Bhuvaneśī (Nidrā-Śakti) Mantra-vidhi, Nyāsa–Āvaraṇa Worship, Padma-homa Prayogas, and the Opening of Śrī-Mahālakṣmī Upāsanā

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । कलिकल्पांतरे ब्रह्मन् ब्रह्मणोऽव्यक्तजन्मनः । लोकपद्मे तपस्थस्य सृष्ट्यर्थं संबभूवतुः ॥ १ ॥

ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ! ಕಲಿಕಲ್ಪದ ಮತ್ತೊಂದು ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ, ಅವ್ಯಕ್ತಜನ್ಮನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಲೋಕಪದ್ಮದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾಗ, ಸೃಷ್ಟ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಆ ಇಬ್ಬರು ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿದರು ॥ ೧ ॥

Verse 2

विष्णुकर्णमलोद्भूतावसुरौ मधुकैटभौ । तौ जातमात्रौ पयसि लोकप्रलयलक्षणे ॥ २ ॥

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಕರ್ಣಮಲದಿಂದ ಮಧು ಮತ್ತು ಕೈಟಭ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಅಸುರರು ಉದ್ಭವಿಸಿದರು; ಜನಿಸಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ಪ್ರಳಯಲಕ್ಷಣಯುಕ್ತ ಜಲದಲ್ಲಿ ಅವರು ಸ್ಥಿತರಾದರು ॥ ೨ ॥

Verse 3

जानुमात्रे स्थितौ दृष्ट्वा ब्रह्मणं कमलस्थितम् । प्रवृत्तावत्तुमालक्ष्य तुष्टाव जगदंबिकाम् ॥ ३ ॥

ಕಮಲದಲ್ಲಿ ಆಸೀನನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರು ಮೊಣಕಾಲಿನ ಮಟ್ಟದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಅವನನ್ನು ನುಂಗಲು ಪ್ರವೃತ್ತರಾಗಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ಅವಳು ಜಗದಂಬಿಕಾ—ಜಗನ್ಮಾತೆಯನ್ನು—ಸ್ತುತಿಸಿದಳು ॥ ೩ ॥

Verse 4

ततो देवी जगत्कर्त्री शैवी शक्तिरनुत्तमा । नारायणाक्षिसंस्थाना निद्रा प्रीता बभूव ह ॥ ४ ॥

ಆಮೇಲೆ ಜಗತ್ಕರ್ತ್ರೀಯಾದ ಅನುತ್ತಮ ಶೈವೀ ಶಕ್ತಿ—ನಾರಾಯಣನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ‘ನಿದ್ರೆ’ ರೂಪವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಆ ದೇವಿ—ಪ್ರಸನ್ನಳಾದಳು ॥ ೪ ॥

Verse 5

तस्या मंत्रादिकं सर्वं कथयिष्यामि तच्छृणु । सारुणा क्रोधनी शांतिश्चंद्रालंकृतशेखरा ॥ ५ ॥

ಇದೀಗ ಕೇಳು—ಆ ದೇವಿಯ ಮಂತ್ರಾದಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹಾಗೂ ಸಂಬಂಧಿತ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳನ್ನು ನಾನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳುವೆನು. ಆಕೆ ಸಾರುಣಾ, ಕ್ರೋಧನೀ, ಶಾಂತಿ; ಚಂದ್ರಾಲಂಕೃತ ಶಿಖರಧಾರಿಣಿ ದೇವಿ.

Verse 6

एकाक्षरीबीज मन्त्रऋषिः शक्तिरुदाहृता । गायत्री च भवेच्छन्दो देवता भुवनेश्वरी ॥ ६ ॥

ಏಕಾಕ್ಷರೀ ಬೀಜಮಂತ್ರಕ್ಕೆ ಋಷಿ ‘ಶಕ್ತಿ’ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ; ಛಂದಸ್ಸು ಗಾಯತ್ರೀ; ಅಧಿಷ್ಠಾತ್ರೀ ದೇವತೆ ಭುವನೇಶ್ವರಿ.

Verse 7

षड्दीर्घयुक्तबीजेन कुर्यादंगानि षट् क्रमात् । संहारसृष्टिमार्गेण मातृकान्यस्तविग्रहः ॥ ७ ॥

ಆರು ದೀರ್ಘಸ್ವರಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ ಬೀಜಮಂತ್ರದಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಆರು ಅಂಗ-ನ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಮಾತೃಕಗಳನ್ನು ನ್ಯಾಸಿಸಿ, ಸಂಹಾರ–ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾರ್ಗದ ವಿಧಾನದಿಂದ ಮುಂದುವರಿಯಬೇಕು.

