Daśamī-vrata: Observances for the Bright Tenth Day Through the Twelve Months

Verse 1

सनातन उवाच । अथ तेऽहं प्रवक्ष्यामि दशम्या वै व्रतानि च । यानि कृत्वा नरो भक्त्या धर्मराजप्रियो भवेत् ॥ १ ॥

ಸನಾತನನು ಹೇಳಿದರು: ಈಗ ನಾನು ನಿನಗೆ ದಶಮಿಯ ವ್ರತಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆಚರಿಸಿದರೆ ನರನು ಧರ್ಮರಾಜ (ಯಮ)ನಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 2

चैत्रशुक्लदशम्यां तु धर्मराजं प्रपूजयेत् । तत्कालसंभवैः पुष्पैः फलैर्गंधादिभिस्तथा ॥ २ ॥

ಚೈತ್ರ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲ ದಶಮಿಯಲ್ಲಿ ಧರ್ಮರಾಜನನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುವ ಪುಷ್ಪ, ಫಲ, ಗಂಧಾದಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 3

सोपवासो वैकभक्तो भोजयित्वा द्विजोत्तमान् । चतुर्द्दशततस्तेभ्यः शक्त्या दद्याच्च दक्षिणाम् ॥ ३ ॥

ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು ಏಕಭಕ್ತನಾಗಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಾನುಸಾರ ಅವರಿಗೆ ಹದಿನಾಲ್ಕು ನೂರು ಪ್ರಮಾಣದ ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 4

एवं यः कुरुते विप्र धर्मराजप्रपूजनम् । स धर्मस्याज्ञयागच्छेद्देवैः साधर्म्यमच्युतः ॥ ४ ॥

ಹೇ ವಿಪ್ರಾ! ಯಾರು ಧರ್ಮರಾಜನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಧರ್ಮದ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಅಚ್ಯುತರೆಾಗಿ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಾಧರ್ಮ್ಯ—ದಿವ್ಯ ಸಮಾನಸ್ಥಿತಿ—ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 5

दशम्यां माधवे शुक्ले विष्णुमभ्यर्च्य मानवः । गंधाद्यैरुपचारैश्च श्वेतपुष्पैः सुगंधिभिः ॥ ५ ॥

ಮಾಧವ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ದಶಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಾನವನು ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು; ಗಂಧಾದಿ ಉಪಚಾರಗಳೊಂದಿಗೆ ಸುಗಂಧಿತ ಶ್ವೇತ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 6

शतं प्रदक्षिणाः कृत्वा विप्रन्संभोज्य यत्नतः । लभते वैष्णवं लोकं नात्र कार्या विचारणा ॥ ६ ॥

ನೂರು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಯತ್ನದಿಂದ ವಿಪ್ರರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿದವನು ವೈಷ್ಣವ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 7

ज्येष्ठे शुक्लदशम्यां तु जाह्नवी सरितां वरा । समायाता धरां स्वर्गात्तस्मात्सा पुण्यदा स्मृता ॥ ७ ॥

ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲ ದಶಮಿಯಲ್ಲಿ ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾದ ಜಾಹ್ನವಿ (ಗಂಗೆ) ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ಇಳಿದಳು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವಳು ಪುಣ್ಯದಾಯಿನಿ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ।

Verse 8

ज्येष्ठः शुक्लदलं हस्तो बुधश्च दशमीः तिथिः । गरानन्दव्यतीपाताः कन्येंदुवृषभास्कराः ॥ ८ ॥

ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಮಾಸ, ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷ—ಜ್ಯೇಷ್ಠಾ ನಕ್ಷತ್ರ ಸೂಚನೆ; ಹಸ್ತ ನಕ್ಷತ್ರ ಮತ್ತು ಬುಧವಾರ, ತಿಥಿ ದಶಮಿ; ಕರಣ ಗರ, ಯೋಗ ಆನಂದ ಮತ್ತು ವ್ಯತೀಪಾತ; ಹಾಗೆಯೇ ರಾಶಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಕನ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರ, ವೃಷಭದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯ (ಆಸ್ಕರ) ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 9

दशयोगः समाख्यातो महापुण्यतमो द्विज । हरते दश पापानि तस्माद्दशहरः स्मृतः ॥ ९ ॥

ಹೇ ದ್ವಿಜನೇ! ಈ ‘ದಶಯೋಗ’ ಮಹಾಪುಣ್ಯತಮವೆಂದು ಘೋಷಿತವಾಗಿದೆ. ಇದು ಹತ್ತು ಪಾಪಗಳನ್ನು ಹರಿಸುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ‘ದಶಹರ’—ಹತ್ತು ಪಾಪನಾಶಕ—ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

