತನು; ದಾತನು, ಯಥೋಚಿತ ಭೋಗಿಸುವವನು, ಗುಣಗ್ರಾಹಿಯು, ಸದ್ಗುಣವಿವೇಕಿಯೂ ಆಗಿದ್ದನು।

Verse 3

राज्यं चकार मेधावी प्रजा धर्मेण पालयेत् । एवं स च महातेजा उग्रसेनः प्रतापवान्

ಆ ಮೇಧಾವಿ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಂಡು ಧರ್ಮಾನುಸಾರವಾಗಿ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ ಉಗ್ರಸೇನನು ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ, ಪ್ರತಾಪವಂತ, ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿ ಆಗಿದ್ದನು।

Verse 4

वैदर्भे विषये पुण्ये सत्यकेतुः प्रतापवान् । तस्य कन्या महाभागा पद्माक्षी कमलानना

ಪವಿತ್ರ ವೈದರ್ಭ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯಕೇತು ಎಂಬ ಪ್ರತಾಪವಂತನು ಇದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿಯಾದ ಪುತ್ರಿ—ಪದ್ಮಾಕ್ಷಿ, ಕಮಲಾನನಾ।

Verse 5

नाम्ना पद्मावती नाम सत्यधर्मपरायणा । सा तु स्त्रीणां गुणैर्युक्ता द्वितीयेव समुद्रजा

ಅವಳು ಪದ್ಮಾವತಿ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿ, ಸತ್ಯಧರ್ಮಪರಾಯಣಳಾಗಿದ್ದಳು. ಸ್ತ್ರೀಗುಣಗಳಿಂದ ಸಮ್ಯಕ್ ಯುಕ್ತಳಾಗಿ, ಸಮುದ್ರಜಾ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ದ್ವಿತೀಯ ರೂಪದಂತಿದ್ದಳು।

Verse 6

वैदर्भी शुशुभे राजन्स्वगुणैः सत्यकारणैः । माथुर उग्रसेनस्तु उपयेमे सुलोचनाम्

ಓ ರಾಜನೇ, ವೈದರ್ಭೀ ರಾಜಕುಮಾರಿ ಸತ್ಯಾಧಿಷ್ಠಿತ ಸ್ವಗುಣಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದಳು; ಮಥುರೆಯ ಉಗ್ರಸೇನನು ಆ ಸುಲೋಚನೆಯನ್ನು ವಿವಾಹಮಾಡಿಕೊಂಡನು।

Verse 7

तया सह महाभाग सुखं रेमे प्रतापवान् । अतिप्रीतो गुणैस्तस्यास्तया सह सुखीभवेत्

ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ, ಆ ಪ್ರತಾಪವಂತನು ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಸುಖವಾಗಿ ವಿಹರಿಸಿದನು; ಅವಳ ಗುಣಗಳಿಂದ ಅತಿಪ್ರೀತನಾಗಿ ಅವಳ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬದುಕಿದನು।

Verse 8

तस्याः स्नेहेन प्रीत्या च संमुग्धो माथुरेश्वरः । पद्मावती महाभागा तस्य प्राणप्रियाभवत्

ಅವಳ ಸ್ನೇಹ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಥುರೇಶ್ವರನು ಮಂತ್ರಮುಗ್ಧನಾದನು; ಮಹಾಭಾಗಾ ಪದ್ಮಾವತಿ ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಾಣಪ್ರಿಯಳಾದಳು।

Verse 9

तया विना न बुभुजे तया सह प्रक्रीडयेत् । तया विना न सेवेत परमं सुखमेव सः

ಅವಳಿಲ್ಲದೆ ಅವನು ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲಿಲ್ಲ; ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಕ್ರೀಡಾ-ವಿಹಾರ ಮಾಡಿದನು. ಅವಳಿಲ್ಲದೆ ಯಾವುದನ್ನೂ ಆಶ್ರಯಿಸಲಿಲ್ಲ; ಅವಳೇ ಅವನ ಪರಮಸುಖವಾಗಿದ್ದಳು।

Verse 10

एवं प्रीतिकरौ जातौ परस्परमनुत्तमौ । स्नेहवंतौ द्विजश्रेष्ठ सुखसंप्रीतिदायकौ

ಹೀಗೆ ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಅನುತ್ತಮರು, ಪ್ರೀತಿಕರರು ಆದರು; ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ, ಸ್ನೇಹವಂತರಾಗಿ ಸುಖವನ್ನೂ ಗಾಢ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನೂ ನೀಡುವವರಾದರು।

Verse 11

सत्यकेतुश्च राजेंद्रः सस्मार स पद्मावतीम् । स्वसुतां तां महाभागो माता तस्याः सुदुःखिता

ರಾಜೇಂದ್ರ ಸತ್ಯಕೇತು ತನ್ನದೇ ಪುತ್ರಿ ಪದ್ಮಾವತಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದನು. ಆ ಮಹಾಭಾಗನೂ ಅವಳನ್ನು ನೆನೆದನು; ಅವಳ ತಾಯಿ ಗಾಢ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದಳು.

Verse 12

स दूतान्प्रेषयामास वैदर्भो मथुरां प्रति । उग्रसेनं नृवीरेंद्रं सादरेण द्विजोत्तम

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ವೈದರ್ಭ ರಾಜನು ನಂತರ ಆದರದಿಂದ ದೂತರನ್ನು ಮಥುರೆಯ ಕಡೆ ಕಳುಹಿಸಿ, ವೀರ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠ ಉಗ್ರಸೇನನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದನು.

Verse 13

उग्रसेनं महाराजं स दूतो वाक्यमब्रवीत् । विदर्भाधिपतिर्वीरो भक्त्या स्नेहेन नंदयन्

ಆ ದೂತನು ಮಹಾರಾಜ ಉಗ್ರಸೇನನಿಗೆ ಈ ವಚನಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು—“ವಿದರ್ಭಾಧಿಪತಿ ವೀರ (ಸತ್ಯಕೇತು) ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹದಿಂದ ನಿಮಗೆ ಸಂತೋಷ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾ…”

Verse 14

आत्मनः कुशलं ब्रूते भवतां परिपृच्छति । सत्यकेतुर्महाराज त्वामेवं परिपृष्टवान्

ಅವನು ತನ್ನ ಕುಶಲವನ್ನು ತಿಳಿಸಿ, ನಿಮ್ಮ ಕುಶಲವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹೇ ಮಹಾರಾಜ, ಸತ್ಯಕೇತು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪರಿಪೃಚ್ಛಿಸಿದ್ದಾನೆ.

Verse 15

दर्शनाय प्रेषयस्व सुतां पद्मावतीं मम । यदि त्वं मन्यसे नाथ प्रीतिस्नेहं हितस्य च

ನನ್ನ ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನ ಪುತ್ರಿ ಪದ್ಮಾವತಿಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸು. ಹೇ ನಾಥ, ನನ್ನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ, ಸ್ನೇಹ ಮತ್ತು ಹಿತಭಾವವನ್ನು ನೀನು ನಿಜವೆಂದು ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದರೆ.

Verse 16

प्रेषयस्व महाभागां प्रियां प्रीतिकरां तव । औत्कण्ठ्येन महाराज स सोत्कंठेन वर्तते

ಹೇ ಮಹಾರಾಜ, ನಿನಗೆ ಪ್ರೀತಿಕರಳಾದ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿಯಾದ ಪ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸು. ಅವನು ಉತ್ಕಂಠೆಯಿಂದ ವ್ಯಾಕುಲನಾಗಿ ಅದೇ ಉತ್ಕಂಠೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 17

समाकर्ण्य ततो वाक्यमुग्रसेनो नृपोत्तमः । प्रीत्या स्नेहेन तस्यापि सत्यकेतोर्महात्मनः

ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠ ಉಗ್ರಸೇನನು ಮಹಾತ್ಮ ಸತ್ಯಕೇತುವಿನ ಮೇಲೂ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹದಿಂದ ತುಂಬಿದನು.

Verse 18

दाक्षिण्येन च विप्रेंद्र प्रेषयामास भूपतिः । पद्मावतीं प्रियां भार्यामुग्रसेनः प्रतापवान्

ಹೇ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರ, ಪ್ರತಾಪವಂತನಾದ ರಾಜ ಉಗ್ರಸೇನನು ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯದಿಂದ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಪತ್ನಿ ಪದ್ಮಾವತಿಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು.

Verse 19

प्रेषितानेन राजेंद्र गता पद्मावती स्वकम् । पूर्वं गृहं सती सा तु महाहर्षेण संकुला

ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಅವನಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸತೀ ಪದ್ಮಾವತಿ ಮಹಾಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿ ತನ್ನ ಪೂರ್ವಗೃಹವಾದ ಸ್ವಗೃಹಕ್ಕೆ ಹೋದಳು.

Verse 20

पितृपूर्वं कुटुंबं तु ददृशे चारुमंगला । पितुः पादौ ननामाथ शिरसा सत्यतत्परा

ಆಗ ಚಾರುಮಂಗಳಾ ತಂದೆಯನ್ನು ಮುಂಚೆ ಇಟ್ಟು ಸೇರಿದ್ದ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಕಂಡಳು. ಸತ್ಯನಿಷ್ಠಳಾಗಿ ಶಿರಸ್ಸು ಬಾಗಿಸಿ ತಂದೆಯ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದಳು.

Verse 21

आगतायां महाराजा पद्मावत्यां द्विजोत्तम । हर्षेण महताविष्टो विदर्भाधिपतिर्नृपः

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ! ಪದ್ಮಾವತಿ ಆಗಮಿಸಿದಾಗ ವಿದರ್ಭಾಧಿಪತಿ ಮಹಾರಾಜನು ಮಹಾ ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿಹೋದನು।

Verse 22

वर्द्धिता दानमानैश्च वस्त्रालंकारभूषणैः । पद्मावती सुखेनापि पितुर्गेहे प्रवर्तते

ದಾನ-ಮಾನಗಳಿಂದ ಪೋಷಿತಳಾಗಿ, ವಸ್ತ್ರ-ಅಲಂಕಾರ-ಭೂಷಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತಳಾದ ಪದ್ಮಾವತಿ ಸುಖವಾಗಿ ತಂದೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು।

Verse 23

सखीभिः सहिता सा तु निःशंका परिवर्तते । रमते सा तदा तत्र यथापूर्वं तथैव च

ಅವಳು ಸಖಿಯರೊಂದಿಗೆ ನಿಃಶಂಕವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸಿದಳು; ಅಲ್ಲಿಯೂ ಹಿಂದಿನಂತೆಯೇ ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸಿದಳು।

Verse 24

गृहे वने तडागेषु प्रासादे च तथैव सा । पुनर्बालेव भूता सा निर्लज्जा संप्रवर्तते

ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ, ಕೆರೆಗಳ ಬಳಿಯೂ, ಅರಮನೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವಳು ಮತ್ತೆ ಬಾಲಿಕೆಯಂತೆ ಆಗಿ, ನಿರ್ಲಜ್ಜವಾಗಿ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸಿದಳು।

Verse 25

निःशंका वर्तते विप्र सखीभिः सह सर्वदा । पतिव्रता महाभागा हर्षेण महतान्विता

ಹೇ ವಿಪ್ರ! ಅವಳು ಸಖಿಯರೊಂದಿಗೆ ಸದಾ ನಿಃಶಂಕವಾಗಿ ಇರುತ್ತಾಳೆ; ಪತಿವ್ರತೆ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿ, ಮಹಾ ಹರ್ಷದಿಂದ ಯುಕ್ತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ।

Verse 26

सुखं तु पितृगेहस्य दुर्लभं श्वशुरे गृहे । एवं ज्ञात्वा तदा रेमे कदा ईदृग्भविष्यति

ಪಿತೃಗೃಹದಂತೆಯೇ ಸುಖವು ಶ್ವಶುರಗೃಹದಲ್ಲಿ ದುರ್ಲಭ. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು ಅವಳು ಆಗ—“ಇಂತಹ ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತೆ ಯಾವಾಗ ಸಂಭವಿಸುವುದು?” ಎಂದು ಮನದಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸಿ ಶಾಂತಳಾದಳು.

Verse 27

अनेन मोहभावेन क्रीडालुब्धा वरानना । सखीभिः सहिता नित्यं वनेषूपवने तदा

ಈ ಮೋಹಭಾವದಿಂದ ಕ್ರೀಡಾಲುಬ್ಧಳಾದ ಆ ಸುಂದರಮುಖಿ ಸ್ತ್ರೀ ಸಖಿಯರೊಂದಿಗೆ ನಿತ್ಯವೂ ವನಗಳಲ್ಲೂ ಉಪವನಗಳಲ್ಲೂ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.

Verse 48

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने सुकलाचरित्रेऽष्टचत्वारिंशोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣದ ಭೂಮಿಖಂಡದಲ್ಲಿ ವೇನೋಪಾಖ್ಯಾನಾಂತರ್ಗತ ‘ಸುಕಲಾ-ಚರಿತ್ರ’ ಎಂಬ ಅಷ್ಟಚತ್ವಾರಿಂಶ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು.