Nityā-paṭala-prakaraṇa (The Exposition of the Nityā-paṭala)

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । अथातो विप्र नित्यानां प्रयोगादिसमन्वितम् । पटलं तेऽभिधास्यामि नित्याभ्यर्चनदीपकम् ॥ १ ॥

ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ವಿಪ್ರನೇ! ಈಗ ನಿತ್ಯಪೂಜೆಯ ಪ್ರಯೋಗಾದಿ ಕ್ರಮಗಳೊಡನೆ ಯುಕ್ತವಾದ ಒಂದು ಪಟಲವನ್ನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅದು ದೈನಂದಿನ ಅರ್ಚನೆಗೆ ದೀಪಿಕೆಯಂತೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕ.

Verse 2

ललितायास्त्रिभिवर्णैः सकलार्थोऽभिधीयते । शेषेण देवीरूपेण तेन स्यादिदमीरितम् ॥ २ ॥

‘ಲಲಿತಾ’ ಎಂಬ ನಾಮದಲ್ಲಿ ಮೂರು ವರ್ಣಗಳಿಂದಲೇ ಸಮಗ್ರಾರ್ಥ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ; ಉಳಿದ ಭಾಗವನ್ನು ದೇವಿಯ ಸ್ವರೂಪವೆಂದು ಗ್ರಹಿಸಿದುದರಿಂದ ಈ ವಾಕ್ಯ ಹೀಗೆ ಉಚ್ಚರಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 3

अशेषतो जगत्कृत्स्नं हृल्लेखात्मकमुच्यते । तस्याश्चार्थस्तु कथितः सर्वतंत्रेषु गोपितः ॥ ३ ॥

ಸಂಪೂರ್ಣ ಜಗತ್ತು ‘ಹೃಲ್ಲೇಖಾ’—ಅಂತರಚೇತನದ ಒಳಲೇಖನ—ಸ್ವರೂಪವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಅದರ ಪರಮಾರ್ಥ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟರೂ ಎಲ್ಲ ತಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅದು ಗುಪ್ತವಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ।

Verse 4

व्योम्ना प्रकाशमानत्वं ग्रसमानत्वमग्निना । तयोर्विमर्श ईकारो बिंदुना तन्निफालनम् ॥ ४ ॥

ವ್ಯೋಮದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನತೆ, ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಗ್ರಸಿಸುವ ಭಾವ. ಈ ಎರಡರ ವಿಮರ್ಶೆಯಿಂದ ‘ಈ’ ಸ್ವರ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಬಿಂದುವಿನಿಂದ ಆ ಧ್ವನಿಗೆ ಪೂರ್ಣತೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 5

पिंडकर्तरि बीजाख्या मन्त्रा मालाभिधाः क्रमात् । एकार्णवन्तो द्व्यर्णाश्च त्रिदिङ्मुखार्णकाः ॥ ५ ॥

‘ಪಿಂಡಕರ್ತೃ’ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ‘ಬೀಜ’ವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಮಂತ್ರಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ‘ಮಾಲಾ’ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಅವು ಮೂರು ವಿಧ—ಏಕಾಕ್ಷರ, ದ್ವ್ಯಾಕ್ಷರ ಮತ್ತು ತ್ರಿದಿಕ್‌ಮುಖ ತ್ರ್ಯಾಕ್ಷರ।

Verse 6

वृत्तिजार्णांल्लिखेदंकैर्व्यत्यस्तक्रमयोगतः । तैर्भेदयो जनं कुर्यात्संदर्भाणामशेषतः ॥ ६ ॥

ಛಂದಸ್ಸಿನ ವೃತ್ತರೂಪಗಳನ್ನು ಅಂಕಗಳೊಂದಿಗೆ ಬರೆದು, ಕ್ರಮವನ್ನು ವ್ಯತ್ಯಸ್ತವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿ ಜೋಡಿಸಬೇಕು. ಆ ವಿಧಾನಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ‘ಸಂದರ್ಭ’ಗಳ ಭೇದ-ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಏನೂ ಬಾಕಿ ಬಿಡದೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 7

देव्यात्मकं समुदयं विश्रांतिं च शिवात्मकम् । उभयात्मकमप्यात्मस्वरूपं तैश्च भावयेत् ॥ ७ ॥

ಸಮುದಯ (ಸೃಷ್ಟಿಯ ಉದಯ) ದೇವ್ಯಾತ್ಮಕವೆಂದು, ವಿಶ್ರಾಂತಿ (ಲಯ-ಶಾಂತಿ) ಶಿವಾತ್ಮಕವೆಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಎರಡನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪವನ್ನೂ ಭಾವಿಸಬೇಕು.

Verse 8

कालेनान्यञ्च दुःखार्त्तिवासनानाशनो ध्रुवम् । पराहंतामयं सर्वस्वरूपं चात्मविग्रहम् ॥ ८ ॥

ಕಾಲಪ್ರವಾಹದಿಂದ ದುಃಖಾರ್ತಿಯ ಇತರ ವಾಸನೆಗಳೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಅದು ಪರಮ ತತ್ತ್ವ—ಅಹಂತಾ-ರೋಗರಹಿತ, ಸರ್ವಸ್ವರೂಪ, ಮತ್ತು ಆತ್ಮವನ್ನೇ ತನ್ನ ವಿಗ್ರಹವೆಂದು ಹೊಂದಿರುವುದು.

Verse 9

सदात्मकं स्फुरताख्यमरोषोपाधिवर्जितम् । प्रकाशरूपमात्मत्वे वस्तु तद्भासते परम् ॥ ९ ॥

ಆ ಪರಮ ತತ್ತ್ವವು ಆತ್ಮರೂಪದಲ್ಲೇ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ—ಶುದ್ಧ ಸತ್‌ಸ್ವರೂಪ, ನಿತ್ಯ ಸ್ಫುರತ್ತಾ (ಅಂತರಜ್ಯೋತಿ) ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ, ರಾಗ-ಕ್ರೋಧ ಉಪಾಧಿಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತ, ಶುದ್ಧ ಪ್ರಕಾಶ-ಚೈತನ್ಯರೂಪ।

Verse 10

यत एवमतो लोके नास्त्यमंत्रं यदक्षरम् । यद्विद्येति समाख्यातं सर्वथा सर्वतः सदा ॥ १० ॥

ಆದುದರಿಂದ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರವಲ್ಲದ ಅಕ್ಷರವೆಂಬುದು ಇಲ್ಲ. ‘ವಿದ್ಯೆ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವುದು ಸರ್ವಥಾ, ಸರ್ವತ್ರ, ಸದಾ ಆ ಮಂತ್ರಶಕ್ತಿಯಿಂದ ವ್ಯಾಪ್ತವಾಗಿದೆ।

Verse 11

वासरेषु तु तेष्वेवं सर्वापत्तारकं भवेत् । तद्विधानं च वक्ष्यामि सम्यगासवकल्पनम् ॥ ११ ॥

ಆ ವಿಶೇಷ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿದರೆ ಅದು ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ಆಪತ್ತಿನಿಂದ ತಾರಕವಾಗುತ್ತದೆ. ಈಗ ಅದರ ವಿಧಾನ—ಆಸವವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ತಯಾರಿಸುವ ಕ್ರಮ—ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ।

Verse 12

गौडी पैष्टी तथा माध्वीत्येवं तत्त्रिविधं स्मृतम् । गतुडमुष्णोदके क्षिप्त्वा समालोड्य विनिक्षिपेत् ॥ १२ ॥

ಇದು ಮೂರು ವಿಧವೆಂದು ಸ್ಮೃತ—ಗೌಡೀ, ಪೈಷ್ಟೀ, ಮಾಧ್ವೀ. ಗಟುಡ (ಹುಳಿಯಿಸುವ ಆರಂಭದ ದ್ರವ್ಯ)ವನ್ನು ಬೆಚ್ಚಗಿನ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಲಸಿ ನಂತರ ಇಡಬೇಕು।

Verse 13

घटे काचमये तस्मिन् धातकीसुमनोरजः । खात्वा भूमौ संध्ययोस्तु करैः संक्षोभ्य भूयसा ॥ १३ ॥

ಆ ಗಾಜಿನ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಧಾತಕೀ ಹೂಗಳ ಪರಾಗವನ್ನು ಇಡಬೇಕು. ನಂತರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ-ಸಂಜೆ ಎರಡೂ ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ನೆಲದಲ್ಲಿ ಹೂತು, ಕೈಗಳಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕದಡಬೇಕು।

Verse 14

मासमात्रे गते तस्मिन्निमग्ने रजसि द्रुतम् । संशोध्य पूजयेत्तेन गौडी सा गुडयोगतः ॥ १४ ॥

ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ಅದು ಬೇಗನೆ ಅವಶೇಷದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಬಿಟ್ಟರೆ, ತಕ್ಷಣವೇ ಶೋಧಿಸಿ (ಗಾಳಿಸಿ) ಅದರಿಂದಲೇ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಬೆಲ್ಲದ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ಮಾಡಿದುದರಿಂದ ಅದನ್ನು ‘ಗೌಡೀ’ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ।

Verse 15

एवं मधुसमायोगान्माध्वी पैष्टीं श्रृणु प्रिय । अध्यर्द्धद्विगुणे तोये श्रपयेत्तंदुलं शनैः ॥ १५ ॥

ಈ ರೀತಿ ಜೇನಿನ ಸಮ್ಯಕ್ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ‘ಮಾಧ್ವೀ’ ಎಂಬ ಪೈಷ್ಟೀ ವಿಧಾನವನ್ನು ಕೇಳು, ಪ್ರಿಯೆ; ಎರಡೂವರೆ ಪಟ್ಟು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಅಕ್ಕಿ ಕಣಗಳನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬೇಯಿಸಬೇಕು।

Verse 16

दिनत्रयोषिते तस्मिन्धात्र्यंकुररजः क्षिपेत् । दिनमेकं धृते वाते निवाते स्थापयेत्ततः ॥ १६ ॥

ಅದನ್ನು ಮೂರು ದಿನ ಇಟ್ಟ ಬಳಿಕ, ಧಾತ್ರೀ (ನೆಲ್ಲಿಕಾಯಿ) ಮೊಗ್ಗಿನ ರಜ/ಪರಾಗವನ್ನು ಅದರಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಒಂದು ದಿನ, ಗಾಳಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವಾಗ, ಗಾಳಿಯಿಲ್ಲದ ಆಶ್ರಯಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಇಡಬೇಕು।

Verse 17

उदकैर्लिलितं पश्चाद्गलितं पैष्टिकं मधु । वृक्षजं फलजं चेति द्विविधं क्रियते मधु ॥ १७ ॥

ಹಿಟ್ಟಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಮಧುವನ್ನು ಮೊದಲು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕಲಸಿ ನಂತರ ಗಾಳಿಸಿ ಶೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ—ಇದು ‘ಪೈಷ್ಟಿಕ’ ಮಧು. ಹಾಗೆಯೇ ಸಸ್ಯಜನ್ಯ ಮಧು ವೃಕ್ಷಜ ಮತ್ತು ಫಲಜ; ಈ ರೀತಿ ಮಧು ಎರಡು ವಿಧವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 18

तन्निर्माणं श्रृणुष्वाद्य यदास्वादान्मनोलयः । मृद्वीकांवाथ खर्जूरफलं पुष्पमथापि वा ॥ १८ ॥

ಈಗ ಅದರ ನಿರ್ಮಾಣವನ್ನು ಕೇಳು—ಅದನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸಿದಾಗ ಮನಸ್ಸು ಲಯವಾಗಿ ಶಾಂತವಾಗುತ್ತದೆ: ಅದು ಮೃದ್ವೀಕಾ (ದ್ರಾಕ್ಷಿ), ಅಥವಾ ಖರ್ಜೂರ ಫಲ, ಅಥವಾ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದಲೂ ಮಾಡಬಹುದು।

Verse 19

मधूकस्यांभसि क्षिप्त्वा शतृमर्द्धावशेषितम् । प्राक्सृतासवलेशेन मिलितं दिवसद्वयात् ॥ १९ ॥

ಮಧೂಕವನ್ನು ಪೀಡಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಉಳಿದ ಭಾಗವನ್ನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ, ಹಿಂದೆ ಸಿದ್ಧವಾದ ಆಸವದ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಾಗವನ್ನು ಸೇರಿಸಬೇಕು; ಎರಡು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅದು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೆರೆತು ಕಿಣ್ವಿಸಿ ಆಸವವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 20

गालितं स्वादु पूजार्हं मनोलयकरं शुभम् । वार्क्षं तु नालिकेरं स्याद्धिंतालस्याथ तालतः ॥ २० ॥

ಗಾಳಿಸಿದ ರಸವು ಸಿಹಿ, ಪೂಜಾರ್ಹ, ಶುಭಕರ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುವುದು. ವೃಕ್ಷಜನ್ಯ ಪಾನೀಯವನ್ನು ‘ನಾಲಿಕೇರ’ (ತೆಂಗಿನ) ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ; ಅದು ಹಿಂಗ್ತಾಲ ಹಾಗೂ ತಾಳ (ತಾಡ)ದಿಂದಲೂ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 21

फलकांडात्स्नुतं दुग्धं नीतं सद्यो रसावहम् । नालिके रफलांतस्थसलिले शशिना युते ॥ २१ ॥

ಫಲಧಾರಿಯಾದ ಸಸ್ಯದ ಕಾಂಡದಿಂದ ಸ್ರವಿಸಿದ ಹಾಲು ತಕ್ಷಣವೇ ಸಾರಭರಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಅದನ್ನು ತೆಗೆದು ನಾಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಫಲದ ಒಳಗಿರುವ ‘ಶಶಿನ್’ (ಚಂದ್ರತತ್ತ್ವ)ಯುಕ್ತ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು।

Verse 22

अर्द्धपूगफलोत्थं तु रमं संक्षिप्य तापयेत् । आतपे सद्य एवैतदासवं देवताप्रियाम् ॥ २२ ॥

ಅರ್ಧ ಪೂಗಫಲದಿಂದ ಪಡೆದ ಸಾರವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತಗೊಳಿಸಿ ಮೃದುವಾಗಿ ತಾಪಿಸಬೇಕು. ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಾಗಲೇ ಈ ಆಸವ ತಕ್ಷಣ ಸಿದ್ಧವಾಗಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 23

आसवैरेभिरुदितैरर्ध्यं देव्यै निवेदयेत् । देवैः कृत्वा ततः सद्यो दद्यात्तत्सिद्धये द्वयम् ॥ २३ ॥

ಹೇಳಿದ ಆಸವಗಳಿಂದ ದೇವಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಆ ಆಚರಣೆಯ ಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಜೋಡಿ ದಾನ/ಅರ್ಪಣವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು।

Verse 24

साधको नियताहारः समाधिस्थः पिबेत्सदा । न कदाचित्पिबोत्सिद्धो देव्यर्थमनिवेदितम् ॥ २४ ॥

ನಿಯತಾಹಾರನಾದ ಸಾಧಕನು ಸಮಾಧಿಸ್ಥನಾಗಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸದಾ ಪಾನ ಮಾಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಸಿದ್ಧನಾಗದವನು ದೇವಿಗೆ ನಿವೇದಿಸದೆ ಎಂದಿಗೂ ಪಾನ ಮಾಡಬಾರದು.

