द्वादशमासेषु अष्टमी-व्रत-कथनम् (Account of the Aṣṭamī Vow Across the Twelve Months)

Verse 1

सनातन उवाच । शुक्लाष्टम्यां चैत्रमासे भवान्याः प्रोच्यते जनिः । प्रदक्षिणशतं कृत्वा कार्यो यात्रामहोत्सवः ॥ १ ॥

ಸನಾತನನು ಹೇಳಿದರು—ಚೈತ್ರಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಾಷ್ಟಮಿಯಲ್ಲಿ ಭವಾನಿಯ ಜನ್ಮೋತ್ಸವವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾರೆ. ನೂರು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ದೇವಿಯ ಯಾತ್ರಾಮಹೋತ್ಸವವನ್ನು ನಡೆಸಬೇಕು।

Verse 2

दर्शनं जगदम्बायाः सर्वानंदप्रदं नृणाम् । अत्रैवाशो ककलिकाप्राशनं समुदाहृतम् ॥ २ ॥

ಜಗದಂಬೆಯ ದರ್ಶನವು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ‘ಕಕಲಿಕಾ-ಪ್ರಾಶನ’ ಎಂಬ ವಿಧಿ-ಆಚಾರವೂ ಸಹ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 3

अशोककलिकाश्चाष्टौ ये पिबंति पुनर्वसौ । चैत्रे मासि सिताष्टम्यां न ते शोकमवाप्नुयुः ॥ ३ ॥

ಚೈತ್ರ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲ ಅಷ್ಟಮಿಯಲ್ಲಿ ಪುನರ್ವಸು ನಕ್ಷತ್ರದಂದು ಅಶೋಕ ವೃಕ್ಷದ ಎಂಟು ಮೊಗ್ಗುಗಳನ್ನು ಪಾನಮಾಡುವವರು ಶೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯರು।

Verse 4

महाष्टमीति च प्रोक्ता देव्याः पूजाविधानतः । वैशाखस्य सिताष्टम्यां समुपोष्यात्र वारिणा ॥ ४ ॥

ದೇವಿಯ ಪೂಜಾವಿಧಾನದಂತೆ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ‘ಮಹಾಷ್ಟಮಿ’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ವೈಶಾಖ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲ ಅಷ್ಟಮಿಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ನಿಯಮವಾಗಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ ಕೇವಲ ನೀರಿನಿಂದಲೇ ಇರುವುದಾಗಿದೆ।

Verse 5

स्नात्वापराजितां देवीं मांसीबालकवारिभिः । स्नापयित्वार्च्य गन्धाद्यैर्नैवेद्यं शर्करामयम् ॥ ५ ॥

ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಮಾಂಸೀ ಮತ್ತು ಬಾಲಕ ಮಿಶ್ರಿತ ಸುಗಂಧ ಜಲದಿಂದ ಅಪರಾಜಿತಾ ದೇವಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿ, ಗಂಧಾದಿ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಅರ್ಚಿಸಿ, ಸಕ್ಕರೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ನೈವೇದ್ಯವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 6

कुमारीर्भोजयेच्चापि नवम्यां पारणाग्रतः । ज्योतिर्मयविमानेन भ्राजमानो यथा रविः ॥ ६ ॥

ನವಮಿಯಂದು ಪಾರಣೆಗೆ ಮುನ್ನ ಕುಮಾರಿಯರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು; ಆಗ ಅವನು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿ ಜ್ಯೋತಿರ್ಮಯ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ವಿರಾಜಮಾನನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 7

लोकेषु विचरेद्विप्र देव्याश्चैव प्रसादतः । कृष्णाष्टम्यां ज्येष्ठमासे पूजयित्वा त्रिलोचनम् ॥ ७ ॥

ಹೇ ವಿಪ್ರ, ದೇವಿಯ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಅವನು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಮಾಸದ ಕೃಷ್ಣ ಅಷ್ಟಮಿಯಲ್ಲಿ ತ್ರಿಲೋಚನ (ಶಿವ)ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ ನಂತರ।

Verse 8

शिवलोके वसेत्कल्पं सर्वदेवनमस्कृतः । ज्येष्ठशुक्ले तथाष्टम्यां यो देवीं पूजयेन्नरः ॥ ८ ॥

ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಅಷ್ಟಮಿಯಂದು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದೇವಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುವ ನರನು, ಸರ್ವ ದೇವರಿಂದ ನಮಸ್ಕೃತನಾಗಿ ಶಿವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಲ್ಪಕಾಲ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 9

स विमानेन चरति गन्धर्वाप्सरसां गणैः । शुक्लाष्टम्यां तथाऽषाढे स्नात्वा चैव निशांबुना ॥ ९ ॥

ಅವನು ಆಷಾಢ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲ ಅಷ್ಟಮಿಯಂದು ರಾತ್ರಿಯ ನೀರಿನಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಗಂಧರ್ವ-ಅಪ್ಸರಸರ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 10

तेनैव स्नापयेद्देवीं पूजयेच्च विधानतः । ततः शुद्धजलैः स्नाप्य विलिंपेत्सेंदुचंदनैः ॥ १० ॥

ಅದೇ ಪವಿತ್ರ ದ್ರವ್ಯದಿಂದ ದೇವಿಯನ್ನು ಸ್ನಾನಗೊಳಿಸಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಶುದ್ಧಜಲದಿಂದ ಸ್ನಾನಗೊಳಿಸಿ, ಚಂದ್ರನಂತೆ ಶೀತಲವಾದ ಚಂದನಲೇಪನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 11

नैवेद्यं शर्करोपेतं दत्वाऽचमनमर्पयेत् । भोजयित्वा ततो विप्रान्दत्वा स्वर्णं च दक्षिणाम् ॥ ११ ॥

ಸಕ್ಕರೆಯೊಡನೆ ನೈವೇದ್ಯ ಅರ್ಪಿಸಿ ಆಚಮನಕ್ಕೆ ನೀರನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ವಿಪ್ರರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿ ದಕ್ಷಿಣೆಯಾಗಿ ಸ್ವರ್ಣವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು.

Verse 12

विसृज्य च ततः पश्चात्स्वयं भुंजीत वाग्यतः । एतद्व्रतं नरः कृत्वा देवीलोकमवाप्नुयात् ॥ १२ ॥

ನಂತರ ನಿಯತ ದಾನ/ವಿಸರ್ಜನವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ವಾಕ್ಸಂಯಮದಿಂದ ತಾನೇ ಭೋಜನ ಮಾಡಬೇಕು; ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಮಾಡಿದ ನರನು ದೇವೀಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 13

नभःशुक्लेतथाष्टम्यां देवीमिष्ट्वा विधानतः । क्षीरेण स्नापयित्वा च मिष्टान्नं विनिवेदयेत् ॥ १३ ॥

ನಭಸ್ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಅಷ್ಟಮಿಯಲ್ಲಿ ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಹಾಲಿನಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, ನಂತರ ಮಿಷ್ಟಾನ್ನವನ್ನು ನೈವೇದ್ಯವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 14

ततो द्विजान् भोजयित्वा परेऽह्नि स्वयमप्युत । भुक्त्वा समापयेदद्व्रतं संततिवर्धनम् ॥ १४ ॥

ನಂತರ ಮುಂದಿನ ದಿನ ದ್ವಿಜರಿಗೆ (ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ) ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿ, ತಾನೂ ಭೋಜನ ಮಾಡಿ; ಹೀಗೆ ಸಂತತಿವರ್ಧಕವಾದ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ಸಮಾಪ್ತಿಗೊಳಿಸಬೇಕು।

Verse 15

नभोमासे सिताष्टम्यां दशाफलमिति व्रतम् । उपवासं तु संकल्प्य स्नात्वा कृत्वा च नैत्यिकम् ॥ १५ ॥

ನಭೋಮಾಸದ ಶುಕ್ಲ ಅಷ್ಟಮಿಯಲ್ಲಿ ‘ದಶಾಫಲ’ ಎಂಬ ವ್ರತ. ಉಪವಾಸ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ನಿತ್ಯಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 16

तुलस्याः कृष्णावर्णाया दलैर्दशभिरर्चयेत् । कृष्णं विष्णुं तथाऽनन्तं गोविन्दं गरुडध्वजम् ॥ १६ ॥

ಕೃಷ್ಣವರ್ಣದ ತುಳಸಿಯ ಹತ್ತು ಎಲೆಗಳಿಂದ ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡಬೇಕು—ಕೃಷ್ಣ, ವಿಷ್ಣು, ಅನಂತ, ಗೋವಿಂದ, ಗರುಡಧ್ವಜ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಿ।

Verse 17

दामोदरं हृषीकेशं पद्मनाभं हरिं प्रभुम् । एतैश्च नामभिर्नित्यं कृष्णदेवं समर्चयेत् ॥ १७ ॥

ದಾಮೋದರ, ಹೃಷೀಕೇಶ, ಪದ್ಮನಾಭ, ಹರಿ, ಪ್ರಭು—ಈ ದಿವ್ಯ ನಾಮಗಳಿಂದ ನಿತ್ಯ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣದೇವನನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು।

Verse 18

नमस्कारं ततः कुर्यात्प्रदक्षिणसमन्वितम् । एवं दशदिनं कुर्याद्व्रतानामुत्तमं व्रतम् ॥ १८ ॥

ನಂತರ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆಯೊಡನೆ ನಮಸ್ಕಾರವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಹತ್ತು ದಿನ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು—ಇದು ವ್ರತಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವ್ರತವಾಗಿದೆ.

Verse 19

आदौ मध्ये तथा चांते होमं कुर्याद्विधानतः । कृष्णमंत्रेण जुहुयाच्चरुणाऽष्टोत्तरं शतम् ॥ १९ ॥

ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಕೃಷ್ಣಮಂತ್ರದಿಂದ ಚರುವನ್ನು ನೂರ ಎಂಟು ಬಾರಿ ಆಹುತಿ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 20

होमांते विधिना सम्यगाचार्य्यं पूजयेत्सुधीः । सौवर्णे ताम्रपात्रे वा मृन्मये वेणुपात्रके ॥ २० ॥

ಹೋಮಾಂತದಲ್ಲಿ ವಿವೇಕಿಯು ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ಆಚಾರ್ಯರನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು—ಸುವರ್ಣ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ತಾಮ್ರ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ಮಣ್ಣಿನ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಬಿದಿರು ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ (ಅರ್ಪಿಸಿ).

Verse 21

तुलसीदलं सुवर्णेन कारयित्वा सुलक्षणम् । हैमीं च प्रतिमां कृत्वा पूजयित्वा विधानतः ॥ २१ ॥

ಸುವರ್ಣದಿಂದ ಶುಭಲಕ್ಷಣಯುತ ತುಳಸಿದಳವನ್ನು ಮಾಡಿಸಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಬಂಗಾರದ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 22

निधाय प्रतिमां पात्रे ह्याचार्याय निवेदयेत् । दातव्या गौः सवत्सा च वस्त्रालंकारभूषिता ॥ २२ ॥

ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು. ವಸ್ತ್ರಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕರುಸಹಿತ ಹಸುವನ್ನೂ ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 23

दशाहं कृष्णदेवाय पूरिका दश चार्पयेत् । ताश्च दद्याद्विधिज्ञाय स्वयं वा भक्षयेद्व्रती ॥ २३ ॥

ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣದೇವನಿಗೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಹತ್ತು ಪೂರಿಕೆಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಆ ಅರ್ಪಿತ ಪೂರಿಕೆಗಳನ್ನು ವಿಧಿಜ್ಞ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಾನಮಾಡಲಿ, ಅಥವಾ ವ್ರತಧಾರಿ ಭಕ್ತನು ಪ್ರಸಾದವಾಗಿ ತಾನೇ ಭುಂಜಿಸಲಿ।

Verse 24

शयनं च प्रदातव्यं यथाशक्ति द्विजोत्तम । दशमेऽह्नि ततो मूर्तिं सद्रव्यां गुरवेऽर्पयेत् ॥ २४ ॥

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ! ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಶಯನದಾನವನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ಹತ್ತನೇ ದಿನ ಗುರುವರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯ ದ್ರವ್ಯಗಳೊಡನೆ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 25

व्रतांते दशविप्रेभ्यः प्रत्येकं दश पूरिकाः । दद्यादेव दशाब्दं तु कृत्वा व्रतमनुत्तमम् ॥ २५ ॥

ವ್ರತಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ—ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೆ ಹತ್ತು ಪೂರಿಕೆಗಳು—ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಈ ಅನುತ್ತಮ ವ್ರತವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ನಿಜವಾಗಿ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಹೀಗೆಯೇ ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 26

उपोष्य विधिना भूयात्सर्वकामसमन्वितः । अंते कृष्णस्य सायुज्यं लभते नात्र संशयः ॥ २६ ॥

ವಿಧಿಯಂತೆ ಉಪವಾಸ ಆಚರಿಸಿದವನು ಎಲ್ಲಾ ಇಷ್ಟಸಿದ್ಧಿಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಸಾಯುಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 27

कृष्णजन्माष्टमी चेयं स्मृता पापहरा नृणाम् । केवलेनोपवासेन तस्मिञ्जन्मदिने हरेः ॥ २७ ॥

