The Narration of the Navamī Vow Observed Across the Twelve Months
ಸನಾತನನು ನಾರದನಿಗೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸಭೆಯಿಗೂ ವರ್ಷಪೂರ್ತಿ ನಡೆಯುವ ನವಮಿ ವ್ರತಗಳ ವಿಧಿಯನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಚೈತ್ರ ಶುಕ್ಲ ನವಮಿ ಶ್ರೀರಾಮನವಮಿ—ಉಪವಾಸ ಅಥವಾ ಮಧ್ಯಾಹ್ನೋತ್ಸವದ ನಂತರ ಏಕಭುಕ್ತ, ಮಧುರಾನ್ನಗಳಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಭೋಜನ, ಗೋ-ಭೂಮಿ-ಎಳ್ಳು-ಸ್ವರ್ಣ-ವಸ್ತ್ರ-ಆಭರಣಾದಿ ದಾನ; ಪಾಪನಾಶ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುಲೋಕಪ್ರಾಪ್ತಿ ಫಲವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಶಾಕ್ತ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತೃವ್ರತ (ಭೈರವ ಸಂಬಂಧ), ಅರವತ್ತನಾಲ್ಕು ಯೋಗಿನಿಗಳು ಹಾಗೂ ಭದ್ರಕಾಳಿ ಪೂಜೆ, ಕಮಲದಳಗಳಿಂದ ಚಂಡಿಕಾ ಆರಾಧನೆ ವರ್ಣಿತ. ಮುಂದಾಗಿ ಜ್ಯೇಷ್ಠದಲ್ಲಿ ಉಮಾವ್ರತ, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಐರಾವತದ ಮೇಲೆ ಶ್ವೇತ ಇಂದ್ರನ ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಪೂಜೆ; ಶ್ರಾವಣದಲ್ಲಿ ಕೌಮಾರೀ ರೂಪ ಚಂಡಿಕಾ ಪೂಜೆ (ರಾತ್ರಿ ಭೋಜನ ಅಥವಾ ಪಕ್ಷ ಉಪವಾಸ), ಭಾದ್ರಪದದಲ್ಲಿ ದುರ್ಗೆಯ ನಂದಾ ನವಮಿ. ಆಶ್ವಿನ ಮಹಾಪೂರ್ವೆಯಲ್ಲಿ ಶಮೀ ಪೂಜೆ, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಆಯುಧ-ಚಿಹ್ನಗಳ ವಂದನೆ, ಭದ್ರಕಾಳಿಗೆ ಬಲಿ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣೆಯಿಂದ ಸಮಾಪ್ತಿ. ಕಾರ್ತಿಕದ ಅಕ್ಷಯಾ ನವಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಶ್ವತ್ಥಮೂಲ ತರ್ಪಣ ಹಾಗೂ ಸೂರ್ಯಾರ್ಘ್ಯ; ನಂತರ ಮಾರ್ಗಶೀರ್ಷದಲ್ಲಿ ನಂದಿನೀ, ಪೌಷದಲ್ಲಿ ಮಹಾಮಾಯಾ, ಮಾಘದಲ್ಲಿ ಮಹಾನಂದಾ, ಫಾಲ್ಗುಣದಲ್ಲಿ ಆನಂದಾ—ಅಕ್ಷಯ ಪುಣ್ಯ ಮತ್ತು ಇಷ್ಟಸಿದ್ಧಿ ಫಲವೆಂದು ಘೋಷಣೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.
Shlokas
Verse 1
सनातन उवाच । अथ वक्ष्यामि विप्रेंद्र नवम्यास्ते व्रतानि वै । यानि कृत्वा नरा लोके लभंते वांछितं फलम् ॥ १ ॥
ಸನಾತನನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರನೇ! ಈಗ ನಾನು ನವಮಿಯ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಅವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರೆ ಜನರು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲೇ ಬಯಸಿದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
Verse 2
चैत्रस्य शुक्लपक्षे तु श्रीरामनवमीव्रतम् । तत्रोपवासं विधिवच्छक्तो भक्तः समाचरेत् ॥ २ ॥
ಚೈತ್ರ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀರಾಮನವಮೀ ವ್ರತವಿದೆ; ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಶಕ್ತನಾದ ಭಕ್ತನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಉಪವಾಸವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.
