Pūrṇimā-vrata (Lakṣmī–Nārāyaṇa-vrata): Observance, Moon Arghya, and Annual Udyāpana
ಸನಕನು ನಾರದನಿಗೆ ‘ಪೂರ್ಣಿಮಾ-ವ್ರತ’ವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ—ಇದು ಪಾಪನಾಶಕ, ಶೋಕಹರ, ದುಷ್ಟಸ್ವಪ್ನಗಳು ಹಾಗೂ ಅಶುಭ ಗ್ರಹಪ್ರಭಾವಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುವುದು. ಮಾರ್ಗಶೀರ್ಷ ಶುಕ್ಲ ಪೂರ್ಣಿಮೆಯಿಂದ ವ್ರತೀ ದಂತಧಾವನ, ಸ್ನಾನ, ಶ್ವೇತವಸ್ತ್ರ, ಆಚಮನ ಮಾಡಿ ನಾರಾಯಣಸ್ಮರಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಕಲ್ಪ ತೆಗೆದು ಲಕ್ಷ್ಮೀ–ನಾರಾಯಣ ಪೂಜೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಉಪಚಾರಗಳು, ಕೀರ್ತನೆ/ಪಠಣ ಮತ್ತು ಗೃಹ್ಯವಿಧಿಯಾಗಿ ಚತುರಸ್ರ ಸ್ಥಂಡಿಲದಲ್ಲಿ ಘೃತ-ತಿಲ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಪುರುಷಸೂಕ್ತಾನುಸಾರ ಅರ್ಪಿಸಿ, ನಂತರ ಶಾಂತಿಸೂಕ್ತದಿಂದ ಶಮನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಪೂರ್ಣಿಮೆಯಂದು ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು ಶ್ವೇತಪುಷ್ಪ ಹಾಗೂ ಅಕ್ಷತದಿಂದ ಚಂದ್ರನಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯ ನೀಡಿ, ಪಾಷಂಡರನ್ನು ದೂರವಿಟ್ಟು ರಾತ್ರಿಜಾಗರಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಮುಂದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಪುನಃ ಪೂಜೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಭೋಜನ, ನಂತರ ಗೃಹಸ್ಥಭೋಜನ. ಈ ವ್ರತವನ್ನು ತಿಂಗಳಿಗೆ ತಿಂಗಳು ಒಂದು ವರ್ಷ ಆಚರಿಸಿ, ಕಾರ್ತಿಕದಲ್ಲಿ ಉದ್ಯಾಪನವಾಗಿ ಮಂಟಪಸಜ್ಜೆ, ಸರ್ವತೋಭದ್ರ ವಿನ್ಯಾಸ, ಕುಂಭಸ್ಥಾಪನೆ, ಪಂಚಾಮೃತಾಭಿಷೇಕ, ಗುರುಗೆ ಪ್ರತಿಮೆ-ದಕ್ಷಿಣೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಭೋಜನ, ತಿಲದಾನ ಮತ್ತು ತಿಲಹೋಮ—ಸಮೃದ್ಧಿ ನೀಡಿ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ವಿಷ್ಣುಲೋಕಪ್ರಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ।
Shlokas
Verse 1
सनक उवाच । अन्यद्व्रतवरं वक्ष्य श्रृणुष्व मुनिसत्तम । सर्वपापहरं पुण्यं सर्वदुःखनिबर्हणम् ॥ १ ॥
ಸನಕನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಈಗ ನಾನು ಮತ್ತೊಂದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ವ್ರತವನ್ನು ಹೇಳುವೆನು; ಕೇಳು. ಇದು ಪುಣ್ಯಕರ, ಸರ್ವಪಾಪಹರ, ಸರ್ವದುಃಖನಾಶಕ.
Verse 2
ब्राह्मणक्षत्रियविशां शूद्राणां योषितां तथा । समस्तकामफलदं सर्वव्रतफलप्रदम् ॥ २ ॥
ಈ ವ್ರತವು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ವೈಶ್ಯ, ಶೂದ್ರರು ಹಾಗೂ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಸಹ ಸಮಸ್ತ ಕಾಮ್ಯಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಸರ್ವ ವ್ರತಫಲಪ್ರದವಾಗಿದೆ.
Verse 3
दुःस्वन्पनाशनं धर्म्यं दुष्टग्रहनिवारणम् । सर्वलोकेषु विख्यातं पूर्णिमाव्रतमुत्तम् । येन चीर्णेन पापानां राशिकोटिः प्रशाम्यति ॥ ३ ॥
ಇದು ಧಾರ್ಮಿಕ, ದುಃಸ್ವಪ್ನನಾಶಕ, ದುಷ್ಟಗ್ರಹನಿವಾರಕ; ಸರ್ವಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಖ್ಯಾತಿಯಾದ ಉತ್ತಮ ಪೂರ್ಣಿಮಾ ವ್ರತ. ಇದನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಆಚರಿಸಿದರೆ ಪಾಪಗಳ ಕೋಟಿ ರಾಶಿಯೂ ಶಮನವಾಗುತ್ತದೆ.
Verse 4
मार्गशीर्षे सितेपक्षे पूर्णायां नियतः शुचिः । स्नानं कुर्याद्यथाचारं दन्तधावनपूर्वकम् ॥ ४ ॥
ಮಾರ್ಗಶೀರ್ಷ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಪೂರ್ಣಿಮೆಯಂದು, ನಿಯಮದಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಮೊದಲು ದಂತಧಾವನ ಮಾಡಿ, ಆಚಾರತಃ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.
Verse 5
शुक्लाम्बरधरः शुद्धो गृहमागगत्य वाग्यतः । प्रक्षाल्य पादावाचम्य स्मरत्रारायणं प्रभुम् ॥ ५ ॥
ಶುದ್ಧ ಶ್ವೇತ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಪವಿತ್ರನಾಗಿ, ಮನೆಗೆ ಮರಳಿ ವಾಕ್ಸಂಯಮದಿಂದಿದ್ದು, ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯಿ ಆಚಮನ ಮಾಡಿ, ಪರಮಪ್ರಭು ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು।
Verse 6
नित्यं देवार्चनं कृत्वा पश्वात्संकल्पपूर्वकम् । लक्ष्मी नारायणं देवमर्चयेद्भक्तिभावतः ॥ ६ ॥
ನಿತ್ಯ ದೇವಾರ್ಚನೆ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಸಂಕಲ್ಪಪೂರ್ವಕವಾಗಿ, ಭಕ್ತಿಭಾವದಿಂದ ಲಕ್ಷ್ಮೀ-ನಾರಾಯಣ ದೇವರನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು।
Verse 7
आवाहनासनाद्यैश्च गन्धपुष्पादिभिर्व्रती । नमो नारायणायेति पूजयेद्भक्तितत्परः ॥ ७ ॥
ವ್ರತಧಾರಿ ಭಕ್ತನು ಆವಾಹನ, ಆಸನಾದಿ ವಿಧಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಗಂಧ, ಪುಷ್ಪಾದಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ‘ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯ’ ಎಂದು ಭಕ್ತಿತತ್ಪರನಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।
Verse 8
गीतैर्वाद्यैश्च नृत्यैश्च पुराणपठनादिभिः । स्तोत्रैर्वाराधयेद्देवं व्रतकृत्सुसमाहितः ॥ ८ ॥
ಭಕ್ತಿಗೀತೆಗಳು, ವಾದ್ಯಗಳು, ನೃತ್ಯಗಳು, ಪುರಾಣಪಠಣಾದಿಗಳಿಂದ ಹಾಗೂ ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ—ವ್ರತಧಾರಿ ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು।
Verse 9
देवस्य पुरतः कृत्वा स्थण्डिलं चतुरस्रेकम् । अरत्निमात्रं तत्रान्गिं स्थापयेद्गृह्यमार्गतः । आज्यभागान्तर्पयन्तं कृत्वा पुरुषसूक्ततः । चरणा च तिलैश्वापि घृतेन जुहुयात्तथा ॥ ९ ॥
ದೇವರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅರತ್ನಿ ಪ್ರಮಾಣದ ಚತುರ್ಭುಜ ಸ್ಥಂಡಿಲವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಗೃಹ್ಯವಿಧಿಯಂತೆ ಅಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು। ನಂತರ ಪುರುಷಸೂಕ್ತಾನುಸಾರ ಆಜ್ಯಭಾಗಗಳನ್ನು ಹೋಮ ಮಾಡಿ, ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ತುಪ್ಪದಿಂದಲೂ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।
Verse 10
एकवारं द्विवारं वात्रिवारं वापि शक्तितः । होमं कुर्यात्प्रयत्नेन सर्वपापनिवृत्तये ॥ १० ॥
ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಾನುಸಾರ—ಒಮ್ಮೆ, ಎರಡು ಬಾರಿ ಅಥವಾ ಮೂರು ಬಾರಿ ಕೂಡ—ಸರ್ವಪಾಪನಿವಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು।
Verse 11
प्रायश्चित्तादिकं सर्वं स्वगृह्योक्तविधानतः । समाप्य होमं विधिवच्छान्तिसूक्तं जपेद्रुधः ॥ ११ ॥
ತನ್ನ ಗೃಹ್ಯಸೂತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ವಿಧಾನದಂತೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಾದಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೆರವೇರಿಸಿ, ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಹೋಮವನ್ನು ಮುಗಿಸಿ, ನಂತರ ಶಾಂತಿಸೂಕ್ತವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಜಪಿಸಬೇಕು।
Verse 12
पश्चाद्देवं समागत्य पुनः पूजां प्रकल्पयेत् । तथोपवासं देवाय ह्यर्पयेद्भक्तिसंयुतः ॥ १२ ॥
ನಂತರ ಮತ್ತೆ ದೇವರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಪುನಃ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಬೇಕು; ಭಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಆ ಉಪವಾಸವನ್ನೂ ದೇವರಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು।
Verse 13
पौर्णमास्यां निराहारः स्थित्वा देव तवाज्ञया । भोक्ष्यामि पुण्डरीकाक्ष परेऽह्नि शरणं भव ॥ १३ ॥
“ಓ ದೇವಾ! ನಿನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ನಾನು ಪೌರ್ಣಮಿಯಂದು ನಿರಾಹಾರವಾಗಿರುವೆ. ಓ ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷ! ಮುಂದಿನ ದಿನ ಭೋಜನ ಮಾಡುವೆ—ನೀನೇ ನನ್ನ ಶರಣಾಗು.”
Verse 14
इति विज्ञाप्य देवायह्यर्घ्यं दद्यात्तथैन्दवे । जानुभ्यामवनीं गत्वा शुक्लपुष्पाक्षतान्वितः ॥ १४ ॥
ಹೀಗೆ ದೇವರಿಗೆ ವಿನಂತಿಸಿ, ಚಂದ್ರದೇವನಿಗೂ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು; ಎರಡೂ ಮೊಣಕಾಲುಗಳಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ತಾಗಿ, ಬಿಳಿ ಹೂಗಳು ಮತ್ತು ಅಕ್ಷತಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು।
Verse 15
क्षीरोदार्णवसंभूत अत्रिगोत्रसमुद्भव । ग्रहाणार्घ्यं मया दत्तं रोहिणीनायक प्रभो । एवमर्घ्यं प्रदायेन्दोः प्रार्थयेत्प्राञ्जलिस्ततः ॥ १५ ॥
ಹೇ ಕ್ಷೀರಸಾಗರಸಂಭೂತ, ಅತ್ರಿಗೋತ್ರಸಮುದ್ಭವ, ರೋಹಿಣೀನಾಯಕ ಪ್ರಭೋ! ನಾನು ಅರ್ಪಿಸಿದ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು. ಹೀಗೆ ಚಂದ್ರದೇವನಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯ ನೀಡಿ, ನಂತರ ಅಂಜಲಿ ಬಿಗಿದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು.
Verse 16
तिष्टन्पूर्वमुखो भूत्वा पश्यन्निन्दुं च नारद ॥ १६ ॥
ಹೇ ನಾರದ! ಪೂರ್ವಮುಖನಾಗಿ ನಿಂತು ಚಂದ್ರನನ್ನು ನೋಡು.
Verse 17
नमः शुक्लांशवे तुभ्यं द्विजराजाय ते नमः । रोहिणीपतये तुभ्यं लक्ष्मीभ्रात्रे नमोऽस्तु ते ॥ १७ ॥
ಹೇ ಶುಕ್ಲಕಿರಣಧರನೇ! ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೇ ದ್ವಿಜರಾಜನೇ! ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೇ ರೋಹಿಣೀಪತியே! ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೇ ಲಕ್ಷ್ಮೀಭ್ರಾತನೇ! ನಿನಗೆ ಪ್ರಣಾಮ.
Verse 18
ततश्च जागरं कुर्यात्पुराणश्रवणादिभिः । जितेन्द्रियश्च संशुद्धः पाषण्डालोकवर्जितः ॥ १८ ॥
ನಂತರ ಪುರಾಣಶ್ರವಣಾದಿ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಜಾಗರಣ ಮಾಡಬೇಕು; ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಪಾಷಂಡರ ಸಂಗವನ್ನು ವರ್ಜಿಸಬೇಕು.
Verse 19
ततः प्रातः प्रकुर्वीत स्वाचारं च यथाविधि । पुनः संपूजयेद्देवं यथाविभवविस्तरम् ॥ १९ ॥
ನಂತರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ವಿಧಿಯಂತೆ ತನ್ನ ನಿತ್ಯಾಚಾರವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು; ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.
Verse 20
ब्राह्मणान्भोजयेच्छक्त्या ततश्च प्रयतो नरः । बन्धुभृत्यादिभिः सार्धं स्वयं भुञ्जीत वाग्यतः ॥ २० ॥
ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಮೊದಲು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ನಿಯಮಿತನಾಗಿ, ಎಚ್ಚರದಿಂದ, ವಾಕ್ಸಂಯಮದಿಂದ ಬಂಧು‑ಭೃತ್ಯಾದಿಗಳೊಂದಿಗೆ ತಾನೂ ಭೋಜನ ಮಾಡಬೇಕು।
Verse 21
एवं पौषादिमासेषु पूर्णमास्यामुपोषितः । अर्चयेद्भक्तिसंयुक्तो नारायणमनायमम् ॥ २१ ॥
ಈ ರೀತಿ ಪೌಷ ಮೊದಲಾದ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಿಮೆಯಂದು ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ, ಭಕ್ತಿಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಕ್ಲೇಶ‑ಕ್ಷಯರಹಿತನಾದ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು।
Verse 22
एवं संवत्सरं कृत्वा कार्तिक्यां पूर्णिमादिने । उद्यापनं प्रकुर्वीत तद्विधानं वदामि ते ॥ २२ ॥
ಈ ರೀತಿ ಒಂದು ವರ್ಷ ಆಚರಿಸಿ, ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದ ಪೂರ್ಣಿಮೆಯಂದು ಉದ್ಯಾಪನ (ಸಮಾಪನ ಕರ್ಮ) ಮಾಡಬೇಕು; ಅದರ ವಿಧಾನವನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ।
Verse 23
मण्डपं कारयेद्दिव्यं चतुरस्त्रं सुमङ्गलम् । शोभितं पुष्पमालाभिर्वितानध्वजराजितम् ॥ २३ ॥
ದಿವ್ಯವಾದ, ಚತುರಸ್ರಾಕಾರದ, ಅತ್ಯಂತ ಮಂಗಳಕರ ಮಂಟಪವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು; ಅದು ಪುಷ್ಪಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಶೋಭಿತವಾಗಿ, ವಿತಾನ ಮತ್ತು ಧ್ವಜಗಳಿಂದ ರಾಜಿಸಬೇಕು।
Verse 24
बहुदापसमाकीर्णं किङ्किणीजालशोभितम् । दर्पंणैश्चामरैश्चैव कलशैश्च समावृतम् ॥ २४ ॥
ಆ ಮಂಟಪವು ನಾನಾವಿಧ ಪರಿಚಾರಕ‑ಸಮೂಹಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಕಿಂಕಿಣಿ ಜಾಲಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸಿ, ದರ್ಪಣಗಳು, ಚಾಮರಗಳು ಮತ್ತು ಕಲಶಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿರಬೇಕು।
Verse 25
तन्मध्ये सर्वतोभद्रं पञ्चवर्णविराजितम् । जलपूर्णं ततः कुम्भं न्यसेत्तस्योपरि द्विज ॥ २५ ॥
ಅದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಂಚವರ್ಣಗಳಿಂದ ವಿರಾಜಿಸುವ ಸರ್ವತೋಭದ್ರ ವಿನ್ಯಾಸವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ; ನಂತರ ಅದರ ಮೇಲೆ ಜಲಪೂರ್ಣ ಕುಂಭವನ್ನು ಇಡಬೇಕು, ಓ ದ್ವಿಜ।
Verse 26
पिधाय कुम्भं वस्त्रेण सुसूक्ष्मेणाति शोभितम् । हेम्ना वा रजतेनापि तथा ताम्रेण वा द्विज । लक्ष्मीनारायणं देवं कृत्वा तस्योपरि न्यसेत् ॥ २६ ॥
ಜಲಪೂರ್ಣ ಕುಂಭವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ವಸ್ತ್ರದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ—ಅದು ಚಿನ್ನದಾಗಲಿ, ಬೆಳ್ಳಿಯದಾಗಲಿ, ತಾಮ್ರದಾಗಲಿ—ಓ ದ್ವಿಜ, ಅದರ ಮೇಲೆ ಲಕ್ಷ್ಮೀ-ನಾರಾಯಣ ದೇವರನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿ ಇಡಬೇಕು।
Verse 27
पञ्चामृतेन संस्नाप्याभ्यर्च्यगन्धादिभिः क्रमात् । भक्ष्मैर्भोज्यादिनैवेद्यैर्भक्तितः संयतेन्द्रियः ॥ २७ ॥
ಪಂಚಾಮೃತದಿಂದ ದೇವರಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಗಂಧಾದಿ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ಅರ್ಚಿಸಿ; ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಭಕ್ಷ್ಯ-ಭೋಜ್ಯಾದಿ ನೈವೇದ್ಯವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು।
Verse 28
जागरं च तथा कुर्यार्त्सम्यक्छ्ररद्धासमन्वितः । परेऽह्नि प्रातर्विधिवत्पूर्ववद्विष्णुमर्चयेत् ॥ २८ ॥
ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಸಮ್ಯಕ್ ಶ್ರದ್ಧೆಯೊಂದಿಗೆ ಜಾಗರಣ ಮಾಡಬೇಕು; ಮುಂದಿನ ದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಪೂರ್ವವತ್ತಾಗಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು।
Verse 29
आचार्याय प्रदातव्या प्रतिमा दक्षिणान्विता । ब्राह्मणान्भोजयेच्छक्त्या विभवे सत्यवारितम् ॥ २९ ॥
ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಡನೆ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ನೀಡಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು—ತನ್ನ ವೈಭವದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯನಿಷ್ಠನಾಗಿ, ಸುಳ್ಳು ಪ್ರದರ್ಶನವಿಲ್ಲದೆ।
Verse 30
तिलदानं प्रकुर्वीत यथाशक्त्या समाहितः । कुर्यादग्नौ च विधिवतिलहोमं विचक्षणः ॥ ३० ॥
ಯಥಾಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ತಿಲದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ವಿವೇಕಿಯು ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ತಿಲಹೋಮವನ್ನೂ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು।
Verse 31
एवं कृत्वा नरः सम्यक् लक्ष्मीनारायणव्रतम् । इह भुक्त्वा महाभोगान्पुत्रपौत्रसमन्वितः ॥ ३१ ॥
ಈ ರೀತಿ ಸಮ್ಯಕ್ವಾಗಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀ–ನಾರಾಯಣ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದವನು, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲೇ ಮಹಾಭೋಗ-ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರರೊಂದಿಗೆ ಯುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।
Verse 32
सर्वपापविनिर्मुक्तः कुलायुतसमन्वितः । प्रयाति विष्णुभवनं योगिनामपि दुर्लभम् ॥ ३२ ॥
ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ, ತನ್ನ ಕುಲದ ಅನೇಕ ಜನರೊಂದಿಗೆ, ಯೋಗಿಗಳಿಗೂ ದುರ್ಲಭವಾದ ವಿಷ್ಣುಭವನವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ।
Frequently Asked Questions
The chapter frames the vow as a graha-śānti and doṣa-praśamana practice: worship of Lakṣmī–Nārāyaṇa plus mantra-governed homa (Puruṣa-sūkta) and Śānti-sūkta recitation functions as a pacificatory ritual complex, with Chandra-arghya explicitly aligning the observance to lunar influence and mental auspiciousness.
Śauca (bath, white clothing, ācamana), saṅkalpa, Lakṣmī–Nārāyaṇa pūjā with upacāras, gṛhya-homa with ghee/sesame offerings and prescribed sūktas, fasting on Pūrṇimā, Chandra-arghya with akṣata and white flowers, night vigil with Purāṇa-śravaṇa, next-day worship and Brāhmaṇa-feeding, and annual udyāpana with maṇḍapa/kumbha/pratimā-dāna and tila-homa.
Udyāpana is the formal completion rite that ‘seals’ a year-long vrata through intensified worship, gifts, and feeding of Brāhmaṇas; Kārtika is traditionally Vaiṣṇava-auspicious and ritually potent for Viṣṇu-centered observances, making it a fitting calendrical endpoint for a Lakṣmī–Nārāyaṇa vow.