Pāpa-bheda, Naraka-yātanā, Mahāpātaka-vicāra, Atonement Limits, Daśa-vidhā Bhakti, and Gaṅgā as Final Remedy

Verse 1

धर्मराज उवाच । पाप भेदान्प्रवक्ष्यामि यथा स्थूलाश्च यातनाः । श्रृणुष्व धैर्यमास्थाय रौद्रा ये नरका यतः ॥ १ ॥

ಧರ್ಮರಾಜನು ಹೇಳಿದರು—ಪಾಪಗಳ ಭೇದಗಳನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಘೋರ ಯಾತನೆಗಳನ್ನೂ ನಾನು ಹೇಳುವೆನು. ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಕೇಳು; ಈ ದುಃಖಗಳು ಉದ್ಭವಿಸುವ ರೌದ್ರ ನರಕಗಳನ್ನು.

Verse 2

पापिनो ये दुरात्मानो नरकाग्निषु सन्ततम् । पच्यन्ते येषु तान्वक्ष्ये भयंकरफलप्रदान् ॥ २ ॥

ಪಾಪಿಗಳು, ದುರುದ್ದೇಶಿಗಳಾದವರು ನರಕಾಗ್ನಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬೇಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಭಯಂಕರ ಫಲ ನೀಡುವ ಆ (ಅಗ್ನಿ-ಯಾತನೆಗಳನ್ನು) ನಾನು ವಿವರಿಸುವೆನು.

Verse 3

तपनोवालुकाकुम्भौमहारौरवरौरवौ । कुम्भघीपाको निरुच्छ्वासः कालसूत्रः प्रमर्दनः ॥ ३ ॥

ತಪನ, ವಾಲುಕಾ ಮತ್ತು ಕುಂಭ; ಹಾಗೆಯೇ ರೌರವ ಹಾಗೂ ಮಹಾರೌರವ; ಕುಂಭಘೀಪಾಕ, ನಿರುಚ್ಛ್ವಾಸ, ಕಾಲಸೂತ್ರ, ಪ್ರಮರ್ಧನ—ಇವುಗಳೂ ನರಕಲೋಕಗಳೆಂದು ಹೆಸರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ।

Verse 4

असिपत्रवनं घोरं लालाभक्षोहिमोत्कटः । मूषावस्था वसाकूपस्तथा वैतरणी नदी ॥ ४ ॥

ಭಯಂಕರ ಅಸಿಪತ್ರವನ, ಲಾಲಾಭಕ್ಷ ಎಂಬ ಯಾತನೆ, ಅತ್ಯಂತ ಹಿಮಶೀತ ಹಿಮೋತ್ಕಟ; ಮೂಷಾವಸ್ಥೆ, ವಸಾಕೂಪ ಮತ್ತು ವೈತರಣೀ ನದಿ—ಇವುಗಳೂ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ।

Verse 5

भक्ष्यन्ते मूत्रपानं च पुरीषह्लद एव च । तप्तशूलं तप्तशिला शाल्मलीद्रुम एव च ॥ ५ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಮಲವನ್ನು ತಿನ್ನಿಸಿ ಮೂತ್ರವನ್ನು ಕುಡಿಯಲು ಬಲವಂತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮಲದ ಕೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕೆಂಪಾಗಿ ಕಾದ ಶೂಲಗಳು, ಕಾದ ಕಲ್ಲುಗಳು ಮತ್ತು ಶಾಲ್ಮಲೀ ಮರದ ಮುಳ್ಳುಗಳು ಅವರನ್ನು ಪೀಡಿಸುತ್ತವೆ।

Verse 6

तथा शोणितकूपश्च घोरः शोणितभोजनः । स्वमांसभोजनं चैव वह्निज्वालानिवेशनम् ॥ ६ ॥

ಹಾಗೆಯೇ ‘ಶೋಣಿತಕೂಪ’ ಎಂಬ ಭೀಕರ ನರಕವಿದೆ, ‘ಶೋಣಿತಭೋಜನ’ವೂ ಇದೆ; ಜೊತೆಗೆ ‘ಸ್ವಮಾಂಸಭೋಜನ’ ಮತ್ತು ‘ವಹ್ನಿಜ್ವಾಲಾನಿವೇಶನ’ (ಅಗ್ನಿಜ್ವಾಲೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ವಾಸ)ವೂ ಇದೆ।

Verse 7

शिलावृष्टिः शस्त्रवृष्टिर्वह्निवृष्टिस्तथैव च । क्षारोदकं चोष्णतोयं तप्तायः पिण्डभक्षणम् ॥ ७ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲಿನ ಮಳೆ, ಆಯುಧಗಳ ಮಳೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಬೆಂಕಿಯ ಮಳೆಯೂ ಬೀಳುತ್ತದೆ; ಕ್ಷಾರಜಲ, ಕುದಿಯುವ ಬಿಸಿ ನೀರು, ಮತ್ತು ಕೆಂಪಾಗಿ ಕಾದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಗುಂಡುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನಿಸುವುದೂ ಇದೆ।

Verse 8

अथ शिरःशोषणं च मरुत्प्रपतनं तथा । तथा पाशाणवर्णं च कृमिभोजनमेव च ॥ ८ ॥

ನಂತರ ತಲೆಯು ಒಣಗುವುದು, ಗಾಳಿಯಿಂದ ಬೀಳುವಿಕೆ, ಕಲ್ಲಿನಂತಹ ಬಣ್ಣ ಬರುವುದು ಮತ್ತು ಹುಳುಗಳಿಂದ ತಿನ್ನಲ್ಪಡುವಿಕೆ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 9

क्षारो दपानं भ्रमणं तथा क्रकचदारणम् । पुरीषलेपनं चैव पुरीषस्य च भोजनम् ॥ ९ ॥

ಕ್ಷಾರವನ್ನು ಕುಡಿಯುವುದು, ಅಲೆದಾಡುವುದು, ಗರಗಸದಿಂದ ಸೀಳಲ್ಪಡುವುದು, ಮಲವನ್ನು ಲೇಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಮಲವನ್ನೇ ತಿನ್ನುವುದು.

Verse 10

रेतः पानं महाघोरं सर्वसन्धिषुदाडनम् । धूमपानं पाशबन्धं नानाशूलानुलेपनम् ॥ १० ॥

ವೀರ್ಯಪಾನವು ಮಹಾಘೋರವಾದುದು, ಎಲ್ಲಾ ಕೀಲುಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಡೆಯುವುದು, ಹೊಗೆಯನ್ನು ಕುಡಿಯುವುದು, ಪಾಶದಿಂದ ಕಟ್ಟುವುದು ಮತ್ತು ನಾನಾ ಶೂಲಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚುವುದು.

Verse 11

अङ्गारशयनं चैव तथा मुसलमर्द्दनम् । बहूनि काष्ठयन्त्राणि कषणं छेदनं तथा ॥ ११ ॥

ಕೆಂಡದ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗುವುದು, ಒನಕೆಯಿಂದ ಜಜ್ಜುವುದು, ಅನೇಕ ಮರದ ಯಂತ್ರಗಳಿಂದ ಹಿಂಸೆ, ಉಜ್ಜುವುದು ಮತ್ತು ಕತ್ತರಿಸುವುದು.

Verse 12

पतनोत्पतनं चैव गदादण्डादिपीहनम् । गजदन्तप्रहरणं नानासर्पैश्च दंशनम् ॥ १२ ॥

ಬೀಳುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎಸೆಯುವಿಕೆ, ಗದೆ ಮತ್ತು ದಂಡಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯುವುದು, ಆನೆಯ ದಂತಗಳಿಂದ ಪ್ರಹಾರ ಮತ್ತು ನಾನಾ ಹಾವುಗಳಿಂದ ಕಚ್ಚುವಿಕೆ.

Verse 13

शीताम्बुसेचनं चैव नासायां च मुखे तथा । घोरक्षाराम्बुपानं च तथा लवणभक्षणम् ॥ १३ ॥

ತಣ್ಣನೆಯ ನೀರಿನಿಂದ ಸೆಚನ, ಮೂಗು ಮತ್ತು ಬಾಯಿಗೆ ನೀರು ಸುರಿಯುವುದು; ಘೋರ ಕ್ಷಾರಜಲವನ್ನು ಕುಡಿಯುವುದು ಹಾಗೂ ಉಪ್ಪು ಭಕ್ಷಿಸುವುದು—ಇವುಗಳನ್ನು ವರ್ಜಿಸಬೇಕು.

Verse 14

स्त्रायुच्छेदं स्नायुबन्धमस्थिच्छेदं तथैव च । क्षाराम्बुपूर्णरन्ध्राणां प्रवेशं मांसभोजनम् ॥ १४ ॥

ಸ್ನಾಯು ಕತ್ತರಿಸುವುದು, ಸ್ನಾಯುಬಂಧವನ್ನು ತುಂಡಿಸುವುದು, ಎಲುಬು ಮುರಿಯುವುದು; ಕ್ಷಾರಜಲದಿಂದ ತುಂಬಿದ ರಂಧ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಮಾಂಸಭಕ್ಷಣೆ—ಇವು ಅಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನು ತರುವುದರಿಂದ ವರ್ಜ್ಯ.

Verse 15

पित्तपानं महाघोरं तथैवःश्लेष्मभोजनम् । वृक्षाग्रात्पातनंचैव जलान्तर्मज्जनं तथा ॥ १५ ॥

ಪಿತ್ತವನ್ನು ಕುಡಿಯುವುದು ಮಹಾಘೋರ, ಹಾಗೆಯೇ ಶ್ಲೇಷ್ಮವನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುವುದು; ಮರದ ತುದಿಯಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸುವುದು ಮತ್ತು ನೀರಿನೊಳಗೆ ಮುಳುಗಿಸುವುದು—ಇವೂ ಭಯಾನಕ ಯಾತನೆಗಳು.

Verse 16

पाषाणधारणं चैव शयनं कण्टकोपरि । पिपीलिकादंशनं च वृश्चिकैश्चापि पीडनम् ॥ १६ ॥

ಭಾರವಾದ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಹೊರುವುದು, ಮುಳ್ಳಿನ ಮೇಲೆ ಮಲಗುವುದು; ಇರುವೆಗಳ ಕಚ್ಚು ಮತ್ತು ಚೇಳುಗಳಿಂದ ಪೀಡನೆ—ಇವೂ ಕಠಿಣ ಕಷ್ಟಗಳು.

Verse 17

व्याघ्रपीडा शिवापीडा तथा महिषमीडनम् । कर्द्दमे शयनं चैव दुर्गन्धपरिपूरणम् ॥ १७ ॥

ಹುಲಿಗಳ ಪೀಡೆ, ನರಿಗಳ ಉಪದ್ರವ, ಹಾಗೆಯೇ ಎಮ್ಮೆಗಳ ತುಳಿಯುವಿಕೆ; ಕೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮಲಗುವುದು ಮತ್ತು ದುರ್ಗಂಧದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಆವರಿತವಾಗುವುದು—ಇವೂ ಯಾತನೆಗಳು.

Verse 18

बहुशश्चार्धशयनं महातिक्तनिषेवणम् । अत्युष्णतैलपानं च महाकटुनिषेवणम् ॥ १८ ॥

ಪುನಃಪುನಃ ಅರ್ಧನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವುದು, ಅತಿಯಾಗಿ ತೀವ್ರ ಕಹಿ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದು, ಅತ್ಯಂತ ಬಿಸಿ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಕುಡಿಯುವುದು, ಮತ್ತು ಅತಿಯಾಗಿ ಕಟು ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ವರ್ಜ್ಯ.