Verse 3
अशक्तश्चैकभक्तं वै मध्याह्नोत्सवतः परम् । विप्रान्संभोज्य मिष्टान्नै रामप्रीति सुमाचरेत् ॥ ३ ॥
ಪೂರ್ಣ ಆಚರಣೆ ಮಾಡಲು ಅಶಕ್ತನಾದವನು ಮಧ್ಯಾಹ್ನೋತ್ಸವದ ನಂತರ ಏಕಭಕ್ತ ವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸಲಿ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಮಿಷ್ಟಾನ್ನಗಳಿಂದ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿ ಶ್ರೀರಾಮಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಆಚರಿಸಲಿ.
Verse 4
गोभूतिलहरिरण्याद्येर्वस्त्रालंकरणेस्तथा । एव यः कुरुते भक्त्या श्रीरामनवमीव्रतम् ॥ ४ ॥
ಗೋವು, ಭೂಮಿ, ಎಳ್ಳು, ಚಿನ್ನ ಮೊದಲಾದ ದಾನಗಳನ್ನೂ, ವಸ್ತ್ರ-ಆಭರಣಗಳನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶ್ರೀರಾಮನವಮಿ ವ್ರತವನ್ನು ಮಾಡುವವನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
Verse 5
विधूय चेहपापानि व्रजेद्विष्णोः परं पदम् । उक्तं मातृव्रतं चात्र भैरवेण समन्विताः ॥ ५ ॥
ಇಹದಲ್ಲಿ ಸಂಚಿತವಾದ ಪಾಪಗಳನ್ನು ತೊಳೆದುಹಾಕಿ ಮನುಷ್ಯನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪರಮಪದವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ. ಇಲ್ಲಿ ಭೈರವಸಂಬಂಧಿತ ಮಾತೃವ್ರತವೂ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
Verse 6
स्रग्गंधवस्रनमनैवेद्यैश्चतुःष्टिस्तु योगिनीः । अत्रैव भद्रकालो तु योगिनीनां महाबला ॥ ६ ॥
ಹಾರ, ಸುಗಂಧ, ವಸ್ತ್ರ, ನಮಸ್ಕಾರ ಮತ್ತು ನೈವೇದ್ಯಗಳಿಂದ ಅರವತ್ತನಾಲ್ಕು ಯೋಗಿನಿಯರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಇಲ್ಲಿ ಯೋಗಿನಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಾಬಲೆಯಾದ ಭದ್ರಕಾಳಿಯನ್ನೂ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.
Verse 7
ब्राह्मणश्रेष्टः सर्वासामाधिपत्येऽभिषेचिता । तस्मात्तां पूजयेच्चात्र सोपवासो जितेंद्रियः ॥ ७ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠನು ಅವಳನ್ನು ಎಲ್ಲರ ಮೇಲಿನ ಅಧಿಪತ್ಯಕ್ಕೆ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸದಿಂದಲೂ ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹದಿಂದಲೂ ಅವಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.
Verse 8
राधे नवम्यां दलयोश्चंडिकां यस्तु पूजयेत् । विधिना स विमानेन देवतैः सह मोदते ॥ ८ ॥
ಹೇ ರಾಧೇ, ನವಮೀ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಕಮಲದಳಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಚಂಡಿಕೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ.
Verse 9
ज्येष्ठशुक्लनवम्यां तु सोपवासो नरोत्तमः । उमां संपूज्य विधिवत्कुमारीर्भोजयेद्द्विजान् ॥ ९ ॥
ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ನವಮಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಉಪವಾಸವಿರಲಿ; ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಉಮೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಕುಮಾರಿಯರಿಗೂ ದ್ವಿಜರಿಗೂ (ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ) ಭೋಜನ ನೀಡಲಿ.
Verse 10
स्वभक्त्या दक्षिणां दत्वा शाल्यन्नं पयसाऽश्नुयात् । उमाव्रतमिदं विप्र यः कुर्याद्विधिवन्नरः ॥ १० ॥
ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ನೀಡಿ, ನಂತರ ಹಾಲಿನೊಂದಿಗೆ ಶಾಲ್ಯನ್ನವನ್ನು (ಅಕ್ಕಿಭೋಜನ) ಸೇವಿಸಬೇಕು. ಓ ವಿಪ್ರ, ಇದುವೇ ಉಮಾವ್ರತ; ಇದನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಾಡುವ ನರನು ವ್ರತವನ್ನು ಸಫಲಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.
Verse 11
स भुक्त्वेह वरान्भोगानंते स्वर्गगतिं लभेत् । आषाढे मासि विप्रेंद्र यः कुर्यात्पक्षयोर्द्विज ॥ ११ ॥
ಅವನು ಇಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಓ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರ—ಆಷಾಢ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ (ಈ ವ್ರತವನ್ನು) ಮಾಡುವ ದ್ವಿಜನು.
Verse 12
नक्तं चैंद्रीं समभ्यर्च्येदैरावतगतां सिताम् । स भवेद्वैवलोके तु भोगभारग्देवयानगः ॥ १२ ॥
ಯಾರು ರಾತ್ರಿ ಐಂದ್ರಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೋ—ಅವಳನ್ನು ಐರಾವತದ ಮೇಲೆ ಆಸೀನಳಾಗಿ, ಶ್ವೇತ ಹಾಗೂ ತೇಜಸ್ವಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ—ಅವನು ವೈವಸ್ವತ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಭೋಗಭಾರವಹಕನಾಗಿ ದೇವಯಾನದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವನಾಗುತ್ತಾನೆ.
Verse 13
श्रावणे मासि विप्रेन्द्र यः कुर्यान्नक्तभोजनम् । पक्षयोरुपवासं वा कौमारीं चंडिकां यजेत् ॥ १३ ॥
ಹೇ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರ! ಶ್ರಾವಣ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಯಾರು ನಕ್ತಭೋಜನ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅಥವಾ ಎರಡೂ ಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಕೌಮಾರೀ ರೂಪಿಣಿಯಾದ ಚಂಡಿಕೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಲಿ।
Verse 14
एवं पापहरां गंधैः पुष्पैर्धूपैश्च दीपकैः । नैवेद्यैर्विविधैश्चैव कुमारीभोजनैस्तथा ॥ १४ ॥
ಈ ರೀತಿ ಪಾಪಹರ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳು, ಪುಷ್ಪಗಳು, ಧೂಪ, ದೀಪಗಳಿಂದಲೂ, ನಾನಾವಿಧ ನೈವೇದ್ಯಗಳಿಂದಲೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಕುಮಾರಿಯರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು।
Verse 15
एवं यः कुरुते भक्त्या कौमारीव्रतमुत्तमम् । स विमानेन गच्छेद्वै देवीलोकं सनातनम् ॥ १५ ॥
ಈ ರೀತಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕೌಮಾರೀ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುವವನು ನಿಜವಾಗಿ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ದೇವೀಲೋಕವೆಂಬ ಶಾಶ್ವತ ಧಾಮಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ।
Verse 16
भाद्रे तु नवमी शुक्ला नंदाह्वा परिकीर्तिता । तस्यां यः पूजयेद्दुर्गां विधिवच्चोपचारकैः ॥ १६ ॥
ಭಾದ್ರಪದದಲ್ಲಿ ಶುಕ್ಲ ನವಮಿ ‘ನಂದಾ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ; ಆ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಉಪಚಾರಗಳೊಂದಿಗೆ ದುರ್ಗೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ।
Verse 17
सोऽश्वमेधफलं लब्ध्वा विष्णुलोके महीयते । आश्विने शुक्लनवमी महापूर्वा प्रकीर्तिता ॥ १७ ॥
ಅವನು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಫಲಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು ವಿಷ್ಣುಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಆಶ್ವಿನದ ಶುಕ್ಲ ನವಮಿ ‘ಮಹಾಪೂರ್ವಾ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ।
Verse 18
अपराह्णे शमीपूजा कार्याऽस्यां प्राग्दिशि द्विज । ततो निशायां प्राग्यामे खङ्गं धनुरिषून्गदाम् ॥ १८ ॥
ಹೇ ದ್ವಿಜ, ಅಪರಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿಗೆ ಮುಖಮಾಡಿ ಶಮೀ ವೃಕ್ಷಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ರಾತ್ರಿಯ ಮೊದಲ ಯಾಮದಲ್ಲಿ ಖಡ್ಗ, ಧನುಸ್ಸು, ಬಾಣಗಳು ಮತ್ತು ಗದೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.
