Adhyaya 82: The Rise of Mahishasura and the Manifestation of the Goddess from the Gods’ Tejas

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे सावर्णिके मन्वन्तरे देवींमाहात्म्ये मधुकैटभवधो नामैकाशीतितमोऽध्यायः । द्व्यशीतितमोऽध्यायः- ८२ ऋषिरुवाच देवासुरमभूद् युद्धं पूर्णमब्दशतं पुरा । महिषेऽसुराणामधिपे देवानां च पुरन्दरे ॥

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಮಾರ್ಕಂಡೇಯಪುರಾಣದ ಸಾವರ್ಣಿಕ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿನ ದೇವೀಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಮಧು–ಕೈಟಭವಧ’ ಎಂಬ ಎಂಭತ್ತೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು. ಈಗ ಎಂಭತ್ತೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಋಷಿಯು ಹೇಳಿದರು—ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಸುರಾಧಿಪತಿ ಮಹಿಷಾಸುರ ಮತ್ತು ದೇವಾಧಿಪತಿ ಪುರಂದರ (ಇಂದ್ರ) ಇವರ ನಡುವೆ ದೇವಾಸುರ ಯುದ್ಧವು ಸಂಪೂರ್ಣ ನೂರು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ನಡೆಯಿತು.

Verse 2

तत्रासुरैर्महावीर्यैर्देवसैन्यं पराजितम् । जित्वा च सकलान् देवानिन्द्रोऽबून्महिषासुरः ॥

ಅಲ್ಲಿ ಬಲಿಷ್ಠ ಅಸುರರು ದೇವಸೇನೆಯನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದರು; ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ದೇವರನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಮಹಿಷಾಸುರನು ಇಂದ್ರನಂತೆ ಆಗಿಬಿಟ್ಟನು.

Verse 3

ततः पराजिता देवाः पद्मयोनिं प्रजापतिम् । पुरस्कृत्य गतास्तत्र यत्रेश-गरुडध्वजौ ॥

ನಂತರ ಸೋತ ದೇವರುಗಳು ಪದ್ಮಯೋನಿಯಾದ ಪ್ರಜಾಪತಿ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಯನ್ನು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಈಶ (ಶಿವ) ಮತ್ತು ಗರುಡಧ್ವಜ (ವಿಷ್ಣು) ಇರುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದರು.

Verse 4

यथावृत्तं तयोस्तद्वन्महिषासुरचेष्टितम् । त्रिदशाः कथयामासुर्देवाभिभवविस्तरम् ॥

ಆ ಮೂವತ್ತು ದೇವರುಗಳು ಆ ಇಬ್ಬರಿಗೆ (ಶಿವ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣು) ನಡೆದದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದರು—ಮಹಿಷಾಸುರನು ಹೇಗೆ ವರ್ತಿಸಿದನು ಎಂಬುದನ್ನೂ, ದೇವರ ಅಧೀನತೆ ಮತ್ತು ಪರಾಭವವನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಿದರು.

Verse 5

सूर्येन्द्राग्न्यनिलेन्दूनां यमस्य वरुणस्य च । अन्येषां चाधिकारान् स स्वयमेवाधितिष्ठति ॥

ಅವನೇ ಸ್ವತಃ ಸೂರ್ಯ, ಇಂದ್ರ, ಅಗ್ನಿ, ವಾಯು, ಸೋಮ, ಯಮ, ವರುಣ ಹಾಗೂ ಇತರ ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಕಾರಗಳನ್ನೂ ಪದಗಳನ್ನೂ ಕಬಳಿಸಿ ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಅಧಿಷ್ಠಿತನಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾನೆ।

Verse 6

स्वर्गान्निराकृताः सर्वे तेन देवगणा भुवि । विचरन्ति यथा मर्त्या महिषेण दुरात्मना ॥

ಆ ದುಷ್ಟಾತ್ಮ ಮಹಿಷಾಸುರನು ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಹೊರಹಾಕಿದ ಕಾರಣ ದೇವತೆಗಳ ಎಲ್ಲಾ ಗಣಗಳು ಮನುಷ್ಯರಂತೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿವೆ।

Verse 7

एतद्वः कथितं सर्वममरारिविचेष्टितम् । शरणं वः प्रपन्नाः स्मो वधस्तस्य विचिन्त्यताम् ॥

ಇದೆಲ್ಲವೂ ನಿನಗೆ ತಿಳಿಸಲಾಯಿತು—ಅಮರರ ಶತ್ರುವಿನ ವರ್ತನೆ. ನಾವು ಶರಣಾರ್ಥವಾಗಿ ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ; ಅವನ ವಧೆಯನ್ನು ನಿಶ್ಚಯಿಸು।

Verse 8

ऋषिरुवाच इत्त्थं निशम्य देवानां वचांसि मधुसूदनः । चकार कोपं शम्भुश्च भ्रुकुटीकुटिलाननौ ॥

ಋಷಿಯು ಹೇಳಿದರು: ದೇವತೆಗಳ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಮಧುಸೂದನ (ವಿಷ್ಣು) ಮತ್ತು ಶಂಭು (ಶಿವ) ಕ್ರುದ್ಧರಾದರು; ಭ್ರೂಕುಟಿಯನ್ನು ಮಡಚಿ ಅವರ ಮುಖಗಳು ವಿಕೃತವಾದವು।

Verse 9

ततोऽतिकोपपूर्णस्य चक्रिणो वदनात्ततः । निष्चक्राम महत्तेजो ब्रह्मणः शङ्करस्य च ॥

ಆಮೇಲೆ ತೀವ್ರ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಚಕ್ರಧಾರಿ (ವಿಷ್ಣು)ಯ ಮುಖದಿಂದ ಮಹತ್ತೇಜಸ್ಸು ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತು; ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದಲೂ ಶಂಕರ (ಶಿವ)ನಿಂದಲೂ ಕೂಡ।

Verse 10

अन्येषाञ्चैव देवानां शक्रादीनां शरीरतः । निर्गतं सुमहत्तेजस्तच्चैक्यं समगच्छत ॥

ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ) ಮೊದಲಾದ ಇತರ ದೇವತೆಗಳ ದೇಹಗಳಿಂದಲೂ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ತಾದ ತೇಜಸ್ಸು ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತು; ಅದು ಎಲ್ಲವೂ ಸೇರಿ ಒಂದೇ ರೂಪವಾಗಿ ಏಕವಾಯಿತು।

Verse 11

अतीव तेजसः कूटं ज्वलन्तमिव पर्वतम् । ददृशुस्ते सुरास्तत्र ज्वालाव्याप्तदिगन्तरम् ॥

ಅಲ್ಲಿ ದೇವರುಗಳು ಅಪಾರ ದೀಪ್ತಿಯ ಶಿಖರವನ್ನು ಕಂಡರು—ಜ್ವಲಿಸುವ ಪರ್ವತದಂತೆ—ಅದರ ಜ್ವಾಲೆಗಳು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ಉಪದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿದ್ದವು।

Verse 12

अतुलं तत्र तत्तेजः सर्वदेवशरीरजम् । एकस्थं तदभून्नारी व्याप्तलोकत्रयं त्विषा ॥

ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳ ದೇಹಗಳಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಆ ಅನುಪಮ ತೇಜಸ್ಸು ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸೇರಿ ಸ್ತ್ರೀರೂಪವಾಯಿತು; ತನ್ನ ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ತ್ರಿಲೋಕವನ್ನೆಲ್ಲ ತುಂಬಿತು।

Verse 13

यदभूच्छाम्भवं तेजस्तेनाजाय तन्मुखम् । याम्येन चाभवन् केशा बहवो विष्णुतेजसा ॥

ಶಾಂಭವ (ಶಿವ)ನ ತೇಜಸ್ಸೇ ಅವಳ ಮುಖವಾಯಿತು. ಯಮನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವಳ ಅನೇಕ ಕೇಶಪಾಶಗಳು ಉದ್ಭವಿಸಿದವು; ವಿಷ್ಣುವಿನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದಲೂ ಅವು ಸಮನ್ವಿತವಾದವು।

Verse 14

सौम्येन स्तनयोर्युग्मं मध्यं चैन्द्रेण चाभवत् । वारुणेन च जङ्घोरू नितम्बस्तेजसा भुवः ॥

ಸೋಮನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವಳ ಸ್ತನಯುಗಲ ಉಂಟಾಯಿತು; ಇಂದ್ರನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವಳ ನಡುಭಾಗ. ವರುಣನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವಳ ಜಂಘೆಗಳು ಮತ್ತು ಊರುಗಳು; ಭೂಮಿಯ ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಅವಳ ನಿತಂಬಗಳು ರೂಪಗೊಂಡವು।

Verse 15

ब्रह्मणस्तेजसा पादौ तदङ्गुल्योरर्कतेजसा । वसूनाञ्च कराङ्गुल्यः कौबेरेण च नासिका ॥

ಬ್ರಹ್ಮನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವಳ ಪಾದಗಳು ನಿರ್ಮಿತವಾದವು; ಸೂರ್ಯನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವಳ ಪಾದಾಂಗುಳಿಗಳು ರೂಪಗೊಂಡವು. ವಸುಗಳ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವಳ ಬೆರಳುಗಳು ಉದ್ಭವಿಸಿದವು; ಕುಬೇರನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವಳ ನಾಸಿಕೆ ನಿರ್ಮಿತವಾಯಿತು.

Verse 16

तस्यास्तु दन्ताः सम्भूताः प्राजापत्येन तेजसा । नयनत्रितयं जज्ञे तथा पावकतेजसा ॥

ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವಳ ದಂತಗಳು ಉದ್ಭವಿಸಿದವು; ಅಗ್ನಿಯ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಅದೇ ರೀತಿ ಅವಳ ತ್ರಿನೇತ್ರಗಳು ಜನಿಸಿದವು.

Verse 17

भ्रुवौ च सन्ध्ययोस्तेजः श्रवणावनिलस्य च । अन्येषां चैव देवानां सम्भवस्तेजसां शिवा ॥

ಸಂಧ್ಯೆಗಳ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವಳ ಭ್ರೂಯುಗಲ ಉಂಟಾಯಿತು; ವಾಯುವಿನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವಳ ಕಿವಿಗಳು ರೂಪಗೊಂಡವು. ಓ ಶುಭೇ! ಇತರ ದೇವತೆಗಳ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಅವಳ ಉಳಿದ ಅಂಗೋಪಾಂಗಗಳು ಉದ್ಭವಿಸಿದವು.

Verse 18

ततः समस्तदेवानां तेजोराशिसमुद्भवाम् । तां विलोक्य मुदं प्रापुरमराः महिषार्दिताः ॥

ನಂತರ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳ ತೇಜೋರಾಶಿಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಅವಳನ್ನು ಕಂಡು, ಮಹಿಷಾಸುರನಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ಅಮರರು ಹರ್ಷವನ್ನು ಪಡೆದರು.

Verse 19

ततो देवा ददुस्तस्यै स्वानि स्वान्यायुधानि च । ऊचुर्जयजयेत्युच्चैर्जयन्तीं ते जयैषिणः ॥

ನಂತರ ದೇವತೆಗಳು ಅವಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು. ವಿಜಯವನ್ನು ಬಯಸಿ, ವಿಜಯಿನಿಯಾಗಿ ನಿಂತ ಅವಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಅವರು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ—‘ಜಯ! ಜಯ!’ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು.

Verse 20

शूलं शूलाद्विनिष्कृष्य ददौ तस्यै पिनाकधृक् । चक्रं च दत्तवान् कृष्णः समुत्पाद्य स्वचक्रतः ॥

ತನ್ನದೇ ತ್ರಿಶೂಲದಿಂದ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದು ಪಿನಾಕಧರ ಮಹೇಶ್ವರನು ದೇವಿಗೆ ನೀಡಿದನು. ಹಾಗೆಯೇ ಕೃಷ್ಣನು (ವಿಷ್ಣು) ತನ್ನ ಚಕ್ರದಿಂದ ಚಕ್ರವನ್ನು ಉತ್ಪನ್ನಮಾಡಿ ಅವಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದನು.

Verse 21

शङ्खञ्च वरुणः शक्तिं ददौ तस्यै हुताशनः । मारुतो दत्तवांश्चापं बाणपूर्णे तथेषुधी ॥

ವರುಣನು ಅವಳಿಗೆ ಶಂಖವನ್ನು ನೀಡಿದನು; ಹುತಾಶನ (ಅಗ್ನಿ) ಶಕ್ತಿಯನ್ನು (ಭಾಲ) ನೀಡಿದನು. ಮಾರುತ (ವಾಯು) ಧನುಸ್ಸನ್ನು, ಬಾಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಎರಡು ತೂಣೀರಗಳನ್ನೂ ನೀಡಿದನು.

Verse 22

वज्रमिन्द्रः समुत्पाद्य कुलिशादमराधिपः । ददौ तस्यै सहस्राक्षो घण्टामैरावताद्गजात् ॥

ಅಮರಾಧಿಪತಿ ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ವಜ್ರದಿಂದ ವಜ್ರವನ್ನು ಉತ್ಪನ್ನಮಾಡಿ ಅವಳಿಗೆ ನೀಡಿದನು; ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನು ತನ್ನ ಐರಾವತ ಆನೆಯಿಂದ ಘಂಟೆಯನ್ನೂ ಅವಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದನು.

Verse 23

कालदण्डाद्यमो दण्डं पाशं चाम्बुपतिर्ददौ । प्रजापतिश्चाक्षमालां ददौ ब्रह्मा कमण्डलुम् ॥

ಯಮನು ತನ್ನ ಮೃತ್ಯುದಂಡದಿಂದ ದಂಡವನ್ನು ತೆಗೆದು ಅವಳಿಗೆ ನೀಡಿದನು; ಜಲಾಧಿಪತಿ ವರುಣನು ಪಾಶವನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಪ್ರಜಾಪತಿಯಾದವನು ಜಪಮಾಲೆಯನ್ನು ನೀಡಿದನು; ಬ್ರಹ್ಮನು ಕಮಂಡಲುವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು.

Verse 24

समस्तरोमकूपेषु निजरश्मीन् दिवाकरः । कालश्च दत्तवान् खड्गं तस्याश्चर्म च निर्मलम् ॥

ದಿವಾಕರ (ಸೂರ್ಯ)ನು ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳನ್ನು ಅವಳ ಸಮಸ್ತ ರೋಮಕೂಪಗಳ ಮೇಲೆ ದೀಪ್ತ ಆವರಣದಂತೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು. ಮತ್ತು ಕಾಲನು ಅವಳಿಗೆ ಖಡ್ಗವನ್ನೂ, ನಿರ್ಮಲವಾದ ಗುರಾಣಿಯನ್ನೂ ನೀಡಿದನು.

Verse 25

क्षीरोदश्चामलं हारमजरे च तथाम्बरे । चूडामणिं तथा दिव्यं कुण्डले कटकानि च ॥

ಕ್ಷೀರೋದ ಸಮುದ್ರವು ದೇವಿಗೆ ನಿರ್ಮಲ ಹಾರವನ್ನೂ ಕ್ಷಯರಹಿತ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ನೀಡಿತು. ಜೊತೆಗೆ ದಿವ್ಯ ಶಿರೋರತ್ನ, ಕುಂಡಲಗಳು ಮತ್ತು ಕಂಕಣಗಳನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಿತು.

Verse 26

अर्धचन्द्रं तथा शुभ्रं केयूरान् सर्वबाहुषु । नूपुरौ विमलौ तद्वद् ग्रैवेयकमनुत्तमम् । अङ्गुलीयकरत्नानि समस्तास्वङ्गुलीषु च ॥

ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಶ್ವೇತ ಅರ್ಧಚಂದ್ರಾಭರಣವೂ ನೀಡಲಾಯಿತು; ದೇವಿಯ ಎಲ್ಲಾ ಭುಜಗಳ ಮೇಲೆ ಬಾಹುಬಂಧಗಳು. ಹಾಗೆಯೇ ನಿರ್ಮಲ ನೂಪುರಗಳು, ಅನುತ್ತಮ ಕಂಠಾಭರಣ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಬೆರಳಗಳಲ್ಲಿ ರತ್ನಮುದ್ರಿಕೆಗಳು.

Verse 27

विश्वकर्मा ददौ तस्यै परशुञ्चातिनिर्मलम् । अस्त्राण्यनेकरूपाणि तथाभेद्यं च दंशनम् ॥

ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ದೇವಿಗೆ ಪರಮ ನಿರ್ಮಲ ಪರಶುವನ್ನೂ, ನಾನಾವಿಧ ಆಯುಧಗಳನ್ನೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಅಭೇದ್ಯ ಕವಚ (ಉರಸ್ತ್ರಾಣ)ವನ್ನೂ ನೀಡಿದನು.

Verse 28

अम्लानपङ्कजां मालां शिरस्युरसि चापराम् । अददज्जलधिस्तस्यै पङ्कजं चातिशोभनम् ॥

ಸಮುದ್ರವು ದೇವಿಗೆ ಕ್ಷಯರಹಿತ ಪದ್ಮಮಾಲೆಯನ್ನು ನೀಡಿತು; ಶಿರಸ್ಸಿಗೂ ವಕ್ಷಸ್ಥಲಕ್ಕೂ ಇನ್ನೊಂದು ಮಾಲೆಯನ್ನೂ ನೀಡಿತು. ಸಮುದ್ರವೇ ಅತ್ಯಂತ ಶೋಭನವಾದ ಒಂದು ಪದ್ಮವನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಿತು.

Verse 29

हिमवान् वाहनं सिंहं रत्नानि विविधानि च । ददावशून्यं सुरया पानपात्रं धनाधिपः ॥

ಹಿಮವಾನ್ ದೇವಿಗೆ ವಾಹನವಾಗಿ ಸಿಂಹವನ್ನೂ ವಿವಿಧ ರತ್ನಗಳನ್ನೂ ನೀಡಿದನು. ಧನಾಧಿಪ ಕುಬೇರನು ಸುರೆಯಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ಖಾಲಿಯಾಗದ ಪಾನಪಾತ್ರವನ್ನೂ ನೀಡಿದನು.

Verse 30

शेषश्च सर्वनागेशो महामणिविभूषितम् । नागहारं ददौ तस्यै धत्ते यः पृथिवीमिमाम् ॥

ಭೂಮಿಯನ್ನು ಧರಿಸುವ ಸರ್ವನಾಗಾಧಿಪತಿ ಶೇಷನು ದೇವಿಗೆ ಮಹಾಮಣಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸರ್ಪಹಾರವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು।

Verse 31

अन्यैरपि सुरैर्देवी भूषणैरायुधैस्तथा । सम्मानिता ननादोच्चैः साट्टहासं मुहुर्मुहुः ॥

ಇತರ ದೇವತೆಗಳೂ ಆಭರಣಗಳು ಮತ್ತು ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು; ಆಗ ದೇವಿಯು ಘಂಟಾನಾದಸಮಾನ ಅಟ್ಟಹಾಸದೊಂದಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ಗರ್ಜಿಸಿದಳು।

Verse 32

तस्याः नादेन घोरेण कृत्स्नमापूरितं नभः । अमायतातिमहता प्रतिशब्दो महानभूत् ॥

ಅವಳ ಭೀಕರ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಆಕಾಶ ತುಂಬಿತು; ಅದರ ಅಪಾರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಿಂದ ಮಹಾ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿ ಉಂಟಾಯಿತು।

Verse 33

चुक्षुभुः सकला लोकाः समुद्राश्च चकम्पिरे । चचाल वसुधा चेलुः सकलाश्च महीधराः ॥

ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳು ಅಶಾಂತಗೊಂಡವು; ಸಾಗರಗಳು ಕಂಪಿಸಿದವು; ಭೂಮಿ ನಡುಗಿತು; ಎಲ್ಲ ಪರ್ವತಗಳು ತೂಗಾಡಿದವು।

Verse 34

जयेत्ये देवाश्च मुदा तामूचुः सिंहवाहिनीम् । तुष्टुवुर्मुनयश्चैनां भक्तिनम्रात्ममूर्तयः ॥

ದೇವತೆಗಳು ಹರ್ಷದಿಂದ ಸಿಂಹವಾಹಿನಿಗೆ ‘ಜಯ!’ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು; ಋಷಿಗಳು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಂದಿತ ದೇಹಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವಳನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು।

Verse 35

दृष्ट्वा समस्तं संक्षुब्धं त्रैलोक्यममरारयः । सन्नद्धाखिलसैन्यास्ते समुत्तस्थुरुदायुधाः ॥

ಸಂಪೂರ್ಣ ತ್ರಿಲೋಕವೂ ಅಶಾಂತಗೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ದೇವಶತ್ರುಗಳಾದ ಅಸುರರು ತಮ್ಮ ಸಮಸ್ತ ಬಲವನ್ನು ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸಿ, ಶಸ್ತ್ರಹಸ್ತರಾಗಿ ಎದ್ದುನಿಂತರು।

Verse 36

आः किमेतदिति क्रोधादाभाष्य महिषासुरः । अभ्यधावत तं शब्दमशेषैरसुरैर्वृतः ॥

‘ಅಯ್ಯೋ! ಇದು ಏನು?’ ಎಂದು ಕೋಪದಿಂದ ಹೇಳಿ, ಎಲ್ಲ ಅಸುರರಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಹಿಷಾಸುರನು ಆ ಶಬ್ದದ ಕಡೆಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಧಾವಿಸಿದನು।

Verse 37

स ददर्श ततो देवीं व्याप्तलोकत्रयां त्विषा । पादाक्रान्त्या नतभुवं किरीटोल्लिखिताम्बराम् ॥

ಆಮೇಲೆ ಅವನು ತ್ರಿಲೋಕವನ್ನೆಲ್ಲ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ ತೇಜಸ್ಸಿನ ದೇವಿಯನ್ನು ಕಂಡನು—ಅವಳ ಪಾದಗಳ ಒತ್ತಡದಿಂದ ಭೂಮಿ ವಾಲುತ್ತಿದ್ದಿತು; ಅವಳ ಕಿರೀಟವು ಆಕಾಶವನ್ನು ಸವರಿದಂತೆ ತೋರುತ್ತಿತ್ತು।

Verse 38

क्षोभिताशेषपातालां धनुर्ज्यानिः स्वनेन ताम् । दिशो भुजसहस्रेण समन्ताद् व्याप्य संस्थिताम् ॥

ಅವಳ ಧನುರ್ಜ್ಯೆಯ ಟಂಕಾರವು ಎಲ್ಲಾ ಪಾತಾಳಗಳನ್ನು ಕಂಪಿಸಿತು; ಸಹಸ್ರಬಾಹುವಾದ ದೇವಿ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ತುಂಬುವಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದಳು।

Verse 39

ततः प्रववृते युद्धं तया देव्याः सुरद्विषाम् । शस्त्रास्त्रैर्बहुधा मुक्तैरादीपितदिगन्तरम् ॥

ಆಮೇಲೆ ದೇವಿಯು ದೇವಶತ್ರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದಳು; ಅನೇಕ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳ ಪ್ರಯೋಗದಿಂದ ದಿಕ್ಕುಗಳ ಮಧ್ಯದ ಆಕಾಶವು ಜ್ವಲಿಸಿತು।

Verse 40

महिषासुरसेनानीश्चिक्षुराख्यो महासुरः । युयुधे चामरश्चान्यैश्चतुरङ्गबलान्वितः ॥

ಮಹಿಷಾಸುರನ ಸೇನೆಯ ಸೇನಾಪತಿ ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ಚಿಕ್ಷುರನೆಂಬ ಅಸುರನು ಯುದ್ಧಮಾಡಿದನು; ಚಾಮರ ಮೊದಲಾದವರೂ ಚತುರಂಗ ಬಲಸಹಿತವಾಗಿ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡಿದರು।

Verse 41

रथानामयुतैः षड्भिरुदग्राख्यो महासुरः । अयुध्यतायुतानाञ्च सहस्रेण महाहनुः ॥

ಉದಗ್ರನೆಂಬ ಮಹಾಬಲ ಅಸುರನು ಆರು ಮಿರಿಯದ ರಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದನು; ಮಹಾಹನು ಸಾವಿರ ಮಿರಿಯದಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡಿದನು।

Verse 42

पञ्चाशद्भिश्च नियुतैरसिलोमा महासुरः । अयुतानां शतैः षड्भिर्वाष्कलो युयुधे रणे ॥

ಅಸಿಲೋಮನೆಂಬ ಮಹಾಬಲ ಅಸುರನು ಐವತ್ತು ನಿಯುತಗಳೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದನು; ವಾಷ್ಕಲನು ಆರು ನೂರು ಮಿರಿಯದಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡಿದನು।

Verse 43

गजवाजिसहस्रौघैरनेकैरुग्रदर्शनः । वृतो रथानां कोट्या च युद्धे तस्मिन्नयुध्यत ॥

ಆ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಉಗ್ರದರ್ಶನನು ಸಾವಿರಾರು ಆನೆ-ಕುದುರೆಗಳ ಅನೇಕ ಪ್ರವಾಹಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದವನಾಗಿ, ಜೊತೆಗೆ ಒಂದು ಕೋಟಿ ರಥಗಳಿಂದಲೂ ಆವರಿತನಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದನು।

Verse 44

बिडालाक्षो 'युतानाञ्च पञ्चाशद्भिरथायुतैः । युयुधे संयुगे तत्र रथानां परिवारितः ॥

ಆ ಸಮರದಲ್ಲೇ ಬಿಡಾಲಾಕ್ಷನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ರಥಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದವನಾಗಿ, ಐವತ್ತು ಮಿರಿಯದಗಳೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದನು।

Verse 45

वृतः कालो रथानाञ्च रणे पञ्चाशतायुतैः । युयुधे संयुगे तत्र तावद्भिः परिवारितः ॥

ಅಲ್ಲಿ ಕಾಲನೆಂಬ ಅಸುರನು ಐವತ್ತು ಸಾವಿರ ರಥಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಅಷ್ಟೇ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಯೋಧರಿಂದ ಪರಿವೃತನಾಗಿ, ರಣಮಧ್ಯದ ಘೋರ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದನು।

Verse 46

अन्ये च तत्रायुतशो रथनागहयैर्वृताः । युयुधुः संयुगे देव्याः सह तत्र महासुराः ॥

ಮತ್ತೆ ಅಲ್ಲಿ ಇತರ ಮಹಾ ಅಸುರರೂ ದಶಸಹಸ್ರಗಳ ಗುಂಪುಗಳಾಗಿ, ರಥಗಳು, ಆನೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೇವಿಯ ವಿರುದ್ಧ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದರು।

Verse 47

कोटिकोटिसहस्रैस्तु रथानां दन्तिनां तथा । हयानां च वृतो युद्धे तत्राभून्महिषासुरः ॥

ಆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಹಿಷಾಸುರನೂ ರಥಗಳು, ಆನೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಸಮೂಹಗಳಿಂದ—ಕೋಟಿ ಮೇಲೆ ಕೋಟಿ ಹಾಗೂ ಸಾವಿರಾರು—ಸುತ್ತುವರಿದು ನಿಂತಿದ್ದನು।

Verse 48

तोमरैर्भिन्दिपालैश्च शक्तिभिर्मुसलैस्तथा । युयुधुः संयुगे देव्याः खड्गैः परशुपट्टिशैः ॥

ಅವರು ಶೂಲಗಳು, ಭಿಂದಿಪಾಲಗಳು, ಶಕ್ತಿಗಳು, ಗದೆಗಳು, ಖಡ್ಗಗಳು, ಕುಠಾರಗಳು ಮತ್ತು ಪಟ್ಟಿಶಗಳಿಂದ ಸಮೀಪ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಹೋರಾಡಿದರು।

Verse 49

केचिच्च चिक्षिपुः शक्तीः केचित् पाशांस्तथापरे । देवीं खड्गप्रहारैस्तु ते तां हन्तुं प्रचक्रमुः ॥

ಕೆಲವರು ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಎಸೆದರು, ಕೆಲವರು ಪಾಶಗಳನ್ನು ಎಸೆದರು; ಖಡ್ಗಪ್ರಹಾರಗಳಿಂದ ದೇವಿಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು।

Verse 50

सापि देवी ततस्तानि शस्त्राण्यस्त्राणि चण्डिका । लीलयैव प्रचिच्छेद निजशस्त्रास्त्रवर्षिणी ॥

ಆಗ ದೇವಿ ಚಂಡಿಕೆ ಲೀಲಾಭಾವದಿಂದ ಆ ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ಕ್ಷಿಪಣಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ತುಂಡುತುಂಡಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿ, ತಾನೇ ತನ್ನ ಶಸ್ತ್ರಗಳು ಹಾಗೂ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಮಳೆಯಂತೆ ಸುರಿಸಿದಳು।

Verse 51

अनायस्तानना देवी स्तूयमाना सुरर्षिभिः । मुमोचासुरदेहेषु शस्त्राण्यस्त्राणि चेश्वरी ॥

ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಅನಾಯಾಸಳಾಗಿ, ದೇವರುಗಳೂ ಋಷಿಗಳೂ ಸ್ತುತಿಸಿದ ಪರಮೇಶ್ವರಿ ದೇವಿಯು ತನ್ನ ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ಅಸುರರ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಡಿಸಿದಳು।

Verse 52

सोऽपि क्रुद्धो धुतसटो देव्याः वाहनकेशरी । चचारासुरसैन्येषु वनेष्विव हुताशनः ॥

ಅವಳ ಸಿಂಹವಾಹನವೂ ಕ್ರೋಧಗೊಂಡು, ತನ್ನ ಕೇಶರವನ್ನು ಕಂಪಿಸುತ್ತಾ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ದಾವಾಗ್ನಿ ಹರಡುವಂತೆ ಅಸುರಸೇನೆಯೊಳಗೆ ಜ್ವಲಂತ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಸಂಚರಿಸಿತು।

Verse 53

निश्वसान्मुमुचे यांश्च युध्यमाना रणेऽम्बिका । त एव सद्यः सम्भूता गणाः शतसहस्रशः ॥

ರಣಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಮಾಡುತ್ತಾ ಅಂಬಿಕೆ ತನ್ನ ಉಸಿರಿನಿಂದ ಯಾರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದಳೋ, ಅವರು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಗಣಗಳಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿತರಾದರು।

Verse 54

युयुधुस्ते परशुभिर्भिन्दिपालासिपट्टिशैः । नाशयन्तोऽसुरगणान् देवीशक्त्युपबृंहिताः ॥

ಆ ಗಣಗಳು ಪರಶು, ಭಿಂದಿಪಾಲ, ಖಡ್ಗ ಮತ್ತು ಪಟ್ಟಿಶಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಯುದ್ಧಮಾಡಿ, ದೇವಿಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಬಲಿಷ್ಠರಾಗಿ ದೈತ್ಯಸಮೂಹಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವು।

Verse 55

अवादयन्त पटहान् गणाः शङ्खांस्तथापरे । मृदङ्गांश्च तथैवान्ये तस्मिन् युद्धमहोत्सवे ॥

ಆ ಮಹಾ ಸಂಗ್ರಾಮೋತ್ಸವದಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಅನುಚರರು ಭೇರಿಗಳನ್ನು ತಟ್ಟಿದರು, ಕೆಲವರು ಶಂಖಗಳನ್ನು ಊದಿದರು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಮೃದಂಗಗಳನ್ನು ನಿನದಿಸಿದರು।

Verse 56

ततो देवी त्रिशूलेन गदया शक्तिवृष्टिभिः । षड्गादिभिश्च शतशो निजघान महासुरान् ॥

ನಂತರ ದೇವಿಯು ತನ್ನ ತ್ರಿಶೂಲದಿಂದ, ಗದೆಯಿಂದ, ಶಕ್ತಿಗಳ ಮಳೆಯಂತೆ ಸುರಿದ ಭಾಲಗಳಿಂದ, ಖಡ್ಗಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಇತರ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ನೂರಾರು ಮಹಾಸುರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದಳು।

Verse 57

पातयामास चैवान्यान् घण्टास्वनविमोहितान् । असुरान् भुवि पाशेन बद्ध्वा चान्यानकर्षयत् ॥

ದೇವಿಯ ಘಂಟಾನಾದದಿಂದ ಮರುಳಾದ ಕೆಲ ಅಸುರರನ್ನು ಅವಳು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳಿಸಿದಳು; ಇನ್ನಿತರರನ್ನು ಪಾಶದಿಂದ ಬಂಧಿಸಿ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋದಳು।

Verse 58

केचिद् द्विधा कृतास्तीक्ष्णैः खड्गपातैस्तथापरे । विपोथिता निपातेन गदया भुवि शेरते ॥

ಕೆಲವರು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಖಡ್ಗಪ್ರಹಾರದಿಂದ ಎರಡು ಭಾಗವಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಗದಾಘಾತದಿಂದ ನುಚ್ಚುನೂರಾಗಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದರು।

Verse 59

वेमुश्च केचिद्रुधिरं मुसले भृशं हताः । केचिन्नपातिता भूमौ भिन्नाः शूलेन वक्षसि ॥

ಕೆಲವರು ಭಾರೀ ದಂಡಪ್ರಹಾರದಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡು ರಕ್ತವನ್ನು ವಾಂತಿ ಮಾಡಿದರು; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಶೂಲಪ್ರಹಾರದಿಂದ ಎದೆ ಚೀರಿಕೊಂಡು ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದರು।

Verse 60

निरन्तराः शरौघेण कृताः केचिद्रणाजिरे । शैलानुकारिणः प्राणान् मुमुचुस्त्रिदशार्दनाः ॥

ಕೆಲವರು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಾಣವೃಷ್ಟಿಯ ಪ್ರವಾಹಗಳಿಂದ ಗಾಯಗಳ ಅಖಂಡ ಗುಚ್ಛವಾಗಿದರು; ದೇವಪೀಡಕರಾದ ಅವರು ಪರ್ವತಗಳಂತೆ ಕುಸಿದು ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಿದರು।

Verse 61

केषाञ्चिद्वाहवश्छिन्नाश्छिन्नग्रीवास्तथापरे । शिरांसि पेतुरन्येषामन्ये मध्ये विदारिताः ॥

ಕೆಲವರ ಭುಜಗಳು ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು, ಇತರರ ಕತ್ತುಗಳು ಛೇದಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು; ಕೆಲವರ ತಲೆಗಳು ಬಿದ್ದವು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಮಧ್ಯದಿಂದಲೇ ಚೀರಲ್ಪಟ್ಟರು।

Verse 62

विच्छिन्नजङ्घास्त्वपरे पेतुरुर्व्यां महासुराः । एकबाह्वक्षिचरणाः केचिद्देव्याः द्विधा कृताः ॥

ಇತರರು ಜಂಘೆಗಳು ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದರು—ಆ ಮಹಾ ಅಸುರರು; ಕೆಲವರು ಒಂದು ಭುಜ, ಒಂದು ಕಣ್ಣು, ಒಂದು ಕಾಲು ಮಾತ್ರ ಉಳಿದರೂ ದೇವಿಯಿಂದ ಎರಡು ಭಾಗವಾಗಿ ಚೀರಲ್ಪಟ್ಟರು।

Verse 63

छिन्नेऽपि चान्ये शिरसि पतिताः पुनरुत्थिताः । कबन्धा युयुधुर्देव्याः गृहीतपरमायुधाः ॥

ಕೆಲವರ ತಲೆ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ ಅವರು ಬಿದ್ದರೂ ಮತ್ತೆ ಎದ್ದರು; ಶಿರವಿಲ್ಲದ ಕಬಂಧರೂಪದಲ್ಲಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ದೇವಿಯೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರು।

Verse 64

ननृतुश्चापरे तत्र युद्धे तूर्यलयाश्रिताः । कबन्धाश्छिन्नखिरसः खड्ग-शक्त्यृष्टिपाणयः ॥

ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವಾದ್ಯಗಳ ತಾಳಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿದರು; ಶಿರಚ್ಛಿನ್ನ ಕಬಂಧಗಳು ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಖಡ್ಗ, ಶೂಲ ಮತ್ತು ತೋಮರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದವು।

Verse 65

तिष्ठ तिष्ठेति भाषन्तो देवीं अन्ये महासुराः । रुधिरौघविलुप्ताङ्गाः संग्रामे लोमहर्षणे ॥

ಆ ರೋಮಾಂಚಕರ ಯುದ್ಧಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ರಕ್ತಪ್ರವಾಹಗಳಿಂದ ಛಿದ್ರವಾದ ದೇಹಗಳು ಕೊಚ್ಚಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಇತರ ಮಹಾ ಅಸುರರು ದೇವಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಕೂಗಿದರು— “ನಿಲ್ಲು, ನಿಲ್ಲು; ಯುದ್ಧಮಾಡು!”

Verse 66

पातितै रथनागाश्वैः असुरैश्च वसुन्धरा । अगम्या सा अभवत् तत्र यत्राभूत् स महारणः ॥

ಬಿದ್ದ ರಥಗಳು, ಆನೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರ ದೇಹಗಳಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ದಾಟಲಾಗದಂತಾಯಿತು—ಅದೇ ಮಹಾಯುದ್ಧ ನಡೆದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ.

Verse 67

शोणितौघा महा नद्यः सद्यस्तत्र विसुस्रुवुः । मध्ये चासुरसैन्यस्य वारणासुरवाजिनाम् ॥

ಅಲ್ಲಿ ಅಸುರಸೈನ್ಯದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಆನೆಗಳು, ಅಸುರರು ಮತ್ತು ಕುದುರೆಗಳ ನಡುವೆ, ರಕ್ತದ ಮಹಾಪ್ರವಾಹಗಳು—ಮಹಾ ನದಿಗಳಂತೆ—ತಕ್ಷಣವೇ ಹರಿಯತೊಡಗಿದವು.

Verse 68

क्षणेन तन्महासैन्यमसुराणां तथाम्बिका । निन्ये क्षयं यथा वह्निस्तृणदारुमहाचयम् ॥

ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ಅಂಬಿಕಾ ಆ ವಿಶಾಲ ಅಸುರಸೈನ್ಯವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದಳು—ಬೆಂಕಿಯು ಹುಲ್ಲು ಮತ್ತು ಕಟ್ಟಿಗೆಯ ದೊಡ್ಡ ರಾಶಿಯನ್ನು ಭಸ್ಮಮಾಡುವಂತೆ.

Verse 69

स च सिंहो महानादमुत्सृजन् धुतकेसरः । शरीरेभ्यो 'मरारीणामसूनिव विचिन्वति ॥

ಆಮೇಲೆ ಅವಳ ಸಿಂಹವು ಕೇಶರವನ್ನು ನಡುಗಿಸುತ್ತಾ ಮಹಾಗರ್ಜನೆ ಹೊರಡಿಸಿ, ದೇವಶತ್ರುಗಳ ದೇಹಗಳಿಂದ ಪ್ರಾಣವಾಯುವನ್ನೇ ಎಳೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಕಾಣಿಸಿತು.

Verse 70

देव्या गणैश्च तैस्तत्र कृतं युद्धं तथासुरैः । यथैषां तुतुषुर्देवाः पुष्पवृष्टिमुचो दिवि ॥

ಅಲ್ಲಿ ದೇವಿಯೂ ಅವಳ ಗಣಗಳೂ ಅಸುರರೊಂದಿಗೆ ಮಹಾಸಂಗ್ರಾಮ ನಡೆಸಿದರು. ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿದ್ದ ದೇವತೆಗಳು ಹರ್ಷಿಸಿ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿ ಸುರಿಸಿದರು.