Uttaraloka (Northern Higher World), Dharma–Adharma Viveka, and Adhyatma-Prashna (Prelude)

Verse 1

भरद्वाज उवाच । अस्माल्लोकात्परो लोकः श्रूयते नोपलभ्यते । तमहं ज्ञातुमिच्छामि तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ १ ॥

ಭರದ್ವಾಜನು ಹೇಳಿದನು—ಈ ಲೋಕಕ್ಕಿಂತ ಪರವಾದ ಲೋಕವಿದೆ ಎಂದು ಕೇಳಿಬರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅದು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ದೊರೆಯುವುದಿಲ್ಲ। ಅದನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿಯಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ; ದಯವಿಟ್ಟು ನೀವು ವಿವರಿಸಬೇಕು।

Verse 2

मृगुरुवाच । उत्तरे हिमवत्पार्श्वे पुण्ये सर्वगुणान्विते । पुण्यः क्षेम्यश्च काम्यश्च स परो लोक उच्यते ॥ २ ॥

ಮೃಗು ಹೇಳಿದರು—ಹಿಮವಂತನ ಉತ್ತರ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ಸರ್ವಗುಣಸಂಪನ್ನವಾದ ಪುಣ್ಯ ಪ್ರದೇಶವಿದೆ. ಅದೇ ಪರಲೋಕವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ—ಪುಣ್ಯಕರ, ಕ್ಷೇಮಕರ ಮತ್ತು ಕಾಮ್ಯಫಲಪ್ರದ.

Verse 3

तत्र ह्यपापकर्माणः शुचयोऽत्यंतनिर्मलाः । लोभमोहपरित्यक्ता मानवा निरुपद्रवाः ॥ ३ ॥

ಅಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪಾಪರಹಿತ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವ, ಶುಚಿಗಳೂ ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ಮಲರೂ ಆದ ಮಾನವರು ಇರುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಲೋಭ–ಮೋಹಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಉಪದ್ರವರಹಿತವಾಗಿ, ಹಾನಿಯಿಲ್ಲದೆ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ॥

Verse 4

स स्वर्गसदृशो देशः तत्र ह्युक्ताः शुभा गुणाः । काले मृत्युः प्रभवति स्पृशंति व्याधयो न च ॥ ४ ॥

ಆ ದೇಶವು ಸ್ವರ್ಗಸಮಾನ; ಅಲ್ಲಿ ಶುಭಗುಣಗಳೇ ಪ್ರಬಲವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಮರಣವು ತನ್ನ ನಿಯತಕಾಲದಲ್ಲೇ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ; ರೋಗಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ॥

Verse 5

न लोभः परदारेषु स्वदारनिरतो जनः । नान्यो हि वध्यते तत्र द्रव्येषु च न विस्मयः ॥ ५ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಪರಸ್ತ್ರೀಯರ ಬಗ್ಗೆ ಲೋಭವಿಲ್ಲ; ಜನನು ತನ್ನ ಸ್ವಪತ್ನಿಯಲ್ಲೇ ನಿರತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನೂ ಹತ್ಯೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಧನದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಮರುಳುಮಯ ಆಶ್ಚರ್ಯವಿಲ್ಲ॥

Verse 6

परो ह्यधर्मो नैवास्ति संदेहो नापि जायते । कृतस्य तु फलं तत्र प्रत्यक्षमुपलभ्यते ॥ ६ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಅಧರ್ಮವಿಲ್ಲ; ಇದರ ಕುರಿತು ಸಂಶಯವೂ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮದ ಫಲವು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ॥

Verse 7

यानासनाशनोपेता प्रसादभवनाश्रयाः । सर्वकामैर्वृताः केचिद्धेमाभरणभूषिताः ॥ ७ ॥

ಕೆಲವರು ವಾಹನಗಳು, ಆಸನಗಳು ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧ ಆಹಾರದಿಂದ ಯುಕ್ತರಾಗಿದ್ದರು; ಅವರು ವೈಭವಮಯ ಪ್ರಾಸಾದಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಎಲ್ಲ ಇಷ್ಟಭೋಗಗಳಿಂದ ಆವರಿತರಾಗಿ, ಸ್ವರ್ಣಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತರಾಗಿದ್ದರು॥

Verse 8

प्राणधारणमात्रं तु केषांचिदुपपद्यते । श्रमेण महता केचित्कुर्वंति प्राणधारणम् ॥ ८ ॥

ಕೆಲವರಿಗೆ ಸ್ವಭಾವತಃ ಕೇವಲ ಪ್ರಾಣಧಾರಣ (ಶ್ವಾಸ-ನಿರೋಧ) ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಮಹಾ ಶ್ರಮ ಮತ್ತು ಕ್ಲೇಶದಿಂದಲೇ ಪ್ರಾಣಧಾರಣ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 9

इह धर्मपराः केचित्केचिन्नैष्कृतिका नराः । सुखिता दुःखिताः केचिन्निर्धना धनिनो परे ॥ ९ ॥

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಧರ್ಮಪರರು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ನೈಷ್ಕೃತಿಕರು (ನೈತಿಕ ನಿಯಮರಹಿತರು); ಕೆಲವರು ಸುಖಿಗಳು, ಕೆಲವರು ದುಃಖಿಗಳು; ಕೆಲವರು ನಿರ್ಧನರು, ಇತರರು ಧನಿಕರು.

Verse 10

इह श्रमो भयं मोहः क्षुधा तीव्रा च जायते । लोभश्चार्थकृतो तॄणां येन मुह्यंत्यपंडिताः ॥ १० ॥

ಈ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಶ್ರಮ, ಭಯ, ಮೋಹ ಮತ್ತು ತೀವ್ರ ಕ್ಷುಧೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಧನಾರ್ಜನೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಲೋಭವೂ ಇದೆ—ಅದರಿಂದ ಅಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮರುಳಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 11

यस्तद्वेदो भयं प्राज्ञः पाप्मना न स लिप्यते । सोपधे निकृतिः स्तेयं परिवादोऽभ्यसूयता ॥ ११ ॥

ಆ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದ ಪ್ರಾಜ್ಞನು ಭಯಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಪಾಪದಿಂದ ಲಿಪ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನೆಪವಿಟ್ಟು ಮಾಡುವ ವಂಚನೆ, ಕಪಟ, ಕಳ್ಳತನ, ಅಪವಾದ, ಅಸೂಯೆ—ಇವು ಅವನಿಗೆ ಅಂಟುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 12

परोपघातो हिंसा च पैशुन्यनृतं तथा । एतान्संसेवते यस्तु तपस्तस्य प्रहीयते ॥ १२ ॥

ಪರರಿಗೆ ಹಾನಿ, ಹಿಂಸೆ, ಪೈಶುನ್ಯ (ದುಷ್ಟ ಚಾಡಿ) ಹಾಗೂ ಅಸತ್ಯ—ಇವುಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುವವನ ತಪಸ್ಸು ಕ್ಷೀಣವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 13

यस्त्वेतानाचरेद्विद्वान्न तपस्तस्य वर्द्धते । इह चिंता बहुविधा धर्माधर्मस्य कर्मणः ॥ १३ ॥

ಈ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಜ್ಞಾನಿ ಆಚರಿಸದಿದ್ದರೆ ಅವನ ತಪಸ್ಸು ವೃದ್ಧಿಯಾಗದು. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲೇ ಧರ್ಮಾಧರ್ಮಮಿಶ್ರ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಅನೇಕ ವಿಧದ ಚಿಂತನೆಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ.

Verse 14

कर्मभूमिरियं लोके इह कृत्वा शुभाशुभम् । शुभैः शुभमवाप्नोति तथाशुभमथान्यथा ॥ १४ ॥

ಈ ಲೋಕವೇ ಕರ್ಮಭೂಮಿ. ಇಲ್ಲಿ ಶುಭ ಅಥವಾ ಅಶುಭ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದಂತೆ, ಶುಭಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಶುಭಫಲ, ಅಶುಭಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಅಶುಭಫಲವೇ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 15

इह प्रजापतिः पूर्वं देवाः सर्षिगणास्तथा । इष्टेष्टतपसः पूता ब्रह्मलोकमुपाश्रिताः ॥ १५ ॥

ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಹಾಗೂ ದೇವರುಗಳು ಋಷಿಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ, ತಮ್ಮ ಇಷ್ಟವಾದ ಸಮ್ಯಕ್ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪವಿತ್ರರಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದರು (ಪ್ರಾಪ್ತರಾದರು).