Verse 19
शूलं शक्तिं च परशुं धुरिकां चर्म खेटकम् । छत्रं ध्वजं गजं चाश्व गोवृषं पुस्तकं तुलाम् ॥ १९ ॥
ತ್ರಿಶೂಲ, ಶಕ್ತಿ, ಪರಶು, ಜೂಗು; ಚರ್ಮದ ಕವಚ-ಢಾಲ; ಛತ್ರ ಮತ್ತು ಧ್ವಜ; ಆನೆ ಮತ್ತು ಕುದುರೆ; ಹಸು ಮತ್ತು ಎತ್ತು; ಪುಸ್ತಕ ಮತ್ತು ತೂಕದ ತ್ರಾಸು—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ (ಪೂಜಿಸಬೇಕು).
Verse 20
दंडं पाशं चक्रशंखौ गंधाद्यैरुपचारकैः । संपूज्य महिषं तत्र भद्रकाल्यै समालभेत् ॥ २० ॥
ದಂಡ, ಪಾಶ, ಚಕ್ರ, ಶಂಖ—ಇವುಗಳನ್ನು ಗಂಧಾದಿ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿ ಭದ್ರಕಾಳಿಗೆ ಮಹಿಷಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.
Verse 21
एवं बलिं विधायाथ भुक्त्वा पवान्नमेव च । द्विजेभ्यो दक्षिणां दत्वा व्रतं तत्र समापयेत् ॥ २१ ॥
ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಬಲಿಯನ್ನು ವಿಧಿಸಿ, ನಂತರ ಪವಿತ್ರ ಅನ್ನವನ್ನೇ ಭುಂಜಿಸಬೇಕು. ದ್ವಿಜರಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡಿ, ಅಲ್ಲಿ ವ್ರತವನ್ನು ಸಮಾಪ್ತಿಗೊಳಿಸಬೇಕು.
Verse 22
एवं यः पूजयेद्दुर्गां नॄणां दुर्गतिनाशिनीम् । इह भुक्त्वा वरान्भोगानंते स्वर्गतिमाप्नुयात् ॥ २२ ॥
ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಮನುಷ್ಯರ ದುರ್ಗತಿಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ದುರ್ಗಾದೇವಿಯನ್ನು ಯಾರು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
Verse 23
कार्तिके शुक्लनवमी याऽक्षया सा प्रकीर्तता । तस्यामश्वत्थमूले वै तर्प्पणं सम्यगाचरेत् ॥ २३ ॥
ಕಾರ್ತಿಕ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ನವಮಿ ‘ಅಕ್ಷಯಾ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಆ ದಿನ ಅಶ್ವತ್ಥ (ಅರಳಿ) ಮರದ ಬೇರು ಬಳಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಬೇಕು.
Verse 24
देवानां च ऋषीणां च पितॄणां चापि नारद । स्वशाखोक्तैस्तथा मंत्रैः सूर्यायार्घ्यं ततोऽर्पयेत् ॥ २४ ॥
ಹೇ ನಾರದಾ! ದೇವರುಗಳು, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳ ನಿಮಿತ್ತ, ತನ್ನ ಶಾಖೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ನಂತರ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು.
Verse 25
ततो द्विजान्भोजयित्वा मिष्टान्नेन मुनीश्वर । स्वयं भुक्त्वा च विहरेद्द्विजेभ्यो दत्तदक्षिणः ॥ २५ ॥
ನಂತರ, ಹೇ ಮುನೀಶ್ವರಾ! ಸಿಹಿಯಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅನ್ನದಿಂದ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿ, ಅವರಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡಿ, ತಾನು ಭುಂಜಿಸಿ ಬಳಿಕ ಶಾಂತವಾಗಿ ವಿಹರಿಸಬೇಕು.
Verse 26
एवं यः कुरुते भक्त्या जपदानं द्विजार्चनम् । होमं च सर्वमक्षय्यं भवेदिति विधेर्वयः ॥ २६ ॥
ಈ ರೀತಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಜಪ, ದಾನ, ದ್ವಿಜಾರ್ಚನೆ ಮತ್ತು ಹೋಮ ಮಾಡುವವನಿಗೆ ಆ ಎಲ್ಲ ಪುಣ್ಯವೂ ಅಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ—ಇದು ವಿಧಿಯ ವಚನ.