ಈ ಕೃಷ್ಣಜನ್ಮಾಷ್ಟಮಿ ಮನುಷ್ಯರ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಹರಿಸುವುದಾಗಿ ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಹರಿಯ ಜನ್ಮದಿನವಾದ ಆ ದಿನ ಕೇವಲ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿದರೂ ಪಾಪ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 28

सप्तजन्मकृतात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः । उपवासी तिलैः स्नातो नद्यादौ विमले जले ॥ २८ ॥

ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ—ಏಳು ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು, ಎಳ್ಳಿನೊಂದಿಗೆ ನದಿ ಮೊದಲಾದ ನಿರ್ಮಲ ಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 29

सुदेशे मंडपे क्लृप्ते मंडलं रचयेत्सुधीः । तन्मध्ये कलशं स्थाप्य ताम्रजं वापि मृन्मयम् ॥ २९ ॥

ಯೋಗ್ಯ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮಂಟಪವನ್ನು ಸಿದ್ಧಮಾಡಿ, ವಿವೇಕಿ ಮಂಡಲವನ್ನು ರಚಿಸಬೇಕು. ಅದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಲಶವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು—ತಾಮ್ರದಾದರೂ ಮಣ್ಣಿನಾದರೂ।

Verse 30

तस्योपरि न्यसेत्पात्रं ताम्रं तस्योपरि स्थिताम् । हैमीं वस्त्रयुगाच्छन्नां कृष्णस्य प्रतिमां शुभम् ॥ ३० ॥

ಆ ಕಲಶದ ಮೇಲೆ ತಾಮ್ರ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಇಡಬೇಕು; ಅದರ ಮೇಲಾಗಿ ಮಂಗಳಕರ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು—ಸುವರ್ಣಮಯವಾದುದು, ಜೋಡಿ ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದುದು।

Verse 31

पाद्याद्यैरुपचारैस्तु पूजयेत्स्निग्धमानसः । देवकीं वसुदेवं च यशोदां नंदमेव च ॥ ३१ ॥

ಸ್ನೇಹಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕರಗಿದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಪಾದ್ಯಾದಿ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ದೇವಕಿ-ವಸುದೇವರನ್ನೂ, ಯಶೋದೆಯನ್ನೂ ನಂದನನ್ನೂ ಸಹ ಗೌರವದಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 32

व्रजं गोपांस्तथा गोपीर्गाश्च दिक्षु समर्चयेत् । तत आरार्तिकं कृत्वा क्षमाप्यानम्य भक्तितः ॥ ३२ ॥

ವ್ರಜಧಾಮವನ್ನು, ಗೋಪರನ್ನು, ಗೋಪಿಯರನ್ನು ಮತ್ತು ಹಸುಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಮರ್ಚಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಆರತಿಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ಯಾಚಿಸಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು।

Verse 33

तिष्ठेत्तथैवार्द्धरात्रे पुनः संस्नापयेद्धरिम् । पंचामृतैः शुद्धजलैर्गंधाद्यैः पूजयेत्पुनः ॥ ३३ ॥

ಅದೇ ವಿಧವಾಗಿ ಅರ್ಧರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಶ್ರೀಹರಿಯನ್ನು ಸ್ನಾನಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಪಂಚಾಮೃತ ಹಾಗೂ ಶುದ್ಧಜಲದಿಂದ, ಗಂಧಾದಿ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ಮತ್ತೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು॥

Verse 34

धान्याकं च यवानीं च शुंठीं खंडं च नारद । साज्यं रौप्ये धृतं पात्रे नैवेद्यं विनिवेदयेत् ॥ ३४ ॥

ಓ ನಾರದಾ! ಧನಿಯಾ, ಓಮ (ಯವಾನಿ), ಶುಂಠಿ, ಖಂಡ (ಸಕ್ಕರೆ) ಮತ್ತು ತುಪ್ಪ—ತುಪ್ಪವನ್ನು ಬೆಳ್ಳಿಯ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು—ನೈವೇದ್ಯವಾಗಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು॥

Verse 35

पुनरारार्तिकं कृत्वा दशधा रूपधारिणम् । विचिंतयन्मृगांकाय दद्यादर्घ्यं समुद्यते ॥ ३५ ॥

ಮತ್ತೆ ಆರತಿಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ಮೃಗಚಿಹ್ನಧಾರಿ ಚಂದ್ರನು ದಶರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾನೆಂದು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ, ಎದ್ದು ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು॥

Verse 36

ततः क्षमाप्य देवेशं रात्रिखंडं नयेद्व्रती । पौराणिकैः स्तोत्रपाठैर्गीतवाद्यैरनेकधा ॥ ३६ ॥

ನಂತರ ದೇವೇಶನನ್ನು ಕ್ಷಮೆ ಯಾಚಿಸಿ ವ್ರತಧಾರಿ ರಾತ್ರಿಭಾಗವನ್ನು ಕಳೆಯಬೇಕು—ಪುರಾಣಪಠಣ, ಸ್ತೋತ್ರಪಠಣ, ಹಾಗೂ ಭಜನೆ-ಗಾನ ಮತ್ತು ವಾದ್ಯಸೇವೆಯಂತಹ ನಾನಾ ವಿಧಗಳಿಂದ॥

Verse 37

ततः प्रभाते विप्रग्र्यान्भोजयेन्मधुरान्नकैः । दत्वा च दक्षिणां तेभ्यो विसृजेत्तुष्टमानसः ॥ ३७ ॥

ನಂತರ ಪ್ರಭಾತದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಮಧುರ ಅನ್ನಗಳಿಂದ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು. ಅವರಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡಿ, ತೃಪ್ತಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವಿದಾಯ ಮಾಡಬೇಕು॥

Verse 38

ततस्तां प्रतिमां विष्णोः स्वर्णधेनुधरान्विताम् । गुरवे दक्षिणां दत्वा विसृज्याश्रीत च स्वयम् ॥ ३८ ॥

ನಂತರ ಸ್ವರ್ಣಧೇನು ದಾನಸಹಿತ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಆ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಗುರುವಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡಿ, ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ಕರ್ಮವನ್ನು ವಿಸರ್ಜಿಸಿ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ತಾನೇ ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುವಿನ ಶರಣಾಗಬೇಕು।

Verse 39

दारापत्यसुहृद्भृत्यरेवं कृत्वा व्रत नरः । साक्षाद्गोकमाप्नोति विमानवरमास्थितः ॥ ३९ ॥

ಪತ್ನಿ, ಮಕ್ಕಳು, ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ಸೇವಕರೊಂದಿಗೆ ಇಂತೆ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುವ ಪುರುಷನು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿಮಾನವನ್ನು ಏರಿ ಸాక్షಾತ್ ಗೋಕುಲಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 40

नैतेन सदृशं चान्यद्व्रतमस्ति जगत्त्रये । कृतेन येन लभ्येत कोट्यैकादशकं फलम् ॥ ४० ॥

ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಈ ವ್ರತಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಮತ್ತೊಂದು ವ್ರತವಿಲ್ಲ; ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ಹನ್ನೊಂದು ಕೋಟಿ ಸಮಾನವಾದ ಮಹಾಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 41

शुक्लाष्टम्यां नभस्यस्य कुर्याद्राधाव्रतं नरः । पूर्ववद्राधिकां हैमीं कलशस्थां प्रपूजयेत् ॥ ४१ ॥

ನಭಸ್ಯ (ಭಾದ್ರಪದ) ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲ ಅಷ್ಟಮಿಯಲ್ಲಿ ರಾಧಾ-ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಹಿಂದಿನಂತೆ ಕಲಶದ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಹೈಮೀ ರಾಧಿಕೆಯನ್ನು ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 42

मध्याह्ने पूजयित्वेनामेकभक्तं समापयेत् । शक्तो भक्तश्चोपवासं परेऽह्नि विधिना ततः ॥ ४२ ॥

ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಏಕಭಕ್ತ (ಒಮ್ಮೆ ಭೋಜನ)ದಿಂದ ಸಮಾಪ್ತಿಗೊಳಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿರುವ ಭಕ್ತನು ಮುಂದಿನ ದಿನ ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 43

सुवासिनीर्भोजयित्वा गुरवे प्रतिमार्पणम् । कृत्वा स्वयं च भुंजीतं व्रतमेवं समापयेत् ॥ ४३ ॥

ಸುವಾಸಿನಿಯರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿ, ಗುರುವಿಗೆ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ನಂತರ ತಾನೂ ಭುಂಜಿಸಬೇಕು; ಹೀಗೆ ವ್ರತವನ್ನು ಸಮಾಪಿಸಬೇಕು।

Verse 44

व्रतेनानेन विप्रर्षे कृतेन विधिना व्रती । रहस्यं गोष्ठजं लब्ध्वा राधापरिकरे वसेत् ॥ ४४ ॥

ಹೇ ವಿಪ್ರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ ವ್ರತೀ, ಗೋಕೂಲಜನ್ಯ ಗುಹ್ಯ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು ರಾಧೆಯ ಪರಿಕರರ ನಡುವೆ ವಾಸಮಾಡುವನು।

Verse 45

दूर्वाष्टमीव्रतं चात्र कथितं तच्च मे श्रृणु । शुचौ देशे प्रजातायां द्वर्वायां द्विजसत्तम ॥ ४५ ॥

ಇಲ್ಲಿ ದೂರ್ವಾಷ್ಟಮೀ ವ್ರತವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಈಗ ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳು, ಹೇ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮ—ಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಪವಿತ್ರ ದೂರ್ವಾ ಹುಲ್ಲಿನೊಂದಿಗೆ (ಇದು ಆಚರಿಸಬೇಕು)।

Verse 46

स्थाप्य लिंगं ततो गंधैः पुष्पैर्धूपैश्च दीपकैः । नैवेद्यैरर्चयेद्भक्त्या दध्यक्षतफलादिभिः ॥ ४६ ॥

ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಗಂಧ, ಪುಷ್ಪ, ಧೂಪ, ದೀಪಗಳಿಂದ ಹಾಗೂ ದಧಿ, ಅಕ್ಷತ, ಫಲಾದಿ ನೈವೇದ್ಯಗಳಿಂದ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು।

Verse 47

अर्घ्यं प्रदद्यात्पूजांते मंत्राभ्यां सुसमाहितः । त्वं दूर्वेऽमृतजन्माऽसि सुरासुरनमस्कृते ॥ ४७ ॥

ಪೂಜಾಂತದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಮಾಧಾನವಾಗಿ ಇಟ್ಟು ಈ ಎರಡು ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು—“ಹೇ ದೂರ್ವೇ! ನೀ ಅಮೃತಜನ್ಮ; ದೇವಾಸುರರು ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ।”

Verse 48

सौभाग्यं संततिं देहि सर्वकार्यकरी भव । यथा शाखा प्रशाखाभिर्विस्तृताऽसि महीतले ॥ ४८ ॥

ನನಗೆ ಸೌಭಾಗ್ಯವನ್ನೂ ಸಂತಾನವನ್ನೂ ದಯಪಾಲಿಸು; ನನ್ನ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವವಳಾಗಿರು—ಮರದ ಶಾಖೆ-ಪ್ರಶಾಖೆಗಳು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತರಿಸುವಂತೆ।

Verse 49

तथा विस्तृतसंतानं देहि मेऽप्यजरामरम् । ततः प्रदक्षिणीकृत्य विप्रान्संभोज्य तत्र वै ॥ ४९ ॥

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ನನಗೂ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಸಂತಾನವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು—ಜರಾ-ಮರಣದಿಂದ ಕಡಿದುಹೋಗದ ವಂಶಪ್ರವಾಹವಾಗಿರಲಿ. ನಂತರ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿದನು.

Verse 50

भुक्त्वा स्वयं गृहं गच्छेदत्वा विप्रेषु दक्षिणाम् । फलानि च प्रशस्तानि मिष्टानि सुरभीणि च ॥ ५० ॥

ತಾನೇ ಭೋಜನ ಮಾಡಿ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡಬೇಕು—ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ, ಸಿಹಿಯಾದ, ಸುಗಂಧಯುಕ್ತ ಫಲಗಳನ್ನೂ ಕೊಡಬೇಕು.

Verse 51

एवं पुण्या पापहरा नृणा दूर्वाष्टमी द्विज । चतुर्णामपि वर्णानां स्त्रीजनानां विशेषतः ॥ ५१ ॥

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಓ ದ್ವಿಜನೇ, ದೂರ್ವಾಷ್ಟಮಿ ವ್ರತವು ಮಹಾಪುಣ್ಯಕರವೂ ಪಾಪಹರವೂ ಆಗಿದೆ. ಇದು ನಾಲ್ಕೂ ವರ್ಣಗಳಿಗೆ ಹಿತಕರ; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಯಸ್ಕರ.

Verse 52

या न पूजयते दूर्वा नारी मोहाद्यथाविधि । जन्मानि त्रीणि वैधव्यं लभते सा न संशयः ॥ ५२ ॥

ಮೋಹದಿಂದ ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ದೂರ್ವೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸದ ಸ್ತ್ರೀ, ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ವೈಧವ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ.

