Adhyaya 6: Balarama’s Dilemma, Drunken Wanderings in Revata’s Grove, and the Slaying of the Suta

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे इन्द्रविक्रियानाम पञ्चमोऽध्यायः । षष्ठोऽध्यायः । पक्षिण ऊचुः— रामः पार्थे परां प्रीतिं ज्ञात्वा कृष्णस्य लाङ्गली । चिन्तयामास बहुधा किं कृतं सुकृतं भवेत् ॥

ಪಕ್ಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಹಲಧರ ಬಲರಾಮನು ಅರ್ಜುನನ ಮೇಲಿನ ಕೃಷ್ಣನ ಪರಮ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ತಿಳಿದು ಅನೇಕ ರೀತಿಯಾಗಿ ಚಿಂತಿಸಿದನು: “ಯಾವ ಕರ್ಮದಿಂದ ಇಂತಹ ಸುಕೃತ (ಪುಣ್ಯ) ಉದ್ಭವಿಸಿತು?”

Verse 2

कृष्णेन हि विना नाहं यास्ये दुर्योधनान्तिकम् । पाण्डवान् वा समाश्रित्य कथं दुर्योधनं नृपम् ॥

“ಕೃಷ್ಣನಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ದುರ್ಯೋಧನನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅಥವಾ ಪಾಂಡವರಲ್ಲಿ ಶರಣು ಪಡೆದ ಬಳಿಕ ರಾಜ ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಮೀಪಿಸಲಿ?”

Verse 3

जामातरं तथा शिष्यं घातयिष्ये नरेश्वरम् । तस्मान्न पार्थं यास्यामि नापि दुर्योधनं नृपम् ॥

“ಜಾಮಾತನೂ ಶಿಷ್ಯನೂ ಆಗಿರುವ ಆ ರಾಜನನ್ನು ನಾನು ಸಂಹರಿಸಿಬಿಡುವೆನು. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಪಾರ್ಥ (ಅರ್ಜುನ)ನ ಬಳಿಗೂ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ, ರಾಜ ದುರ್ಯೋಧನನ ಬಳಿಗೂ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.”

Verse 4

तीर्थेष्वाप्लावयिष्यामि तावदात्मानमात्मना । कुरूणां पाण्डवानां च यावदन्ताय कल्पते ॥

ಕುರು–ಪಾಂಡವರ ಸಂಘರ್ಷಕ್ಕೆ ಉಪಸಂಹಾರ ತರುವ ಯೋಗ್ಯ ಕಾಲ ಬರುವವರೆಗೆ ನಾನು ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಸ್ವಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ನನ್ನನ್ನೇ ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವೆನು।

Verse 5

इत्यामन्त्र्य हृषीकेशं पार्थ-दुर्योधनावपि । जगाम द्वारकां शौरिः स्वसैन्युपरिवारितः ॥

ಹೀಗೆ ಹೃಷೀಕೇಶನಿಗೂ, ಪಾರ್ಥನಿಗೂ, ದುರ್ಯೋಧನನಿಗೂ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ, ಶೌರಿಯು ತನ್ನ ಸೇನೆಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದವನಾಗಿ ದ್ವಾರಕೆಯತ್ತ ಹೊರಟನು।

Verse 6

गत्वा द्वारवतीं रामो हृष्टपुष्टजनाकुलाम् । श्वो गन्तव्येषु तीर्थेषु पपौ पानं हलायुधः ॥

ಹರ್ಷಿತ ಹಾಗೂ ಸುಪೋಷಿತ ಜನರಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದ ದ್ವಾರವತಿಗೆ ಹೋಗಿ, ರಾಮನು—ಹಲಾಯುಧ (ಬಲರಾಮ)—ಮರುದಿನ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗೆ ಹೊರಡಬೇಕಿದ್ದರಿಂದ ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡಿದನು।

Verse 7

पीतपानो जगामाथ रैवतोद्यानमृद्धिमत् । हस्ते गृहीत्वा समदां रेवतीमप्सरोपमाम् ॥

ಕುಡಿದ ನಂತರ ಅವನು ರೈವತನ ಸಮೃದ್ಧ ಉದ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ಮದೋನ್ಮತ್ತಳಾಗಿ ಅಪ್ಸರೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ರೇವತಿಯ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಮುಂದುವರಿದನು।

Verse 8

स्त्रीकदम्बकमध्यस्थो ययौ मत्तः पदास्खलन् । ददर्श च वनं वीरो रमणीयमनुत्तमम् ॥

ಸ್ತ್ರೀಯರ ಗುಂಪಿನ ಮಧ್ಯೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಮದೋನ್ಮತ್ತನು ತಡಕಾಡುವ ಹೆಜ್ಜೆಗಳಿಂದ ಮುಂದುವರಿದನು; ಆಗ ಆ ವೀರನು ಅತ್ಯಂತ ಆನಂದಕರ, ಸೌಂದರ್ಯದಲ್ಲಿ ಅನುತ್ತಮವಾದ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಕಂಡನು।

Verse 9

सर्वर्तुफलपुष्पाढ्यं शाखामृगगणाकुलम् । पुण्यं पद्मवनोपेतं सपल्वलमहावनम् ॥

ಅದು ಮಹಾವನ—ಪವಿತ್ರವೂ ಶುಭಕರವೂ; ಎಲ್ಲ ಋತುಗಳ ಫಲಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧ, ಮರಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಗುಂಪಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಪದ್ಮವನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತ, ಕೆಸರುಮಯ ಕುಂಡ-ಕೆರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಹಿತವಾಗಿತ್ತು।

Verse 10

स शृण्वन् प्रीतिजननान् बहून् मदकलान् शुभान् । श्रोतरम्यान् सुमधुरान् शब्दान् खगमुखेरितान् ॥

ಅವನು ಪಕ್ಷಿಗಳ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಅನೇಕ ಶುಭಧ್ವನಿಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದನು—ಆನಂದಕರ, ತಮ್ಮ ಮಧುರತೆಯಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಮದವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ, ಕಿವಿಗೆ ಪ್ರಿಯ ಹಾಗೂ ಅತ್ಯಂತ ಸಿಹಿಯಾದವು।

Verse 11

सर्वर्तुफलभाराढ्यान् सर्वर्तुकुसुमोज्ज्वलान् । अपश्यत् पादपांस्तत्र विहगैरनुनादितान् ॥

ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಎಲ್ಲ ಋತುಗಳ ಫಲಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ ಬಾಗಿದ, ಎಲ್ಲ ಋತುಗಳ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸಿದ, ಪಕ್ಷಿಗಳ ಕೂಗುಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿದ ಮರಗಳನ್ನು ಕಂಡನು।

Verse 12

आम्रानाम्रातकान् भव्यान् नारिकेलान् सतिन्दुकान् । आविल्वकांस्तथा जीरान् दाडिमान् बीजपूरकान् ॥

ಅಲ್ಲಿ ಮಾವು ಮತ್ತು ಆಮ್ರಾತಕದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಫಲಗಳು; ತೆಂಗು ಮತ್ತು ತಿಂದುಕ ಫಲಗಳು; ವಿಲ್ವಕ ಹಾಗೂ ಜೀರ; ದಾಡಿಮ ಮತ್ತು ಬೀಜಪೂರಕ (ಸಿಟ್ರನ್) ಫಲಗಳೂ ಇದ್ದವು।

Verse 13

पनसाञ् लाकुचान् मोचान् नीपांश्चातिमनोहरान् । पारावतांश्च कङ्कोलान् नलिनानाम्लवेतसान् ॥

ಅಲ್ಲಿ ಹಲಸು ಮರಗಳು, ಲಕುಚ ಮರಗಳು, ಬಾಳೆ ತೋಟಗಳು, ಅತ್ಯಂತ ಮನೋಹರ ನೀಪ (ಕದಂಬ) ಮರಗಳು ಇದ್ದವು; ಹಾಗೆಯೇ ಪಾರಾವತ ಮರಗಳು, ಕಂಕೋಲ (ಮಸಾಲೆ) ಮರಗಳು, ಪದ್ಮಗಳು ಮತ್ತು ಹುಳಿಯಾದ ವೇತಸವೂ ಇತ್ತು।

Verse 14

भल्लातकानामलकांस्तिन्दुकांश्च महाफलान् । इङ्गुदान् करमर्दांश्च हरीतक-विभीतकान् ॥

ಅಲ್ಲಿ ಭಲ್ಲಾತಕ ಕಾಯಿ, ಆಮಲಕ (ನೆಲ್ಲಿಕಾಯಿ) ಫಲಗಳು, ತಿಂದುಕ ಫಲಗಳು, ದೊಡ್ಡ ಫಲಗಳು, ಇಂಗುದ ಫಲಗಳು, ಕರಮರ್ದ (ಕರಮಚ) ಫಲಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಹರಿತಕೀ ಮತ್ತು ವಿಭೀತಕ ಫಲಗಳೂ ಇದ್ದವು।

Verse 15

एतानन्यांश्च स तरून् ददर्श यादुनन्दनः । तथैवाशोक-पुन्नाग-केतकी-बकुलानथ ॥

ಯದುವಂಶಜನು ಅವನ್ನೂ ಇನ್ನಿತರ ವೃಕ್ಷಗಳನ್ನೂ ಕಂಡನು; ಹಾಗೆಯೇ ಅಶೋಕ, ಪುನ್ನಾಗ, ಕೇತಕೀ ಮತ್ತು ಬಕುಲ ವೃಕ್ಷಗಳನ್ನೂ ಕಂಡನು।

Verse 16

चम्पकान् सप्तपर्णांश्च कर्णिकारान् समालतिन् । पारिजातान् कोविदारान् मन्दारान् बदरांस्तथा ॥

ಚಂಪಕ, ಸಪ್ತಪರ್ಣ, ಕರ್ಣಿಕಾರ ವೃಕ್ಷಗಳು, ಮಾಲತೀ ಲತೆಗಳು; ಹಾಗೆಯೇ ಪಾರಿಜಾತ, ಕೋವಿದಾರ, ಮಂದಾರ ಮತ್ತು ಬದರ (ಬೇರು/ಬೇರುಹಣ್ಣು) ವೃಕ್ಷಗಳೂ ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದವು।

Verse 17

पाटलान् पुष्पितान् रम्यान् देवदारुद्रुमांस्तथा । सालांस्तालांस्तमालांश्च किंशुकान् वञ्जुलान् वरान् ॥

ಹೂವಿನಿಂದ ಅರಳಿದ ಸುಂದರ ಪಾಟಲ ವೃಕ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ದೇವದಾರು ವೃಕ್ಷಗಳು; ಹಾಗೆಯೇ ಶಾಲ, ತಾಳ, ತಮಾಲ ವೃಕ್ಷಗಳು, ಹಾಗೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಿಂಶುಕ ಮತ್ತು ವಂಜುಲ ವೃಕ್ಷಗಳೂ ಇದ್ದವು।

Verse 18

चकोरैः शातपत्रैश्च भृङ्गराजैस्तथा शुकैः । कोकिलैः कलविङ्कैश्च हारितैर् जोवजीवकैः ॥

ಅಲ್ಲಿ ಚಕೋರ, ಶಾತಪತ್ರ, ಭೃಂಗರಾಜ ಮತ್ತು ಗಿಳಿಗಳು; ಕೋಗಿಲೆ, ಕಲವಿಂಕ ಪಕ್ಷಿಗಳು; ಹಾಗೆಯೇ ಹಾರೀತ ಮತ್ತು ಜೀವಕ ಪಕ್ಷಿಗಳೂ ಇದ್ದವು।

Verse 19

प्रियपुत्रैश्चातकैश्च तथान्यैर्विविधैः खगैः । श्रोत्ररम्यं सुमधुरं कूजद्भिश्चाप्यधिष्ठितम् ॥

ಅದು ಚಾತಕ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಹಾಗೂ ಇನ್ನಿತರ ನಾನಾವಿಧ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ವಾಸಿತವಾಗಿತ್ತು; ಕಿವಿಗೆ ಸುಖಕರವಾದ, ಅತ್ಯಂತ ಮಧುರವಾದ ಕೂಜಿತ ಧ್ವನಿಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಮೊಳಗುತ್ತಿದ್ದವು।

Verse 20

सरांसि च मनोज्ञानि प्रसन्नसलिलानि च । कुमुदैः पुण्डरीकैश्च तथा नीलोत्पलैः शुभैः ॥

ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಚ್ಛ, ಶಾಂತ ಜಲವುಳ್ಳ ಮನೋಹರ ಸರೋವರಗಳು ಇದ್ದವು; ಅವು ಕುಮುದ, ಶ್ವೇತ ಕಮಲ (ಪುಂಡರೀಕ) ಮತ್ತು ಶುಭ ನೀಲಕಮಲ (ನೀಲೋತ್ಪಲ)ಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು।

Verse 21

कह्लारैः कमलैश्चापि आचितानि समन्ततः / कादम्बैश्चक्रवाकैश्च तथैव जलकुक्कुटैः

ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಅವು ಶ್ವೇತ ಕಾಹ್ಲಾರ ಮತ್ತು ಕೆಂಪು ಕಮಲಗಳಿಂದ ದಟ್ಟವಾಗಿ ತುಂಬಿದ್ದವು; ಹಾಗೆಯೇ ಕಾದಂಬ ಪಕ್ಷಿಗಳು, ಚಕ್ರವಾಕ ಬಾತುಗಳು ಮತ್ತು ಜಲಕುಕ್ಕುಟ ಮೊದಲಾದ ಜಲಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದವು।