Verse 27
मार्गे तु शुक्लनवमी नंदिनी परिकीर्तिता । तस्यामुपोषितो यस्तु जगदंबां प्रपूजयेत् ॥ २७ ॥
ಮಾರ್ಗಶೀರ್ಷ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷ ನವಮಿ ‘ನಂದಿನೀ’ ಎಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆ ದಿನ ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು ಯಾರು ಜಗದಂಬೆಯನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
Verse 28
गंधाद्यैः सोऽश्वमेधस्य फलभाङ्नात्र संशयः । पौषे शुक्लनवम्यां तु महामायां प्रपूजयेत् ॥ २८ ॥
ಸುಗಂಧಾದಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಅವನು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಫಲದ ಭಾಗಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಪೌಷ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ನವಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಾಮಾಯೆಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.
Verse 29
एकभक्तपरो विप्र वाजपेयफलाप्तये । माघमासे तु वा शुक्ला नवमी लोकपूजिता ॥ २९ ॥
ಹೇ ವಿಪ್ರ, ಏಕಭಕ್ತ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುವವನು ವಾಜಪೇಯ ಯಜ್ಞಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಮಾಘ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲ ನವಮಿ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪೂಜಿತವಾಗಿದೆ.
Verse 30
महानंदेति सा प्रोक्ता सदानंदकरी नृणाम् । तस्यां स्नानं तथा दानं जपो होम उपोषणम् ॥ ३० ॥
ಅವಳು ‘ಮಹಾನಂದಾ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳು, ಮಾನವರಿಗೆ ಸದಾ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುವವಳು. ಅವಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ, ದಾನ, ಜಪ, ಹೋಮ ಮತ್ತು ಉಪವಾಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.
Verse 31
सर्वमक्षयतां याति नात्र कार्या विचारणा । फाल्गुनामलपक्षस्य नवमी या द्विजोत्तम ॥ ३१ ॥
ಎಲ್ಲವೂ ಅಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ಫಾಲ್ಗುಣ ಮಾಸದ ನಿರ್ಮಲ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ನವಮಿಯಂದು।
Verse 32
आनंदा सा महापुण्या सर्वपापहरा स्मृता । सोपवासोऽर्चयेत्तत्र यस्त्वानंदां द्विजोत्तम ॥ ३२ ॥
‘ಆನಂದಾ’ ಎಂಬ ಆ ತಿಥಿ/ವ್ರತ ಮಹಾಪುಣ್ಯಕರಿ, ಸರ್ವಪಾಪಹರಿಣಿ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ಯಾರು ಅಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸದಿಂದ ಆನಂದೆಯನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುತ್ತಾನೋ।
Verse 33
स लभेद्वांछितान्कामान्सत्यं सत्यं मयोदितम् ॥ ३३ ॥
ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಇಚ್ಛಿತ ಕಾಮಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಇದು ಸತ್ಯ—ಸತ್ಯ—ನಾನು ಹೇಳಿದುದು.
Verse 34
इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे द्वादशमासस्थितनवमीव्रतकथनं नामाष्टादशाधिकशततमोऽध्यायः ॥ ११८ ॥
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಬೃಹನ್ನಾರದೀಯಪುರಾಣದ ಪೂರ್ವಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಬೃಹದುಪಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ, ಚತುರ್ಥಪಾದದಲ್ಲಿ ‘ದ್ವಾದಶಮಾಸಸ್ಥಿತ ನವಮೀವ್ರತಕಥನ’ ಎಂಬ ನಾಮದ ನೂರ ಹದಿನೆಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು.
Frequently Asked Questions
It is presented as the paradigmatic Caitra Śukla-Navamī vrata: fasting (or one-meal alternative), brāhmaṇa-feeding, and prescribed dāna, with explicit phala—sin-removal and attainment of Viṣṇu’s supreme abode—making it a model Navamī observance in the monthly cycle.
The rite expands beyond standard pūjā into a sequence of emblem/weapon worship: śamī-tree worship in the afternoon (east-facing), then first-watch night worship of arms and symbols (sword, bow, mace, trident, etc.), concluding with bali to Bhadrakālī, followed by sanctified food and dakṣiṇā to brāhmaṇas.
It highlights ‘imperishable’ (akṣaya) merit through tarpaṇa at the aśvattha root and Sūrya-arghya using one’s own śākhā mantras, plus brāhmaṇa-feeding and dakṣiṇā; it generalizes that japa, dāna, dvija-arcana, and homa done then become inexhaustible.