Verse 8

मन्त्रन्यासं ततः कुर्याद्देवताभावसिद्धये । हृल्लेखां मूर्ध्नि वदने गगनां हृदयांबुजे ॥ ८ ॥

ನಂತರ ದೇವತಾಭಾವ ಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಮಂತ್ರ-ನ್ಯಾಸವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ‘ಹೃಲ್ಲೇಖಾ’ಯನ್ನು ಶಿರಸ್ಸು ಮತ್ತು ಮುಖದಲ್ಲಿ, ‘ಗಗನಾ’ಯನ್ನು ಹೃದಯಕಮಲದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಸಿಸಬೇಕು.

Verse 9

रक्तां करालिकां गुह्ये महोच्छुष्मां पदद्वये । ऊर्द्ध्वप्राग्दक्षिणोदीच्यपश्चिमेषूत्तरेऽपि च ॥ ९ ॥

‘ರಕ್ತಾ’ ಮತ್ತು ‘ಕರಾಲಿಕಾ’ಯನ್ನು ಗುಹ್ಯಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ, ‘ಮಹೋಚ್ಚುಷ್ಮಾ’ಯನ್ನು ಎರಡೂ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಸಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಊರ್ಧ್ವಪ್ರದೇಶದಲ್ಲೂ, ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ—ಪೂರ್ವ, ದಕ್ಷಿಣ, ಉತ್ತರ, ಪಶ್ಚಿಮ—ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಲ್ಲೂ ತದ್ವಿಧವಾಗಿ ನ್ಯಾಸಿಸಬೇಕು.

Verse 10

सद्यादिह्रस्वबीजाद्यान्वस्तव्या भूतसप्रभाः । अंगानि विन्यसेत्पश्चाज्जातियुक्तानि षट् क्रमात् ॥ १० ॥

ಇಲ್ಲಿ ‘ಸದ್ಯ’ ಮೊದಲಾದ ಹ್ರಸ್ವ ಬೀಜಗಳು ಹಾಗೂ ಭೂತತತ್ತ್ವಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಮಂತ್ರಗಳ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ಜಾತಿಯುಕ್ತ ಷಡಂಗಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿನ್ಯಸಿಸಬೇಕು॥

Verse 11

ब्रह्माणं विन्यसेद्भाले गायत्र्या सह संयुतम् । सावित्र्या सहितं विष्णुं कपोले दक्षिणे न्यसेत् ॥ ११ ॥

ನೆತ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಗಾಯತ್ರಿಯೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು. ಬಲಗಂಡದ ಮೇಲೆ ಸಾವಿತ್ರಿಯೊಂದಿಗೆ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು॥

Verse 12

वागीश्वर्या समायुक्तं वामगंडे महेश्वरम् । श्रिया धनपतिं न्यस्य वामकर्णाग्रके पुनः ॥ १२ ॥

ವಾಗೀಶ್ವರೀಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಯುಕ್ತನಾದ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಎಡಗಂಡದ ಮೇಲೆ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು. ಶ್ರೀಯೊಡನೆ ಧನಪತಿ (ಕುಬೇರ)ಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಎಡಕಿವಿಯ ಅಗ್ರಭಾಗದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು॥

Verse 13

रत्या स्मरं मुखे न्यस्य पुण्यागणपतिं न्यसेत् । सव्यकर्णोपरि निधाकर्णगंडांतरालयोः ॥ १३ ॥

ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ರತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸ್ಮರ (ಕಾಮದೇವ)ನನ್ನು ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ಪುಣ್ಯ ಗಣಪತಿಯನ್ನು ಎಡಕಿವಿಯ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿಯೂ, ಕಿವಿ-ಗಂಡದ ಮಧ್ಯ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿಯೂ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು॥

Verse 14

न्यस्तव्यं वदने मूलं भूपश्चैत्रांस्ततो न्यसेत् । कण्ठमूले स्तनद्वंद्वे वामांसे हृदयांबुजे ॥ १४ ॥

ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮೂಲಮಂತ್ರದ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ‘ಭೂಪ’ ಮೊದಲಾದವು ಹಾಗೂ ‘ಚೈತ್ರಾ’ ಮೊದಲಾದ (ಮಂತ್ರ/ಅಕ್ಷರ)ಗಳನ್ನು ಕಂಠಮೂಲದಲ್ಲಿ, ಎರಡೂ ಸ್ತನಗಳ ಮೇಲೆ, ಎಡಭುಜದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ಹೃದಯಕಮಲದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು॥

Verse 15

सव्यांसे पार्श्वयुगले नाभिदेशे च देशिकः । भालांश्च पार्श्वजठरे पार्श्वांसापरके हृदि ॥ १५ ॥

ದೇಶಿಕನನ್ನು ಎಡ ಭುಜದಲ್ಲಿ, ಎರಡೂ ಪಾರ್ಶ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ನಾಭಿ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಭಾಲ-ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಪಾರ್ಶ್ವ ಮತ್ತು ಜಠರದಲ್ಲಿ ನ್ಯಸಿಸಿ, ಇನ್ನೊಂದು ಪಾರ್ಶ್ವದ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಶ್ವಾಂಸ-ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು॥೧೫॥

Verse 16

ब्रह्माण्याद्यास्तनौ न्यस्य विधिना प्रोक्तलक्षणाः । मूलेन व्यापकं देहे न्यस्य देवीं विचिंतयेत् ॥ १६ ॥

ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಲಕ್ಷಣಗಳಂತೆ ಬ್ರಹ್ಮಾಣೀ ಮೊದಲಾದ (ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು) ಎರಡೂ ಸ್ತನಗಳ ಮೇಲೆ ನ್ಯಸಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಮೂಲಮಂತ್ರದಿಂದ ದೇಹವ್ಯಾಪಿ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ದೇವಿಯನ್ನು ಏಕಾಗ್ರವಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು॥೧೬॥

Verse 17

उद्यद्दिवाकरनिभां तुंगोरोजां त्रिलोचनाम् । स्मरास्यामिंदुमुकुटां वरपाशांकुशाभयाम् ॥ १७ ॥

ಉದಯಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ, ಉನ್ನತಸ್ತನಯುತ, ತ್ರಿನೇತ್ರಿ—ಮನೋಹರಮುಖವತಿ—ಚಂದ್ರಮಕುಟಧಾರಿಣಿ; ಶುಭ ಹಸ್ತಗಳಲ್ಲಿ ವರಪಾಶ, ಅಂಕುಶ ಮತ್ತು ಅಭಯಮುದ್ರೆ ಹೊಂದಿರುವ ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ನಾನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇನೆ॥೧೭॥

Verse 18

रदलक्षं जपेन्मंत्रं त्रिमध्वक्तैर्हुनेत्ततः । अष्टद्रव्यैर्दशांशेन ब्रह्मवृक्षसमिद्वरैः ॥ १८ ॥

ಮಂತ್ರವನ್ನು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಜಪಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ತ್ರಿಮಧು (ಮೂರು ಮಧುರ ದ್ರವ್ಯಗಳು) ಹಾಗೂ ಘೃತ ಸೇರಿಸಿ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು. ಅಷ್ಟದ್ರವ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಜಪದ ದಶಾಂಶ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ, ಬ್ರಹ್ಮವೃಕ್ಷದ ಉತ್ತಮ ಸಮಿಧಗಳಿಂದ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು॥೧೮॥

Verse 19

द्राक्षाखर्जूरवातादशर्करानालिकेरकम् । तन्दुलाज्यतिलं विप्र द्रव्याष्टकमुदाहृतम् ॥ १९ ॥

ದ್ರಾಕ್ಷಿ, ಖರ್ಜೂರ, ಬಾದಾಮಿ, ಶರ್ಕರೆ, ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ, ತಂಡುಲ (ಅಕ್ಕಿ), ಘೃತ ಮತ್ತು ಎಳ್ಳು—ಓ ವಿಪ್ರ—ಇವೇ ಅಷ್ಟದ್ರವ್ಯಗಳು ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ॥೧೯॥

Verse 20

दद्यादर्ध्यं दिनेशाय तत्र संचिन्त्य पार्वतीम् । पद्ममष्टदलं बाह्ये वृत्तं षोडशभिर्द्दलैः ॥ २० ॥

ದಿನೇಶನಾದ ಸೂರ್ಯದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿ ಪಾರ್ವತೀದೇವಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಅಷ್ಟದಳ ಪದ್ಮವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಹೊರಗೆ ಷೋಡಶದಳಗಳ ವೃತ್ತಾಕಾರ ಆವರಣವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಬೇಕು॥೨೦॥

Verse 21

विलिखेत्कर्णिकामध्ये षट्कोणमतिसुन्दरम् । ततः संपूजयेत्पीठं नवशक्तिसमन्वितम् ॥ २१ ॥