Verse 53

यदा ज्येष्ठर्क्षसंयुक्ता भवेच्जैवाष्टभी द्विज । ज्येष्ठा नाम्नी तु सा ज्ञेया पूजिता पापनाशिनी ॥ ५३ ॥

ಹೇ ದ್ವಿಜನೇ! ಅಷ್ಟಮಿ ತಿಥಿ ಜ್ಯೇಷ್ಠಾ ನಕ್ಷತ್ರಯುಕ್ತವಾಗಿದ್ದರೆ ಅದು ‘ಜ್ಯೇಷ್ಠಾ’ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಪಾಪನಾಶಿನಿಯಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 54

अथैनां तु समारभ्य व्रतं षोडशवासरम् । महालक्ष्म्याः समुद्दिष्टं सर्वसंपद्विवर्धनम् ॥ ५४ ॥

ನಂತರ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿ ಹದಿನಾರು ದಿನಗಳವರೆಗೆ ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಇದು ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು; ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ಸಂಪತ್ತು-ಸೌಭಾಗ್ಯವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುವುದು।

Verse 55

करिष्येऽहं महालक्ष्मीव्रतं ते त्वत्परायणः । तदविघ्नेन मे यातु समाप्तिं त्वत्प्रसादतः ॥ ५५ ॥

ಹೇ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀ! ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಶರಣಾಗತಿಯಾಗಿ ನಿನ್ನ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀ-ವ್ರತವನ್ನು ನಾನು ಆಚರಿಸುವೆನು. ನಿನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಅದು ನನಗೆ ವಿಘ್ನವಿಲ್ಲದೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಲಿ।

Verse 56

इत्युच्चार्य ततो बद्धा डोरक दक्षिणे करे । षोडशग्रंथिसहितं गुणैः षोडशभिर्युतम् ॥ ५६ ॥

ಹೀಗೆ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ ನಂತರ ಬಲಗೈಯಲ್ಲಿ ಡೋರಕವನ್ನು ಕಟ್ಟಬೇಕು—ಹದಿನಾರು ಗುಂಟುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹದಿನಾರು ಶುಭಗುಣಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದುದು।

Verse 57

ततोऽन्वहं महालक्ष्मीं गंधाद्यैरर्च्चयेद्व्रती । यावत्कृष्णाष्टमी तत्र चरेदुद्यापनं सुधीः ॥ ५७ ॥

ನಂತರ ವ್ರತಧಾರಿ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಗಂಧಾದಿ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು. ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ಅಷ್ಟಮಿ ಬಂದಾಗ, ಜ್ಞಾನಿ ಆ ವ್ರತದ ಉದ್ಯಾಪನ (ಸಮಾಪನ ವಿಧಿ) ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 58

वस्त्रमंडपिकां कृत्वा सर्वतोभद्रमंडले । कलशं सुप्रतिष्ठाप्य दीपमुद्द्योतयेत्ततः ॥ ५८ ॥

ಸರ್ವತೋಭದ್ರ ಮಂಡಲದ ಮೇಲೆ ವಸ್ತ್ರಮಂಡಪವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಕಲಶವನ್ನು ಸುಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿ, ನಂತರ ದೀಪವನ್ನು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಬೇಕು।

Verse 59

उत्तार्य डोरकं बाहोः कुंभस्याधो निवेदयेत् । चतस्रः प्रतिमाः कृत्वा सौवर्णीस्तत्स्वरूपिणीः ॥ ५९ ॥

ಬಾಹುವಿನ ಡೋರಕ (ರಕ್ಷಾಸೂತ್ರ) ತೆಗೆದು ಕುಂಭದ ಕೆಳಗೆ ನಿವೇದಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಅದೇ ಸ್ವರೂಪದ ನಾಲ್ಕು ಸ್ವರ್ಣ ಪ್ರತಿಮೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 60

स्नपनं कारयेत्तासाः जलैः पञ्चामृतैस्तथा । उपचारैः षोडशभिः पूजयित्वा विधानतः ॥ ६० ॥

ಅವುಗಳಿಗೆ ಜಲದಿಂದಲೂ ಪಂಚಾಮೃತದಿಂದಲೂ ಸ್ನಪನ (ಅಭಿಷೇಕ) ಮಾಡಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ವಿಧಾನದಂತೆ ಷೋಡಶೋಪಚಾರಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ ಕರ್ಮವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕು।

Verse 61

जागरस्तत्र कर्तव्यो गीतवादित्रनिः स्वनैः । ततो निशीथे संप्राप्तेऽभ्युदितेऽमृतदीधितौ ॥ ६१ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಗೀತ-ವಾದ್ಯಗಳ ನಿನಾದದೊಂದಿಗೆ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ನಿಶೀಥ (ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ) ಬಂದಾಗ ಅಮೃತಸಮಾನ ಕಿರಣಗಳ ಚಂದ್ರನು ಉದಯಿಸಿದರೆ ವಿಧಿ ಮುಂದುವರಿಯಬೇಕು।

Verse 62

दत्वार्घ्यं बंधनं द्रव्यैः श्रीखंडाद्यैर्विधानतः । चंद्रमण्डलसंस्थायै महालक्ष्यै प्रदापयेत् ॥ ६२ ॥

ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಶ್ರೀಖಂಡಾದಿ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ವಿಧಾನದಂತೆ ಬಂಧನ (ಬಂಧನಾರ್ಪಣೆ) ನೀಡಬೇಕು; ಚಂದ್ರಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳಾದ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ಅದನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 63

क्षीरोदार्णवसंभूत महालक्ष्मीसहोदर । पीयूषधाम रोहिण्याः सहिताऽर्घ्यं गृहाण मे ॥ ६३ ॥

ಹೇ ಕ್ಷೀರಸಾಗರಸಂಭವ, ಹೇ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಸಹೋದರ, ಹೇ ಅಮೃತಧಾಮ! ರೋಹಿಣಿಯೊಡನೆ ನನ್ನ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು।

Verse 64

क्षीरोदार्णवसम्भूते कमले कमलालये । विष्णुवक्षस्थलस्थे मे सर्वकामप्रदा भव ॥ ६४ ॥

ಹೇ ಕ್ಷೀರಸಾಗರಸಂಭೂತೆ ಕಮಲೇ, ಹೇ ಕಮಲಾಲಯೇ, ಹೇ ವಿಷ್ಣುವಕ್ಷಸ್ಥಲಸ್ಥೇ! ನನಗೆ ಸರ್ವಕಾಮಪ್ರದೆಯಾಗು।

Verse 65

एकनाथे जगन्नाथे जमदग्निप्रियेऽव्यये । रेणुके त्राहि मां देवि राममातः शिवं कुरु ॥ ६५ ॥

