Puruṣottama-māhātmya
The Greatness of Puruṣottama Kṣetra
तीर्थराजजले स्नात्वा पश्यंति पुरुषोत्तमम् । स्वर्गे वसंति ते मर्त्या न तु ते राजसालये ॥ ३६ ॥
tīrtharājajale snātvā paśyaṃti puruṣottamam | svarge vasaṃti te martyā na tu te rājasālaye || 36 ||
ತೀರ್ಥರಾಜದ ಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಪುರುಷೋತ್ತಮನ ದರ್ಶನ ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯರು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ; ಲೋಕರಾಜರ ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ।
Narada (teaching within a Tirtha-Mahatmya section, in dialogue context with Sanatkumara tradition)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: shanta
It teaches that tīrtha-snana (sacred bathing) combined with darśana of Puruṣottama yields a higher destiny (svarga) than worldly status, emphasizing sacred merit over political or social privilege.
Bhakti is expressed as direct orientation to Viṣṇu—‘seeing Puruṣottama’—and the verse implies that devotion-centered acts (tīrtha, snāna, darśana) surpass dependence on kings and courts.
Ritual practice (kalpa-oriented conduct) is implied: performing snāna at a prescribed tīrtha and undertaking darśana as a disciplined religious act, with an explicitly stated phala (result).