Verse 25

पानं च तावत्कुर्वीत यावता स्यान्मनोलयः । ततः करोति चेत्सद्यः पातकी भवति ध्रुवम् ॥ २५ ॥

ಮನಸ್ಸು ಲಯವಾಗಿ ಶಾಂತವಾಗುವವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಪಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂದುವರಿಸಿದರೆ ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ತಕ್ಷಣ ಪಾಪಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 26

देवतागुरुशिष्टान्यं पिबन्नासवमाशया । पातकी राजदंड्यश्च रिक्थोपासक एव ॥ २६ ॥

ದೇವತೆ, ಗುರು ಅಥವಾ ಶಿಷ್ಟರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸುವ ಆಶಯದಿಂದ ಆಸವವನ್ನು ಕುಡಿಯುವವನು ಪಾಪಿ; ಅವನು ರಾಜದಂಡಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರನು ಮತ್ತು ಶಿಷ್ಟರ ಉಚ್ಛಿಷ್ಟವನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನೆಂದು ಎಣೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 27

साध्यसाधकयोरेतत्काम्य एव समीरितम् । सिद्धस्य सर्वदा प्रोक्तं यतोऽसौ तन्मयो भवेत् ॥ २७ ॥

ಸಾಧ್ಯಸ್ಥಿತಿಯವರಿಗೂ ಸಾಧಕರಿಗೂ ಇದು ಕಾಮ್ಯಕರ್ಮವೆಂದು (ಇಚ್ಛಾನುರೂಪ) ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಸಿದ್ಧನಿಗೆ ಇದು ಸದಾ ವಿಧೇಯ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಅದೇ ತತ್ತ್ವಮಯನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 28

पूजयेत्प्रोक्तरूपस्तु प्रोक्तरूपाश्च ताः क्रमात् । उपचारैरासवैश्च मत्स्यैर्मांसैस्तु संस्कृतैः ॥ २८ ॥

ಪ್ರೋಕ್ತ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಪ್ರೋಕ್ತರೂಪಿಗಳಾದ ಅವರನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು—ಉಪಚಾರಗಳೊಂದಿಗೆ, ಆಸವ ನೈವೇದ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತ (ತಯಾರಿಸಿದ) ಮೀನು ಹಾಗೂ ಮಾಂಸವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ.

Verse 29

अथ काम्यार्चनं वक्ष्ये प्रयोगांश्चापि नारद । येषामाचरणात्सिद्धिं साधको लभते ध्रुवम् ॥ २९ ॥

ಇದೀಗ ಓ ನಾರದಾ! ಕಾಮ್ಯಾರ್ಚನೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಪ್ರಯೋಗವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಇವುಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರೆ ಸಾಧಕನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಅಭಿಷ್ಟ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 30

चैत्रे दमनकैरर्चेत्पूर्णायां मदनोत्सवम् । वैशाखे मासि पूर्णायां पूजयेद्धेमपुष्पकैः ॥ ३० ॥

ಚೈತ್ರ ಮಾಸದ ಪೂರ್ಣಿಮೆಯಲ್ಲಿ ದಮನಕ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಮದನೋತ್ಸವವಾಗಿ (ದೇವನ) ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡಬೇಕು; ವೈಶಾಖ ಪೂರ್ಣಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಮಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 31

ज्यैष्ठ्यां फलैर्यजेंद्देवीं कदलीपनसाम्नजैः । आषाढ्यां चन्दनैरेलाजातीकंकोलकुंकुमैः ॥ ३१ ॥

ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಬಾಳೆಹಣ್ಣು, ಹಲಸು ಮುಂತಾದ ಫಲಗಳಿಂದ ದೇವಿಯನ್ನು ಯಜಿಸಬೇಕು; ಆಷಾಢದಲ್ಲಿ ಚಂದನ, ಏಲಕ್ಕಿ, ಜಾತಿ, ಕಂಕೋಲ ಮತ್ತು ಕುಂಕುಮದಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 32

श्रावण्यामागमोक्तेन विधिनार्चेत्पवित्रकैः । प्रौष्ठपद्यां गन्धपुष्पैर्यजेद्वा केतकीसुमैः ॥ ३२ ॥

ಶ್ರಾವಣದಲ್ಲಿ ಆಗಮೋಕ್ತ ವಿಧಿಯಂತೆ ಪವಿತ್ರಕಗಳಿಂದ ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಪ್ರೌಷ್ಠಪದದಲ್ಲಿ ಸುಗಂಧ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದಲೋ ಅಥವಾ ಕೇತಕೀ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದಲೋ ಯಜಿಸಬೇಕು.

Verse 33

आश्वायुज्यां कन्यकार्चा भूषावस्त्रधनादिभिः । कार्तिक्यां कुंकुमैश्चैव निशि दीपगणैरपि ॥ ३३ ॥

ಆಶ್ವಯುಜ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಕನ್ಯಕೆಯರ ಅರ್ಚನೆ ಆಭರಣ, ವಸ್ತ್ರ, ಧನ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು; ಕಾರ್ತಿಕದಲ್ಲಿ ಕುಂಕುಮದಿಂದಲೂ, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ದೀಪಗಳ ಸಮೂಹದಿಂದಲೂ (ಪೂಜಿಸಬೇಕು)।

Verse 34

सचंद्रैर्मार्गशीर्ष्यां तु नालिकेरैरपूपकैः । पौष्यां सशर्करगुडैर्गवां दुग्धैः समर्चयेत् ॥ ३४ ॥

ಮಾರ್ಗಶೀರ್ಷ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರಸಮಾನ ಮಿಠಾಯಿಗಳು, ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ಮತ್ತು ಅಪೂಪಕಗಳು (ಮಾಲ್ಪುವ) ಜೊತೆಗೆ ದೇವತೆಯನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು. ಪೌಷ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಸಕ್ಕರೆ, ಬೆಲ್ಲ ಮತ್ತು ಗೋವಿನ ಹಾಲಿನೊಂದಿಗೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 35

स्वर्णरौप्यैः पंकजैस्तु माघ्यां सौगन्धिकादिभिः । फाल्गुन्यां विविधैर्द्रव्यैः फलैः पुष्पैः सुगंधिभिः ॥ ३५ ॥

ಮಾಘ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನ-ಬೆಳ್ಳಿಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕಮಲಗಳು ಹಾಗೂ ಸೌಗಂಧಿಕಾದಿ ಸುಗಂಧ ಪುಷ್ಪಗಳೊಂದಿಗೆ ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಫಾಲ್ಗುಣ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ದ್ರವ್ಯಗಳು—ಸುಗಂಧ ಫಲಗಳು ಮತ್ತು ಪುಷ್ಪಗಳು—ಇವುಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 36

पर्वताग्रे यजेद्देवीं पलाशकुसुमैर्निशि । सिद्धद्रव्यैश्च सप्ताहात्खेचरीमेलनं भवेत् ॥ ३६ ॥

ಪರ್ವತಶಿಖರದಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ವೇಳೆ ಪಲಾಶ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ದೇವಿಯನ್ನು ಯಜಿಸಬೇಕು. ಸಿದ್ಧ ದ್ರವ್ಯಗಳ ಪ್ರಯೋಗದಿಂದ ಏಳು ರಾತ್ರಿಗಳೊಳಗೆ ಖೇಚರಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಿಲನ/ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 37

अरण्ये वटमूले वा कुंजे वा धरणीभृताम् । कदम्बगजातिपुष्पाभ्यां सिद्धद्रव्यैः शिवां यजेत् ॥ ३७ ॥

ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ—ವಟವೃಕ್ಷದ ಬೇರು ಬಳಿ ಅಥವಾ ಪರ್ವತಗಳ ಕುಂಜದಲ್ಲಿ—ಸಿದ್ಧ ದ್ರವ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಕದಂಬ ಮತ್ತು ಜಾತಿ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಶಿವಾ (ಮಂಗಳಮಯಿ ದೇವಿ)ಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 38

मासेन सिद्धा यक्षिण्यः प्रत्यक्षा वांछितप्रदाः । केतकीकुसुमैः सिद्धाश्चेटका वारिधेस्तटे ॥ ३८ ॥

ಒಂದು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಯಕ್ಷಿಣಿಯರು ಸಿದ್ಧರಾಗಿಸಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿ ಇಚ್ಛಿತ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಕೇತಕೀ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಸಮುದ್ರತಟದಲ್ಲಿ ಚೇಟಕ (ಸೇವಕಾತ್ಮ) ಕೂಡ ಸಿದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 39

आज्ञामभीष्टां कुर्वन्ति रणे मायां महाद्भुताम् । वसूनि मालां भूषां च दद्युरस्येहयानिशम् ॥ ३९ ॥

ಅವರು ಅಭೀಷ್ಟ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯದ್ಭುತ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಅವರು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಅವನಿಗೆ ಧನ, ಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳನ್ನು ನಿರಂತರ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 40

पीठमृक्षद्रुमैः कृत्वा तत्र देवीं यजेन्निशि । शाल्मलैः कुसुमैः सिद्धद्रव्यैर्मासं तु निर्भयम् ॥ ४० ॥

ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪವಿತ್ರ ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಪೀಠವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಅಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಶಾಲ್ಮಲಿ ಹೂಗಳು ಹಾಗೂ ಸಿದ್ಧ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದರೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ನಿರ್ಭಯನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ।

Verse 41

श्यशानदेशे विप्रेंद्र सिद्ध्यंत्यस्य पिशाचकाः । अश्मपातप्रहाराद्यैर्जीयादाभिर्द्विषश्चिरम् ॥ ४१ ॥

ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠ! ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಪಿಶಾಚಗಳು ವಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಕಲ್ಲು ಬೀಳುವುದು, ಭಾರೀ ಪ್ರಹಾರಗಳು ಮುಂತಾದ ಉಪಾಯಗಳಿಂದ ಅವನ ಶತ್ರುಗಳು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಪೀಡಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 42

निर्जने विपिने रात्रौ मासमात्रं तु निर्भयः । यजेद्देवीं चक्रगतां सिद्धद्रव्यसमन्विताम् ॥ ४२ ॥

ನಿರ್ಜನ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ನಿರ್ಭಯನಾಗಿ ಇದ್ದು, ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತ ದೇವಿಯನ್ನು ಸಿದ್ಧ ದ್ರವ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 43

मालतीजातपुन्नागकेतकीमरुभिः क्रमात् । तेन सिद्ध्यंति वेतालास्तानारुह्येच्छया चरेत् ॥ ४३ ॥

ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮಾಲತಿ, ಜಾತಿ, ಪುನ್ನಾಗ, ಕೇತಕಿ ಮತ್ತು ಮರು ಹೂಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದರೆ ವೇತಾಳಗಳು ವಶವಾಗುತ್ತವೆ; ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಏರಿ ಸಾಧಕನು ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸಂಚರಿಸಬಹುದು।

Verse 44

श्मशाने चंडिकागेहे निर्जने विपिनेऽपि वा । मध्यरात्रे यजेद्देवीं कृष्णवस्त्रविभूषणैः ॥ ४४ ॥

ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ, ಚಂಡಿಕೆಯ ಗೃಹ-ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ನಿರ್ಜನ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ—ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪು ವಸ್ತ್ರ-ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 45

कृष्णचक्रेऽतिकृष्णां तामतिक्रुद्धाशयो यजेत् । साध्य योनिं तदग्रे तु बलिं छिंदन्निवेदयेत् ॥ ४५ ॥

ಕೃಷ್ಣ-ಚಕ್ರದ ಮೇಲೆ ಆ ಅತಿಶ್ಯಾಮ ದೇವಿಯನ್ನು, ಉಗ್ರ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು। ನಂತರ ಅವಳ ಮುಂದೇ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ‘ಯೋನಿ’ ಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಕತ್ತರಿಸುವಂತೆ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 46

सिद्धद्रव्यसमेतं तु मासात्तद्भाललोचनात् । जायन्ते भीषणाः कृत्यास्ताभ्यः सिद्धिं निवेदयेत् ॥ ४६ ॥

ಆದರೆ ಸಿದ್ಧ ದ್ರವ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ (ವಿಧಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾದಾಗ) ಒಂದು ತಿಂಗಳೊಳಗೆ ಆ ಲಲಾಟ-ನೇತ್ರದಿಂದ ಭೀಕರ ಕೃತ್ಯಗಳು ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತವೆ। ಆಗ ಅವುಗಳಿಗೆ ಇಷ್ಟಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನಿವೇದಿಸಬೇಕು।

Verse 47

विश्वसंहारसंतुष्टाः पुनरेत्य निजेच्छया । देव्या ललाटनेत्रे स्युः प्रार्थिते तु तिरोहिताः ॥ ४७ ॥

ವಿಶ್ವ-ಸಂಹಾರದಲ್ಲಿ ಸಂತೃಪ್ತರಾದ ಅವುಗಳು ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಮತ್ತೆ ಮರಳಿ ಬರುತ್ತವೆ। ಅವುಗಳು ದೇವಿಯ ಲಲಾಟ-ನೇತ್ರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದಾಗ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಅಡಗಿಹೋಗುತ್ತವೆ।

Verse 48

रक्तभूषांबरालेपमालाभूषितविग्रहाः । उद्याने निर्जने देवीं चक्रे संचिंत्य पूजयेत् ॥ ४८ ॥

ಕೆಂಪು ಆಭರಣಗಳು, ಕೆಂಪು ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಕೆಂಪು ಲೇಪನ ಮತ್ತು ಮಾಲೆಗಳಿಂದ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿ, ನಿರ್ಜನ ಉದ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಚಕ್ರದೊಳಗೆ ದೇವಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ ನಂತರ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 49

कह्लारचंपकाशोकपाटलाशतपत्रकैः । सिद्धद्रव्यसमोपेतैर्मायाः सिद्ध्यंति मासतः ॥ ४९ ॥

ಕಹ್ಲಾರ, ಚಂಪಕ, ಅಶೋಕ, ಪಾಟಲಾ, ಶತಪತ್ರ ಪದ್ಮಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ಸಿದ್ಧ ದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಮಾಡಿದರೆ, ಮಾಯಾ-ಕರ್ಮಗಳು ಒಂದು ಮಾಸದಲ್ಲೇ ಸಿದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 50

यासां प्रसादलाभेन कामरूपो भवेन्नरः । याभिर्विश्वजयी विश्वचारी विश्वविनोदवान् ॥ ५० ॥

ಆ (ವಿದ್ಯಾ/ಶಕ್ತಿ)ಗಳ ಪ್ರಸಾದ ಲಭಿಸಿದರೆ ಮನುಷ್ಯನು ಇಚ್ಛಾರೂಪಧಾರಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅವುಗಳಿಂದಲೇ ಅವನು ವಿಶ್ವಜಯಿ, ವಿಶ್ವಚಾರಿ, ವಿಶ್ವವಿನೋದವಂತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 51

षडाधाराब्जमध्ये तु चक्रं संछित्य पूजयेत् । चंद्रचंदनकस्तूरीमृगनाभिमहोदयैः ॥ ५१ ॥

ನಂತರ ಷಡಾಧಾರ ಪದ್ಮದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ಚಕ್ರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಕರ್ಪೂರ, ಚಂದನ, ಕಸ್ತೂರಿ, ಮೃಗನಾಭಿ ಮೊದಲಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 52

त्रिकालज्ञो भवेद्देवीं तेषु सम्यग्विचिंतयेत् । पूर्णप्रतीतौ भव्यानि विकलेऽभव्यमीरितम् ॥ ५२ ॥

ಹೇ ದೇವಿ! ತ್ರಿಕಾಲಜ್ಞನಾಗಿ ಆ (ಲಕ್ಷಣ)ಗಳ ಮೇಲೆ ಸಮ್ಯಕ್ ವಿಚಾರಿಸಬೇಕು. ಗ್ರಹಿಕೆ ಪೂರ್ಣವಾದರೆ ಫಲ ಶುಭ; ಕೊರತೆಯಾದರೆ ಅಶುಭವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 53

देवीं चक्रेण सहितां स्मरेद्भक्तियुतो नरः । विवेका विभवा विश्वा वितता च प्रकीर्तिता ॥ ५३ ॥

ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಮನುಷ್ಯನು ಚಕ್ರಸಹಿತ ದೇವಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಆಕೆ ‘ವಿವೇಕಾ’, ‘ವಿಭವಾ’, ‘ವಿಶ್ವಾ’, ‘ವಿತತಾ’ ಎಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ।

Verse 54

कामिनी खेचरी गर्वा पुराणा परमेश्वरी । गौरी शिवा ह्यमेया च विमला विजया परा ॥ ५४ ॥

ಅವಳು ಕಾಮಿನೀ, ಖೇಚರೀ, ಗರ್ವಾ, ಪುರಾಣಾ ಹಾಗೂ ಪರಮೇಶ್ವರೀ; ಹಾಗೆಯೇ ಗೌರೀ, ಶಿವಾ, ಅಮೇಯಾ, ವಿಮಲಾ, ವಿಜಯಾ, ಪರಾ.

Verse 55

पवित्रा पीडनी विद्या विश्वेशी शिववल्लभा । अशेषरूपा स्वानंदांबुजाक्षी चाप्यनिंदिता ॥ ५५ ॥

ಆ ವಿದ್ಯಾದೇವಿ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವವಳು, ಅಹಂಕಾರ-ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ದಮನಿಸುವವಳು; ವಿಶ್ವೇಶೀ, ಶಿವವಲ್ಲಭೆ. ಅವಳು ಅನಂತರೂಪಿಣಿ, ಸ್ವಾನಂದಮಯಿ, ಕಮಲನಯನೆ, ನಿಂದಾತೀತ.

Verse 56

वरदा वाक्यदा वाणी विविधा वेदविग्रहा । विद्या वागीश्वरी सत्या संयता च सरस्वती ॥ ५६ ॥

ಅವಳು ವರದಾಯಿನಿ, ಶುಭವಾಕ್ಯದಾಯಿನಿ; ಅವಳೇ ವಾಣಿ—ವಿವಿಧರೂಪಿಣಿ, ವೇದಮೂರ್ತಿ. ಅವಳು ವಿದ್ಯೆ, ವಾಗೀಶ್ವರಿ, ಸತ್ಯರೂಪಿಣಿ, ಸಂಯಮಿನಿ—ಸರಸ್ವತಿ.

Verse 57

निर्मलानन्दरूपा च ह्यमृता मानदा तथा । पूषा चैव तथा तुष्टिः पुष्टिश्चापि रतिर्धृतिः ॥ ५७ ॥

ಅವಳು ನಿರ್ಮಲಾನಂದಸ್ವರೂಪಿಣಿ, ಅಮೃತಸ್ವರೂಪಿಣಿ; ಮಾನವನ್ನು ನೀಡುವವಳು. ಅವಳೇ ಪೂಷಾ (ಪೋಷಕಶಕ್ತಿ), ತುಷ್ಟಿ, ಪುಷ್ಟಿ, ರತಿ, ಧೃತಿ ಕೂಡ.

Verse 58

शाशिनी चंद्रिका कांतिर्ज्योत्स्ना श्रीः प्रीतिरंगदा । देवीनामानि चैतानि चुलुके सलिले स्मरन् ॥ ५८ ॥

ಕೈತುಂಬ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ದೇವಿಯ ಈ ನಾಮಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು—ಶಾಶಿನೀ, ಚಂದ್ರಿಕಾ, ಕಾಂತಿ, ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾ, ಶ್ರೀ, ಪ್ರೀತಿ, ಅಂಗದಾ.

Verse 59

मातृकासहितां विग्नां त्रिरावृत्त्यामृतात्मिकाम् । ताडीं सारस्वतीं जिह्वां दीपाकारां स्मरन्पिबेत् ॥ ५९ ॥

ಜಿಹ್ವೆಯನ್ನು ದೀಪಶಿಖೆಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಸರಸ್ವತಿಯಾಗಿ ಹಾಗೂ ತಾಡೀ (ವಾಕ್-ನಾಡಿ)ಯಾಗಿ ಸ್ಮರಿಸಿ, ಮಾತೃಕಾಸಹಿತ ತ್ರಿವಾರ ಜಪದಿಂದ ವಿಘ್ನನಾಶಿನಿ ಅಮೃತಧಾರೆಯನ್ನು ಪಾನಮಾಡಬೇಕು।

Verse 60

अब्दाञ्चतुर्विधं तस्य पांडित्यं भुवि जायते । एवं नित्यमुषः काले यः कुर्याच्छुद्धमानसः ॥ ६० ॥

ಶುದ್ಧಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರತಿದಿನ ಪ್ರಾತಃಕಾಲದಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಆಚರಿಸುವವನಿಗೆ, ಒಂದು ವರ್ಷದೊಳಗೆ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಚತುರ್ವಿಧ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 61

स योगी ब्रह्मविज्ञानी शिवयोगी तथात्मवित् । अनुग्रहोक्तचक्रस्थां देवीं ताभिर्वृतास्मरेत् ॥ ६१ ॥

ಆ ಸಾಧಕನೇ ನಿಜ ಯೋಗಿ—ಬ್ರಹ್ಮವಿಜ್ಞಾನಿ, ಶಿವಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದವನು ಹಾಗೂ ಆತ್ಮವಿತ್. ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಉಪದಿಷ್ಟ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ದೇವಿಯನ್ನು, ಆ ಸಹಾಯಕ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಆವರಿತಳಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು।

Verse 62

चंपकेंदीवरैर्मासादारोग्यमुपजायते । ज्वरभूतग्रहोन्मादशीतकाकामलाक्षिहृत् ॥ ६२ ॥

ಚಂಪಕ ಮತ್ತು ನೀಲಕಮಲ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ (ಪೂಜೆ/ಅರ್ಪಣೆ) ಮಾಡಿದರೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳೊಳಗೆ ಆರೋಗ್ಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಜ್ವರ, ಭೂತ-ಗ್ರಹಬಾಧೆ, ಉನ್ಮಾದ, ಶೀತಕಾ, ಕಾಮಲಾ ಮತ್ತು ಕಣ್ಣಿನ ರೋಗಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 63

दंतकर्णज्वरशिरः शूलगुल्मादि कुक्षिजाः । व्रणप्रमेहच्छर्द्यर्शोग्रहण्यामत्रिदोषजाः ॥ ६३ ॥

ಹಲ್ಲು-ಕಿವಿ ರೋಗಗಳು, ಜ್ವರ, ತಲೆನೋವು, ಉದರಶೂಲ, ಗುಲ್ಮ ಮೊದಲಾದ ಕುಕ್ಷಿಜ ವ್ಯಾಧಿಗಳು; ಹಾಗೆಯೇ ವ್ರಣ, ಪ್ರಮೇಹ, ವಾಂತಿ, ಅರ್ಶ, ಗ್ರಹಣಿ ರೋಗ ಮತ್ತು ಆಮ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ತ್ರಿದೋಷ ಪ್ರಕೋಪದಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 64

सर्वे तथा शमं यांति पूजया परमेश्वरी । द्रव्यं चक्रस्य निर्माणे काश्मीरं समुदी रितम् ॥ ६४ ॥

ಹೇ ಪರಮೇಶ್ವರಿ! ಯಥಾವಿಧಿ ಪೂಜೆಯಿಂದ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಹಾಗೆಯೇ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತು ಪೂಜಾ-ಚಕ್ರ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಕಾಶ್ಮೀರ (ಕೇಸರಿ) ದ್ರವ್ಯವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 65

सिंदूरं गैरिकं लाक्षा दरदं चंदनद्वयम् । बिलद्वारे लिखेत्त्र्यस्रं षोडशत्र्यस्रसंयुतम् ॥ ६५ ॥

ಸಿಂಧೂರ, ಗೈರಿಕ, ಲಾಕ್ಷಾ, ದರದ ಮತ್ತು ಎರಡು ವಿಧದ ಚಂದನಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ, ದ್ವಾರದ ತೆರೆಯ ಪ್ರವೇಶದಲ್ಲಿ ಹದಿನಾರು ಉಪತ್ರಿಕೋಣಗಳೊಡನೆ ಒಂದು ತ್ರಿಕೋಣವನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು।

Verse 66

दरदेनास्य मध्यस्थां पूजयेत्परमेश्वरीम् । ताभिस्तच्छक्तिभिः साकं सिद्धद्रव्यैः सुगंधिभिः ॥ ६६ ॥

ದರದದಿಂದ ಅದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಪರಮೇಶ್ವರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಮತ್ತು ಆ ಶಕ್ತಿಗಳೊಡನೆ ಸಿದ್ಧ ದ್ರವ್ಯಗಳು ಹಾಗೂ ಸುಗಂಧ ಅರ್ಪಣೆಗಳಿಂದ ಆರಾಧನೆ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು।

Verse 67

कुसुमैर्मासमात्रेण नागकन्यासमन्वितम् । पातालादिषु लोकेषु रमयत्यनिशं चिरम् ॥ ६७ ॥

ಕೇವಲ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಪುಷ್ಪಾರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದರೆ ಸಾಧಕನು ನಾಗಕನ್ಯೆಯರೊಂದಿಗೆ ಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಪಾತಾಳಾದಿ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ನಿರಂತರವಾಗಿ ರಮಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 68

यक्षराक्षसगंधर्वसिद्धविद्याधरांगनाः । पिशाचा गुह्यका वीराः किन्निरा भुजगास्तथा ॥ ६८ ॥

ಯಕ್ಷರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಸಿದ್ಧರು, ವಿದ್ಯಾಧರಾಂಗನೆಗಳು; ಪಿಶಾಚರು, ಗುಹ್ಯಕರು, ವೀರಗಣ, ಕಿನ್ನರರು ಮತ್ತು ಭುಜಗರು ಸಹ—(ಎಲ್ಲರೂ ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ)।

Verse 69

सिद्ध्यंति पूजनात्तत्र तथा तत्प्रोक्तकालतः । किंशुकैर्भूषणावाप्तौ पाटलैर्गजसिद्धये ॥ ६९ ॥

ಆ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಪೂಜೆಯಿಂದಲೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆಚರಿಸುವುದರಿಂದಲೂ ಇಷ್ಟಸಿದ್ಧಿಗಳು ಲಭಿಸುತ್ತವೆ. ಕಿಂಶುಕ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಆಭರಣ-ಲಾಭ, ಪಾಟಲ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಗಜಸಂಬಂಧಿತ ಸಿದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 70

रक्तोत्पलैरश्वसिद्धौ कुमुदैश्चरसिद्धये । उत्पलैरुष्ट्रसंसिद्ध्यै तगरैः पशुसिद्धये ॥ ७० ॥

ರಕ್ತೋತ್ಪಲ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಅಶ್ವಸಿದ್ಧಿ, ಕುಮುದ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಮೇಯುವ ಪಶುಗಳ ಸಿದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಉತ್ಪಲ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಒಂಟೆ-ಸಂಬಂಧಿತ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಿದ್ಧಿ, ತಗರ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಪಶುಸಿದ್ಧಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 71

जंबीरैर्महिषावाप्त्यै लकुचैरजसिद्धये । दाडिमैर्निधिसंसिद्ध्यै मधुकैर्गानसिद्धये ॥ ७१ ॥

ಜಂಬೀರದಿಂದ ಮಹಿಷ (ಎಮ್ಮೆ) ಪ್ರಾಪ್ತಿ, ಲಕುಚದಿಂದ ಅಜ (ಮೇಕೆ) ಸಂಬಂಧ ಸಿದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ದಾಡಿಮದಿಂದ ನಿಧಿ-ಲಾಭಸಿದ್ಧಿ, ಮಧೂಕದಿಂದ ಗಾನಸಿದ್ಧಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 72

बकुलैरंगनासिद्ध्यै कह्लारैः पुत्रसिद्धये । शतपत्रैर्जयावाप्त्यै केतकैर्वाहनाप्तये ॥ ७२ ॥

ಬಕುಲ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಸ್ತ್ರೀ-ಸಂಬಂಧ ಸಿದ್ಧಿ, ಕಹ್ಲಾರ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಪುತ್ರಸಿದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಶತಪತ್ರ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಜಯಪ್ರಾಪ್ತಿ, ಕೇತಕ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ವಾಹನಪ್ರಾಪ್ತಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 73

सौरभाढ्यैः प्रसूनैस्तु नित्यं सौभाग्यसिद्धये । पूजयेन्मासमात्रं वा द्विगुणं त्रिगुणं तु वा ॥ ७३ ॥

ಸೌಭಾಗ್ಯಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಸುಗಂಧಭರಿತ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ನಿತ್ಯ ಪೂಜಿಸಬೇಕು—ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಮಾತ್ರವಾಗಲಿ, ಅಥವಾ ದ್ವಿಗುಣ, ಇಲ್ಲವೇ ತ್ರಿಗುಣ ಅವಧಿಯವರೆಗೂ.