Verse 22

कारण्डवैः प्लवैर्हंसैः कूर्मैर्मद्गुभिरेव च । एभिश्चान्यैश्च कीर्णानि समन्ताज्जलचारिभिः ॥

ಅದು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ಕಾರಂಡವ ಬಾತುಗಳು, ಮುಳುಗುವ ಪಕ್ಷಿಗಳು, ಹಂಸಗಳು, ಆಮೆಗಳು, ಮದ್ಗು ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು; ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಜಲಚರ ಜೀವಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು।

Verse 23

क्रमेणेत्थं वनं शौरिर्वोक्ष्यमाणो मनोरमम् । जगामानुगतः स्त्रीभिर्लतागृहमनुत्तमम् ॥

ಹೀಗೆ ಶೌರಿ ಆ ಮನೋಹರ ವನವನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾ, ಸ್ತ್ರೀಯರ ಅನುಗಮನದಲ್ಲಿ, ಕ್ರಮಕ್ರಮವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿದು, ಲತೆಯಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಅನುತ್ತಮ ಲತಾಮಂಡಪ (ಲತಾಗೃಹ)ವನ್ನು ತಲುಪಿದನು।

Verse 24

स ददर्श द्विजांस्तत्र वेदवेदाङ्गपारगान् । कौशिकान् भार्गवांश्चैव भारद्वाजान् सगौतमान् ॥

ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ವೇದ-ವೇದಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತರಾದ ದ್ವಿಜ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕಂಡನು—ಕೌಶಿಕ ವಂಶೀಯರು, ಭಾರ್ಗವರು, ಭಾರದ್ವಾಜರು ಹಾಗೂ ಗೌತಮರೂ।

Verse 25

विविधेषु च सम्भूतान् वंशेषु द्विजसत्तमान् । कथाश्रवणबद्धोत्कानुपविष्टान् महत्सु च ॥

ಅವನು ವಿವಿಧ ವಂಶಗಳಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನು ಮಹನೀಯರ ನಡುವೆ ಆಸೀನರಾಗಿರುವುದಾಗಿ ಕಂಡನು—ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಗಳ ಶ್ರವಣದಲ್ಲಿ ತತ್ಪರರು, ಅವರ ಉತ್ಸಾಹ ಶ್ರವಣದಲ್ಲೇ ಬಂಧಿತವಾಗಿತ್ತು।

Verse 26

कृष्णाजिनोत्तरीयेषु कुशेषु च वृषीषु च । सूतञ्च तेषां मध्यस्थं कथयानं कथाः शुभाः ॥

ಅವರು ಕುಶಾಸನಗಳ ಮೇಲೂ ಚಾಪೆಗಳ ಮೇಲೂ ಆಸೀನರಾಗಿದ್ದು, ಕೃಷ್ಣಮೃಗಚರ್ಮದ ಉತ್ತರೀಯವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದರು; ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸೂತನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಅವನಿಂದ ಮಂಗಳಕರ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು।

Verse 27

पौराणिकीः सुरर्षोणामाद्यानां चरिताश्रयाः । दृष्ट्वा रामं द्विजाः सर्वे मधुपानारुणेक्षणम् ॥

ಪುರಾಣವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಪಂಡಿತರಾಗಿ, ಪ್ರಾಚೀನ ದೇವರ್ಷಿಗಳ ಕೃತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠರಾಗಿದ್ದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆಲ್ಲರೂ, ಮಧುಪಾನದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ರಾಮನನ್ನು ಕಂಡು (ತದನುಗುಣವಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದರು)।

Verse 28

मत्तोऽयमिति मन्वानाः समुत्तस्थुस्त्वरान्विताः । पूजयन्तो हलधरमृते तं सूतवंशजम् ॥

“ಇವನು ನನ್ನವನು/ನನ್ನ ಪಕ್ಕದವನು” ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಅವರು ತಕ್ಷಣವೇ ಆತುರದಿಂದ ಎದ್ದು ನಿಂತರು; ಸೂತವಂಶದಿಂದ ಬಂದ ಆ ಒಬ್ಬನನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಹಲಧರ (ಬಲರಾಮ)ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು।

Verse 29

ततः क्रोधसमाविष्टो हली सूतं महाबलः । निजघान विवृत्ताक्षः क्षोभिताशेषदानवः ॥

ಆಗ ಕ್ರೋಧಾವಿಷ್ಟನಾದ ಮಹಾಬಲ ಹಲಿ (ಬಲರಾಮ) ಸೂತ ಸಾರಥಿಯನ್ನು ಹೊಡೆದು ಕೆಡವಿದನು; ಕೋಪದಿಂದ ತಿರುಗುವ ನೇತ್ರಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ದಾನವರನ್ನೂ ಕ್ಷೋಭಗೊಳಿಸಿದನು।

Verse 30

अध्यास्याती पदं ब्राह्मं तस्मिन् सूते निपातिते । निष्क्रान्तास्ते द्विजाः सर्वे वनात् कृष्णाजिनाम्बराः ॥

ಆ ಸೂತನು ಪತಿತನಾದಾಗ ಅವನು (ತಪಸ್ವಿ) ಬ್ರಹ್ಮಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವನು. ನಂತರ ಕೃಷ್ಣಾಜಿನ ಧರಿಸಿದ ಆ ಎಲ್ಲ ದ್ವಿಜರು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೊರಟರು।

Verse 31

अवधूतं तथात्मानं मन्यमानो हलायुधः । चिन्तयामास सुमहन्मया पापमिदं कृतम् ॥

ಹಲಾಯುಧ (ಬಲರಾಮ) ಕೂಡ ತನ್ನನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಅವಮಾನಿತನಾಗಿ, ತ್ಯಜಿತನಾಗಿ ಭಾವಿಸಿ ಆಳವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸಿದನು—“ನನ್ನಿಂದ ಮಹಾಪಾಪ ಸಂಭವಿಸಿದೆ।”

Verse 32

ब्राह्मं स्थानं गतो ह्येष यद् सूतो विनिपातितः । तथा हीमे द्विजाः सर्वे मामवेक्ष्य विनिर्गताः ॥

ಸೂತನು ಹತನಾದ ಕಾರಣ ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಂತಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಈ ಎಲ್ಲ ದ್ವಿಜರು ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡು ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿಹೋದರು ಎಂದು ನಾನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ।

Verse 33

शरीरस्य च मे गन्धो लोहस्येवासुखावहः । आत्मानञ्चावगच्छामि ब्रह्मघ्नमिव कुत्सितम् ॥

ನನ್ನ ದೇಹದ ವಾಸನೆಯೂ ಸಹ ಅಸಹ್ಯ, ಕಬ್ಬಿಣದ ದುರ್ವಾಸನೆಯಂತೆ; ಮತ್ತು ನಾನು ನನ್ನನ್ನೇ ನೀಚನೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ—ಬ್ರಾಹ್ಮಣಘಾತಕನಂತೆ।

Verse 34

धिगमर्षं तथा मद्यमतिमानमभीरुताम् । यैराविष्टेन सुमहन्मया पापमिदं कृतम् ॥

ಕ್ರೋಧಕ್ಕೂ, ಮದಕ್ಕೂ, ಅತಿಮಾನಕ್ಕೂ, ಭೀರತ್ವಕ್ಕೂ ಧಿಕ್ಕಾರ—ಇವುಗಳ ವಶನಾಗಿ ನಾನು ಈ ಮಹಾಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ।

Verse 35

तत्क्षयार्थं चरिष्यामि व्रतं द्वादशवार्षिकम् । स्वकर्मख्यापनं कुर्वन् प्रायश्चित्तमनुत्तमम् ॥

ಆ (ಪಾಪ) ನಾಶಾರ್ಥವಾಗಿ ನಾನು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷದ ವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುವೆನು; ನನ್ನ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಅನುತ್ತಮ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಆಚರಿಸುವೆನು।

Verse 36

अथ येयं समारब्धा तीर्थयात्रा मयाधुना । एतामेव प्रयास्यामि प्रतिलोमां सरस्वतीम् ॥

ಈಗ ನಾನು ಕೈಗೊಂಡಿರುವ ಈ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ—ಇದೇ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನಾನು ಅನುಸರಿಸುವೆನು; ಸರಸ್ವತಿಯ ಪ್ರವಾಹಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಮೇಲ್ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಸಾಗುವೆನು।

Verse 37

अतो जगाम रामोऽसौ प्रतिलोमां सरस्वतीम् । ततः परं शृणुष्वेमं पाण्डवेयकथाश्रयम् ॥

ಆಮೇಲೆ ಆ ರಾಮನು ಸರಸ್ವತಿಯ ಮೇಲ್ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿದನು. ಮುಂದಾಗಿ, ಪಾಂಡವೇಯ ಆಖ್ಯಾನಚಕ್ರವನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ ಈ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಕೇಳು।