The Description of the Index/Summary of the Garuḍa (Purāṇa)
ಬ್ರಹ್ಮನು ಮರೀಚಿಗೆ ಗರುಡಪುರಾಣದ ಶುಭ ಅನುಕ್ರಮಣಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ—ಇದು ಭಗವಾನ್ ಗರುಡ (ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ)ನಿಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿದ ಗ್ರಂಥ; ಪರಿಮಾಣ 19,000 ಶ್ಲೋಕಗಳು. ವಿಷಯಕ್ರಮ: ಸೃಷ್ಟಿವರ್ಣನೆ; ಸೂರ್ಯಾದಿ ದೇವಪೂಜೆ, ದೀಕ್ಷೆ, ಶ್ರಾದ್ಧ, ವ್ಯೂಹಪೂಜೆ, ವೈಷ್ಣವ ಪಂಜರಸ್ತೋತ್ರಗಳು, ಯೋಗ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುಸಹಸ್ರನಾಮ; ಶಿವ-ಗಣೇಶ-ಗೋಪಾಲ-ಶ್ರೀಧರಾದಿ ಉಪಾಸನೆ; ನ್ಯಾಸ-ಸಂಧ್ಯಾ, ದುರ್ಗಾ/ದೇವಪೂಜೆ, ಪವಿತ್ರಾರೋಪಣ, ಪ್ರತಿಮಾಧ್ಯಾನ; ವಾಸ್ತು ಮತ್ತು ಮಂದಿರಲಕ್ಷಣ, ಪ್ರತಿಷ್ಠಾವಿಧಿ; ದಾನ-ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ; ಲೋಕ-ನರಕವರ್ಣನೆ; ಜ್ಯೋತಿಷ, ಸಾಮುದ್ರಿಕ, ಸ್ವರ, ರತ್ನಶಾಸ್ತ್ರ; ತೀರ್ಥಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ (ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗಯಾ); ಮನ್ವಂತರ, ಪಿತೃಧರ್ಮ, ವರ್ಣಾಶ್ರಮಕರ್ತವ್ಯ, ಶೌಚ, ಗ್ರಹಯಜ್ಞ, ನೀತಿಶಾಸ್ತ್ರ, ವಂಶ-ಅವತಾರ, ವೈದ್ಯಶಾಸ್ತ್ರ, ವ್ಯಾಕರಣ-ವೇದಾಂಗ, ಯುಗ-ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ಆಚರಣೆಗಳು. ನಂತರ ಪ್ರೇತಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಧರ್ಮೋಪದೇಶ, ಮರಣಾನಂತರ ಮಂತ್ರ-ದಾನ, ಯಮಮಾರ್ಗ, ಪ್ರೇತಲಕ್ಷಣ-ದುಃಖ, ಪಿಂಡೀಕರಣ, ಅಂತ್ಯೇಷ್ಠಿಯ ಅರ್ಹತೆ-ಕಾಲ, ನಾರಾಯಣಬಲಿ, ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗ, ಕರ್ಮವಿಪಾಕ, ಲೋಕವಿನ್ಯಾಸ, ಪ್ರಳಯ ಮತ್ತು ಶ್ರವಣ-ಪಠನ-ದಾನಫಲಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ.
Shlokas
Verse 1
ब्रह्मोवाच । मरीचे श्रृणु वक्ष्याभि पुराणं गारुडं शुभम् । गरुडायाब्रवीत्पृष्टो भगवान्गरुडासनः ॥ १ ॥
ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮರೀಚಿ, ಕೇಳು; ನಾನು ಶುಭವಾದ ಗಾರುಡ ಪುರಾಣವನ್ನು ಹೇಳುವೆನು—ಗರುಡಾಸನನಾದ ಭಗವಾನ್ ಪ್ರಶ್ನಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಗರುಡನಿಗೆ ಹೇಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿದನೋ ಹಾಗೆ।
Verse 2
एकोनविंशसाहस्रं तार्क्ष्यकल्पकथान्वितम् । पुराणोपक्रमप्रश्नः सर्गः संक्षेपतस्ततः ॥ २ ॥
ಇದು ಹತ್ತೊಂಬತ್ತು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ-ಕಲ್ಪ ಸಂಬಂಧಿತ ಕಥೆಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡಿದೆ। ನಂತರ ಪುರಾಣೋಪಕ್ರಮದ ಕುರಿತು ಪ್ರಶ್ನೆ ಮತ್ತು ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಸರ್ಗ (ಸೃಷ್ಟಿವರ್ಣನೆ) ಬರುತ್ತದೆ।
Verse 3
सूर्यादिपूजनविधिर्दीक्षाविधिरतः परम् । श्राद्धपूजा ततः पश्चान्नवव्यूहार्चनं द्विज ॥ ३ ॥
ಮುಂದೆ ಸೂರ್ಯಾದಿ ದೇವತೆಗಳ ಪೂಜಾವಿಧಿ, ನಂತರ ದೀಕ್ಷಾವಿಧಿ. ಆಮೇಲೆ ಶ್ರಾದ್ಧಸಂಬಂಧ ಪೂಜೆ, ನಂತರ—ಹೇ ದ್ವಿಜ—ನವ ವ್ಯೂಹಗಳ ಅರ್ಚನೆ (ವಿಧಿ) ಇದೆ।
Verse 4
पूजाविधानं च तथा वैष्णवं पंजरं ततः । योगाध्यायस्ततो विष्णोर्नामसाहस्रकीर्तनम् ॥ ४ ॥
ನಂತರ ಪೂಜಾವಿಧಾನದ ವಿವರಣೆ; ಆಮೇಲೆ ವೈಷ್ಣವ ‘ಪಂಜರ’ ಎಂಬ ರಕ್ಷಾಸ್ತೋತ್ರ. ಬಳಿಕ ಯೋಗಾಧ್ಯಾಯ, ಮತ್ತು ನಂತರ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸಹಸ್ರನಾಮ ಕೀರ್ತನೆ ಇದೆ।
Verse 5
ध्यानं विष्णोस्ततः सूर्यपूजा मृत्युंजयार्चनम् । मालामंत्रः शिवार्चाथ गणपूजा ततः परम् ॥ ५ ॥
ಮೊದಲು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಧ್ಯಾನ, ನಂತರ ಸೂರ್ಯಪೂಜೆ, ಮೃತ್ಯುಂಜಯನ ಅರ್ಚನೆ. ಆಮೇಲೆ ಮಾಲಾಮಂತ್ರ ಸಾಧನೆ, ನಂತರ ಶಿವಾರ್ಚನೆ, ಮತ್ತು ಬಳಿಕ ಗಣ (ಗಣೇಶ) ಪೂಜೆ ಇದೆ।
Verse 6
गोपालपूजा त्रैलोक्यमोहनश्रीधरार्चनम् । विष्ण्वर्चा पंचतत्त्वार्चा चक्रार्चा देवपूजनम् ॥ ६ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಗೋಪಾಲಪೂಜೆ, ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಮೋಹನ ಶ್ರೀಧರನ ಅರ್ಚನೆ, ವಿಷ್ಣ್ವರ್ಚನೆ, ಪಂಚತತ್ತ್ವಾರ್ಚನೆ, ಚಕ್ರಾರ್ಚನೆ ಹಾಗೂ ದೇವಪೂಜೆ—ಇವೆಲ್ಲ ವಿಧಿಯಾಗಿ ಉಪದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ।
Verse 7
न्यासादिसंध्योपास्तिश्च दुर्गार्चाथ सुरार्चनम् । पूजा माहेश्वरी चातः पवित्रारोपणार्चनम् ॥ ७ ॥
ನ್ಯಾಸಾದಿಗಳೊಡನೆ ಸಂಧ್ಯೋಪಾಸನೆ, ದುರ್ಗಾರ್ಚನೆ ಹಾಗೂ ದೇವಾರ್ಚನೆ; ನಂತರ ಮಾಹೇಶ್ವರಿ (ಶಿವಸಂಬಂಧ) ಪೂಜೆ, ಆಮೇಲೆ ಪವಿತ್ರಾರೋಪಣದ ಅರ್ಚನೆ ಎಂದು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।
Verse 8
मूर्तिध्यांनवास्तुमानं प्रासादानां च लक्षणम् । प्रतिष्ठा सर्वदेवानां पृथक्पूजा विधानतः ॥ ८ ॥
ಇದು ಮೂರ್ತಿಧ್ಯಾನ, ವಾಸ್ತುಮಾನಾನುಸಾರ ಸ್ಥಳಮಾಪನ, ಪ್ರಾಸಾದಗಳ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು; ಹಾಗೆಯೇ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ವಿಧಿಯಂತೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪೂಜಾವಿಧಾನವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ।
Verse 9
योगोऽषटांगो दानधर्माः प्रयश्चित्तविधिक्रिया । द्वीपेशनरकाख्यानं सूर्यव्यूहश्च ज्योतिषम् ॥ ९ ॥
ಇದರಲ್ಲಿ ಷಡಂಗಯೋಗ, ದಾನಧರ್ಮಗಳು, ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದ ವಿಧಿಕ್ರಿಯೆ; ದ್ವೀಪಗಳು ಹಾಗೂ ಅವುಗಳ ಅಧೀಶರ ವೃತ್ತಾಂತ, ನರಕಾಖ್ಯಾನಗಳು; ಹಾಗೆಯೇ ಸೂರ್ಯವ್ಯೂಹ ಮತ್ತು ಜ್ಯೋತಿಷಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ।
Verse 10
सामुद्रिकं स्वरज्ञानं नवरत्नपरीक्षणम् । माहात्म्यमथ तीर्थानां गयामाहात्म्यमुत्तमम् ॥ १० ॥
ಇದರಲ್ಲಿ ಸಾಮುದ್ರಿಕಶಾಸ್ತ್ರ, ಸ್ವರಜ್ಞಾನ, ನವರತ್ನಪರೀಕ್ಷೆ; ನಂತರ ತೀರ್ಥಗಳ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ ಮತ್ತು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಗಯಾಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ।
Verse 11
ततो मन्वंतराख्यानं पृथक्पृथग्विभागशः । पित्राख्यानं वर्णधर्मा द्रव्यशुद्धिः समर्पणम् ॥ ११ ॥
ಅನಂತರ ಮನ್ವಂತರಗಳ ಆಖ್ಯಾನವು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ವಿಭಾಗಗಳಾಗಿ ವರ್ಣಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಬಳಿಕ ಪಿತೃವೃತ್ತಾಂತ, ವರ್ಣಧರ್ಮಗಳು, ದ್ರವ್ಯಶುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಸಮರ್ಪಣವಿಧಿ ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತವೆ॥ ೧೧ ॥
Verse 12
श्राद्धं विनायकस्यार्चा ग्रहयज्ञस्तथआ श्रमाः । जननाख्यं प्रेतशौचं नीतिशास्त्रं व्रतोक्तयः ॥ १२ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧವಿಧಿ, ವಿನಾಯಕ (ಗಣೇಶ) ಅರ್ಚನೆ, ಗ್ರಹಯಜ್ಞ, ನಿಯತ ಶ್ರಮ-ತಪಸ್ಸುಗಳು, ‘ಜನನ’ ಎಂಬ ಸಂಸ್ಕಾರ, ಪ್ರೇತಶೌಚ ನಿಯಮಗಳು, ನೀತಿಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ವ್ರತವಿಧಾನಗಳೂ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ॥ ೧೨ ॥
Verse 13
सूर्यवंशः सोमवंशोऽवतारकथनं हरेः । रामायणं हरेर्वंशो भारताख्यानकं ततः ॥ १३ ॥
ಸೂರ್ಯವಂಶ, ಸೋಮವಂಶಗಳ ವರ್ಣನೆ ಹಾಗೂ ಹರಿಯ ಅವತಾರಕಥನ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ನಂತರ ರಾಮಾಯಣ, ಹರಿಯ ವಂಶಾವಳಿ, ಆಮೇಲೆ ಭಾರತ (ಮಹಾಭಾರತ) ಆಖ್ಯಾನ ಬರುತ್ತದೆ॥ ೧೩ ॥
Verse 14
आयुर्वेदनिदानं प्राक् चिकिकत्सा द्रव्यजा गुणाः । रोगघ्नं कवचं विष्णोर्गारुडं त्रैपुरो मनुः ॥ १४ ॥
ಮೊದಲು ಆಯುರ್ವೇದದ ನಿದಾನ, ನಂತರ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯೂ ಔಷಧ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಗುಣಗಳೂ ವಿವರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಆಮೇಲೆ ರೋಗನಾಶಕ ವಿಷ್ಣುಕವಚ, ಗಾರುಡ ವಿದ್ಯೆ ಮತ್ತು ತ್ರೈಪುರ ಮನು (ಮಂತ್ರ/ವಿಧಾನ) ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ॥ ೧೪ ॥
Verse 15
प्रश्नचूडामणिश्चांतो हयायुर्वेदकीर्तनम् । ओषघीनाम कथनं ततो व्याकरणोहनम् ॥ १५ ॥
ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ‘ಪ್ರಶ್ನ-ಚೂಡಾಮಣಿ’ಯಿಂದ ಉಪಸಂಹಾರವಾಗುತ್ತದೆ; ನಂತರ ಹಯ-ಆಯುರ್ವೇದದ ಕೀರ್ತನೆ, ಔಷಧಿಗಳ ವಿವರಣೆ, ಮತ್ತು ಆಮೇಲೆ ವ್ಯಾಕರಣದ ವಿಶದ ನಿರೂಪಣೆ ಬರುತ್ತದೆ॥ ೧೫ ॥
Verse 16
छंदः शास्त्रं सदाचारस्ततः स्नानविधिः स्मृतः । तर्पणं वैश्वदेवं च संध्या पार्वणकर्म च ॥ १६ ॥
ಮುಂದೆ ಛಂದಃಶಾಸ್ತ್ರ, ಸದಾಚಾರ, ನಂತರ ಸ್ನಾನವಿಧಿ ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ತರ್ಪಣ, ವೈಶ್ವದೇವ, ಸಂಧ್ಯಾ-ಉಪಾಸನೆ ಮತ್ತು ಪರ್ವಣ ದಿನಗಳ ಕರ್ಮಗಳೂ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
Verse 17
नित्यश्राद्धं सर्पिडाख्यं धर्मसारोऽघनिष्कृतिः । प्रतिसंक्रम उक्ताः स्म युगधर्माः कृतेः फलम् ॥ १७ ॥
ನಿತ್ಯಶ್ರಾದ್ಧ, ‘ಸರ್ಪಿಡಾ’ ಎಂಬ ವಿಧಿ, ಧರ್ಮಸಾರ ಮತ್ತು ಪಾಪನಿಷ್ಕೃತಿ; ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರತಿಸಂಕ್ರಾಂತಿಯಲ್ಲಿ ಆಚರಿಸಬೇಕಾದ ನಿಯಮಗಳು—ಇವು ಯುಗಧರ್ಮಗಳು ಹಾಗೂ ಕೃತಯುಗದ ಫಲವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
Verse 18
योगशास्त्रं विष्णुभक्तिर्नमस्कृतिफलं हरेः । माहात्म्यं वैष्णवं चाथ नारसिंहस्तवोत्तमम् ॥ १८ ॥
ಇದರಲ್ಲಿ ಯೋಗಶಾಸ್ತ್ರ, ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಹರಿಯನ್ನು ನಮಸ್ಕರಿಸುವ ಫಲ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಜೊತೆಗೆ ವೈಷ್ಣವ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವೂ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ, ಹಾಗೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನರಸಿಂಹಸ್ತವವೂ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.
Verse 19
ज्ञानामृतं गुहुष्टकं स्तोत्रं विष्ण्वर्चनाह्वयम् । वेदांतसांख्यसिद्धांतो ब्रह्मज्ञानं तथात्मकम् ॥ १९ ॥
ಇಲ್ಲಿ ‘ಜ್ಞಾನಾಮೃತ’, ‘ಗುಹುಷ್ಟಕ’ ಮತ್ತು ‘ವಿಷ್ಣ್ವರ್ಚನ’ ಎಂಬ ಸ್ತೋತ್ರ; ಹಾಗೆಯೇ ವೇದಾಂತ-ಸಾಂಖ್ಯ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು ಮತ್ತು ಅದೇ ಸ್ವರೂಪದ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನವೂ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.
Verse 20
गीतासारः फलोत्कीर्तिः पूर्वखंडोऽयमीरितः । अथास्यैवोत्तरे खंडे प्रेतकल्पः पुरोदितः ॥ २० ॥
ಈ ಪೂರ್ವಖಂಡವನ್ನು ಗೀತಾಸಾರ ಮತ್ತು ಫಲೋತ್ಕೀರ್ತಿಯುಳ್ಳದಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಇದೇ ಗ್ರಂಥದ ಉತ್ತರಖಂಡದಲ್ಲಿ ಪ್ರೇತಕಲ್ಪ (ಪ್ರೇತವಿಧಿ) ಈಗಾಗಲೇ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಲಾಗಿದೆ.
Verse 21
यत्र तार्क्ष्येण संपृष्टो भगवानाह वाडवाः । धर्मप्रकटनं पूर्वं योगिनां गतिकारणम् ॥ २१ ॥
ಅಲ್ಲಿ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯನು (ಗರುಡನು) ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಾಗ ಭಗವಾನ್ ವಾಡವರೊಡನೆ ಹೇಳಿದರು—ಮೊದಲು ಧರ್ಮಪ್ರಕಟನ; ಅದೇ ಯೋಗಿಗಳ ಪರಮಗತಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.
Verse 22
दानादिकं फलं चापि प्रोक्तमन्त्रोर्द्धदैहिकम् । यमलोकस्थमार्गस्य वर्णन च ततः परम् ॥ २२ ॥
ದಾನಾದಿ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಗಳ ಫಲಗಳನ್ನೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ದೇಹತ್ಯಾಗಾನಂತರದ ಮಂತ್ರ-ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನೂ. ನಂತರ ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಮಾರ್ಗದ ವರ್ಣನೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ.
Verse 23
षोडशश्राद्धफलको वृत्तांतश्चात्र वर्णितः । निष्कृतिर्यममार्गस्य धर्मराजस्य वैभवम् ॥ २३ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಷೋಡಶ ಶ್ರಾದ್ಧಗಳ ಫಲವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ; ಯಮಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವೂ, ಧರ್ಮರಾಜನ ವೈಭವವೂ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.
Verse 24
प्रेतपीडांविनिर्द्देशः प्रेतचिह्ननिरूपणम् । प्रेतानां चरिताख्यानं कारणं प्रेततां प्रति ॥ २४ ॥
ಇದರಲ್ಲಿ ಪ್ರೇತನು ಅನುಭವಿಸುವ ಪೀಡೆಗಳ ನಿರ್ದೇಶ, ಪ್ರೇತಲಕ್ಷಣಗಳ ನಿರೂಪಣೆ, ಪ್ರೇತಗಳ ಚರಿತೆ-ಅನುಭವಗಳ ಕಥನ, ಹಾಗೂ ಪ್ರೇತತ್ವಪ್ರಾಪ್ತಿಗೆ ಕಾರಣಗಳನ್ನೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
Verse 25
प्रेतकृत्यविचारश्च सर्पिडीकरणोक्तयः । प्रेतत्वमोक्षणाख्यानं दानानि च विमुक्तये ॥ २५ ॥
ಇದರಲ್ಲಿ ಪ್ರೇತಕೃತ್ಯಗಳ ವಿಚಾರ, ಪಿಂಡೀಕರಣ ವಿಧಿಗಳು, ಪ್ರೇತತ್ವದಿಂದ ಮೋಕ್ಷದ ಕಥನ, ಹಾಗೂ ವಿಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ದಾನಗಳನ್ನೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
Verse 26
आवश्यकोत्तमं दानं प्रेतसौख्यकरोहनम् । शारीरकविनिर्देशो यमलोकस्य वर्णनम् ॥ २६ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರೇತಸೌಖ್ಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವ ಅತ್ಯಾವಶ್ಯಕ ಹಾಗೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದಾನಗಳ ವರ್ಣನೆ ಇದೆ; ಜೊತೆಗೆ ದೇಹಧಾರಿ ಆತ್ಮನ ಸಿದ್ಧಾಂತ-ನಿರ್ದೇಶ ಮತ್ತು ಯಮಲೋಕದ ವಿವರಣೆಯೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।
Verse 27
प्रेतत्वोद्धारकथनं कर्मकृर्त्तृविनिर्णयः । मृत्योः पूर्वक्रियाख्यानं पश्चात्कर्मनिरूपणम् ॥ २७ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರೇತತ್ವದಿಂದ ಉದ್ಧಾರ ಮಾಡುವ ಉಪಾಯಗಳು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಕರ್ಮಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡುವ ಅರ್ಹ ಕರ್ತೃ ಯಾರು ಎಂಬ ನಿರ್ಣಯವೂ ಇದೆ; ಮರಣಪೂರ್ವ ಕೃತ್ಯಗಳ ವಿವರಣೆ ಮತ್ತು ನಂತರದ ಕರ್ಮಗಳ ನಿರೂಪಣೆಯೂ ಇದೆ।
Verse 28
मध्यषोडशकश्राद्धं स्वर्गप्राप्तिक्रियोहनम् । सूतकस्याथ संख्यांनं नारायणबलिक्रिया ॥ २८ ॥
ಇಲ್ಲಿ ‘ಮಧ್ಯ ಷೋಡಶಕ’ ಶ್ರಾದ್ಧ, ಸ್ವರ್ಗಪ್ರಾಪ್ತಿಗೆ ಸಹಾಯಕವಾದ ಕ್ರಿಯಾವಿಧಾನಗಳು, ಸೂತಕ ದಿನಗಳ ಗಣನೆ, ಹಾಗೂ ನಾರಾಯಣಬಲಿ ಕರ್ಮವೂ ಉಪದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ।
Verse 29
वृषोत्सर्गस्य माहात्म्यं निषिद्धपरिवर्जनम् । अपमृत्युक्रियोक्तिश्च विपाकः कर्मणां नृणाम् ॥ २९ ॥
ಇಲ್ಲಿ ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗ ಕರ್ಮದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ, ನಿಷಿದ್ಧ ಕರ್ಮಗಳ ಪರಿವರ್ಜನೆ, ಅಪಮೃತ್ಯು ನಿವಾರಣೆಯ ಕ್ರಿಯೆಗಳು, ಹಾಗೂ ಮನುಷ್ಯರ ಕರ್ಮವಿಪಾಕ (ಫಲ)ವೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।
Verse 30
कृत्याकृत्यविचारश्च विष्णुध्यानविमुक्तये । स्वर्गतौ विहिताख्यानं स्वर्गसौख्यनिरूपणम् ॥ ३० ॥
ಇಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುಧ್ಯಾನದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ಕರ್ತವ್ಯ-ಅಕರ್ತವ್ಯ ವಿವೇಕವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಜೊತೆಗೆ ಸ್ವರ್ಗಗತಿಗೆ ವಿಧಿಸಲಾದ ವಿಧಿಗಳ ಕಥನ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗಸೌಖ್ಯದ ಸ್ವರೂಪ ನಿರೂಪಣೆಯೂ ಇದೆ।
Verse 31
भूर्लोकवर्णनं चैव सप्ताधोलोकवर्णनम् । पंचोर्द्ध्वलोककथनं ब्रह्मांडस्थितिकीर्तनम् ॥ ३१ ॥
ಇದರಲ್ಲಿ ಭೂಲೋಕದ ವರ್ಣನೆ, ಏಳು ಅಧೋಲೋಕಗಳ ವಿವರಣೆ, ಐದು ಊರ್ಧ್ವಲೋಕಗಳ ಕಥನ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಸ್ಥಿತಿ-ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕೀರ್ತನೆ ಇದೆ.
Verse 32
ब्रह्मांडानेकचरितं ब्रह्मजीवनिरूपणम् । आत्यंतिकं लयाख्यानं फलस्तुति निरूपणम् ॥ ३२ ॥
ಇದು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಅನೇಕ ಚರಿತ್ರೆಗಳನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತದೆ, ಬ್ರಹ್ಮದೇವನ ಜೀವನ-ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ನಿರೂಪಿಸುತ್ತದೆ, ಆತ್ಯಂತಿಕ ಪ್ರಳಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಫಲಸ್ತುತಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.
Verse 33
इत्येतद्गारुडं नाम पुराणं भुक्तिमुक्तिदम् । कीर्तितं पापशमनं पठतां श्रृण्वतां नृणाम् ॥ ३३ ॥
ಹೀಗೆ ‘ಗಾರುಡ’ ಎಂಬ ಈ ಪುರಾಣವು ಭುಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವುದೆಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಇದನ್ನು ಓದುವವರಿಗೂ ಕೇಳುವವರಿಗೂ ಪಾಪಶಮನಕಾರಿಯೆಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ.
Verse 34
लिखित्वैतत्पुराणं तु विषुवे यः प्रयच्छति । सौवर्णहंसयुग्माढ्यं विप्राय स दिवं व्रजेत् ॥ ३४ ॥
ವಿಷುವದಿನದಲ್ಲಿ ಈ ಪುರಾಣವನ್ನು ಬರೆಯಿಸಿ, ಸುವರ್ಣ ಹಂಸಯುಗ್ಮದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ವಿಪ್ರನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡುವವನು ದಿವ್ಯ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.
Verse 35
इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे गारुडानुक्रमणीवर्णनं नामाष्टोत्तरशततमोऽध्यायः ॥ १०८ ॥
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಬೃಹನ್ನಾರದೀಯ ಪುರಾಣದ ಪೂರ್ವಭಾಗದ ಬೃಹದುಪಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಚತುರ್ಥ ಪಾದದಲ್ಲಿ ‘ಗಾರುಡಾನುಕ್ರಮಣೀ-ವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ನೂರ ಎಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.
Frequently Asked Questions
Because the Garuḍa Purāṇa is especially authoritative for post-death dharma: śrāddha sequences, preta-conditions, piṇḍīkaraṇa, Nārāyaṇa-bali, gifts (dāna) for relief and liberation, and the doctrinal mapping of Yama’s path. The anukramaṇikā foregrounds these as a practical soteriological manual tied to pitṛ-kārya and mokṣa-dharma.
Its primary function is enumerative and architectural: it lists the Garuḍa Purāṇa’s internal sequence of subjects (ritual, cosmology, sciences, ethics, liberation teachings) rather than developing a continuous story. In Purāṇic pedagogy, such an index legitimizes scope, aids memorization, and guides ritual and study navigation.