ಪದ್ಮದ ಕರ್ಣಿಕಾಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾದ ಷಟ್ಕೋಣವನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು. ನಂತರ ನವಶಕ್ತಿಸಮನ್ವಿತ ಪೀಠವನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಸಂಪೂಜಿಸಬೇಕು॥೨೧॥

Verse 22

जयाख्या विजया पश्चादजिताह्वापराजिता । नित्या विलासिनी गोग्धीत्यघोरा मंगला नव ॥ २२ ॥

ಮುಂದಿನ ಒಂಬತ್ತು ಮಂಗಳನಾಮಗಳು—ಜಯಾಖ್ಯಾ, ವಿಜಯಾ, ಅಜಿತಾಹ್ವಾ, ಅಪರಾಜಿತಾ, ನಿತ್ಯಾ, ವಿಲಾಸಿನೀ, ಗೋಗ್ಧೀ, ಅಘೋರಾ, ಮಂಗಳಾ॥೨೨॥

Verse 23

बीजाढ्यमासनं दत्त्वा मूर्तिं तेनैव कल्पयेत् । तस्यां संपूजयेद्देवीमावाह्यावरणैः क्रमात् ॥ २३ ॥

ಬೀಜಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾದ ಆಸನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಅದೇ ಆಧಾರದಿಂದ ದೇವಿಯ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಅದರಲ್ಲಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಆವಾಹಿಸಿ, ಆವರಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು॥೨೩॥

Verse 24

मध्यपाग्याम्यसौम्येषु पूजयेदंगदेवताः । षट्कोणेषु यजेन्मंत्री पश्चान्मिथुनदेवताः ॥ २४ ॥

ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೂ ಶುಭ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ (ಪೂರ್ವ, ಉತ್ತರ) ಅಂಗದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಷಟ್ಕೋಣ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರಜ್ಞ ಯಜಮಾನನು ಆರಾಧನೆ ಮಾಡಬೇಕು; ನಂತರ ಮಿಥುನದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು॥೨೪॥

Verse 25

इन्द्रकोणं लसद्दंडकुंडिकाक्षगुणाभयाम् । गायत्रीं पूजयेन्मन्त्री ब्रह्माणमपि तादृशम् ॥ २५ ॥

ಇಂದ್ರ-ಕೋಣದಲ್ಲಿ (ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ) ಮಂತ್ರಸಾಧಕನು ದಂಡ, ಕಮಂಡಲು, ಅಕ್ಷಮಾಲೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ, ಉಪದೇಶಮುದ್ರೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುವ, ಅಭಯವನ್ನು ನೀಡುವ ತೇಜಸ್ವಿನಿ ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಅದೇ ಲಕ್ಷಣಗಳಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 26

रक्षः कोणे शंखचक्रगदापंकजधारिणीम् । सावित्रीं पीतवसनां यजेद्विणुं च तादृशम् ॥ २६ ॥

ರಕ್ಷಃ-ಕೋಣದಲ್ಲಿ ಪೀತವಸ್ತ್ರಧಾರಿಣಿ, ಶಂಖ-ಚಕ್ರ-ಗದಾ-ಪದ್ಮಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಸಾವಿತ್ರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಅದೇ ರೂಪದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 27

वायुकोणे परश्वक्षमाला भयवरान्विताम् । यजेत्सरस्वतीमच्छां रुद्रं तादृशलक्षणम् ॥ २७ ॥

ವಾಯು-ಕೋಣದಲ್ಲಿ (ವಾಯವ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ) ಪರಶು ಮತ್ತು ಅಕ್ಷಮಾಲೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಅಭಯ-ವರಮುದ್ರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ಶುದ್ಧ ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಅದೇ ಲಕ್ಷಣಗಳಿರುವ ರುದ್ರನನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 28

वह्निकोणे यजेद्रत्नकुंभं मणिकरंडकम् । कराभ्यां बिभ्रतीं पीतां तुंदिलं धनदायकम् ॥ २८ ॥

ವಹ್ನಿ-ಕೋಣದಲ್ಲಿ (ಆಗ್ನೇಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ) ಎರಡೂ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ರತ್ನಕುಂಭ ಮತ್ತು ಮಣಿಕರಂಡಕವನ್ನು ಧರಿಸಿದ, ಪೀತವರ್ಣ, ತುಂದಿಲ ಹಾಗೂ ಧನದಾಯಿನಿ ದೇವತೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 29

