Shloka 1
Adhyaya 32 — Rules for Parvana Śrāddha: Foods that Please the Ancestors and Items to Avoid
इति श्रीमार्कण्डेयपुराणेऽलर्कानुशासने पार्वणश्राद्धकल्पोनाम एकत्रिंशोऽध्यायः ।
द्वात्रिंशोऽध्यायः ।
मदालसोवाच ।
अतः परं शृणुष्वेमं पुत्र ! भक्त्या यदाहृतम् ।
पितॄणां प्रीतये यद्वा वर्ज्यं वा प्रीतिकारकम् ॥
iti śrīmārkaṇḍeyapurāṇe 'larkānuśāsane pārvaṇaśrāddhakalpo nāma ekatriṃśo 'dhyāyaḥ | dvātriṃśo 'dhyāyaḥ | madālasa uvāca | ataḥ paraṃ śṛṇuṣvemaṃ putra! bhaktyā yad āhṛtam | pitṝṇāṃ prītaye yad vā varjyaṃ vā prītikārakam ||
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಮಾರ್ಕಂಡೇಯಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಅಲರ್ಕೋಪದೇಶದೊಳಗೆ ‘ಪಾರ್ವಣ ಶ್ರಾದ್ಧವಿಧಿ’ ಎಂಬ ಮுப்பತ್ತೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು. ಈಗ ಮுப்பತ್ತೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಮದಾಲಸೆಯು ಹೇಳಿದಳು—ಇನ್ನು ಮುಂದೆ, ನನ್ನ ಪುತ್ರನೇ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳು; ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಉಂಟುಮಾಡುವುದು ಏನು, ಏನು ವರ್ಜ್ಯ, ಅಥವಾ ಯಾವುದರಿಂದ ಅವರ ತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಉಪದೇಶವನ್ನು.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Dharma teaching is framed as affectionate transmission: Madālasa structures the next unit around discernment—knowing what truly pleases the ancestors versus what undermines the rite.
This is a paratextual transition into further Ācāra/Dharma material; it does not directly treat sarga/pratisarga/manvantara/vaṃśa/vaṃśānucarita.
The shift from ‘procedure’ to ‘pleasing/avoiding’ indicates a movement from external correctness to inner alignment—intention and suitability (aucitya) as the subtle core of ritual.