Verse 16

उत्तरः पृथिवीभागः सर्वपुण्यतमः शुभः । इहस्थास्तत्र जायंते ये वै पुण्यकृतो जनाः ॥ १६ ॥

ಪೃಥ್ವಿಯ ಉತ್ತರ ಭಾಗವು ಅತ್ಯಂತ ಪುಣ್ಯಮಯವೂ ಶುಭವೂ ಆಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮ ಮಾಡುವ ಜನರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅಲ್ಲಿ (ಆ ಪವಿತ್ರ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ) ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 17

यदि सत्कारमिच्छंति तिर्यग्योनिषु चापरे । क्षीणायुषस्तथा चान्ये नश्यन्ति पृथिवीतले ॥ १७ ॥

ಕೆಲವರು ಸತ್ಕಾರವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾ ತಿರ್ಯಗ್ಯೋನಿಗಳಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಆಯುಷ್ಯ ಕ್ಷೀಣಿಸಿ ಭೂಮಿತಲದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 18

अन्योन्यभक्षणासक्ता लोभमोहसमन्विताः । इहैव परिवर्त्तन्ते न च यान्त्युत्तरां दिशम् ॥ १८ ॥

ಪರಸ್ಪರ ಭಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾಗಿ, ಲೋಭ‑ಮೋಹಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತರಾದವರು ಈ ಸಂಸಾರಚಕ್ರದಲ್ಲೇ ತಿರುಗುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಉನ್ನತ ಊರ್ಧ್ವಮಾರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯರು।

Verse 19

गुरूनुपासते ये तु नियता ब्रह्मचारिणः । पंथानं सर्वालोकानां विजानंति मनीषिणः ॥ १९ ॥

ಆದರೆ ನಿಯತ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳಾಗಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಗುರುಗಳನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುವವರು—ಆ ಮनीಷಿಗಳು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳನ್ನು ದಾಟಿಸುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 20

इत्युक्तोऽयं मया धर्मः संक्षिप्तो ब्रह्मनिर्मितः । धर्माधर्मौ हि लोकस्य यो वै वेत्ति स बुद्धिमान् ॥ २० ॥

ಈ ರೀತಿ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಧರ್ಮವನ್ನು ನಾನು ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಹೇಳಿದೆನು. ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮ‑ಅಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಯಥಾವತ್ ತಿಳಿದವನೇ ಬುದ್ಧಿಮಾನನು।

Verse 21

भरद्वाज उवाच । अध्यात्मं नाम यदिदं पुरुषस्येह चिन्त्यते । यदध्यात्मं यथा चैतत्तन्मे ब्रूहि तपोधन ॥ २१ ॥

ಭರದ್ವಾಜನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ತಪೋಧನ! ಪುರುಷನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ‘ಅಧ್ಯಾತ್ಮ’ ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಲ್ಪಡುವುದು ಏನು? ಅದು ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯಬೇಕು? ನನಗೆ ಹೇಳು।

Verse 22

भृगुरुवाच । अध्यात्ममिति विप्रर्षे यदेतदनुपृच्छसि । तद्व्याख्यांस्यामि ते तात श्रेयस्करतमं सुखम् ॥ २२ ॥

ಭೃಗು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ವಿಪ್ರಶ್ರೇಷ್ಠ! ನೀನು ‘ಅಧ್ಯಾತ್ಮ’ ಕುರಿತು ಕೇಳಿರುವುದನ್ನು, ಹೇ ತಾತ, ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅದು ಪರಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನೂ ನಿಜವಾದ ಸುಖವನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತದೆ।

Verse 23

सृष्टिप्रलयसंयुक्तमाचार्यैः परिदर्शितम् । यज्ज्ञात्वा पुरुषो लोके प्रीतिं सौख्यं च विंदति ॥ २३ ॥

ಸೃಷ್ಟಿ-ಪ್ರಳಯಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಈ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಆಚಾರ್ಯರು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಬೋಧಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಇದನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।