आलिंग्य सव्यहस्तेन वामे तांबूलधारिणीम् । धनदांकसमारूढां महालक्ष्मीं प्रपूजयेत् ॥ २९ ॥

ಎಡಗೈಯಿಂದ ಆಲಿಂಗಿತಳಾಗಿ, ಎಡಕೈಯಲ್ಲಿ ತಾಂಬೂಲವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಧನದ (ಕುಬೇರ)ನ ಅಂಕದಲ್ಲಿ ಆಸೀನಳಾದ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 30

पश्चिमे मदनं बाणपाशांकुशशरासनाम् । धारयंतं जपारक्तं पूजयेद्रक्तभूषणम् ॥ ३० ॥

ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮದನ (ಕಾಮದೇವ)ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು—ಬಾಣ, ಪಾಶ, ಅಂಕುಶ ಮತ್ತು ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಜಪಾಕುಸುಮದಂತೆ ರಕ್ತವರ್ಣನಾಗಿ, ಕೆಂಪು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿರುವವನನ್ನು।

Verse 31

सव्येन पतिमाश्लिष्य वामेनोत्पलधारिणीम् । पाणिना रमणांकस्थां रतिं सम्यक्समर्चयेत् ॥ ३१ ॥

ಎಡಭಾಗದಿಂದ ಪತಿಯನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ, ಎಡಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಮಲವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಪ್ರಿಯನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಆಸೀನಳಾದ ರತಿದೇವಿಯನ್ನು ಬಲಕೈಯಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 32

ऐशान्ये पूजयेत्सम्यक् विघ्नराजं प्रियान्वितम् । सृणिपाशधरं कांतं वरांगासृक्कलांगुलिम् ॥ ३२ ॥

ಈಶಾನ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಿಯೆಯೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ವಿಘ್ನರಾಜ (ಗಣೇಶ)ನನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಬೇಕು—ಮನೋಹರನಾಗಿ, ಅಂಕುಶ ಮತ್ತು ಪಾಶವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಶುಭ ಅಂಗಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ, ರಕ್ತವರ್ಣದ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಚಿಹ್ನಿತನಾಗಿರುವವನನ್ನು।

Verse 33

माध्वीपूर्णकपालाढ्यं विघ्नराजं दिगंबरम् । पुष्करे विगलद्रत्नस्फुरच्चषकधारिणम् ॥ ३३ ॥

ನಾನು ವಿಘ್ನರಾಜ (ಗಣೇಶ)ನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇನೆ—ದಿಗಂಬರನಾಗಿ, ಮಧುಮದ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಪಾಲಪಾತ್ರದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧನಾಗಿ, ಕಮಲಹಸ್ತದಲ್ಲಿ ರತ್ನಕಾಂತಿಯಿಂದ ಮಿನುಗಿ ರಸ ಚಿಮ್ಮುವ ಚಷಕವನ್ನು ಧರಿಸಿರುವವನನ್ನು।

Verse 34

सिंदूरसदृशाकारामुद्दाममदविभ्रमाम् । धृतरक्तोत्पलामन्यपाणिना तु ध्वजस्पृशाम् ॥ ३४ ॥

ಅವಳ ರೂಪ ಸಿಂಧೂರದಂತೆ ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದು, ಉದ್ದಾಮ ಮದವಿಭ್ರಮದಿಂದ ಅಲೆಯುತ್ತಿತ್ತು; ಒಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕೆಂಪು ಕಮಲವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಇನ್ನೊಂದು ಕೈಯಿಂದ ಧ್ವಜದಂಡವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು।

Verse 35

आश्लिष्टकांतामरुणां पुष्टिमर्चेद्दिगंबराम् । कर्णिकायां निधी पूज्यौ षट्कोणस्याथ पार्श्वयोः ॥ ३५ ॥

ಆಲಿಂಗನರತಳಾದ, ಅರುಣವರ್ಣದ, ದಿಗಂಬರಿಯಾದ ‘ಪುಷ್ಟಿ’ ದೇವಿಯನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಕರ್ಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ನಿಧಿಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ನಂತರ ಷಟ್ಕೋಣದ ಎರಡೂ ಪಾರ್ಶ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

Verse 36

अंगानि केसरेष्वेताः पश्चात्पत्रेषु पूजयेत् । अनंगकुसुमा पश्चाद्द्वितीयानंगमेखला ॥ ३६ ॥

ಈ ಅಂಗದೇವತೆಗಳನ್ನು ಮೊದಲು ಕೇಸರಗಳಲ್ಲಿ, ನಂತರ ಪತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಆಮೇಲೆ ‘ಅನಂಗಕುಸುಮಾ’, ನಂತರ ಎರಡನೆಯದು ‘ಅನಂಗಮೇಖಲಾ’ ಎಂಬ ಕ್ರಮ.