ಹೇ ರೇಣುಕಾ ದೇವಿ! ನೀನೇ ಏಕಶರಣ, ಜಗನ್ನಾಥೆ, ಜಮದಗ್ನಿಪ್ರಿಯೆ, ಅವ್ಯಯೆ—ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು. ಹೇ ರಾಮಮಾತೆ! ನನಗೆ ಶಿವಮಂಗಳವನ್ನು ಕರುಣಿಸು।

Verse 66

मंत्रैरेतैर्महालक्ष्मीं प्रार्थ्य श्रोत्रिययोषितः । सम्यक्संपूज्य ताः सम्यग्गंधयावककज्जलैः ॥ ६६ ॥

ಈ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ, ಶ್ರೋತ್ರಿಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಗೃಹಗಳ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಸುಗಂಧ, ಯಾವಕಲೇಪ ಮತ್ತು ಕಾಜಲದಿಂದ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು।

Verse 67

संभोज्य जुहुयादग्नौ बिल्वपद्मकपायसैः । तदलाभे घृतैर्विप्र गृहेभ्यः समिधस्तिलान् ॥ ६७ ॥

ಆಮಂತ್ರಿತರನ್ನು ಭೋಜನಗೊಳಿಸಿ, ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಲ್ವ ಮತ್ತು ಪದ್ಮಕದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಪಾಯಸದಿಂದ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಅದು ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಹೇ ವಿಪ್ರ, ಮನೆಯಿನಿಂದ ಸಮಿಧೆಗಳು ಮತ್ತು ಎಳ್ಳನ್ನು ತಂದು ತುಪ್ಪದಿಂದ ಆಹುತಿ ನೀಡಬೇಕು।

Verse 68

मृत्युंजयाय च परं सर्वरोगप्रशांतये । चंदनं तालपत्रं च पुष्पमालां तथाऽक्षतान् ॥ ६८ ॥

ಸರ್ವರೋಗಪ್ರಶಾಂತಿಗಾಗಿ ಪರಮ ಮೃತ್ಯುಂಜಯನಿಗೆ ಚಂದನ, ತಾಳಪತ್ರ, ಪುಷ್ಪಮಾಲೆ ಹಾಗೂ ಅಕ್ಷತಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 69

दुर्वां कौसुम्भसूत्रं च युगं श्रीफलमेव वा । भक्ष्याणि च नवे शूर्पे प्रतिद्रव्यं तु षोडश ॥ ६९ ॥

ದೂರ್ವಾ ಹುಲ್ಲು, ಕೌಸುಂಭವರ್ಣದ ಸೂತ್ರ, ಯುಗ (ಜೂವ) ಅಥವಾ ಶ್ರೀಫಲ (ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ), ಹಾಗೆಯೇ ಹೊಸ ಶೂರ್ಪೆಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟ ಭಕ್ಷ್ಯಗಳು—ಪ್ರತಿ ದ್ರವ್ಯಕ್ಕೂ ಹದಿನಾರು ಹದಿನಾರು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 70

समाच्छाद्यान्यशूर्पेण व्रती दद्यात्समन्त्रकम् । क्षीरोदार्णवसंभूता लक्ष्मीश्चन्द्रसहोदरा ॥ ७० ॥

ಮತ್ತೊಂದು ಶೂರ್ಪೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ, ವ್ರತಧಾರಿ ಮಂತ್ರಸಹಿತ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು—“ಕ್ಷೀರಸಾಗರಸಂಭೂತಾ ಲಕ್ಷ್ಮೀ, ಚಂದ್ರಸಹೋದರಿ।”

Verse 71

व्रतेनानेन संतुष्टा भवताद्विष्णुवल्लभा । चेतस्रः प्रतिमास्तास्तु श्रोत्रियेभ्यः समर्पयेत् ॥ ७१ ॥

ಈ ವ್ರತದಿಂದ ವಿಷ್ಣುವಲ್ಲಭಾ ದೇವಿ ಸಂತುಷ್ಟಳಾಗಲಿ. ನಂತರ ಆ ನಾಲ್ಕು ಪ್ರತಿಮೆಗಳನ್ನು ಶ್ರೋತ್ರಿಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 72

ततस्तु चतुरो विप्रान् षोडशापि सुवासिनीः । मिष्टान्नेनाशयित्वा तु विसृजेत्ताः सदक्षिणाः ॥ ७२ ॥

ನಂತರ ನಾಲ್ಕು ವಿಪ್ರರು ಮತ್ತು ಹದಿನಾರು ಸುವಾಸಿನಿಯರನ್ನು ಮಿಷ್ಟಾನ್ನದಿಂದ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಗೌರವದಿಂದ ವಿದಾಯ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 73

समाप्तिनियमः पश्चाद्भुञ्जीतेष्टैः समन्वितः । एतद्व्रतं महालक्ष्म्याः कृत्वा विप्र विधानतः ॥ ७३ ॥

ಸಮಾಪ್ತಿನಿಯಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ ನಂತರ ಇಷ್ಟವಾದ (ಅನುಮತಿತ) ಆಹಾರವನ್ನು ಭುಂಜಿಸಬೇಕು. ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ವಿಧಿವಿಧಾನದಿಂದ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀ ವ್ರತ ಮಾಡಿದರೆ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 74

भुक्त्वेष्टानैहिकान् कामांल्लक्ष्मीलोके वसेच्चिरम् । एषाऽशोकाष्टमी चोक्ता यस्यां पूर्णं रमाव्रतम् ॥ ७४ ॥

ಇಷ್ಟವಾದ ಐಹಿಕ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಅವನು ಲಕ್ಷ್ಮೀಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದನ್ನೇ ‘ಅಶೋಕಾಷ್ಟಮಿ’ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ; ಆ ದಿನ ರಮಾ (ಲಕ್ಷ್ಮೀ) ವ್ರತ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 75

अत्राशोकस्य पूजा स्यादेकभक्तं तथा स्मृतम् । कृत्वाऽशोकव्रतं नारी ह्यशोका शोकजन्मनि ॥ ७५ ॥

ಇಲ್ಲಿ ಅಶೋಕದ (ವೃಕ್ಷ/ದೇವತೆ) ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ‘ಏಕಭಕ್ತ’ (ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ ಭೋಜನ) ಎಂಬ ನಿಯಮವೂ ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅಶೋಕವ್ರತ ಮಾಡಿದ ಸ್ತ್ರೀ ಶೋಕಜನ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ನಿಜವಾಗಿ ‘ಅಶೋಕಾ’—ಶೋಕವಿಲ್ಲದವಳು—ಆಗುತ್ತಾಳೆ.

Verse 76

यत्र कुत्रापि संजाता नात्र कार्या विचारणा । आश्विने शुक्लपक्षे तु प्रोक्ता विप्र महाष्टमी ॥ ७६ ॥

ಇದು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದರೂ, ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ವಿಚಾರಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಆಶ್ವಿನ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನೇ ‘ಮಹಾಷ್ಟಮಿ’ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 77

तत्र दुर्गाचनं प्रोक्तं सव्रैरप्युपचारकैः । उपवासं चैकभक्तं महाष्टम्यां विधाय तु ॥ ७७ ॥

ಅಲ್ಲಿ ದೇವೀ ದುರ್ಗೆಯ ಪೂಜೆಯನ್ನು, ಎಲ್ಲಾ ಉಪಚಾರಗಳು ಮತ್ತು ಅರ್ಘ್ಯಾದಿ ಸೇವೆಗಳೊಡನೆ, ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮಹಾಷ್ಟಮಿಯಂದು ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ ‘ಏಕಭಕ್ತ’ ಪಾಲಿಸಿ, ನಂತರ ವಿಧಿಕ್ರಿಯೆಗೆ ಮುಂದಾಗಬೇಕು.

Verse 78

सर्वतो विभवं प्राप्य मोदते देववच्चिरम् । ऊर्ज्जे कृष्णादिकेऽष्टम्यां करकाख्यं व्रतं स्मृतम् ॥ ७८ ॥

ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದಲೂ ವೈಭವವನ್ನು ಪಡೆದು ಮನುಷ್ಯನು ದೇವರಂತೆ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ. ಊರ್ಜ ಮಾಸದ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷ ಅಷ್ಟಮಿಯಲ್ಲಿ ‘ಕರಕ ವ್ರತ’ವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

Verse 79

तत्रोमासहितः शंभुः पूजनीयः प्रयत्नतः । चंद्रोदयेऽर्घदानं च विधेयं व्रतिभिः सदा ॥ ७९ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಉಮಾಸಹಿತ ಶಂಭು (ಶಿವ)ನನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಚಂದ್ರೋದಯದಲ್ಲಿ ವ್ರತಿಗಳು ಸದಾ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 80

पुत्रं सर्वगुणोपेतमिच्छद्भिर्विविधं सुखम् । गोपाष्टमीति संप्रोक्ता कार्तिके धवले दले ॥ ८० ॥

ಸರ್ವಗುಣಸಂಪನ್ನ ಪುತ್ರನನ್ನೂ ವಿವಿಧ ಸುಖಗಳನ್ನೂ ಬಯಸುವವರು ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ‘ಗೋಪಾಷ್ಟಮಿ’ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 81

तत्रकुर्याद्गवां पूजां गोग्रासं गोप्रदक्षिणाम् । गवानुगमनं दानं वांछन्सर्वाश्च संपदः ॥ ८१ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಹಸುಗಳ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ಅವುಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಗ್ರಾಸ ಮೇವು ನೀಡಿ, ಗೋಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಎಲ್ಲ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಹಸುಗಳನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅನುಸರಿಸಿ ಸೇವಿಸಿ ದಾನವೂ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 82

कृष्णाष्टम्यां मार्गशीर्षे मिथुनं दर्भनिर्मितम् । अनघां चानघां तत्र बहुपुत्रसमन्वितम् ॥ ८२ ॥

ಮಾರ್ಗಶೀರ್ಷ ಮಾಸದ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷ ಅಷ್ಟಮಿಯಲ್ಲಿ ದರ್ಭದಿಂದ ಒಂದು ಜೋಡಿಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು; ಅಲ್ಲಿ ‘ಅನಘಾ’ ಮತ್ತು ‘ಅನಘ’ರನ್ನು ಬಹುಪುತ್ರಪ್ರದರೆಂದು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

Verse 83

स्थापयित्वा शुभे देशे गोमयेनोपलेपिते । पूजयेद्गन्धपुष्पाद्यैरुपचारैः पृथग्विधैः ॥ ८३ ॥

ಗೋಮಯದಿಂದ ಲೇಪಿತವಾದ ಶುಭಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿ, ಧೂಪ-ಗಂಧ, ಪುಷ್ಪಾದಿ ನಾನಾವಿಧ ವಿಭಿನ್ನ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 84

संभोज्य द्विजदांपत्यं विसृजेल्लब्धदक्षिणम् । व्रतमेतन्नरः कृत्वा नारी वा विधिपूर्वकम् ॥ ८४ ॥

ದ್ವಿಜ ದಂಪತಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿ, ದಕ್ಷಿಣೆ ಅರ್ಪಿಸಿ ಗೌರವದಿಂದ ವಿದಾಯ ಮಾಡಬೇಕು। ಈ ವ್ರತವನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಾಡಿದವನು—ಪುರುಷನಾಗಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯಾಗಲಿ—ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂರ್ಣತೆ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 85

पुत्रं सल्लक्षणोपेतं लभते नात्र संशयः ॥ ८५ ॥

ಅವನು ಶುಭಲಕ್ಷಣಗಳೂ ಸದ್ಗುಣಗಳೂಳ್ಳ ಪುತ್ರನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 86

मार्गाशीर्षसिताष्टम्यां कालभैरवसन्निधौ । उपोष्य जागरं कृत्वा महापापैः प्रमुच्यते ॥ ८६ ॥

ಮಾರ್ಗಶೀರ್ಷ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲ ಅಷ್ಟಮಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಲಭೈರವ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಿದವನು ಮಹಾಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 87

यत्किंचिदशुभं कर्म कृतं मानुषजन्मनि । तत्सर्वं विलयं याति कालभैरवदर्शनात् ॥ ८७ ॥

ಮಾನವಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಯಾವ ಅಶುಭ ಕರ್ಮವಾದರೂ, ಅದು ಎಲ್ಲವೂ ಕಾಲಭೈರವದ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದ ಲಯವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 88

अथ पौषसिताष्टम्यां श्राद्धमष्टकसंज्ञितम् । पितॄणां तृप्तिदं वर्षं कुलसन्ततिवर्द्धनम् ॥ ८८ ॥

ಇದೀಗ ಪೌಷ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಅಷ್ಟಮಿಯಲ್ಲಿ ‘ಅಷ್ಟಕಾ’ ಎಂಬ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಅದು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ವರ್ಷಪೂರ್ತಿ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಿ, ಕುಲಸಂತತಿಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 89

शुक्लाष्टम्यां तु पौषस्य शिवं सम्पूज्य भक्तितः । भुक्तिमुक्तिमवाप्नोति भक्तिमेकां समाचरन् ॥ ८९ ॥

ಪೌಷ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲ ಅಷ್ಟಮಿಯಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಿವನನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸುವವನು, ಏಕಾಗ್ರ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸಿ ಭೋಗವೂ ಮೋಕ್ಷವೂ ಎರಡನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 90

कृष्णाष्टम्यां तु माघस्य भद्रकालीं समर्चयेत् । भक्तितो वैरिवृन्दघ्नीं सर्वकामप्रदायिनीम् ॥ ९० ॥

ಮಾಘ ಮಾಸದ ಕೃಷ್ಣ ಅಷ್ಟಮಿಯಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಭದ್ರಕಾಳಿಯನ್ನು ಸಮರ್ಚಿಸಬೇಕು; ಅವಳು ಶತ್ರುಸಮೂಹವನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವಳು ಮತ್ತು ಸರ್ವಕಾಮಗಳನ್ನು ನೀಡುವವಳು.

Verse 91

माघमासे सिताष्टम्यां भीष्मं संतर्पयद्द्विज । संततिं त्वव्यवच्छिन्नामिच्छंश्चाप्यपराजयम् ॥ ९१ ॥

ಓ ದ್ವಿಜನೇ! ಮಾಘ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲ ಅಷ್ಟಮಿಯಲ್ಲಿ ಭೀಷ್ಮನಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಬೇಕು; ಅಖಂಡ ಸಂತತಿ ಮತ್ತು ಅಪರಾಜಯ (ಅಜೇಯತೆ) ಬಯಸುವವನು.

Verse 92

फाल्गुने त्वसिताष्टम्यां भीमां देवीं समर्चयेत् । तत्र व्रतपरो विप्र सर्वकामसमृद्धये ॥ ९२ ॥

ಫಾಲ್ಗುಣ ಮಾಸದ ಕೃಷ್ಣ ಅಷ್ಟಮಿಯಲ್ಲಿ ಭೀಮಾ ದೇವಿಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಸಮರ್ಚಿಸಬೇಕು. ಓ ವಿಪ್ರನೇ! ಅಲ್ಲಿ ವ್ರತಪರನಾಗಿ ಇದ್ದರೆ ಸರ್ವಕಾಮಗಳ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಮೃದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 93

शुक्लाष्टम्यां फाल्गुनस्य शिवं चापि शिवां द्विज । गंधाद्यैः सम्यगभ्यर्च्य सर्वसिद्धीश्वरो भवेत् ॥ ९३ ॥

ಹೇ ದ್ವಿಜನೇ! ಫಾಲ್ಗುಣ ಶುದ್ಧ ಅಷ್ಟಮಿಯಂದು ಗಂಧಾದಿ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಶಿವನನ್ನೂ ಶಿವೆಯನ್ನೂ ಅರ್ಚಿಸಿದರೆ, ಸಾಧಕನು ಸಮಸ್ತ ಸಿದ್ಧಿಗಳ ಅಧೀಶ್ವರನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 94

फाल्गुनापरपक्षे तु शीतलामष्टमीदिने । पूजयेत्सर्ववपक्कानैः सप्तम्यां विधिवत्कृतैः ॥ ९४ ॥

ಫಾಲ್ಗುಣ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ಶೀತಲಾ-ಅಷ್ಟಮಿಯಂದು, ಸಪ್ತಮಿಯಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ತಯಾರಿಸಿದ ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ಪಕ್ವಾನ್ನ ನೈವೇದ್ಯಗಳಿಂದ ದೇವಿ ಶೀತಲೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 95

शीतले त्वं जगन्माता शीतले त्वं जगत्पिता । शीतले त्वं जगद्वात्री शीतलायै नमोनमः ॥ ९५ ॥

ಓ ಶೀತಲೇ! ನೀನೇ ಜಗನ್ಮಾತೆ; ಓ ಶೀತಲೇ! ನೀನೇ ಜಗತ್ಪಿತ. ಓ ಶೀತಲೇ! ನೀನೇ ಜಗದ್ಧಾತ್ರಿ, ಪೋಷಕಿ—ಶೀತಲೆಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 96

वन्देऽहं शीतलां देवीं रासभस्थां दिगंबराम् । मार्जनी कलशोपेतां विस्फोटकविनाशिनीम् ॥ ९६ ॥

ನಾನು ದೇವಿ ಶೀತಲೆಯನ್ನು ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ—ಅವಳು ಕತ್ತೆಯ ಮೇಲೆ ಆಸೀನಳಾಗಿ, ದಿಗಂಬರಿಯಾಗಿ, ಜಾಡು ಮತ್ತು ಕಲಶವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ವಿಸ್ಫೋಟಕ (ಚೆಚ್ಚು ಮುಂತಾದ) ರೋಗಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವಳು.

Verse 97

शीतले शीतले चेत्थं ये जपंति जले ल्थिताः । तेषां तु शीतला देवी स्याद्विस्फोटकशांतिदा ॥ ९७ ॥

ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ‘ಶೀತಲೇ, ಶೀತಲೇ’ ಎಂದು ಹೀಗೆ ಜಪಿಸುವವರಿಗೆ ದೇವಿ ಶೀತಲಾ ವಿಸ್ಫೋಟಕ (ಚೆಚ್ಚು ಮುಂತಾದ) ರೋಗಗಳಿಗೆ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ನೀಡುವವಳಾಗುತ್ತಾಳೆ.

Verse 98

इत्येवं शीतलामन्त्रैर्यः समर्चयते द्विज । तस्य वर्षं भवेच्छांतिः शीतलायाः प्रसादतः ॥ ९८ ॥

ಹೇ ದ್ವಿಜನೇ! ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಶೀತಲಾದೇವಿಯ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಅವಳನ್ನು ಸಮರ್ಚಿಸುವವನಿಗೆ, ಶೀತಲೆಯ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ವರ್ಷಪೂರ್ತಿ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಉಪಶಮನ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 99

सर्वमासोभये पक्षे विधिवच्चाष्टमीदिने । शिवां वापिशिवं प्रार्च्यलभते वांछितं फलम् ॥ ९९ ॥

ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ, ಎರಡೂ ಪಕ್ಷಗಳ ಅಷ್ಟಮೀ ದಿನದಲ್ಲಿ, ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ದೇವಿ ಶಿವಾ ಅಥವಾ ಭಗವಾನ್ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದವನು ಬಯಸಿದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 100

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे द्वादशमासस्थिताष्टमीव्रतकथनं नाम सप्तदशाधिकशततमोऽध्यायः ॥ ११७ ॥

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಬೃಹನ್ನಾರದೀಯಪುರಾಣದ ಪೂರ್ವಭಾಗದ ಬೃಹದುಪಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಚತುರ್ಥಪಾದದಲ್ಲಿ ‘ದ್ವಾದಶಮಾಸಸ್ಥಿತ ಅಷ್ಟಮೀವ್ರತಕಥನ’ ಎಂಬ ನಾಮದ ನೂರ ಹದಿನೇಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.