Verse 10

अस्यां यो जाह्नवीं प्राप्य स्नाति संप्रीतमानसः । विधिना जाह्नवीतोये स याति हरिमन्दिरम् ॥ १० ॥

ಈ ಪವಿತ್ರ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಜಾಹ್ನವೀ (ಗಂಗೆ)ಯನ್ನು ಪಡೆದು, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅವಳ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸಂತೃಪ್ತ-ಭಕ್ತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವನು ಹರಿ ಧಾಮ (ಹರಿಮಂದಿರ)ವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 11

आषाढशुक्लदशमी पुण्या मन्वादिकैः स्मृता । तस्यां स्नानं जपो दानं होमो वा स्वर्गतिप्रदाः ॥ ११ ॥

ಆಷಾಢ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ದಶಮಿಯನ್ನು ಮನು ಮೊದಲಾದವರು ಪುಣ್ಯದಿನವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆ ದಿನ ಸ್ನಾನ, ಜಪ, ದಾನ ಅಥವಾ ಹೋಮ—ಇವೆಲ್ಲ ಸ್ವರ್ಗಗತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ.

Verse 12

श्रावणे शुक्लदशमी सर्वाशापरिपूर्तिदा । अस्यां शिवार्चनं शस्तं गन्धाद्यै रुपचारकैः ॥ १२ ॥

ಶ್ರಾವಣ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲ ದಶಮಿ ಎಲ್ಲ ಆಶೆಗಳನ್ನೂ ಪೂರೈಸುವದಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಈ ದಿನ ಗಂಧಾದಿ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ಶಿವಾರಾಧನೆ ಪ್ರಶಂಸಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 13

तत्रोपवासो नक्तं वा द्विजानां भोजनं जपः । हेम्नो दान च धेन्वादेः सर्वपापप्रणाशनम् ॥ १३ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸ ಅಥವಾ ರಾತ್ರಿ ಮಾತ್ರ ಭೋಜನ; ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಭೋಜನ ನೀಡುವುದು ಮತ್ತು ಜಪ; ಹಾಗೆಯೇ ಚಿನ್ನ ಹಾಗೂ ಹಸು ಮೊದಲಾದವುಗಳ ದಾನ—ಇವೆಲ್ಲ ಸರ್ವಪಾಪನಾಶಕವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 14

अथो नभस्यशुक्लायां दशम्यां द्विजसत्तम । व्रतं दशावताराख्यं तत्र स्नानं जलाशये ॥ १४ ॥

ಅನಂತರ, ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ, ನಭಸ್ಯ (ಭಾದ್ರಪದ) ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ದಶಮಿಯಲ್ಲಿ ‘ದಶಾವತಾರ-ವ್ರತ’ವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು, ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಜಲಾಶಯದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 15

कृत्वा संध्यादिनियमं देवर्षिपितृतर्पणम् । ततो दशावताराणि समभ्यर्चेत्समाहितः ॥ १५ ॥

ಸಂಧ್ಯಾದಿ ನಿತ್ಯನಿಯಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ ದೇವ, ಋಷಿ ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಅರ್ಪಿಸಿ; ನಂತರ ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ದಶಾವತಾರರನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 16

मत्स्यं कूर्मं वराहं च नरसिंहं त्रिविक्रमम् । रामं रामं च कृष्णं च बौद्धं कल्किनमेव च ॥ १६ ॥

ಮತ್ಸ್ಯ, ಕೂರ್ಮ, ವರಾಹ; ನರಸಿಂಹ, ತ್ರಿವಿಕ್ರಮ; ಪರಶುರಾಮ, ದಾಶರಥಿ ರಾಮ; ಕೃಷ್ಣ; ಬುದ್ಧ; ಹಾಗೆಯೇ ಕಲ್ಕಿ—ಇವೆಯೇ ವಿಷ್ಣುವಿನ ದಶಾವತಾರಗಳು.

Verse 17

दशमूर्तिस्तु सौवर्णीः पूजयित्वा विधानतः । दशभ्यो विप्रवर्येभ्यो दद्यात्सत्कृत्य नारद ॥ १७ ॥

ವಿಧಾನದಂತೆ ಹತ್ತು ಸ್ವರ್ಣಮಯ ಮೂರ್ತಿಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಹೇ ನಾರದ, ಹತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 18

उपवासं चैकभक्तं कृत्वा संभोज्य वाडवान् । विसृज्य पश्चाद्भुंजीत स्वयं स्वेष्टैः समाहितः ॥ १८ ॥

ಉಪವಾಸ ಮತ್ತು ಏಕಭಕ್ತ (ಒಮ್ಮೆ ಭೋಜನ) ನಿಯಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ, ಮೊದಲು ಅತಿಥಿ/ಆಶ್ರಿತರನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಅವರನ್ನು ವಿದಾಯಗೊಳಿಸಿ, ತಾನೂ ತನ್ನ ಇಷ್ಟಜನರೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಹಿತಚಿತ್ತದಿಂದ ಭುಂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 19

भक्त्या कृत्वा व्रतं त्वेतद्भुक्त्वा भोगानिहोत्तमान् । विमानेन व्रजेदंते विष्णुलोकं सनातनम् ॥ १९ ॥

ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆಚರಿಸಿ, ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ತೆರಳಿ ಶಾಶ್ವತ ವಿಷ್ಣುಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ।

Verse 20

आश्विने शुक्लदशमी विजया सा प्रकीर्तिता । चतुर्गोमयपिंडानि प्रातर्न्यस्य गृहांगणे ॥ २० ॥

ಆಶ್ವಿನ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ದಶಮಿ ‘ವಿಜಯಾ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮನೆಯ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಗೋಮಯ ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ಇಡಬೇಕು।

Verse 21

चक्रवालस्वरूपेण तन्मध्ये रामलक्ष्मणौ । तथा भरतशत्रुघ्नौ पूजयेच्चतुरोऽपि हि ॥ २१ ॥

ಅವುಗಳನ್ನು ಚಕ್ರವಾಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಜೋಡಿಸಿ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ರಾಮ-ಲಕ್ಷ್ಮಣರನ್ನು ಹಾಗೂ ಹಾಗೆಯೇ ಭರತ-ಶತ್ರುಘ್ನರನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ನಾಲ್ವರನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 22

सपिधानासु पात्रीषु गोमयीषु चतसृष्ट । किन्नं धान्यं सरौप्यं तु धृत्वा धौतांशुकावृतम् ॥ २२ ॥

ಮುಚ್ಚಳವಿರುವ ಗೋಮಯಲೇಪಿತ ನಾಲ್ಕು ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿದ ಧಾನ್ಯವನ್ನು ಬೆಳ್ಳಿಯೊಂದಿಗೆ ಇಟ್ಟು, ತೊಳೆದ (ಪವಿತ್ರ) ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಡಬೇಕು।

Verse 23

पितृमातृभ्रातृपुत्रजाया भृत्यसमन्वितम् । संपूज्यं गन्धपुष्पाद्यैर्नैवेद्यैश्च विधानतः ॥ २३ ॥

ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಸಹೋದರರು, ಪುತ್ರರು, ಪತ್ನಿ ಮತ್ತು ಸೇವಕರೊಂದಿಗೆ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಗಂಧ-ಪುಷ್ಪಾದಿ ಹಾಗೂ ನೈವೇದ್ಯಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪೂಜೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು।

Verse 24

नमस्कृत्याथ भुंजीत द्विजान्संभोज्य पूजितान् । एवं कृत्वा विधानं तु नरो वर्षं सुरवान्वितः ॥ २४ ॥

ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ನಂತರ ತಾನೂ ಭೋಜನ ಮಾಡಲಿ; ಮೊದಲು ದ್ವಿಜರನ್ನು (ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು) ಭೋಜನಗೊಳಿಸಿ ಪೂಜಿಸಿ ಸತ್ಕರಿಸಲಿ. ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದವನು ಒಂದು ವರ್ಷ ದಿವ್ಯ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.

Verse 25

धनधान्यसमृद्धश्च निश्चितं जायते द्विज । अथापाराह्णसमये नवम्यां संनिमंत्रिताम् ॥ २५ ॥

ಹೇ ದ್ವಿಜನೇ! ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಧನ-ಧಾನ್ಯಸಮೃದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನವಮಿಯಂದು ಅಪರಾಹ್ಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆವಾಹಿತ (ವ್ರತ/ದೇವಿ) ಯನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಹ್ವಾನಿಸಬೇಕು.

Verse 26

पूर्वदिक्षु शमीं विप्र गत्वा तन्मूलजां मृदम् । गृहीत्वा स्वगृहं प्राप्य गीतवादित्रनिःस्वनैः ॥ २६ ॥

ಹೇ ವಿಪ್ರನೇ! ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿನ ಶಮೀ ವೃಕ್ಷದ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅದರ ಬೇರುಮಣ್ಣನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಗೀತ-ವಾದ್ಯಗಳ ನಾದದೊಂದಿಗೆ ಸ್ವಗೃಹಕ್ಕೆ ಮರಳಬೇಕು.

Verse 27

संपूज्य तां विधानेन सज्जीकृत्य स्वकं बलम् । निर्गत्य पूर्वद्वारेण ग्रामाद्ब्रहिरनाकुलः ॥ २७ ॥

ಅವಳನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ, ತನ್ನ ಬಲ/ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ, ಅಶಾಂತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಪೂರ್ವದ್ವಾರದಿಂದ ಗ್ರಾಮದ ಹೊರಗೆ ಹೊರಟನು.

Verse 28

ततः शत्रुप्रतिकृतिं निर्मितां पत्रकादिभिः । मनसा कल्पितां वापि स्वर्णं पुंरवंशरेण वै ॥ २८ ॥

ನಂತರ ಶತ್ರುವಿನ ಪ್ರತಿಕೃತಿಯನ್ನು ಎಲೆಗಳಾದಿಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಿ—ಅಥವಾ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಕಲ್ಪಿಸಿ—ಹೇ ಪುರೂರವ ವಂಶಜನೇ! ಸ್ವರ್ಣವನ್ನೂ ದಾನ/ಅರ್ಪಣ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 29

विध्येदिति भृशं प्रीतः प्राप्नुयात्स्वगृहं निशि । एवं कृतविधिर्वापि गच्छेद्वा शत्रुनिग्रहे ॥ २९ ॥

“ವಿಧ್ಯೇತ್” ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಮರಳಬೇಕು. ಅಥವಾ ವಿಧಿಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ ಶತ್ರು-ನಿಗ್ರಹಾರ್ಥವೂ ಹೊರಡಬಹುದು.

Verse 30

एषैवं दशमी विप्र विधिनाऽचरिता सदा । धनं जयं सुतान् गाश्च गजाश्वं वाप्यजाविकम् ॥ ३० ॥

ಓ ವಿಪ್ರ! ಈ ದಶಮೀ ವ್ರತವನ್ನು ಸದಾ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಚರಿಸಿದರೆ ಧನ, ಜಯ, ಪುತ್ರರು, ಹಸುಗಳು, ಆನೆ-ಕುದುರೆಗಳು ಹಾಗೂ ಮೇಕೆ-ಕುರಿಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತವೆ.

Verse 31

दद्यादिह शरीरांते स्वर्गतिं चापि नारद । दशम्यां कार्तिके शुक्ले सार्वभौमव्रतं चरेत् ॥ ३१ ॥

ಓ ನಾರದಾ! ಕಾರ್ತಿಕ ಶುಕ್ಲ ದಶಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಭೌಮ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಇದು ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ದೇಹಾಂತದಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗಗತಿಯನ್ನು ಸಹ ಪ್ರಸಾದಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 32

कृतोपवासो वैकाशी निशीथेऽपूपकादिभिः । दशदिक्षु बलिं दद्याद् गृहद्वापि पुराद्ब्रहिः ॥ ३२ ॥

ಉಪವಾಸವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ ರಾತ್ರಿಜಾಗರಣೆ ಮಾಡುತ್ತ, ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಅಪೂಪಾದಿಗಳಿಂದ ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು—ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಪಟ್ಟಣದ ಹೊರಗೆ.

Verse 33

मंडलेऽष्टदले क्लृप्ते गोविड्लिप्तधरातले । मन्त्रैरेभिर्द्विजश्रेष्ठ गणेशादिकृतार्चनः ॥ ३३ ॥

ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠಾ! ಗೋಮಯದಿಂದ ಲೇಪಿಸಿದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಅಷ್ಟದಳ ಮಂಡಲವನ್ನು ರಚಿಸಿ, ಈ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಗಣೇಶಾದಿ ದೇವತೆಗಳ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 34

यो मे पूर्वगतः पाप्मा पापकेनेह कर्मणा । तमिंद्रो देवरा जोऽद्य नाशयत्वखिलेष्टदः ॥ ३४ ॥

ಇಹ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪಾಪಕರ್ಮದಿಂದ ನನ್ನ ಪೂರ್ವಭಾಗಕ್ಕೆ ಬಂದ ಪಾಪವನ್ನು, ದೇವರಾಜ ಇಂದ್ರನು—ಸರ್ವ ಇಷ್ಟಫಲದಾತ—ಇಂದು ನಾಶಮಾಡಲಿ।

Verse 35

यो मे वह्निगतः पाप्मा पापकेनेह कर्मणा । तेजोराजोऽथ वह्निस्तं नाशयत्वखिलेष्टदः ॥ ३५ ॥

ಇಹ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪಾಪಕರ್ಮದಿಂದ ನನ್ನ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಪಾಪವನ್ನು, ತೇಜೋರಾಜನಾದ ಅಗ್ನಿ—ಸರ್ವ ಇಷ್ಟಫಲದಾತ—ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದಹಿಸಿ ನಾಶಮಾಡಲಿ।

Verse 36

यो मे दक्षगतः पाप्मा पापकेनेह कर्मणा । तं यमः प्रेतराजो वै नाशयत्वखिलेष्टदः ॥ ३६ ॥

ಇಹ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪಾಪಕರ್ಮದಿಂದ ನನ್ನ ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ ಪಾಪವನ್ನು, ಪ್ರೇತರಾಜ ಯಮನು—ಸರ್ವ ಇಷ್ಟಫಲದಾತ—ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡಲಿ।

Verse 37

यो मे नैर्ऋतिगः पाप्मा पापकेनेह कर्मणा । रक्षोराजो नैर्ऋतिस्तं नाशयत्वखिलेष्टदः ॥ ३७ ॥

ಇಹ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪಾಪಕರ್ಮದಿಂದ ನೈಋತಿ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ತಲುಪಿದ ಪಾಪವನ್ನು, ರಾಕ್ಷಸರಾಜ ನೈಋತಿ—ಸರ್ವ ಇಷ್ಟಫಲದಾತ—ನಾಶಮಾಡಲಿ।

Verse 38

यो मे पश्चिमगः पाप्मा पापकेनेहकर्मणा । यादः पतिस्तं वरुणो नाशयत्वखिलेष्टदः ॥ ३८ ॥

ಇಹ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪಾಪಕರ್ಮದಿಂದ ನನ್ನ ಪಶ್ಚಿಮಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪಾಪವನ್ನು, ಜಲಾಧಿಪತಿ ವರುಣನು—ಸರ್ವ ಇಷ್ಟಫಲದಾತ—ನಾಶಮಾಡಲಿ।

Verse 39

यो मे वायुगतः पाप्मा पापकेनेह कर्मणा । वायुस्तं मरुतां राजो नाशयत्वखिलेष्टदः ॥ ३९ ॥

ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪಾಪಕರ್ಮದಿಂದ ವಾಯುವಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಪಾಪವನ್ನು, ಮರುತಗಳ ರಾಜನೂ ಸರ್ವ ಇಷ್ಟಫಲದಾತನೂ ಆದ ವಾಯುದೇವನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡಲಿ.

Verse 40

यो मे सौम्यगतः पाप्मा पापकेनेह कर्मणा । सोमस्तमृक्षयक्षेशो नाशयत्वखिलेष्टदः ॥ ४० ॥

ಹೇ ಸೌಮ್ಯನೇ! ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪಾಪಕರ್ಮದಿಂದ ನನಗೆ ಬಂದ ಪಾಪವನ್ನು, ಋಕ್ಷ-ಯಕ್ಷಗಳ ಅಧೀಶ್ವರನೂ ಸರ್ವ ಇಷ್ಟದಾತನೂ ಆದ ಸೋಮದೇವನು ನಾಶಮಾಡಲಿ.

Verse 41

यो म ईशगतः पाप्मा पापकेनेह कर्मणा । ईशानो भूतनाथस्तं नाशयत्वखिलेष्टदः ॥ ४१ ॥

ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪಾಪಕರ್ಮದಿಂದ ನನಗೆ ಬಂದ ಪಾಪವನ್ನು, ಭೂತನಾಥನೂ ಸರ್ವ ಇಷ್ಟದಾತನೂ ಆದ ಈಶಾನನು ನಾಶಮಾಡಲಿ.

Verse 42

यो मं ऊर्द्ध्वगतः पाप्मा पापकेनेह कर्मणा । ब्रह्मा प्रजापतीशस्तं नाशयत्वखिलेष्टदः ॥ ४२ ॥

ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪಾಪಕರ್ಮದಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರಿ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಬಂದ ಪಾಪವನ್ನು, ಪ್ರಜಾಪತಿಗಳ ಅಧೀಶ್ವರನೂ ಸರ್ವ ಇಷ್ಟದಾತನೂ ಆದ ಬ್ರಹ್ಮನು ನಾಶಮಾಡಲಿ.

Verse 43

यो मेऽधःसंस्थितः पाप्मा पापकेनेह कर्मणा । अनंतो नागराजस्तं नाशयत्वखिलेष्टदः ॥ ४३ ॥

ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪಾಪಕರ್ಮದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ನೆಲೆಸಿರುವ ಪಾಪವನ್ನು, ಸರ್ವ ಇಷ್ಟದಾತ ನಾಗರಾಜ ಅನಂತನು ನಾಶಮಾಡಲಿ.

Verse 44

इत्येवं दिक्षु दशसु बलिं दत्वा समाहितः । क्षेत्रपालाय तद्बाह्ये क्षिपेद्बलिमतंद्रितः ॥ ४४ ॥

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಯಜ್ಞಭೂಮಿಯ ಹೊರಗೆ ಕ್ಷೇತ್ರಪಾಲ ದೇವರಿಗೆ ಶ್ರಮವಿಲ್ಲದೆ ಬಲಿಯನ್ನು ಹಾಕಬೇಕು।

Verse 45

एवं कृतविधिः शेषं निशायां निनयेत्सुधीः । गीतैः सुमंगलप्रायैः स्तवपाठैर्जपादिभिः ॥ ४५ ॥

ಈ ರೀತಿ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದ ಜ್ಞಾನಿ, ರಾತ್ರಿಯ ಉಳಿದ ಭಾಗವನ್ನು ಶುಭಮಂಗಳ ಭಕ್ತಿಗೀತೆಗಳು, ಸ್ತೋತ್ರಪಠಣ, ಜಪಾದಿ ಸಾಧನೆಗಳಿಂದ ಕಳೆಯಬೇಕು।

Verse 46

प्रातः स्नात्वा समभ्यर्च्य लोकपालान् द्विजोत्तमान् । द्वादशाभ्यर्च्य संभोज्य शक्तितो दक्षिणां ददेत् ॥ ४६ ॥

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನು ಲೋಕಪಾಲರನ್ನು ಹಾಗೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಹನ್ನೆರಡು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿ, ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡಬೇಕು।

Verse 47

इत्थं कृत्वा व्रतं विप्र भोगान्भुक्तैहिकाञ्छुभान् । युगं स्वर्गसुखं भुक्त्वा सार्वभौमो नृपो भवेत् ॥ ४७ ॥

ಹೇ ವಿಪ್ರನೇ! ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದವನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶುಭ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಒಂದು ಯುಗ ಸ್ವರ್ಗಸೌಖ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ಸಾರ್ವಭೌಮ ರಾಜನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 48

मार्गशुक्लदशम्यां तु चरेदारोग्यकं व्रतम् । गंधाद्यैरर्चयेद्विप्रान् दश तच्चरणोदकम् ॥ ४८ ॥

ಮಾರ್ಗಶೀರ್ಷ ಶುಕ್ಲ ದಶಮಿಯಂದು ಆರೋಗ್ಯಕ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಸುಗಂಧಾದಿಗಳಿಂದ ಹತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಅವರ ಚರಣೋದಕವನ್ನು ಹತ್ತು ಬಾರಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು।

Verse 49

पीत्वाऽथ दक्षिणां दत्वा विसूजेदेकभोजनं । एतत्कृत्वा व्रतं विप्र ह्यारोग्यं प्राप्य भूतले ॥ ४९ ॥

ನಂತರ (ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ) ಪಾನಮಾಡಿ, ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡಿ, ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಭೋಜನ ಮಾಡಿ ವಿಧಿಯನ್ನು ಸಮಾಪ್ತಿಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಹೇ ವಿಪ್ರ, ಈ ವ್ರತದಿಂದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 50

धर्मराजप्रसादेन मोदते दिवि देववत् । पौषे दशम्यां शुक्लायां विश्वेदेवान् समर्चयेत् ॥ ५० ॥

ಧರ್ಮರಾಜನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಅವನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ದೇವನಂತೆ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪೌಷ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ದಶಮಿಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವೇದೇವರನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 51

ऋतुं दक्षं वसून्सत्यं कालं कामं मुनिं गुरुम् । विप्रं रामं च दशधा केशवस्तान्समास्थितः ॥ ५१ ॥

ಋತು, ದಕ್ಷ, ವಸುಗಳು, ಸತ್ಯ, ಕಾಲ, ಕಾಮ, ಮುನಿ, ಗುರು, ವಿಪ್ರ ಮತ್ತು ರಾಮ—ಈ ಹತ್ತು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಶವನು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ.

Verse 52

स्वापयित्वा दर्भमयानासनेषु च संस्थितान् । गंधैर्धूपैस्तथा दीपैर्नैवेद्यैश्चापि नारद ॥ ५२ ॥

ಹೇ ನಾರದ, ಅವರನ್ನು ವಿಶ್ರಾಂತಿಗೊಳಿಸಿ ದರ್ಭದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಆಸನಗಳ ಮೇಲೆ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ, ನಂತರ ಸುಗಂಧ, ಧೂಪ, ದೀಪ ಮತ್ತು ನೈವೇದ್ಯಗಳಿಂದ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 53

प्रत्येकं दक्षिणां दत्वा प्रणियत्य विसर्जयेत् । दक्षिणां तां द्विजाग्र्येभ्यो गुरवे वा समर्पयेत् ॥ ५३ ॥

ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡಿ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅವರನ್ನು ವಿದಾಯಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಆ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಅಥವಾ ತನ್ನ ಗುರುವಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 54

एवं कृतविधि श्चैकभक्तो भोगी व्रती भवेत् । लोकद्वयस्य विप्रर्षे नात्र कार्या विचारणा ॥ ५४ ॥

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕರ್ಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಸಾಧಕನು ಏಕಭಕ್ತ (ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ ಭೋಜನ ಮಾಡುವವನು), ಶಾಸ್ತ್ರಾನುಮತ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವವನು ಮತ್ತು ವ್ರತಧಾರಿ ಆಗಿರಲಿ. ಓ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ! ಅವನು ಇಹಪರ ಲೋಕಗಳ ಮಂಗಳವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಇಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 55

माघशुक्लदशम्यां तु सोपवासो जितेंद्रियः । देवांनगिरसो नाम दश सम्यक्समर्चयेत् ॥ ५५ ॥

ಮಾಘ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ದಶಮಿಯಂದು ಉಪವಾಸದಿಂದ, ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹದಿಂದ, ‘ದೇವಾಂಗಿರಸ’ ಎಂಬ ಹತ್ತು ದಿವ್ಯ ಋಷಿಗಳನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

Verse 56

कृत्वा स्वर्णमयान्विप्र गंधाद्यैरुपचारकैः । आत्मा ह्यायुर्मनो दक्षो मदः प्राणस्तथैव च ॥ ५६ ॥

ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ! ಸ್ವರ್ಣಮಯ (ಮೂರ್ತಿಗಳು/ರೂಪಗಳು) ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಸುಗಂಧಾದಿ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಆತ್ಮನೇ ಆಯುಷ್ಯ, ಮನಸ್ಸು, ದಕ್ಷತೆ, ತೇಜಸ್ಸು (ಮದ) ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣವೂ ಹೌದು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

Verse 57

बर्हिष्मांश्च गविष्ठश्च दत्तः सत्यश्च ते दश । दश विप्रान्भोजयित्वा मधुरान्नेन नारद ॥ ५७ ॥

ಓ ನಾರದಾ! ಆ ಹತ್ತು ಮಂದಿಯಲ್ಲಿ ಬರ್ಹಿಷ್ಮಾನ್, ಗವಿಷ್ಠ, ದತ್ತ, ಸತ್ಯ ಮೊದಲಾದವರು ಇದ್ದಾರೆ. ಮಧುರ ಅನ್ನದಿಂದ ಹತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿ (ಕರ್ಮ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ).

Verse 58

मूर्तीस्तेभ्यः प्रदद्यात्ताः स्वर्गलोकाप्तये क्रमात् । अंत्यशुक्लदशम्यां तु चतुर्दशं यमान्यजेत् ॥ ५८ ॥

ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಪ್ರಾಪ್ತಿಗಾಗಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಆ ಮೂರ್ತಿಗಳನ್ನು ಅವರಿಗೆ ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು. ಮತ್ತು ಅಂತಿಮ ಶುಕ್ಲ ದಶಮಿಯಂದು ಹದಿನಾಲ್ಕು ಯಮಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 59

यमश्च धर्मराजश्च मृत्युश्चैवांतकस्तथा । वैवस्वतश्च कालश्च सर्वभूतक्षयस्तथा ॥ ५९ ॥

ಅವನು ಯಮ, ಧರ್ಮರಾಜ, ಮೃತ್ಯು ಹಾಗೂ ಅಂತಕನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ವೈವಸ್ವತ, ಕಾಲ ಮತ್ತು ಸರ್ವಭೂತಕ್ಷಯಕರ್ತನೂ ಅವನೇ।

Verse 60

औदुम्बरश्च दघ्नश्च द्वौ नीलपरमेष्ठिनौ । वृकोदरश्चचित्रश्च चित्रगुप्तश्चतुर्दश ॥ ६० ॥

ಔದುಂಬರ ಮತ್ತು ದಘ್ನ—ಈ ಇಬ್ಬರೂ ನೀಲ ಮತ್ತು ಪರಮೇಷ್ಠಿನ್ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧರು; ಹಾಗೆಯೇ ವೃಕೋದರ, ಚಿತ್ರ ಮತ್ತು ಚಿತ್ರಗುಪ್ತ—ಇಂತೆ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಎಂದು ಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು।

Verse 61

गन्धाद्यैरुपचारैश्च समभ्यर्च्याथतर्पयेत् । तिलांबुमिश्रांजलिभिर्दर्भैः प्रत्येकशस्त्रिभिः ॥ ६१ ॥

ಗಂಧಾದಿ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಅರ್ಚಿಸಿ, ನಂತರ ದರ್ಭೆಯೊಂದಿಗೆ ತಿಲಮಿಶ್ರಿತ ಜಲಾಂಜಲಿಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೆ ಮೂರು ಬಾರಿ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 62

ततश्च दद्यात्सूर्यार्घं ताम्रपात्रेण नारद । रक्तचंदनसंदनसंमिश्रतिलाक्षतयवांबुभिः ॥ ६२ ॥

ನಂತರ, ಓ ನಾರದ, ತಾಮ್ರಪಾತ್ರದಿಂದ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಅದರಲ್ಲಿ ರಕ್ತಚಂದನ, ಸುಗಂಧ ಚಂದನ, ತಿಲ, ಅಕ್ಷತ ಮತ್ತು ಯವ ಮಿಶ್ರಿತ ಜಲವಿರಲಿ।

Verse 63

एहि सूर्यसहस्रांशो तेजोराशे जगत्पते । गृहाणार्घ्यं मया दत्तं भक्त्या मामनुकंपय ॥ ६३ ॥

ಓ ಸಹಸ್ರಾಂಶು ಸೂರ್ಯದೇವ, ಓ ತೇಜೋರಾಶಿ ಜಗತ್ಪತೇ, ಬಾ; ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಾನು ಅರ್ಪಿಸಿದ ಈ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸು।

Verse 64

इति मंत्रेण दत्वाऽर्घ्यं विप्रान्भोज्य चतुर्द्दश । रौप्यां सुदक्षिणां दत्वा विसृज्याश्नीत च स्वयम् ॥ ६४ ॥

ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಬೆಳ್ಳಿ ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡಿ ಅವರನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ವಿದಾಯ ಮಾಡಿ, ಆಮೇಲೆ ತಾನೇ ಭುಂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 65

एवं कृतविधिर्विप्र धर्मराजप्रसादतः । भुक्त्वा भोगांश्च पुत्रार्थानैहिकान्देवदुर्लभान् ॥ ६५ ॥

ಓ ವಿಪ್ರನೇ! ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ ಧರ್ಮರಾಜನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಅವನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲೇ ದೇವರಿಗೆ ಸಹ ದುರ್ಲಭವಾದ ಭೋಗಸಂಪತ್ತುಗಳನ್ನೂ ಪುತ್ರಪ್ರಾಪ್ತಿಯ ವರವನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸಿದನು.

Verse 66

विमानवरमास्थाय देहांते विष्णुलोकभाक् ॥ ६६ ॥

ದೇಹಾಂತದಲ್ಲಿ ಅವನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿಮಾನವನ್ನು ಏರಿ ವಿಷ್ಣುಲೋಕದ ನಿವಾಸಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 67

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे द्वादशमासस्थितदशमीव्रतनिरूपणं नामैकोनविंशत्यधिकशततमोऽध्यायः ॥ ११९ ॥

ಇಂತೆ ಶ್ರೀ ಬೃಹನ್ನಾರದೀಯಪುರಾಣದ ಪೂರ್ವಭಾಗದ ಬೃಹದುಪಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಚತುರ್ಥಪಾದದಲ್ಲಿ ‘ದ್ವಾದಶಮಾಸಸ್ಥಿತ ದಶಮೀವ್ರತನಿರೂಪಣ’ ಎಂಬ ನೂರ ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.