Verse 37

अनंगगमना तद्वदनंगमदनातुरा । भुवनपाला गगनवेगा षष्ठी चैव ततः परम् ॥ ३७ ॥

‘ಅನಂಗಗಮನಾ’ ಹಾಗೆಯೇ ‘ಅನಂಗಮದನಾತುರಾ’; ‘ಭುವನಪಾಲಾ’; ‘ಗಗನವೇಗಾ’—ಇವು ಹೆಸರುಗಳು; ನಂತರ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಆರನೆಯದು ಬರುತ್ತದೆ.

Verse 38

शशिलेखा गगनलेखा चेत्यष्टौ यत्र शक्तयः । खङ्गखेटकधारिण्यः श्यामाः पूज्याश्च मातरः ॥ ३८ ॥

ಅಲ್ಲಿ ‘ಶಶಿಲೇಖಾ’ ಮತ್ತು ‘ಗಗನಲೇಖಾ’ ಮೊದಲಾದ ಎಂಟು ಶಕ್ತಿಗಳು ಇವೆ—ಶ್ಯಾಮವರ್ಣದ ಮಾತೃಕೆಯರು, ಖಡ್ಗ-ಖೇಟಕ ಧಾರಿಣಿಯರು, ಪೂಜ್ಯರು.

Verse 39

पद्माद्बहिः समभ्यर्च्याः शक्तयः परिचारिकाः । प्रथमानंगद्वयास्यादनंगमदना ततः ॥ ३९ ॥

ಪದ್ಮದ ಹೊರಗೆ ಪರಿಚಾರಿಕಾ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದು ‘ಅನಂಗದ್ವಯಾಸ್ಯಾ’, ನಂತರ ‘ಅನಂಗಮದನಾ’.

Verse 40

मदनातुरा भवनवेगा ततो भुवनपालिका । स्यात्सर्वशिशिरानंगवेदनानंगमेखला ॥ ४० ॥

ಆಗ ಅವಳು ಮನ್ಮಥವ್ಯಥೆಯಿಂದ ವ್ಯಾಕುಳಳಾಗಿ, ಅವಳ ಚಲನವೇಗವು ತ್ವರಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಲೋಕಪಾಲಿಕೆಯಾದ ದೇವಿ ಶಿಶಿರಕಾಲವಿಡೀ ಕಾಮವೇದನೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಮನ್ಮಥಮೇಖಲೆಯಿಂದ ಬಂಧಿತಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾಳೆ.

Verse 41

चषकं तालवृंतं च तांबूलं छत्रमुज्ज्वलम् । चामरे चांशुकं पुष्पं बिभ्राणाः करपंकजैः ॥ ४१ ॥

ಅವರು ಪದ್ಮಸಮಾನ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಪಾನಪಾತ್ರೆ, ತಾಳವೃಂತ, ತಾಂಬೂಲ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಛತ್ರ, ಚಾಮರ, ವಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತರು.

Verse 42

सर्वाभरणसंदीप्तान् लोकपालान्बहिर्यजेत् । वज्रादीन्यपि तद्बाह्ये देवीमित्थं प्रपूजयेत् ॥ ४२ ॥

ಅಂತರಮಂಡಲದ ಹೊರಗೆ ಸರ್ವಾಭರಣಗಳಿಂದ ದೀಪ್ತರಾದ ಲೋಕಪಾಲರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಅದರ ಹೊರಗಡೆ ಮತ್ತೆ ವಜ್ರಾದಿ ದಿವ್ಯಾಯುಧಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಪ್ರಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 43

मंत्री त्रिमधुरोपेतैर्हुत्वाश्वत्थसमिद्वरैः । ब्राह्मणान्वशयेच्छीघ्रं पार्थिवान्पद्महोमतः ॥ ४३ ॥

ಮಂತ್ರಜ್ಞನು ತ್ರಿಮಧುರ (ಹಾಲು-ಮೊಸರು-ತುಪ್ಪ) ಸಹಿತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಶ್ವತ್ಥ ಸಮಿಧಗಳಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಿ, ಪದ್ಮಹೋಮದ ಮೂಲಕ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನೂ ರಾಜರನ್ನೂ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

Verse 44

पलाशपुष्पैस्तत्पत्नीं मंत्रिणः कुसुदैरपि । पंचविंशतिधा जप्तैर्जलैः स्नानं दिने दिने ॥ ४४ ॥

ಮಂತ್ರಜ್ಞರು ಪಲಾಶಪುಷ್ಪಗಳನ್ನೂ ಕುಶಪುಷ್ಪಗಳನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ, ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿದ ಜಲದಿಂದ ಅವನ ಪತ್ನಿಗೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.