Verse 19

कषायोदकपानं च तत्पपाषाणतक्षणम् । अत्युष्णशीतस्नानं च तथा दशनशीर्णनम् ॥ १९ ॥

ಕಷಾಯ (ಕಷಾಯ) ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುವುದು, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಚಿಸೆಲ್‌ನಿಂದ ತಕ್ಕುವುದು, ಅತ್ಯಂತ ಬಿಸಿ ಅಥವಾ ಅತ್ಯಂತ ತಣ್ಣನೆಯ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವುದು, ಹಾಗೆಯೇ ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಒರೆಸಿ ಕ್ಷೀಣಗೊಳಿಸುವುದು—ಇವು ಕಠೋರ ಸ್ವಯಂಕ್ಲೇಶಕರ ಕ್ರಿಯೆಗಳು.

Verse 20

तप्तायः शयनं चैव ह्ययोभारस्य बन्धनम् । एवमाद्यामहाभाग यातनाः कोटिकोटिशः ॥ २० ॥

ಕೆಂಪಾಗಿ ಕಾದಿರುವ ಕಬ್ಬಿಣದ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗುವುದು, ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಿಣದ ಭಾರಗಳ ಕೆಳಗೆ ಕಟ್ಟಿಹಾಕಲ್ಪಡುವುದು—ಇಂತಹ, ಓ ಮಹಾಭಾಗ, ಕೋಟಿಕೋಟಿ ಯಾತನೆಗಳಿವೆ.

Verse 21

अपि वर्षसहस्त्रेण नाहं निगदितुं क्षमः । एतेषु यस्य यत्प्राप्तं पापिनः क्षितिरक्षक ॥ २१ ॥

ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಾನು ಇದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳಲು ಸಮರ್ಥನಲ್ಲ. ಓ ಭೂಮಿರಕ್ಷಕ, ಈ ಪಾಪಿಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೆ ಯಾವ ಫಲ ದೊರೆತಿದೆಯೋ, ಅವನೇ ಅದನ್ನೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 22

तत्सर्वं संप्रवक्ष्यामि तन्मे निगदतः श्रृणु । ब्रह्महा च सुरापी च स्तेयी च गुरुतल्पगः ॥ २२ ॥

ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಈಗ ನಾನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು: ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹಂತಕ, ಸುರಾಪಾನಿ, ಕಳ್ಳ, ಮತ್ತು ಗುರುವಿನ ಶಯನವನ್ನು ಅತಿಕ್ರಮಿಸಿದವನು.

Verse 23

महापातकिनस्त्वेते तत्संसर्गी च पञ्चमः । पंतिभेदीवृथापाकी नित्यं ब्रह्मणदूषकः ॥ २३ ॥

ಇವರೇ ನಿಜವಾಗಿ ಮಹಾಪಾತಕಿಗಳು; ಇವರ ಸಂಗ ಮಾಡುವವನು ಐದನೇವನೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ಪಂಕ್ತಿಭೇದ ಮಾಡುವವನು, ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಅಡುಗೆ ಮಾಡುವವನು, ನಿತ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ದೂಷಿಸುವವನು—ಇವರೂ ದೋಷಿಗಳು.

Verse 24

आदेशी वेदविक्रेता पञ्चैते ब्रह्मधातकाः । ब्रह्मणं यः समाहूय दास्यामीति धनादिकम् । एश्चान्नास्तीति यो ब्रुयात्तमाहुर्ब्रह्यघातिनम् ॥ २४ ॥

ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ಆಜ್ಞಾಪಿಸುವವನು (ಆದೇಶೀ) ಮತ್ತು ವೇದವನ್ನು ಮಾರುವವನು—ಇವರು ‘ಬ್ರಹ್ಮಧಾತಕರು’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಐವರಲ್ಲಿ ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ ‘ಧನಾದಿ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ’ ಎಂದು ಹೇಳಿ ನಂತರ ‘ಏನೂ ಇಲ್ಲ’ ಎನ್ನುವವನು ಬ್ರಹ್ಮಘಾತಿ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 25

स्नानार्थं पूजनार्थँ वा गच्छतो ब्राह्मणस्य यः । समायात्यंतरायत्वं तमाहुर्ब्रह्मधातिनम् ॥ २५ ॥

ಸ್ನಾನಕ್ಕಾಗಲಿ ಪೂಜಕ್ಕಾಗಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಎದುರಾಗಿ ಬಂದು ಅಡ್ಡಿಯಾಗುವವನು ಬ್ರಹ್ಮಧಾತಿ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟನು.

Verse 26

पस्निन्दासु निरतश्चात्मोत्कर्षरतश्व यः । असत्यनिरतश्वचैव ब्रह्महा परिकीर्तितः ॥ २६ ॥

ಪರನಿಂದೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ, ಸ್ವೋತ್ಕರ್ಷದಲ್ಲಿ ರತವಾಗಿ, ಅಸತ್ಯದಲ್ಲೇ ಆಸಕ್ತನಾಗಿರುವವನು ಬ್ರಹ್ಮಹಾ ಎಂದು ಪರಿಕೀರ್ತಿತನು.

Verse 27

अधर्मस्यानुमन्ता च ब्रह्महा परिकीर्तितः । अन्योद्वेगरतश्चैव अन्येषां दोषसूवकः ॥ २७ ॥

ಅಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡುವವನು ಕೂಡ ಬ್ರಹ್ಮಹಾ ಎಂದು ಪರಿಕೀರ್ತಿತನು; ಹಾಗೆಯೇ ಇತರರನ್ನು ಕಳವಳಗೊಳಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ರತನಾಗಿ, ಇತರರ ದೋಷಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವವನು ಸಹ ಅದೇ ಪಾಪಗಣದಲ್ಲಿ ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 28

दम्भाचाररतश्वैव ब्रह्महेत्यभिधीयते । नित्यं प्रतिग्रहरतस्तथा प्राणिवधे रतः ॥ २८ ॥

ದಂಭಾಚಾರದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದವನೇ ನಿಜವಾಗಿ ‘ಬ್ರಹ್ಮಹ’ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ನಿತ್ಯವೂ ಪ್ರತಿಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾಗಿದ್ದು, ಪ್ರಾಣಿವಧದಲ್ಲಿ ರಮಿಸುವವನು ಸಹ ಅದೇ ಘೋರ ಪಾಪವರ್ಗದಲ್ಲೇ ಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 29

अधर्मस्यानुममन्ता च ब्रह्महा परिकीर्तितः । ब्रह्महत्या समं पापमेव बहुविधं नृप ॥ २९ ॥

ಓ ರಾಜನೇ! ಅಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡುವವನು ‘ಬ್ರಹ್ಮಹ’ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಅನೇಕ ವಿಧದ ಪಾಪವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.

Verse 30

सुरापानसमं पापं प्रवक्ष्यामि समासतः । गणान्नभोजनं चैव गणिकानां निषेवणम् ॥ ३० ॥

ಸುರಾಪಾನಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಅಶುದ್ಧ ಗುಂಪಿನ ಅನ್ನವನ್ನು ಭೋಜನ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಗಣಿಕೆಯರ ಸಂಗವನ್ನು ಮಾಡುವುದು.

Verse 31

पतितान्नादनं चैव सुरापानसमं स्मृतम् । उपासमापरित्यागो देवलानां च भोजनम् ॥ ३१ ॥

ಪತಿತನ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿನ್ನುವುದೂ ಸೂರಾಪಾನಕ್ಕೆ ಸಮಾನವೆಂದು ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ನಿತ್ಯ ಉಪಾಸನೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದು ಮತ್ತು ದೇವಾಲಯದ ದೇವಭೋಗವನ್ನು (ಅವಿಧಿಯಾಗಿ) ಭೋಜನ ಮಾಡುವುದು ಕೂಡ ನಿಂದ್ಯ.

Verse 32

सुरापयोषित्संयोगः सुरापानसमः स्मृतः । यः शूद्रेण समाहतो भोजनं कुरुते द्विजः ॥ ३२ ॥

ಸುರೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸ್ತ್ರೀಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಗವೂ ಸೂರಾಪಾನಕ್ಕೆ ಸಮಾನವೆಂದು ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಶೂದ್ರನಿಂದ ಆಘಾತಿತ/ಅಪವಿತ್ರಗೊಂಡ ಭೋಜನವನ್ನು ದ್ವಿಜನು ತಿಂದರೆ, ಅವನೂ ಅದೇ ಸಮಾನನೆಂದು ಗಣ್ಯ.

Verse 33

सुरापी स हि विज्ञेयः सर्वधर्मबहिष्कृतः । यः शूद्रेणाभ्यनुज्ञातः प्रेष्यकर्म करोति च ॥ ३३ ॥

ಶೂದ್ರನ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ದಾಸ್ಯಪ್ರಾಯ ಪ್ರೇಷ್ಯಕರ್ಮ ಮಾಡುವವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸುರಾಪಿಯ ಸಮಾನನು; ಸರ್ವಧರ್ಮಾಚರಣದಿಂದ ಬಹಿಷ್ಕೃತನೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು।

Verse 34

सुरापान समं पापं लभते स नराधमः । एवं बहुविधं पापं सुरापानसमं स्मृतम् ॥ ३४ ॥

ಆ ನರಾಧಮನು ಸುರಾಪಾನಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಪಾಪವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ವಿಧದ ಪಾಪಗಳು ಸುರಾಪಾನಸಮವೆಂದು ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 35

हेमस्तेयसमं पापं प्रवक्ष्यामि निशामय । कन्दमूलफलानां च कस्तूरी पटवाससाम् ॥ ३५ ॥

ಕೇಳು, ನಾನು ಹಿರಣ್ಯಚೌರ್ಯಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಪಾಪವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಕಂದ, ಮೂಲ, ಫಲಗಳು, ಕಸ್ತೂರಿ, ತಾಂಬೂಲಪತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರಗಳ ಅಪಹರಣೆ।

Verse 36

सदा स्तेयं च रत्नानां स्वर्णस्तेयसमं स्मृतम् । ताम्रायस्त्र्रपुकांस्यानामाज्यस्य मधुनस्तथा ॥ ३६ ॥

ರತ್ನಗಳ ಕಳ್ಳತನವು ಸದಾ ಸ್ವರ್ಣಚೌರ್ಯಸಮಾನವೆಂದು ಸ್ಮೃತ; ಹಾಗೆಯೇ ತಾಮ್ರ, ಆಯಸ್ಸು(ಕಬ್ಬಿಣ), ತ್ರಪು, ಕಾಂಸ್ಯ, ಆಜ್ಯ(ತುಪ್ಪ) ಮತ್ತು ಮಧುಗಳ ಅಪಹರಣವೂ ಅದೇ ವರ್ಗ।

Verse 37

स्तेयं सुगन्धद्रव्याण्णां स्वर्णस्तेयसमं स्मृतम् । क्रमुकस्यापिहरणमम्भसां चन्दनस्य च ॥ ३७ ॥

ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳ ಕಳ್ಳತನವು ಸ್ವರ್ಣಚೌರ್ಯಸಮಾನವೆಂದು ಸ್ಮೃತ; ಹಾಗೆಯೇ ಕ್ರಮುಕ(ಅಡಿಕೆ), ನೀರು ಮತ್ತು ಚಂದನದ ಅಪಹರಣವೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಗಣ್ಯ।

Verse 38

पर्णरसापहरणं स्वर्णस्तेयसमं स्मृतम् । पितृयज्ञपरित्यागो धर्मकार्यविलोपनम् ॥ ३८ ॥

ಎಲೆರಸವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವುದು ಸ್ವರ್ಣಚೋರಿಯ ಸಮಾನವೆಂದು ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಪಿತೃಯಜ್ಞವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದು ನಿತ್ಯ ಧರ್ಮಕಾರ್ಯಗಳ ಲೋಪ ಮತ್ತು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವಾಗಿದೆ.

Verse 39

यतीर्नां निन्दतं चैव स्वर्णस्तेयसमं स्मृतम् । भक्ष्याणां चापहरणं धान्यानां हरणं तथा ॥ ३९ ॥

ಯತಿಗಳನ್ನು ನಿಂದಿಸುವುದೂ ಸ್ವರ್ಣಚೋರಿಯ ಸಮಾನವೆಂದು ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಭಕ್ಷ್ಯವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಧಾನ್ಯವನ್ನು ಕದಿಯುವುದೂ (ಅದೇ ಪಾಪ).

Verse 40

रुद्राक्षहरणं चैव स्वर्णस्तेयसमं स्मृतम् । भागीनीगमनं चैव पुत्रस्त्रीगमनं तथा ॥ ४० ॥

ರುದ್ರಾಕ್ಷವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವುದೂ ಸ್ವರ್ಣಚೋರಿಯ ಸಮಾನವೆಂದು ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಸಹೋದರಿಯೊಂದಿಗೆ ಗಮನ ಮತ್ತು ಪುತ್ರನ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಗಮನವೂ (ಘೋರ ಅಧರ್ಮ).

Verse 41

रजस्वलादिगमनं गुरुतल्पसमं स्मृतम् । हीनजात्याभिगमनं मद्यपस्त्रीनिषेवणम् ॥ ४१ ॥

ರಜಸ್ವಲಾದಿಯೊಂದಿಗೆ ಗಮನವು ಗುರುತಲ್ಪದೋಷಕ್ಕೆ ಸಮಾನವೆಂದು ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ನಿಷಿದ್ಧ/ಹೀನಜಾತಿಯ ಸ್ತ್ರೀಯೊಂದಿಗೆ ಗಮನ ಮತ್ತು ಮದ್ಯಪಾನಾಸಕ್ತ ಸ್ತ್ರೀಯ ಸಂಗವೂ (ಅದೇ ಘೋರ ಅಪರಾಧ).

Verse 42

परस्त्रीगमनं चैव गुरुतल्पसमं स्मृतम् । भ्रातृस्त्रीगमनं चैव वयस्यस्त्रीनिषेवणम् ॥ ४२ ॥

ಪರಸ್ತ್ರೀಯೊಂದಿಗೆ ಗಮನವು ಗುರುತಲ್ಪದೋಷಕ್ಕೆ ಸಮಾನವೆಂದು ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಸಹೋದರನ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಗಮನ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತನ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಗವೂ (ಅದೇ ಘೋರ ಅಪರಾಧ).

Verse 43

विश्वस्तागमनं चैव गुरुतल्पसमं स्मृतम् । अकाले कर्मकरणं पुत्रीगमनमेव च ॥ ४३ ॥

ವಿಶ್ವಸ್ತ (ರಕ್ಷಿತ) ಸ್ತ್ರೀಯೊಡನೆ ಸಂಗಮವೂ ಗುರುತಲ್ಪಭಂಗದ ಸಮಾನ ಪಾಪವೆಂದು ಸ್ಮೃತಿಯಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಅಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕಾಮಕರ್ಮ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಸ್ವಕನ್ಯೆಯೊಡನೆ ಸಂಗಮವೂ.

Verse 44

धर्मलोपः शास्त्रनिन्दा गुरुतल्पसमं स्मृतम् । इत्येवमादयो राजन्महापातकसंज्ञिताः ॥ ४४ ॥

ಧರ್ಮಲೋಪವೂ ಶಾಸ್ತ್ರನಿಂದೆಯೂ ಗುರುತಲ್ಪಭಂಗದ ಸಮಾನ ಪಾಪವೆಂದು ಸ್ಮೃತಿಯಾಗಿದೆ. ಓ ರಾಜನೇ, ಇವು ಮತ್ತು ಇಂತಹವು ‘ಮಹಾಪಾತಕ’ವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತವೆ.

Verse 45

एतेष्वेकतमेनापि सङ्गकृत्तत्समो भवेत् । यथाकथंचित्पापानामेतेषां परमर्षिभिः ॥ ४५ ॥

ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೊಂದರೊಂದಿಗಾದರೂ ಸಂಗ ಮಾಡಿದವನು ಅದಕ್ಕೆ ಸಮಾನ (ದೋಷಿ)ನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗೆ ಪರಮರ್ಷಿಗಳು ಯಾವುದೋ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಪಾಪಗಳ ನಿವಾರಣೋಪಾಯವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದಾರೆ.

Verse 46

शान्तैस्तु निष्कृतिर्दृष्टा प्रायश्चितादिकल्पनैः । प्रायश्चित्तविहीनानि पापानि श्रृणु भूपते ॥ ४६ ॥

ಶಾಂತಿಕರ್ಮಗಳೂ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಾದಿ ವಿಧಿಗಳೂ ಮೂಲಕವೇ ನಿಷ್ಕೃತಿ (ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಮಾರ್ಗ) ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಈಗ, ಓ ಭೂಪತೇ, ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಿಲ್ಲದ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಕೇಳು.

Verse 47

समस्तपापतुल्यानि महानरकदानि च । ब्रह्महत्यादिपापानां कथंचिन्निष्कृतिर्भवेत् ॥ ४७ ॥

ಇವು ಸಮಸ್ತ ಪಾಪಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿದ್ದು ಮಹಾನರಕಗಳನ್ನು ನೀಡುವವು. ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾದಿ ಪಾಪಗಳಿಗೂ ಸಹ ಯಾವುದೋ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಕೃತಿ ಸಾಧ್ಯವಾಗಬಹುದು.

Verse 48

ब्रह्मणं द्वेष्टि यस्तस्य निष्कृतिर्नास्ति कुत्रचित् । विश्वस्तघातिनं चैव कृतन्घानां नरेश्वर ॥ ४८ ॥

ಹೇ ನರೇಶ್ವರ! ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವವನಿಗೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಿಲ್ಲ; ಹಾಗೆಯೇ ನಂಬಿದವನಿಗೆ ದ್ರೋಹ ಮಾಡುವವನಿಗೂ, ಉಪಕಾರಿಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಕೃತಘ್ನನಿಗೂ ಇಲ್ಲ।

Verse 49

शूद्रस्त्रीसङ्गिनां चैव निष्कृतिर्नास्ति कुत्रचित् । शूद्रान्नपुष्टदेहानां वेदनिन्दारतात्मनाम् ॥ ४९ ॥

ಶೂದ್ರ-ಸ್ತ್ರೀಯರ ಸಂಗದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಿಲ್ಲ; ಹಾಗೆಯೇ ಶೂದ್ರ ಅನ್ನದಿಂದ ದೇಹ ಪೋಷಿಸಿಕೊಂಡು, ವೇದನಿಂದೆಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ರಮಿಸುವವರಿಗೂ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ದೊರೆಯದು।

Verse 50

सत्कथानिन्दकानांच नेहामुत्रचनिष्कृतिः ॥ ५० ॥

ಸತ್ಕಥೆ ಹಾಗೂ ಧರ್ಮಮಯ ವಚನವನ್ನು ನಿಂದಿಸುವವರಿಗೆ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಿಲ್ಲ।

Verse 51

बौद्धालयं विशेद्यस्तु महापद्यपि वैद्विजः । नतस्यनिष्कृतिर्दृष्टाप्रायश्चितशतैरपि ॥ ५१ ॥

ಮಹಾವಿಪತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೂ ಒಬ್ಬ ವೈದ್ವಿಜ (ದ್ವಿಜ) ಬೌದ್ಧಾಲಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರೆ, ನೂರಾರು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಗಳಿಂದಲೂ ಅವನಿಗೆ ನಿವಾರಣೆ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 52

बौद्धाः पाषंण्डिनः प्रोक्ता यतो वेदविनिन्दकाः । तस्माद्विजस्तान्नेक्षेत यतो धर्मबहिष्कृताः ॥ ५२ ॥

ಬೌದ್ಧರು ವೇದನಿಂದಕರು ಆದ್ದರಿಂದ ಪಾಷಂಡಿಗಳು ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ; ಆದಕಾರಣ ಧರ್ಮದಿಂದ ಬಹಿಷ್ಕೃತರಾದ ಅವರನ್ನು ದ್ವಿಜನು ನೋಡಲೂ ಬೇಡ।

Verse 53

ज्ञानतोऽज्ञानतो वापि द्विजो बोद्धालयं विशेत् । ज्ञात्वा चेन्निष्कृतिर्नास्ति शास्त्राणामिति निश्वयः ॥ ५३ ॥

ತಿಳಿದು ಅಥವಾ ತಿಳಿಯದೆ ದ್ವಿಜನು ಬೋಧಾಲಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರೆ, ತಿಳಿದ ಬಳಿಕ ನಿಶ್ಚಯವಾಗುತ್ತದೆ—ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಆ ಅಪರಾಧಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವೇ ಇಲ್ಲ.

Verse 54

एतेषां पापबाहुल्यान्नरकं कोटिकल्पकम् । प्रायश्चित्तविहीनानि प्रोक्तान्यन्यानि च प्रभो ॥ ५४ ॥

ಪ್ರಭೋ! ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಪದ ಬಹುಳತೆ ಇರುವುದರಿಂದ ಕೋಟಿಕಲ್ಪಗಳವರೆಗೆ ನರಕಫಲ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಿಲ್ಲವೆಂದು ಇತರ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 55

पापानि तेषां नरकान्गदतो मे निशामय ॥ ५५ ॥

ಅವರ ಪಾಪಗಳನ್ನೂ (ಅದರ ಫಲವಾದ) ನರಕಗಳನ್ನೂ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಕೇಳು.

Verse 56

महापातकिनस्तेषु प्रत्येकं युगवासिनः । तदन्ते पृथिवीमेत्य सप्तजन्मसु गर्दभाः ॥ ५६ ॥

ಅವರಲ್ಲಿ ಮಹಾಪಾತಕಿಗಳು ತಲಾ ಒಂದು ಯುಗಕಾಲ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅದರ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದು ಏಳು ಜನ್ಮಗಳವರೆಗೆ ಕತ್ತೆಗಳಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ.

Verse 57

ततः श्वानो विद्धदेहा भवेयुर्दशजन्मसु । आशताब्दं विट्कृमयः सर्पा द्वादशजन्मसु ॥ ५७ ॥

ನಂತರ ಅವರು ಪೀಡಿತ ದೇಹಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾಯಿಗಳಾಗಿ ಹತ್ತು ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ನೂರು ವರ್ಷ ಮಲದ ಹುಳುಗಳಾಗಿ ಇರುತ್ತಾರೆ, ನಂತರ ಹನ್ನೆರಡು ಜನ್ಮಗಳವರೆಗೆ ಸರ್ಪಗಳಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ.

Verse 58

ततः सहस्त्रजन्मानि मृगाद्याः पशवो नृप । शताब्दं स्थावराश्चैव ततो गोधाशरीरिणः ॥ ५८ ॥

ತದನಂತರ, ಓ ನೃಪ, ಅವನು ಜಿಂಕೆ ಮೊದಲಾದ ಪಶುಯೋನಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಜನ್ಮ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ; ನಂತರ ನೂರು ವರ್ಷ ಸ್ಥಾವರ-ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ (ವೃಕ್ಷಾದಿಯಾಗಿ) ಇರುತ್ತಾನೆ; ಆಮೇಲೆ ಗೋಧಾ ಸಮಾನ ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 59

ततस्तु सत्पजन्मानि चण्डालाः पापकारिणः । ततः षोडश जन्मानि शूद्राद्या हीनजातयः ॥ ५९ ॥

ತದನಂತರ ಪಾಪಕರ್ಮ ಮಾಡುವವರು ಏಳು ಜನ್ಮಗಳವರೆಗೆ ಚಾಂಡಾಲರಾಗುತ್ತಾರೆ; ನಂತರ ಹದಿನಾರು ಜನ್ಮಗಳು ಶೂದ್ರಾದಿ ಹೀನಜಾತಿಗಳಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ।

Verse 60

ततस्तु जन्मद्वितये दरिद्राव्याधिपीडिताः । प्रतिग्रहपरा नित्यं ततो निरयगाः पुनः ॥ ६० ॥

ಮುಂದಿನ ಎರಡು ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ದಾರಿದ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ರೋಗಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಸದಾ ಪ್ರತಿಗ್ರಹ (ದಾನ ಸ್ವೀಕಾರ)ದಲ್ಲೇ ಆಸಕ್ತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ; ನಂತರ ಮತ್ತೆ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 61

असूयाविष्टमनसो रौरवे नरके स्मृतम् । तत्र कल्पद्वयं स्थित्वा चाण्डालाः शतजन्मसु ॥ ६१ ॥

ಅಸೂಯೆ (ಈರ್ಷೆ)ಯಿಂದ ಆವಿಷ್ಟ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರಿಗೆ ‘ರೌರವ’ ಎಂಬ ನರಕವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಎರಡು ಕಲ್ಪಗಳು ಇದ್ದು, ನಂತರ ನೂರು ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಚಾಂಡಾಲರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 62

मा ददस्वेति यो ब्रूयाद्गवान्गिब्राह्मणेषु च । शुनां योनिशतं गत्वा चाण्डालेषूपजायते ॥ ६२ ॥

ಯಾರು ‘ಕೊಡಬೇಡಿ’ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಗೋವು ಮೊದಲಾದ ದಾನವನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ನಾಯಿಗಳ ನೂರು ಯೋನಿಗಳನ್ನು ದಾಟಿ, ನಂತರ ಚಾಂಡಾಲರಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ।

Verse 63

ततो विष्ठाकृतमिश्चैव ततो व्याघ्रस्त्रिजन्मसु । तदंते नरकं याति युगानामेकविंशतिम् ॥ ६३ ॥

ಆಮೇಲೆ ಅವನು ವಿಷ್ಠಾಭಕ್ಷಕ ಜೀವಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ನಂತರ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಘ್ರಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ಅದರ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಯುಗಗಳವರೆಗೆ ನರಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 64

परनिन्दापरा ये च ये च निष्ठुरभाषिणः । दानानां विघ्नकर्त्तारस्तेषां पापफलं श्रृणु ॥ ६४ ॥

ಪರನಿಂದೆಯಲ್ಲಿ ರತರು, ಕಠೋರ ವಚನ ಹೇಳುವವರು, ದಾನಧರ್ಮಕ್ಕೆ ವಿಘ್ನ ಮಾಡುವವರು—ಅವರ ಪಾಪಫಲವನ್ನು ಕೇಳು.

Verse 65

मुशलोलूखलाभ्यां तु चूर्ण्यन्ते तस्करा भृशम् । तदन्ते तप्तपाषाणग्रहणं वत्सरत्रयम् ॥ ६५ ॥

ಕಳ್ಳರನ್ನು ಮುಸಳ ಮತ್ತು ಉಖಲದಿಂದ ಭೀಕರವಾಗಿ ನುಚ್ಚುಚೂರು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ನಂತರ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕೆಂಡದಂತೆ ಬಿಸಿಯಾದ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 66

ततश्च कालसूत्रेण भिद्यन्ते सप्त वत्सरान् । शोचन्तः स्वानिकर्माणि परद्रव्यापहारकाः ॥ ६६ ॥

ನಂತರ ‘ಕಾಲಸೂತ್ರ’ ಎಂಬ ಯಾತನೆಯಿಂದ ಪರದ್ರವ್ಯವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವ ಕಳ್ಳರು ಏಳು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕತ್ತರಿಸಿ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆನೆದು ಅಳುತ್ತಾರೆ.

Verse 67

कर्मणा तत्र पच्यन्ते नरकान्गिषु सन्ततम् ॥ ६७ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ತಮ್ಮದೇ ಕರ್ಮಫಲದಿಂದ ನರಕಾಗ್ನಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸುಡಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 68

परस्वसूचकानां च नरकं श्रृणु दारुणम् । यावद्युगसहस्त्रं तु तप्तायः पिण्डभक्षणम् ॥ ६८ ॥

ಇತರರ ಧನವನ್ನು ದೂರುತ್ತಾ ತಿಳಿಸುವವರಿಗೆ ದಾರುಣ ನರಕವನ್ನು ಕೇಳು; ಸಹಸ್ರ ಯುಗಗಳವರೆಗೆ ಅವರು ಕೆಂಪಾಗಿ ಕುದಿದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಗುಂಡುಗಳನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 69

संपीड्यते च रसना संदंशैर्भृशदारुणैः । निरुच्छ्वासं महाघोरे कल्पार्द्धं निवसन्ति ते ॥ ६९ ॥

ಅತಿದಾರುಣವಾದ ಚಿಮಟೆಗಳಿಂದ ಅವರ ನಾಲಿಗೆ ನುಚ್ಚು ನೂರಾಗುತ್ತದೆ; ಉಸಿರಿಲ್ಲದೆ ಅವರು ಆ ಮಹಾಘೋರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅರ್ಧಕಲ್ಪ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 70

परस्त्रीलोलुपानां च नरकं कथयामि ते । तप्तताम्रस्त्रियस्तेन सुरुपाभरणैर्युताः ॥ ७० ॥

ಪರಸ್ತ್ರೀಯ ಮೇಲೆ ಲಾಲಸೆಯುಳ್ಳವರಿಗೆ ಇರುವ ನರಕವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಅಲ್ಲಿ ಕೆಂಪಾಗಿ ಕುದಿದ ತಾಮ್ರದ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಸುಂದರ ಆಭರಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಮೋಹಕ ರೂಪಧರಿಸಿ ಯಾತನೆಯ ಸಾಧನವಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 71

यादृशीस्तादृशीस्ताश्च रमन्ते प्रसभं बहु । विद्ववन्तं भयेनासां गृह्णन्ति प्रसभं च तम् ॥ ७१ ॥

ಯಾವ ಸ್ವಭಾವವೋ ಹಾಗೆಯೇ ಇರುವ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯರು ನಿರ್ಲಜ್ಜವಾಗಿ ಬಲಾತ್ಕಾರವಾಗಿ ಬಹಳ ರಮಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರ ಭಯದಿಂದ ಅವರು ಪಂಡಿತನನ್ನೂ ಸಹ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ।

Verse 72

कथयन्तश्च तत्कर्म नयन्ते नरकान्क्रमात् । अन्यं भजन्ते भूपाल पतिं त्यक्त्वा च याः स्त्रियः ॥ ७२ ॥

ಅಂತಹ ಕರ್ಮವನ್ನು ಹೊಗಳಿ ಹೇಳುವವರೂ ಕ್ರಮೇಣ ನರಕಗಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಓ ಭೂಪಾಲ! ಪತಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬನನ್ನು ಸೇರುವ ಸ್ತ್ರೀಯರೂ ಸಹ ಅದೇ ಪತನವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ।

Verse 73

तत्पायःपुरुशास्तास्तु तत्पायःशयनेबलात् । पातयित्वा रमन्ते च बहुकालं बलान्विताः ॥ ७३ ॥

ಆ ಪುರುಷರು ಅದೇ ಬಲಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ನಿಯಂತ್ರಿತರಾಗಿ, ಅದೇ ಶಯನದಲ್ಲೇ ವಶರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತವರನ್ನು ಕೆಡವಿಸಿ, ಬಲವರ್ಧಿತರಾಗಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 74

ततस्तैर्योषितो मुक्ता हुताशनसमोज्ज्वलम् । यः स्तम्भं समाश्लिष्य तिष्ठन्त्यब्दसहस्त्रकम् ॥ ७४ ॥

ನಂತರ ಅವರಿಂದ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡರು; ಅಗ್ನಿಸಮಾನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಜ್ವಲಿಸುವ ಸ್ತಂಭವನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ, ಅವರು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದರು।

Verse 75

ततः क्षारोदकस्नानं क्षारोदकनिषेवणम् । तदन्ते नरकान् सर्वान् भुञ्जतेऽब्दशतं शतम् ॥ ७५ ॥

ನಂತರ ಕ್ಷಾರಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮತ್ತು ಕ್ಷಾರಜಲ ಸೇವನೆ; ಅದರ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ನರಕಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ—ನೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ।

Verse 76

यो हन्ति ब्राह्मणं गां च क्षत्रियं च नृपोत्तमम् । स चापि यातनाः सर्वा भुंक्ते कल्पेषु पञ्चसु ॥ ७६ ॥

ಯಾರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನೂ, ಹಸುವನ್ನೂ, ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜನಾದ ಕ್ಷತ್ರಿಯನನ್ನೂ ಹತ್ಯೆಮಾಡುತ್ತಾನೋ—ಅವನು ಸಹ ಎಲ್ಲಾ ಯಾತನೆಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಐದು ಕಲ್ಪಗಳವರೆಗೆ ಭೋಗಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 77

यः श्रृणोति महन्निन्दां सादरं तत्फलं श्रृणु । तेषां कर्णेषु दाप्यन्ते तप्तायः कीलसंचयाः ॥ ७७ ॥

ಯಾರು ಆದರದಿಂದ ಭಾರೀ ನಿಂದೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೋ, ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಕೇಳು: ಅಂಥವರ ಕಿವಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಂಪಾಗಿ ಕಾದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಕೀಲಿಗಳ ಗುಚ್ಛಗಳನ್ನು ತೂರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 78

ततश्च तेषु छिद्रेषु तैलमत्युष्णमुल्बणम् । पूर्यते च ततश्चापिं कुम्भीपाकं प्रपद्यते ॥ ७८ ॥

ನಂತರ ಆ ರಂಧ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅತೀವ ಉಷ್ಣವೂ ಭೀಕರವೂ ಆದ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಸುರಿಯುತ್ತಾರೆ; ಆಮೇಲೆ ಪಾಪಿ ‘ಕುಂಭೀಪಾಕ’ ಎಂಬ ಘೋರ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 79

नास्तिकानां प्रवक्ष्यामि विमुखानां हरे हरौ । अब्दानां कोटिपर्यन्तं लवणं भुञ्जते हि ते ॥ ७९ ॥

ಈಗ ಹರಿಯಿಂದ ವಿಮುಖರಾದ ನಾಸ್ತಿಕರ ಗತಿಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಅವರು ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಕೇವಲ ಉಪ್ಪನ್ನೇ ಭುಂಜಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 80

ततश्च कल्पपर्यन्तं रौरवे तप्तसैकते । भज्यंते पापकर्मणोऽन्येप्येवं नराधिप ॥ ८० ॥

ನಂತರ, ಓ ನರಾಧಿಪ! ಉರಿಯುವ ಮರಳುಳ್ಳ ರೌರವ ನರಕದಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪಾಂತದವರೆಗೆ ಇತರ ಪಾಪಕರ್ಮಿಗಳೂ ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ನುಚ್ಚುನೂರಾಗಿ ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 81

ब्राह्मणान्ये निरीक्षन्ते कोपदृष्ट्या नराधमाः । तप्तसूचीसहस्त्रेण चक्षुस्तेषां प्रसूर्यते ॥ ८१ ॥

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕೋಪದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುವ ಆ ನರಾಧಮರ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಸಾವಿರ ಕೆಂಪಾಗಿ ಬಿಸಿಯಾದ ಸೂಜಿಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಿದಂತೆ ಚಿದ್ರವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 82

ततः क्षाराम्बुधाराभिः सेच्यन्ते नृपसत्तम । ततश्च क्रकर्चेर्घोरैर्भिद्यन्ते पापकर्म्मणः ॥ ८२ ॥

ನಂತರ, ಓ ನೃಪಸತ್ತಮ! ಕ್ಷಾರಯುಕ್ತ ನೀರಿನ ಧಾರೆಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ನೆನೆಸುತ್ತಾರೆ; ಆಮೇಲೆ ಭೀಕರವಾದ ಅರಿವಾಳು/ಸಾ-ಯಂತ್ರಗಳಂತೆ ಇರುವ ಉಪಕರಣಗಳಿಂದ ಪಾಪಕರ್ಮಿಗಳನ್ನು ಚೀರಿ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 83

विश्वासघातिनां चैव मर्यादाभेदिनां तथा । परान्नलोल्लुपानां च नरकं श्रृणु दारुणम् ॥ ८३ ॥

ವಿಶ್ವಾಸಘಾತ ಮಾಡುವವರು, ಮರ್ಯಾದೆ ಹಾಗೂ ಆಚಾರದ ಮಿತಿಯನ್ನು ಮೀರುವವರು, ಮತ್ತು ಪರರ ಅನ್ನವನ್ನು ಲೋಭಿಸುವವರು—ಅವರಿಗೆ ವಿಧಿಸಲಾದ ಭಯಂಕರ ನರಕವನ್ನು ಕೇಳು।

Verse 84

स्वमांसभोजिनो नित्यं भक्षमाणाः श्वभिस्तु ते । नरकेषु समस्तेषु प्रत्येकं ह्यब्दवासिनः ॥ ८४ ॥

ತಮ್ಮದೇ ಮಾಂಸವನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುವವರು ನಿತ್ಯವೂ ನಾಯಿಗಳಿಂದ ಹರಿದು ತಿನ್ನಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ಎಲ್ಲ ನರಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವರು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಒಂದೊಂದು ವರ್ಷ ವಾಸಿಸಬೇಕು।

Verse 85

प्रतिग्रहरता ये च ये वै नक्षत्रपाठकाः । ये च देवलकान्नानां भोजिनस्ताञ्श्रृणुष्व मे ॥ ८५ ॥

ದಾನ-ಪ್ರತಿಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾದವರು, ನಕ್ಷತ್ರಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸಿ ಜೀವನ ನಡೆಸುವವರು, ಮತ್ತು ದೇವಲಕರ (ದೇವಾಲಯ ಸೇವಕರ) ಅನ್ನವನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುವವರು—ಅವರ ವಿಷಯವನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳು।

Verse 86

राजन्नाकल्पपर्यन्तं यातनास्वासु दुःखिताः । पच्यन्ते सततं पापाविष्टा भोगरताः सदा ॥ ८६ ॥

ಓ ರಾಜನೇ, ಆ ಯಾತನೆಗಳಲ್ಲಿ ದುಃಖಿತರಾಗಿ ಅವರು ಕಲ್ಪಾಂತವರೆಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ‘ಬೆಂದಂತೆ’ ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ; ಪಾಪಾವಿಷ್ಟರಾಗಿ ಸದಾ ಭೋಗಾಸಕ್ತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ।

Verse 87

ततस्तैलेन पूर्यन्ते कालसूत्रप्रपीडिताः । ततः क्षारोदकस्नानं मूत्रविष्टानिषेवणम् ॥ ८७ ॥

ನಂತರ ಕಾಲಸೂತ್ರ ನರಕದಲ್ಲಿ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಅವರು ಎಣ್ಣೆಯಿಂದ ತುಂಬಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ಆಮೇಲೆ ಕ್ಷಾರಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, ಮೂತ್ರ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಸೇವಿಸಲು ಬಲಾತ್ಕರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 88

तदन्ते भुवमासाद्य भवन्ति म्लेच्छजातयः । अन्योद्वेगरता ये तु यान्ति वैतरणीं नदीम् ॥ ८८ ॥

ಆ ದುಃಖಕಾಲದ ಅಂತ್ಯವಾದ ಮೇಲೆ ಅವರು ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದು ಮ್ಲೇಚ್ಛಜಾತಿಗಳಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಪರರಿಗೆ ಭಯ ಹಾಗೂ ಉದ್ವೇಗ ಉಂಟುಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ರತರಾದವರು ವೈತರಣೀ ನದಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ॥

Verse 89

त्यक्तपञ्चमहायज्ञा लालाभक्षं व्रजन्ति हि । उपासनापरित्यागी रौरवं नरकं व्रजेत् ॥ ८९ ॥

ಪಂಚಮಹಾಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದವರು ಲಾಲಾಭಕ್ಷಣದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ. ಉಪಾಸನೆಯನ್ನು ಪರಿತ್ಯಜಿಸಿದವನು ರೌರವ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ॥

Verse 90

विप्रग्रामकरादानं कुर्वतां श्रृणु भूपते । यातनास्वासु पच्यन्ते यावदाचन्द्रतारकम् ॥ ९० ॥

ಓ ಭೂಪತೇ, ಕೇಳು—ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮಗಳ ಮೇಲೆ ತೆರಿಗೆ ವಿಧಿಸುವವರು ಚಂದ್ರ-ತಾರೆಗಳಿರುವವರೆಗೆ ಯಾತನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸುಡಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ॥

Verse 91

ग्रामेषु भूपालवरो यः कुर्यादधिकं करम् । स सहस्त्रकुलो भुङ्क्तेनरकं कल्पपञ्चसु ॥ ९१ ॥

ಗ್ರಾಮಗಳ ಮೇಲೆ ಅತಿಯಾದ ತೆರಿಗೆ ವಿಧಿಸುವ ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನು ತನ್ನ ಸಾವಿರ ಕುಲಗಳೊಡನೆ ಐದು ಕಲ್ಪಗಳವರೆಗೆ ನರಕವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ॥

Verse 92

विप्रग्रामकरादानं योऽनुमन्तातु पापकृत् । स एव कृतवान् राजन्ब्रह्महत्यासहस्त्रकम् ॥ ९२ ॥

ಓ ರಾಜನೇ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಸಮುದಾಯದಿಂದ ತೆರಿಗೆ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು ಕೇವಲ ಅನುಮತಿ ನೀಡುವ ಪಾಪಿ, ತಾನೇ ಸಾವಿರ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದವನಂತೆ ಎಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ॥

Verse 93

कालसूत्रे महाघोरे स वसेद्दिचतुर्युगम् । अयोनौ च वियोनौ च पशुयोनौ च यो नरः ॥ ९३ ॥

ಅಯೋನಿ, ವಿಕೃತಯೋನಿ ಅಥವಾ ಪಶುಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಬೀಳುವ ನರನು ಮಹಾಘೋರ ‘ಕಾಲಸೂತ್ರ’ ನರಕದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಚತುರ್ಯುಗಗಳ ಕಾಲ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 94

त्यजेद्रेतो महापापी सरेतोभोजनं लभेत् । वसाकूपं ततः प्राप्य स्थित्वा दिव्याब्दसत्पकम् ॥ ९४ ॥

ವೀರ್ಯವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥಗೊಳಿಸುವ ಮಹಾಪಾಪಿಗೆ ವೀರ್ಯಮಿಶ್ರಿತ ಆಹಾರವನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸಲು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ; ನಂತರ ‘ವಸಾಕೂಪ’ (ಕೊಬ್ಬಿನ ಗುಂಡಿ) ತಲುಪಿ ಎಪ್ಪತ್ತು ದಿವ್ಯ ವರ್ಷಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾನೆ।

Verse 95

रेतोभोजी भवेन्मर्त्यः सर्वलोकेषु निन्दितः । उपवासदिने राजन्दन्तधावनकृन्नरः ॥ ९५ ॥

ವೀರ್ಯವನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುವ ಮನುಷ್ಯನು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಿಂದಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಓ ರಾಜನೇ, ಉಪವಾಸದಿನದಲ್ಲಿ ದಂತಧಾವನ ಮಾಡುವವನೂ ದೋಷಿಯೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ।

Verse 96

स घोरं नरकं यातिव्याघ्रपक्षं चतुर्युगम् । यः स्वकर्मपरित्यागी पाषण्डीत्युच्यते बुधैः ॥ ९६ ॥

ತನ್ನ ಸ್ವಧರ್ಮಕರ್ಮವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವವನನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ‘ಪಾಷಂಡಿ’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅವನು ಘೋರ ‘ವ್ಯಾಘ್ರಪಕ್ಷ’ ನರಕಕ್ಕೆ ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳ ಕಾಲ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 97

तत्संगकृतमोघः स्यात्तावुभावतिपापिनौ । कल्पकोटिसहस्त्रेषु प्रान्पुतो नरकान्क्रमात् ॥ ९७ ॥

ಅಂತಹ ಸಂಗದಿಂದ ಜೀವನಫಲ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ; ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಅತಿಪಾಪಿಗಳಾಗಿ ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿ ಕಲ್ಪಗಳವರೆಗೆ ಕ್ರಮಕ್ರಮವಾಗಿ ನರಕಗಳಿಗೆ ತಳ್ಳಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ—ಮರುಮರು।

Verse 98

देवद्रव्यापहर्त्तारो गुरुद्रव्यापहारकाः । ब्रह्महत्याव्रतसमं दुष्कृतं भुञ्जते नृप ॥ ९८ ॥

ಹೇ ನೃಪಾ! ದೇವದ್ರವ್ಯವನ್ನು ಕಳವು ಮಾಡುವವರೂ, ಗುರುದ್ರವ್ಯವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವವರೂ, ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ-ವ್ರತಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಘೋರ ಪಾಪಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 99

अनाथधनहर्त्तारो ह्यनाथं ये द्विषन्ति च । कल्पकोटिसहस्त्राणि नरके ते वसन्ति च ॥ ९९ ॥

ಅನಾಥರ ಧನವನ್ನು ಹರಣ ಮಾಡುವವರೂ, ಅನಾಥರನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವವರೂ, ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿ ಕಲ್ಪಗಳವರೆಗೆ ನರಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 100

स्त्रीशूद्राणां समीपे तु ये वेदाध्ययने रताः । तेषां पापफलं वक्ष्ये श्रृणुष्व सुसमाहितः ॥ १०० ॥

ಸ್ತ್ರೀಯರು ಮತ್ತು ಶೂದ್ರರ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ವೇದಾಧ್ಯಯನ/ಪಠಣದಲ್ಲಿ ರತರಾದವರ ಪಾಪಫಲವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುವೆನು; ನೀನು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಮಾಹಿತಗೊಳಿಸಿ ಕೇಳು।

Verse 101

अधःशीर्षोर्ध्वपादाश्च कीलिताः स्तम्भकद्वये । ध्रूम्रपानरता नित्यं तिष्ठन्त्याब्रह्मवत्सरम् ॥ १०१ ॥

ಅವರು ತಲೆ ಕೆಳಗೆ, ಕಾಲುಗಳು ಮೇಲಾಗಿ, ಎರಡು ಕಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಕೀಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ; ಧೂಮಪಾನಾಸಕ್ತರಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮವತ್ಸರಾಂತವರೆಗೆ ಹಾಗೆಯೇ ನಿಂತಿರುತ್ತಾರೆ।

Verse 102

जले देवालये वापि यस्त्यजेद्देहजं मलम् । भ्रूणहत्यासमं पापं संप्रान्पोत्यतिदारुणम् ॥ १०२ ॥

ಯಾರು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿಯೂ ದೇಹಜನ್ಯ ಮಲವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಭ್ರೂಣಹತ್ಯೆಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಅತ್ಯಂತ ದಾರುಣ ಘೋರ ಪಾಪವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 103

दन्तास्थिकेशनखरान्ये त्यज्यन्त्यमरालये । जले वा भुक्तशेषं च तेषां पापफलं श्रृणु ॥ १०३ ॥

ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಹಲ್ಲು, ಎಲುಬು, ಕೂದಲು, ನಖಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವವರೂ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಭೋಜನದ ಉಚ್ಛಿಷ್ಟವನ್ನು ಎಸೆಯುವವರೂ—ಅವರ ಪಾಪಫಲವನ್ನು ಕೇಳು।

Verse 104

प्रासप्रोता हलैर्भिन्ना आर्त्तरावविराविणः । अत्युष्णतैलपाकेऽतितप्यन्ते भृशदारुणे ॥ १०४ ॥

ಭಾಲಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು, ಹಾಲಗಳಿಂದ ಚೀರಿ ಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟು, ಆర్తನಾದ ಮಾಡುತ್ತಾ—ಅತೀ ಉಷ್ಣ ಎಣ್ಣೆಯ ಭಯಾನಕ ಪಾಕದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 105

कुर्वन्ति दुःखसंतप्तास्ततोऽन्येषु व्रजन्ति च । ब्रह्मसंहरते यस्तु गन्धकाष्टं तथैव च ॥ १०५ ॥

ದುಃಖದಿಂದ ದಹಿತರಾಗಿ ಅವರು ಅದೇ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ, ನಂತರ ಬೇರೆ ಮಾರ್ಗಗಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ‘ನಾನೇ ಬ್ರಹ್ಮ’ ಎಂಬ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು ಬಂಧನಾಗ್ನಿಗೆ ಇಂಧನವಾದ ಗಂಧಕಕಾಷ್ಠವನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 106

स याति नरकं घोरं यावदाचन्द्रतारकम् । ब्रह्मस्वहरणं राजन्निहामुत्र च दुःखदम् ॥ १०६ ॥

ಓ ರಾಜನೇ, ಚಂದ್ರ-ತಾರೆಗಳು ಇರುವವರೆಗೂ ಅವನು ಘೋರ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಸ್ವತ್ತನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಇಹಲೋಕದಲ್ಲೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲೂ ದುಃಖಕಾರಕ.

Verse 107

इहसंपद्विनाशायपरत्रनरकाय च । कूटसाक्ष्यंवदेद्यस्तु तस्य पापफलंश्रृणु ॥ १०७ ॥

ಯಾರು ಕೂಟಸಾಕ್ಷ್ಯ—ಸುಳ್ಳು ಸಾಕ್ಷಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಇಹಲೋಕದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ನರಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಪಾಪಫಲವನ್ನು ಕೇಳು।

Verse 108

स याति यातनाः सर्वा यावदिन्द्राश्चतुर्दश । इहपुत्राश्च विनश्यन्ति परत्र च ॥ १०८ ॥

ಅವನು ಹದಿನಾಲ್ಕು ಇಂದ್ರರ ಕಾಲದವರೆಗೆ ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ಯಾತನೆಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಪುತ್ರರು ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 109

रौरवं नरकं भुङक्ते ततोऽन्यानपि च क्रमात् । ये चातिकामिनो मर्त्या ये च मिथ्याप्रवादिनः ॥ १०९ ॥

ಅತಿಕಾಮಾಸಕ್ತರಾದ ಮನುಷ್ಯರು ಮತ್ತು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವವರು ‘ರೌರವ’ ಎಂಬ ನರಕವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ; ನಂತರ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಇತರ ನರಕಗಳನ್ನೂ ಭೋಗಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 110

तेषां सुखे जलौकास्तु पूर्य्यन्ते पन्नगोपमाः । एवं षष्टिसहस्त्राब्दे ततः क्षाराम्बुसेचनम् ॥ ११० ॥

ಅವರು (ದಂಡದಲ್ಲಿ) ಹಾಗೆಯೇ ಇರುವಾಗ, ಹಾವುಗಳಂತೆ ಕಾಣುವ ಜಲೌಕಗಳು ರಕ್ತದಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಇದು ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷ ನಡೆಯುತ್ತದೆ; ನಂತರ ಕ್ಷಾರಜಲದ ಸಿಂಚನವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 111

ये वृथामांसनिरतास्ते यान्ति क्षारकर्दमम् । ततो गजैर्निपात्यन्ते मरुत्प्रपतनं यथा ॥ १११ ॥

ಯಾವವರು ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಮಾಂಸಾಹಾರದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಕ್ಷಾರಕರ್ಡಮದಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ; ಅಲ್ಲಿಂದ ಆನೆಗಳು ಅವರನ್ನು ಗಾಳಿಯಿಂದ ತಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟ ಕಂದಕಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಂತೆ ಎಸೆದು ಬೀಳಿಸುತ್ತವೆ।

Verse 112

तदन्ते भवमासाद्य हीनाङ्गाः प्रभवन्ति च । यस्त्वृतौ नाभिगच्छेत स्वस्त्रिंय मनुजेश्वर ॥ ११२ ॥

ಅನಂತರ ಗರ್ಭಸಂಭವವಾದಾಗ ಅಂಗವೈಕಲ್ಯಯುತ ಸಂತಾನ ಹುಟ್ಟಬಹುದು. ಹೇ ಮನುಜೇಶ್ವರ! ಋತು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸದವನು ಇಂತಹ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 113

स याति रौरवं घोरं ब्रह्महकत्यां च विन्दति । अन्याचाररतं दृष्ट्वा यः शक्तो न निवारयेत् ॥ ११३ ॥

ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿದ್ದರೂ ದುಷ್ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದವನನ್ನು ನೋಡಿ ತಡೆಯದೆ ಬಿಡುವವನು ಘೋರ ರೌರವ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ಪಾಪವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 114

तत्पापं समवान्पोति नरकं तावुभावपि । पापिनां पापगणनां कृत्वान्येभ्यो दिशन्ति विन्दति ॥ ११४ ॥

ಅವನು ಆ ಪಾಪದ ಫಲವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಿ ನರಕಕ್ಕೂ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ। ಪಾಪಿಗಳ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕಹಾಕಿ ಇತರರಿಗೆ ದಂಡ ವಿಧಿಸುವವನು ತಕ್ಕ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 115

अस्तित्वे तुल्यपापास्ते मिथ्यात्वे द्विगुणा नृप । अपापे पातकं यस्तु समरोप्य विनिन्दति ॥ ११५ ॥

ಓ ರಾಜನೇ! ಆರೋಪಿಸಿದ ದೋಷ ನಿಜವಾಗಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಹೇಳುವ ಪಾಪ ಆ ದೋಷಕ್ಕೆ ಸಮ; ಅದು ಸುಳ್ಳಾದರೆ ಪಾಪ ದ್ವಿಗುಣ. ಪಾಪವಿಲ್ಲದವನ ಮೇಲೆ ಪಾಪವನ್ನು ಹೊರೆಸಿ ನಿಂದಿಸುವವನು ಮಹಾಪಾತಕ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 116

स याति नरकं घोरं यावञ्चर्द्रार्क तारकम् । पापिनां निन्द्यमानानां पापार्द्धं क्षयमेति च ॥ ११६ ॥

ಚಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಇರುವವರೆಗೂ ಅವನು ಘೋರ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಸಜ್ಜನರಿಂದ ನಿಂದಿಸಲ್ಪಡುವ ಪಾಪಿಗಳ ಪಾಪದ ಅರ್ಧಭಾಗವೂ ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 117

यस्तु व्रतानि संगृह्य असमाप्य परित्यज्येत् । सोऽसिपत्रेऽनुभूयार्तिं हीनाङगोजायते भुवि ॥ ११७ ॥

ವ್ರತಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವ ಮೊದಲು ತ್ಯಜಿಸುವವನು ಅಸಿಪತ್ರ ನರಕದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸಿ, ನಂತರ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಂಗವೈಕಲ್ಯದಿಂದ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 118

अन्यैः संगृह्यमाणानांव्रतानां विघ्नकृन्नरः । अतीव दुःखदंरौद्रं स याति श्लेष्मभोजनम् ॥ ११८ ॥

ಇತರರು ಆಚರಿಸುತ್ತಿರುವ ವ್ರತಗಳಿಗೆ ವಿಘ್ನ ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯನು ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಕರ ಹಾಗೂ ಭಯಾನಕ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಶ್ಲೇಷ್ಮಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 119

न्याये च धर्मशिक्षायां पक्षपातं करोति यः । न तस्य निष्कृतिर्भूयः प्रायश्चित्तायुतैरपि ॥ ११९ ॥

ನ್ಯಾಯನಿರ್ವಹಣೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಧರ್ಮಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿಯೂ ಯಾರು ಪಕ್ಷಪಾತ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಮುಂದೆ ಯಾವುದೇ ನಿವಾರಣೆ ಇಲ್ಲ; ಅಯುತ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಗಳಾದರೂ ಫಲವಿಲ್ಲ।

Verse 120

अभोज्यभोजी संप्राप्यं विङ्भोज्यं तु समायुतम् । ततश्चण्डालयोनौ तु गोमांसाशी सदा भवेत् ॥ १२० ॥

ಅಭೋಜ್ಯವಾದುದನ್ನು ತಿನ್ನುವವನು ಮಲಭೋಜನದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ; ನಂತರ ಚಾಂಡಾಲ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ಸದಾ ಗೋಮಾಂಸ ಭಕ್ಷಕನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 121

अवमान्य द्विजान्वाग्भिर्ब्रह्महत्यां च विन्दति । सर्वाश्चयातना भुक्त्वा चाण्डालो दशजन्मसु ॥ १२१ ॥

ಕಠೋರ ವಾಕ್ಯಗಳಿಂದ ದ್ವಿಜರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವವನು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾಸಮಾನ ಪಾಪವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಎಲ್ಲ ಯಾತನೆಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ಹತ್ತು ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಚಾಂಡಾಲನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 122

विप्राय दीयमाने तु यस्तु विघ्नं समाचरेत् । ब्रह्महत्यासमं तेन कर्त्तव्यं व्रतमेव च ॥ १२२ ॥

ವಿಪ್ರನಿಗೆ ದಾನ ನೀಡುವಾಗ ಯಾರು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವಿಘ್ನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಅದು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾಸಮಾನ ಪಾಪವಾಗುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ವ್ರತವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 123

अपहृत्य पस्स्यार्थं यः परेभ्यः प्रयच्छति । अपहर्त्ता तु निरयी यस्यार्थस्तस्य तत्फलम् ॥ १२३ ॥

ಇತರರ ಧನವನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿ ನಂತರ ಮತ್ತವರಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡುವವನು ದಾತನಲ್ಲ—ನಿಜವಾದ ಕಳ್ಳ. ಆ ಅಪಹರ್ತನು ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಆ ಧನದ ಫಲವು ಅದನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವನಿಗೇ ಸೇರಿದೆ.

Verse 124

प्रतिश्रुत्याप्रदानेन लालाभक्षं व्रजेन्नरः । यतिनिन्दापरो राजन् शिलानमात्रे प्रयाति हि ॥ १२४ ॥

ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿ ಕೊಡದೆ ಹೋದರೆ ಮನುಷ್ಯನು ಲಾಲಾಭಕ್ಷಕನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಓ ರಾಜನೇ, ಯತಿಗಳನ್ನು ನಿಂದಿಸುವಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾದವನು ಕಲ್ಲಿನಷ್ಟೇ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ.

Verse 125

आरामच्छेदिनो यान्ति युगानामेकविंशतिम् । श्वभोजनं ततः सर्वा भुञ्जते यातनाः क्रमात् ॥ १२५ ॥

ತೋಟಗಳು/ಆರಾಮಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವರು ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಯುಗಗಳ ಕಾಲ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ಅವರಿಗೆ ನಾಯಿಗಳ ಆಹಾರವನ್ನು ತಿನ್ನಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಆಮೇಲೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಯಾತನೆಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 126

देवतागृहभेत्तारस्तडागानां च भूपते । पुष्पारामभिदश्चैव यां गतिं यान्ति तच्छॄणु ॥ १२६ ॥

ಓ ಭೂಪತೇ, ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ಒಡೆದು ಪ್ರವೇಶಿಸುವವರು, ಕೆರೆ/ತಡಾಗಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವರು, ಹೂತೋಟಗಳನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುವವರು—ಅವರು ಪಡೆಯುವ ಗತಿಯನ್ನು ಕೇಳು.

Verse 127

यातनास्वासु सर्वासु पच्यन्ते वै पृथक् पृथक् । ततश्च विष्टाकृमयः कल्पानामेकविंशतिम् ॥ १२७ ॥

ಆ ಎಲ್ಲ ಯಾತನೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಬೇಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ಅವರು ಮಲದ ಹುಳುಗಳಾಗಿ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಕಲ್ಪಗಳ ಕಾಲ ಇರುತ್ತಾರೆ.

Verse 128

ततश्चाण्डालयोनौ तु शतजन्मानि भूपते । ग्रामविध्वंसकानां तु दाहकानां च लुम्पताम् ॥ १२८ ॥

ತದನಂತರ, ಹೇ ಭೂಪತೇ, ಗ್ರಾಮವಿಧ್ವಂಸಕರು—ಗ್ರಾಮಗಳನ್ನು ದಹಿಸುವವರೂ ಲೂಟಿಮಾಡುವವರೂ—ಚಾಂಡಾಲ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ನೂರು ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 129

महत्पापं तदादेष्टुं न क्षमोऽहं निजायुषा । उच्छिष्टभोजिनो ये च मित्रद्रोहपराश्च ये ॥ १२९ ॥

ಆ ಮಹಾಪಾಪವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲು ನನ್ನ ಆಯುಷ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ನಾನು ಸಮರ್ಥನಲ್ಲ—ಉಚ್ಛಿಷ್ಟವನ್ನು ಭುಜಿಸುವವರೂ, ಮಿತ್ರದ್ರೋಹದಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣರಾದವರೂ.

Verse 130

एतेषां यातनास्तीव्रा भवन्त्याचन्द्रतारकम् । उच्छिन्नपितॄदेवेज्या वेंदमार्गबहिःस्थिताः ॥ १३० ॥

ಇವರ ಯಾತನೆಗಳು ಅತ್ಯಂತ ತೀವ್ರವಾಗಿದ್ದು ಚಂದ್ರ-ತಾರಕಗಳ ಕಾಲವರೆಗೆ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತವೆ. ಪಿತೃ-ದೇವಾರಾಧನೆಯನ್ನು ಕಡಿದು ಅವರು ವೇದಮಾರ್ಗದ ಹೊರಗೆ ನಿಂತಿರುತ್ತಾರೆ.

Verse 131

पापानां यातानानां च धर्माणां चापि भूपते । एवं बहुविधा भूप यातनाः पापकारिणाम् ॥ १३१ ॥

ಹೇ ಭೂಪತೇ, ಪಾಪಗಳ ಯಾತನೆಗಳೂ ಧರ್ಮತತ್ತ್ವಗಳೂ ಈ ರೀತಿ ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಹೇ ರಾಜಾ, ಪಾಪ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಅನೇಕ ವಿಧದ ಯಾತನೆಗಳುಂಟು.

Verse 132

तेषां तासां च संख्यानं कर्त्तुं नालमहं प्रभो । पापानां यातनानां च धर्माणां चापि भूपते ॥ १३२ ॥

ಹೇ ಪ್ರಭೋ—ಹೇ ಭೂಪತೇ—ಆ ಆ ಪಾಪಗಳ, ಅವುಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಯಾತನೆಗಳ ಹಾಗೂ ಧರ್ಮರೂಪಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಎಣಿಸಲು ನಾನು ಸಮರ್ಥನಲ್ಲ.

Verse 133

संख्यां निगदितुं लोके कः क्षमो विष्णुना विना । एतेषां सर्वपापानां धर्मशास्त्रविधानतः ॥ १३३ ॥

ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವಿಧಾನಾನುಸಾರ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಹೊರತು ಯಾರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳಬಲ್ಲರು?

Verse 134

प्रायश्चित्तेषु चीर्णेषु पापराशिः प्रणश्यति । प्रायश्चित्तानि कार्याणि समीपे कमलापतेः ॥ १३४ ॥

ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಗಳನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಚರಿಸಿದಾಗ ಪಾಪರಾಶಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಕಮಲಾಪತಿ (ವಿಷ್ಣು) ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 135

न्यूनातिरिक्तकृत्यानां संपूर्तिकरणाय च । गङ्गा चतुलसी चैव सत्सङ्गो हरिकीर्त्तनम् ॥ १३५ ॥

ಕಡಿಮೆ ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಡೆದ ಧರ್ಮಕೃತ್ಯಗಳ ಪೂರ್ಣತೆಗೆ ಗಂಗಾ, ತುಳಸಿ, ಸತ್ಸಂಗ ಮತ್ತು ಹರಿಕೀರ್ತನೆ ಇವೇ ಸಹಾಯಕ ಸಾಧನಗಳು।

Verse 136

अनसूया ह्यहिंसा च सर्वेप्येते हि पापहाः । विष्ण्वर्पितानि कर्माणि सफलानि भवन्ति हि ॥ १३६ ॥

ಅನಸೂಯೆ (ಅಸೂಯಾರಹಿತತೆ) ಮತ್ತು ಅಹಿಂಸೆ—ಇವೆಲ್ಲ ಪಾಪಹರಗಳು; ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಕರ್ಮಗಳು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಫಲಪ್ರದವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 137

अनर्प्पितानि कर्माणि भस्मविन्यस्तद्रव्यवत् । नित्यं नैमित्तिकं काम्यं यच्चान्यन्मोक्षमाधनम् ॥ १३७ ॥

ಭಗವಂತನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸದ ಕರ್ಮಗಳು ಭಸ್ಮದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟ ಧನದಂತೆ ನಿಷ್ಫಲ; ನಿತ್ಯ, ನೈಮಿತ್ತಿಕ, ಕಾಮ್ಯ ಅಥವಾ ಮೋಕ್ಷಸಾಧನವೆನ್ನುವ ಇತರ ಎಲ್ಲವೂ ಅರ್ಪಣದಿಂದಲೇ ಸಾರ್ಥಕವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 138

विष्णौ समार्पितं सर्वं सात्त्विकं सफलं भवेत् । हरिभक्तिः परा नृणां सर्वं पापप्राणाशिनी ॥ १३८ ॥

ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿದ ಎಲ್ಲವೂ ಸಾತ್ತ್ವಿಕವಾಗಿ ನಿಜವಾದ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಹರಿಭಕ್ತಿಯೇ ಪರಮ; ಅದು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳ ಪ್ರಾಣವನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.

Verse 139

सा भक्तिदशधा ज्ञेया पापारण्यदवोपमा । तामसै राजसैश्चैव सात्त्विकैश्च नृपोत्तम ॥ १३९ ॥

ಆ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ದಶವಿಧವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಅದು ಪಾಪರೂಪ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ದಹಿಸುವ ದಾವಾನಲದಂತೆ. ಓ ನೃಪೋತ್ತಮ, ಅದು ತಾಮಸ, ರಾಜಸ ಮತ್ತು ಸಾತ್ತ್ವಿಕ ಭೇದಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.

Verse 140

यच्चान्यस्य विनाशार्थं भजनं श्रीपतेर्नृप । सा तामस्यधमा भक्तिः खलभावधरा यतः ॥ १४० ॥

ಓ ರಾಜನೇ, ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ವಿನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಶ್ರೀಪತಿಯನ್ನು ಭಜಿಸುವುದು ತಾಮಸವಾದ ಅತೀನೀಚ ಭಕ್ತಿ; ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ದುಷ್ಟಭಾವದ ಆಧಾರದಲ್ಲಿದೆ.

Verse 141

योऽर्चयेत्कैतवधिया स्वैरिणी स्वपतिं यथा । नारायणं जगन्नाथं तामसी मध्यमा तु सा ॥ १४१ ॥

ಕಪಟಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ನಾರಾಯಣ ಜಗನ್ನಾಥನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುವವನು—ಸ್ವೈರಿಣಿ ತನ್ನ ಪತಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುವಂತೆ—ಅಂತಹ ಭಕ್ತಿ ತಾಮಸೀ, ಮಧ್ಯಮವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 142

देवापूजापरान्दृष्ट्वा मात्सर्याद्योऽर्चयेद्धीरम् । सा भक्तिः पृथिवीपाल तामसी चोत्तमा स्मृता ॥ १४२ ॥

ಓ ಭೂಪಾಲ, ಇತರರು ದೇವಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅಸೂಯೆಯಿಂದ ಧೀರನನ್ನು (ಸ್ಥಿರಚಿತ್ತನನ್ನು) ಅರ್ಚಿಸುವವನ ಭಕ್ತಿ ತಾಮಸೀ—ಉತ್ತಮವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 143

धनधान्यादिकं यस्तु प्रार्थयन्नर्चयेद्वरिम् । श्रद्धया परया युक्तः सा राजस्यधमा स्मृता ॥ १४३ ॥

ಧನಧಾನ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಬೇಡುತ್ತಾ ಪರಮ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುವವನ ಆ ಭಕ್ತಿ ರಾಜಸ ಭಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅಧಮವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

Verse 144

यः सर्वलोकविख्यातकीर्तिमुद्दिश्य माधवम् । अर्चयेत्परया भक्त्या सा मध्या राजसी मता ॥ १४४ ॥

ಸರ್ವಲೋಕವಿಖ್ಯಾತ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾಧವನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುವವನ ಭಕ್ತಿ ರಾಜಸೀ, ಮಧ್ಯಮವೆಂದು ಮತವಾಗಿದೆ.

Verse 145

सालोक्यादि पदं यस्तु समुद्दिश्यार्चयेद्धरिम् । सा राजस्युत्तमा भक्तिः कीर्तिता पृथिवीपते ॥ १४५ ॥

ಹೇ ಪೃಥಿವೀಪತೇ! ಸಾಲೋಕ್ಯಾದಿ ಪದವನ್ನು ಆಶಿಸಿ ಹರಿಯನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುವವನ ಭಕ್ತಿ ರಾಜಸ ಭಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮವೆಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 146

यस्तु स्वकृतपापानां क्षयार्थं प्रार्चयेद्वरिम् । श्रद्धया परयोपेतः सा सात्त्विक्यधमा स्मृता ॥ १४६ ॥

ತಾನು ಮಾಡಿದ ಪಾಪಗಳ ಕ್ಷಯಕ್ಕಾಗಿ ಪರಮ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನ ಭಕ್ತಿ ಸಾತ್ತ್ವಿಕ ಭಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಧಮವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

Verse 147

हरेरिदं प्रियमिति शुश्रूषां कुरुते तु यः । श्रद्धया संयुतो भूयः सात्त्विकी मध्यमा तु सा ॥ १४७ ॥

‘ಇದು ಹರಿಗೇ ಪ್ರಿಯ’ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಸೇವಾಶುಶ್ರೂಷೆ ಮಾಡುವವನ ಭಕ್ತಿ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ಸಾತ್ತ್ವಿಕವಾಗಿದ್ದು ಮಧ್ಯಮವೆಂದು ಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 148

विधिबुद्ध्यार्चयेद्यस्तु दासवच्छ्रीपतिं नृप । भक्तीनां प्रवरा सा तु उत्तमा सात्त्विकी स्मृता ॥ १४८ ॥

ಹೇ ನೃಪಾ! ಶಾಸ್ತ್ರವಿಧಿಯ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದಲೂ ದಾಸಭಾವದಿಂದಲೂ ಶ್ರೀಪತಿಯನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುವವನು ಹೊಂದುವ ಭಕ್ತಿಯೇ ಭಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಅದು ಉತ್ತಮ ಸಾತ್ತ್ವಿಕ ಭಕ್ತಿ ಎಂದು ಸ್ಮೃತವಾಗಿದೆ.

Verse 149

महीमानं हरेर्यस्तु किंचित्कृत्वा प्रियो नरः । तन्मयत्वेन संतुष्टः सा भक्तिरुत्तमोत्तमा ॥ १४९ ॥

ಹರಿಯ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಮಾಡಿ ಹರಿಯ ಪ್ರಿಯನಾಗುವವನು, ಅವನಲ್ಲೇ ತಾನಾಗಿ ಲೀನನಾಗಿ ತೃಪ್ತನಾಗಿರುವವನು—ಅವನ ಭಕ್ತಿಯೇ ಉತ್ತಮೋತ್ತಮ.

Verse 150

अहमेव परो विष्णुर्मयिसर्वमिदं जगत् । इति यः सततं पश्येत्तं विद्यादुत्तमोत्तमम् ॥ १५० ॥

“ನಾನೇ ಪರಮ ವಿಷ್ಣು; ನನ್ನಲ್ಲೇ ಈ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ನೆಲೆಸಿದೆ” ಎಂದು ಯಾರು ಸದಾ ಕಾಣುತ್ತಾನೋ, ಅವನನ್ನು ಉತ್ತಮೋತ್ತಮನೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

Verse 151

एवं दशविधा भक्तिः संसारच्छेदकारिणी । तत्रापि सात्त्विकी भक्तिः सर्वकामफलप्रदा ॥ १५१ ॥

ಹೀಗೆ ಭಕ್ತಿ ಹತ್ತು ವಿಧಗಳಾಗಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು ಸಂಸಾರಬಂಧನವನ್ನು ಛೇದಿಸುತ್ತದೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಸಾತ್ತ್ವಿಕ ಭಕ್ತಿ ಎಲ್ಲ ಶುಭಕಾಮನೆಗಳ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 152

तस्माच्छृणुष्व भूपाल संसारविजिगीषुणा । स्वकर्मणो विरोधेन भक्तिः कार्या जनार्दने ॥ १५२ ॥

ಆದ್ದರಿಂದ ಹೇ ಭೂಪಾಲಾ, ಕೇಳು—ಸಂಸಾರವನ್ನು ಜಯಿಸಲು ಬಯಸುವವನು ತನ್ನ ಸ್ವಧರ್ಮಕ್ಕೆ ವಿರೋಧವಾಗದೆ ಜನಾರ್ದನನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 153

यः स्वधर्मं परित्यज्य भक्तिमात्रेण जीवति । न तस्य तुष्यते विष्णुराचारेणैव तुष्यते ॥ १५३ ॥

ಯಾರು ಸ್ವಧರ್ಮವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಕೇವಲ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಾನೋ, ಅವನಿಂದ ವಿಷ್ಣು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಆತನು ಸದುಪಚಾರದಿಂದಲೇ ತೃಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 154

सर्वागमानामाचारः प्रथमं परिकल्पते । आचारप्रभवो धर्मो धर्मस्य प्रभुरच्युतः ॥ १५४ ॥

ಎಲ್ಲ ಆಗಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಆಚಾರವೇ ಮೊದಲ ಆಧಾರವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ. ಆಚಾರದಿಂದ ಧರ್ಮ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ; ಧರ್ಮದ ಪ್ರಭು ಅಚ್ಯುತನು।

Verse 155

तस्मात्कार्या हरेर्भक्तिः स्वर्धमस्याविरोधिनी । सदाचारविहीनानां धर्मा अप्यसुखप्रदाः ॥ १५५ ॥

ಆದ್ದರಿಂದ ಹರಿಯ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ವಧರ್ಮಕ್ಕೆ ವಿರೋಧವಾಗದಂತೆ ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಸದುಪಚಾರವಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಧರ್ಮಕರ್ಮಗಳೂ ದುಃಖವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ।

Verse 156

स्वधर्महीना भक्तिश्वाप्यकृतैव प्रकीर्तिता । यत्तु पृष्टं त्वया भूयस्तत्सर्वं गदितं मया ॥ १५६ ॥

ಸ್ವಧರ್ಮವಿಲ್ಲದ ಭಕ್ತಿಯೂ ಫಲವಿಲ್ಲದೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ನೀನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಕೇಳಿದದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ನಾನು ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ।

Verse 157

तस्माद्धर्मपरो भूत्वा पूजयस्व जनार्दनम् । नारायणमणीयांसं सुखमेष्यसि शाश्वतम् ॥ १५७ ॥

ಆದ್ದರಿಂದ ಧರ್ಮಪರನಾಗಿ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಪೂಜಿಸು. ಅಣುವಿಗಿಂತಲೂ ಸೂಕ್ಷ್ಮನಾದ ನಾರಾಯಣನ ಆರಾಧನೆಯಿಂದ ನೀನು ಶಾಶ್ವತ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ।

Verse 158

शिव एव हरिः साक्षाद्धरिरेव शिवः स्वयम् । द्वयोरन्तरदृग्याति नरकारन्कोटिशः खलः ॥ १५८ ॥

ಶಿವನೇ ಸాక్షಾತ್ ಹರಿ, ಹರಿಯೇ ಸ್ವತಃ ಶಿವನು. ಇವರಿಬ್ಬರಲ್ಲೂ ಭೇದವನ್ನು ನೋಡುವ ದುಷ್ಟನು ಕೋಟಿ ಕಲ್ಪಗಳವರೆಗೆ ನರಕಕ್ಕೆ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ.

Verse 159

तस्माद्विष्णुं शिवं वापि समं बुद्धा समर्चय । भेदकृद्दुःखमाप्नोति इह लोके परत्र च ॥ १५९ ॥

ಆದ್ದರಿಂದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನಾಗಲಿ ಶಿವನನ್ನಾಗಲಿ ಸಮನೆಂದು ತಿಳಿದು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಭೇದ ಮಾಡುವವನು ಇಹಲೋಕದಲ್ಲೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲೂ ದುಃಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 160

यदर्थमहमायातस्त्वत्समीपं जनाधिप । तत्ते वक्ष्यामि सुमते सावधानं निशामय ॥ १६० ॥

ಹೇ ಜನಾಧಿಪ! ನಾನು ನಿನ್ನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಹೇ ಸುವಿವೇಕಿ, ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಕೇಳು.

Verse 161

आत्मघातकपाप्मानो दग्धाः कपिलकोपतः । वसन्ति नरके ते तु राजंस्तव पितामहाः ॥ १६१ ॥

ಹೇ ರಾಜನೇ! ಆತ್ಮಘಾತದ ಪಾಪದಿಂದ ಕಲుషಿತರಾದ ನಿನ್ನ ಪಿತಾಮಹರು ಕಪಿಲನ ಕೋಪದಿಂದ ದಗ್ಧರಾಗಿ ಈಗ ನರಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

Verse 162

तानुद्धर महाभाग गङ्गानयनकर्मणा । गङ्गा सर्वाणि पापानि नाशयत्येव भूपते ॥ १६२ ॥

ಹೇ ಮಹಾಭಾಗನೇ! ಗಂಗಾನಯನ ಕರ್ಮದ ಮೂಲಕ ಅವರನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸು. ಹೇ ಭೂಪತೇ, ಗಂಗೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.

Verse 163

केशास्थिनखदन्दाश्च भस्मापि नृपसत्तम । नयति विष्णुसदनं स्पृष्टा गाङ्गेन वारिणा ॥ १६३ ॥

ಹೇ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಕೇಶ, ಅಸ್ಥಿ, ನಖ, ದಂತ—ಇಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಭಸ್ಮವೂ—ಗಂಗಾಜಲದ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಧಾಮಕ್ಕೆ ಸೇರುತ್ತವೆ.

Verse 164

यस्यास्थि भस्म वा राजन् गङ्गायां क्षिप्यते नरैः । स सर्वपापनिर्मुक्तः प्रयाति भवनं हरेः ॥ १६४ ॥

ಹೇ ರಾಜನೇ! ಯಾರ ಅಸ್ಥಿ ಅಥವಾ ಭಸ್ಮವನ್ನು ಜನರು ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವನು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಹರಿಯ ಧಾಮಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 165

यानि कानि च पापानि प्रोक्तानि तव भूपते । तानि कर्माणि नश्यन्ति गङ्गाबिन्द्वभिषेचनात् ॥ १६५ ॥

ಹೇ ಭೂಪತೇ! ನಿನಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಯಾವ ಯಾವ ಪಾಪಗಳಾದರೂ, ಗಂಗಾಜಲದ ಒಂದೇ ಬಿಂದುವಿನ ಅಭಿಷೇಕದಿಂದ ಅವೆಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 166

सनक उवाच । इत्युक्त्वा मुनिशार्दूल महाराजं भगीरथम् । धर्मात्मानं धर्मराजः सद्यश्वान्तर्दधेतदा ॥ १६६ ॥

ಸನಕನು ಹೇಳಿದರು—ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ, ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ಧರ್ಮರಾಜ (ಯಮ)ನು ಮುನಿಶಾರ್ದೂಲ ಮಹಾರಾಜ ಭಗೀರಥನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು.

Verse 167

स तु राजा महाप्राज्ञः सर्वशास्त्रार्थपारगाः । निक्षिप्य पृथिवीं सर्वां सचिवेषु ययौ वनम् ॥ १६७ ॥

ಆ ರಾಜನು ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನಾಗಿದ್ದು ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥಪಾರಂಗತನಾಗಿದ್ದನು; ಸಂಪೂರ್ಣ ಭೂಮಿಯನ್ನು (ರಾಜ್ಯವನ್ನು) ಸಚಿವರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.

Verse 168

तुहिनाद्रौ ततो गत्वा नरनारायणाश्रमात् । पश्चिमे तुहिनाक्रान्ते श्रृङ्गेषोडशयोजने ॥ १६८ ॥

ನಂತರ ನರ-ನಾರಾಯಣಾಶ್ರಮದಿಂದ ಹಿಮಾದ್ರಿಗೆ ತೆರಳಿ, ಪಶ್ಚಿಮದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ತುಹಿನದಿಂದ ಆವೃತವಾದ, ಹದಿನಾರು ಯೋಜನ ದೂರದ ಶಿಖರವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾನೆ।

Verse 169

तपस्तप्त्वानयामास गङ्गां त्रैलोक्यपावनीम् ॥ १६९ ॥

ಅವನು ಘೋರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ತ್ರಿಲೋಕಪಾವನಿಯಾದ ಪವಿತ್ರ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಪ್ರಾದುರ್ಭವಗೊಳಿಸಿದನು।