The Description of the Index (Anukramaṇikā) of the Padma Purāṇa

Verse 1

ब्रह्मोवाच । श्रृणु पुत्र प्रवक्ष्यामि पुराणं पद्मसंज्ञकम् । महत्पुण्यप्रदं नॄणां श्रृण्वतां पठतां मुदा ॥ १ ॥

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಪುತ್ರ, ಕೇಳು; ನಾನು ಪದ್ಮಸಂಜ್ಞಕ ಪುರಾಣವನ್ನು ಪ್ರವಚಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇದು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಮಹಾಪುಣ್ಯಪ್ರದ—ಆನಂದದಿಂದ ಕೇಳುವವರಿಗೂ ಪಠಿಸುವವರಿಗೂ ॥ ೧ ॥

Verse 2

यथा चंचेंद्रियः सर्वः शरीरीति निगद्यते । तथेदं पंचभिः खंडैरुदितं पापनाशनम् ॥ २ ॥

ಯಾವಂತೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ದೇಹಧಾರಿಯು ಚಂಚಲ ಇಂದ್ರಿಯಗಳವನೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಈ ಪಾಪನಾಶಕ ಉಪದೇಶವು ಐದು ಖಂಡಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ ॥ ೨ ॥

Verse 3

पुलस्त्येन तु भीष्माय सृष्ट्यादिक्रमतो द्विज । नानाख्यानेतिहासाद्यैर्यत्रोक्तो धर्मविस्तरः ॥ ३ ॥

ಹೇ ದ್ವಿಜ, ಸೃಷ್ಟ್ಯಾದಿ ಕ್ರಮದಿಂದ ಪುಲಸ್ತ್ಯನು ಭೀಷ್ಮನಿಗೆ ಇದನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದನು; ಮತ್ತು ಇದರಲ್ಲಿ ನಾನಾ ಆಖ್ಯಾನಗಳು, ಇತಿಹಾಸಗಳು ಮೊದಲಾದವುಗಳ ಮೂಲಕ ಧರ್ಮವಿಸ್ತಾರವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ ॥ ೩ ॥

Verse 4

पुष्करस्य च माहात्म्यं विस्तरेण प्रकीर्तितम् । ब्रह्मयज्ञविधानं च वेदपाठादिलक्षणम् ॥ ४ ॥

ಪುಷ್ಕರದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವೂ ವಿವರವಾಗಿ ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಹ್ಮಯಜ್ಞದ ವಿಧಾನ ಮತ್ತು ವೇದಪಾಠಾದಿಗಳ ಲಕ್ಷಣಗಳೂ ವಿವರಣೆಗೊಂಡಿವೆ ॥ ೪ ॥

Verse 5

दानानां कीर्तनं यत्र व्रतानां च पृथक्पृथक् । विवाहः शैलजायाश्चतारकाख्यानकं महत् ॥ ५ ॥

ಅಲ್ಲಿ ದಾನಗಳ ಕೀರ್ತನೆ ಮತ್ತು ವ್ರತಗಳ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ವಿವರಣೆ ಇದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಶೈಲಜಾ (ಪಾರ್ವತಿ)ಯ ವಿವಾಹ ಮತ್ತು ‘ತಾರಕ’ ಎಂಬ ಮಹಾ ಆಖ್ಯಾನವೂ ವರ್ಣಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 6

माहात्म्यं च गवादीनां कीर्तितं सर्वपुण्यदम् । कालकेयादिदैत्यानां वधो यत्र पृथक्पृथक् ॥ ६ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಗೋವು ಮೊದಲಾದವುಗಳ ಸರ್ವಪುಣ್ಯಪ್ರದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸಲಾಗಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಕಾಲಕೇಯ ಮೊದಲಾದ ದೈತ್ಯರ ವಧವೂ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ವರ್ಣಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 7

ग्रहाणामर्चनं दानं यत्र प्रोक्तं द्विजोत्तम । तत्सृष्टिखंडमुद्दिष्टं व्यासेन सुमहात्मना ॥ ७ ॥

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ! ಗ್ರಹದೇವತೆಗಳ ಅರ್ಚನೆ ಮತ್ತು ದಾನವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದ ಆ ವಿಭಾಗವನ್ನು ಮಹಾತ್ಮ ವ್ಯಾಸರು ‘ಸೃಷ್ಟಿಖಂಡ’ ಎಂದು ಸೂಚಿಸಿದ್ದಾರೆ।

Verse 8

पितृमात्रादिपूज्यत्वे शिवशर्मकथा पुरा । सुव्रतस्य कथा पश्चाद्वृत्रस्य च वधस्तथा ॥ ८ ॥

ತಂದೆ, ತಾಯಿ ಮೊದಲಾದ ಪೂಜ್ಯರ ಪೂಜ್ಯತ್ವಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಪುರಾತನ ಶಿವಶರ್ಮನ ಕಥೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ನಂತರ ಸುವ್ರತನ ಕಥೆ, ಹಾಗೆಯೇ ವೃತ್ರನ ವಧವೂ ವರ್ಣಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 9

पृथोर्वैनस्य चाख्यानं सुनूथायाः कथा तथा । सुकलाख्यानकं चैव धर्माख्यानं ततः परम् ॥ ९ ॥

ನಂತರ ವೇನನ ಪುತ್ರನಾದ ಪೃಥುವಿನ ಆಖ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಸುನೂಥೆಯ ಕಥೆಯೂ ಇದೆ; ಆಮೇಲೆ ‘ಸುಕಲಾಖ್ಯಾನ’ ಹಾಗೂ ಅದರ ನಂತರ ‘ಧರ್ಮಾಖ್ಯಾನ’ ವರ್ಣಿತವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 10

पितृशुश्रूषणाख्यानं नहुषस्य कथा ततः । ययातिचरितं चैव गुरुतीर्थनिरूपणम् ॥ १० ॥

ಅನಂತರ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶ್ರೂಷೆ ಮಾಡುವ ಆಖ್ಯಾನ, ಬಳಿಕ ನಹುಷನ ಕಥೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಯಯಾತಿಯ ಚರಿತ್ರೆ ಮತ್ತು ‘ಗುರು-ತೀರ್ಥ’ವೆಂಬ ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥದ ನಿರೂಪಣೆ ಬರುತ್ತದೆ।

Verse 11

राज्ञा जैमिनिसंवादो बह्वाश्चर्य्यकथायुतः । कथा ह्यशोकसुंदर्याहुंडदैत्यवधान्विता ॥ ११ ॥

ರಾಜನು ಜೈಮಿನಿಯೊಂದಿಗೆ ನಡೆಸಿದ ಸಂವಾದವು ಅನೇಕ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ಕಥೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಅಶೋಕಸುಂದರಿಯ ಕಥೆಯೂ, ಹುಂಡ ದೈತ್ಯವಧದೊಂದಿಗೆ, ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ।

Verse 12

कामोदाख्यानकं तत्र विहुंडवधसंयुतम् । कुंजलस्य च संवादश्च्यवनेन महात्मना ॥ १२ ॥

ಅಲ್ಲಿ ‘ಕಾಮೋದ’ ಎಂಬ ಆಖ್ಯಾನವೂ ಇದೆ, ಅದು ವಿಹುಂಡ ವಧದ ಕಥನದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯುಕ್ತವಾಗಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಮಹಾತ್ಮ ಚ್ಯವನ ಋಷಿಯೊಂದಿಗೆ ಕುಂಜಲನ ಸಂವಾದವೂ ವರ್ಣಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 13

सिद्धाख्यानं ततः प्रोक्तं खंडस्यास्य फलोहनम् । सूतशौनकसंवादं भूमिखंडमिदं स्मृतम् ॥ १३ ॥

ನಂತರ ‘ಸಿದ್ಧ’ ಆಖ್ಯಾನವನ್ನು ಹೇಳಿ, ಈ ಖಂಡದ ಫಲಪ್ರದ ಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನೂ ನಿರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ; ಸೂತ–ಶೌನಕ ಸಂವಾದರೂಪವಾದ ಇದನ್ನು ‘ಭೂಮಿ-ಖಂಡ’ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 14

ब्रह्माण्डोत्पत्तिरुदिता यत्रर्षिभिश्च सौतिना । सभूमिलोकसंस्थानं तीर्थाख्यानं ततः परम् ॥ १४ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳು ಸೌತಿಯೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಉತ್ಪತ್ತಿಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ; ನಂತರ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಲೋಕಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ಅದರ ಬಳಿಕ ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥಗಳ ಆಖ್ಯಾನವನ್ನು ಪರಮವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 15

नर्मदोत्पत्तिकथनं तत्तीर्थानां कथाः पृथक् । कुरुक्षेत्रादितीर्थानां कथा पुण्या प्रकीर्तिता ॥ १५ ॥

ನರ್ಮದೆಯ ಉತ್ಪತ್ತಿಕಥನ, ಅವಳ ತೀರ್ಥಗಳ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಕಥೆಗಳು; ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರಾದಿ ತೀರ್ಥಗಳ ಪುಣ್ಯಪ್ರದ ಕಥೆಗಳೂ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಖ್ಯಾತವಾಗಿವೆ।

Verse 16

कालिंदीपुण्यकथनं काशीमाहात्म्यवर्णनम् । गयायाश्चैव माहात्म्यं प्रयागस्य च पुण्यकम् ॥ १६ ॥

ಕಾಲಿಂದೀ (ಯಮುನಾ)ಯ ಪುಣ್ಯಕಥನ, ಕಾಶಿಯ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನೆ; ಗಯೆಯ ಮಹಿಮೆ ಹಾಗೂ ಪ್ರಯಾಗದ ಪಾವನ ಪುಣ್ಯವೂ ಇಲ್ಲಿ ಕೀರ್ತಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 17

वर्णाश्रमानुरोधेन कर्मयोगनिरूपणम् । व्यासजमिनिसंवादः पुण्यकर्मकथान्वितः ॥ १७ ॥

ವರ್ಣಾಶ್ರಮಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಕರ್ಮಯೋಗದ ನಿರೂಪಣೆ; ಹಾಗೂ ವ್ಯಾಸ-ಜೈಮಿನಿ ಸಂವಾದ, ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಕಥೆಗಳೊಡನೆ ಯುಕ್ತವಾಗಿದೆ।

Verse 18

समुद्रमथनाख्यानं व्रताख्यानं ततः परम् । ऊर्ज्जपंचाहमाहाम्यं स्तोत्रं सर्वापराधनुत् ॥ १८ ॥

ಸಮುದ್ರಮಥನಾಖ್ಯಾನ, ನಂತರ ವ್ರತಾಖ್ಯಾನ; ಆಮೇಲೆ ಊರ್ಜ್ಜ ಪಂಚಾಹದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ, ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲಾ ಅಪರಾಧಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಸ್ತೋತ್ರ।

Verse 19

एतत्स्वर्गाभिधं विप्र सर्वपातकनाशनम् । रामाश्वमेधं प्रथमं रामराज्याभिषेचनम् ॥ १९ ॥

ಹೇ ವಿಪ್ರ! ಇದು ‘ಸ್ವರ್ಗ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ, ಸರ್ವ ಪಾತಕನಾಶಕ; ಮೊದಲು ರಾಮನ ಅಶ್ವಮೇಧ, ನಂತರ ರಾಮರಾಜ್ಯಾಭಿಷೇಕ।

Verse 20

अगस्त्याद्यागमश्चैव पौलस्त्यान्वयकीर्त्तनम् । अश्वमेधोपदेशश्च हयचर्या ततः परम् ॥ २० ॥

ಇದರಲ್ಲಿ ಅಗಸ್ತ್ಯಾದಿ ಆಗಮ-ಪರಂಪರೆ, ಪೌಲಸ್ತ್ಯ ವಂಶಕೀರ್ತನೆ, ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗೋಪದೇಶ, ಹಾಗೂ ನಂತರ ಹಯಚರ್ಯಾ (ಅಶ್ವಸಂಬಂಧಿತ ಆಚರವಿಧಿ) ವರ್ಣಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 21

नानाराजकथाः पुण्या जगन्नाथानुवर्णनम् । वृन्दावनस्य माहात्म्यं सर्वपापप्रणाशनम् ॥ २१ ॥

ವಿವಿಧ ಪುಣ್ಯಕರ ರಾಜಕಥೆಗಳು, ಜಗನ್ನಾಥನ ಅನುವರ್ಣನೆ, ಹಾಗೂ ವೃಂದಾವನದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸರ್ವಪಾಪನಾಶಕಗಳು।

Verse 22

नित्यलीलानुकथनं यत्र कृष्णावतारिणः । माधवस्नानमाहात्म्यं स्नानदानार्चने फलम् ॥ २२ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣಾವತಾರಿಯಾಗಿ ಅವತರಿಸಿದ ಪ್ರಭುವಿನ ನಿತ್ಯಲೀಲೆಯ ನಿರಂತರ ಅನುಕಥನ ಇದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಧವಸ್ನಾನದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ ಮತ್ತು ಸ್ನಾನ-ದಾನ-ಅರ್ಚನೆಯ ಫಲವೂ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 23

धरावराहसंवादो यमब्रह्मणयोः कथा । संवादो राजदूतानां कृष्णस्तोत्रनिरूपणम् ॥ २३ ॥

ಅದರಲ್ಲಿದೆ ಧರಾ-ವರಾಹ ಸಂವಾದ, ಯಮ-ಬ್ರಹ್ಮರ ಕಥೆ, ರಾಜದೂತರ ಸಂಭಾಷಣೆ, ಹಾಗೂ ಕೃಷ್ಣಸ್ತೋತ್ರದ ನಿರೂಪಣೆಯೂ ಸಹ।

Verse 24

शिवशंभुसमायोगी दधीचाख्यानकं ततः । भस्ममाहात्म्यमतुलं शिवमाहात्म्यमुत्तमम् ॥ २४ ॥

ನಂತರ ಶಿವ-ಶಂಭುವಿನೊಂದಿಗೆ ಪವಿತ್ರ ಸಮಾಯೋಗ, ಬಳಿಕ ದಧೀಚಿಯ ಆಖ್ಯಾನ, ಭಸ್ಮದ ಅತುಲ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ, ಹಾಗೂ ಭಗವಾನ್ ಶಿವನ ಉತ್ಕೃಷ್ಟ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ ವರ್ಣಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 25

देवरातसुताख्यानं पुराणज्ञप्रशंसनम् । गौतमाख्यानकं चैव शिवगीता ततः स्मृता ॥ २५ ॥

ಅನಂತರ ದೇವರಾತನ ಪುತ್ರನ ಆಖ್ಯಾನ, ಪುರಾಣಜ್ಞರ ಪ್ರಶಂಸೆ, ಗೌತಮಾಖ್ಯಾನ, ಮತ್ತು ಬಳಿಕ ಶಿವಗೀತೆಯ ಸ್ಮರಣೆ ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ।

Verse 26

कल्पांतरे रामकथा भारद्वाजाश्रमस्थिता । पातालखंडमेतद्धि श्रृण्वतां पठतां सदा ॥ २६ ॥

ಮತ್ತೊಂದು ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಭಾರದ್ವಾಜಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾದ ರಾಮಕಥೆ ಇದೆ. ಇದುವೇ ಪಾತಾಳಖಂಡ; ಇದನ್ನು ಸದಾ ಕೇಳಿ ನಿತ್ಯ ಪಠಿಸಬೇಕು।

Verse 27

सर्वपापप्रशमनं सर्वाभीष्टफलप्रदम् । पर्वताख्यानकं पूर्वं गौर्थै प्रोक्तं शिवेन वै ॥ २७ ॥

ಈ ಪ್ರಾಚೀನ ‘ಪರ್ವತಾಖ್ಯಾನ’ ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಿ, ಸರ್ವ ಅಭೀಷ್ಟ ಫಲಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಗೌರಿಯ ಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ಶಿವನೇ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದರು।

Verse 28

जालंधरकथा पश्चाच्छ्रीशैलाद्यनुकीर्तनम् । सगरस्य कथा पुण्या ततः परमुदीरितम् ॥ २८ ॥

ನಂತರ ಜಾಲಂಧರಕಥೆ, ಆಮೇಲೆ ಶ್ರೀಶೈಲ ಮೊದಲಾದ ತೀರ್ಥಗಳ ಅನುಕೀರ್ತನೆ. ಬಳಿಕ ಸಗರರಾಜನ ಪುಣ್ಯಕಥೆ ಘೋಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ನಂತರ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಇನ್ನಿತರ ವಿಷಯಗಳು ವಿವರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ।

Verse 29

गंगाप्रयागकाशीनां गयायाश्चाधिपुण्यकम् । अन्नादि दानमाहात्म्यं तन्महाद्वादशीव्रतम् ॥ २९ ॥

ಇದರಲ್ಲಿ ಗಂಗಾ, ಪ್ರಯಾಗ, ಕಾಶೀ ಮತ್ತು ಗಯಾ ಮೊದಲಾದ ತೀರ್ಥಗಳ ಪರಮ ಪುಣ್ಯತ್ವವನ್ನು ಘೋಷಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅನ್ನಾದಿ ದಾನದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ ಮತ್ತು ಮಹಾದ್ವಾದಶೀ ವ್ರತವೂ ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 30

चतुर्विंशैकादशीनां माहात्म्यं पृथगीरितम् । विष्णुधर्मसमाख्यानं विष्णुनामसहस्रकम् ॥ ३० ॥

ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಏಕಾದಶಿಗಳ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ವಿಷ್ಣುಧರ್ಮೋಪಾಖ್ಯಾನ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುನಾಮಸಹಸ್ರವೂ ನಿರೂಪಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 31

कार्तिकव्रतमाहात्म्यं माघस्नानफलं ततः । जम्बृद्वीपस्य तीर्थानां माहात्म्यं पापनाशनम् ॥ ३१ ॥

ನಂತರ ಕಾರ್ತಿಕವ್ರತದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ, ಆಮೇಲೆ ಮಾಘಸ್ನಾನದ ಫಲ, ಹಾಗೆಯೇ ಜಂಬೂದ್ವೀಪದ ತೀರ್ಥಗಳ ಪಾಪನಾಶಕ ಮಹಿಮೆಯೂ ವರ್ಣಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 32

साभ्रमत्याश्च माहात्म्यं नृसिंहोत्पत्तिवर्णनम् । देवशर्मादिकाख्यानं गीतामाहात्म्यवर्णनम् ॥ ३२ ॥

ಸಾಭ್ರಮತೀ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ, ನರಸಿಂಹ ಪ್ರಾಕಟ್ಯದ ವರ್ಣನೆ, ದೇವಶರ್ಮಾದಿ ಉಪಾಖ್ಯಾನ, ಹಾಗೆಯೇ ಗೀತಾಮಹಾತ್ಮ್ಯದ ವರ್ಣನೆಯೂ ಇದರಲ್ಲಿ ಇದೆ।

Verse 33

भक्त्याख्यानं च माहात्म्यं श्रीमद्भागवतस्य ह । इन्द्रप्रस्थस्य माहात्म्यं बहुतीर्थकथान्वितम् ॥ ३३ ॥

ಭಕ್ತಿಯ ಉಪಾಖ್ಯಾನ ಹಾಗೂ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವೂ ಇದರಲ್ಲಿ ಇದೆ; ಅನೇಕ ತೀರ್ಥಕಥೆಗಳೊಡನೆ ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥದ ಮಹಿಮೆಯೂ ವರ್ಣಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 34

मन्त्ररत्नाभिधानं च त्रिपाद्भूत्यनुवर्णनम् । अवतारकथाः पुण्या मत्स्यादीनामतः परम् ॥ ३४ ॥

ನಂತರ ‘ಮಂತ್ರರತ್ನ’ ಎಂಬ ಅಭಿಧಾನ, ತ್ರಿಪಾದ್ಭೂತಿ (ತ್ರಿವಿಧ ಪರಾತ್ಪರ ವೈಭವ)ಯ ವರ್ಣನೆ, ಹಾಗೂ ಆಮೇಲೆ ಮತ್ಸ್ಯಾದಿ ಅವತಾರಗಳ ಪುಣ್ಯಕಥೆಗಳು ಬರುತ್ತವೆ।

Verse 35

रामनामशतं दिव्यं तन्माहात्म्यं च वाडव । परीक्षणं च भृगुणा श्रीविष्णोर्वैभवस्य च ॥ ३५ ॥

ಹೇ ವಾಡವ! ಇಲ್ಲಿ ರಾಮನ ದಿವ್ಯ ಶತನಾಮಗಳು, ಅವುಗಳ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ, ಭೃಗು ಮಾಡಿದ ಪರೀಕ್ಷೆ ಹಾಗೂ ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುವಿನ ವೈಭವ ವರ್ಣಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 36

इत्येतदुत्तरं खण्डं पंचमं सर्वपुण्यदम् । पंचखंडयुतं पाद्मं यः श्रृणोति नरोत्तमः ॥ ३६ ॥

ಇಂತೆ ಇದು ಪಂಚಮ ಉತ್ತರಖಂಡ; ಸರ್ವಪುಣ್ಯಪ್ರದ. ಐದು ಖಂಡಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ ಪದ್ಮಪುರಾಣವನ್ನು ಶ್ರವಣ ಮಾಡುವವನು ನರೋತ್ತಮನು।

Verse 37

स लभेद्वैष्णवं धाम भुक्त्वा भोगानिहेप्सितान् । एतद्वै पंचपंचाशत्सहस्रं पद्मसंज्ञकम् ॥ ३७ ॥

ಅವನು ಇಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ನಂತರ ವೈಷ್ಣವ ಧಾಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಇದುವೇ ‘ಪದ್ಮ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಪಂಚಪಂಚಾಶತ್ ಸಹಸ್ರ ಪ್ರಮಾಣ.

Verse 38

पुराणं लेखयित्वा वै ज्येष्ठ्यां स्वर्णाब्जसंयुतम् । यः प्रदद्यात्सुसत्कृत्य पुराणज्ञाय मानद ॥ ३८ ॥

ಹೇ ಮಾನದ! ಪುರಾಣವನ್ನು ಬರೆಯಿಸಿ, ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಪೌರ್ಣಮಿಯಂದು ಸ್ವರ್ಣ ಮತ್ತು ಕಮಲದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಗೌರವದಿಂದ ಪುರಾಣಜ್ಞನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಮಹಾಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 39

स याति वैष्णवं धाम सर्वदेवनमस्कृतः । पद्मानुक्रमणीमेतां यः पठेच्छृणुयात्तथा ॥ ३९ ॥

ಈ ಪದ್ಮಾನುಕ್ರಮಣಿಯನ್ನು ಪಠಿಸುವವನು ಅಥವಾ ಶ್ರವಣ ಮಾಡುವವನು, ಸರ್ವ ದೇವರಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ವೈಷ್ಣವ ಧಾಮಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 40

सोऽपि पद्मपुराणस्य लभेच्छ्रवणजं फलम् ॥ ४० ॥

ಅವನೂ ಪದ್ಮಪುರಾಣದ ಶ್ರವಣದಿಂದ ಜನಿಸುವ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು।

Verse 41

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे पद्मपुराणानुक्रमणिकावर्णनं नाम त्रिनवतितमोऽध्यायः ॥ ९३ ॥

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಬೃಹನ್ನಾರದೀಯಪುರಾಣದ ಪೂರ್ವಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಬೃಹದುಪಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ, ಚತುರ್ಥಪಾದದಲ್ಲಿ ‘ಪದ್ಮಪುರಾಣಾನುಕ್ರಮಣಿಕಾ-ವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ತ್ರಿನವತಿತಮ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।