Verse 74

यावत्फलावाप्तिकांक्षी शर्कराघृतपायसैः । सचक्रपरिवारां तां देवीं सलिलमध्यगाम् ॥ ७४ ॥

ಸಾಧಕನು ಇಷ್ಟಫಲಪ್ರಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸಿದಷ್ಟು ಕಾಲ, ಸಕ್ಕರೆ‑ತುಪ್ಪದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಪಾಯಸವನ್ನು ನೈವೇದ್ಯವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಜಲಮಧ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಚಕ್ರಧಾರಿ ಪರಿವಾರಸಹಿತ ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದನು।

Verse 75

तर्प्पयेत्कुसुमैः सार्ध्यैः सर्वोपद्रवशान्तये । घृतैः पूर्णायुषः सिद्ध्यै क्षौद्द्रैः सौभाग्यसिद्धये ॥ ७५ ॥

ಎಲ್ಲ ಉಪದ್ರವಗಳ ಶಾಂತಿಗಾಗಿ ಹೂಗಳಿಂದ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಬೇಕು; ಪೂರ್ಣಾಯುಸ್ಸಿನ ಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ತುಪ್ಪದಿಂದ; ಸೌಭಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಮಂಗಳಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಜೇನಿನಿಂದ ತರ್ಪಣ ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 76

दुग्धैरारोग्यसंसिद्ध्यै त्रिभिरैश्वर्यसिद्धये । नालिकेरोदकैः प्रीत्यै हिमतोयैर्नृपाप्तये । सर्वार्थसिद्धय तौर्यैरभिषिंचेन्महेश्वरीम् ॥ ७६ ॥

ಆರೋಗ್ಯಸಂಪೂರ್ಣಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಹಾಲಿನಿಂದ ಮಹೇಶ್ವರಿಯ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಬೇಕು; ಐಶ್ವರ್ಯಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ತ್ರಿವಿಧ ಮಧುರ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ; ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಸಾದಕ್ಕಾಗಿ ತೆಂಗಿನನೀರಿನಿಂದ; ರಾಜಾನುಗ್ರಹ/ನೃಪಪ್ರಾಪ್ತಿಗಾಗಿ ಹಿಮಶೀತಲ ನೀರಿನಿಂದ; ಸರ್ವಾರ್ಥಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ವಾದ್ಯ-ತೌರ್ಯಸಹಿತವಾಗಿ ಮಹೇಶ್ವರಿಯನ್ನು ಅಭಿಷೇಕಿಸಬೇಕು।

Verse 77

पूगोद्याने यजेद्देवीं सिद्धद्रव्यैर्दिवानिशम् । निवसंस्तत्र तत्पुष्पैर्जायते मन्मथोपमः ॥ ७७ ॥

ಅಡಿಕೆ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿ, ಅದೇ ತೋಟದ ಹೂಗಳಿಂದ ಸೇವೆ-ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡಿದರೆ ಮನುಷ್ಯನು ಮನ್ಮಥನಂತೆ ರೂಪವಂತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 78

पूर्णासु नियत्तं देवीं कन्यकायां समर्चयन् । कृत्याः परेरिता मंत्रा विमुखांस्तान् ग्रसंति वै ॥ ७८ ॥

ನಿಯತ ಪೂರ್ಣ (ಶುಭ) ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ನಿಯಮಬದ್ಧವಾಗಿ ಕನ್ಯಾರೂಪದಲ್ಲಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಅರ್ಚಿಸಿದರೆ, ಕೃತ್ಯೆಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತ ಮಂತ್ರಗಳು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ವಿಮುಖರನ್ನು ಹಿಡಿದು ಗ್ರಸಿಸುತ್ತವೆ।

Verse 79

लिंगत्रयमयीं देवीं चक्रस्थाभिश्च शक्तिभिः । पूजयन्निष्टमखिलं लभतेऽत्र परत्र च ॥ ७९ ॥

ಚಕ್ರಸ್ಥ ಶಕ್ತಿಗಳೊಡನೆ ತ್ರಿಲಿಂಗಮಯೀ ದೇವಿಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸುವವನು ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲ ಇಷ್ಟಫಲಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 80

शतमानकृतैः स्वर्णपुष्पैः सौरभ्यवासितैः । पूजयन्मासमात्रेण प्राग्जन्माद्यैर्विमुच्यते ॥ ८० ॥

ಸುಗಂಧದಿಂದ ವಾಸಿತವಾದ ಶತಮಾನ ಪ್ರಮಾಣದ ಸ್ವರ್ಣಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಒಂದು ಮಾಸ ಪೂಜಿಸುವವನು, ಪೂರ್ವಜನ್ಮಾದಿ ಪಾಪಕ್ಲೇಶಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 81

तथा रत्नैश्च नवभिर्मासं तु यदि पूजयेत् । विमुक्तसर्वपापौघैस्तां च पश्यति चक्षुषा ॥ ८१ ॥

ಅದೇ ರೀತಿ ಒಂಬತ್ತು ವಿಧದ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಒಂದು ಮಾಸ ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಸರ್ವ ಪಾಪಪ್ರವಾಹಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಕಣ್ಣಿನಿಂದಲೇ ದರ್ಶನಮಾಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 82

अंशुकैरर्चयेद्देवीं मासमात्रं सुगंधिभिः । मुच्यते पापकृत्यादिदुःखौघैरितरैरपि ॥ ८२ ॥

ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳೊಡನೆ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಒಂದು ಮಾಸ ದೇವಿಯನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಿದರೆ, ಪಾಪಕೃತ್ಯಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ದುಃಖಪ್ರವಾಹಗಳಿಂದಲೂ ಇತರ ಕಷ್ಟಗಳಿಂದಲೂ ವಿಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 83

देवीरूपं स्वमात्मानं चक्रं शक्तीः समंततः । भावयन्विषयैः पुष्पैः पूजयंस्तन्मयो भवेत् ॥ ८३ ॥

ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನೇ ದೇವೀರೂಪವೆಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಚಕ್ರವನ್ನು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿರುವ ಶಕ್ತಿಗಳೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ವಿಷಯಗಳನ್ನೇ ಪುಷ್ಪಗಳಾಗಿ ಮಾಡಿ ಪೂಜಿಸುವವನು ಆ ದೇವೀತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ತन्मಯನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 84

षोडशानां तु नित्यानां प्रत्येक तिथयः क्रमात् । तत्तित्तिथौ तद्भजनं जपहोमादिकं चरेत् ॥ ८४ ॥

ಷೋಡಶ ನಿತ್ಯವ್ರತಗಳ ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ತಿಥಿಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ನಿಗದಿಯಾಗಿವೆ. ಆ ಆ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಉಪಾಸ್ಯದ ಪೂಜೆ, ಜಪ, ಹೋಮಾದಿ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 85

घृतं च शर्करा दुग्धमपूपं कदलीपलम् । क्षौद्रं गुडं नालिकेरफलं लाजा तिलं दधि ॥ ८५ ॥

ತುಪ್ಪ, ಸಕ್ಕರೆ, ಹಾಲು, ಅಪೂಪ (ಸಿಹಿ ಪಕವಾನ), ಬಾಳೆಹಣ್ಣು; ಹಾಗೆಯೇ ಜೇನು, ಬೆಲ್ಲ, ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ, ಲಾಜಾ (ಭಜ್ಜಿದ ಅಕ್ಕಿ), ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ಮೊಸರು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 86

पृथुकं चणकं मुद्गपायसं च निवेदयेत् । कामेश्वर्यादिशक्तीनां सर्वासामपि चोदितम् ॥ ८६ ॥

ಪೃಥುಕ (ಅವಲಕ್ಕಿ), ಚಣಕ (ಕಡಲೆ) ಮತ್ತು ಮುದ್ಗಪಾಯಸ (ಹೆಸರುಬೇಳೆಯ ಪಾಯಸ) ನೈವೇದ್ಯವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಕಾಮೇಶ್ವರಿ ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲಾ ಶಕ್ತಿಗಳ ಪೂಜೆಗೆ ಇದು ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ।

Verse 87

आद्याया ललितायास्तु सर्वाण्येतानि सर्वदा । निवेदयेञ्च जुहुयाद्वह्नौ दद्यान्नृणामपि ॥ ८७ ॥

ಈ ಎಲ್ಲ ಅರ್ಪಣೆಗಳು ಮತ್ತು ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಸದಾ ಆದ್ಯಾ ಲಲಿತೆಗೆ ನಿವೇದಿಸಬೇಕು; ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಜನರಿಗೆ ದಾನವಾಗಿಯೂ ನೀಡಬೇಕು।

Verse 88

तत्तद्विद्याक्षरप्रोक्तमौषधं तत्प्रमाणतः । संपिष्य गुटिकीकृत्य ताभिः सर्वं च साधयेत् ॥ ८८ ॥

ಆ ಆ ವಿದ್ಯಾ-ಅಕ್ಷರಗಳು ಸೂಚಿಸಿದ ಔಷಧವನ್ನು ಹೇಳಿದ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ತೆಗೆದು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರೆದು ಗುಟಿಕೆಗಳಾಗಿ ಮಾಡಿ; ಅವುಗಳ ಮೂಲಕ ಎಲ್ಲಾ ಸಾಧನೆಗಳು ಮತ್ತು ಫಲಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಿಸಬೇಕು।

Verse 89

रविवारेऽरुणांभोजैः कुमुदैः सोमवारके । भौमे रक्तोत्पलैः सौम्ये वारे तगरसंभवैः ॥ ८९ ॥

ರವಿವಾರದಲ್ಲಿ ಅರುಣ ಕಮಲಗಳಿಂದ, ಸೋಮವಾರದಲ್ಲಿ ಕುಮುದಗಳಿಂದ; ಮಂಗಳವಾರದಲ್ಲಿ ರಕ್ತೋತ್ಪಲಗಳಿಂದ, ಬುಧವಾರದಲ್ಲಿ ತಗರಜನ್ಯ ಸುಗಂಧ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 90

गुरुवारे सुकह्लारैः शुक्रवारे सितांबुजैः । नीलोत्पलैर्मंदवारे पूजयेदिष्टमादरात् ॥ ९० ॥

ಗುರುವಾರದಲ್ಲಿ ಶುಭ್ರ ಕಾಹ್ಲಾರ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ, ಶುಕ್ರವಾರದಲ್ಲಿ ಶುಭ್ರ ಕಮಲಗಳಿಂದ; ಶನಿವಾರದಲ್ಲಿ ನೀಲೋತ್ಪಲಗಳಿಂದ—ಇಷ್ಟದೇವನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆದರಿಸಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 91

निवेदयेत्क्रमात्तेषु रविवारादिषु क्रमात् । पायसं दुग्धकदलीनवनीतसिताघृतम् ॥ ९१ ॥

ಆ ವಾರಾಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ರವಿವಾರದಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ನೈವೇದ್ಯ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು—ಪಾಯಸ, ಹಾಲು, ಬಾಳೆಹಣ್ಣು, ತಾಜಾ ನವನೀತ, ಬಿಳಿ ಸಕ್ಕರೆ ಮತ್ತು ತುಪ್ಪ।

Verse 92

एवमिष्टं समाराध्य देवीं गंधादिभिर्यजेत् । ग्रहपीडां विजित्याशुसुखानि च समश्नुते ॥ ९२ ॥

ಈ ರೀತಿ ಇಷ್ಟದೇವಿಯನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಿ, ಗಂಧಾದಿಗಳಿಂದಲೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಗ್ರಹಪೀಡೆಯನ್ನು ಶೀಘ್ರ ಜಯಿಸಿ ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 93

अर्धरात्रे तु साध्यां स्त्रीं स्मरन्मदनवह्निना । दह्यमानां हृतस्वांतां मस्तकस्थापितांजलिम् ॥ ९३ ॥

ಅರ್ಧರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದಾಗ ಅವನು ಮದನಾಗ್ನಿಯಿಂದ ದಹಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆಕೆಯೂ ಹೃದಯ ಹರಣಗೊಂಡು, ಮಸ್ತಕದ ಮೇಲೆ ಅಂಜಲಿ ಇಟ್ಟು, ದಹಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ನಿಂತಿರುತ್ತಾಳೆ।

Verse 94

विकीर्णकेशीमालोललोचनामरुणारुणाम् । वायुप्रेंखत्पताकास्थपदा पद्मकलेवराम् ॥ ९४ ॥

ಅವಳ ಕೇಶಗಳು ಸಡಿಲಾಗಿ ಚದುರಿದ್ದವು; ಕಣ್ಣುಗಳು ಚಂಚಲವಾಗಿ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದವು; ಗಾಢ ಅರುಣ ವರ್ಣದ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಅವಳು ದೀಪ್ತಳಾಗಿದ್ದಳು. ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುವ ಪತಾಕೆಗಳ ಮೇಲೆ ಅವಳ ಪಾದಗಳು ಸ್ಥಿತ; ಅವಳ ದೇಹ ಪದ್ಮಸಮಾನ ರೂಪ-ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಹೊಳೆಯಿತು.

Verse 95

विवेकविधुरां मत्तां मानलज्जाभयातिगाम् । चिंतयन्नर्चयेञ्चक्रं मध्ये देवीं दिगंबराम् ॥ ९५ ॥

ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿವೇಕವಿಲ್ಲದ, ದಿವ್ಯ ಉನ್ಮಾದದಲ್ಲಿ ಮತ್ತಳಾದ, ಮಾನ-ಲಜ್ಜೆ-ಭಯಗಳನ್ನು ಅತಿಕ್ರಮಿಸಿದ ದಿಗಂಬರಾ ದೇವಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಚಕ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಚಕ್ರಾರಾಧನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 96

जपादाडिमबंधूककिंशुकाद्यैः समर्चयेत् । अन्यैः सुगंधिशेफालीकुसुमाद्यैः समर्चयेत् ॥ ९६ ॥

ಜಪಾ, ದಾಡಿಮ ಪುಷ್ಪ, ಬಂಧೂಕ, ಕಿಂಶುಕ ಮೊದಲಾದ ಹೂಗಳಿಂದ ಸಮರ್ಚನೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಸುಗಂಧಿ ಶೇಫಾಲಿ ಮೊದಲಾದ ಇತರ ಹೂಗಳಿಂದಲೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 97

त्रिसप्तरात्रादायाति प्रोक्तरूपा मदाकुला । यावच्छरीरपातः स्याच्छापो वानपगास्य सा ॥ ९७ ॥

ಮೂರು ಬಾರಿ ಏಳು ರಾತ್ರಿಗಳ ನಂತರ ಅವಳು—ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಮದದಿಂದ ವ್ಯಾಕುಲಳಾಗಿ—ಮತ್ತೆ ಬರುತ್ತಾಳೆ; ದೇಹಪಾತ (ಮರಣ) ಆಗುವವರೆಗೆ ಅವಳ ಶಾಪವು ಅನಪಗ, ಅಂದರೆ ನಿವಾರಣೆಯಾಗದಂತೆಯೇ ಇರುತ್ತದೆ.

Verse 98

पद्मैरक्तैस्त्रिमध्वक्तैर्होमाल्लक्ष्मीमवाप्नुयात् । तथैव कैरवै रक्तैरंगनाः स्ववशं नयेत् ॥ ९८ ॥

ಮೂರು ವಿಧದ ಜೇನಿನಿಂದ ಲೇಪಿಸಿದ ಕೆಂಪು ಪದ್ಮಗಳಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೆ ಲಕ್ಷ್ಮೀಪ್ರಾಪ್ತಿ ಆಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಕೆಂಪು ಕೈರವ ಹೂಗಳಿಂದ ಅದೇ ವಿಧವಾಗಿ ಮಾಡಿದರೆ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಸ್ವವಶವಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 99

समानरूपवत्सायाः शुक्लाया गोः पयःप्लुतैः । मल्लिकामालतीजातीशतपत्रैर्हुतैर्भवेत् ॥ ९९ ॥

ಸಮಾನ ವರ್ಣದ ಕರುಳ್ಳ ಶ್ವೇತ ಗೋವಿನ ಹಾಲಿನಿಂದ ತೋಯಿಸಿದ ಮಲ್ಲಿಕಾ, ಮಾಲತೀ, ಜಾತೀ, ಶತಪತ್ರ ಪುಷ್ಪಗಳನ್ನು ಪವಿತ್ರ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮಿಸಬೇಕು।

Verse 100

कीर्तिविद्याधनारोग्यसौभाग्यवित्तपादिकम् । आरग्वधप्रसूनैस्तु क्षौद्राक्तैर्हवनाद्भवेत् ॥ १०० ॥

ಜೇನು ಲೇಪಿತ ಆರಗ್ವಧ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಹವನ ಮಾಡಿದರೆ ಕೀರ್ತಿ, ವಿದ್ಯೆ, ಧನ, ಆರೋಗ್ಯ, ಸೌಭಾಗ್ಯ ಹಾಗೂ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 101

स्वर्णादिस्तं भनं शत्रोर्नृपादीनां क्रुधोऽपि च । आज्याक्तैः करवीरोत्थैः प्रसूनैररुणैर्हुतैः ॥ १०१ ॥

ತುಪ್ಪ ಲೇಪಿತ ಕರವೀರ (ಕಣೇರು)ದ ಕೆಂಪು ಪುಷ್ಪಗಳನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮಿಸಿದರೆ ಶತ್ರುವಿನ ಆಕ್ರಮಣ ತಡೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ರಾಜಾದಿಗಳ ಕೋಪ ಶಮನವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 102

रक्तांबराणि वनिता भूपामात्यवशं तथा । भूषावाहनवाणिज्यसिद्धयश्चास्य वांछिताः ॥ १०२ ॥

ಅವನಿಗೆ ಕೆಂಪು ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಸ್ತ್ರೀಯರ ಲಾಭ, ರಾಜ-ಮಂತ್ರಿಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಶಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಆಭರಣ, ವಾಹನ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಾರದಲ್ಲಿ ಬಯಸಿದ ಸಿದ್ಧಿಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 103

लवणैः सर्षर्पैरैरितरैर्वाथ होमतः । सतैलाक्तैर्निशामध्ये त्वानयेद्वांछितां वधूम् ॥ १०३ ॥

ಉಪ್ಪು, ಸಾಸಿವೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಇಂತಹ ದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ಎಣ್ಣೆಯಿಂದ ಲೇಪಿಸಿ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೆ, ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಬಯಸಿದ ವಧುವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿ ಕರೆತರಬಹುದು।

Verse 104

तैलाक्तैर्जुहुयात्कृष्णदरपुष्पैर्निशातरे । मासादरातेस्तस्यार्तिर्ज्वरेण भवति ध्रुवम् ॥ १०४ ॥

ಎಣ್ಣೆಯಿಂದ ಲೇಪಿಸಿದ ನಿಶಾತರಾ (ರಾತ್ರಿ ಅರಳುವ) ಹಾಗೂ ಕೃಷ್ಣದರ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೆ, ಒಂದು ತಿಂಗಳೊಳಗೆ ಆ ಶತ್ರುವಿಗೆ ಜ್ವರರೂಪವಾದ ಪೀಡೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ॥೧೦೪॥

Verse 105

आरुष्करैर्धृताभ्यक्तैस्तद्बीजैर्निशि होमतः । शत्रोर्द्दाहव्रणानि स्युर्दुःसाध्यानि चिकित्सकैः ॥ १०५ ॥

ಘೃತದಿಂದ ಅಭ್ಯಕ್ತವಾದ ಆರುಷ್ಕರ ಬೀಜಗಳಿಂದ ರಾತ್ರಿ ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೆ, ಶತ್ರುವಿಗೆ ದಾಹ-ವ್ರಣಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ; ಅವು ವೈದ್ಯರಿಗೆ ಸಹ ದುಃಸಾಧ್ಯ॥೧೦೫॥

Verse 106

तथा तत्तैलसंसिक्तैर्बीजैरंकोलकैरपि । मरिचैः सर्षपाज्याक्तौनशि होमानुसारतः ॥ १०६ ॥

ಹಾಗೆಯೇ ಔಷಧಿ-ಹೋಮ ವಿಧಿಯಂತೆ, ಆ ಎಣ್ಣೆಯಿಂದ ಸಿಂಚಿತ ಬೀಜಗಳು, ಅಂಕೋಲ ಬೀಜಗಳು, ಮೆಣಸು ಮತ್ತು ಘೃತಮಿಶ್ರಿತ ಸಾಸಿವೆಗಳನ್ನು ರಾತ್ರಿ ಆಹುತಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು॥೧೦೬॥

Verse 107

वांछितां वनितां कामज्वरार्तामानयेद्द्रुतम् । शालिभिश्चाज्यसंसिक्तैर्होमाच्छालीनवाप्नुयात् ॥ १०७ ॥

ಘೃತದಿಂದ ತೇವಗೊಂಡ ಶಾಲಿ ಧಾನ್ಯಗಳಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೆ, ಕಾಮಜ್ವರದಿಂದ ಪೀಡಿತವಾದ ವಾಂಛಿತ ಸ್ತ್ರೀ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಆಕರ್ಷಿತಳಾಗಿ ಬರುತ್ತಾಳೆ; ಮತ್ತು ಆ ಹೋಮದಿಂದ ಹೊಸ ಶಾಲಿ ಧಾನ್ಯವೂ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ॥೧೦೭॥

Verse 108

मुद्गैर्मुद्गं घृतैराज्यं सिद्धैरित्थं हुतैर्भवेत् । साध्यर्क्षवृक्षसंभूतां पिष्टपादरजःकृताम् ॥ १०८ ॥

ಮುದ್ಗದಿಂದ ಮುದ್ಗವನ್ನು, ಘೃತದಿಂದ ಆಜ್ಯವನ್ನು—ಈ ರೀತಿ ಸಿದ್ಧವಾಗಿ ಆಹುತಿ ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಕರ್ಮ ಸಿದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ. (ಲೇಪ/ಚೂರ್ಣ) ಸಾಧ್ಯ ಮತ್ತು ಋಕ್ಷ ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಬಂದ ಪದಾರ್ಥವನ್ನು ಪಾದದಿಂದ ನುಣ್ಣಗೆ ಅರೆದು ಉಂಟಾದ ರಜದಿಂದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಚೂರ್ಣವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು॥೧೦೮॥

Verse 109

राजीमरीचिलोणोत्थां पुत्तलीं जुहुयान्निशि । प्रपदाभ्यां च जंघाभ्यां जानुभ्यामुरुयुग्मतः ॥ १०९ ॥

ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಸಿವೆ ಕಿರಣಜನ್ಯ ಲವಣ-ರಜದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಸಣ್ಣ ಪುತ್ತಳಿಯನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಇದು ಪಾದತಳ, ಜಂಘೆ, ಮೊಣಕಾಲು ಮತ್ತು ಉರುದ್ವಯ ಶಾಂತ್ಯರ್ಥ।

Verse 110

नाभेरधस्ताद्धृदयाद्भिन्नेनाकण्ठस्तथा । शिरसा च सुतीक्ष्णेन च्छित्वा शस्त्रेण वै क्रमात् ॥ ११० ॥

ತೀಕ್ಷ್ಣ ಶಸ್ತ್ರದಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮೊದಲು ನಾಭಿಯ ಕೆಳಗೆ, ನಂತರ ಹೃದಯಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಆಮೇಲೆ ಕಂಠದವರೆಗೆ ಛೇದಿಸಬೇಕು; ಬಳಿಕ ಅತಿತೀಕ್ಷ್ಣ ಧಾರದಿಂದ ಶಿರಸ್ಸನ್ನೂ ಕತ್ತರಿಸಬೇಕು।

Verse 111

एवं द्वादशधा होमान्नरनारीनराधिपाः । वश्या भवंति सप्ताडाज्ज्वरार्त्तीश्चास्य वांछया ॥ १११ ॥

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ದ್ವಾದಶ ವಿಧ ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೆ ಪುರುಷರು, ಸ್ತ್ರೀಯರು, ರಾಜರೂ ಏಳು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ವಶರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಜ್ವರಪೀಡಿತರಿಗೂ ಅವನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 112

पिष्टेन गुडयुक्तेन मरिचैर्जीरकैर्युताम् । कृत्वा पुत्तलिकां साध्यनामयुक्तामथो हृदि ॥ ११२ ॥

ಬೆಲ್ಲ ಬೆರೆಸಿದ ಹಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮೆಣಸು ಮತ್ತು ಜೀರಿಗೆ ಸೇರಿಸಿ ಸಣ್ಣ ಪುತ್ತಳಿಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಸಾಧ್ಯನ ಹೆಸರನ್ನು ಅದರಲ್ಲಿ ಬರೆಯಿಸಿ ಹೃದಯಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಇಡಬೇಕು।

Verse 113

सनामहोमसंपातघृतेपाच्यतां पुनः । स्पृशन्निजकराग्रेण सहस्रं प्रजपेन्मनुम् ॥ ११३ ॥

ನಂತರ ಮಂತ್ರನಾಮಸಹಿತ ಹೋಮಸಂಪಾತದಿಂದ ಪವಿತ್ರವಾದ ತುಪ್ಪದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಬೇಯಿಸಬೇಕು; ತನ್ನ ಬೆರಳ ತುದಿಗಳಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು।

Verse 114

अभ्यर्च्य तद् घृताभ्यक्तं भक्षयेत्तद्धिया जपन् । नरनारीनृपास्तस्य वश्याः स्युर्मरणावधिं ॥ ११४ ॥

ಆ ದ್ರವ್ಯವನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅರ್ಚಿಸಿ, ತುಪ್ಪ ಹಚ್ಚಿದ ಅದನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರಜಪ ಮಾಡುತ್ತಾ ಭಕ್ಷಿಸಬೇಕು. ಅದರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಪುರುಷರು, ಸ್ತ್ರೀಯರು ಹಾಗೂ ರಾಜರೂ ಮರಣಾಂತವರೆಗೆ ವಶರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 115

शक्तयष्टगंधं संपिष्य कन्यया शिशिरे जले । तेन वै तिलकं भाले धारयन्वशयेज्जगत् ॥ ११५ ॥

ಕನ್ಯೆಯಿಂದ ತಣ್ಣನೆಯ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಯಷ್ಟ-ಗಂಧವನ್ನು ಅರೆಸಿಸಿ, ಅದನ್ನು ನಲಾಟದಲ್ಲಿ ತಿಲಕವಾಗಿ ಧರಿಸಬೇಕು. ಆ ತಿಲಕಧಾರಣೆಯಿಂದ ಜಗತ್ತೂ ವಶವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 116

शालितंदुलमादाय प्रस्थं भांडे नवे क्षिपेत् । समानवर्णेवत्साया रक्ताया गोः पयस्तथा ॥ ११६ ॥

ಶಾಳಿ ಅಕ್ಕಿಯ ಕಣಗಳನ್ನು ಒಂದು ಪ್ರಸ್ಥ ಪ್ರಮಾಣವಾಗಿ ತೆಗೆದು ಹೊಸ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ, ಅದೇ ಬಣ್ಣದ ಕರು ಹೊಂದಿರುವ ಕೆಂಪು ಹಸುವಿನ ಹಾಲನ್ನೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 117

द्विगुणं तत्र निक्षिप्य श्रपयेत्संस्कृतेऽनले । घृतेन सिक्तं सिक्थं तु कृत्वा तत्ससितं करे ॥ ११७ ॥

ಅದರೊಳಗೆ (ಇತರೆ) ದ್ರವ್ಯವನ್ನು ದ್ವಿಗುಣವಾಗಿ ಹಾಕಿ, ಸಂಸ್ಕೃತವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ತುಪ್ಪದಿಂದ ತೇವಗೊಳಿಸಿದ ಮೇಣವನ್ನು ಆಕಾರಮಾಡಿ, ಬಿಳಿ ಪುಡಿ (ಸಿತಾ) ಜೊತೆಗೆ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿಯಬೇಕು.

Verse 118

विधाय विद्यामष्टोर्द्धूशतं जप्त्वा हुनेत्ततः । एवं होमो महालक्ष्मीमावहेत्प्रतिपत्कृतः ॥ ११८ ॥

ವಿಧಿಯನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿ, ವಿದ್ಯಾ (ಮಂತ್ರ)ವನ್ನು ನೂರ ಎಂಟು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿ, ನಂತರ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮಾಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಪ್ರತಿಪದ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಹೋಮ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ಆವಾಹಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 119

शुक्रवारेष्वपि तथा वर्षान्नृपसमो भवेत् । पंचम्यां तु विशेषेण प्राग्वद्धोमं समाचरेत् ॥ ११९ ॥

ಶುಕ್ರವಾರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರೆ ಒಂದು ವರ್ಷದೊಳಗೆ ಸಾಧಕನು ರಾಜಸಮಾನನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಪಂಚಮೀ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ವಿಧಿಯಂತೆ ಯಥಾವಿಧಿ ಹೋಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 120

तस्यां तिथौ त्रिमध्वक्तैर्मल्लिकाद्यैः सितैर्हुनेत् । अन्नाज्याभ्यां च नियतं हुत्वान्नाढ्यो भवेन्नरः ॥ १२० ॥

ಆ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ತ್ರಿಮಧುರಗಳು (ಹಾಲು, ಮೊಸರು, ತುಪ್ಪ) ಹಾಗೂ ಮಲ್ಲಿಕಾ ಮೊದಲಾದ ಶುಭ್ರ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಅನ್ನ ಮತ್ತು ತುಪ್ಪದಿಂದ ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಮನುಷ್ಯನು ಸಮೃದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 121

यद्यद्धि वांछितं वस्तु तत्तत्सर्वं तु सर्वदा । घृतहोमादवाप्नोति तथैव तिलतंदुलैः ॥ १२१ ॥

ಮನುಷ್ಯನು ಬಯಸುವ ಯಾವ ವಸ್ತುವಾದರೂ, ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವನು ಸದಾ ತುಪ್ಪದ ಹೋಮದಿಂದ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಿದಾಣಗಳ ಆಹುತಿಗಳಿಂದಲೂ ಅದೇ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 122

अरुणैः पंकजैर्होमं कुर्वंस्त्रिमधुराप्लुतैः । मंडलाल्लभते लक्ष्मीं महतीं श्लाध्यविग्रहाम् ॥ १२२ ॥

ತ್ರಿಮಧುರಗಳಿಂದ ತೇವಗೊಂಡ ಕೆಂಪು ಕಮಲಗಳಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡುವವನು ಆ ಮಂಡಲದಿಂದ ಮಹತ್ತರವಾದ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು—ಶ್ಲಾಘನೀಯ ರೂಪಸಂಪತ್ತನ್ನು—ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 123

कह्लारैः क्षौद्रसंसिक्तैः पूर्णाद्यं तद्दिनावधि । जुहुयान्नित्यशो भक्त्या सहस्रं विकचैः शुभैः ॥ १२३ ॥

ಜೇನಿನಿಂದ ಸಿಂಚಿತವಾದ, ಶುಭವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರಳಿದ ಕಹ್ಲಾರ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ—ಪೂರ್ಣಿಮಾ ವ್ರತದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಆ ದಿನದ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ—ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರತಿದಿನ ಸಾವಿರ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 124

स तु कीर्तिं धनं पुत्रान्प्राप्नुयान्नात्र संशयः । चंपकैः क्षौद्रसंसिक्तैः सहस्रहवनाद्ध्रुवम् ॥ १२४ ॥

ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಕೀರ್ತಿ, ಧನ ಮತ್ತು ಪುತ್ರರನ್ನು ಪಡೆಯುವನು—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಜೇನಿನಿಂದ ಲೇಪಿತ ಚಂಪಕಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಸಹಸ್ರ ಹವನ ಮಾಡಿದರೆ ಈ ಫಲ ಧ್ರುವ.

Verse 125

लभते स्वर्णनिष्काणां शतं मासेन नारद । पाटलैर्घृतसंसिक्तैस्त्रिसहस्रं हुतैस्तथा ॥ १२५ ॥

ಓ ನಾರದಾ! ಒಂದು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಅವನು ನೂರು ಸ್ವರ್ಣ-ನಿಷ್ಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವನು. ಹಾಗೆಯೇ ತುಪ್ಪದಿಂದ ಲೇಪಿತ ಪಾಟಲ ಸಮಿಧಗಳಿಂದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ಸಾವಿರ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೂ ಅದೇ ಫಲ ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 126

दर्शादिमासाल्लभते चित्राणि वसनानि च । कर्पूरचंदनाद्यानि सुगन्धानि तु मासतः ॥ १२६ ॥

ದರ್ಶದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ತಿಂಗಳಿಂದ ಅವನು ವಿಚಿತ್ರವಾದ (ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ) ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವನು. ಹಾಗೆಯೇ ತಿಂಗಳುತಿಂಗಳಿಗೆ ಕರ್ಪೂರ, ಚಂದನ ಮೊದಲಾದ ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳೂ ಲಭಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 127

वस्तूनि लभते हृद्यैरन्यैर्भोगोपयोगिभिः । शालिभिः क्षीरसिक्ताभिः सप्तमीषु शतं हुतम् ॥ १२७ ॥

ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಿದ ಶಾಲಿ ಅಕ್ಕಿಯಿಂದ ಸಪ್ತಮಿ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನೂರು ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಹಿತವಾದ ಹಾಗೂ ಇತರ ಭೋಗೋಪಯೋಗಿ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವನು.

Verse 128

तेन शालिसमृद्धिः स्याज्मासैः षड्रभिरसंशयम् । तिलैर्हुतैस्तु दिवसैर्वर्षादारोग्यमाप्नुयात् ॥ १२८ ॥

ಆ ವಿಧಿಯಿಂದ ಆರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಶಾಲಿ ಧಾನ್ಯಸಮೃದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಎಳ್ಳಿನಿಂದ ಪ್ರತಿದಿನ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಒಂದು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು.

Verse 129

स्वजन्मर्क्षत्रिषु तथा दूर्वाभिर्ज्जुहुयान्नरः । निरातंको महाभोगः शतं वर्षाणि जीवति ॥ १२९ ॥

ತನ್ನ ಜನ್ಮಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮೂರು ನಕ್ಷತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ದೂರ್ವಾ ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಲಿ. ಅವನು ಉಪದ್ರವರಹಿತನಾಗಿ ಮಹಾಭೋಗ-ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ನೂರು ವರ್ಷ ಜೀವಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 130

गुडूचीतिलदूर्वाभिस्त्रिषु जन्मसु वा हुनेत् । तेनायुःश्रीयशोभोगपुण्यनिध्यादिमान्भवेत् ॥ १३० ॥

ಗುಡೂಚಿ, ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ದೂರ್ವಾ ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ—ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ—ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೆ, ಅದರ ಫಲವಾಗಿ ದೀರ್ಘಾಯು, ಶ್ರೀ, ಯಶಸ್ಸು, ಭೋಗಗಳು ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯನಿಧಿ ಮೊದಲಾದವು ದೊರೆಯುತ್ತವೆ.

Verse 131

घृतपायसदुग्धैस्तु हुतैस्तेषु त्रिषु क्रमात् । आयुरारोग्यविभवैर्नृपामात्यो भवेत्तथा ॥ १३१ ॥

ಆದರೆ ಆ ಮೂರು ಆಹುತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ತುಪ್ಪ, ಪಾಯಸ ಮತ್ತು ಹಾಲನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ, ಅವನು ದೀರ್ಘಾಯು, ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ವೈಭವದಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ ರಾಜಮಂತ್ರಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 132

सप्तम्यां कदलीहोमात्सौभाग्यं लभतेऽन्वहम् । दूर्वात्रिकैस्तु प्रादेशमानैस्त्रिस्वादुसंयुतैः ॥ १३२ ॥

ಸಪ್ತಮೀ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಕದಳಿ (ಬಾಳೆ)ಯಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೆ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಸೌಭಾಗ್ಯ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಾದೇಶಮಾನದ ದೂರ್ವಾ ಮೂರು ಗುಚ್ಚಗಳನ್ನು ಮೂರು ಮಧುರ ದ್ರವ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸಿ ಆಹುತಿ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 133

जुहुयाद्दिनशो घोरे सन्निपातज्वरे तथा । तद्दिनेषु जपेद्विद्यां नित्यशः सलिलं स्पृशन् ॥ १३३ ॥

ಭಯಾನಕ ಸನ್ನಿಪಾತ ಜ್ವರದಲ್ಲಿ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು. ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲೇ ನೀರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಾ ನಿತ್ಯ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮಂತ್ರವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

Verse 134

सहस्रवारं तत्तोयैः स्नानं पानं समाचरेत् । पाकाद्यमपि तैरव कुर्याद्रोगविमुक्तये ॥ १३४ ॥

ಆ ನೀರಿನಿಂದ ಸಹಸ್ರವಾರ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಸ್ನಾನವೂ ಪಾನವೂ ಆಚರಿಸಬೇಕು. ರೋಗವಿಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ಅದೇ ನೀರಿನಿಂದ ಪಾಕಾದಿಗಳನ್ನು ಸಹ ಮಾಡಬೇಕು॥

Verse 135

साध्यर्क्षवृक्षसंचूर्णं त्र्यूषणं सर्षपं तिलम् । पिष्टं च साध्यपादोत्थरजसा च समन्वितम् ॥ १३५ ॥

ಸಾಧ್ಯರ್ಕ್ಷ ವೃಕ್ಷದ ಚೂರ್ಣ, ತ್ರ್ಯೂಷಣ, ಸಾಸಿವೆ ಮತ್ತು ಎಳ್ಳು—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಅರೆದು, ಸಾಧುಜನರ ಪಾದಧೂಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಲೇಪವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು॥

Verse 136

कृत्वा पुत्तलिकां सम्यग्धृदये नामसंयुताम् । प्राग्वच्छित्वायसैस्तीक्ष्णैः शस्त्रैः पुत्तलिकां हुनेत् ॥ १३६ ॥

ಚಿಕ್ಕ ಪುತ್ತಲಿಕೆಯನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿ ಅದರ ಹೃದಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹೆಸರನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಹಿಂದಿನ ವಿಧಿಯಂತೆ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಕಬ್ಬಿಣದ ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿ ಆ ಪುತ್ತಲಿಕೆಯನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮಿಸಬೇಕು॥

Verse 137

एवं दिनैः सप्तभिस्तु साध्यो वश्यो भवेद्दृढम् । तथाविधां पुत्तलिकां कुंडमध्ये निखन्य च ॥ १३७ ॥

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಏಳು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿ ದೃಢವಾಗಿ ವಶನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಆ ವಿಧವಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಪುತ್ತಲಿಕೆಯನ್ನು ಕುಂಡದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೂತುಬಿಡಬೇಕು॥

Verse 138

उपर्यग्निं निधायाथ विद्यया दिनशो हुनेत् । त्रिसहस्रं त्रियमायां सर्षपैस्तद्रसाप्लुतैः ॥ १३८ ॥

ನಂತರ ಅದನ್ನು ಅಗ್ನಿಯ ಮೇಲಿಟ್ಟು, ವಿದ್ಯಾ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಪ್ರತಿದಿನ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು—ಮೂರು ಯಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ಸಾವಿರ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು, ಅದರ ರಸದಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಿದ ಸಾಸಿವೆ ಬೀಜಗಳಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು॥

Verse 139

शतयोजनदूरादप्यानयेद्वनितां बलात् । वशयेद्वनितां होंमात्कौशिकैर्मधुमिश्रितैः ॥ १३९ ॥

ನೂರು ಯೋಜನ ದೂರದಿಂದಲೂ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಕರೆತರುವುದು ಸಾಧ್ಯ; ಮಧುಮಿಶ್ರಿತ ಕುಶದಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೆ ಸ್ತ್ರೀ ವಶವಾಗುತ್ತಾಳೆ.

Verse 140

नालिकेरफलोपे तैर्गुडैर्लक्ष्मीमवाप्नुयात् । तथाज्यसिक्तैः कह्लारैः क्षीराक्तैररुणोत्पलैः ॥ १४० ॥

ತೆಂಗಿನಕಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ಬೆಲ್ಲವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಲಕ್ಷ್ಮೀ (ಸಮೃದ್ಧಿ) ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ತುಪ್ಪದಿಂದ ಸಿಂಚಿತ ಕಹ್ಲಾರ ಕಮಲಗಳು ಮತ್ತು ಹಾಲಿನಿಂದ ಲೇಪಿತ ಕೆಂಪು ಕಮಲಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಶುಭಸೌಭಾಗ್ಯ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 141

त्रिमध्वक्तैश्चंपर्कश्च प्रसूनैर्बकुलोद्भवैः । मधूकजैः प्रसूनैश्च हुतैः कन्यामवाप्नुयात् ॥ १४१ ॥

ತ್ರಿಮಧುವಿನಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿ, ಚಂಪಕ, ಬಕುಲೋದ್ಭವ ಪುಷ್ಪಗಳು ಮತ್ತು ಮಧೂಕ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೆ ಕನ್ಯೆ (ಯೋಗ್ಯ ವಧು) ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 142

पुन्नागजैर्हुतैर्वस्त्राण्याज्यैरिष्टमवाप्नुयात् । माहिषैर्महिषीराजैरजान् गव्यैश्च गास्तथा ॥ १४२ ॥

ಪುನ್ನಾಗ ಕಡ್ಡಿಗಳನ್ನು ಹೋಮದಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ವಸ್ತ್ರಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತವೆ; ತುಪ್ಪದ ಆಹುತಿಯಿಂದ ಇಷ್ಟಫಲ ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ. ಎಮ್ಮೆಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎಮ್ಮೆಹೆಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಆಡುಗಳು, ಗವ್ಯ ಆಹುತಿಯಿಂದ ಹಸುಗಳೂ ಲಭಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 143

अवाप्नोति हुतैराज्यैः रत्नै रत्नं च साधकः । शालिपिष्टमयीं कृत्वा पुत्तलीं ससितां ततः ॥ १४३ ॥

ತುಪ್ಪದ ಆಹುತಿಗಳಿಂದ ಸಾಧಕನು ರಾಜ್ಯಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ರತ್ನಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ರತ್ನಗಳೇ ಲಭಿಸುತ್ತವೆ. ನಂತರ ಅಕ್ಕಿಹಿಟ್ಟಿನ ಲೇಪದಿಂದ ಬಿಳಿಯಾದ ಸಣ್ಣ ಗೊಂಬೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ ಮುಂದಿನ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 144

हृद्देशन्यस्तनामार्णां पचेत्तैलाज्ययोर्निशि । तन्मनाश्च दिवारात्रौ विद्याजप्तां तु भक्षयेत् ॥ १४४ ॥

ಹೃದಯದೇಶದಲ್ಲಿ ನಾಮಾಕ್ಷರಗಳನ್ನು ನ್ಯಾಸಮಾಡಿ, ರಾತ್ರಿ ಎಳ್ಳೆಣ್ಣೆ ಅಥವಾ ತುಪ್ಪದಲ್ಲಿ (ನೈವೇದ್ಯವನ್ನು) ಬೇಯಿಸಬೇಕು. ಅದರಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ವಿದ್ಯಾಮಂತ್ರಜಪದಿಂದ ಪವಿತ್ರವಾದುದನ್ನು ಭುಂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 145

सप्तरात्रप्रयोगेण नरो नारी नृपोऽपि वा । दासवद्वशमायाति चित्तप्राणादि चार्पयेत् ॥ १४५ ॥

ಏಳು ರಾತ್ರಿಗಳ ಪ್ರಯೋಗದಿಂದ—ಪುರುಷ, ಸ್ತ್ರೀ ಅಥವಾ ರಾಜನಾದರೂ—ದಾಸನಂತೆ ವಶವಾಗುತ್ತಾನೆ; ಆಗ ಸಾಧಕನು ಚಿತ್ತ, ಪ್ರಾಣ ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 146

हयारिपुष्पैररुणैः सितैर्वा जुहुयात्तथा । त्रिसप्तरात्रान्महतीमवाप्नोति श्रियन्नरः ॥ १४६ ॥

ಅದೇ ರೀತಿ ಹಯಾರಿ ಹೂಗಳಿಂದ—ಕೆಂಪು ಅಥವಾ ಬಿಳಿ—ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೆ, ಮೂರು ಸಪ್ತರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ನರನು ಮಹತ್ತಾದ ಶ್ರೀ-ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 147

छागमांसैस्त्रिमध्वक्तैर्होमात्स्वर्णमवाप्नुयात् । क्षीराक्तैः सस्यसंपन्नां भुवमाप्नोति मंडलात् ॥ १४७ ॥

ಮೂರು ವಿಧದ ಜೇನಿನಿಂದ ಲೇಪಿಸಿದ ಆಡುಮಾಂಸದಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೆ ಸ್ವರ್ಣ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಹಾಲಿನಿಂದ ಲೇಪಿಸಿದ ಆಹುತಿಗಳಿಂದ ಮಂಡಲಲೋಕದಿಂದ ಧಾನ್ಯಸಮೃದ್ಧ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 148

पद्माक्षैर्हवनाल्लक्ष्मीमवाप्नोति त्रिभिर्दिनैः । बिल्वैर्दशांशं जुहुयान्मंत्राद्यैः साधने जपे ॥ १४८ ॥

ಕಮಲಬೀಜಗಳಿಂದ ಹವನ ಮಾಡಿದರೆ ಮೂರು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀಪ್ರಾಪ್ತಿ ಆಗುತ್ತದೆ. ಮಂತ್ರಸಾಧನೆ ಮತ್ತು ಜಪದಲ್ಲಿ, ಬಿಲ್ವಪತ್ರಗಳಿಂದ ಜಪಸಂಖ್ಯೆಯ ದಶಾಂಶವನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಆಹುತಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 149

एवं संसिद्धमंत्रस्तु मंत्रितैश्चुलुकोदकैः । फणिदष्टमृतानां तु मुखे संताड्य जीवयेत् ॥ १४९ ॥

ಹೀಗೆ ಮಂತ್ರವು ಸಿದ್ಧಿಸಿದ ನಂತರ, ಆ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿದ ಬೊಗಸೆ ನೀರಿನಿಂದ ಹಾವಿನ ಕಡಿತದಿಂದ ಮೃತಪಟ್ಟವರ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಸಿಂಪಡಿಸಿ ಅವರನ್ನು ಬದುಕಿಸಬೇಕು.

Verse 150

तत्कर्णयोर्जपन्विद्यां यष्ट्या वा जपसिद्धया । संताड्यशीर्षं सहसा मृतमुत्थापयेदिति ॥ १५० ॥

ಅವನ ಕಿವಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾ, ಅಥವಾ ಜಪದಿಂದ ಸಿದ್ಧಿಸಿದ ದಂಡದಿಂದ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆದು, ಮೃತ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಎಬ್ಬಿಸಬೇಕು.

Verse 151

कृत्वा योनिं कुंडमध्ये तत्राग्नौ विधिवद्ध्रुनेत् । तिलसर्षपगोधूमशालिधान्ययवैर्हुनेत् ॥ १५१ ॥

ಅಗ್ನಿಕುಂಡದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಯೋನಿಯ ಆಕಾರವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಅಲ್ಲಿ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಎಳ್ಳು, ಸಾಸಿವೆ, ಗೋಧಿ, ಶಾಲಿ ಧಾನ್ಯ ಮತ್ತು ಜವೆಗೋಧಿಗಳಿಂದ ಹವನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 152

त्रिमध्वक्तैरेकशो वा समेतैर्वा समृद्धये । बकुलैश्चंपकैरब्जैः कह्लारैररुणोत्पलैः ॥ १५२ ॥

ಸಮೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ತ್ರಿಮಧುರಗಳೊಂದಿಗೆ (ತುಪ್ಪ, ಜೇನು, ಸಕ್ಕರೆ) ಬೆರೆಸಿದ ಬಕುಲ, ಸಂಪಿಗೆ, ಕಮಲ, ಕಹ್ಲಾರ ಮತ್ತು ಕೆಂಪು ಕಮಲದ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಅಥವಾ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 153

कैरवैर्मल्लिकाकुंदमधूकैरिंदिराप्तये । अशोकैः पाटलैर्विल्वैर्जातीविकंकतैः सितैः ॥ १५३ ॥

ಇಂದಿರಾ (ಲಕ್ಷ್ಮಿ) ದೇವಿಯ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಬಿಳಿ ನೈದಿಲೆ, ಮಲ್ಲಿಗೆ, ಕುಂದ ಮತ್ತು ಇಪ್ಪೆ ಹೂವುಗಳನ್ನು; ಹಾಗೆಯೇ ಅಶೋಕ, ಪಾದರಿ, ಬಿಲ್ವಪತ್ರೆ, ಜಾಜಿ ಮತ್ತು ಬಿಳಿ ವಿಕಂಕತ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 154

नवनीलोत्पलैरश्वरिपुजैः कर्णिकारजैः । होमाल्लक्ष्मीं च सौभाग्यं निधिमायुर्यशो लभेत् ॥ १५४ ॥

ತಾಜಾ ನೀಲಕಮಲಗಳು, ಅಶ್ವರಿಪೂಜ್ಯ ಪುಷ್ಪಗಳು ಹಾಗೂ ಕರ್ಣಿಕಾರ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೆ ಲಕ್ಷ್ಮೀ, ಸೌಭಾಗ್ಯ, ಧನನಿಧಿ, ದೀರ್ಘಾಯು ಮತ್ತು ಯಶಸ್ಸು ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 155

दूर्वां गुडूचीमश्वत्थं वटमारग्वधं तथा । सितार्कप्लक्षजं हुत्वा चिरान्मुच्येत रोगतः ॥ १५५ ॥

ದೂರ್ವಾ ಹುಲ್ಲು, ಗುಡೂಚಿ, ಅಶ್ವತ್ಥ, ವಟ, ಮಾರಗ್ವಧ, ಶ್ವೇತ ಅರ್ಕ ಮತ್ತು ಪ್ಲಕ್ಷವನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹುತ ಮಾಡಿದರೆ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ರೋಗಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 156

इक्षुजंबूनालिकेरमोचागुडसितायुतैः । अचलां लभते लक्ष्मीं भोक्ता च भवति ध्रुवम् ॥ १५६ ॥

ಕಬ್ಬು, ಜಂಬೂಫಲ, ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ, ಬಾಳೆಹಣ್ಣು, ಬೆಲ್ಲ ಮತ್ತು ಸಕ್ಕರೆಯೊಂದಿಗೆ ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೆ ಅಚಲ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಭೋಗಸೌಖ್ಯಗಳ ಭೋಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 157

सर्षपाज्यैर्हुते मृत्युः काष्ठाग्नौ वैरिमृत्यवे । चतुरंगुलजैर्होमाञ्चतुरंगबले रिपोः ॥ १५७ ॥

ಕಟ್ಟಿಗೆಯಿಂದ ಹೊತ್ತಿದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ತುಪ್ಪಮಿಶ್ರಿತ ಸಾಸಿವೆ ಹುತ ಮಾಡಿದರೆ ಶತ್ರುವಿನ ಮರಣಫಲ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ನಾಲ್ಕು ಅಂಗುಲ ಪ್ರಮಾಣದ ಹೋಮದಿಂದ ಶತ್ರುವಿನ ಚತುರಂಗ ಸೇನಾಬಲ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 158

सप्ताहाद्रोगदुःखार्तिर्भवत्येव न संशयः । नित्यं नित्यार्चनं कुर्यात्तथा होमं घृतेन वै ॥ १५८ ॥

ಏಳು ದಿನಗಳೊಳಗೆ ರೋಗದುಃಖಪೀಡೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ—ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರತಿದಿನ ನಿತ್ಯಾರ್ಚನೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ತುಪ್ಪದಿಂದ ಹೋಮವನ್ನೂ ನಿತ್ಯ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 159

विद्याभिमंत्रितं तोयं पिबेत्प्रातस्तदाप्तये । चंदनोशीरकर्पूरकस्तूरीरोचनान्वितैः ॥ १५९ ॥

ಆ ಫಲಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾತಃಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾ-ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅಭಿಮಂತ್ರಿತವಾದ ನೀರನ್ನು ಪಾನಮಾಡಬೇಕು. ಅದು ಚಂದನ, ಉಶೀರ, ಕರ್ಪೂರ, ಕಸ್ತೂರಿ ಮತ್ತು ಗೋರೋಚನಯುಕ್ತವಾಗಿರಲಿ॥

Verse 160

काश्मीरकालागुरुभिर्मृगस्वेदमयैरपि । पूजयेच्च शिवामेतैर्गंधैः सर्वार्थसिद्धये ॥ १६० ॥

ಕೇಸರಿ, ಕಪ್ಪು ಅಗುರು ಹಾಗೂ ಕಸ್ತೂರಿಯಿಂದ ತಯಾರಾದ ಸುಗಂಧಗಳಿಂದ—ಈ ಗಂಧಗಳಿಂದ—ಶಿವೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಇದರಿಂದ ಸರ್ವಾರ್ಥಸಿದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ॥

Verse 161

सर्वाभिरपि नित्याभिः प्रातर्मातृकया समम् । त्रिजप्ताभिः पिबेत्तोयं तथा वाक्सिद्वये शिवम् ॥ १६१ ॥

ಪ್ರಾತಃಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಾತೃಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲಾ ನಿತ್ಯಾ-ಶಕ್ತಿಗಳೊಡನೆ, ಮೂರು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿ ನೀರನ್ನು ಪಾನಮಾಡಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ವಾಕ್-ಸಿದ್ಧಿಯ ದ್ವಯದಲ್ಲಿ ಶಿವಮಂಗಳವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು॥

Verse 162

विदध्यात्साधनं प्राग्वद्वर्णलक्षं पयोव्रतः । त्रिस्वादुसिक्तैररुणैरंबुजैर्हवनं चरेत् ॥ १६२ ॥

ಪಯೋವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುವವನು, ಹಿಂದೆಯೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ವರ್ಣ-ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ ಸಾಧನಸಾಮಗ್ರಿಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು; ಮತ್ತು ಮೂರು ಮಧುರ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಸಿಂಚಿತವಾದ ಕೆಂಪು ಕಮಲಗಳಿಂದ ಹವನ ಮಾಡಬೇಕು॥

Verse 163

जपतर्पणहोमार्चासेकसिद्धमनुर्नरः । कुर्यादुक्तान्प्रयोगांश्च न चेत्तन्मनुदेवताः ॥ १६३ ॥

ಜಪ, ತರ್ಪಣ, ಹೋಮ, ಅರ್ಚಾ ಮತ್ತು ಸೇಕರೂಪ ಪ್ರಯೋಗಗಳನ್ನು ಮನುಷ್ಯನು ಅವಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧವಾದ ಮಂತ್ರದಿಂದಲೇ ಮಾಡಬೇಕು; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಆ ಮಂತ್ರದ ಅಧಿದೇವತೆಗಳು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ॥

Verse 164

प्राणांस्तस्य ग्रसंत्येव कुपितास्तत्क्षणान्मुने । अनया विद्यया लोके यदसाध्यं न तत्क्वचित् ॥ १६४ ॥

ಓ ಮುನೇ, ಕೋಪಗೊಂಡವರು ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅವನ ಪ್ರಾಣವಾಯುವನ್ನೇ ಗ್ರಸಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಅಸಾಧ್ಯವೆಂಬುದು ಏನೂ ಉಳಿಯದು.

Verse 165

अरण्यवटमूले च पर्वताग्रगुहासु च । उद्यानमध्यकांतारे मातृपादपमूलतः ॥ १६५ ॥

ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿನ ವಟವೃಕ್ಷದ ಬೇರು ಬಳಿ, ಪರ್ವತಶಿಖರಗಳ ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ, ಉದ್ಯಾನಮಧ್ಯದ ಏಕಾಂತ ಕಾನ್ತಾರದಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ‘ಮಾತೃವೃಕ್ಷ’ದ ಬೇರು ಬಳಿ—(ಇವು ಸಾಧನೆಗೆ ಯೋಗ್ಯ ಸ್ಥಳಗಳು).

Verse 166

सिंधुतीरे वने चैता यक्षिणीः साधयेन्नरः । कमलैः कैरवै रक्तैः सितैः सौगंधिकोत्पलैः ॥ १६६ ॥

ಸಿಂಧು ನದಿತೀರದ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನು ಈ ಯಕ್ಷಿಣಿಯರನ್ನು ಸಾಧಿಸಬೇಕು—ಕಮಲಗಳಿಂದ, ಕೆಂಪು-ಬಿಳಿ ಕೈರವಗಳಿಂದ, ಸುಗಂಧ ನೀಲೋತ್ಪಲಗಳಿಂದ ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡಿ.

Verse 167

सुगंधिशिफालिकया त्रिमध्वक्तैर्यथाविधि । होमात्सप्तसु वारेषु तन्मंडलत एव वै ॥ १६७ ॥

ಸುಗಂಧ ಶಿಫಾಲಿಕೆಯನ್ನು ತ್ರಿಮಧು ಮತ್ತು ಘೃತದೊಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರ ಮಾಡಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು. ಏಳು ದಿನ ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೆ ಆ ಮಂಡಲದಿಂದಲೇ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಫಲ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 168

विजयं समवाप्रोति समरे द्वंद्वयुद्धके । मल्लयुद्धे शस्त्रयुद्धे वादे द्यूतह्नयेऽपि च ॥ १६८ ॥

ಅವನು ಸಮರದಲ್ಲಿ—ದ್ವಂದ್ವಯುದ್ಧ, ಮಲ್ಲಯುದ್ಧ, ಶಸ್ತ್ರಯುದ್ಧ, ವಾದವಿವಾದ, ಹಾಗೆಯೇ ದ್ಯೂತಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿಯೂ—ವಿಜಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 169

व्यवहारेषु सर्वत्र जयमाप्नोति निश्चितम् । चतुरंगुलजैः पुप्पैर्होमात्संस्तंभयेदरीन् ॥ १६९ ॥

ಎಲ್ಲ ಲೋಕವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಧಕನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಜಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ನಾಲ್ಕು ಅಂಗುಲ ಪ್ರಮಾಣದ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೆ ಶತ್ರುಗಳು ಸ್ಥಂಭಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 170

तथैव कर्णिकारोत्थैः पुन्नागोत्थैर्नमेरुजैः । चंपकैः केतकै राजवृक्षजैर्माधवोद्भवैः ॥ १७० ॥

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಕರ್ಣಿಕಾರ, ಪುನ್ನಾಗ ಹಾಗೂ ಮೇರುಪರ್ವತಜ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ; ಚಂಪಕ ಮತ್ತು ಕೇತಕ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ; ಹಾಗೆಯೇ ರಾಜವೃಕ್ಷಜ ಮತ್ತು ಮಾಧವಲತಾಜ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದಲೂ (ಆರಾಧನೆ) ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 171

प्राग्वद्दारेषु जुहुयात्क्रमात्पुष्पैस्तु सप्तभिः । प्रोक्तेषु स्तंभनं शत्रोर्भंगो वा भवति ध्रुवम् ॥ १७१ ॥

ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದಂತೆ ಬಾಗಿಲುಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಏಳು ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಆಹುತಿ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು. ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಾಡಿದರೆ ಶತ್ರು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸ್ಥಂಭಿತನಾಗುವನು ಅಥವಾ ನಾಶವಾಗುವನು.

Verse 172

शत्रोर्नक्षत्रवृक्षाग्नौ तत्समिद्धिस्तु होमतः । सर्षपाज्यप्लुताभिस्ते प्रणमंत्येव पादयोः ॥ १७२ ॥

ಶತ್ರುವಿನ ನಕ್ಷತ್ರವೃಕ್ಷದ ಸಮಿಧಗಳಿಂದ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ, ಅದೇ ಸಮಿಧದಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು. ಸಾಸಿವೆ ಮತ್ತು ತುಪ್ಪದಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಿದ ಆಹುತಿಗಳಿಂದ ಅವರು (ವಿರೋಧಿಗಳು) ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 173

मृत्युकाष्ठानले मृत्युपत्रपुष्पफलैरपि । समिद्भिर्जुहुयात्सम्यग्वारे शार्चनपूर्वकम् ॥ १७३ ॥

‘ಮೃತ್ಯು’ ಕಾಷ್ಠದಿಂದ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ, ‘ಮೃತ್ಯು’ ವಿಧಿಗೆ ನಿಗದಿಯಾದ ಎಲೆ, ಪುಷ್ಪ, ಫಲಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮಿಧಗಳಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಹುತಿ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು. ನಿಗದಿತ ದಿನದಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 174

अरातेश्चतुरंगं तु बलं रोगार्द्दितं भवेत् । तेनास्य विजयो भूयान्निधनेनापि वा पुनः ॥ १७४ ॥

ಶತ್ರುವಿನ ಚತುರಂಗ ಸೇನೆ ರೋಗದಿಂದ ಪೀಡಿತವಾದರೆ, ಆ ದುರ್ಬಲತೆಯಿಂದಲೇ ಅಥವಾ ಮತ್ತೆ ಶತ್ರುವಿನ ನಿಧನದಿಂದಲೂ ಅವನಿಗೆ ಮಹಾ ವಿಜಯ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 175

अर्कवारेऽर्कजैरिध्मैः समिद्धेऽग्नौ तदुद्भवैः । पत्रैः पुष्पैः फलैः काण्डैर्मूलैश्चापि हुनेत्क्रमात् ॥ १७५ ॥

ಭಾನುವಾರ ಅರ್ಕ ಸಸ್ಯದಿಂದ ಪಡೆದ ಸಮಿಧಗಳಿಂದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿ, ಅದೇ ಅರ್ಕದ ಎಲೆ, ಹೂ, ಹಣ್ಣು, ಕಾಂಡ ಮತ್ತು ಬೇರುಗಳಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಆಹುತಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 176

सवर्णारुणवत्साया घृतसिक्तैस्तु मण्डलात् । अरातिदिङ्मुखो भूत्वा कुंडे त्र्यस्रे विधानतः ॥ १७६ ॥

ಘೃತದಿಂದ ಸಿಂಚಿತವಾದ ವೃತ್ತಾಕಾರ ಮಂಡಲದಲ್ಲಿ, ಸಮವರ್ಣ ಅರುಣವರ್ಣ ವತ್ಸಸಹಿತ ಗೋವಿನ ವಿಧಾನದಂತೆ, ಶತ್ರುದಿಕ್ಕಿಗೆ ವಿರುದ್ಧಮುಖವಾಗಿ ನಿಂತು, ನಿಯಮಾನುಸಾರ ತ್ರಿಕೋಣ ಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಕರ್ಮ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು।

Verse 177

पलायते वा रोगार्तः प्रणमेद्वा भयान्वितः । पलाशेध्मानले तस्य पंचांगैस्तद्घृताप्लुतैः ॥ १७७ ॥

ರೋಗದಿಂದ ಪೀಡಿತನು ದುಃಖದಿಂದ ಓಡಿಹೋದರೂ ಅಥವಾ ಭಯದಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರೂ—ಅವನಿಗಾಗಿ ಪಲಾಶ ಸಮಿಧಗಳಿಂದ ಹೊತ್ತಿಸಿದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ, ಘೃತದಿಂದ ಲೇಪಿತ ಪಂಚಾಂಗಗಳಿಂದ ಆಹುತಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 178

होमेन सोमवारे च भवेत्प्राग्वन्न संशयः । खादिरेध्मानले तस्य पंचांगैस्तद्घृताप्लुतैः ॥ १७८ ॥

ಸೋಮವಾರ ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೆ ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ಫಲ ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಖದಿರ ಸಮಿಧಗಳಿಂದ ಹೊತ್ತಿಸಿದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ, ಘೃತದಿಂದ ತೇವಗೊಂಡ ಪಂಚಾಂಗಗಳಿಂದ ಆಹುತಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 179

वारे भौमस्य हवनात्तदाप्नोति सुनिश्चितम् । अपामार्गस्य सौम्येऽह्नि पिप्पलस्य गुरोर्दिने ॥ १७९ ॥

ಮಂಗಳವಾರ ಹವನ ಮಾಡಿದವನು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಫಲವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಬುಧವಾರ ಅಪಾಮಾರ್ಗ ಸಮಿಧಗಳಿಂದ, ಗುರುವಾರ (ಗುರುದಿನ) ಪಿಪ್ಪಲ ಸಮಿಧಗಳಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೆ ತತ್ಫಲವು ಖಂಡಿತ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 180

उदुंबरस्य भृगुजे शम्या मांदेऽह्नि गोघृतैः । शुभ्रपीतसितश्यामवर्णाद्याः पूर्ववत्तथा ॥ १८० ॥

ಭೃಗುವಾರ (ಶುಕ್ರವಾರ) ಉದುಂಬರ ವೃಕ್ಷದ ಶಮೀ-ಸಮಿಧಗಳಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು; ಮಾಂದವಾರ (ಶನಿವಾರ) ಗೋಘೃತದಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು. ಶುಭ್ರ, ಪೀತ, ಸಿತ, ಶ್ಯಾಮ ಇತ್ಯಾದಿ ವರ್ಣಲಕ್ಷಣಗಳು ಪೂರ್ವೋಕ್ತದಂತೆ ತಿಳಿಯಬೇಕು.

Verse 181

तत्फलं समवाप्नोति तत्समिद्दीपितेऽनले । प्रतिपत्तिथिमारभ्य पंचम्यंतं क्रमेण वै ॥ १८१ ॥

ಆ ಸಮಿಧ/ಆಹುತಿಗಳಿಂದ ಅಗ್ನಿ ದೀಪಿತವಾದಾಗ ಅವನು ಅದೇ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರತಿಪತ್ ತಿಥಿಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪಂಚಮಿವರೆಗೆ ಮುಂದುವರಿಯಬೇಕು.

Verse 182

शालीचणकमुद्गैश्च यवमाषैश्च होमतः । माहिषाज्यप्लुतैस्ताभिस्तिथिभिः समवाप्नुयात् ॥ १८२ ॥

ಅಕ್ಕಿ, ಕಡಲೆ, ಹೆಸರು, ಯವ, ಮಾಷ (ಉದ್ದಿನ ಬೇಳೆ)ಗಳಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಹುತಿಯನ್ನು ಮಹಿಷಾಜ್ಯದಿಂದ (ಎಮ್ಮೆ ತುಪ್ಪದಿಂದ) ತೊಯ್ದು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ, ಆ ಆ ತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಹೊಂದಿದ ಫಲಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 183

षष्ठ्यादिसप्तम्यंतं तु चाजाभवघृतैस्तथा । प्रागुक्तैर्निस्तुषैर्होमात्प्रागुक्तफलमाप्नुयात् ॥ १८३ ॥

ಆದರೆ ಷಷ್ಠಿಯಿಂದ ಸಪ್ತಮಿವರೆಗೆ ಆಜಾಭವ ಘೃತದಿಂದ (ಮೇಕೆ ತುಪ್ಪದಿಂದ) ಹಾಗೂ ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ನಿಷ್ಟುಷ ಧಾನ್ಯಗಳಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೆ, ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಅದೇ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 184

तद्वर्द्धं पंचके त्वेतैः समस्तैश्च तिलद्वयैः । सितान्नैः पायसैः सिक्तैराविकैस्तु घृतैस्तथा ॥ १८४ ॥

ಐದು ಅರ್ಪಣಗಳ ಗುಚ್ಛದಲ್ಲಿ ಆ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಬೇಕು—ಎರಡು ವಿಧದ ಎಳ್ಳು, ಸಿಹಿ ಅನ್ನ, ಪಾಯಸ, ಪಾಯಸದಿಂದ ತೇವಗೊಂಡ ಪದಾರ್ಥಗಳು ಹಾಗೂ ಕುರಿಯ ಹಾಲಿನ ತುಪ್ಪ—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಸೇರಿಸಿ।

Verse 185

हवनात्तदवाप्नोति यदादौ फलमीरितम् । एवं नक्षत्रवृक्षोत्थवह्नौ तैस्तैर्मधुप्लुतैः ॥ १८५ ॥

ಹವನದಿಂದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಫಲವೇ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ಆಯಾ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮರಗಳಿಂದ ಹೊತ್ತಿಸಿದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ, ಜೇನಿನಿಂದ ತೇವಗೊಂಡ ಆ-ಆ ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಹೇಳಿದ ಫಲಗಳು ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 186

हवनादपि तत्प्राप्तिर्भवत्येव न संशयः । विद्यां संसाध्य पूर्वं तु पस्चादुक्तानशेषतः ॥ १८६ ॥

ಹವನದಿಂದಲೂ ಆ ಪ್ರಾಪ್ತಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ—ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಮೊದಲು ಅಗತ್ಯ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಾಧಿಸಿ, ನಂತರ ಹೇಳಿದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಏನೂ ಬಾಕಿ ಬಿಡದೆ ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 187

प्रयोगान्साधयेद्धीमान् मंगलायाः प्रसादतः । संपूज्य देवतां विप्रकुमारीं कन्यकां तु वा ॥ १८७ ॥

ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಮಂಗಳಾ ದೇವಿಯ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಈ ಪ್ರಯೋಗಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು. ಮೊದಲು ದೇವತೆಯನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಿ, ನಂತರ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಕುಮಾರಿಯನ್ನಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಕನ್ಯೆಯನ್ನಾಗಲಿ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಗೌರವಿಸಬೇಕು.

Verse 188

सशुभावयवां मुग्धां स्नातां धौतांबरां शुभाम् । तथाविधं कुमारं वा संस्थाप्यभ्यर्च्य विद्यया ॥ १८८ ॥

ಶುಭ ಅಂಗಗಳಿರುವ ನಿರ್ದೋಷ ಬಾಲಿಕೆ—ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದಳು, ತೊಳೆದ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದಳು, ಶುದ್ಧ ಸ್ವಭಾವದಳು—ಅಥವಾ ಹಾಗೆಯೇ ಬಾಲಕನನ್ನು ಆಸನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವಿದ್ಯಾ/ವಿಧಿಯಿಂದ ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು.

Verse 189

स्पृष्टशीर्षो जपेद्विद्यां शतवारं तथार्चयेत् । प्रसूनैररुणैः शुभ्रैः सौरभाढ्यैरथापि वा ॥ १८९ ॥

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಿರಸ್ಸು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ನೂರು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡಬೇಕು—ಕೆಂಪು ಅಥವಾ ಬಿಳಿ, ಇಲ್ಲವೇ ಸುಗಂಧಸಂಪನ್ನ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ।

Verse 190

दद्याद्गुग्गुलधूपं च यावत्कर्मावसानकम् । ततो देव्या समाविष्टे तस्मिन्संपूज्य भक्तितः ॥ १९० ॥

ಕರ್ಮ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೆ ಗುಗ್ಗುಲು ಧೂಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ದೇವಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಸನ್ನಿಧಾನವಾದಾಗ, ಆ ಸನ್ನಿಧಿಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 191

ततस्तामुपचारैस्तैः प्रागुक्तैर्विद्यया व्रती । प्रजपंस्तां ततः पृच्छेदभीष्टं कथयेच्च सा ॥ १९१ ॥

ನಂತರ ವ್ರತಧಾರಿ ಸಾಧಕನು, ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದ ಉಪಚಾರಗಳು ಮತ್ತು ವಿಧಿಯಂತೆ ಅವಳನ್ನು ಪುನಃಪುನಃ ಜಪಿಸುತ್ತಾ; ಬಳಿಕ ಇಷ್ಟವಾದ ವಿಷಯವನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು—ಅವಳು ಅದನ್ನು ತಿಳಿಸುವಳು।

Verse 192

भूतं भवद्भविष्यं च यदन्यन्मनसि स्थितम् । जन्मांतराण्यतीतानि सर्वं सा पूजिता वदेत् ॥ १९२ ॥

ಭೂತ, ವರ್ತಮಾನ, ಭವಿಷ್ಯ—ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಇನ್ನಾವುದೇ ವಿಷಯ; ಹಾಗೆಯೇ ಕಳೆದ ಜನ್ಮಾಂತರಗಳು—ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಅವಳು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳುವಳು।

Verse 193

ततस्तां प्राग्वदभ्यर्च्य स्वात्मन्युद्वास्य तां जपेत् । सहस्रवारं स्थिरधीः पूर्णात्मा विचरेत्सुखी ॥ १९३ ॥

ನಂತರ ಹಿಂದಿನಂತೆ ಅವಳನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಿ, ಅವಳನ್ನು ತನ್ನ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿ ಜಪಿಸಬೇಕು. ಸ್ಥಿರಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿದರೆ, ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣನಾಗಿ ಸುಖವಾಗಿ ವಿಹರಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 194

मधुरत्रयसंसिक्तैररुणैरंबजैः श्रियम् । प्राप्नोति मंडलं होमात्सितैश्च महद्यशः ॥ १९४ ॥

ತ್ರಿಮಧುರ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಸಿಂಚಿತವಾದ ಕೆಂಪು ಕಮಲಗಳಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೆ ಶ್ರೀ-ಸಮೃದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಶ್ವೇತ ಕಮಲಗಳ ಆಹುತಿಯಿಂದ ಮಹಾ ಯಶಸ್ಸು ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 195

क्षौद्राक्तैरुप्तलै रक्तैर्हवनात्प्रोक्तकालतः । सुवर्णं समवाप्नोति निधिं वा वसुधां तु वा ॥ १९५ ॥

ಪ್ರೋಕ್ತ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜೇನಿನಿಂದ ಲೇಪಿತ ಕೆಂಪು ಕಮಲಗಳಿಂದ ಹವನ ಮಾಡಿದರೆ ಸ್ವರ್ಣ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ—ಅಥವಾ ನಿಧಿ, ಅಥವಾ ಭೂಮಿಯೂ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 196

क्षीराक्तैः कैरवैर्होमात्प्रोक्तं काममवाप्नुयात् । धान्यानि विविधान्याशु सुभगः स भवेन्नरः ॥ १९६ ॥

ಹಾಲಿನಿಂದ ಸಿಂಚಿತವಾದ ಕುಮುದ (ಶ್ವೇತ ಜಲಕಮಲ) ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಇಷ್ಟಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಅವನು ಶೀಘ್ರವೇ ವಿವಿಧ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಪಡೆದು, ಸೌಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ ಹಾಗೂ ಸಮೃದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 197

आज्याक्तैरुत्पलैर्होमाद्वांछितं समवाप्नुयात् । तदक्तैरपि कह्लारैर्हवनाद्राजवल्लभः ॥ १९७ ॥

ತುಪ್ಪದಿಂದ ಸಿಂಚಿತವಾದ ನೀಲ ಕಮಲಗಳಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೆ ವಾಂಛಿತ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ತುಪ್ಪ-ಲೇಪಿತ ಕಹ್ಲಾರ ಕಮಲಗಳ ಆಹುತಿಯಿಂದ ರಾಜನಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 198

पलाशपुष्पैस्त्रिस्वादुयुक्तैस्तत्कालहोमतः । चतुर्विधं तु पांडित्यं भवत्येव न संशयः ॥ १९८ ॥

ತ್ರಿಮಧುರ ರಸಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ ಪಲಾಶ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ತತ್ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೆ ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಚತುರ್ವಿಧ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 199

लाजैस्त्रिमधुरोपेतैस्तत्कालहवनेन वै । कन्यकां लभते पत्नीं समस्तगुणसंयुताम् ॥ १९९ ॥

ತ್ರಿಮಧುರಯುಕ್ತ ಲಾಜಗಳನ್ನು ನಿಯತಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೋಮಾಗ್ನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದವನು ಸಮಸ್ತಗುಣಸಂಪನ್ನ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 200

नालिकेरफलक्षोदं ससितं सगुडं तु वा । क्षौद्राक्षं जुहुयात्तद्वदयत्नाद्धनदोपमः ॥ २०० ॥

ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ಫಲಸಾರವನ್ನು ಸಕ್ಕರೆಯೊಡನೆ ಅಥವಾ ಬೆಲ್ಲದೊಡನೆ, ಅಥವಾ ಜೇನಿಗೆ ದ್ರಾಕ್ಷಿ ಸೇರಿಸಿ ಹೋಮಾಗ್ನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಯತ್ನವಿಲ್ಲದೆ ಕುಬೇರನಂತೆ ಧನವಂತನಾಗುತ್ತಾನೆ।