Verse 45

आत्मानमभिषिंचेद्यः सर्वसौभाग्यवान्भवेत् । पंचविंशतिधा जप्तं जलं प्रातः पिबेन्नरः ॥ ४५ ॥

ಯಾರು ಆತ್ಮನಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕರೂಪವಾಗಿ ಜಲವನ್ನು ಛಿಟುಕಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಸರ್ವಸೌಭಾಗ್ಯದಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರಾತಃಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಬಾರಿ ಮಂತ್ರಜಪಿತ ಜಲವನ್ನು ನರನು ಕುಡಿಯಬೇಕು॥೪೫॥

Verse 46

अवाप्य महतीं प्रज्ञां कवीनामग्रणीर्भवेत् । कर्पूरागरुसंयुक्तकुंकुमं साधु साधितम् ॥ ४६ ॥

ಮಹತ್ತಾದ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಡೆದು ಅವನು ಕವಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಗ್ರಣಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಕರ್ಪೂರ ಮತ್ತು ಅಗರಿನಿಂದ ಸಂಯುಕ್ತವಾಗಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಕುಂಕುಮ (ಕೇಸರಿ) ಉಪಯುಕ್ತ॥೪೬॥

Verse 47

गृहीत्वा तिलकं कुर्याद्राजवश्यमनुत्तमम् । शालिपिष्टमयीं कृत्वा पुत्तलीं मधुरान्विताम् ॥ ४७ ॥

ತಿಲಕದ್ರವ್ಯವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ರಾಜವಶ್ಯ ಎಂಬ ಅನುತ್ತಮ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸಬೇಕು. ಅಕ್ಕಿಪಿಷ್ಟದ ಲೇಪದಿಂದ ಸಣ್ಣ ಪುತ್ಥಳಿಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ಅದನ್ನು ಮಧುರ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ (ನೈವೇದ್ಯದಿಂದ) ಯುಕ್ತಗೊಳಿಸಬೇಕು॥೪೭॥

Verse 48

जप्तां प्रतिष्ठितप्राणां भक्षयेद्रविवासरे । वशं नयति राजानं नारीं वा नरमेव च ॥ ४८ ॥

ಜಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾಗಿರುವುದನ್ನು ರವಿವಾರದಲ್ಲಿ ಭಕ್ಷಿಸಬೇಕು. ಆಗ ರಾಜನಾಗಲಿ, ಸ್ತ್ರೀಯಾಗಲಿ, ಪುರುಷನಾಗಲಿ—ವಶವಾಗುತ್ತಾರೆ॥೪೮॥

Verse 49

कण्ठमात्रोदके स्थित्वा वीक्ष्य तोयोद्गतं रविम् । त्रिसहस्रं जपेन्मंत्रं कन्यामिष्टां लभेत्ततः ॥ ४९ ॥

ಕಂಠಮಟ್ಟದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ನೀರಿನಿಂದ ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಂತ್ರವನ್ನು ಮೂರು ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು; ಆಗ ಇಷ್ಟಕನ್ಯೆ (ಯೋಗ್ಯ ವಧು) ಲಭಿಸುತ್ತದೆ॥೪೯॥

Verse 50

अन्नं तन्मंत्रितं मंत्री भुंजीत श्रीप्रसिद्धये । लिखितां भस्मना मायां ससाध्यां फलकादिषु ॥ ५० ॥

ಶ್ರೀಸಿದ್ಧಿ ಹಾಗೂ ಲೋಕಪ್ರಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಸಾಧಕನು ಆ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅಭಿಮಂತ್ರಿತ ಅನ್ನವನ್ನು ಭುಂಜಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಭಸ್ಮದಿಂದ ಫಲಾದಿಗಳ ಮೇಲೆ ಸಾಧ್ಯಸಹಿತ ಮಂತ್ರ-ಮಾಯೆಯನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು॥೫೦॥

