The Recitation of the Thousand Names of Rādhā and Kṛṣṇa (Yugala-Sahasranāma) and Śaraṇāgati-Dharma

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । किं त्वं नारद जानासि पूर्वजन्मनि यत्त्वया । प्राप्तं भगवतः साक्षाच्छूलिनो युगलात्मकम् ॥ १ ॥

ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ನಾರದಾ, ನಿನ್ನ ಪೂರ್ವಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ನೀನು ಸాక్షಾತ್ ಭಗವಾನ್ ಶೂಲಿನ್ (ಶಿವ) ಅವರ ಯುಗಲಸ್ವರೂಪದಿಂದ ಪಡೆದಿದ್ದುದನ್ನು ನೀನು ತಿಳಿದು ನೆನಪಿಟ್ಟಿದ್ದೀಯಾ? ॥ ೧ ॥

Verse 2

कृष्णमंत्ररहस्यं च स्मर विस्मृतिमागतम् । सूत उवाच । इत्युक्तो नारदो विप्राः कुमारेण तु धीमता ॥ २ ॥

ಮತ್ತು ಮರೆತಿಹೋಗಿದ್ದ ಕೃಷ್ಣಮಂತ್ರದ ರಹಸ್ಯವನ್ನೂ ಸ್ಮರಿಸು. ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ವಿಪ್ರರೇ, ಬುದ್ಧಿವಂತ ಕುಮಾರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ನಾರದನು… ॥ ೨ ॥

Verse 3

ध्याने विवेदाशु चिरं चरितं पूर्वजन्मनः । ततश्चिरं ध्यानपरो नारदो भगवत्प्रियः ॥ ३ ॥

ಧ್ಯಾನದ ಮೂಲಕ ಅವನು ಪೂರ್ವಜನ್ಮದ ದೀರ್ಘ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡನು. ನಂತರ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾದ ನಾರದನು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಧ್ಯಾನನಿಷ್ಠನಾಗಿ ಇದ್ದನು. ॥ ೩ ॥

Verse 4

ज्ञात्वा सर्वं सुवृत्तांतं सुप्रसन्नाननोऽब्रवीत् । भगवन्सर्ववृत्तांतः पूर्वकल्पसमुद्बवः ॥ ४ ॥

ಎಲ್ಲಾ ಶುಭ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸನ್ನ ಮುಖದಿಂದ ಅವನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ಭಗವನ್, ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ವೃತ್ತಾಂತವು ಪೂರ್ವಕಲ್ಪದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದೆ. ॥ ೪ ॥

Verse 5

मम स्मृतिमनुप्राप्तो विना युगललंभनम् । तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य नारदस्य महात्मनः ॥ ५ ॥

ಮಹಾತ್ಮನಾದ ನಾರದನ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಲ್ಲದೆ ಅದು ನನ್ನ ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ಉದಯವಾಯಿತು; ನಾನು ತಕ್ಕಂತೆ ಉತ್ತರಿಸಿದೆನು।

Verse 6

सनत्कुमारो भगवान् व्याजहार यथातथम् । सनत्कुमार उवाच । श्रृणु विप्र प्रवक्ष्यामि यस्मिञ्जन्मनि शूलिनः ॥ ६ ॥

ಭಗವಾನ್ ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಯಥಾತಥ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು। ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಉವಾಚ—“ಓ ವಿಪ್ರ, ಕೇಳು; ಶೂಲಧಾರಿ (ಶಿವ) ಯಾವ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿದನು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ।”

Verse 7

प्राप्तं कृष्णरहस्यं वै सावधानो भवाधुना । अस्मात्सारस्वतात्कल्पात्पूर्वस्मिन्पंचविंशके ॥ ७ ॥

ನೀನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಕೃಷ್ಣರಹಸ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೀ; ಈಗ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದಿರು. ಇದು ಸಾರಸ್ವತ ಕಲ್ಪದ ಪೂರ್ವದ ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೇ ವಿಭಾಗ/ಚಕ್ರಕ್ಕೆ ಸೇರಿದೆ।

Verse 8

कल्पे त्वं काश्यपो जातो नारदो नाम नामतः । तत्रैकदा त्वं कैलासं प्राप्तः कृष्णस्य योगिनः ॥ ८ ॥

ಒಂದು ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ನೀನು ಕಾಶ್ಯಪನಾಗಿ ಜನಿಸಿ, ‘ನಾರದ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದೆ. ಆಗ ಒಮ್ಮೆ ಪರಮಯೋಗಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಕೈಲಾಸಧಾಮವನ್ನು ನೀನು ತಲುಪಿದೆ।

Verse 9

संप्रष्टुं परमं तत्वं शिवं कैलासवासिनम् । त्वया पृष्टो महादेवो रहस्यं स्वप्रकाशितम् ॥ ९ ॥

ಪರಮ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ನೀನು ಕೈಲಾಸವಾಸಿ ಶಿವನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದೆ. ನೀನು ಕೇಳಿದಾಗ ಮಹಾದೇವನು ತನ್ನ ಸ್ವಪ್ರಕಾಶ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಆ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು।

Verse 10

कथयामास तत्वेन नित्यलीलानुगं हरेः । ततस्तदन्ते तु पुनस्त्वया विज्ञापितो हरः ॥ १० ॥

ಅವನು ತತ್ತ್ವಾನುಸಾರವಾಗಿ ಶ್ರೀಹರಿಯ ನಿತ್ಯಲೀಲೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು; ಆ ಕಥನದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ಮತ್ತೆ ಹರ (ಶಿವ)ನಿಗೆ ವಿನಂತಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದೆ.

Verse 11

नित्यां लीलां हरेर्द्रष्टुं ततः प्राह सदाशिवः । गोपीजनपदस्यांते वल्लभेति पदं ततः ॥ ११ ॥

ನಂತರ ಶ್ರೀಹರಿಯ ನಿತ್ಯಲೀಲೆಯನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಸದಾಶಿವನು ಹೇಳಿದನು—“‘ಗೋಪೀಜನಪದ’ ಪದದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ವಲ್ಲಭ’ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಸೇರಿಸು.”

Verse 12

चरणाच्छरणं पश्चात्प्रपद्ये इति वै मनुः । मंत्रस्यास्य ऋषिः प्रोक्तो सुरभिश्छंद एव च ॥ १२ ॥

‘ಒಂದು ಶರಣದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಶರಣಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ನಂತರ ನಾನು ಶರಣಾಗತಿಯಾಗುತ್ತೇನೆ’ ಎಂದು ಮನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಈ ಮಂತ್ರದ ಋಷಿ ಮನು, ಛಂದಸ್ಸು ಸುರಭಿ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 13

गायत्री देवता चास्य बल्लवीवल्लभो विभुः । प्रपन्नोऽस्मीति तद्भक्तौ विनियोग उदाहृतः ॥ १३ ॥

ಇದಕ್ಕೆ ಛಂದಸ್ಸು ಗಾಯತ್ರಿ; ಅಧಿದೇವತೆ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಪ್ರಭು—ಗೋಪಿಯರ ವಲ್ಲಭ. ವಿನಿಯೋಗ: ‘ನಾನು ಶರಣಾಗತನು’ ಎಂದು, ಅವನ ಭಕ್ತಿಗಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 14

नास्य सिद्धादिकं विप्र शोधनं न्यासकल्पनम् । केवलं चिंतनं सद्यो नित्यलीलाप्रकाशकम् ॥ १४ ॥

ಓ ವಿಪ್ರ, ಇದಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧಿ ಮೊದಲಾದ ಪೂರ್ವಕ್ರಮಗಳ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ; ಶೋಧನಕ್ರಿಯೆಯೂ ಇಲ್ಲ; ನ್ಯಾಸಕಲ್ಪನೆಯೂ ಬೇಡ. ಕೇವಲ ಚಿಂತನೆಯೇ ತಕ್ಷಣ ನಿತ್ಯಲೀಲೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 15

आभ्यंतरस्य धर्मस्य साधनं वच्मि सांप्रतम् ॥ १५ ॥

ಈಗ ನಾನು ಆಂತರಿಕ ಧರ್ಮವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಸಾಧನವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ।

Verse 16

संगृह्य मन्त्रं गुरुभक्तियुक्तो विचिंत्य सर्वं मनसा तदीहितम् । कृपां तदीयां निजधर्मसंस्थो विभावयन्नात्मनि तोषयेद्गुरुम् ॥ १६ ॥

ಮಂತ್ರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಗುರುಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು ಗುರುವು ಇಚ್ಛಿಸಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸಬೇಕು; ತನ್ನ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ, ಗುರುವಿನ ಕೃಪೆಯನ್ನು ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಭಾವಿಸುತ್ತಾ ಗುರುವನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಬೇಕು।

Verse 17

सताः शिक्षेत वै धर्मांन्प्रपन्नानां भयापहान् । ऐहिकामुष्मिकीचिंताविधुरान् सिद्धिदायकान् ॥ १७ ॥

ಸಜ್ಜನರಿಂದ ಶರಣಾಗತರಿಗಾಗಿ ಭಯವನ್ನು ಹರಣಮಾಡುವ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಕಲಿಯಬೇಕು; ಅವು ಇಹಲೋಕ-ಪರಲೋಕ ಚಿಂತೆಯನ್ನು ದೂರಮಾಡಿ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ।

Verse 18

स्वेष्टदेवधिया नित्यं तोषयेद्वैष्णवांस्तथा । भर्त्सनादिकमेतेषां न कदाचिद्विचिंतयेत् ॥ १८ ॥

ಅವರನ್ನು ತನ್ನ ಇಷ್ಟದೇವನ ಸಂಬಂಧಿಗಳೆಂದು ತಿಳಿದು, ವೈಷ್ಣವರನ್ನು ನಿತ್ಯ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಬೇಕು; ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ನಿಂದನೆ-ತಿರಸ್ಕಾರಾದಿ ಚಿಂತನೆಯನ್ನೂ ಎಂದಿಗೂ ಮಾಡಬಾರದು।

Verse 19

पूर्वकर्मवशाद्भव्यमैहिकं भोग्यमेव च । आयुष्यकं तथा कृष्णः स्वयमेव करिष्यति ॥ १९ ॥

ಪೂರ್ವಕರ್ಮದ ವಶದಿಂದ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆಗಬೇಕಾದುದು, ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾದ ಭೋಗ್ಯವೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಆಯುಷ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಎಲ್ಲವೂ—ಅದನ್ನು ಕೃಷ್ಣನೇ ಸ್ವತಃ ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 20

श्रीकृष्णं नित्यलीलास्थं चिंतयेत्स्वधियानिशम् । श्रीमदर्चावतारेण कृष्णं परिचरेत्सदा ॥ २० ॥

ಸ್ವಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ನಿರಂತರ ನಿತ್ಯಲೀಲಾಸ್ಥನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಅವರ ಶ್ರೀಮದ್ ಅರ್ಚಾವತಾರ (ವಿಗ್ರಹ) ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಕೃಷ್ಣಸೇವೆ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 21

अनन्यचिंतनीयोऽसौ प्रपन्नैः शरणार्थिभिः । स्थेयं च देहगेहादावुदासीनतया बुधैः ॥ २१ ॥

ಶರಣಾಗತರಾಗಿ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಬೇಡುವವರು ಅವನನ್ನೇ ಅನನ್ಯವಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು; ಜ್ಞಾನಿಗಳು ದೇಹ, ಮನೆ ಮೊದಲಾದವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಉದಾಸೀನತೆಯಿಂದ ಸ್ಥಿರರಾಗಿರಬೇಕು।

Verse 22

गुरोरवज्ञां साधूनां निंदां भेदं हरे हरौ । वेदनिंदां हरेंर्नामबलात्पापसमीहनम् ॥ २२ ॥

ಗುರುವಿನ ಅವಮಾನ, ಸಾಧುಗಳ ನಿಂದೆ, ಹರಿಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಭೇದ ಹುಟ್ಟಿಸುವುದು, ವೇದನಿಂದೆ, ಮತ್ತು ಹರಿನಾಮದ ಬಲದಿಂದ ಪಾಪ ಮಾಡಲು ಯತ್ನಿಸುವುದು—ಇವು ಮಹಾಪರಾಧಗಳು।

Verse 23

अर्थवादं हरे र्नाम्नि पाषंडं नामसंग्रहे । अलसे नास्तिके चैव हरिनामोपदेशनम् ॥ २३ ॥

ಹರಿನಾಮವನ್ನು ಅರ್ಥವಾದ (ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿ) ಎಂದು ಭಾವಿಸುವುದು, ನಾಮಸಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ ಪಾಷಂಡ ದೃಷ್ಟಿ ಇಡುವುದು, ಮತ್ತು ಆಲಸ್ಯವಂತನಿಗೆ ಅಥವಾ ನಾಸ್ತಿಕನಿಗೆ ಹರಿನಾಮೋಪದೇಶ ನೀಡುವುದು—ಇವು ನಾಮಾಪರಾಧಗಳು; ತ್ಯಜಿಸಬೇಕಾದವು।

Verse 24

नामविस्मरणं चापि नाम्न्यनादरमेव च । संत्यजेद् दूरतो वत्स दोषानेतान्सुदारुणान् ॥ २४ ॥

ನಾಮವನ್ನು ಮರೆತುವುದು ಮತ್ತು ನಾಮದ ಮೇಲೆ ಅನಾದರ ತೋರಿಸುವುದು—ಓ ವತ್ಸ, ಈ ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರ ದೋಷಗಳನ್ನು ದೂರದಿಂದಲೇ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು।

Verse 25

प्रपन्नोऽस्मीति सततं चिंतयेद्धृद्गतं हरिम् । स एव पालनं नित्यं करिष्यति ममेति च ॥ २५ ॥

‘ನಾನು ಶರಣಾಗತನಾಗಿದ್ದೇನೆ’ ಎಂಬ ಭಾವದಿಂದ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಹರಿಯನ್ನು ಸದಾ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ‘ಅವನೇ ನಿತ್ಯ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವನು’ ಎಂಬ ದೃಢ ನಿಶ್ಚಯ ಇರಲಿ.

Verse 26

तवास्मि राधिकानाथ कर्मणा मनसा गिरा । कृष्णकांतेति चैवास्मि युवामेव गतिर्मम ॥ २६ ॥

ಓ ರಾಧಿಕಾನಾಥಾ! ಕರ್ಮದಿಂದ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ವಾಣಿಯಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನವನೇ. ನಾನು ‘ಕೃಷ್ಣಕಾಂತೆ’ಯೂ ಹೌದು; ನೀವು ಇಬ್ಬರೇ ನನ್ನ ಶರಣು, ಪರಮಗತಿ.

Verse 27

दासाः सखायः पितरः प्रेयस्यश्च हरेरिह । सर्वे नित्या मुनिश्रेष्ठ चिंतनीया महात्मभिः ॥ २७ ॥

ಓ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠಾ! ಇಲ್ಲಿ ಹರಿಯ ದಾಸರು, ಸಖರು, ಪಿತೃತುಲ್ಯರು ಮತ್ತು ಪ್ರೇಯಸಿಯರು—ಎಲ್ಲರೂ ನಿತ್ಯರು; ಆದ್ದರಿಂದ ಮಹಾತ್ಮ ಭಕ್ತರು ಅವರನ್ನು ಸದಾ ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು.

Verse 28

गमनागमने नित्यकरोति वनगोष्टयोः । गोचारणं वयस्यैश्च विनासुरविघातनम् ॥ २८ ॥

ಅವನು ನಿತ್ಯ ವನ ಮತ್ತು ಗೋಷ್ಟದ ನಡುವೆ ಹೋಗಿ ಬರುತಾನೆ; ಗೆಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಗೋಚಾರಣ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸುವ ಅಸುರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 29

सखायो द्वादशाख्याता हरेः श्रीदामपूर्वकाः । राधिकायाः सुशीलाद्याः सख्यो द्वात्रिंशदीरिताः ॥ २९ ॥

ಹರಿಯ ಹನ್ನೆರಡು ಸಖರು ಶ್ರೀದಾಮ ಮೊದಲಾದವರಾಗಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ ರಾಧಿಕೆಯ ಮുപ്പತ್ತೆರಡು ಸಖಿಯರು ಸುಶೀಲಾ ಮೊದಲಾದವರಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

Verse 30

आत्मानं चिंतयेद्वत्स तासां मध्ये मनोरमाम् । रूपयौवनसंपन्नां किशोरीं च स्वलंकृताम् ॥ ३० ॥

ಓ ವತ್ಸ, ಅವರ ಮಧ್ಯೆ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಅತ್ಯಂತ ಮನೋಹರಳಾಗಿ, ರೂಪ-ಯೌವನಸಂಪನ್ನಳಾಗಿ, ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಸುಶೋಭಿತ ಕಿಶೋರಿಯಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು।

Verse 31

नानाशिल्पकलाभिज्ञां कृष्णभोगानुरूपिणीम् । तत्सेवनसुखाह्लादभावेनातिसुनिर्वृताम् ॥ ३१ ॥

ಅವಳು ನಾನಾವಿಧ ಶಿಲ್ಪಕಲೆಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣೆ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಭೋಗಗಳಿಗೆ ಅನುರೂಪಿಣಿ, ಮತ್ತು ಅವನ ಸೇವಾಸುಖದ ಆನಂದಭಾವದಿಂದ ಪರಮ ತೃಪ್ತಳಾಗಿರುತ್ತಾಳೆ।

Verse 32

ब्राह्मं मुहूर्तमारभ्य यावदर्धनिशा भवेत् । तावत्परिचरेत्तौ तु यथाकालानुसेवया ॥ ३२ ॥

ಬ್ರಾಹ್ಮಮುಹೂರ್ತದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಅರ್ಧರಾತ್ರಿವರೆಗೆ, ಯಥಾಕಾಲ ವಿಧಾನದಂತೆ ಆ ದಿವ್ಯಯುಗಲದ ಪರಿಚರ್ಯೆ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 33

सहस्रं च तयोर्न्नाम्नां पठेन्नित्यं समाहितः । एतसाधनमुद्दिष्टं प्रपन्नानां मुनीश्वर ॥ ३३ ॥

ಓ ಮುನೀಶ್ವರ, ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ಪ್ರತಿದಿನ ಆ ಇಬ್ಬರ ಸಹಸ್ರನಾಮಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು; ಶರಣಾಗತರಿಗಾಗಿ ಇದೇ ಸಾಧನವೆಂದು ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 34

नाख्येयं कस्यचित्तुभ्यं मया तत्त्वं प्रकाशितम् । सनत्कुमार उवाच । ततस्त्वं नारद पुनः पृष्टवान्वै सदाशिवम् ॥ ३४ ॥

ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಹೇಳಿದರು—ನಾನು ನಿನಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಈ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಬಾರದು. ನಂತರ, ಓ ನಾರದ, ನೀನು ಮತ್ತೆ ಸದಾಶಿವನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದೆ।

Verse 35

नाम्नां सहस्रं तच्चापि प्रोक्तवां स्तच्छृणुष्व मे । ध्यात्वा वृंदावने रम्ये यमुनातीरसंगतम् ॥ ३५ ॥

ಆ ಸಹಸ್ರ ನಾಮವನ್ನೂ ನಾನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಈಗ ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳು. ಮೊದಲು ರಮ್ಯ ವೃಂದಾವನದಲ್ಲಿ ಯಮುನಾ ತೀರಸಂಗತ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸು.

Verse 36

कल्पवृक्षं समाश्रित्य तिष्ठंतं राधिकायुतम् । पठेन्नामसहस्रं तु युगलाख्यं महामुने ॥ ३६ ॥

ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ರಾಧಿಕೆಯೊಡನೆ ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ—ಹೇ ಮಹಾಮುನಿ—‘ಯುಗಲ’ ಎಂಬ ನಾಮಸಹಸ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸು.

Verse 37

देवकीनंदनः शौरिर्वासुदेवो बलानुजः । गदाग्रजः कंसमोहः कंससेवकमोहनः ॥ ३७ ॥

ಅವನು ದೇವಕೀನಂದನ, ಶೌರಿ, ವಾಸುದೇವ, ಬಲ (ಬಲರಾಮ)ನ ಅನುಜ, ಗದೆಯ ಅಗ್ರಜ; ಕಂಸಮೋಹಕ, ಕಂಸದ ಸೇವಕರನ್ನೂ ಮೋಹಿಸುವವನು.

Verse 38

भिन्नर्गलः भिन्नलोहः पितृबाह्यः पितृस्तुतः । मातृस्तुतः शिवध्येयो यमुनाजलभेदनः ॥ ३८ ॥

ಅವನು ಬೀಗ-ಕೊಂಡಿಗಳನ್ನು ಮುರಿಯುವವನು, ಕಬ್ಬಿಣವನ್ನು ಚೀರುವವನು; ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅತೀತನಾದರೂ ಪಿತೃಸ್ತುತ; ಮಾತೃಸ್ತುತ; ಶಿವರೂಪವಾಗಿ ಧ್ಯಾನಾರ್ಹ; ಯಮುನಾ ಜಲವನ್ನು ವಿಭಜಿಸುವವನು.

Verse 39

व्रजवासी व्रजानंदी नंदबालो दयानिधिः । लीलाबालः पद्मनेत्रो गोकुलोत्सव ईश्वरः ॥ ३९ ॥

ಅವನು ವ್ರಜವಾಸಿ, ವ್ರಜವನ್ನು ಆನಂದಗೊಳಿಸುವವನು; ನಂದನ ಪ್ರಿಯ ಬಾಲಕ, ದಯಾನಿಧಿ; ಲೀಲಾಬಾಲ, ಪದ್ಮನೇತ್ರ; ಗೋಕೂಲೋತ್ಸವಸ್ವರೂಪನಾದ ಈಶ್ವರನು.

Verse 40

गोपिकानंदनः कृष्णो गोपानंदः सतां गतिः । बकप्राणहरो विष्णुर्बकमुक्तिप्रदो हरिः ॥ ४० ॥

ಕೃಷ್ಣನು ಗೋಪಿಕೆಯರ ಆನಂದ, ಗೋಪರ ಹರ್ಷ, ಸಜ್ಜನರ ಪರಮ ಗತಿ. ವಿಷ್ಣುರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಕನ ಪ್ರಾಣ ಹರಣಮಾಡಿ, ಹರಿರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೇ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿದನು.

Verse 41

बलदोलाशयशयः श्यामलः सर्वसुंदरः । पद्मनाभो हृषीकेशः क्रीडामनुजबालकः ॥ ४१ ॥

ಅವನು ಬಲ (ಶೇಷ) ಸರ್ಪಶಯ್ಯೆಯ ಮೇಲೆ ಶಯನಿಸುವವನು; ಶ್ಯಾಮವರ್ಣ, ಸರ್ವಸುಂದರ—ಪದ್ಮನಾಭ, ಹೃಷೀಕೇಶ—ಮಾನವರ ನಡುವೆ ಬಾಲಕನಂತೆ ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 42

लीलाविध्वस्तशकटो वेदमंत्राभिषेचितः । यशोदानंदनः कांतो मुनिकोटिनिषेवितः ॥ ४२ ॥

ಲೀಲೆಯಿಂದ ಶಕಟ (ಅಸುರರಥ)ವನ್ನು ಧ್ವಂಸ ಮಾಡಿದವನು; ವೇದಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಅಭಿಷೇಕಿತನು; ಯಶೋದಾನಂದನ, ಮನೋಹರ ಕಾಂತ—ಕೋಟಿ ಮುನಿಗಳಿಂದ ಸೇವಿತ ಹಾಗೂ ಅರ್ಚಿತನು.

Verse 43

नित्यं मधुवनावासी वैकुंठः संभवः क्रतुः । रमापतिर्यदुपतिर्मुरारिर्मधुसूदनः ॥ ४३ ॥

ಅವನು ನಿತ್ಯ ಮಧುವನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವನು; ವೈಕುಂಠ, ಸಂಭವ, ಕ್ರತು. ಅವನು ರಮಾಪತಿ (ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿ), ಯದುಪತಿ, ಮುರಾರಿ, ಮಧುಸೂದನನು.

Verse 44

माधवो मानहारी च श्रीपतिर्भूधरः प्रभुः । बृहद्वनमहालीलो नंदसूनुर्महासनः ॥ ४४ ॥

ಅವನು ಮಾಧವ, ಮಾನ (ಅಹಂಕಾರ) ಹರಣ ಮಾಡುವವನು; ಶ್ರೀಪತಿ, ಭೂಧರ, ಪ್ರಭು. ಬೃಹದ್ವನದಲ್ಲಿ ಮಹಾಲೀಲೆಯಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ನಂದಸೂನು, ಮಹಾಸನದಲ್ಲಿ ವಿರಾಜಮಾನನು.

Verse 45

तृणावर्तप्राणहारी यशोदाविस्मयप्रदः । त्रैलोक्यवक्त्रः पद्माक्षः पद्महस्तः प्रियंकरः ॥ ४५ ॥

ತೃಣಾವರ್ತನ ಪ್ರಾಣಹಾರಿ, ಯಶೋದೆಗೆ ವಿಸ್ಮಯ ನೀಡುವವನು; ತನ್ನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ತ್ರಿಲೋಕವನ್ನೂ ಧರಿಸಿದವನು; ಪದ್ಮನೇತ್ರ, ಪದ್ಮಹಸ್ತ, ಪ್ರಿಯಮಂಗಳಕರನು।

Verse 46

ब्रह्मण्यो धर्मगोप्ता च भूपतिः श्रीधरः स्वराट् । अजाध्यक्षः शिवाध्यक्षो धर्माध्यक्षो महेश्वरः ॥ ४६ ॥

ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹಾಗೂ ವೇದಕ್ಕೆ ಭಕ್ತನಾದ ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ; ಧರ್ಮರಕ್ಷಕ; ಸಾರ್ವಭೌಮ ಭೂಪತಿ; ಶ್ರೀ (ಲಕ್ಷ್ಮೀ)ಧರ; ಸ್ವರಾಜ. ಅಜ (ಬ್ರಹ್ಮ)ಾಧ್ಯಕ್ಷ, ಶಿವಾಧ್ಯಕ್ಷ, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ ಮತ್ತು ಮಹೇಶ್ವರನು।

Verse 47

वेदांतवेद्यो ब्रह्मस्थः प्रजापतिरमोघदृक् । गोपीकरावलंबी च गोपबालकसुप्रियः ॥ ४७ ॥

ಅವನು ವೇದಾಂತದಿಂದ ತಿಳಿಯಲ್ಪಡುವವನು, ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದ ಪ್ರಜಾಪತಿ; ಅವನ ದೃಷ್ಟಿ ಅಮೋಘ. ಅವನು ಗೋಪಿಯರ ಕೈಗಳನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುವವನು, ಗೋಪಬಾಲಕರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯನು।

Verse 48

बालानुयीयी बलवान् श्रीदामप्रिय आत्मवान् । गोपीगृहांगणरतिर्भद्रः सुश्लोकमंगलः ॥ ४८ ॥

ಅವನು ಮಕ್ಕಳ ಹಿಂದೆ ಹಿಂದೆ ನಡೆಯುವವನು, ಬಲವಂತ, ಶ್ರೀದಾಮನಿಗೆ ಪ್ರಿಯ, ಆತ್ಮಸಂಯಮಿ. ಗೋಪಿಯರ ಮನೆಗಳ ಅಂಗಳಗಳಲ್ಲಿ ರಮಿಸುವವನು—ಭದ್ರ, ಸುಶ್ಲೋಕಗಳಿಂದ ಮಂಗಳ ನೀಡುವವನು।

Verse 49

नवनीतहरो बालो नवनीतप्रियाशनः । बालवृन्दी मर्कवृंदी चकिताक्षः पलायितः ॥ ४९ ॥

ಆ ಬಾಲನು ನವನೀತವನ್ನು ಕದಿಯುವವನು, ನವನೀತಭೋಜನಕ್ಕೆ ಪ್ರಿಯನು. ಮಕ್ಕಳ ಗುಂಪು ಮತ್ತು ಕೋತಿಗಳ ದಳದಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಾಗ, ಚಕಿತಾಕ್ಷನಾಗಿ ಓಡಿ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 50

यशोदातर्जितः कंपी मायारुदितशोभनः । दामोदरोऽप्रमेयात्मा दयालुर्भक्तवत्सलः ॥ ५० ॥

ಯಶೋದೆಯ ಬೆದರಿಕೆಯಿಂದ ಕಂಪಿಸುವ, ತನ್ನ ಮಾಯಾರೋದನ ಲೀಲೆಯಿಂದ ಶೋಭಿಸುವ—ಆ ದಾಮೋದರನು ಅಪ್ರಮೇಯಾತ್ಮ; ಕರುಣಾಮಯ, ಭಕ್ತವತ್ಸಲನು।

Verse 51

सुबद्धोलूखले नम्रशिरा गोपीकदर्थितः । वृक्षभंगी शोकभंगी धनदात्मजमोक्षणः ॥ ५१ ॥

ಉಲೂಖಲಕ್ಕೆ ದೃಢವಾಗಿ ಬಂಧಿತನಾಗಿ, ವಿನಯದಿಂದ ತಲೆಬಾಗಿದವನು, ಗೋಪಿಯರಿಂದ ಗದರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು—ವೃಕ್ಷಭಂಗಕ, ಶೋಕಭಂಗಕ, ಧನದ (ಕುಬೇರ) ಪುತ್ರರ ಮೋಚಕನು।

Verse 52

देवर्षिवचनश्लाघी भक्तवात्सल्यसागरः । व्रजकोलाहलकरो व्रजानदविवर्द्धनः ॥ ५२ ॥

ದೇವರ್ಷಿಗಳ ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿಸುವ, ಭಕ್ತವಾತ್ಸಲ್ಯದ ಸಾಗರ; ವ್ರಜದಲ್ಲಿ ಆನಂದದ ಕೋಲಾಹಲ ಉಂಟುಮಾಡುವ, ವ್ರಜಾನಂದವನ್ನು ಸದಾ ವೃದ್ಧಿಸುವವನು।

Verse 53

गोपात्मा प्रेरकः साक्षी वृंदावननिवासकृत् । वत्सपालो वत्सपतिर्गोपदारकमंडनः ॥ ५३ ॥

ಗೋಪಸ್ವರೂಪನೇ ಆತ್ಮವಾಗಿರುವವನು, ಅಂತರ್ಯಾಮಿ ಪ್ರೇರಕ, ಸರ್ವಸಾಕ್ಷಿ; ವೃಂದಾವನ ನಿವಾಸವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದವನು; ಕರುಗಳ ಪಾಲಕ, ಕರುಗಳ ಪತಿ, ಗೋಪಬಾಲಕರ ಅಲಂಕಾರ।

Verse 54

बालक्रीडो बालरतिर्बालकः कनकांगदी । पीताम्बरो हेममाली मणिमुक्ताविभूषणः ॥ ५४ ॥

ಬಾಲಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡಿಸುವ, ಬಾಲಸಹಜ ಆನಂದದಲ್ಲಿ ರಮಿಸುವ; ಬಾಲರೂಪದಲ್ಲಿ ಕನಕಾಂಗದಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು. ಪೀತಾಂಬರಧಾರಿ, ಹೇಮಮಾಲೆಯಿಂದ ಶೋಭಿಸುವ, ಮಣಿ-ಮುಕ್ತಾ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನು।

Verse 55

किंकिणीकटकी सूत्री नूपुरी मुद्रि कान्वितः । वत्सासुरपतिध्वंसी बकासुरविनाशनः ॥ ५५ ॥

ಕಿಂಕಿಣಿ ನಾದಿಸುವ ಕಟಕಗಳು, ಯಜ್ಞೋಪವೀತ, ನೂಪುರ ಮತ್ತು ಮುದ್ರಿಕೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನು; ವತ್ಸಾಸುರಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ಧ್ವಂಸಿಸಿದವನು, ಬಕಾಸುರವಿನಾಶಕನು ಅವನು।

Verse 56

अघासुरविनाशी च विनिद्रीकृतबालकः । आद्य आत्मप्रदः संगी यमुनातीरभोजनः ॥ ५६ ॥

ಅವನು ಅಘಾಸುರವಿನಾಶಕ; ನಿದ್ರಿತ ಬಾಲಕರನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಿದವನು; ಆದ್ಯಪುರುಷ; ಆತ್ಮಪ್ರದ (ಮೋಕ್ಷಜ್ಞಾನ ದಾತ); ಭಕ್ತರ ನಿತ್ಯಸಖ; ಯಮುನಾ ತೀರದಲ್ಲಿ ಭೋಜನ ಮಾಡಿದವನು।

Verse 57

गोपालमंडलीमध्यः सर्वगोपालभूषणः । कृतहस्ततलग्रासो व्यंजनाश्रितशाखिकः ॥ ५७ ॥

ಅವನು ಗೋಪಾಲಮಂಡಲಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಎಲ್ಲ ಗೋಪಾಲರಿಗೂ ಭೂಷಣಸ್ವರೂಪನು; ಕೈತಳದಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಸ ಹಿಡಿದು ಭೋಜನ ಮಾಡಿ, ವ್ಯಂಜನಗಳೊಂದಿಗೆ ಮರದ ನೆರಳಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯಿಸುವವನು।

Verse 58

कृतबाहुश्रृंगयष्टिगुंजालंकृतकंठकः । मयूरपिच्छमुकुटो वनमालाविभूषितः ॥ ५८ ॥

ಅವನ ಕಂಠವು ಗುಂಜಾಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಶೃಂಗಾಕಾರದ ಯಷ್ಟಿಯ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುತ್ತದೆ; ಮಯೂರಪಿಚ್ಛ ಮುಕುಟ ಧರಿಸಿ, ವನಮಾಲೆಯಿಂದ ವಿಭೂಷಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ।

Verse 59

गैरिकाचित्रितवपुर्नवमेघवपुः स्मरः । कोटिकंदर्पलावण्यो लसन्मकरकुंडलः ॥ ५९ ॥

ಅವನ ದೇಹವು ಗೈರಿಕ (ಕೆಂಪು ಓಕರ್) ಛಾಯೆಗಳಿಂದ ಚಿತ್ರಿತವಾದಂತೆ, ನವಮೇಘದಂತೆ ಶ್ಯಾಮ; ಕೋಟಿ ಮನ್ಮಥರ ಲಾವಣ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಹೊಳೆಯುವ ಮಕರಕುಂಡಲಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾನೆ।

Verse 60

आजानुबाहुर्भगवान्निद्रारहितलोचनः । कोटिसागरगाभीर्यः कालकालः सदाशिवः ॥ ६० ॥

ಮೋಕಾಲಿನವರೆಗೆ ತಲುಪುವ ಭುಜಗಳಿರುವ ಭಗವಾನ್, ನಿದ್ರಾರಹಿತ ನೇತ್ರಗಳವನು; ಕೋಟಿ ಸಾಗರಗಳಷ್ಟು ಗಂಭೀರ, ಕಾಲಕ್ಕೂ ಕಾಲನಾದ ಸದಾಶಿವನು.

Verse 61

विरंचिमोहनवपुर्गोपवत्सवपुर्द्धरः । ब्रह्मांडकोटिजनको ब्रह्ममोहविनाशकः ॥ ६१ ॥

ವಿರಂಚಿ (ಬ್ರಹ್ಮ)ನನ್ನೂ ಮೋಹಗೊಳಿಸುವ ರೂಪವನು; ಗೋಪನೂ ಕರುವಾಗಿಯೂ ರೂಪ ಧರಿಸುವವನು; ಕೋಟಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳ ಜನಕ, ಬ್ರಹ್ಮಮೋಹವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು.

Verse 62

ब्रह्मा ब्रह्मेडितः स्वामी शक्रदर्पादिनाशनः । गिरिपूजोपदेष्टा च धृतगोवर्द्धनाचलः ॥ ६२ ॥

ಅವನೇ ಬ್ರಹ್ಮ; ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದಲೂ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುವ ಸ್ವಾಮಿ; ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ)ನ ದರ್ಪವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಪ್ರಭು. ಗಿರಿಪೂಜೆಯನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದವನು, ಗೋವರ್ಧನಾಚಲವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಧರಿಸಿದವನು.

Verse 63

पुरंदरेडितः पूज्यः कामधेनुप्रपूजितः । सर्वतीर्थाभिषिक्तश्च गोविंदो गोपरक्षकः ॥ ६३ ॥

ಪುರಂದರ (ಇಂದ್ರ)ನಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುವ ಪೂಜ್ಯನು; ಕಾಮಧೇನುವಿಂದಲೂ ಪರಮಪೂಜಿತನು; ಸರ್ವ ತೀರ್ಥಜಲಗಳಿಂದ ಅಭಿಷಿಕ್ತ—ಆ ಗೋವಿಂದನು ಗೋವುಗಳೂ ಗೋಪಜನರ ರಕ್ಷಕನು.

Verse 64

कालियार्तिकरः क्रूरो नागपत्नीडितो विराट् । धेनुकारिः प्रलंबारिर्वृषासुरविमर्दनः ॥ ६४ ॥

ಕಾಳಿಯನಿಗೆ ಯಾತನೆ ನೀಡಿದ ಉಗ್ರನು; ನಾಗಪತ್ನಿಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುವ ವಿರಾಟ್ ಪ್ರಭು; ಧೇನುಕಾಸುರನ ಸಂಹಾರಕ; ಪ್ರಲಂಬನ ಶತ್ರು; ವೃಷಾಸುರನನ್ನು ಮರ್ಧಿಸುವವನು.

Verse 65

मायासुरात्मजध्वंसी केशिकंठविदारकः । गोपगोप्ता धेनुगोप्ता दावाग्निपरिशोषकः ॥ ६५ ॥

ಮಾಯಾಸುರನ ಪುತ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನು, ಕೇಶಿಯ ಕಂಠವನ್ನು ವಿದಾರಿಸಿದವನು; ಗೋಪರ ರಕ್ಷಕ, ಧೇನುಗಳ ಪಾಲಕ, ದಾವಾಗ್ನಿಯನ್ನು ಶೋಷಿಸಿದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು।

Verse 66

गोपकन्यावस्त्रहारी गोपकन्यावरप्रदः । यज्ञपत्न्यन्नभोजी च मुनिमानापहारकः ॥ ६६ ॥

ಗೋಪಕನ್ಯೆಯರ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹರಣ ಮಾಡಿದವನು, ಗೋಪಕನ್ಯೆಯರಿಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದವನು; ಯಜ್ಞಪತ್ನಿಯರ ಅನ್ನವನ್ನು ಭುಜಿಸಿದವನು, ಮುನಿಗಳ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು।

Verse 67

जलेशमानमथनो नन्दगोपालजीवनः । गन्धर्वशापमोक्ता च शंखचूडशिरोहरः ॥ ६७ ॥

ಜಲೇಶ್ವರನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಮಥಿಸಿದವನು, ನಂದ-ಗೋಪಾಲರ ಜೀವಸ್ವರೂಪನು; ಗಂಧರ್ವ ಶಾಪದಿಂದ ವಿಮೋಚಿಸಿದವನು, ಶಂಖಚೂಡನ ಶಿರವನ್ನು ಹರಣ ಮಾಡಿದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು।

Verse 68

वंशी वटी वेणुवादी गोपीचिन्तापहारकः । सर्वगोप्ता समाह्वानः सर्वगोपीमनोरथः ॥ ६८ ॥

ವಂಶೀಧಾರಿ, ವಟೀವನದ ಅಧಿಪತಿ, ವೇಣುವಾದಕ; ಗೋಪಿಯರ ಚಿಂತೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವವನು; ಸರ್ವರಕ್ಷಕ, ತನ್ನ ಆಹ್ವಾನದಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಸಮಾವೇಶಗೊಳಿಸುವವನು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಗೋಪಿಯ ಮನೋರಥವನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು।

Verse 69

व्यंगधर्मप्रवक्ता च गोपीमण्डलमोहनः । रासक्रीडारसास्वादी रसिको राधिकाधवः ॥ ६९ ॥

ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವ್ಯಂಗ್ಯದಿಂದ ಧರ್ಮವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸುವವನು, ಗೋಪೀಮಂಡಲವನ್ನು ಮೋಹಿಸುವವನು; ರಾಸಕ್ರೀಡೆಯ ರಸವನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸುವ ಪರಮ ರಸಿಕ—ರಾಧಿಕೆಯ ಮಾಧವ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು।

Verse 70

किशोरीप्राणनाथश्च वृषभानसुताप्रियः । सर्वगोपीजनानंदी गोपीजनविमोहनः ॥ ७० ॥

ಅವನು ಕಿಶೋರಿಯರ ಪ್ರಾಣನಾಥನು, ವೃಷಭಾನು-ನಂದಿನಿಗೆ ಪರಮ ಪ್ರಿಯನು; ಸಮಸ್ತ ಗೋಪೀಜನರಿಗೆ ಆನಂದದಾತ, ಗೋಪೀಜನರನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುವವನು।

Verse 71

गोपिकागीतचरितो गोपीनर्तनलालसः । गोपीस्कन्धाश्रितकरो गोपिकाचुंबनप्रियः ॥ ७१ ॥

ಯಾವನ ಲೀಲೆಗಳು ಗೋಪಿಯರ ಗೀತಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಡಲ್ಪಡುತ್ತವೆ; ಗೋಪಿಯರೊಂದಿಗೆ ನೃತ್ಯಕ್ಕೆ ಲಾಲಸೆಯುಳ್ಳವನು; ಗೋಪಿಯರ ಭುಜಗಳ ಮೇಲೆ ಕೈಯನ್ನು ನೆಲಸಿಸುವವನು; ಗೋಪಿಯರ ಚುಂಬನವನ್ನು ಪ್ರಿಯಪಡಿಸುವವನು।

Verse 72

गोपिकामार्जितमुखो गोपीव्यंजनवीजितः । गोपिकाकेशसंस्कारी गोपिकापुष्पसंस्तरः ॥ ७२ ॥

ಗೋಪಿಯರು ತೊಳೆದು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿದ ಮುಖವಿರುವವನು; ಗೋಪಿಯರು ವ್ಯಜನಗಳಿಂದ ಗಾಳಿ ಬೀಸಿದವನು; ಗೋಪಿಯರು ಕೇಶಗಳನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿ ಸರಿಪಡಿಸಿದವನು; ಗೋಪಿಯರು ಹಾಸಿದ ಪುಷ್ಪಶಯ್ಯೆಯ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ರಮಿಸುವವನು।

Verse 73

गोपिकाहृदयालंबी गोपीवहनतत्परः । गोपिकामदहारी च गोपिकापरमार्जितः ॥ ७३ ॥

ಗೋಪಿಯರ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಧಾರವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನು; ಗೋಪಿಯರನ್ನು ಹೊರುವಲ್ಲಿ ಸದಾ ತತ್ಪರನಾಗಿರುವವನು; ಗೋಪಿಯರ ಮದ-ಮಾನವನ್ನು ಹರಣ ಮಾಡುವವನು; ಮತ್ತು ಗೋಪಿಯರಿಂದ ಪರಮವಾಗಿ ಪೂಜಿತ-ಗೌರವಿತನಾಗಿರುವವನು।

Verse 74

गोपिकाकृतसंनीलो गोपिकासंस्मृतप्रियः । गोपिकावन्दितपदो गोपिकावशवर्तनः ॥ ७४ ॥

ಗೋಪಿಯರ ಅಲಂಕರಣದಿಂದ ಇನ್ನಷ್ಟು ಘನ ನೀಲವರ್ಣನಾಗುವವನು; ಗೋಪಿಯರು ಸ್ಮರಿಸಿದಾಗ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರಿಯನಾಗುವವನು; ಗೋಪಿಯರಿಂದ ವಂದಿತವಾದ ಪಾದಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನು; ಗೋಪಿಯರ ಪ್ರೇಮವಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವನು।

Verse 75

राधा पराजितः श्रीमान्निकुञ्जेसुविहारवान् । कुञ्जप्रियः कुञ्जवासी वृन्दावनविकासनः ॥ ७५ ॥

ಆ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಪ್ರಭು ರಾಧೆಯ ಪ್ರೇಮದಿಂದ ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು; ನಿಕುಂಜಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡಾ-ವಿಹಾರ ಮಾಡುವವನು. ಕುಂಜಪ್ರಿಯ, ಕುಂಜವಾಸಿ, ವೃಂದಾವನವನ್ನು ದಿವ್ಯ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ವಿಕಸಿಸುವವನು.

Verse 76

यमुनाजलसिक्तांगो यमुनासौख्यदायकः । शशिसंस्तंभनः शूरः कामी कामविमोहनः ॥ ७६ ॥

ಯಮುನಾಜಲದಿಂದ ಸಿಕ್ತವಾದ ದೇಹವಿರುವವನು, ಯಮುನೆಯ ಸೌಖ್ಯವನ್ನು ದಾನಿಸುವವನು; ಚಂದ್ರನನ್ನೂ ಸ್ಥಂಭಿಸುವವನು. ಶೂರ, ಕಾಮನಾಥ, ಮತ್ತು ಕಾಮವನ್ನೂ ಮೋಹಿಸಿ ವಶಪಡಿಸುವವನು.

Verse 77

कामाद्याः कामनाथश्च काममानसभेदनः । कामदः कामरूपश्च कामिनीकामसंचयः ॥ ७७ ॥

ಅವನೇ ಕಾಮದ ಆದಿಸ್ರೋತ, ಕಾಮನಾಥ; ಕಾಮದ ಮೂಲಕ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ಅಶಾಂತಗೊಳಿಸುವವನು. ಇಷ್ಟಫಲ ನೀಡುವವನು, ಇಚ್ಛಾನುಸಾರ ರೂಪ ಧರಿಸುವವನು, ಮತ್ತು ಕಾಮಿನಿಯರ ಹೃದಯದ ಆಸೆಯ ಸಂಚಯಸ್ವರೂಪನು.

Verse 78

नित्यक्रीडो महालीलः सर्वः सर्वगतस्तथा । परमात्मा पराधीशः सर्वकारणकारणः ॥ ७८ ॥

ಅವನು ನಿತ್ಯ ಕ್ರೀಡಾರತ, ಮಹಾಲೀಲಾಧಿಪತಿ; ಅವನೇ ಸರ್ವ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ. ಅವನು ಪರಮಾತ್ಮ, ಪರಾಧೀಶ, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳಿಗೂ ಕಾರಣನು.

Verse 79

गृहीतनारदवचा ह्यक्रूरपरिचिंतितः । अक्रूरवन्दितपदो गोपिकातोषकारकः ॥ ७९ ॥

ನಾರದನ ವಚನವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿ ಅವನು ಅಕ್ರೂರನ ಧ್ಯಾನದ ವಿಷಯನಾದನು. ಅಕ್ರೂರನು ವಂದಿಸಿದ ಪಾದಗಳಿರುವವನು; ಗೋಪಿಕೆಯರಿಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಮತ್ತು ಆನಂದ ನೀಡುವವನು.

Verse 80

अक्रूरवाक्यसंग्राही मथुरावासकारणः । अक्रूरतापशमनो रजकायुःप्रणाशनः ॥ ८० ॥

ಅಕ್ರೂರನ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದವನು, ಮಥುರಾವಾಸಕ್ಕೆ ಕಾರಣನಾದವನು, ಅಕ್ರೂರನ ತಾಪವನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಿದವನು, ರಜಕ (ಧೋಬಿ)ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದವನು।

Verse 81

मथुरानन्ददायी च कंसवस्त्रविलुण्ठनः । कंसवस्त्रपरीधानो गोपवस्त्रप्रदायकः ॥ ८१ ॥

ಮಥುರೆಗೆ ಆನಂದ ನೀಡುವವನು, ಕಂಸನ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವವನು, ಕಂಸನ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವವನು, ಮತ್ತು ಗೋಪರಿಗೆ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನು।

Verse 82

सुदामगृहगामी च सुदामपरिपूजितः । तंतुवाय कसंप्रीतः कुब्जाचंदनलेपनः ॥ ८२ ॥

ಸುದಾಮನ ಮನೆಗೆ ಹೋದವನು, ಸುದಾಮನಿಂದ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು; ತಂತುವಾಯ (ನೇಯ್ಗಾರ)ನಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡವನು; ಕುಬ್ಜೆಯ ಚಂದನಲೇಪನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದವನು।

Verse 83

कुब्जारूपप्रदो विज्ञो मुकुंदो विष्टरश्रवाः । सर्वज्ञो मथुरालोकी सर्वलोकाभिनंदनः ॥ ८३ ॥

ಕುಬ್ಜೆಗೆ ನೇರ (ಸುಂದರ) ರೂಪವನ್ನು ನೀಡಿದವನು; ಸರ್ವಜ್ಞನಾದ ವಿಜ್ಞ; ಮುಕುಂದ—ಮೋಕ್ಷದಾತ; ವ್ಯಾಪಕ ಕೀರ್ತಿಯವನು; ಮಥುರೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಸ್ವಾಮಿ; ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಿಂದ ಅಭಿನಂದಿತನು।

Verse 84

कृपाकटाक्षदर्शी च दैत्यारिर्देवपालकः । सर्वदुःखप्रशमनो धनुभर्ङ्गी महोत्सवः ॥ ८४ ॥

ಕೃಪಾಕಟಾಕ್ಷದಿಂದ ದಯೆ ಸುರಿಸುವವನು; ದೈತ್ಯರ ಶತ್ರು, ದೇವರ ಪಾಲಕ; ಎಲ್ಲ ದುಃಖಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುವವನು; ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಭಂಗ ಮಾಡಿದವನು; ಸ್ವತಃ ಮಹೋತ್ಸವಸ್ವರೂಪನು।

Verse 85

कुवलयापीडहंता दंतस्कंधबलाग्रणीः । कल्परूपधरोधीरो दिव्यवस्त्रानुलेपनः ॥ ८५ ॥

ಕುವಲಯಾಪೀಡನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನು, ದಂತ-ಸ್ಕಂಧದ ಮೇಲೆ ಭಾರ ಹೊರುವಲ್ಲಿ ಬಲದ ಅಗ್ರಗಣ್ಯನು; ಇಷ್ಟಾನುಸಾರ ರೂಪ ಧರಿಸುವ ಧೀರನು, ದಿವ್ಯ ವಸ್ತ್ರ ಹಾಗೂ ದಿವ್ಯ ಅನುಲೇಪನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನು।

Verse 86

मल्लरूपो महाकालः कामरूपी बलान्वितः । कंसत्रासकरो भीमो मुष्टिकांतश्च कंसहा ॥ ८६ ॥

ಮಲ್ಲರೂಪ ಧರಿಸಿ ಮಹಾಕಾಲನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿದನು; ಇಷ್ಟಾನುಸಾರ ರೂಪ ಧರಿಸುವ, ಬಲಸಂಪನ್ನನು—ಕಂಸನಿಗೆ ಭೀತಿಯುಂಟುಮಾಡುವ ಭೀಕರನು; ಮುಷ್ಟಿಕಾಂತಕನು ಮತ್ತು ಕಂಸಹಂತಕನು।

Verse 87

चाणूरघ्नो भयहरः शलारिस्तोशलांतकः । वैकुंठवासी कंसारिः सर्वदुष्टनिषूदनः ॥ ८७ ॥

ಚಾಣೂರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನು, ಭಯವನ್ನು ಹರಿಸುವವನು; ಶಲಾರಿಯ ವೈರಿ, ತೋಷಲಾಂತಕನು। ವೈಕುಂಠವಾಸಿ, ಕಂಸಾರಿಯು, ಎಲ್ಲ ದುಷ್ಟರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು।

Verse 88

देवदुंदुभिनिर्घोषी पितृशोकनिवारणः । यादवेंद्रः सतांनाथो यादवारिप्रमर्द्दनः ॥ ८८ ॥

ದೇವದುಂದುಭಿಗಳ ಘೋಷದಂತೆ ಕೀರ್ತಿ ಮೊಳಗುವವನು; ಪಿತೃಶೋಕವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವವನು; ಯಾದವೇಂದ್ರನು; ಸಜ್ಜನರ ನಾಥನು; ಯಾದವ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಮರ್ಧಿಸುವವನು।

Verse 89

शौरिशोकविनाशी च देवकीतापनाशनः । उग्रसेनपरित्राता उग्रसेनाभिपूजितः ॥ ८९ ॥

ಶೌರಿಯ ಶೋಕವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು, ದೇವಕಿಯ ತಾಪವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನು; ಉಗ್ರಸೇನನ ಪರಿತ್ರಾತ, ಉಗ್ರಸೇನನಿಂದ ಪೂಜಿತನಾದ ಪ್ರಭು।

Verse 90

उग्रसेनाभिषेकी च उग्रसेनदया परः । सर्वसात्वतसाक्षी च यदूनामभिनंदनः ॥ ९० ॥

ಉಗ್ರಸೇನನಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿ ಸಿಂಹಾಸನಾರೂಢನನ್ನಾಗಿಸಿದವನು, ಉಗ್ರಸೇನನ ಮೇಲೆ ಪರಮ ದಯಾಳು; ಸಮಸ್ತ ಸಾತ್ವತ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿ, ಯದುವಂಶದ ಆನಂದಸ್ವರೂಪನು।

Verse 91

सर्वमाथुरसंसेव्यः करुणो भक्तबांधवः । सर्वगोपालधनदो गोपीगोपाललालसः ॥ ९१ ॥

ಮಥುರಾವಾಸಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸೇವಿಸಬೇಕಾದವನು; ಕರುಣಾಮಯ, ಭಕ್ತರ ಬಂಧು ಹಾಗೂ ಆಶ್ರಯ. ಸಮಸ್ತ ಗೋಪಾಲರಿಗೆ ಧನ-ಸಮೃದ್ಧಿ ನೀಡುವವನು, ಗೋಪೀ-ಗೋಪಾಲರ ಸಂಗವನ್ನು ಬಯಸುವವನು।

Verse 92

शौरिदत्तोपवीती च उग्रसेनदयाकरः । गुरुभक्तो ब्रह्मचारी निगमाध्ययने रतः ॥ ९२ ॥

ಶೌರಿಯಿಂದ ದತ್ತವಾದ ಯಜ್ಞೋಪವೀತವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು; ಉಗ್ರಸೇನನ ಮೇಲೆ ದಯಾಳು; ಗುರುಭಕ್ತ, ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ, ಮತ್ತು ನಿತ್ಯವೂ ವೇದ-ನಿಗಮ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿರುವವನು।

Verse 93

संकर्षणसहाध्यायी सुदामसुहृदेव च । विद्यानिधिः कलाकोशो मृतपुत्रदस्तथा ॥ ९३ ॥

ಸಂಕರ್ಷಣನ ಸಹಾಧ್ಯಾಯಿ, ಸುದಾಮನ ಅಂತರಂಗ ಸುಹೃದ; ವಿದ್ಯಾನಿಧಿ, ಕಲಾಕೋಶ, ಹಾಗೆಯೇ ಮೃತಪುತ್ರನ ಶೋಕದಲ್ಲಿದ್ದವನಿಗೆ ಪುತ್ರನನ್ನು ದಾನಿಸಿದವನು।

Verse 94

चक्री पांचजनी चैव सर्वनारकिमोचनः । यमार्चितः परो देवो नामोच्चारवसो ऽच्युतः ॥ ९४ ॥

ಚಕ್ರಧಾರಿ ಮತ್ತು ಪಾಂಚಜನ್ಯ ಶಂಖಧಾರಿ; ಸಮಸ್ತ ನರಕಸ್ಥಿತಿಗಳಿಂದ ವಿಮೋಚಕ. ಯಮನೂ ಆರಾಧಿಸುವ ಪರಮದೇವ ಅಚ್ಯುತನು—ಕೇವಲ ನಾಮೋಚ್ಚಾರದಿಂದಲೇ ಸನಿಹನಾಗುವವನು।

Verse 95

कुब्जा विलासी सुभगो दीनबंधुरनूपमः । अक्रूरगृहगोप्ता च प्रतिज्ञापालकः शुभः ॥ ९५ ॥

ಅವನೇ ಕುಬ್ಜೆಯನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಿದವನು, ಲೀಲಾವಿಲಾಸಿ, ಶುಭಸೌಭಾಗ್ಯಮಯನು. ದೀನಬಂಧು, ಅನುಪಮ; ಅಕ್ರೂರನ ಗೃಹರಕ್ಷಕ, ಪ್ರತಿಜ್ಞಾಪಾಲಕ, ಮಂಗಳಕರನು।

Verse 96

जरासंधजयी विद्वान् यवनांतो द्विजाश्रयः । मुचुकुंदप्रियकरोजरासंधपलायितः ॥ ९६ ॥

ಅವನು ವಿದ್ಯಾವಂತ ಜರಾಸಂಧಜಯಿ, ಯವನಾಂತಕ, ದ್ವಿಜಾಶ್ರಯ. ಮುಚುಕುನ್ದನಿಗೆ ಪ್ರಿಯಕರನು; ಅವನ ಮುಂದೆ ಜರಾಸಂಧನು ಓಡಿ ಹೋದನು।

Verse 97

द्वारकाजनको गूढो ब्रह्मण्यः सत्यसंगरः । लीलाधरः प्रियकरो विश्वकर्मा यशःप्रदः ॥ ९७ ॥

ಅವನು ದ್ವಾರಕಾಜನಕ, ಗೂಢ (ರಹಸ್ಯಮಯ), ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯ, ಸತ್ಯಸಂಗರದಲ್ಲಿ ಅಚಲ. ಲೀಲಾಧರ, ಪ್ರಿಯಕರ, ವಿಶ್ವಕರ್ಮಸ್ವರೂಪ, ಯಶಪ್ರದನು।

Verse 98

रुक्मिणीप्रियसंदेशो रुक्मशोकविवर्द्धनः । चैद्यशोकालयः श्रेष्ठो दुष्टराजन्यनाशनः ॥ ९८ ॥

ಅವನು ರುಕ್ಮಿಣಿಗೆ ಪ್ರಿಯಸಂದೇಶವಾಹಕ, ರುಕ್ಮಿಯ ಶೋಕವರ್ಧಕ. ಚೈದ್ಯ (ಶಿಶುಪಾಲ) ಶೋಕದ ಆಲಯ, ಶ್ರೇಷ್ಠ, ದುಷ್ಟ ರಾಜವಂಶನಾಶಕನು।

Verse 99

रुक्मिवैरूप्यकरणो रुक्मिणीवचने रतः । बलभद्रवचोग्राही मुक्तरुक्मी जनार्दनः ॥ ९९ ॥

ಜನಾರ್ದನನು ರುಕ್ಮಿಗೆ ವೈರೂಪ್ಯ ಮಾಡಿದವನು, ರುಕ್ಮಿಣಿಯ ವಚನಪಾಲನೆಯಲ್ಲಿ ರತನಾದವನು. ಬಲಭದ್ರನ ಮಾತನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದವನು, ರುಕ್ಮಿಯನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ (ಕ್ಷಮೆ) ಮಾಡಿದವನು।

Verse 100

रुक्मिणीप्राणनाथश्च सत्यभामापतिः स्वयम् । भक्तपक्षी भक्तिवश्यो ह्यक्रूरमणिदायकः ॥ १०० ॥

ಅವನೇ ರುಕ್ಮಿಣಿಯ ಪ್ರಾಣನಾಥನು, ಸ್ವತಃ ಸತ್ಯಭಾಮೆಯ ಪತಿ. ಭಕ್ತಪಕ್ಷಪಾತಿ, ಭಕ್ತಿಗೆ ವಶನಾಗಿ, ಅಕ್ರೂರನಿಗೆ ಮಣಿಯನ್ನು ನೀಡಿದವನು.

Verse 101

शतधन्वाप्राणहारी ऋक्षराजसुताप्रियः । सत्राजित्तनयाकांतो मित्रविंदापहारकः ॥ १०१ ॥

ಅವನೇ ಶತಧನ್ವನ ಪ್ರಾಣಹರಿಸಿದವನು; ಋಕ್ಷರಾಜನ ಪುತ್ರಿ (ಜಾಂಬವತಿ)ಗೆ ಪ್ರಿಯನು; ಸತ್ರಾಜಿತನ ಪುತ್ರಿ (ಸತ್ಯಭಾಮೆ)ಗೆ ಕಾಂತನು; ಮಿತ್ರವಿಂದೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದವನು.

Verse 102

सत्यापतिर्लक्ष्मणाजित्पूज्यो भद्राप्रियंकरः । नरका सुरघातीं च लीलाकन्याहरो जयी ॥ १०२ ॥

ಅವನೇ ಸತ್ಯದ ಅಧಿಪತಿ; ಲಕ್ಷ್ಮಣೆಯಿಗೂ ಅಜೇಯ, ಪೂಜ್ಯನು; ಭದ್ರೆಗೆ ಪ್ರಿಯವನ್ನು ಮಾಡುವವನು; ನರಕಾಸುರನ ಸಂಹಾರಕ, ದೇವಶತ್ರುಘಾತಕ; ಮತ್ತು ಲೀಲೆಯಿಂದ ಲೀಲಾಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿ ಜಯಿಯಾದವನು.

Verse 103

मुरारिर्मदनेशोऽपि धरित्रीदुःखनाशनः । वैनतेयी स्वर्गगामी अदित्य कुंडलप्रदः ॥ १०३ ॥

ಅವನೇ ಮುರಾರಿ, ಕಾಮನೇಶನೂ ಹೌದು; ಧರಿತ್ರಿಯ ದುಃಖಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು. ವೈನತೇಯ (ಗರುಡ) ರೂಪದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತರನ್ನು ಸ್ವರ್ಗಗಾಮಿಗಳಾಗಿಸುವವನು; ಆದಿತ್ಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕುಂಡಲಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನು.

Verse 104

इंद्रार्चितो रमाकांतो वज्रिभार्याप्रपूजितः । पारिजातापहारी च शक्रमानापहारकः ॥ १०४ ॥

ಅವನು ಇಂದ್ರನಿಂದ ಅರ್ಚಿತನು, ರಮಾ (ಲಕ್ಷ್ಮೀ)ಯ ಕಾಂತನು, ವಜ್ರಧಾರಿಯ ಪತ್ನಿ (ಶಚೀ)ಯಿಂದಲೂ ಅತ್ಯಂತ ಪೂಜಿತನು. ಪಾರಿಜಾತವನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದವನು, ಶಕ್ರನ ಮಾನವನ್ನು ಹರಣ ಮಾಡಿದವನು.

Verse 105

प्रद्युम्नजनकः सांबतातो बहुसुतो विधुः । गर्गाचार्यः सत्यगतिर्धर्माधारो धारधरः ॥ १०५ ॥

ಅವನೇ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನ ಜನಕ, ಸಾಂಬನ ತಂದೆ, ಬಹುಪುತ್ರಸಂಪನ್ನ ಚಂದ್ರಸಮಾನ; ಗರ್ಗಾಚಾರ್ಯರೂಪ, ಸತ್ಯಗತಿ, ಧರ್ಮಾಧಾರ ಮತ್ತು ಧರಾಧರನು।

Verse 106

द्वारकामंडनः श्लोक्यः सुश्लोको निगमालयः । पौंड्रकप्राणहारी च काशीराजशिरोहरः ॥ १०६ ॥

ಅವನೇ ದ್ವಾರಕೆಯ ಮಣ್ಡನ, ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ತುತ್ಯ, ಶುಭಶ್ಲೋಕಸ್ವರೂಪ ಹಾಗೂ ವೇದಗಳ ಆಲಯ; ಪೌಂಡ್ರಕನ ಪ್ರಾಣಹಾರಿ, ಕಾಶೀರಾಜನ ಶಿರೋಹರನು।

Verse 107

अवैष्णवविप्रदाही सुदक्षिणभयाबहः । जरासंधविदारीं च धर्मनन्दनयज्ञकृत् ॥ १०७ ॥

ಅವನೇ ಅವೈಷ್ಣವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಪಾಪವನ್ನು ದಹಿಸುವವನು, ಯಥೋಚಿತ ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡುವವನ ಭಯಹರ; ಜರಾಸಂಧನನ್ನು ವಿದಾರಿಸಿದವನು, ಧರ್ಮನಂದನ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದವನು।

Verse 108

शिशुपालशिररश्चेदी दंतवक्रविनाशनः । विदूरथांसकः श्रीशः श्रीदो द्विविदनाशनः ॥ १०८ ॥

ಅವನೇ ಶಿಶುಪಾಲನ ಶಿರಶ್ಛೇದಕ, ದಂತವಕ್ರ ವಿನಾಶಕ, ವಿದೂರಥ ಸಂಹಾರಕ; ಶ್ರೀನಾಥ, ಶ್ರೀದಾತ ಮತ್ತು ದ್ವಿವಿದ ನಾಶಕನು।

Verse 109

रुक्मिणीमानहारी च रुक्मिणीमानवर्द्धनः । देवर्षिशापहर्ता च द्रौपदीवाक्यपालकः ॥ १०९ ॥

ಅವನೇ ರುಕ್ಮಿಣಿಯ ಮಾನಹಾರಿ, ಹಾಗೆಯೇ ರುಕ್ಮಿಣಿಯ ಮಾನವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸಿ ಕಾಪಾಡುವವನು; ದೇವರ್ಷಿಗಳ ಶಾಪಹರ, ದ್ರೌಪದಿಯ ವಾಕ್ಯಪಾಲಕನು।

Verse 110

दुर्वासो भयहाति व पांचालीस्मरणागतः । पार्थदूतः पार्थमन्त्री पार्थदुःखौधनाशनः ॥ ११० ॥

ದುರ್ವಾಸನಿಂದ ಉಂಟಾದ ಭಯವನ್ನು ಹರಿಸುವವನು, ಪಾಂಚಾಲಿ ಸ್ಮರಿಸಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಆಗಮಿಸುವವನು; ಪಾರ್ಥನ ದೂತನಾಗಿ, ಪಾರ್ಥನ ಮಂತ್ರಿಯಾಗಿ ನಿಂತು, ಪಾರ್ಥನ ದುಃಖಪ್ರವಾಹವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು।

Verse 111

पार्थमानापहारी च पार्थजीवनदायकः । पांचाली वस्त्रदाता च विश्वपालकपालकः ॥ १११ ॥

ಪಾರ್ಥನ ಅವಮಾನವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನು, ಪಾರ್ಥನಿಗೆ ಜೀವದಾನ ಮಾಡುವವನು; ಪಾಂಚಾಲಿಗೆ ವಸ್ತ್ರ ನೀಡುವವನು, ಮತ್ತು ಲೋಕಪಾಲಕರನ್ನೂ ಪಾಲಿಸುವವನು।

Verse 112

श्वेताश्वसारथिः सत्यः सत्यसाध्यो भयापहः । सत्यसंधः सत्यरतिः सत्यप्रिय उदारधीः ॥ ११२ ॥

ಶ್ವೇತ ಅಶ್ವಗಳ ಸಾರಥಿಯಾದವನು; ಸ್ವತಃ ಸತ್ಯ, ಸತ್ಯದಿಂದಲೇ ಸಾಧ್ಯ, ಭಯವನ್ನು ಹರಿಸುವವನು. ಸತ್ಯಸಂಕಲ್ಪ, ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ರತ, ಸತ್ಯಪ್ರಿಯ, ಉದಾರಬುದ್ಧಿಯವನು।

Verse 113

महासेनजयी चैव शिवसैन्यविनाशननः । बाणासुरभुजच्छेत्ता बाणबाहुवरप्रदः ॥ ११३ ॥

ಮಹಾಸೇನೆಯನ್ನು ಜಯಿಸುವವನು, ಶಿವಸೇನೆಯನ್ನು ವಿನಾಶಮಾಡುವವನು; ಬಾಣಾಸುರನ ಭುಜಗಳನ್ನು ಛೇದಿಸುವವನು, ಮತ್ತು ಕೃಪೆಯಿಂದ ವರ ನೀಡಿ ಬಾಣನಿಗೆ ಭುಜಗಳನ್ನು ಪುನಃ ನೀಡುವವನು।

Verse 114

तार्क्ष्यमानापहारी च तार्क्ष्यतेजोविवर्द्धनः । रामस्वरूपधारी च सत्यभामामुदावहः ॥ ११४ ॥

ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ (ಗರುಡ)ನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಹರಣಮಾಡಿ ಅವನ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುವವನು; ರಾಮಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸುವವನು, ಮತ್ತು ಸತ್ಯಭಾಮೆಯನ್ನು ಸಹಧರ್ಮಿಣಿಯಾಗಿ ಹೊಂದಿರುವ ಉದಾತ್ತ ಪ್ರಭು।

Verse 115

रत्नाकरजलक्रीडो व्रजलीलाप्रदर्शकः । स्वप्रतिज्ञापरिध्वंसी भीष्माज्ञापरिपालकः ॥ ११५ ॥

ರತ್ನಾಕರದ ಜಲದಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡಿಸುವವನು, ವ್ರಜಲೀಲೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವವನು; ತನ್ನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನೂ ಭಂಗಗೊಳಿಸಿ, ಭೀಷ್ಮನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವನು—ಆ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ಕೀರ್ತಿಸಬೇಕು।

Verse 116

वीरायुधहरः कालः कालिकेशो महाबलः । वर्वरीषशिरोहारी वर्वरीषशिरःप्रदः ॥ ११६ ॥

ವೀರರ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹರಣಮಾಡುವವನು—ಅವನೇ ಕಾಲ; ಕಾಲಿಕೇಶ, ಮಹಾಬಲ—ವರ್ವರೀಷನ ಶಿರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡವನು ಮತ್ತು ವರ್ವರೀಷನ ಶಿರವನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದವನು ಕೂಡ ಅವನೇ।

Verse 117

धर्मपुत्रजयी शूरदुर्योधनमदांतकः । गोपिकाप्रीतिनिर्बंधनित्यक्रीडो व्रजेश्वरः ॥ ११७ ॥

ಧರ್ಮಪುತ್ರ (ಯುಧಿಷ್ಠಿರ)ನನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನು, ಶೂರ ದುರ್ಯೋಧನನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದವನು; ಗೋಪಿಕೆಯರ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ಬಂಧಿತನಾಗಿ ನಿತ್ಯಲೀಲೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡಿಸುವವನು—ಅವನೇ ವ್ರಜೇಶ್ವರನು।

Verse 118

राधाकुंडरतिर्धन्यः सदांदोलसमाश्रितः । सदामधुवनानन्दी सदावृंदावनप्रियः ॥ ११८ ॥

ರಾಧಾಕುಂಡದಲ್ಲಿ ರತಿ ಹೊಂದಿದ ಭಕ್ತನು ಧನ್ಯನು; ಸದಾ ಆಂದೋಳ (ಊಯಲೋತ್ಸವ)ವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುವವನು, ಸದಾ ಮಧುವನದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುವವನು, ಸದಾ ವೃಂದಾವನವನ್ನು ಪ್ರಿಯವೆಂದು ಭಾವಿಸುವವನು।

Verse 119

अशोकवनसन्नद्धः सदातिलकसंगतः । सदागोवर्द्धनरतिः सदा गोकुलवल्लभः ॥ ११९ ॥

ಅಶೋಕವನದಿಂದ ಸದಾ ಸನ್ನದ್ಧನಾಗಿ, ಸದಾ ಶುಭ ತಿಲಕದಿಂದ ವಿಭೂಷಿತನಾಗಿ; ಸದಾ ಗೋವರ್ಧನದಲ್ಲಿ ರತಿ ಹೊಂದಿ, ಸದಾ ಗೋಕೂಲದ ವಲ್ಲಭ (ಪ್ರಿಯ)ನಾಗಿರುವ ಆ ಪ್ರಭು।

Verse 120

भांडीरवटसंवासी नित्यं वंशीवटस्थितः । नन्दग्रामकृतावासो वृषभानुग्रहप्रियः ॥ १२० ॥

ಅವನು ಭಾಂಡೀರವಟದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿ, ನಿತ್ಯವೂ ವಂಶೀವಟದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ; ನಂದಗ್ರಾಮವನ್ನು ತನ್ನ ನಿವಾಸವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ವೃಷಭಾನು-ಕುಲದ ಮೇಲೆ ಅನುಗ್ರಹ ತೋರಲು ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 121

गृहीतकामिनीरूपो नित्यं रासिविलासकृत् । वल्लवीजनसंगोप्ता वल्लवीजनवल्लभः ॥ १२१ ॥

ಅವನು ಪ್ರಿಯ ಕಾಮಿನಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ನಿತ್ಯ ರಾಸವಿಲಾಸ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಗೋಪಿಯರ ಸಮುದಾಯದ ರಕ್ಷಕನಾಗಿಯೂ ಗೋಪಿಯರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯ ವಲ್ಲಭನಾಗಿಯೂ ಇದ್ದಾನೆ।

Verse 122

देवशर्मकृपाकर्ता कल्पपादपसंस्थितः । शिलानुगन्धनिलयः पादचारी घनच्छविः ॥ १२२ ॥

ಅವನು ದೇವಶರ್ಮನಿಗೆ ಕೃಪೆ ಮಾಡಿದವನು, ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷದ ಕೆಳಗೆ ಸ್ಥಿತನಾಗಿರುವನು; ಸುಗಂಧಿತ ಶಿಲೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ವಾಸಿಸಿ, ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿ, ಘನಶ್ಯಾಮ ಕాంతಿಯುಳ್ಳವನು।

Verse 123

अतसीकुसुमप्रख्यः सदा लक्ष्मीकृपाकरः । त्रिपुरारिप्रियकरो ह्युग्रधन्वापराजितः ॥ १२३ ॥

ಅವನು ಅತಸೀ ಹೂವಿನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ಸದಾ ಲಕ್ಷ್ಮೀಕೃಪೆಯನ್ನು ನೀಡುವವನು; ತ್ರಿಪುರಾರಿಯ (ಶಿವನ) ಪ್ರಿಯನಾಗಿದ್ದು, ಉಗ್ರಧನ್ವಾ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಪರಾಜಿತನು।

Verse 124

षड्धुरध्वंसकर्ता च निकुंभप्राणहारकः । वज्रनाभपुरध्वंसी पौंड्रकप्राणहारकः ॥ १२४ ॥

ಅವನು ಷಡ್ಧುರನ ಸಂಹಾರಕ, ನಿಕುಂಭನ ಪ್ರಾಣಹರ; ವಜ್ರನಾಭಪುರವನ್ನು ಧ್ವಂಸ ಮಾಡಿದವನು ಮತ್ತು ಪೌಂಡ್ರಕನ ಪ್ರಾಣ ತೆಗೆದವನು।

Verse 125

बहुलाश्वप्रीतिकर्ता द्विजवर्यप्रियंकरः । शिवसंकटहारी च वृकासुरविनाशनः ॥ १२५ ॥

ಬಹುಲಾಶ್ವನಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಕರನಾದವನು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಪ್ರಿಯಕರನು, ಶಿವನ ಸಂಕಟವನ್ನು ಹರಿಸುವವನು, ವೃಕಾಸುರನನ್ನು ವಿನಾಶಗೊಳಿಸಿದವನು।

Verse 126

भृगुसत्कारकारी च शिवसात्त्विकताप्रदः । गोकर्णपूजकः सांबकुष्ठविध्वंसकारणः ॥ १२६ ॥

ಭೃಗುಮುನಿಯ ಸತ್ಕಾರವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವವನು, ಶಿವಸಮಾನ ಸಾತ್ತ್ವಿಕ ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನು ನೀಡುವವನು, ಗೋಕರ್ಣವನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು, ಸಾಂಬನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಕುಷ್ಠವಿನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣನಾದವನು।

Verse 127

वेदस्तुतो वेदवेत्ता यदुवंशविवर्द्धनः । यदुवंशविनाशी च उद्धवोद्धारकारकः ॥ १२७ ॥

ವೇದಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು, ವೇದಗಳ ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾತ, ಯದುವಂಶವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವವನು ಮತ್ತು ಅದನ್ನೇ ಲಯಗೊಳಿಸುವವನು, ಉದ್ದವನ ಉದ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಕಾರಣನಾದವನು।

Verse 128

राधा च राधिका चैव आनंदा वृषभानुजा । वृन्दावनेश्वरी पुण्या कृष्णमानसहारिणी ॥ १२८ ॥

ಅವಳು ರಾಧೆ, ರಾಧಿಕೆಯೂ ಹೌದು; ಆನಂದಸ್ವರೂಪಿಣಿ, ವೃಷಭಾನುಜಾ; ವೃಂದಾವನೇಶ್ವರಿ, ಪುಣ್ಯಮಯಿ, ಕೃಷ್ಣಮನಸ್ಸನ್ನು ಹರಣ ಮಾಡುವವಳು।

Verse 129

प्रगल्भा चतुरा कामा कामिनी हरिमोहिनी । ललिता मधुरा माध्वी किशोरी कनकप्रभा ॥ १२९ ॥

ಅವಳು ಪ್ರಗಲ್ಭೆ, ಚತುರಳೆ, ಕಾಮಸ್ವರೂಪಿಣಿ ಮತ್ತು ಕಾಮಿನಿ; ಹರಿಯನ್ನೂ ಮೋಹಿಸುವ ಮೋಹಿನಿ. ಅವಳು ಲಲಿತೆ, ಮಧುರಳೆ, ಮಾಧ್ವೀ, ಕಿಶೋರಿ, ಕನಕಪ್ರಭೆಯಿಂದ ದೀಪ್ತಳು।

Verse 130

जितचंद्रा जितमृगा जितसिंहा जितद्विपा । जितरंभा जितपिका गोविंदहृदयोद्भवा ॥ १३० ॥

ಚಂದ್ರನನ್ನೂ ಜಯಿಸಿದವಳು, ಮೃಗವನ್ನೂ ಜಯಿಸಿದವಳು, ಸಿಂಹ ಹಾಗೂ ಗಜವನ್ನೂ ಜಯಿಸಿದವಳು; ರಂಭೆಯನ್ನೂ ಕೋಗಿಲೆಯನ್ನೂ ಮೀರಿದವಳು—ಆ ದೇವಿ ಗೋವಿಂದನ ಹೃದಯದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದಳು।

Verse 131

जितबिंबा जितशुका जितपद्मा कुमारिका । श्रीकृष्णाकर्षणा देवी नित्यं युग्मस्वरूपिणी ॥ १३१ ॥

ಬಿಂಬಫಲದ ರಕ್ತಿಮೆಯನ್ನು, ಶುಕನ ಮನೋಹಾರತೆಯನ್ನು, ಪದ್ಮದ ಶೋಭೆಯನ್ನು ಮೀರಿದವಳು—ಅವಳು ನಿತ್ಯ ಕುಮಾರಿಕೆ; ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವ ದೇವಿ, ಸದಾ ಯುಗ್ಮಸ್ವರೂಪಿಣಿ।

Verse 132

नित्यं विहारिणी कांता रसिका कृष्णवल्लभा । आमोदिनी मोदवती नंदनंदनभूषिता ॥ १३२ ॥

ಅವಳು ನಿತ್ಯ ವಿಹಾರಿಣಿ, ಪ್ರಿಯ ಕಾಂತೆ, ದಿವ್ಯ ರಸದ ರಸಿಕೆ, ಕೃಷ್ಣವಲ್ಲಭೆ; ಆನಂದಸೌರಭಮಯಿ, ಮೋದವತಿ, ನಂದನಂದನನಿಂದ ಭೂಷಿತಳಾದವಳು।

Verse 133

दिव्यांबरा दिव्यहारा मुक्तामणिविभूषिता । कुञ्जप्रिया कुञ्जवासा कुञ्जनायकनायिका ॥ १३३ ॥

ಅವಳು ದಿವ್ಯಾಂಬರಧಾರಿಣಿ, ದಿವ್ಯಹಾರಧಾರಿಣಿ, ಮುತ್ತು-ಮಣಿಗಳಿಂದ ವಿಭೂಷಿತಳಾದವಳು; ಕುಂಜಪ್ರಿಯೆ, ಕುಂಜವಾಸಿನಿ, ಕುಂಜನಾಯಕನ ನಾಯಿಕೆ।

Verse 134

चारुरूपा चारुवक्त्रा चारुहेमांगदा शुभा । श्रीकृष्णवेणुसंगीता मुरलीहारिणी शिवा ॥ १३४ ॥

ಅವಳು ಚಾರುರೂಪಿಣಿ, ಚಾರುಮುಖಿಣಿ, ಶುಭಮಯಿ, ಮನೋಹರ ಸ್ವರ್ಣ ಅಂಗದಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳಾದವಳು; ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ವೇಣುನಾದಕ್ಕೆ ತಾಳಮೇಳಗೊಂಡು, ಮುರಳಿಯಿಂದ ಹೃದಯ ಹರಣ ಮಾಡುವ ಮಂಗಳಸ್ವರೂಪಿಣಿ (ಶಿವಾ)।

Verse 135

भद्रा भगवती शांता कुमुदा सुन्दरी प्रिया । कृष्णरतिः श्रीकृष्णसहचारिणी ॥ १३५ ॥

ಅವಳು ಭದ್ರಾ, ಭಗವತೀ, ಶಾಂತಾ, ಕುಮುದಾ, ಸುಂದರೀ, ಪ್ರಿಯಾ; ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣರತಿಯಾಗಿದ್ದು ಸದಾ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಸಹಚಾರಿಣಿ.

Verse 136

वंशीवटप्रियस्थाना युग्मायुग्मस्वरूपिणी । भांडीरवासिनी शुभ्रा गोपीनाथप्रिया सखी ॥ १३६ ॥

ಅವಳು ವಂಶೀವಟದ ಪ್ರಿಯಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವಳು, ಯುಗ್ಮವೂ ಅಯುಗ್ಮವೂ ಆದ ಸ್ವರೂಪಿಣಿ; ಭಾಂಡೀರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ, ಶುಭ್ರ-ಪ್ರಕಾಶಮಯಿ—ಗೋಪೀನಾಥ (ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ)ನ ಪ್ರಿಯಾ ಸಖಿ.

Verse 137

श्रुतिनिःश्वसिता दिव्या गोविंदरसदायिनी । श्रीकृष्णप्रार्थनीशाना महानन्दप्रदायिनी ॥ १३७ ॥

ಅವಳು ಶ್ರುತಿ (ವೇದ)ಯ ದಿವ್ಯ ನಿಶ್ವಾಸಸ್ವರೂಪಿಣಿ, ಗೋವಿಂದರಸವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುವವಳು; ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಈಶಾನಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮಹಾನಂದವನ್ನು ನೀಡುವವಳು.

Verse 138

वैकुंठजनसंसेव्या कोटिलक्ष्मी सुखावहा । कोटिकंदर्पलावण्या रतिकोटिरतिप्रदा ॥ १३८ ॥

ಅವಳು ವೈಕುಂಠಜನರಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಡುವವಳು, ಕೋಟಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಗಳ ಸುಖವನ್ನು ತರುವವಳು; ಕೋಟಿ ಕಂದರ್ಪರಿಗಿಂತಲೂ ಅಧಿಕ ಲಾವಣ್ಯಮಯಿ, ಕೋಟಿ-ಕೋಟಿ ರತಿಗಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದ ರತಿಯನ್ನು ನೀಡುವವಳು.

Verse 139

भक्तिग्राह्या भक्तिरूपा लावण्यसरसी उमा । ब्रह्मरुद्रादिसंराध्या नित्यं कौतूहलान्विता ॥ १३९ ॥

ಉಮಾ ಭಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ಗ್ರಾಹ್ಯಳು; ಅವಳು ಭಕ್ತಿಸ್ವರೂಪಿಣಿ, ಲಾವಣ್ಯದ ಸರಸಿಯಂತೆ. ಬ್ರಹ್ಮ, ರುದ್ರಾದಿ ದೇವರಿಂದ ನಿತ್ಯ ಆರಾಧಿತಳಾಗಿ, ಸದಾ ಕೌತೂಹಲದಿಂದ ಯುಕ್ತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

Verse 140

नित्यलीला नित्यकामा नित्यश्रृंगारभूषिता । नित्यवृन्दावनरसा नन्दनन्दनसंयुता ॥ १४० ॥

ಅವಳು ನಿತ್ಯ ದಿವ್ಯಲೀಲೆಯಲ್ಲೇ ರಮಿಸುವಳು, ನಿತ್ಯ ಪ್ರೇಮ-ಕಾಮನೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತಳಾಗಿ ಸದಾ ಪವಿತ್ರ ಶೃಂಗಾರ-ಭೂಷಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳು ನಿತ್ಯ ವೃಂದಾವನ-ರಸವನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸುತ್ತಾ ನಂದನಂದನ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಅವಿಚ್ಛಿನ್ನವಾಗಿ ಏಕವಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

Verse 141

गोपगिकामण्डलीयुक्ता नित्यं गोपालसंगता । गोरसक्षेपणी शूरा सानन्दानन्ददायिनी ॥ १४१ ॥

ಅವಳು ಗೋಪಿಕೆಯರ ಮಂಡಲಿಯೊಂದಿಗೆ ಯುಕ್ತಳಾಗಿ ನಿತ್ಯ ಗೋಪಾಲ-ಪ್ರಭುವಿನ ಸಂಗದಲ್ಲಿರುವಳು. ಗೋರಸವನ್ನು ಸುರಿಸುವಲ್ಲಿ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿನಿ; ಆನಂದ ಮತ್ತು ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ದಾನಮಾಡುವಳು.

Verse 142

महालीला प्रकृष्टा च नागरी नगचारिणी । नित्यमाघूर्णिता पूर्णा कस्तूरीतिलकान्विता ॥ १४२ ॥

ಅವಳು ಮಹಾಲೀಲೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತಳಾಗಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ; ನಾಗರೀ ಆಗಿದ್ದರೂ ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವಳು. ಅವಳು ನಿತ್ಯ ಆನಂದದಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಾ, ಸರ್ವತಃ ಪೂರ್ಣಳಾಗಿ, ಲಲಾಟದಲ್ಲಿ ಕಸ್ತೂರಿ ತಿಲಕವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾಳೆ.

Verse 143

पद्मा श्यामा मृगाक्षी च सिद्धिरूपा रसावहा । कोटिचन्द्रानना गौरी कोटिकोकिलसुस्वरा ॥ १४३ ॥

ಅವಳು ಪದ್ಮಾ, ಶ್ಯಾಮಾ, ಮೃಗಾಕ್ಷಿ; ಸಿದ್ಧಿರೂಪಿಣಿ ಮತ್ತು ರಸಾವಹಿಣಿ. ಅವಳ ಮುಖ ಕೋಟಿ ಚಂದ್ರರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ; ಅವಳು ಗೌರೀರೂಪಿಣಿ, ಅವಳ ಧ್ವನಿ ಕೋಟಿ ಕೋಗಿಲೆಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಮಧುರವಾಗಿದೆ.

Verse 144

शीलसौंदर्यनिलया नन्दनन्दनलालिता । अशोकवनसंवासा भांडीरवनसङ्गता ॥ १४४ ॥

ಅವಳು ಶೀಲ ಮತ್ತು ಸೌಂದರ್ಯದ ನಿವಾಸಸ್ಥಾನ; ನಂದನಂದನನಿಗೆ ಲಲಿತೆಯಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳು ಅಶೋಕವನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವಳು, ಭಾಂಡೀರವನದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

Verse 145

कल्पद्रुमतलाविष्टा कृष्णा विश्वा हरिप्रिया । अजागम्या भवागम्या गोवर्द्धनकृतालया ॥ १४५ ॥

ಅವಳು ಕಲ್ಪದ್ರುಮದ ತಳದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವಳು; ಶ್ಯಾಮವರ್ಣೆ, ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿನಿ, ಹರಿಪ್ರಿಯೆ. ಅಜನ್ಮರಿಗೆ (ಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ) ಅಗಮ್ಯಳಾದರೂ, ಭವಬಂಧನದಲ್ಲಿರುವ ಜೀವರಿಗೆ ಗಮ್ಯಳು; ಗೋವರ್ಧನದಲ್ಲಿ ಕೃತಾಲಯವಿರುವಳು.

Verse 146

यमुनातीरनिलया शश्वद्गोविंदजल्पिनी । शश्वन्मानवती स्निग्धा श्रीकृष्णपरिवन्दिता ॥ १४६ ॥

ಅವಳು ಯಮುನಾ ತೀರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವಳು; ಸದಾ ಗೋವಿಂದನ ನಾಮಜಪ ಮಾಡುವಳು. ಮಾನವರ ಮೇಲೆ ನಿರಂತರ ಕರುಣೆಯುಳ್ಳ, ಸ್ನಿಗ್ಧ ಸ्नेಹಪೂರ್ಣಳಾಗಿ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಪರಿವಂದಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

Verse 147

कृष्णस्तुता कृष्णवृता श्रीकृष्णहृदयालया । देवद्रुमफला सेव्या वृन्दावनरसालया ॥ १४७ ॥

ಅವಳು ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಸ್ತುತಳಾದವಳು, ಕೃಷ್ಣವೃತಳಾದವಳು, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವಳು. ದೇವದ್ರುಮದ ಫಲದಂತೆ ಸೇವ್ಯಳಾಗಿದ್ದು, ವೃಂದಾವನದ ಅಮೃತರಸದ ಆಲಯವೇ ಆಗಿದ್ದಾಳೆ.

Verse 148

कोटितीर्थमयी सत्या कोटितीर्थफलप्रदा । कोटियोगसुदुष्प्राप्या कोटियज्ञदुराश्रया ॥ १४८ ॥

ಸತ್ಯವು ಕೋಟಿ ತೀರ್ಥಗಳ ಸಾರರೂಪ; ಕೋಟಿ ತೀರ್ಥಫಲವನ್ನು ನೀಡುವದು. ಅದು ಕೋಟಿ ಯೋಗಗಳಿಗಿಂತಲೂ ದುಷ್ಪ್ರಾಪ್ಯ, ಮತ್ತು ಕೋಟಿ ಯಜ್ಞಗಳಿಗಿಂತಲೂ ದುರ್ಲಭ ಆಶ್ರಯವಾಗಿದೆ.

Verse 149

मनसा शशिलेखा च श्रीकोटिसुभगाऽनघा । कोटिमुक्तसुखा सौम्या लक्ष्मीकोटिविलासिनी ॥ १४९ ॥

ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅವಳು ಶಶಿಲೇಖೆ—ನಿರ್ಮಲ, ಕೋಟಿ ಶ್ರೀರೂಪಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಸುಭಗ. ಅವಳು ಸೌಮ್ಯೆ, ಕೋಟಿ ಮುಕ್ತಿಗಳ ಸುಖವನ್ನು ನೀಡುವಳು; ಕೋಟಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಗಳ ವೈಭವದಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುವಳು.

Verse 150

तिलोत्तमा त्रिकालस्था त्रिकालज्ञाप्यधीश्वरी । त्रिवेदज्ञा त्रिलोकज्ञा तुरीयांतनिवासिनी ॥ १५० ॥

ಅವಳು ತಿಲೋತ್ತಮಾ; ತ್ರಿಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿ, ತ್ರಿಕಾಲಜ್ಞೆ ಹಾಗೂ ಪರಮ ಅಧೀಶ್ವರಿ. ಅವಳು ತ್ರಿವೇದಜ್ಞೆ, ತ್ರಿಲೋಕಜ್ಞೆ; ತುರೀಯದ ಅಂತಃಸತ್ತೆಯಲ್ಲಿ ನಿವಾಸಿನಿ.

Verse 151

दुर्गाराध्या रमाराध्या विश्वाराध्या चिदात्मिका । देवाराध्या पराराध्या ब्रह्माराध्या परात्मिका ॥ १५१ ॥

ಅವಳು ದುರ್ಗಾರೂಪದಲ್ಲಿ ಆರಾಧ್ಯೆ, ರಮಾ (ಲಕ್ಷ್ಮೀ) ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ಆರಾಧ್ಯೆ. ಅವಳು ವಿಶ್ವರೂಪವಾಗಿ ಪೂಜ್ಯೆ ಮತ್ತು ಚಿದಾತ್ಮಿಕೆ. ದೇವರಿಂದ ಆರಾಧಿತೆ, ಪರಮಾರಾಧ್ಯೆ; ಬ್ರಹ್ಮರೂಪದಲ್ಲಿ ಆರಾಧ್ಯೆ ಮತ್ತು ಪರಾತ್ಮಿಕೆ.

Verse 152

शिवाराध्या प्रेमसाध्या भक्ताराध्या रसात्मिका । कृष्णप्राणार्पिणी भामा शुद्धप्रेमविलासिनी ॥ १५२ ॥

ಭಾಮಾ ಶಿವನಿಗೂ ಆರಾಧ್ಯೆ; ಪ್ರೇಮದಿಂದ ಸಾಧ್ಯೆ, ಭಕ್ತರಿಂದ ಪೂಜ್ಯೆ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿರಸದ ಸ್ವರೂಪಿಣಿ. ಅವಳು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣ ಅರ್ಪಿಸುವವಳು; ಶುದ್ಧಪ್ರೇಮದ ಲೀಲೆಯಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುವವಳು.

Verse 153

कृष्णाराध्या भक्तिसाध्या भक्तवृन्दनिषेविता । विश्वाधारा कृपाधारा जीवधारातिनायिका ॥ १५३ ॥

ಅವಳು ಕೃಷ್ಣಸಂಬಂಧದಿಂದ ಆರಾಧ್ಯೆ; ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಾಧ್ಯೆ; ಭಕ್ತವೃಂದಗಳಿಂದ ನಿಷೇವಿತೆ. ಅವಳು ವಿಶ್ವಾಧಾರ, ಕೃಪಾಧಾರ; ಜೀವಗಳ ಪ್ರಾಣಧಾರಣೆಗೆ ಪರಮ ನಾಯಕಿ.

Verse 154

शुद्धप्रेममयी लज्जा नित्यसिद्धा शिरोमणिः । दिव्यरूपा दिव्यभोगा दिव्यवेषा मुदान्विता ॥ १५४ ॥

ಶುದ್ಧಪ್ರೇಮಮಯ ಲಜ್ಜೆ ನಿತ್ಯಸಿದ್ಧೆ ಮತ್ತು ಶಿರೋಮಣಿ. ಅವಳ ರೂಪ ದಿವ್ಯ, ಭೋಗ ದಿವ್ಯ, ವೇಷ ದಿವ್ಯ, ಮತ್ತು ಅವಳು ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿರುವಳು.

Verse 155

दिव्यांगनावृन्दसारा नित्यनूतनयौवना । परब्रह्मावृता ध्येया महारूपा महोज्ज्वला ॥ १५५ ॥

ಅವಳು ದಿವ್ಯ ಅಪ್ಸರಾವೃಂದದ ಸಾರ, ನಿತ್ಯ ನೂತನ ಯೌವನಯುತಳು. ಪರಬ್ರಹ್ಮದಿಂದ ಆವೃತಳಾಗಿ ಧ್ಯೇಯಳು—ಮಹಾರೂಪಿಣಿ, ಮಹೋಜ್ಜ್ವಲಳು.

Verse 156

कोटिसूर्यप्रभा कोटिचन्द्रबिंबाधिकच्छविः । कोमलामृतवागाद्या वेदाद्या वेददुर्लभा ॥ १५६ ॥

ಅವಳ ಪ್ರಭೆ ಕೋಟಿ ಸೂರ್ಯರಂತೆ, ಅವಳ ಕಾಂತಿ ಕೋಟಿ ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರರ ಬಿಂಬಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಅಧಿಕ. ಅವಳ ವಾಣಿ ಕೋಮಲ, ಅಮೃತಮಯ; ಅವಳು ಆದ್ಯೆ, ವೇದಮೂಲ—ಆದರೂ ವೇದಗಳಿಂದಲೂ ದುರ್ಲಭ.

Verse 157

कृष्णासक्ता कृष्णभक्ता चन्द्रावलिनिषेविता । कलाषोडशसंपूर्णा कृष्णदेहार्द्धधारिणी ॥ १५७ ॥

ಅವಳು ಕೃಷ್ಣಾಸಕ್ತಳು, ಕೃಷ್ಣಭಕ್ತಳು; ಚಂದ್ರಾವಲಿಯಿಂದ ನಿಷೇವಿತಳು. ಷೋಡಶಕಲೆಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ, ಕೃಷ್ಣದೇಹಾರ್ಧವನ್ನು ಧರಿಸುವಳು.

Verse 158

कृष्णबुद्धिः कृष्णसाराकृष्णरूपविहारिणी । कृष्णकान्ता कृष्णधना कृष्णमोहनकारिणी ॥ १५८ ॥

ಅವಳ ಬುದ್ಧಿ ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರ; ಅವಳ ಸಾರ ಕೃಷ್ಣನೇ; ಕೃಷ್ಣರೂಪದಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುವಳು. ಅವಳು ಕೃಷ್ಣಕಾಂತೆ, ಕೃಷ್ಣನೇ ಅವಳ ಧನ, ಕೃಷ್ಣದ್ವಾರಾ ಮೋಹನ ಮಾಡುವಳು.

Verse 159

कृष्णदृष्टिः कृष्णगोत्री कृष्णदेवी कुलोद्वहा । सर्वभूतस्थितावात्मा सर्वलोकनमस्कृता ॥ १५९ ॥

ಅವಳ ದೃಷ್ಟಿ ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರ; ಅವಳು ಕೃಷ್ಣಗೋತ್ರಿಣಿ, ಕೃಷ್ಣದೇವಿ, ಕುಲೋದ್ವಹಿಣಿ. ಅವಳ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪ ಸರ್ವಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತ, ಸರ್ವಲೋಕಗಳು ಅವಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 160

कृष्णदात्री प्रेमधात्री स्वर्णगात्री मनोरमा । नगधात्री यशोठात्री महादेवी शुभंकरी ॥ १६० ॥

ಕೃಷ್ಣದಾತ್ರೀ, ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಪೋಷಿಸುವವಳು, ಸ್ವರ್ಣದೇಹಿ ಮನೋಹರಿ; ಪರ್ವತಧಾರಿಣಿ, ಯಶೋಧಾರಿಣಿ—ಆ ಮಹಾದೇವಿ ಶುಭವನ್ನು ತರುವವಳು।

Verse 161

श्रीशेषदेवजननी अवतारगणप्रसूः । उत्पलांकारविंदांका प्रसादांका द्वितीयका ॥ १६१ ॥

ಶ್ರೀ—ಶೇಷದೇವನ ಜನನಿ, ಅವತಾರಗಣಗಳ ಪ್ರಸೂತಿ; ಉತ್ಪಲಾಂಕಾ, ಅರವಿಂದಾಂಕಾ, ಪ್ರಸಾದಾಂಕಾ ಎಂಬ ನಾಮಗಳಿಂದಲೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧ—ಈ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಎರಡನೆಯದು।

Verse 162

रथांका कुंजरांका च कुंडलांकपदस्थिता । छत्रांका विद्युदंका च पुष्पमालांकितापि च ॥ १६२ ॥

ರಥದ ಚಿಹ್ನೆಯೂ, ಕುಂಜರ (ಆನೆ) ಚಿಹ್ನೆಯೂ ಹೊಂದಿದವಳು; ಕುಂಡಲ-ಚಿಹ್ನಿತ ಪಾದಮುದ್ರೆಯ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಿತಳಾದವಳು; ಛತ್ರಚಿಹ್ನ, ವಿದ್ಯುಚ್ಚಿಹ್ನ ಹೊಂದಿ, ಪುಷ್ಪಮಾಲೆಯಿಂದಲೂ ಅಲಂಕರಿತಳಾದವಳು।

Verse 163

दंडांका मुकुटांका च पूर्णचन्द्रा शुकांकिता । कृष्णात्रहारपाका च वृन्दाकुंजविहारिणी ॥ १६३ ॥

ದಂಡಚಿಹ್ನ ಮತ್ತು ಮುಕುಟಚಿಹ್ನ ಹೊಂದಿದವಳು; ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರಚಿಹ್ನಿತಳೂ ಶುಕಚಿಹ್ನಿತಳೂ; ಕೃಷ್ಣವಸ್ತ್ರಧಾರಿಣಿ, ತಾರಕಹಾರಧಾರಿಣಿ, ವೃಂದೆಯ ಕುಂಜಗಳಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುವವಳು।

Verse 164

कृष्णप्रबोधनकरी कृष्णशेषान्नभोजिनी । पद्मकेसरमध्यस्था संगीतागमवेदिनी ॥ १६४ ॥

ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಪ್ರಬೋಧಿಸುವವಳು; ಕೃಷ್ಣನ ಶೇಷಾನ್ನವನ್ನು ಭುಂಜಿಸುವವಳು; ಪದ್ಮದ ಕೇಸರಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವಳು; ಸಂಗೀತಾಗಮವನ್ನು ತಿಳಿದವಳು।

Verse 165

कोटिकल्पांतभ्रूभंगा अप्राप्तप्रलयाच्युता । सर्वसत्त्वनिधिः पद्मशंखादिनिधिसेविता ॥ १६५ ॥

ಕೋಟಿಕಲ್ಪಾಂತದಲ್ಲಿಯೂ ಅವಳ ಭ್ರೂಭಂಗ ಉಂಟಾಗದು; ಪ್ರಳಯ ಇನ್ನೂ ಬಾರದಿದ್ದರೂ ಅವಳು ಅಚ್ಯುತವಾಗಿ, ಅಚಲವಾಗಿ ನಿಂತಿರುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಸರ್ವಸತ್ತ್ವಗಳ ನಿಧಿ; ಪದ್ಮ-ಶಂಖಾದಿ ದಿವ್ಯನಿಧಿಗಳಿಂದ ಸೇವಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

Verse 166

अणिमादिगुणैश्वर्या देववृन्दविमोहिनी । सस्वानन्दप्रदा सर्वा सुवर्णलतिकाकृतिः ॥ १६६ ॥

ಅಣಿಮಾದಿ ಗುಣೈಶ್ವರ್ಯಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತಳಾದ ಅವಳು ದೇವವೃಂದವನ್ನೂ ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತನ್ನ ಸ್ವಾನಂದವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾಳೆ; ಅವಳ ರೂಪವು ಸ್ವರ್ಣಲತಿಕೆಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 167

कृष्णाभिसारसंकेता मालिनी नृत्यपंडिता । गोपीसिंधुसकाशाह्वां गोपमंडपशोभिनी ॥ १६७ ॥

ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ನಿಶ್ಚಿತ ಸಂಕೇತ ಹೊಂದಿದವಳು; ಮಾಲಿನಿ—ನೃತ್ಯಪಂಡಿತೆ. ‘ಗೋಪೀ-ಸಿಂಧು-ಸಕಾಶಾ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತಳಾದವಳು; ಗೋಪಮಂಡಪವನ್ನು ಶೋಭಿಸುವವಳು.

Verse 168

श्रीकृष्णप्रीतिदा भीता प्रत्यंगपुलकांचिता । श्रीकृष्णालिंगनरता गोविंदविरहाक्षमा ॥ १६८ ॥

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ ನೀಡುವವಳು; ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುವವಳು; ಪ್ರತಿಯಂಗದಲ್ಲೂ ರೋಮಾಂಚದಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳಾದವಳು. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ आलಿಂಗನಕ್ಕೆ ಸದಾ ರತಳಾದವಳು; ಗೋವಿಂದನ ವಿರಹವನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರದವಳು.

Verse 169

अनंतगुणसंपन्ना कृष्णकीर्तनलालसा । बीजत्रयमयी मूर्तिः कृष्णानुग्रहवांछिता ॥ १६९ ॥

ಅನಂತ ಗುಣಗಳಿಂದ ಸಂಪನ್ನಳಾದ ಅವಳು ಕೃಷ್ಣಕೀರ್ತನಕ್ಕೆ ಲಾಲಸೆಯುಳ್ಳವಳು. ಅವಳು ಬೀಜತ್ರಯಮಯೀ ಮೂರ್ತಿ; ಕೃಷ್ಣನ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಬಯಸುವವಳು.

Verse 170

विमलादिनिषेव्या च ललिताद्यार्चिता सती । पद्मवृन्दस्थिता हृष्टा त्रिपुरापरिसेविता ॥ १७० ॥

ವಿಮಲಾ ಮೊದಲಾದ ದೇವಿಯರು ಅವಳನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ; ಲಲಿತಾ ಮೊದಲಾದವರು ಆ ಸತೀದೇವಿಯನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪದ್ಮವೃಂದದ ಮಧ್ಯೆ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿ ಅವಳು ಹರ್ಷಿತಳಾಗಿರುತ್ತಾಳೆ; ತ್ರಿಪುರಾ ನಿತ್ಯವೂ ಅವಳ ಪರಿಚರ್ಯೆ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.

Verse 171

वृन्तावत्यर्चिता श्रद्धा दुर्ज्ञेया भक्तवल्लभा । दुर्लभा सांद्रसौख्यात्मा श्रेयोहेतुः सुभोगदा ॥ १७१ ॥

ವೃಂತಾವತಿಯಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ ಆ ಶ್ರದ್ಧೆ ದುರ್ಜ್ಞೇಯ, ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅತಿಪ್ರಿಯ, ಮತ್ತು ದುರ್ಲಭ. ಅದರ ಸ್ವರೂಪ ಘನಸೌಖ್ಯಾನಂದಮಯ; ಅದು ಪರಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿ ಶುಭ ಭೋಗಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 172

सारंगा शारदा बोधा सद्वृंदावनचारिणी । ब्रह्मानन्दा चिदानन्दा ध्यानान्दार्द्धमात्रिका ॥ १७२ ॥

ಅವಳು ಸಾರಂಗಾ, ಅವಳು ಶಾರದಾ, ಅವಳು ಬೋಧಾರೂಪಿಣಿ; ಸದು ವೃಂದಾವನದಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುವಳು. ಅವಳು ಬ್ರಹ್ಮಾನಂದ, ಚಿದಾನಂದ; ಧ್ಯಾನಜನ್ಯಾನಂದದ ಅರ್ಧಮಾತ್ರಾ-ಸ್ವರೂಪಿಣಿ.

Verse 173

गंधर्वा सुरतज्ञा च गोविंदप्राणसंगमा । कृष्णांगभूषणा रत्नभूषणा स्वर्णभूषिता ॥ १७३ ॥

ಅವಳು ಗಂಧರ್ವೀ, ಸುರತಕಲೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣಳು; ಅವಳ ಪ್ರಾಣ ಗೋವಿಂದನೊಡನೆ ಏಕವಾಗಿದೆ. ಅವಳು ಕೃಷ್ಣನ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತಾಳೆ; ರತ್ನಗಳಿಂದ ಭೂಷಿತಳಾಗಿ, ಸ್ವರ್ಣಾಭರಣಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುತ್ತಾಳೆ.

Verse 174

श्रीकृष्णहृदयावासमुक्ताकनकनालि का । सद्रत्नकंकणयुता श्रीमन्नीलगिरिस्थिता ॥ १७४ ॥

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವಳು, ಮುತ್ತು-ಚಿನ್ನದ ಹಾರದಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳಾದವಳು; ಶ್ರೇಷ್ಠ ರತ್ನಖಚಿತ ಕಂಕಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಶ್ರೀಮಾನ್ ನೀಲಗಿರಿಯಲ್ಲಿ ವಿರಾಜಿಸುವಳು.

Verse 175

स्वर्णनूपुरसंपन्ना स्वर्णकिंकिणिमंडिता । अशेषरासकुतुका रंभोरूस्तनुमध्यमा ॥ १७५ ॥

ಸ್ವರ್ಣ ನೂಪುರಗಳಿಂದ ಸಂಪನ್ನಳಾಗಿ, ಸ್ವರ್ಣ ಕಿಂಕಿಣಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳಾಗಿ; ಅವಳು ಸಮಸ್ತ ರಾಸಕ್ರೀಡೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ಸುಕಳಾಗಿ, ರಂಭೆಯಂತೆಯೇ ಊರುಗಳೂ ಸಣ್ಣ ನಡುಮೆಯೂಳ್ಳವಳಾಗಿದ್ದಳು।

Verse 176

पराकृतिः पररानन्दा परस्वर्गविहारिणी । प्रसूनकबरी चित्रा महासिंदूरसुन्दरी ॥ १७६ ॥

ಅವಳು ಪರಾತ್ಪರ ಸ್ವಭಾವದವಳು, ಪರಮಾನಂದದಲ್ಲಿ ರಮಿಸುವವಳು, ಪರಮ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುವವಳು. ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಅವಳ ಕಬರಿ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ; ಮಹಾ ಸಿಂಧೂರದಿಂದ ಅತಿಸುಂದರಿಯಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 177

कैशोरवयसा बाला प्रमदाकुलशेखरा । कृष्णाधरसुधा स्वादा श्यामप्रेमविनोदिनी ॥ १७७ ॥

ಕೈಶೋರ ವಯಸ್ಸಿನ ಬಾಲೆ, ಪ್ರೇಮಾತುರ ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಶಿರೋಮಣಿ; ಕೃಷ್ಣನ ಅಧರಸुधೆಯಂತೆ ಮಧುರಳಾಗಿ, ಅವಳು ಶ್ಯಾಮಸುಂದರನ ಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿ ವಿನೋದಿಸುತ್ತಾಳೆ।

Verse 178

शिखिपिच्छलसच्चूडा स्वर्णचंपकभूषिता । कुंकुमालक्तकस्तूरीमंडिता चापराजिता ॥ १७८ ॥

ನವಿಲುಪಿಚ್ಛದ ಸುಂದರ ಚೂಡೆಯಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳಾಗಿ, ಸ್ವರ್ಣ ಚಂಪಕಾಭರಣಗಳಿಂದ ಭೂಷಿತಳಾಗಿ; ಕುಂಕುಮ, ಆಲಕ್ತಕ, ಕಸ್ತೂರಿಯಿಂದ ಮಂಡಿತಳಾಗಿ—ಅವಳು ಅಪರಾಜಿತೆಯಂತೆ ಅಜೇಯವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದಳು।

Verse 179

हेमहरान्वितापुष्पा हाराढ्या रसवत्यपि । माधुर्य्यमधुरा पद्मा पद्महस्ता सुविश्रुता ॥ १७९ ॥

ಅವಳು ಹೇಮಹಾರಗಳು ಹಾಗೂ ಪುಷ್ಪಾಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತಳಾಗಿ, ಹಾರಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಸಮೃದ್ಧಳಾಗಿ, ರಸವತಿಯಾಗಿಯೂ ಇದ್ದಾಳೆ. ಮಾಧುರ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಮಾಧುರ್ಯಸ್ವರೂಪಿಣಿ—ಅವಳು ಪದ್ಮಾ, ಪದ್ಮಹಸ್ತಾ, ಸರ್ವತ್ರ ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ।

Verse 180

भ्रूभंगाभंगकोदंडकटाक्षशरसंधिनी । शेषदेवाशिरस्था च नित्यस्थलविहारिणी ॥ १८० ॥

ಭ್ರೂಭಂಗ-ಅಭಂಗ ಮಾತ್ರದಿಂದ ಅಖಂಡ ಕೋದಂಡದಲ್ಲಿ ಕಟಾಕ್ಷಶರಗಳನ್ನು ಸಂಧಾನಿಸುವವಳು; ಶೇಷದೇವನ ಶಿರಸ್ಸುಗಳ ಮೇಲೆ ವಿರಾಜಿಸುವವಳು; ತನ್ನ ನಿತ್ಯಧಾಮದಲ್ಲಿ ಸದಾ ವಿಹರಿಸುವವಳು.

Verse 181

कारुण्यजलमध्यस्था नित्यमत्ताधिरोहिणी । अष्टभाषवती चाष्टनायिका लक्षणान्विता ॥ १८१ ॥

ಕರುಣಾಜಲದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವಳು; ಭಾವವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮತ್ತಗಜದ ಮೇಲೆ ನಿತ್ಯವೂ ಅಧಿರೂಢಳಾಗಿರುವವಳು; ಅಷ್ಟಭಾಷೆಗಳನ್ನೂ, ಅಷ್ಟನಾಯಿಕಾ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವವಳು.

Verse 182

सुनूतिज्ञा श्रुतिज्ञा च सर्वज्ञा दुःखहारिणी । रजोगुणेश्वरी चैव जरच्चंद्रनिभानना ॥ १८२ ॥

ಅವಳು ಸುನೀತಿ-ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವಳು, ಶ್ರುತಿ-ವೇದಜ್ಞೆ, ಸರ್ವಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ದುಃಖಹಾರಿಣಿ. ಅವಳು ರಜೋಗುಣದ ಅಧೀಶ್ವರಿ; ಅವಳ ಮುಖ ಜರಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 183

केतकीकुसुमाभासा सदा सिंधुवनस्थिता । हेमपुष्पाधिककरा पञ्चशक्तिमयी हिता ॥ १८३ ॥

ಅವಳು ಕೇತಕೀ ಹೂವಿನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವಳು, ಸದಾ ಸಿಂಧುವನದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವಳು. ಅವಳ ಕೈಗಳು ಹೇಮಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತ; ಅವಳು ಹಿತಕಾರಿಣಿ ಮತ್ತು ಪಂಚಶಕ್ತಿಮಯಿ.

Verse 184

स्तनकुभी नराढ्या च क्षीणापुण्या यशस्वनी । वैराजसूयजननी श्रीशा भुवनमोहिनी ॥ १८४ ॥

ಅವಳು ಸ್ತನಕುಂಭಗಳಿಂದ ಶೋಭಿತಳು, ನರಸಮೂಹದಿಂದ ಅಲಂಕರಿತಳು; ಪುಣ್ಯ ಕ್ಷೀಣವಾದರೂ ಯಶಸ್ವಿನಿ. ಅವಳು ವೈರಾಜ-ಸೂಯ ರಾಜರ ಜನನಿ, ಶ್ರೀಯ ಅಧೀಶ್ವರಿ, ಭುವನಮೋಹಿನಿ.

Verse 185

महाशोभा महामाया महाकांतिर्महास्मृतिः । महामोहा महाविद्या महाकीर्तिंर्महारतिः ॥ १८५ ॥

ಅವಳು ಮಹಾಶೋಭೆ, ಮಹಾಮಾಯೆ, ಮಹಾಕಾಂತಿ, ಮಹಾಸ್ಮೃತಿ. ಅವಳು ಮಹಾಮೋಹ, ಮಹಾವಿದ್ಯೆ, ಮಹಾಕೀರ್ತಿ ಮತ್ತು ಮಹಾರತಿ (ಭಕ್ತಿ-ಆನಂದ) ಸ್ವರೂಪಿಣಿ.

Verse 186

महाधैर्या महावीर्या महाशक्तिर्महाद्युतिः । महागौरी महासंपन्महाभोगविलासिनी ॥ १८६ ॥

ಅವಳು ಮಹಾಧೈರ್ಯ, ಮಹಾವೀರ್ಯ ಹೊಂದಿದವಳು; ಮಹಾಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮಹಾದ್ಯುತಿ ಯುತಳು. ಅವಳು ಮಹಾಗೌರಿ, ಮಹಾಸಂಪನ್ನೆ, ಮಹಾಭೋಗವಿಲಾಸಿನಿ.

Verse 187

समया भक्तिदाशोका वात्सल्यरसदायिनी । सुहृद्भक्तिप्रदा स्वच्छा माधुर्यरसवर्षिणी ॥ १८७ ॥

ಅವಳು ಸಮಯಾ (ಯೋಗ್ಯಕಾಲಾನುಗ್ರಹಿಣಿ), ಭಕ್ತಿದಾತ್ರಿ, ಶೋಕಹಾರಿಣಿ. ಅವಳು ವಾತ್ಸಲ್ಯರಸವನ್ನು ನೀಡುವಳು, ಸುಹೃದ್ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರದಾನಿಸುವಳು, ಸ್ವಚ್ಛಳಾಗಿ, ಮಾಧುರ್ಯರಸವನ್ನು ಸುರಿಸುವಳು.

Verse 188

भावभक्तिप्रदा शुद्धप्रेमभक्तिविधायिनी । गोपरामाभिरामा च क्रीडारामा परेश्वरी ॥ १८८ ॥

ಅವಳು ಭಾವಭಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವಳು, ಶುದ್ಧ ಪ್ರೇಮಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವಳು. ಅವಳು ಗೋಪಿರಮೆಯರಲ್ಲಿ ಅತಿರಮಣೀಯೆ, ರಾಮಪ್ರಿಯೆ, ಕ್ರೀಡಾರಾಮಾ ಪರೇಶ್ವರಿ.

Verse 189

नित्यरामा चात्मरामा कृष्णरामा रमेश्वरी । एकानैकजगद्व्याप्ता विश्वलीलाप्रकाशिनी ॥ १८९ ॥

ಅವಳು ನಿತ್ಯರಾಮಾ ಮತ್ತು ಆತ್ಮರಾಮಾ; ಅವಳು ಕೃಷ್ಣರಾಮಾ ಹಾಗೂ ರಮೇಶ್ವರಿ (ಶ್ರೀಯ ಅಧೀಶ್ವರಿ). ಅವಳು ಏಕಳಾಗಿದ್ದರೂ ಅನೇಕ ಜಗತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿ, ಸಮಸ್ತ ವಿಶ್ವಲೀಲೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಗೊಳಿಸುವಳು.

Verse 190

सरस्वतीशा दुर्गेशा जगदीशा जगद्विधिः । विष्णुवंशनिवासा च विष्णुवंशसमुद्भवा ॥ १९० ॥

ಅವಳು ಸರಸ್ವತೀಶ್ವರಿ, ದುರ್ಗಾಧೀಶ್ವರಿ, ಜಗದೀಶ್ವರಿ ಹಾಗೂ ಜಗದ್ವಿಧಾತ್ರಿ; ಅವಳು ವಿಷ್ಣುವಂಶದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವಳು, ವಿಷ್ಣುವಂಶದಿಂದಲೇ ಉದ್ಭವಿಸಿದವಳು.

Verse 191

विष्णुवंशस्तुता कर्त्री विष्णुवंशावनी सदा । आरामस्था वनस्था च सूर्य्यपुत्र्यवगाहिनी ॥ १९१ ॥

ಅವಳು ವಿಷ್ಣುವಂಶವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವ ಸ್ತೋತ್ರಗಳ ಕರ್ತ್ರೀ, ಸದಾ ವಿಷ್ಣುವಂಶದ ರಕ್ಷಕಿ. ಅವಳು ಉದ್ಯಾನಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅರಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವಾಸಿಸುವವಳು; ಸೂರ್ಯಪುತ್ರಿ ಅವಗಾಹನ ಮಾಡಿದಳೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಪವಿತ್ರ ಧಾರೆ.

Verse 192

प्रीतिस्था नित्ययंत्रस्था गोलोकस्था विभूतिदा । स्वानुभूतिस्थिता व्यक्ता सर्वलोकनिवासिनी ॥ १९२ ॥

ಅವಳು ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿ, ನಿತ್ಯಯಂತ್ರದಲ್ಲಿ (ಶಾಶ್ವತ ನಿಯಮದಲ್ಲಿ) ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಳಾಗಿ, ಗೋಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವಳು ಹಾಗೂ ವಿಭೂತಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವಳು. ಸ್ವಾನುಭೂತಿಯಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ಅವಳು ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದ್ದು, ಸರ್ವಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ನಿವಾಸಿಸುವಳು.

Verse 193

अमृता ह्यद्भुता श्रीमन्नारायणसमीडिता । अक्षरापि च कूटस्था महापुरुषसंभवा ॥ १९३ ॥

ಅವಳು ಅಮೃತಸ್ವರೂಪಿಣಿ, ಅದ್ಭುತಳಾಗಿ ಶ್ರೀಮಾನ್ ನಾರಾಯಣನಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟವಳು. ಅವಳು ಅಕ್ಷರೆಯೂ ಕೂಟಸ್ಥೆಯೂ (ಅಚಲ) ಆಗಿ, ಮಹಾಪುರುಷನಿಂದ ಸಂಭವಿಸಿದವಳು.

Verse 194

औदार्यभावसाध्या च स्थूलसूक्ष्मातिरूपिणी । शिरीषपुष्पमृदुला गांगेयमुकुरप्रभा ॥ १९४ ॥

ಅವಳು ಔದಾರ್ಯಭಾವದಿಂದ ಸಾಧ್ಯಳಾಗಿ, ಸ್ಥೂಲ-ಸೂಕ್ಷ್ಮ-ಅತಿರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವಳು. ಶಿರೀಷಪುಷ್ಪದಂತೆ ಮೃದುಳಾಗಿ, ಗಂಗಾಜನ್ಯ ಮುಕುರುವಿನ ಪ್ರಭೆಯಂತೆ ದೀಪ್ತಳಾಗಿರುವಳು.

Verse 195

नीलोत्पलजिताक्षी च सद्रत्नकवरान्विता । प्रेमपर्यकनिलया तेजोमंडलमध्यगा ॥ १९५ ॥

ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ನೀಲಕಮಲವನ್ನೂ ಮೀರಿದವು; ಅವಳು ಶ್ರೇಷ್ಠ ರತ್ನಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತಳಾಗಿದ್ದಳು. ಪ್ರೇಮಪರ್ಯಂಕದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಾಗಿ, ತೇಜೋಮಂಡಲದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿರಾಜಿಸಿದಳು।

Verse 196

कृष्णांगगोपनाऽभेदा लीलावरणनायिका । सुधासिंधुसमुल्लासामृतास्यंदविधायिनी ॥ १९६ ॥

ಅವಳು ಕೃಷ್ಣಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಗೋಪ್ಯಗೊಳಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಭೇದಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ; ಲೀಲಾವರಣದ ನಾಯಕಿ. ಅವಳು ಸುಧಾಸಿಂಧುವನ್ನು ಉಕ್ಕಿಸಿ, ಅಮೃತಧಾರೆಗಳನ್ನು ಹರಿಸುವವಳು।

Verse 197

कृष्णचित्ता रासचित्ता प्रेमचित्ता हरिप्रिया । अचिंतनगुणग्रामा कृष्णलीला मलापहा ॥ १९७ ॥

ಅವಳ ಚಿತ್ತ ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರ, ರಾಸದಲ್ಲಿ ಲೀನ, ಪ್ರೇಮದಿಂದ ತುಂಬಿದದು—ಅವಳು ಹರಿಗೇ ಅತಿ ಪ್ರಿಯಳು. ಅವಳು ಅಚಿಂತ್ಯ ಗುಣಗಳ ನಿಧಿ; ಕೃಷ್ಣಲೀಲೆ ಮಲವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 198

राससिंधुशशांका च रासमंडलमंडीनी । नतव्रता सिंहरीच्छा सुमीर्तिः सुखंदिता ॥ १९८ ॥

ಅವಳ ನಾಮಗಳು—ರಾಸಸಿಂಧುಶಶಾಂಕಾ, ರಾಸಮಂಡಲಮಂಡಿನೀ, ನತವ್ರತಾ, ಸಿಂಹರೀಚ್ಛಾ, ಸುಮೀರ್ತಿ, ಸುಖಂದಿತಾ।

Verse 199

गोपीचूडामणिर्गोपीगणेड्या विरजाधिका । गोपप्रेष्ठा गोपकन्या गोपनारी सुगोपिका ॥ १९९ ॥

ಅವಳು ಗೋಪಿಯರ ಚೂಡಾಮಣಿ, ಗೋಪೀಗಣದಿಂದ ಆರಾಧ್ಯ, ವಿರಜೆಯಿಗಿಂತಲೂ ಅಧಿಕ ನಿರ್ಮಲಳು. ಅವಳು ಗೋಪರಿಗೆ ಪರಮ ಪ್ರಿಯ—ಗೋಪಕನ್ಯೆ, ಗೋಪನಾರಿ, ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸುಗೋಪಿಕೆ।

Verse 200

गोपधामा सुदामांबा गोपाली गोपमोहिनी । गोपभूषा कृष्णभूषा श्रीवृन्दावनचंद्रिका ॥ २०० ॥

ಅವಳು ಗೋಪರ ದೀಪ್ತಿಮಯ ಧಾಮ; ಸುದಾಮನ ಪೂಜ್ಯ ತಾಯಿ; ಗೋಪಾಲಿ—ಗೋಪಸಮುದಾಯವನ್ನು ಮೋಹಿಸುವ ಮೋಹಿನಿ. ಅವಳು ಗೋಪರ ಆಭರಣ, ಸ್ವಯಂ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಭೂಷಣ; ಶ್ರೀವೃಂದಾವನದ ಮಂಗಳ ಚಂದ್ರಿಕಾ.