Puruṣottama-māhātmya
The Greatness of Puruṣottama Kṣetra
चारुस्मितं चारुदंतं चारुकुंडलमंडितम् । सुनासं सुकपोलं च सुललाटं सुलक्षणम् ॥ ३९ ॥
cārusmitaṃ cārudaṃtaṃ cārukuṃḍalamaṃḍitam | sunāsaṃ sukapolaṃ ca sulalāṭaṃ sulakṣaṇam || 39 ||
ಮನೋಹರ ಸ್ಮಿತ, ಸುಂದರ ದಂತಪಂಕ್ತಿ, ರಮ್ಯ ಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತ; ಸುಗಠಿತ ನಾಸಿಕೆ, ಸುಂದರ ಕಪೋಲಗಳು, ಶೋಭನ ಲಲಾಟ, ಮತ್ತು ಶುಭಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತನಾದವನು।
Narada (narration within the Uttara-Bhaga description)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: adbhuta
It presents the auspicious bodily marks (sulakṣaṇa) of a revered divine/ideal figure, encouraging devotional contemplation (dhyāna) through sacred form—an aid to faith, purity of mind, and tirtha-oriented reverence.
By detailing charming, auspicious features, the verse supports bhakti practices like smaraṇa and dhyāna—fixing the mind on a beautiful, sacred form to cultivate love, steadiness, and reverence.
It aligns with traditional lakṣaṇa-style description used in śāstraic characterization; while not a direct Vedāṅga lesson, it echoes the disciplined use of precise description valued in Vyākaraṇa-informed textual tradition and iconographic conventions.