Verse 51

तत्कालं दर्शयेद्यंत्रं सुखं सूयेत गर्भिणी । भुवनेशीयमाख्याता सहस्रभुजसंभवा ॥ ५१ ॥

ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಯಂತ್ರವನ್ನು ತೋರಿಸಬೇಕು; ಗರ್ಭಿಣಿ ಸುಖವಾಗಿ ಪ್ರಸವಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಇದು ‘ಭುವನೇಶೀ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತ, ಸಹಸ್ರಭುಜಾ ದೇವಿಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದದು॥೫೧॥

Verse 52

भुक्तिमुक्तिप्रदा नॄणां स्मर्तॄणां द्विजसत्तम । ततः कल्पांतरे विप्र कदाचिन्महिषासुरः ॥ ५२ ॥

ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ! ಇದನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಇದು ಭುಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಎರಡನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತದೆ. ನಂತರ, ಹೇ ವಿಪ್ರ! ಮತ್ತೊಂದು ಕಲ್ಪಾಂತರದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಮಹಿಷಾಸುರನು ಉದ್ಭವಿಸಿದನು॥೫೨॥

Verse 53

बभूव लोकपालांस्तु जित्वा भुंक्ते जगत्त्रयम् । ततस्त्पीडिता देवा वैकुंठं शरणं ययुः ॥ ५३ ॥

ಲೋಕಪಾಲರನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಅವನು ತ್ರಿಲೋಕದ ಅಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ಭೋಗಿಸಿದನು. ಆಗ ಅವನಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ದೇವರುಗಳು ಶರಣಾರ್ಥವಾಗಿ ವೈಕುಂಠಕ್ಕೆ ಹೋದರು॥೫೩॥

Verse 54

ततो देवी महालक्ष्मीश्चक्राद्यांगोत्थतेजसा । श्रीर्बभूवमुनिश्रेष्ठ मूर्ता व्याप्तजगत्त्रया ॥ ५४ ॥

ಆಮೇಲೆ ಚಕ್ರಾದಿ ದಿವ್ಯಾಂಗಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ದೇವಿ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀ—ಸ್ವಯಂ ಶ್ರೀ—ಮೂರ್ತಿಮತಿಯಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾದಳು. ಹೇ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ! ಅವಳು ತ್ರಿಲೋಕವನ್ನೆಲ್ಲ ವ್ಯಾಪಿಸಿದಳು॥೫೪॥

Verse 55

स्वयं सा महिषादींस्तु निहत्य जगदीश्वरी । अरविंदवनं प्राप्ता भजतामिष्टदायिनी ॥ ५५ ॥

ಜಗದೀಶ್ವರಿ ದೇವಿಯು ಸ್ವತಃ ಮಹಿಷಾಸುರಾದಿಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ನಂತರ ಅರವಿಂದವನವನ್ನು ಸೇರಿದಳು; ಅವಳನ್ನು ಭಜಿಸುವ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಇಷ್ಟವರಗಳನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುವವಳಾದಳು।

Verse 56

तस्याः समर्चनं वक्ष्ये संक्षेपेण श्रृणु द्विज । मृत्युक्रोधेन गुरुणा बिंदुभूषितमस्तका ॥ ५६ ॥

ಈಗ ಅವಳ ಸಮ್ಯಕ್ ಆರಾಧನೆಯ ವಿಧಾನವನ್ನು ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಓ ದ್ವಿಜ, ಕೇಳು. ಅವಳು ಮೃತ್ಯುಕ್ರೋಧದಂತೆ ಗಂಭೀರವೂ ಭಯಂಕರವೂ; ಶಿರಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ಬಿಂದು ಅಲಂಕಾರವಾಗಿದೆ।

Verse 57

बीजमन्त्रः श्रियः प्रोक्तो भजतामिष्टदायकः । ऋषिर्भृगुर्निवृच्छंदो देवता श्रीः समीरिता ॥ ५७ ॥

ಶ್ರೀಯ ಬೀಜಮಂತ್ರವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಭಜಿಸುವವರಿಗೆ ಇಷ್ಟಫಲ ನೀಡುವದು. ಇದರ ಋಷಿ ಭೃಗು, ಛಂದಸ್ಸು ‘ನಿವೃತ್’, ಅಧಿಷ್ಠಾತೃ ದೇವತೆ ಶ್ರೀ (ಲಕ್ಷ್ಮೀ) ಎಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲಾಗಿದೆ।