Adhyaya 55: Description of Jambudvipa: The Four Forests, Lakes, and Mountain Ranges Around Mount Meru; Bharata as the Karma-Bhumi

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे भुवनकोशस्थजम्बूद्वीपवर्णनं नाम चतुःपञ्चाशोऽध्यायः । पञ्चपञ्चाशोऽध्यायः । मार्कण्डेय उवाच । शैलेषु मन्दाराद्येषु चतुष्वपि द्विजोत्तम । वानानि यानि चत्वारि सरांसि च निबोध मे ॥

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಮಾರ್ಕಂಡೇಯಪುರಾಣದ ಭುವನಕೋಶದಲ್ಲಿ ‘ಜಂಬೂದ್ವೀಪ ವರ್ಣನೆ’ ಎಂಬ ಐವತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು. ಈಗ ಐವತ್ತೈದನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ, ಮಂದರ ಮೊದಲಾದ ನಾಲ್ಕು ಪರ್ವತಗಳ ಮೇಲೆ ಇರುವ ನಾಲ್ಕು ಅರಣ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಸರೋವರಗಳನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳು।

Verse 2

पूर्वं चैत्ररथं नाम दक्षिणे नन्दनं वनम् । वैभ्राजं पश्चिमे शैले सावित्रं चोत्तराचले ॥

ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ‘ಚೈತ್ರರಥ’ ಎಂಬ ಅರಣ್ಯ; ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ‘ನಂದನ’ ಉಪವನ; ಪಶ್ಚಿಮ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ‘ವೈಭ್ರಾಜ’; ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ‘ಸಾವಿತ್ರ’ (ಅರಣ್ಯ) ಇದೆ।

Verse 3

अरुणोदं सरः पूर्वं मानसं दक्षिणे तथा । शीतोदं पश्चिमे मेरोर् महाभद्रं तथोत्तरे ॥

ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ‘ಅರುಣೋದ’ ಸರೋವರ; ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಹಾಗೆಯೇ ‘ಮಾನಸಾ’; ಮೇರುವಿನ ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ‘ಶೀತೋದ’; ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಹಾಗೆಯೇ ‘ಮಹಾಭದ್ರ’ ಸರೋವರ ಇದೆ।

Verse 4

शीतार्तश्चक्रमुञ्जश्च कुलीरोऽथ सुकङ्कवान् । मणिशैलोऽथ वृषवान् महानीलो भवाचलः ॥

ಶೀತಾರ್ತ, ಚಕ್ರಮುಞ್ಜ, ಕುಲೀರ ಮತ್ತು ಸುಕಂಕವಾನ್; ಮಣಿಶೈಲ, ವೃಷವಾನ್, ಮಹಾನೀಲ ಮತ್ತು ಭವಾಚಲ—ಇವು (ಗಣಿಸಲ್ಪಡುವ) ಮಹಾಪರ್ವತಗಳು.

Verse 5

सूबिन्दुर्मन्दरो वेणुस्तामसो निषधस्तथा । देवशैलश्च पूर्वेण मन्दरस्य महाचलः ॥

ಸೂವಿಂದು, ಮಂದರ, ವೇಣು, ತಾಮಸ, ನಿಷಧ; ಹಾಗೆಯೇ ಮಂದರದ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ದೇವಶೈಲ ಎಂಬ ಮಹಾಪರ್ವತವಿದೆ.

Verse 6

त्रिकटशिखराद्रिश्च कलिङ्गोऽथ पतङ्गकः । रुचकः सानुमांश्चाद्रिस्ताम्रकोऽथ विशाखवान् ॥

ತ್ರಿಕಟಶಿಖರ (ಮೂರು ಶಿಖರಗಳ ಪರ್ವತ), ಕಲಿಂಗ, ಪತಂಗಕ, ರುಚಕ, ಸಾನುಮಾನ, ತಾಮ್ರಕ ಮತ್ತು ವಿಶಾಖವಾನ್—ಇವುಗಳೂ ವರ್ಣಿತ ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿವೆ.

Verse 7

श्वेतोदरः समूलश्च वसुधारश्च रत्नवान् । एकशृङ्गो महाशैलो राजशालः पिपाठकः ॥

ಶ್ವೇತೋದರ, ಸಮೂಲ, ವಸುದಾರ, ರತ್ನವಾನ್; ಏಕಶೃಂಗ, ಮಹಾಶೈಲ, ರಾಜಶಾಲ, ಪಿಪಾಠಕ—ಇವುಗಳೂ ಈ ಗಣನೆಯಲ್ಲಿ ಪರ್ವತಗಳಾಗಿವೆ.

Verse 8

पञ्चशैलोऽथ कैलासो हिमवांश्चाचलोत्तमः । इत्येते दक्षिणे पार्श्वे मेरोः प्रोक्ता महाचलाः ॥

ಪಂಚಶೈಲ, ಕೈಲಾಸ ಮತ್ತು ಹಿಮವಾನ್—ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಹೀಗೆ ಮೇರುವಿನ ದಕ್ಷಿಣ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ಈ ಮಹಾಪರ್ವತಗಳು ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

Verse 9

सुरक्षः शिशिराक्षश्च वैदूर्यः कपिलस्तथा । पिञ्जरोऽथ महाभद्रः सुरसः पिङ्गलो मधुः ॥

ಸುರಕ್ಷಾ, ಶಿಶಿರಾಕ್ಷ, ವೈದೂರ್ಯ, ಕಪಿಲ; ಹಾಗೆಯೇ ಪಿಞ್ಜರ, ಮಹಾಭದ್ರ, ಸುರಸ, ಪಿಂಗಲ, ಮಧು—ಇವು ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

Verse 10

अञ्जनः कुक्कुटः कृष्णः पाण्डरश्चालोत्तमः । सहस्रशिखरश्चाद्रिः पारियात्रः सशृङ्गवान् ॥

ಅಂಜನ, ಕುಕ್ಕುಟ, ಕೃಷ್ಣ, ಪಾಂಡರ; ಹಾಗೆಯೇ ಅಚಲೋತ್ತಮ; ಮತ್ತು ಸಹಸ್ರಶಿಖರ ಪರ್ವತ; ಶಿಖರಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಪಾರಿಯಾತ್ರ—ಇವು ಶ್ರೇಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

Verse 11

पश्चिमेन तथा मेरोर् विस्कम्भात् पश्चिमाद्वहिः । एतेऽचलाः समाख्याताḥ शृणुष्वन्यांस्तथोत्तरान् ॥

ಈ ರೀತಿ ಮೇರುವಿನ ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ—ಅದರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಹೊರಗೆ, ಮಿತಿಯನ್ನು ಮೀರಿಸಿ—ಈ ಪರ್ವತಗಳ ಹೆಸರುಗಳು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಈಗ ಉತ್ತರದ ಇತರವನ್ನೂ ಕೇಳು.

Verse 12

शङ्खकूटोऽथ वृषभो हंसनाभस्तथाचलः । कपिलेन्द्रस्तथा शैलः सानुमान् नील एव च ॥

ಶಂಖಕೂಟ, ವೃಷಭ, ಹಂಸನಾಭ; ಹಾಗೆಯೇ ಇನ್ನೊಂದು ಪರ್ವತ; ನಂತರ ಕಪಿಲೇಂದ್ರ, ಶೈಲ, ಸಾನುಮಾನ, ನೀಲ—ಇವು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಉತ್ತರ ಪರ್ವತಗಳು.

Verse 13

स्वर्णशृङ्गी शातशृङ्गी पुष्पको मेघपर्वतः । विरजाक्षो वराहाद्रिर्मयूरो जारुधिस्तथा ॥

ಸ್ವರ್ಣಶೃಂಗೀ, ಶಾತಶೃಂಗೀ, ಪುಷ್ಪಕ, ಮೇಘಪರ್ವತ; ಹಾಗೆಯೇ ವಿರಜಾಕ್ಷ, ವರಾಹಾದ್ರಿ, ಮಯೂರ, ಜಾರುಧಿ—ಇವು ಉತ್ತರದ ಕಡೆ ಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪರ್ವತಗಳು.

Verse 14

इत्येते कथिता ब्रह्मन् । मेरोरुत्तरतो नगाः । एतेषां पर्वतानान्तु द्रौण्योऽतीव मनोहराः ॥

ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ! ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಮೇರುವಿನ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿರುವ ಪರ್ವತಗಳು ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಆ ಪರ್ವತಗಳ ಉಪತ್ಯಕೆಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಮನೋಹರವಾಗಿವೆ.

Verse 15

वनैरमलपानीयैः सरोभिरुपशोभिताः । तासु पुण्यकृतां जन्म मनुष्याणां द्विजोत्तम ॥

ಅವು ಅರಣ್ಯಗಳಿಂದಲೂ ನಿರ್ಮಲ ಜಲದ ಸರೋವರಗಳಿಂದಲೂ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಆ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮ ಮಾಡಿದ ಮಾನವರು ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 16

एते भौमा द्विजश्रेष्ठ । स्वर्गाः स्वर्गगुणाधिकाः । न तासु पुण्यपापानामपूर्वाणामुपार्जनम् ॥

ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಇವು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಸ್ವರ್ಗಗಳೇ, ದಿವ್ಯಗುಣಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧ. ಅಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಪುಣ್ಯವೂ ಸಂಪಾದನೆಯಾಗದು, ಪಾಪವೂ ಸಂಚಯವಾಗದು.

Verse 17

पुण्योपभोगा एवोक्ता देवानामपि तास्वपि । शीतान्ताद्येषु चैतषु शैलेषु द्विजसत्तम ॥

ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಆ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಪುಣ್ಯಫಲ ಭೋಗಸ್ಥಾನಗಳೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನೇ! ಶೀತಾಂತ ಮೊದಲಾದ ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ಇದೆ.

Verse 18

विद्याधराणां यक्षाणां किन्नरोगररक्षसाम् । देवानाञ्च महावासा गन्धर्वाणां च शोभनाः ॥

ಅವು ವಿದ್ಯಾಧರರು, ಯಕ್ಷರು, ಕಿನ್ನರರು, ನಾಗರು, ರಾಕ್ಷಸರ ಮಹಾ ನಿವಾಸಸ್ಥಾನಗಳು; ಹಾಗೆಯೇ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರಿಗೆ ಭವ್ಯವಾದ ವಾಸಸ್ಥಾನಗಳೂ ಹೌದು.

Verse 19

महापुण्या मनोज्ञैश्च सदैवोपवनैर्युताः । सरांसि च मनोज्ञानि सर्वर्तुसुखदोऽनिलः ॥

ಅವು ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರವಾಗಿದ್ದು ಸದಾ ಮನೋಹರ ಉಪವನಗಳಿಂದ ಸಮನ್ವಿತವಾಗಿವೆ. ಅಲ್ಲಿ ಇರುವ ಸರೋವರಗಳು ರಮಣೀಯ; ಅಲ್ಲಿ ಬೀಸುವ ಗಾಳಿ ಎಲ್ಲ ಋತುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಆರಾಮ ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 20

न चैतषु मनुष्याणां वैमनस्यानि कुत्रचित् । तदेवं पार्थिवं पद्मं चतुष्पत्रं मयोदितम् ॥

ಮತ್ತು ಈ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮಾನವರಿಗೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಮನಸ್ಸಿನ ಖಿನ್ನತೆ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ನಾನು ನಾಲ್ಕು ದಳಗಳಿರುವ ಈ ಭೂಮಿ-ರೂಪ ಕಮಲವನ್ನು ವರ್ಣಿಸಿದ್ದೇನೆ.

Verse 21

भद्राश्चभारताद्यानि पत्राण्यस्य चतुर्दिशम् । भारतं नाम यद्वर्षं दक्षिणेन मयोदितम् ॥

ಅದರ ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳ ದಳಗಳು ಭದ್ರಾ ಮುಂತಾದವುಗಳೂ, ಭಾರತ ಮುಂತಾದವುಗಳೂ ಆಗಿವೆ. ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಇರುವ ‘ಭಾರತ’ ಎಂಬ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ.

Verse 22

तत् कर्मभूमिर्नान्यत्र संप्राप्तिः पुण्यपापयोः । एतत् प्रधानं विज्ञेयं यत्र सर्वं प्रतिष्ठितम् ॥

ಆ ಭಾರತವೇ ಕರ್ಮಭೂಮಿ; ಬೇರೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಪುಣ್ಯಪಾಪಗಳ ಹೊಸ ಸಂಪಾದನೆ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲವೂ ನೆಲೆಗೊಂಡಿರುವ ಈ ಪ್ರದೇಶವೇ ಪ್ರಧಾನವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

Verse 23

तस्मात् स्वर्गापवर्गौ च मानुष्यानारकावपि । तिर्यक्त्वमथवाप्यन्यत् नरः प्राप्नोति वै द्विज ॥

ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ದ್ವಿಜ, ಮನುಷ್ಯನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನೂ ಮೋಕ್ಷವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಮಾನವಜನ್ಮವನ್ನೂ ನರಕಗತಿಯನ್ನು ಕೂಡ; ಅಥವಾ ತಿರ್ಯಕ್-ಯೋನಿಯನ್ನೋ, ಇನ್ನಾವುದೋ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನೋ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.