The Narration of the Brāhma Purāṇa’s Account (Brāhma Purāṇānukramaṇikā)

Verse 1

सूत उवाच । एतच्छ्रुत्वा नारदस्तु कुमारस्य वचो मुदा । पुनरप्याह सुप्रीतो जिज्ञासुः श्रेय उत्तमम् ॥ १ ॥

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಕುಮಾರನ ವಚನಗಳನ್ನು ಹರ್ಷದಿಂದ ಕೇಳಿ ನಾರದನು ಅತ್ಯಂತ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ, ಪರಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಜಿಜ್ಞಾಸೆಯಿಂದ ಮತ್ತೆ ಮಾತನಾಡಿದನು।

Verse 2

नारद उवाच । साधु साधु महाभाग सर्वलोकोपकारकम् । महातंत्रं त्वया प्रोक्तं सर्वतंत्रोत्तमोत्तमम् ॥ २ ॥

ನಾರದನು ಹೇಳಿದರು—ಸಾಧು ಸಾಧು! ಓ ಮಹಾಭಾಗ, ನೀನು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಉಪಕಾರಕವಾದ ಮಹಾತಂತ್ರವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದ್ದೀ; ಅದು ಎಲ್ಲಾ ತಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ.

Verse 3

अधुना श्रोतुमिच्छामि पुराणाख्यानमुत्तमम् । यस्मिन्यस्मिन्पुराणे तु यद्यदाख्यानकं मुने । तत्सर्वं मे समाचक्ष्व सर्वज्ञस्त्वं यतो मतः ॥ ३ ॥

ಈಗ ನಾನು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಪುರಾಣಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ. ಓ ಮುನೇ, ಯಾವ ಯಾವ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಯಾವ ಉಪಾಖ್ಯಾನಗಳಿವೆಯೋ ಅವನ್ನೆಲ್ಲ ನನಗೆ ವಿವರಿಸು; ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ಸರ್ವಜ್ಞನೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೀ.

Verse 4

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा वचनं विप्रा नारदस्य शुभावहम् । पुराणाख्यानसंप्रश्नं कुमारः प्रत्युवाच ह ॥ ४ ॥

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ! ನಾರದನ ಶುಭಕರವಾದ ವಚನವನ್ನು, ಪುರಾಣಾಖ್ಯಾನದ ಕುರಿತು ಅವನು ಮಾಡಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಕುಮಾರನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು।

Verse 5

सनत्कुमार उवाच । पाराणाख्यानकं विप्र नानाकल्पसमुद्भवम् । नानाकथासमायुक्तमद्भुतं बहुविस्तरम् ॥ ५ ॥

ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ವಿಪ್ರ! ಈ ಪುರಾಣಾಖ್ಯಾನವು ಅನೇಕ ಕಲ್ಪಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದದು; ನಾನಾ ಕಥೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಯುಕ್ತ, ಅದ್ಭುತ ಮತ್ತು ಬಹು ವಿಸ್ತಾರವಾದದು।

Verse 6

ऋषिः सनातनश्चायं यथा वेद तथाऽपरः । न वेद तस्मात्पृच्छ त्वं बहुकल्पविदां वरम् ॥ ६ ॥

ಈ ಸನಾತನ ಋಷಿಯು ಹೇಗೆ ತಿಳಿದಿರುವನೋ ಹಾಗೆಯೇ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಋಷಿಯೂ ತಿಳಿದಿರುವನು; ಆದರೆ ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಅವನು ತಿಳಿಯದೆ ಇರುವುದರಿಂದ, ಅನೇಕ ಕಲ್ಪಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ನೀನು ಕೇಳು।

Verse 7

श्रुत्वेत्थं नारदो वाक्यं कुमारस्य महात्मनः । प्रणम्य विनयोपेतः सनातनमथाब्रवीत् ॥ ७ ॥

ಮಹಾತ್ಮ ಕುಮಾರನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ನಾರದನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ವಿನಯದಿಂದ ತುಂಬಿ ನಂತರ ಸನಾತನನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದನು।

Verse 8

नारद उवाच । ब्रह्मन्पुराणविच्छ्रेष्ठ ज्ञानविज्ञानतत्पर । पुराणानां विभागं मे साकल्ये नानुकीर्तय ॥ ८ ॥

ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್, ಪುರಾಣವಿದರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಜ್ಞಾನ-ವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ತತ್ಪರನೇ! ಪುರಾಣಗಳ ವಿಭಾಗ ಮತ್ತು ಭೇದಗಳನ್ನು ನನಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸು।

Verse 9

यस्मिञ् श्रुते श्रुतं सर्वं ज्ञातं कृते कृतम् ॥ ९ ॥

ಯಾವದನ್ನು ಶ್ರವಣಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲವೂ ಶ್ರುತವಾದಂತೆ ಆಗುವುದೋ, ಯಾವ ಜ್ಞಾನದಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲವೂ ತಿಳಿದಂತೆ ಆಗುವುದೋ, ಯಾವ ಸಾಧನೆಯಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲವೂ ಕೃತವಾದಂತೆ ಆಗುವುದೋ।

Verse 10

वर्णाश्रमाचारधर्मं साक्षात्कारमुपैष्यति । कियंति च पुराणानि कियत्संख्यानि मानतः ॥ १० ॥

ಅವನು ವರ್ಣಾಶ್ರಮಾಚಾರಧರ್ಮದ ನೇರ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು. ಹಾಗೆಯೇ (ದಯವಿಟ್ಟು) ಪುರಾಣಗಳು ಎಷ್ಟು, ಮತ್ತು ಶ್ಲೋಕಸಂಖ್ಯೆಯ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಅವುಗಳ ಪರಿಮಾಣ ಎಷ್ಟು ಎಂದು ಹೇಳಿರಿ।

Verse 11

किंकिमाख्यानयुक्तानि तद्वदस्व मम प्रभो । चातुर्वर्ण्याश्रया नानाव्रतादीनां कथास्तथा ॥ ११ ॥

ಪ್ರಭೋ, ಯಾವ ಯಾವ ಉಪದೇಶಗಳು ಪವಿತ್ರ ಆಖ್ಯಾನಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳಿರಿ. ಹಾಗೆಯೇ ಚಾತುರ್ವರ್ಣ್ಯಧರ್ಮವನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ ನಾನಾವ್ರತಾದಿಗಳ ಕಥೆಗಳನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿರಿ।

Verse 12

सृष्टिक्रमेण वंशानां कथाः सम्यक्प्रकाशय । त्वत्तोऽधिको न चान्योऽस्ति पुराणाख्यानवित्प्रभो ॥ १२ ॥

ಸೃಷ್ಟಿಕ್ರಮದಂತೆ ವಂಶಗಳ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿರಿ. ಪ್ರಭೋ, ಪುರಾಣಾಖ್ಯಾನಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ನಿಮಗಿಂತ ಅಧಿಕನಾದ ಮತ್ತೊಬ್ಬನಿಲ್ಲ।

Verse 13

तस्मादाख्याहि मह्यं त्वं सर्वसन्देहभंजनम् । सूत उवाच । ततः सनातनो विप्राः श्रुत्वा नारदभाषितम् ॥ १३ ॥

ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಸಂಶಯಗಳನ್ನು ಭಂಜಿಸುವ ಆ ಉಪದೇಶವನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳಿರಿ. ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ನಂತರ, ಓ ವಿಪ್ರರೇ, ಸನಾತನನು ನಾರದನು ಭಾಷಿಸಿದುದನ್ನು ಕೇಳಿ…

Verse 14

नारायणं क्षणं ध्यात्वा प्रोवाचाथ विदां वरः । सनातन उवाच । साधु साधु मुनिश्रेष्ठ सर्वलोकोपकारिका ॥ १४ ॥

ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ವಿದ್ಯಾವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಮಾತಾಡಿದನು. ಸನಾತನನು ಹೇಳಿದನು—“ಸಾಧು, ಸಾಧು, ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠಾ! ನಿನ್ನ ವಾಣಿ ಸರ್ವಲೋಕಹಿತಕರ.”

Verse 15

पुराणाख्यानविज्ञाने यज्जाता नेष्ठिकी मतिः । तुभ्यं समभिधास्यामि यत्प्रोक्तं ब्रह्मणा पुरा ॥ १५ ॥

ಪುರಾಣಾಖ್ಯಾನಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ನಿಷ್ಠೆಯ ಏಕಾಗ್ರ ಬುದ್ಧಿ ಉಂಟಾದ್ದರಿಂದ, ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದುದನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 16

मरीच्यादिऋषिभ्यस्तु पुत्रस्नेहावृतात्मना । एकदा ब्रह्मणः पुत्रो मरीचिर्नाम विश्रुतः ॥ १६ ॥

ಮರೀಚಿ ಮೊದಲಾದ ಋಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರನಾದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಮರೀಚಿ, ಪುತ್ರಸ್ನೇಹದಿಂದ ಆವೃತಮನಸ್ಸಿನಿಂದ (ಅನುಗುಣವಾಗಿ ವರ್ತಿಸಿದ/ಮಾತನಾಡಿದ).

Verse 17

स्वाध्यायश्रुतसंपन्नो वेदवेदागपारगः । उपसृत्य स्वपितरं ब्रह्मणं लोकभावनम् ॥ १७ ॥

ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ ಹಾಗೂ ಶ್ರುತಿಜ್ಞಾನದಿಂದ ಸಂಪನ್ನನಾಗಿ, ವೇದ-ವೇದಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತನಾದ ಅವನು, ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುವ ತನ್ನ ತಂದೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು.

Verse 18

प्रणम्य भक्त्या पप्रच्छ इदमेव मुनिश्वर । पुराणाख्यानममलं यत्त्वं पृच्छसि मानद ॥ १८ ॥

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಅವನು ಕೇಳಿದನು—“ಮುನೀಶ್ವರಾ! ಇದೇ ವಿಷಯ. ಮಾನದಾ, ನೀವು ಕೇಳುತ್ತಿರುವ ನಿರ್ಮಲ ಪುರಾಣಾಖ್ಯಾನ ಇದೇ (ನನಗೆ ತಿಳಿಸಿರಿ).”

Verse 19

मरीचिरुवाच । भगवन्देवदेवेश लोकानां प्रभवाप्यय । सर्वज्ञ सर्वकल्याण सर्वाध्यक्ष नमोऽस्तु ते ॥ १९ ॥

ಮರೀಚಿ ಹೇಳಿದರು— ಹೇ ಭಗವನ್, ದೇವದೇವೇಶ! ಲೋಕಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿ-ಲಯಕಾರಣ! ಸರ್ವಜ್ಞ, ಸರ್ವಮಂಗಳ, ಸರ್ವಾಧ್ಯಕ್ಷ— ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 20

पुराणबीजमाख्यहि मह्यं शुश्रूषवे पितः । लक्षणं च प्रमाणं च चं वक्तारं पृच्छकं तथा ॥ २० ॥

ಹೇ ಪೂಜ್ಯ ಪಿತಾ, ನಾನು ಕೇಳಲು ಉತ್ಸುಕನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಪುರಾಣಬೀಜವನ್ನು ಹೇಳಿರಿ— ಅದರ ಲಕ್ಷಣ, ಪ್ರಮಾಣ, ಹಾಗೆಯೇ ವಕ್ತಾ ಮತ್ತು ಪ್ರಶ್ನಕর্তನನ್ನೂ।

Verse 21

ब्रह्मोवाच । श्रृणु वत्स प्रवक्ष्यामि पुराणानां समुच्चयम् । यस्मिञ्ज्ञाते भवेज्ज्ञातं वाङ्मयं सचराचरम् ॥ २१ ॥

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು— ವತ್ಸ, ಕೇಳು; ನಾನು ಪುರಾಣಗಳ ಸಮುಚ್ಚಯವನ್ನು ಹೇಳುವೆನು; ಅದನ್ನು ತಿಳಿದರೆ ಚರಾಚರ ಜಗತ್ತಿನ ಸಮಸ್ತ ವಾಙ್ಮಯವೂ ತಿಳಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 22

पुराणमेकमेवासीत्सर्वकल्पेषु मानद । चतुर्वर्गस्य बीजं च शतकोटिप्रविस्तरम् ॥ २२ ॥

ಹೇ ಮಾನದ, ಎಲ್ಲ ಕಲ್ಪಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಪುರಾಣವಿತ್ತು; ಅದು ಧರ್ಮ-ಅರ್ಥ-ಕಾಮ-ಮೋಕ್ಷ ಎಂಬ ಚತುರ್ವರ್ಗದ ಬೀಜವಾಗಿದ್ದು, ಶತಕೋಟಿ ವಿಸ್ತಾರ ಹೊಂದಿತ್ತು।

Verse 23

प्रवृत्तिः सर्वशास्त्राणां पुराणादभवत्ततः । कालेनाग्रहणं दृष्ट्वा पुराणस्य महामतिः ॥ २३ ॥

ನಂತರ ಪುರಾಣದಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಉಂಟಾಯಿತು. ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪುರಾಣವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಿ ಧರಿಸುವುದು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಮಹಾಮತಿಯಾದವರು (ಅದನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸಿ ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡುವ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಂಡರು)।

Verse 24

हरिर्व्यासस्वरूपेण जायते च युगे युगे । चतुर्लक्षप्रमाणेन द्वापरे द्वापरे सदा ॥ २४ ॥

ಹರಿ ಸ್ವಯಂ ಯುಗಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಸಸ್ವರೂಪವಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ಪುರಾಣಸಂಹಿತೆ ಸದಾ ನಾಲ್ಕು ಲಕ್ಷ ಶ್ಲೋಕಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಪುನಃ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ॥೨೪॥

Verse 25

तदष्टादशधा कृत्वा भूर्लोके निर्द्दिशत्यपि । अद्यापि देवलोके तु शतकोटिप्रविस्तरम् ॥ २५ ॥

ಅದನ್ನು ಹದಿನೆಂಟು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿ ಭೂರ್ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಉಪದೇಶಿಸಿ ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ದೇವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅದು ಇಂದಿಗೂ ಶತಕೋಟಿ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸಿಕೊಂಡೇ ಇದೆ॥೨೫॥

Verse 26

अस्त्येव तस्य सारस्तु चतुर्लक्षेण वर्ण्यते । ब्राह्मं पाद्मं वैष्णवं च वायवीयं तथैव च ॥ २६ ॥

ಅದರ ಸಾರಸಂಗ್ರಹವೂ ಇದೆ; ಅದು ನಾಲ್ಕು ಲಕ್ಷ ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿತವಾಗಿದೆ—ಬ್ರಾಹ್ಮ, ಪಾದ್ಮ, ವೈಷ್ಣವ ಮತ್ತು ಹಾಗೆಯೇ ವಾಯವೀಯ॥೨೬॥

Verse 27

भागवतं नारदीयं मार्कंडेयं च कीर्तितम् । आग्नेयं च भविष्यं च ब्रह्मवैवर्त्तलिंगके ॥ २७ ॥

ಭಾಗವತ, ನಾರದೀಯ, ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಎಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಆಗ್ನೇಯ, ಭವಿಷ್ಯ, ಬ್ರಹ್ಮವೈವರ್ತ ಮತ್ತು ಲಿಂಗಪುರಾಣವೂ॥೨೭॥

Verse 28

वाराहं च तथा स्कांदं वामनं कूर्मसंज्ञकम् । मात्स्यं च गारुडं तद्वद्ब्रह्मांडाख्यमिति त्रिषट् ॥ २८ ॥

ಹಾಗೆಯೇ ವಾರಾಹ, ಸ್ಕಾಂದ, ವಾಮನ, ಕೂರ್ಮಸಂಜ್ಞಕ, ಮಾತ್ಸ್ಯ, ಗಾರುಡ ಮತ್ತು ಅದೇ ರೀತಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಾಖ್ಯ ಪುರಾಣ—ಇಂತೆ (ಈ ಗಣನೆಯಲ್ಲಿ) ತ್ರಿಷಟ್ ಆಗುತ್ತದೆ॥೨೮॥

Verse 29

एकं कथानकं सूत्रं वक्तुः श्रोतुः समाह्वयम् । प्रवक्ष्यामि समासेन निशामय समाहितः ॥ २९ ॥

ವಕ್ತಾ ಶ್ರೋತರನ್ನು ಪವಿತ್ರವಾಗಿ ಆಹ್ವಾನಿಸುವ ಒಂದೇ ಕಥಾಸೂತ್ರವನ್ನು ನಾನು ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಪ್ರವಚಿಸುತ್ತೇನೆ; ಸಮಾಹಿತಚಿತ್ತದಿಂದ ಕೇಳು.

Verse 30

ब्रह्मं पुराणं तत्रादौ सर्वलोकहिताय वै । व्यासेन वेदविदुषा समाख्यातं महात्मना ॥ ३० ॥

ಅಲ್ಲಿ ಆದಿಯಲ್ಲಿ, ಸರ್ವಲೋಕಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ, ವೇದವಿದ್ವಾಂಸ ಮಹಾತ್ಮ ವ್ಯಾಸರು ಬ್ರಹ್ಮಪುರಾಣವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದರು.

Verse 31

तद्वै सर्वपुराणाऽग्र्यं धर्मकामार्थमोक्षदम् । नानाख्यानेतिहासाढ्यं दशसाहस्रमुच्यते ॥ ३१ ॥

ಆ ಪುರಾಣವು ನಿಜಕ್ಕೂ ಸರ್ವಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಅಗ್ರ್ಯ; ಧರ್ಮ, ಕಾಮ, ಅರ್ಥ, ಮೋಕ್ಷಗಳನ್ನು ದಾನಮಾಡುವುದು. ನಾನಾ ಕಥಾನಕ-ಇತಿಹಾಸಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ, ಅದು ದಶಸಹಸ್ರ ಶ್ಲೋಕಗಳೆಂದು ಕೀರ್ತಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 32

देवानां च सुराणां च यत्रोत्पत्तिः प्रकीर्तिता । प्रजापतीनां च तथा दक्षादीनां मुनीश्वर ॥ ३२ ॥

ಓ ಮುನೀಶ್ವರಾ! ಅಲ್ಲಿ ದೇವರುಗಳೂ ಸುರರುಗಳೂ ಹೇಗೆ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾದರು ಎಂಬುದು ಕೀರ್ತಿಸಲಾಗಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ದಕ್ಷಾದಿ ಪ್ರಜಾಪತಿಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿಯೂ ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 33

ततो लोकेश्वरस्यात्र सूर्यस्य परमात्मनः । वंशानुकीर्तनं पुण्यं महापातकनाशनम् ॥ ३३ ॥

ಅನಂತರ ಇಲ್ಲಿ ಲೋಕೇಶ್ವರನಾದ ಪರಮಾತ್ಮ ಸೂರ್ಯನ ವಂಶಾನುಕೀರ್ತನೆಯನ್ನು ಹೇಳಲಾಗುವುದು; ಅದು ಪುಣ್ಯಕರ, ಮಹಾಪಾತಕಗಳನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡುವುದು.

Verse 34

यत्रावतारः कथितः परमानंदरूपिणः । श्रीमतो रामचंद्रस्य चतुर्व्यूहावतारिणः ॥ ३४ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಪರಮಾನಂದಸ್ವರೂಪನಾದ ಶ್ರೀಮಾನ್ ರಾಮಚಂದ್ರನು—ಚತುರ್ವ್ಯೂಹಾವತಾರಿಯಾಗಿ ಪ್ರಕಟನಾದವನು—ಅವನ ಅವತಾರಕಥೆ ವರ್ಣಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 35

ततश्च सोमवंशस्यं कीर्तनं यत्र वर्णितम् । कृष्णस्य जगदीशस्य चरितं कल्मषापहम् ॥ ३५ ॥

ನಂತರ ಸೋಮವಂಶದ ಕೀರ್ತನೆಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಜಗದೀಶನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಕಲ್ಮಷಾಪಹ ಚರಿತೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 36

द्वीपानां चैव सर्वेषां वर्षाणां चाप्यशेषतः । वर्णनं यत्र पातालस्वर्गाणां च प्रदृश्यते ॥ ३६ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ದ್ವೀಪಗಳೂ ಎಲ್ಲಾ ವರ್ಷಗಳೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಪಾತಾಳ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಗಳ ವಿವರಣೆಯೂ ಕಾಣುತ್ತದೆ।

Verse 37

नरकाणां समाख्यानं सूर्यस्तुतिकथानकम् । पार्वत्याश्च तथा जन्म विवाहश्च निगद्यते ॥ ३७ ॥

ಅಲ್ಲಿ ನರಕಗಳ ಸಮಾಖ್ಯಾನ, ಸೂರ್ಯಸ್ತುತಿಯ ಕಥಾನಕ, ಹಾಗೆಯೇ ಪಾರ್ವತಿಯ ಜನ್ಮ ಮತ್ತು ವಿವಾಹವೂ ವರ್ಣಿತವಾಗಿವೆ।

Verse 38

दक्षाख्यानं ततः प्रोक्तमेकाम्रक्षेत्रवर्णनम् । पूर्वभागोऽयमुदितः पुराणस्यास्य नारद ॥ ३८ ॥

ನಂತರ ದಕ್ಷನ ಆಖ್ಯಾನವನ್ನು ಹೇಳಿ, ಏಕಾಮ್ರಕ್ಷೇತ್ರದ ವರ್ಣನೆಯನ್ನೂ ನೀಡಲಾಗಿದೆ; ಹೇ ನಾರದ, ಈ ಪುರಾಣದ ಪೂರ್ವಭಾಗ ಹೀಗೆ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ।

Verse 39

अस्योत्तरे विभागे तु पुरुषोत्तमवर्णनम् । विस्तरेण समाख्यातं तीर्थयात्राविधानतः ॥ ३९ ॥

ಇದರ ಉತ್ತರ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪುರುಷೋತ್ತಮ ಭಗವಂತನ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರಾ ವಿಧಾನರೂಪವಾಗಿ ವಿವರವಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 40

अत्रैव कृष्णचरितं विस्तरात्समुदीरितम् । वर्णनं यमलोकस्य पितृश्राद्धविधिस्तथा ॥ ४० ॥

ಇಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಚರಿತ್ರೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಯಮಲೋಕದ ವರ್ಣನೆ ಮತ್ತು ಪಿತೃಶ್ರಾದ್ಧ ವಿಧಿಯೂ ಉಕ್ತವಾಗಿದೆ।

Verse 41

वर्णाश्रमाणां धर्माश्च कीर्तिता यत्र विस्तरात् । विष्णुधर्मयुगाख्यानं प्रलयस्य च वर्णनम् ॥ ४१ ॥

ಅಲ್ಲಿ ವರ್ಣಾಶ್ರಮಧರ್ಮಗಳು ವಿವರವಾಗಿ ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಯುಗಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುಧರ್ಮದ ಆಖ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಪ್ರಳಯವರ್ಣನೆಯೂ ನಿರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 42

योगानां च समाख्यानं सांख्यानां चापि वर्णनम् । ब्रह्मवादसमुद्देशः पुराणस्य प्रशंसनम् ॥ ४२ ॥

ಅದರಲ್ಲಿ ಯೋಗಗಳ ವಿವರಣೆ, ಸಾಂಖ್ಯ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳ ವರ್ಣನೆ, ಬ್ರಹ್ಮವಾದದ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಉಪದೇಶ ಮತ್ತು ಪುರಾಣದ ಪ್ರಶಂಸೆಯೂ ಇದೆ।

Verse 43

एतद्ब्रह्मपुराणं तु भागद्वयसमन्वितम् । वर्णितं सर्वपापघ्नं सर्वसौख्यप्रदायकम् ॥ ४३ ॥

ಈ ಬ್ರಹ್ಮಪುರಾಣವು ಎರಡು ಭಾಗಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿದ್ದು, ಸರ್ವಪಾಪಹರ ಮತ್ತು ಸರ್ವಸೌಖ್ಯಪ್ರದವೆಂದು ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 44

सूतशौनकसंवादं भुक्तिमुक्तिप्रदायकम् । लिखित्वैतत्पुराणं यो वैशाख्यां हेमसंयुतम् ॥ ४४ ॥

ಸೂತ-ಶೌನಕ ಸಂವಾದರೂಪವಾದ, ಭೋಗ-ಮೋಕ್ಷಪ್ರದ ಈ ಪುರಾಣವನ್ನು ವೈಶಾಖ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಣಸಹಿತವಾಗಿ ಬರೆಯಿಸಿಸುವವನು ಪ್ರತಿಜ್ಞಾತ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 45

जलधेनुयुतं चापि भक्त्या दद्याद्द्विजातये । पौराणिकाय संपूज्य वस्त्रभोज्यविभूषणैः ॥ ४५ ॥

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಜಲಧೇನುಸಹಿತ ದಾನವನ್ನು ದ್ವಿಜಾತ (ಬ್ರಾಹ್ಮಣ)ನಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಪೌರಾಣಿಕ ಪಂಡಿತನನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ ವಸ್ತ್ರ, ಭೋಜನ, ವಿಭೂಷಣಗಳಿಂದ ಗೌರವಿಸಬೇಕು।

Verse 46

स वसेद्ब्रह्मणो लोके यावच्चंद्रार्कतारकम् । यः पठेच्छृणुयाद्वापि ब्राह्मानुक्रमणीं द्विज ॥ ४६ ॥

ಹೇ ದ್ವಿಜ! ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಾನುಕ್ರಮಣಿಯನ್ನು ಪಠಿಸುವವನು ಅಥವಾ ಕೇಳುವವನು, ಚಂದ್ರ-ಸೂರ್ಯ-ತಾರೆಗಳು ಇರುವವರೆಗೂ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 47

सोऽपि सर्वपुराणस्य श्रोतुर्वक्तुः फलं लभेत् । श्रृणोति यः पुराणं तु ब्रह्मं सर्वं जितेंद्रियः ॥ ४७ ॥

ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಬ್ರಹ್ಮಮಯವಾದ ಈ ಪುರಾಣವನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ, ಅವನು ಶ್ರೋತ ಮತ್ತು ವಕ್ತೃ—ಇಬ್ಬರ ಫಲವನ್ನೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಸರ್ವ ಪುರಾಣಗಳ ಪೂರ್ಣ ಫಲವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 48

हविष्याशी च नियमात्स लभेद्ब्रह्मणः पदम् । किमत्र बहुनोक्तेन यद्यदिच्छति मानवः । तत्सर्वं लभते वत्स पुराणस्यास्य कीर्तनात् ॥ ४८ ॥

ನಿಯಮದಿಂದ ಹವಿಷ್ಯಾಹಾರಿಯಾಗಿ ಇರುವವನು ಬ್ರಹ್ಮಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಇಲ್ಲಿ ಇನ್ನೇನು ಬಹಳ ಹೇಳುವುದು? ಹೇ ವತ್ಸ! ಮಾನವನು ಏನೇನು ಬಯಸುತ್ತಾನೋ, ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಈ ಪುರಾಣದ ಕೀರ್ತನೆಯಿಂದ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 49

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे ब्राह्मपुराणेतिहासकथनं नाम द्विनवतितमोऽध्यायः ॥ ९२ ॥

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಬೃಹನ್ನಾರದೀಯಪುರಾಣದ ಪೂರ್ವಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಬೃಹದುಪಾಖ್ಯಾನದ ಚತುರ್ಥ ಪಾದದಲ್ಲಿ, “ಬ್ರಾಹ್ಮಪುರಾಣ ಇತಿಹಾಸಕಥನ” ಎಂಬ ತೊಂಬತ್ತೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು ॥ ೯೨ ॥