Dvādaśī-vrata: Month-by-month Viṣṇu Worship and the Year-End Udyāpana

Verse 1

ऋषय ऊचुः । साधु सूत महाभाग त्वयातिकरुणात्मना । श्रावितं सर्वपापघ्नं गङ्गामाहात्म्यमुत्तमम् ॥ १ ॥

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು— ಸಾಧು, ಓ ಸೂತ ಮಹಾಭಾಗ! ಅತಿಕರುಣಾಮಯ ಹೃದಯದಿಂದ ನೀನು ನಮಗೆ ಸರ್ವಪಾಪಹರವಾದ ಗಂಗಾಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಶ್ರವಣಗೊಳಿಸಿದ್ದೀ।

Verse 2

श्रुत्वा तु गङ्गामाहात्म्यं नारदो देवदर्शनः । किं पप्रच्छ पुनः सूत सनकं मुनिसत्तमम् ॥ २ ॥

ಗಂಗಾಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿದ ನಂತರ ದೇವದರ್ಶನನಾದ ನಾರದನು, ಓ ಸೂತ, ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ ಸನಕನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಏನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು?

Verse 3

सूत उवाच । श्रृणुध्वमृषयः सर्वे नारदेन सुरर्षिणा । पृष्टं पुनर्यथा प्राह प्रवक्ष्यामि तथैव तत् ॥ ३ ॥

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಎಲ್ಲಾ ಋಷಿಗಳೇ, ದೇವರ್ಷಿ ನಾರದನಿಗೆ ಪುನಃ ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಅವರು ಹೇಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದರೋ, ಅದನ್ನೇ ನಾನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ।

Verse 4

नानाख्यानेतिहासाड्यं गङ्गामाहात्म्यमुत्तमम् । श्रुत्वा ब्रह्मसुतो भूयः पृष्टवानिदमादरात् ॥ ४ ॥

ನಾನಾ ಕಥಾನಕಗಳು ಹಾಗೂ ಪುರಾತನ ಇತಿಹಾಸಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾದ ಗಂಗೆಯ ಪರಮೋತ್ತಮ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರನು ಮತ್ತೆ ಆದರದಿಂದ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು।

Verse 5

नारद उवाच । अहोऽतिधन्यं सुकृतैकसारं श्रुतं मया पुण्यमसंवृतार्थम् । गाङ्गेयमाहात्म्यमघप्रणाशि त्वत्तो मुने कारुणिकादभीष्टम् ॥ ५ ॥

ನಾರದನು ಹೇಳಿದರು—ಅಹೋ! ನಾನು ಅತ್ಯಂತ ಧನ್ಯನು. ಹೇ ಕರುಣಾಮಯ ಮುನಿಯೇ, ನಿಮ್ಮಿಂದ ನಾನು ಪುಣ್ಯರೂಪವಾದ ಸುಕೃತಸಾರವಾದ ಗಂಗೆಯ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿದೆನು; ಅದು ಪಾಪನಾಶಕ, ಇಷ್ಟಪ್ರದ.

Verse 6

ये साधवः साधु भजन्ति विष्णुं स्वार्थं परार्थं च यतन्त एव । नानोपदेशैः सुविमुग्धचित्तं प्रबोधयन्ति प्रसभं प्रसन्नम् ॥ ६ ॥

ಯಥಾರ್ಥ ಸಾಧುಗಳು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಭಜಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ತಮ್ಮ ಹಿತಕ್ಕೂ ಪರರ ಹಿತಕ್ಕೂ ನಿರಂತರ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಾನಾ ಉಪದೇಶಗಳಿಂದ ಅವರು ಮೋಹಗ್ರಸ್ತ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಎಚ್ಚರಿಸಿ ಶಾಂತ-ಪ್ರಸನ್ನವಾಗಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 7

ततः समाख्याहि हरेर्व्रतानि कृतैश्च यैः प्रीतिमुपैति विष्णुः । ददाति भक्तिं भजतां दयालुर्मुक्तिस्तु तस्या विदिता हि दासी ॥ ७ ॥

ಆದುದರಿಂದ ಹರಿಯ ವ್ರತಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿರಿ; ಅವುಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರೆ ವಿಷ್ಣು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುತ್ತಾನೆ. ದಯಾಳು ಪ್ರಭು ಭಜಿಸುವವರಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮುಕ್ತಿ ಆ ಭಕ್ತಿಗೆ ದಾಸಿಯೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ.

Verse 8

ददाति मुक्तिं भजतां मुकुन्दो व्रतार्चनध्यानपरायणानाम् । भक्तानुसेवासु महाप्रयासं विमृश्य कस्यापि न भक्तियोगम् ॥ ८ ॥

ವ್ರತ, ಅರ್ಚನೆ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣರಾಗಿ ಮುಕುಂದನನ್ನು ಭಜಿಸುವವರಿಗೆ ಮುಕುಂದನು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ಭಕ್ತಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಮಹಾಪ್ರಯಾಸವನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯೋಗವನ್ನು ‘ಇತರರದ್ದು’ ಎಂದು ಅಥವಾ ಹೀನವೆಂದು ತಳ್ಳಿಬಿಡಬಾರದು॥ ೮ ॥

Verse 9

प्रवृत्तं च निवृत्तं च यत्कर्म हरितो षणम् । तदाख्याहि मुनिश्रेष्ठ विष्णुभक्तोऽसि मानद ॥ ९ ॥

ಹೇ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ! ಹರಿಯನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುವ ಕರ್ಮ—ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ನಿವೃತ್ತಿ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವದು—ಅದನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸಿರಿ. ನೀವು ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತರು, ಹೇ ಮಾನದ!॥ ೯ ॥

Verse 10

सनक उवाच । साधु साधु मुनिश्रेष्ट भक्तस्त्वं पुरुषोत्तमेः । भूयो भूयो यतः पुच्छेश्चरित्रं शार्ङ्गधन्वनः ॥ १० ॥

ಸನಕನು ಹೇಳಿದರು—ಸಾಧು ಸಾಧು, ಹೇ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ! ನೀನು ಪುರುಷೋತ್ತಮನ ನಿಜ ಭಕ್ತನು. ನೀನು ಮರುಮರು ಶಾರ್ಙ್ಗಧನ್ವನ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ನಾನು ಹೇಳುವೆನು॥ ೧೦ ॥

Verse 11

व्रतानि ते प्रवक्ष्यामि लोकोपकृतिमन्ति च । प्रसीदति हरिर्यैस्तु प्रयच्छत्यभयं तथा ॥ ११ ॥

ಲೋಕೋಪಕಾರಕರವಾದ ವ್ರತಗಳನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ಪ್ರವಚಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅವುಗಳ ಅನುಷ್ಠಾನದಿಂದ ಹರಿ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಅಭಯವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾನೆ॥ ೧೧ ॥

Verse 12

यस्य प्रसन्नो भगवान्यज्ञलिङ्गो जनार्दनः । इहामुत्र सुखं तस्य तपोवृद्धिश्च जायते ॥ १२ ॥

ಯಜ್ಞಲಿಂಗನಾದ ಭಗವಾನ್ ಜನಾರ್ದನನು ಯಾರ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುತ್ತಾನೋ, ಅವನಿಗೆ ಇಹದಲ್ಲಿಯೂ ಪರದಲ್ಲಿಯೂ ಸುಖ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಅವನ ತಪಸ್ಸೂ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ॥ ೧೨ ॥

Verse 13

येन केनाप्युपायेन हरिपूजापरायणाः । प्रयान्ति परमं स्थानमिति प्राहुर्महर्षयः ॥ १३ ॥

ಯಾವುದೇ ಉಪಾಯದಿಂದಲಾದರೂ ಹರಿಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪರಾಯಣರಾದ ಭಕ್ತರು ಪರಮ ಧಾಮವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ—ಎಂದು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ।

Verse 14

मार्गशीर्षे सिते पक्षे द्वादश्यां जलशायिनम् । उपोषितोऽर्चयेत्सम्यङ् नरः श्रद्धासमन्वितः ॥ १४ ॥

ಮಾರ್ಗಶೀರ್ಷ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ದ್ವಾದಶಿಯಂದು ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು, ಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳವನು ಜಲಶಾಯಿ ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು।

Verse 15

स्नात्वा शुक्लाम्बरधरो दन्तधावनपूर्वकम् । गन्धपुष्पाक्षतैर्धूपै र्दीपैर्नैवेद्यपूर्वकैः ॥ १५ ॥

ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಶುಭ್ರ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಮೊದಲು ದಂತಧಾವನ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಗಂಧ, ಪುಷ್ಪ, ಅಕ್ಷತ, ಧೂಪ, ದೀಪ ಮತ್ತು ನೈವೇದ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 16

वाग्यतो भक्तिभावेन मुनिश्रेष्टार्चयेद्धरिम् । केशवाय नमस्तुभ्यमिति विष्णुं च पूजयेत् ॥ १६ ॥

ವಾಕ್ಸಂಯಮದಿಂದ ಭಕ್ತಿಭಾವದಿಂದ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನು ಹರಿಯನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು; ‘ಕೇಶವಾಯ ನಮಸ್ತುಭ್ಯಂ’ ಎಂದು ಹೇಳಿ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 17

अष्टोत्तरशतं हुत्वा वन्हौ घृततिलाहुतीः । रात्रौ जागरणं कुर्याच्छालग्रामसमीपतः ॥ १७ ॥

ಪವಿತ್ರ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಎಳ್ಳಿನ ನೂರ ಎಂಟು ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಶಾಲಗ್ರಾಮದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 18

स्नापयेत्प्रस्थपयसा नारायणमनामयम् । गीतैर्वाद्यैश्च नैवेद्यैर्भक्ष्यैर्भोज्यैश्च केशवम् ॥ १८ ॥

ಪ್ರಸ್ಥಮಾನದ ಹಾಲಿನಿಂದ ನಿರಾಮಯನಾದ ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, ಗೀತ-ವಾದ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಭಕ್ಷ್ಯ-ಭೋಜ್ಯ ನೈವೇದ್ಯ ಅರ್ಪಿಸಿ ಕೇಶವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 19

त्रिकालं पूजयेद्भक्त्या महालक्ष्म्या समन्वितम् । पुनः कल्ये समुत्थाय कृत्वा कर्म यथोचितम् ॥ १९ ॥

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀ ಸಮೇತನಾಗಿ ಭಗವಂತನನ್ನು ತ್ರಿಕಾಲ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಪ್ರಾತಃಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಯಥೋಚಿತ ಕರ್ತವ್ಯಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 20

पूर्ववत्पूजयेद्वेवं वाग्यतो नियतः शुचिः । पायसं घृतसंमिश्रं नालिकेरफलान्वितम् ॥ २० ॥

ಹಿಂದಿನಂತೆ, ವಾಕ್ಸಂಯಮದಿಂದ ನಿಯಮಿತನಾಗಿ ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ತುಪ್ಪ ಮಿಶ್ರಿತ ಪಾಯಸವನ್ನು ತೆಂಗಿನಕಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ನೈವೇದ್ಯವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 21

मन्त्रेणानेन विप्राय दद्याद्भक्त्या सदक्षिणम् । केशवः केशिहा देवः सर्वसंपत्प्रदायकः ॥ २१ ॥

ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದಲೇ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಯಥೋಚಿತ ದಾನ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡಬೇಕು; ಏಕೆಂದರೆ ಕೇಶಿಹಾ ದೇವ ಕೇಶವನು ಸರ್ವಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೀಡುವವನು।

Verse 22

परमान्नप्रदानेन मम स्यादिष्टदायकः । ब्राह्मणान्भोजयेत्पश्चाच्छक्तितो बन्धुभिः सह ॥ २२ ॥

ಉತ್ತಮ ಅನ್ನವನ್ನು ದಾನಮಾಡುವುದರಿಂದ ಅವನು ನನಗೆ ಇಷ್ಟವನ್ನು ನೀಡುವವನಾಗುತ್ತಾನೆ; ನಂತರ ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು।

Verse 23

नारायण परो भूत्वा स्वयं भुञ्जीत वाग्यतः । इति यः कुरुते भक्त्या केशवार्चनमुत्तमम् ॥ २३ ॥

ನಾರಾಯಣಪರನಾಗಿ ವಾಕ್ಸಂಯಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ, ತಾನೇ ನಿಯಮಬದ್ಧವಾಗಿ ಭೋಜನ ಮಾಡಬೇಕು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಶವನ ಉತ್ಕೃಷ್ಟ ಅರ್ಚನೆಯನ್ನು ಮಾಡುವವನು ನಿಜಕ್ಕೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪೂಜೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 24

स पौंडरीकयज्ञस्य फलमष्टगुणं लभेत् । पौषमासे सिते पक्षे द्वादश्यां समुपोषितः ॥ २४ ॥

ಪೌಷ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ದ್ವಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಉಪವಾಸ ಮಾಡುವವನು, ಪೌಂಡರೀಕ ಯಜ್ಞಫಲವನ್ನು ಎಂಟುಪಟ್ಟು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 25

नमो नारायणायेति पूजयेत्प्रयतो हरिम् । पयसा स्नाप्य नैवेद्यं पायसं च समर्पयेत् ॥ २५ ॥

‘ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯ’ ಎಂದು ಜಪಿಸುತ್ತಾ ಏಕಾಗ್ರಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಹಾಲಿನಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ ನೈವೇದ್ಯವಾಗಿ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪಾಯಸ—ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 26

रात्रौ जागरणं कुर्यात्र्रिकालार्चनतत्परः । धूपैर्दीपैश्च नैवेद्यैर्गन्धैः पुष्पैर्मनोरमैः ॥ २६ ॥

ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಿ, ತ್ರಿಕಾಲ ಅರ್ಚನೆಗೆ ತತ್ಪರನಾಗಿರಬೇಕು. ಧೂಪ, ದೀಪ, ನೈವೇದ್ಯ, ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಮನೋಹರ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು.

Verse 27

तृणैश्च गीतवाद्याद्यैः स्तोत्रैश्चाप्यर्ययेद्धरिम् । कृशरान्नं च विप्राय दद्यात्सघृतदक्षिणम् ॥ २७ ॥

ಕುಶತೃಣ, ಗೀತ-ವಾದ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು. ವಿಪ್ರನಿಗೆ ಕೃಶರಾನ್ನವನ್ನು ಭೋಜನವಾಗಿ ನೀಡಿ, ತುಪ್ಪದೊಂದಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನೂ ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 28

सर्वात्मा सर्वलोकेशः सर्वव्यापी सनातनः । नारायणः प्रसन्नः स्यात्कृशरान्नप्रदानतः ॥ २८ ॥

ಸರ್ವಾತ್ಮ, ಸರ್ವಲೋಕೇಶ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ, ಸನಾತನನಾದ ಶ್ರೀನಾರಾಯಣನು ಕೃಶರಾನ್ನದ ದಾನದಿಂದ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 29

मंत्रेणानेन विप्राय दत्त्वा वै दानमुत्तमम् । द्विजांश्च भोजेयच्छक्त्या स्वयमद्यात्सबान्धवः ॥ २९ ॥

ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ವಿಪ್ರನಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದಾನವನ್ನು ನೀಡಿ, ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ತಾನೂ ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಭುಂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 30

एवं संपूजयेद्भक्त्या देवं नारायणं प्रभुम् । अग्निष्टोमाष्टकफलं स संपूर्णमवाप्नुयात् ॥ ३० ॥

ಈ ರೀತಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಭು ದೇವರಾದ ಶ್ರೀನಾರಾಯಣನನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಿದವನು ಅಗ್ನಿಷ್ಟೋಮ ಯಾಗದ ಅಷ್ಟಕಫಲಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 31

माघस्य शुक्लद्वादश्यां पूर्ववत्समुपोषितः । नमस्ते माधवायेति हुत्वाष्टौ च घृताहुतीः ॥ ३१ ॥

ಮಾಘ ಶುಕ್ಲ ದ್ವಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವವಿಧವಾಗಿ ಉಪವಾಸವಿದ್ದು, ‘ನಮಸ್ತೇ ಮಾಧವಾಯ’ ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಿ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ತುಪ್ಪದ ಎಂಟು ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 32

पूर्वमानेन पयसा स्नापयेन्माधवं तदा । पुष्पगन्धाक्षतैरर्चेत्सावधानेन चेतसा ॥ ३२ ॥

ನಂತರ ಪೂರ್ವಮಾನದಂತೆ ಹಾಲಿನಿಂದ ಮಾಧವನಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ; ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ, ಭಕ್ತಿಶ್ರದ್ಧೆಯ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಪುಷ್ಪ, ಸುಗಂಧ ಮತ್ತು ಅಕ್ಷತಗಳಿಂದ ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 33

रात्रौ जागरणं कुर्यात्पूर्ववद्भक्तिसंयुतः । कल्यकर्म च निर्वर्त्य माधवं पुनरर्चयेत् ॥ ३३ ॥

ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವವತ್ ಭಕ್ತಿಯುತವಾಗಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಮಂಗಳಕರ್ಮಗಳನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ನೆರವೇರಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಮಾಧವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು॥

Verse 34

प्रस्थं तिलानां विप्राय दद्याद्वै मन्त्रपूर्वकम् । सदक्षिणं सवस्त्रंच सर्वपापविमुक्तये ॥ ३४ ॥

ಸರ್ವಪಾಪವಿಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ಮಂತ್ರಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ತಿಲಗಳ ಒಂದು ಪ್ರಸ್ಥ ಪ್ರಮಾಣ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ದಕ್ಷಿಣೆ ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರ ಸಹಿತವಾಗಿ॥

Verse 35

माधवः सर्वभूतात्मा सर्वकर्मफलप्रदः । तिलदानेन महता सर्वान्कामान्प्रयच्छतु ॥ ३५ ॥

ಮಾಧವನು ಸರ್ವಭೂತಾತ್ಮ, ಸರ್ವಕರ್ಮಫಲಪ್ರದ. ಈ ಮಹಾ ತಿಲದಾನದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಲಿ॥

Verse 36

मन्त्रेणानेन विप्राय दत्त्वा भक्तिसमन्वितः । ब्रह्मणान्भोजयेच्छक्त्या संस्मरन्माधवं प्रभुम् ॥ ३६ ॥

ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಭಕ್ತಿಯುತವಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಾನ ನೀಡಿ, ನಂತರ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು—ಪ್ರಭು ಮಾಧವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ॥

Verse 37

एवं यः कुरुते भक्त्या तिलदाने व्रतं मुने । वाजपेय शतस्यासौ संपूर्णं फलमाप्नुयात् ॥ ३७ ॥

ಓ ಮುನೇ, ಯಾರು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತಿಲದಾನ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ನೂರು ವಾಜಪೇಯ ಯಾಗಗಳ ಸಂಪೂರ್ಣ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ॥

Verse 38

फाल्गुनस्य सिते पक्षे द्वादश्यां समुपोषितः । गोविन्दाय नमस्तुभ्यमिति संपूजयेद्व्रती ॥ ३८ ॥

ಫಾಲ್ಗುಣ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ದ್ವಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು, ವ್ರತಧಾರಿ “ಗೋವಿಂದಾಯ ನಮಸ್ತುಭ್ಯಂ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತ ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಲಿ।

Verse 39

अष्टोत्तगरशतं दृत्वा घृतमिश्रतिलाहुतीः । पूर्वमानेन पयसा गोविन्दं स्नापयेच्छुचिः ॥ ३९ ॥

ತುಪ್ಪ ಮಿಶ್ರಿತ ಎಳ್ಳಿನ ೧೦೮ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ನಂತರ ಶುದ್ಧನಾಗಿ ನಿಗದಿತ ಪ್ರಮಾಣದ ಹಾಲಿನಿಂದ ಗೋವಿಂದನಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು।

Verse 40

रात्रौ जागरणं कुर्यात्र्रिकालं पूजयेत्तथा । प्रातः कृत्यं समाप्याथ गोविन्दं पूजयेत्पुनः ॥ ४० ॥

ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಿ, ತ್ರಿಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಪ್ರಾತಃಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಗೋವಿಂದನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 41

व्रीह्याढकं च विप्राय दद्याद्वस्त्रं सदक्षिणम् । नमो गोविन्द सर्वेश गोपिकाजनवल्लभ ॥ ४१ ॥

ವಿಪ್ರನಿಗೆ ಒಂದು ಆಢಕ ಅಕ್ಕಿ ಹಾಗೂ ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಡನೆ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. (ನಂತರ:) “ನಮೋ ಗೋವಿಂದ ಸರ್ವೇಶ ಗೋಪಿಕಾಜನವಲ್ಲಭ” ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು।

Verse 42

अनेन धान्य दानेन प्रीतो भव जगद्गुरो । एवं कृत्वा व्रतं सम्यक् सर्वपापविवर्जितः ॥ ४२ ॥

ಹೇ ಜಗದ್ಗುರೋ! ಈ ಧಾನ್ಯ ದಾನದಿಂದ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು. ಈ ರೀತಿ ವ್ರತವನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ನೆರವೇರಿಸಿದವನು ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 43

गोमेधमखजं पुण्यं सम्पूर्णं लभते नरः । चैत्रमासे सिते पक्षे द्वादश्यां समुपोषितः ॥ ४३ ॥

ಚೈತ್ರ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ದ್ವಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿದವನು ಗೋಮೇಧ ಯಾಗದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 44

नमोऽस्तु विष्णवे तुभ्यमिति पूर्ववदर्चयेत् । क्षीरेण स्नापयेद्विष्णुं पूर्वमानेन शक्तितः ॥ ४४ ॥

‘ನಮೋಽಸ್ತು ವಿಷ್ಣವೇ ತುಭ್ಯಂ’ ಎಂದು ಪೂರ್ವವಿಧವಾಗಿ ಅರ್ಚಿಸಿ; ನಂತರ ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ಪ್ರಮಾಣದಂತೆ ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಹಾಲಿನಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 45

तथैव स्नापयेद्विप्र घृतप्रस्थेन सादरम् । कृत्वा जागरणं रात्रौ पूजयेत्पूर्ववद्व्रती ॥ ४५ ॥

ಹೇ ವಿಪ್ರ! ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಒಂದು ಪ್ರಸ್ಥ ಘೃತದಿಂದ ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಬೇಕು; ರಾತ್ರಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಿ ವ್ರತಧಾರಿ ಪೂರ್ವವಿಧವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 46

ततः कल्ये समुत्थाय प्रातः कृत्यं समाप्य च । अष्टोत्तरशतं हुत्वा मध्वाज्यतिलमिश्रितम् ॥ ४६ ॥

ನಂತರ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಎದ್ದು ಪ್ರಾತಃಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿ, ಜೇನು-ಘೃತ-ಎಳ್ಳು ಮಿಶ್ರಿತ ದ್ರವ್ಯದಿಂದ ನೂರ ಎಂಟು ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 47

सदक्षिणं च विप्राय दद्याद्वै तण्डुलाढकम् । प्राणरुपी महाविष्णुः प्राणदः सर्ववल्लभः ॥ ४७ ॥

ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಆಢಕ ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು; ಪ್ರಾಣರೂಪಿಯಾದ ಮಹಾವಿಷ್ಣುವೇ ಪ್ರಾಣದಾತ, ಸರ್ವರಿಗೂ ಪ್ರಿಯನು।

Verse 48

तण्डुलाढकदानेन प्रीयतां मे जनार्दनः । एवं कृत्वा नरो भक्त्या सर्वपापविवर्जितः ॥ ४८ ॥

ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ಒಂದು ಆಢಕ ಪ್ರಮಾಣವಾಗಿ ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ನನ್ನ ಜನಾರ್ದನನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಲಿ. ಹೀಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾಡಿದವನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 49

अत्यन्गिष्टोमयज्ञस्य फलमष्टगुणं लभेत् । वैशाखशुक्लद्वादश्यामुपोष्य मधुसूदनम् ॥ ४९ ॥

ವೈಶಾಖ ಶುಕ್ಲ ದ್ವಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಮಧುಸೂದನನಿಗಾಗಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿದರೆ ಅಙ್ಗಿಷ್ಟೋಮ ಯಜ್ಞಫಲದ ಎಂಟುಪಟ್ಟು ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 50

द्रोणक्षीरेण देवेशं स्नापयेद्भक्तिंसंयुतः । जागरं तत्र कर्त्तव्यं त्रिकालार्चनसंयुतम् ॥ ५० ॥

ಭಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ದ್ರೋಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಹಾಲಿನಿಂದ ದೇವೇಶನಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ತ್ರಿಕಾಲಾರ್ಚನೆಯೊಡನೆ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 51

नमस्ते मधुहन्त्रे च जुहुयाच्छक्तितो घृतम् । अष्टोत्तरशतं प्रोर्च्य विधिवन्मधुसूदनम् ॥ ५१ ॥

“ಮಧುಹಂತ್ರೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ತುಪ್ಪವನ್ನು ಹೋಮದಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ “ಮಧುಸೂದನ” ನಾಮವನ್ನು ಅಷ್ಟೋತ್ತರಶತ (108) ಬಾರಿ ಉಚ್ಚರಿಸಿ ಕರ್ಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 52

विपापो ह्यश्वमेधानामष्टानां फलमाप्नुयात् । ज्येष्टमासे सिते पक्षे द्वादश्यामुपवासकृत् ॥ ५२ ॥

ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಮಾಸದ ಶ್ವೇತಪಕ್ಷದ ದ್ವಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡುವವನು ಪಾಪರಹಿತನಾಗಿ, ಎಂಟು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಗಳ ಸಮಾನ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 53

क्षीरेणाढकमानेन स्नापयेद्यस्त्रिविक्तमम् । नमस्त्रिविक्तमायेति पूजयेद्भक्तिसंयुतः ॥ ५३ ॥

ಯಾರು ಒಂದು ಆಢಕ ಪ್ರಮಾಣದ ಹಾಲಿನಿಂದ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮನಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, “ನಮಸ್ತ್ರಿವಿಕ್ರಮಾಯ” ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಆತ್ಮಿಕ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 54

जुहुयात्पायसेनैव ह्यष्टोत्तरशताहुतीः । कृत्वा जागरणं रात्रौ पुनः पूजां प्रकल्पयेत् ॥ ५४ ॥

ಕೇವಲ ಪಾಯಸದಿಂದಲೇ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ನೂರ ಎಂಟು ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ರಾತ್ರಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು।

Verse 55

अपूपविंशतिं दत्त्वा ब्राह्मणाय सदक्षिणम् । देवदेव जगन्नात प्रसीद परमेश्वर ॥ ५५ ॥

ಇಪ್ಪತ್ತು ಅಪೂಪಗಳನ್ನು (ಪೂವೆ) ಯಥೋಚಿತ ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ನೀಡಿ ಹೀಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು— “ದೇವದೇವ, ಜಗನ್ನಾಥ, ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು; ಪರಮೇಶ್ವರ, ತೃಪ್ತನಾಗು।”

Verse 56

उपायनं च संगृह्य ममाभीष्टप्रदो भव । ब्राह्मणान्भोजयेच्छक्त्या स्वयं भुञ्जीत वाग्यतः ॥ ५६ ॥

ಉಪಾಯನವನ್ನು (ಅರ್ಪಣವನ್ನು) ಸ್ವೀಕರಿಸಿ “ನನ್ನ ಅಭೀಷ್ಟವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವವನಾಗು” ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು. ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿ, ನಂತರ ತಾನೂ ವಾಕ್ಸಂಯಮದಿಂದ ಭುಂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 57

एवं यः कुरुते विप्र व्रतं त्रैविक्रमं परम् । सोऽष्टानां नरमेधानां विपापः फलमाप्नुयात् ॥ ५७ ॥

ಹೇ ವಿಪ್ರ! ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಪರಮ ತ್ರೈವಿಕ್ರಮ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುವವನು ಪಾಪರಹಿತನಾಗಿ, ಎಂಟು ನರಮೇಧ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 58

आषाढशुक्लद्वादश्यामुपवासी जितेन्द्रियः । वामनं पूर्वमानेन स्नापयेत्पयसा व्रती ॥ ५८ ॥

ಆಷಾಢ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ದ್ವಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ವ್ರತಧಾರಿ ಉಪವಾಸವಿದ್ದು, ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹದಿಂದ, ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ಪ್ರಮಾಣ-ವಿಧಿಯಂತೆ ವಾಮನದೇವರಿಗೆ ಹಾಲಿನಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು।

Verse 59

नमस्ते वामनायेति दूर्वाज्याष्टोत्तरं शतम् । हुत्वा च जागरं कुर्याद्वामनं चार्चयेत्पुनः ॥ ५९ ॥

“ನಮಸ್ತೇ ವಾಮನಾಯ” ಎಂದು ಜಪಿಸುತ್ತಾ ದೂರ್ವಾ-ತುಪ್ಪ ಮಿಶ್ರಿತ ಅಷ್ಟೋತ್ತರಶತ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಿ, ಮತ್ತೆ ವಾಮನದೇವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು।

Verse 60

सदाक्षिणं च दध्यन्नं नालिकेरफलान्वितम् । भक्त्या प्रदद्याद्विप्राय वामनार्चनशीलिने ॥ ६० ॥

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಾಮನಾರ್ಚನೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಡನೆ ದಧ್ಯನ್ನ (ಮೊಸರು-ಅನ್ನ) ಹಾಗೂ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಭೋಜನವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು।

Verse 61

वामनो वुद्धिदो होता द्रव्यस्थो वामनः सदा । वामनस्तारकोऽस्माच्च वामनाय नमो नमः ॥ ६१ ॥

ವಾಮನನೇ ಬುದ್ಧಿದಾತ, ವಾಮನನೇ ಯಜ್ಞದ ಹೋತೃ, ವಾಮನನು ಸದಾ ದ್ರವ್ಯದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿತನಾಗಿರುವನು; ವಾಮನನೇ ನಮ್ಮ ತಾರಕ—ವಾಮನದೇವರಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 62

अनेन दत्त्वा दध्यन्नं शक्तितो भोजयेद्दिजान् । कृत्वैवमग्रिष्टोमानां शतस्य फलमाप्नुयात् ॥ ६२ ॥

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ದಧ್ಯನ್ನವನ್ನು ದಾನಮಾಡಿ, ಸಾಮರ್ಥ್ಯಾನುಸಾರ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಆಚರಿಸಿದರೆ ಶತ ಅಗ್ನಿಷ್ಟೋಮ ಯಜ್ಞಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 63

श्रावणस्य सिते पक्षे द्वादश्यामुपवासकृत् । क्षीरेण मधुमिश्रेण स्नापयेच्छ्रीधरं व्रती ॥ ६३ ॥

ಶ್ರಾವಣ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ದ್ವಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ವ್ರತಧಾರಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ, ಜೇನು ಮಿಶ್ರಿತ ಹಾಲಿನಿಂದ ಶ್ರೀಧರ (ವಿಷ್ಣು)ನಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು।

Verse 64

नमोऽस्तु श्रीधरायेति गन्धाद्यैः पूजयेत्क्रमात् । जुहुयात्पृषदाज्येन शतमष्टोत्तरं मुने ॥ ६४ ॥

“ನಮೋಽಸ್ತು ಶ್ರೀಧರಾಯ” ಎಂದು ಜಪಿಸುತ್ತಾ ಗಂಧಾದಿ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಓ ಮುನಿಯೇ, ಮೊಸರು ಮಿಶ್ರಿತ ತುಪ್ಪ (ಪೃಷದಾಜ್ಯ)ದಿಂದ 108 ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 65

कृत्वा च जागरं रात्रौ पुनः पूजां प्रकल्पयेत् । दातव्यं चैव विप्राय क्षीराढकमनुत्तमम् ॥ ६५ ॥

ರಾತ್ರಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಿ ಮತ್ತೆ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಒಂದು ಆಢಕ ಪ್ರಮಾಣದ ಹಾಲನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 66

दक्षिणां च सवस्त्रां वै प्रदद्याद्धेमकुण्डले । मन्त्रेणानेन विप्रेन्द्रु सर्वकामाश्रसिद्धये ॥ ६६ ॥

ವಸ್ತ್ರಗಳೊಡನೆ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ನೀಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಚಿನ್ನದ ಕುಂಡಲಗಳನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಓ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರ, ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳಿಗೆ ಆಶ್ರಯಸಿದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 67

क्षीराब्धिशायिन्देवेश रमाकान्त जगत्पते । क्षीरदानेन सुप्रीतो भव सर्वसुखप्रदः ॥ ६७ ॥

ಹೇ ಕ್ಷೀರಾಬ್ಧಿಶಾಯಿ ದೇವೇಶ, ಹೇ ರಮಾಕಾಂತ ಜಗತ್ಪತೇ! ಹಾಲಿನ ದಾನದಿಂದ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಸೌಖ್ಯಗಳನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು।

Verse 68

सुखप्रदत्त्वाद्विप्रांश्च भोजयेच्छक्तितो व्रती । एव कृत्वाश्वमेधानां सहस्त्रस्य फलं लभेत् ॥ ६८ ॥

ಸುಖಪ್ರದವಾದುದರಿಂದ ವ್ರತಧಾರಿ ಭಕ್ತನು ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಾನುಸಾರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಸಹಸ್ರ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 69

मासि भाद्रपदे शुक्ले द्वादश्यां समुपोषितः । स्नापयेद्द्रोणपयसा हृषीकेशं जगद्गुरुम् ॥ ६९ ॥

ಭಾದ್ರಪದ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ದ್ವಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು, ಜಗದ್ಗುರು ಹೃಷೀಕೇಶನನ್ನು ಒಂದು ದ್ರೋಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಹಾಲಿನಿಂದ ಸ್ನಾನಗೊಳಿಸಬೇಕು.

Verse 70

हृषीकेश नमस्तुभ्यमिति संपूजयेन्नरः । चरुणा मधुयुक्तेन शतमष्टोत्तरं हुनेत् ॥ ७० ॥

“ಹೃಷೀಕೇಶಾ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಮನುಷ್ಯನು ಭಗವಂತನನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಜೇನು ಮಿಶ್ರಿತ ಚರುದಿಂದ ನೂರ ಎಂಟು ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 71

जागरादीनिनि निर्वर्त्य दद्यादात्मविदे ततः । सार्धाढकं च गोधूमान्दक्षिणां हेम शक्तितः ॥ ७१ ॥

ಜಾಗರಣೆ ಮೊದಲಾದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿ, ನಂತರ ಆತ್ಮವಿದನಿಗೆ ದಾನ ನೀಡಬೇಕು. ದಕ್ಷಿಣೆಯಾಗಿ ಒಂದೂವರೆ ಆಢಕ ಗೋಧಿ ಹಾಗೂ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಾನುಸಾರ ಚಿನ್ನ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 72

हृषीकेश नमस्तुभ्यं सर्वलोकैकहेतवे । मह्यं सर्वसुखं देहि गोधूमस्य प्रदानतः ॥ ७२ ॥

ಹೃಷೀಕೇಶಾ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ—ನೀನೇ ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಗಳ ಏಕೈಕ ಕಾರಣ. ಗೋಧಿ ದಾನದ ಈ ಕರ್ಮದಿಂದ ನನಗೆ ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ಸುಖವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು.

Verse 73

भोजयेद्ब्राह्माञ्शक्त्या स्वयं चाश्रीतवाग्यतः । सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्ममेधफलं लभेत् ॥ ७३ ॥

ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿ, ತಾನೂ—ವಾಕ್ಸಂಯಮದಿಂದ, ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹದಿಂದ ಇರಬೇಕು. ಆಗ ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಮೇಧದ ಪರಮ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 74

आश्विने मासिशुक्लायां द्वादश्यांसमुपोषितः । पद्मनाभं चपयसा स्नापयेद्भक्तितः शुचिः ॥ ७४ ॥

ಆಶ್ವಿನ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ದ್ವಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು, ಶುದ್ಧ ಭಕ್ತನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹಾಲಿನಿಂದ ಪದ್ಮನಾಭ (ವಿಷ್ಣು)ನಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.

Verse 75

नमस्ते पद्मनाभाय होमं कुयार्त्स्वशक्तितः । तिलब्रीहियवाज्यैश्च पूजयेच्च विधानतः ॥ ७५ ॥

ಪದ್ಮನಾಭನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಎಳ್ಳು, ಅಕ್ಕಿ, ಯವ ಮತ್ತು ತುಪ್ಪದಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ (ಪ್ರಭುವನ್ನು) ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 76

जामरं निशि निर्वर्त्य पुनः पूजां समाचरेत् । दद्याद्विप्राय कुडवं मधुनस्तु सदक्षिणम् ॥ ७६ ॥

ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಜಾಮರ ಕರ್ಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ವಿಪ್ರನಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಡನೆ ಜೇನಿನ ಒಂದು ಕುಡವ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 77

पद्मनाभ नमस्तुभ्यं सर्वलोकपितामह । मधुदानेन सुप्रीतो भवसर्वसुखप्रदः ॥ ७७ ॥

ಹೇ ಪದ್ಮನಾಭ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ—ನೀವು ಸರ್ವಲೋಕಗಳ ಪಿತಾಮಹ. ಜೇನು ದಾನದಿಂದ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ ಸರ್ವಸুখವನ್ನು ಪ್ರಸಾದಿಸಿರಿ.

Verse 78

एवं यः कुरुते भक्त्या पद्मनाभव्रतं सुधीः । ब्रह्ममेधसहस्त्रस्य फलमाप्नोति निश्चितम् ॥ ७८ ॥

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪದ್ಮನಾಭ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುವ ವಿವೇಕಿ, ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸಹಸ್ರ ಬ್ರಹ್ಮಮೇಧ ಯಾಗಗಳ ಸಮಾನ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 79

द्वादश्यां कार्तिके शुक्ले उपवासी जितेन्द्रियः । क्षीरेणाकढकमानेन दन्धा वाज्येन तावता ॥ ७९ ॥

ಕಾರ್ತಿಕ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ದ್ವಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹದಿಂದ ಉಪವಾಸವಿರಲಿ; ಮತ್ತು ಒಂದು ಢಕ ಪ್ರಮಾಣದ ಹಾಲು, ಹಾಗೆಯೇ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಮಾಣದ ಮೊಸರು—ಅಥವಾ ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ ತುಪ್ಪ—ಅರ್ಪಿಸಲಿ।

Verse 80

नमो दामोदरायेति स्नापयेद्भक्तिभावतः । अष्टोत्तरशतं हुत्वा मघ्वाज्याक्ततिलाहुतीः ॥ ८० ॥

“ನಮೋ ದಾಮೋದರಾಯ” ಎಂಬ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾ ಭಕ್ತಿಭಾವದಿಂದ ದೇವಮೂರ್ತಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ತುಪ್ಪ ಲೇಪಿತ ಎಳ್ಳಿನ 108 ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿ ವಿಧಿಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕು।

Verse 81

जागरं नियतः कुर्यात्त्रिकालार्चनतत्परः । प्रातः संपूजयेद्देवं पद्मपुष्पैर्मनोरमैः ॥ ८१ ॥

ನಿಯಮದಿಂದ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಿ ತ್ರಿಕಾಲ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ತತ್ಪರನಾಗಿರಬೇಕು; ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮನೋಹರ ಕಮಲಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ದೇವರನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 82

पुनरष्टोत्तरशतं जुहुयात्सघृतै स्तिलैः । पञ्चभक्ष्ययुतं चान्नं दद्याद्विप्राय भक्तितः ॥ ८२ ॥

ಮತ್ತೆ ತುಪ್ಪ ಮಿಶ್ರಿತ ಎಳ್ಳಿನಿಂದ 108 ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಂಚಭಕ್ಷ್ಯಗಳೊಡನೆ ಬೇಯಿಸಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ವಿಪ್ರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 83

दामोदर जगन्नाथ सर्वकारणकारण । त्राहिमां कृपया देव शारणागतपालकः ॥ ८३ ॥

ಹೇ ದಾಮೋದರ, ಹೇ ಜಗನ್ನಾಥ, ನೀನೇ ಸರ್ವಕಾರಣಗಳ ಕಾರಣ. ಹೇ ದೇವ, ಕೃಪೆಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ನೀನು ಶರಣಾಗತರ ಪಾಲಕನು॥ ೮೩ ॥

Verse 84

अनेन दत्त्वा दानं च श्रोत्रियाय कुटुम्बिने । दक्षिणांच यथाशक्त्या ब्राह्मणांचापि भोजयेत् ॥ ८४ ॥

ಇದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಗೃಹಸ್ಥ ಶ್ರೋತ್ರಿಯ (ವೇದಪಾರಗ) ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಾನ ನೀಡಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಯಥಾಶಕ್ತಿ ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನವನ್ನೂ ಮಾಡಿಸಬೇಕು॥ ೮೪ ॥

Verse 85

एवंकृत्वा व्रतं सम्यगश्रीयाद्बन्धुभिः सह । अश्वमेघ सहस्राणां द्विगुणं फलमश्नुते ॥ ८५ ॥

ಈ ರೀತಿ ವ್ರತವನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿ, ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಪ್ತಿ ಮಾಡಬೇಕು; ಆಗ ಸಾವಿರ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಗಳ ಫಲಕ್ಕಿಂತ ದ್ವಿಗುಣ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ॥ ೮೫ ॥

Verse 86

एवं कुर्याद्व्रती यस्तु द्वादशीव्रतमुत्तमम् । संवत्सरं मुनिश्रेष्ठ स याति परमं पदम् ॥ ८६ ॥

ಹೇ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ, ಈ ರೀತಿ ಉತ್ತಮ ದ್ವಾದಶೀ ವ್ರತವನ್ನು ಒಂದು ವರ್ಷ ಆಚರಿಸುವ ವ್ರತೀ ಪರಮ ಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ॥ ೮೬ ॥

Verse 87

एकमासे द्विमासे वायः कुर्याद्भक्तितत्परः । तत्तत्फलमवाप्नोति प्राप्नोति च हरेः पदम् ॥ ८७ ॥

ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಅಥವಾ ಎರಡು ತಿಂಗಳು—ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ತತ್ಪರನಾಗಿ ವಾಯು-ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುವವನು ತದನುಗುಣ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಹರಿಯ ಪದವನ್ನೂ ಸೇರುತ್ತಾನೆ॥ ೮೭ ॥

Verse 88

पूर्णँ संवत्सरं कृत्वा कुर्यादुद्यापनं व्रती । मार्गशीर्षासिते पक्षे द्वादश्यां च मुनीश्वर ॥ ८८ ॥

ಪೂರ್ಣ ಒಂದು ಸಂವತ್ಸರ ವ್ರತವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದ ಬಳಿಕ ವ್ರತೀ ಉದ್ಯಾಂಪನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಓ ಮುನೀಶ್ವರ, ಮಾರ್ಗಶೀರ್ಷ ಮಾಸದ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ದ್ವಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 89

स्नात्वा प्रातर्यथाचारं दन्तधावनपूर्वकम् । शुक्लमाल्याम्बरधरः शुक्लगन्धानुलेपनः ॥ ८९ ॥

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಆಚಾರತಃ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಮೊದಲು ದಂತಧಾವನ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ಶುಭ್ರ ಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಶುಭ್ರ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಶುದ್ಧ ಶುಭ್ರ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಲೇಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು।

Verse 90

मण्डपं कारयेद्दिव्यं चतुरस्त्रं सुशोभनम् । घण्टाचामरसंयुक्तं किङ्किणीरवशोभितम् ॥ ९० ॥

ದಿವ್ಯವಾದ ಮಂಡಪವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು—ಚತುರಸ್ರವಾಗಿ, ಅತ್ಯಂತ ಶೋಭನವಾಗಿ. ಅದರಲ್ಲಿ ಗಂಟೆಗಳು ಮತ್ತು ಚಾಮರಗಳು ಇರಲಿ; ಕಿಂಕಿಣಿಗಳ ನಾದದಿಂದ ಅದು ಕಂಗೊಳಿಸಲಿ।

Verse 91

अलंकृतं पुष्पमाल्यैर्वितानघ्वजराजितान् । छादितं शुक्लवस्त्रेण दीपमालाविभूषितम् ॥ ९१ ॥

ಅದು ಪುಷ್ಪಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ವಿತಾನಗಳು ಮತ್ತು ಧ್ವಜಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸಲಿ. ಶುಭ್ರ ವಸ್ತ್ರದಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು, ದೀಪಮಾಲೆಗಳಿಂದ ವಿಭೂಷಿತವಾಗಿರಲಿ।

Verse 92

तन्मध्ये सर्वतोभद्रं कुर्यात्सम्यगलंकृतम् । तस्योपरिन्यसेत्कुम्भान्द्वादशाम्बुप्रपूरितान् ॥ ९२ ॥

ಅದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಸರ್ವತೋಭದ್ರವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಅದರ ಮೇಲೆ ನೀರಿನಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ತುಂಬಿದ ಹನ್ನೆರಡು ಕುಂಭಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು।

Verse 93

एकेन शुक्लवस्त्रेण सम्यक्संशोधितेन च । सर्वानाच्छादयेत्कुम्भान्पञ्चरत्नसमन्वितान् ॥ ९३ ॥

ಸಮ್ಯಕ್ ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸಿದ ಒಂದೇ ಶ್ವೇತ ವಸ್ತ್ರದಿಂದ ಪಂಚರತ್ನಸಮನ್ವಿತ ಎಲ್ಲಾ ಕುಂಭಗಳನ್ನು ಆವರಿಸಬೇಕು।

Verse 94

लक्ष्मीनारायणं देवं कारयेद्भक्तिमान्व्रती । हेम्ना वा रजतेनापि तथा ताम्रेण वा द्विज ॥ ९४ ॥

ಹೇ ದ್ವಿಜ! ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ವ್ರತಧಾರಿಯು ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣ ದೇವರ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಸಬೇಕು—ಬಂಗಾರದಿಂದಲೋ, ಬೆಳ್ಳಿಯಿಂದಲೋ, ಅಥವಾ ತಾಮ್ರದಿಂದಲೋ।

Verse 95

स्थापयेत्प्रतिमां तां च कुम्भोपरि सुसंयमी । तन्मूल्यं वा द्विजश्रेष्ट काञ्चनं च स्वशक्तितः ॥ ९५ ॥

ಸುಸಂಯಮಿ ಸಾಧಕನು ಆ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಕುಂಭದ ಮೇಲಿಟ್ಟು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು; ಅಥವಾ, ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ! ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅದರ ಮೌಲ್ಯವಾಗಿ ಚಿನ್ನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 96

सर्वव्रतेषु मतिमान्वित्तशाठ्यं विवर्जयेत् । यदि कुर्यात्क्षयं यान्ति तस्यायुर्द्धनसंपदः ॥ ९६ ॥

ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಎಲ್ಲ ವ್ರತಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಧನಸಂಬಂಧಿತ ವಂಚನೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆ ವಂಚಿಸಿದರೆ ಅವನ ಆಯುಷ್ಯವೂ ಧನಸಂಪತ್ತೂ ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 97

अनन्तशायिनं देवं नारायणमनामयम् । पञ्चामृतेन प्रथमं स्नापयेद्भक्तिसंयुतः ॥ ९७ ॥

ಭಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಮೊದಲು ಅನಂತಶಾಯೀ, ಅನಾಮಯನಾದ ನಾರಾಯಣ ದೇವರಿಗೆ ಪಂಚಾಮೃತದಿಂದ ಸ್ನಾನಾಭಿಷೇಕ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 98

नांमभिः केशवाद्यैश्च ह्युपचाराप्रकल्पयेत् । रात्रौ जागरणं कुर्यात्पुराणश्रवणादिभिः ॥ ९८ ॥

ಕೇಶವ ಮೊದಲಾದ ನಾಮಗಳಿಂದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಆವಾಹಿಸಿ ಪೂಜೋಪಚಾರಗಳನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು. ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಪುರಾಣಶ್ರವಣಾದಿ ಭಕ್ತ್ಯಾಚರಣೆಗಳಿಂದ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 99

जितनिद्रो भवेत्सम्यक्सोपवासो जितेन्द्रियः । त्रिकालमर्चयेद्देवं यथाविभवविस्तरम् ॥ ९९ ॥

ನಿದ್ರೆಯನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಬೇಕು. ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ದಿನಕ್ಕೆ ಮೂರು ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು.

Verse 100

ततः प्रातः समुत्थाय प्रातः कृत्यं समाप्य च । तिलहोमान्व्याहृतिभिः सहस्रं कार्येद्द्विजैः ॥ १०० ॥

ನಂತರ ಪ್ರಾತಃಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಪ್ರಾತಃಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿ, ದ್ವಿಜರು ವ್ಯಾಹೃತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಎಳ್ಳಿನ ಹೋಮದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 101

ततः संपूजयेद्देवं गन्धपुष्पादिभिः क्रमात् । देवस्य पुरतः कुर्यात्पुराणश्रवणं ततः ॥ १०१ ॥

ನಂತರ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಗಂಧ, ಪುಷ್ಪಾದಿಗಳಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿ ಸಂಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಆಮೇಲೆ ದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಪುರಾಣಶ್ರವಣ/ಪಠಣ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 102

दद्याद्द्वादशविप्रेभ्यो दध्यन्नं पायसं तथा । अपूपैर्दशभिर्युक्तं सघृतं च सदक्षिणम् ॥ १०२ ॥

ಹನ್ನೆರಡು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಧ್ಯನ್ನ ಮತ್ತು ಪಾಯಸವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಜೊತೆಗೆ ಹತ್ತು ಅಪೂಪಗಳು, ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಯಥೋಚಿತ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನೂ ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 103

देवदेवजगन्नाथ भक्तानुग्रहविग्रह । गृहाणोपायनं कृष्ण सर्वाभीष्टप्रदो भव ॥ १०३ ॥

ಹೇ ದೇವದೇವ, ಜಗನ್ನಾಥ, ಭಕ್ತಾನುಗ್ರಹ-ವಿಗ್ರಹ! ಹೇ ಕೃಷ್ಣ, ಈ ಉಪಾಯನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ನನ್ನ ಸರ್ವ ಅಭೀಷ್ಟಗಳನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುವವನಾಗು।

Verse 104

अनेनोपायनं दत्त्वा प्रार्थयेमाञ्जलिः स्थितः । आधाय जानुनी भूमौ विनयावननतो व्रती ॥ १०४ ॥

ಈ ಉಪಾಯನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದ ಬಳಿಕ ವ್ರತಧಾರಿ ಅಂಜಲಿ ಬದ್ಧವಾಗಿ ನಿಂತು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು; ಎರಡೂ ಮೊಣಕಾಲುಗಳನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಇಟ್ಟು ವಿನಯದಿಂದ ವಾಲಿ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು।

Verse 105

नमो नमस्ते सुरराजराज नमोऽस्तुते देवं जगन्निवास । कुरुष्व संपृर्णफलं ममाद्य नमोऽस्तु तुभ्यं पुरुषोत्तमाय ॥ १०५ ॥

ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ, ಹೇ ದೇವರಾಜರ ರಾಜ! ನಮೋಸ್ತು ತೇ, ಹೇ ಜಗನ್ನಿವಾಸ ದೇವ! ಇಂದು ನನ್ನ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಫಲವನ್ನು ಕರುಣಿಸು. ಪುರುಷೋತ್ತಮನೆ, ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 106

इति संप्रार्थयेद्विप्रान्देवं च पुरुषोत्तमम् । दद्यादर्घ्यं च देवाय महालक्ष्मीयुताय वै ॥ १०६ ॥

ಹೀಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನೂ ಪುರುಷೋತ್ತಮ ದೇವನನ್ನೂ ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯೊಡನೆ ಇರುವ ಆ ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯ (ಗೌರವಜಲ) ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 107

लक्ष्मीपते नमस्तुभ्यं क्षीरार्णवनिवासिने । अर्घ्यं गृहाण देवेश लक्ष्म्या च सहितः प्रक्षो ॥ १०७ ॥

ಹೇ ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿ, ಕ್ಷೀರಾರ್ಣವ ನಿವಾಸಿ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೇ ದೇವೇಶ, ಈ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು; ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೊಡನೆ ನಿನಗೆ ಅಭಿಷೇಕ (ಗೌರವ) ಆಗಲಿ।

Verse 108

यस्य स्मृत्या च नामोक्त्या तपोयज्ञक्रियादिषु । न्यूनं संपूर्णतां याति सद्यो वन्दे तमच्युतम् ॥ १०८ ॥

ಯಾರ ಸ್ಮರಣೆಯಿಂದಲೂ ನಾಮೋಚ್ಚಾರಣೆಯಿಂದಲೂ ತಪಸ್ಸು, ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ಇತರ ಧರ್ಮಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಕೊರತೆ ತಕ್ಷಣವೇ ಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ—ಆ ಅಚ್ಯುತ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ನಾನು ತಕ್ಷಣ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 109

इति विज्ञाप्य देवेशं तत्सर्वं संयमी व्रते । प्रतिमां दक्षिणायुक्तामाचार्याय निवेदयेत् ॥ १०९ ॥

ಈ ರೀತಿ ದೇವೇಶನಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿನಯದಿಂದ ತಿಳಿಸಿ, ವ್ರತದಲ್ಲಿ ಸಂಯಮಿಯಾದ ಸಾಧಕನು ವಿಧಿಯಂತೆ ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಡನೆ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 110

ब्राह्मणान्भोजयेत्पश्चाच्छक्त्या दद्याच्च दक्षिणाम् । भुञ्जीत वाग्यतः पश्चात्स्वयं बन्धुजनैर्वृतः ॥ ११० ॥

ನಂತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿ, ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನೂ ನೀಡಬೇಕು. ಬಳಿಕ ವಾಕ್ಸಂಯಮದಿಂದ, ಬಂಧುಜನರಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ತಾನೇ ಭುಂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 111

आसायं श्रृदुयाद्विष्णोः कथां विद्वज्जनैः सह । इत्येवं कुरुते यस्तु मनुजो द्वादशीव्रतम् ॥ १११ ॥

ಸಾಯಂಕಾಲ ಪಂಡಿತರೊಂದಿಗೆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಯನ್ನು ಶ್ರವಣ ಮಾಡಬೇಕು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ದ್ವಾದಶೀ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುವ ಮನುಷ್ಯನೇ ಅದನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 112

सर्वान्कामान्स आन्पोति परत्रेह च नारद । त्रिसतकुलसंयुक्तः सर्वपापविवर्जितः । तपाति विष्णुभवनं यत्र यत्त्वा न शोचति ॥ ११२ ॥

ಓ ನಾರದಾ! ಅವನು ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲ ಕಾಮ್ಯಫಲಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಮೂರು ನೂರು ಕುಲಗಳನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುವ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಸರ್ವ ಪಾಪವರ್ಜಿತನಾಗಿ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಧಾಮವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿ ಹೋದವನು ಮತ್ತೆ ಶೋಕಿಸುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 113

य इदं श्रृणुयाद्विप्र द्वादशीव्रतमुत्तमम् । वाचयेद्वापि स नरो वाजपेयफलं लभेत् ॥ ११३ ॥

ಹೇ ವಿಪ್ರನೇ! ಈ ಉತ್ತಮ ದ್ವಾದಶೀ ವ್ರತವನ್ನು ಯಾರು ಶ್ರವಣಮಾಡುವನೋ, ಅಥವಾ ಪಠಿಸುವನೋ, ಆ ನರನು ವಾಜಪೇಯ ಯಾಗಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು.