Adhyaya 19: Kartavirya Arjuna at Dattatreya’s Ashram: Boons, Sovereignty, and Vaishnava Praise

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे (… ) नामाष्टादशोऽध्यायः । एकोनविंशोऽध्यायः । पुत्र उवाच — इत्यृषेर्वचनं श्रुत्वा कार्तवीर्यो नरेश्वरः । दत्तात्रेयाश्रमं गत्वा तं भक्त्या समपूजयत् ॥

‘ಇಂತೆ ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಾದಶ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತ’—ಎಂಬ ಕೊಲೋಫನ್. ಅನಂತರ ಒಂಬತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಆರಂಭ. ಪುತ್ರನು ಹೇಳಿದನು—ಋಷಿಯ ವಚನಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ನರಾಧಿಪತಿ ಕಾರ್ತವೀರ್ಯನು ದತ್ತಾತ್ರೇಯರ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು।

Verse 2

पादसंवाहनाद्येन मध्वाद्याहरणेन च । स्रक्चन्दनादिगन्धाम्बुफलाद्यनयनेन च ॥

ಪಾದಸಂವಾಹನ ಮುಂತಾದ ಸೇವೆಗಳ ಮೂಲಕ, ಜೇನು ಮೊದಲಾದ ಉಪಹಾರಗಳನ್ನು ತಂದು, ಹಾಗೆಯೇ ಹಾರಗಳು, ಚಂದನ, ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯ, ನೀರು, ಹಣ್ಣುಗಳು ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ತಂದು—ಅವನು ಅವರನ್ನು ಪರಿಚರಿಸಿದನು।

Verse 3

तथान्नसाधनैस्तस्य उच्छिष्टापोहनेन च । परितुष्टो मुनिर्भूतं तमुवाच तथैव सः ॥

ಅದೇ ರೀತಿ ಅವರ ಆಹಾರವನ್ನು ಸಿದ್ಧಮಾಡಿ, ಉಳಿದುದನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿ—ತೃಪ್ತನಾದ ಮುನಿಯು ತನ್ನ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಅವನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು।

Verse 4

यथैवोक्ताः पुरा देवाः मद्यभोगादिकुत्सनम् । स्त्री चेयं मम पार्श्वस्थेत्येतद्भोगाच्च कुत्सितम् ॥

ಹಿಂದೆ ದೇವತೆಗಳು ಮದ್ಯಪಾನ, ಪ್ರಮಾದ ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ನಿಂದಿಸಿದಂತೆ—‘ಈ ಸ್ತ್ರೀ ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದಾಳೆ’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಅಂಥ ಭೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗುವುದೂ ನಿಂದನೀಯವೇ.

Verse 5

सदैवाहं न मामेवमुपरोद्धुं त्वमर्हसि । अशक्तमुपकाराय शक्तमाराधयस्व भोः ॥

ನಾನು ಸದಾ ಹೀಗೆಯೇ ಇದ್ದೇನೆ; ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ತಡೆಯಬೇಡ. ಅಶಕ್ತನು ಸಹಾಯ ಮಾಡಲಾರನು—ಆದುದರಿಂದ, ಮಹಾಶಯ, ಶಕ್ತನನ್ನೇ ಪೂಜಿಸು.

Verse 6

जड उवाच तेनैवमुक्तो मुनिना स्मृत्वा गर्गवचश्च तत् । प्रत्युवाच प्रणम्यैनं स कार्तवीर्यार्जुनस्तदा ॥

ಜಡನು ಹೇಳಿದನು: ಮುನಿಯು ಹೀಗೆ ಸಂಬೋಧಿಸಿದಾಗ, ಗರ್ಗನ ವಚನಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ಕಾರ್ತವೀರ್ಯ ಅರ್ಜುನನು ಅವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

Verse 7

अर्जुन उवाच किं मां मोहयसि देव ! स्वां मायां समुपाश्रितः । अनघस्त्वं तथैवेयं देवी सर्वभवारणिः ॥

ಅರ್ಜುನನು ಹೇಳಿದನು: ಓ ದಿವ್ಯನೇ, ನಿನ್ನ ಸ್ವಮಾಯೆಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ನನ್ನನ್ನು ಏಕೆ ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತೀಯ? ನೀನು ದೋಷರಹಿತನು—ಹಾಗೆಯೇ ಈ ಸ್ತ್ರೀಯೂ ದೇವಿ, ಸಮಸ್ತ ಭವವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವಳು.

Verse 8

इत्युक्तः प्रीतिमान् देवस्ततस्तं प्रत्युवाच ह । कार्तवीर्यं महाभागं वशीकृतमहीतलम् ॥

ಹೀಗೆ ಸಂಬೋಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ದಿವ್ಯನು ಸ್ನೇಹದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ ಕಾರ್ತವೀರ್ಯನಿಗೆ ಆಗ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

Verse 9

वरं वृणीष्व गुह्यं मे यत् त्वया समुदीरितम् । तेन तुष्टिः परा जाता त्वय्यद्य मम पार्थिव ॥

ವರವನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡು. ನೀನು ಹೇಳಿದ್ದು ನನ್ನ ರಹಸ್ಯ ತತ್ತ್ವವೇ; ಅದರಿಂದ ಇಂದು ನಿನ್ನ ಕುರಿತು ನನಗೆ ಪರಮ ತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗಿದೆ, ಓ ರಾಜನೇ.

Verse 10

ये च मां पूजयिष्यन्ति गन्धमाल्यादिभिर्नराः । मांसमद्योपहारैश्च मिष्टान्नैश्चाज्यसंयुतैः ॥

ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳು, ಪುಷ್ಪಮಾಲೆಗಳು ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ, ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಂಸ ಮತ್ತು ಮದ್ಯವನ್ನು ನೈವೇದ್ಯವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿ, ತುಪ್ಪ ಮಿಶ್ರಿತ ಮಧುರ ಅನ್ನಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವ ಪುರುಷರು—

Verse 11

लक्ष्मीसामेतं गीतैश्च ब्राह्मणानां तथार्चनैः । वाद्यैर्मनोहरैर्वीणा-वेणु-शङ्खादिभिस्तथा ॥

—ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೊಂದಿಗೆ, ಗೀತೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸತ್ಕಾರದಿಂದ; ವೀಣೆ, ವೇಣು(ಬಾಂಸುರಿ), ಶಂಖ ಮೊದಲಾದ ಮನೋಹರ ವಾದ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ (ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವರು)—

Verse 12

तेषामहं परां तुष्टिं पुत्रदारधनादिकम् । प्रदास्याम्यवघातञ्च हनिष्याम्यवमन्यताम् ॥

ಅವರಿಗೆ ನಾನು ಪರಮ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವೆನು—ಪುತ್ರರು, ಪತ್ನಿ, ಧನ ಮೊದಲಾದವು; ಹಾಗೆಯೇ ಅವರಿಗೆ ಸಂಭವಿಸಿದ ಹಾನಿಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ, ಅವರ ಮೇಲಿನ ಅವಮಾನಕ್ಕೂ ಅಂತ್ಯಮಾಡುವೆನು।

Verse 13

स त्वं वरय भद्रं ते वरं यन्मसेप्सितम् । प्रसादसुमुखस्तेऽहं गुह्यानामप्रकीर्तनात् ॥

ಆದ್ದರಿಂದ ವರವನ್ನು ಆರಿಸು—ಅದು ನಿನಗೆ ಶುಭಕರವಾಗಲಿ—ನೀನು ಬಯಸುವ ಯಾವ ವರವಾದರೂ. ನೀನು ನನ್ನ ಗುಹ್ಯ ನಾಮಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸದ ಕಾರಣ ನಾನು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿದ್ದೇನೆ/ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗಿದ್ದೇನೆ।

Verse 14

कार्तवीर्य उवाच यदि देव प्रसन्नस्त्वं तत् प्रयच्छ ऋद्धिमुत्तमाम् । यया प्रजाः पालयेऽहं न चाधर्ममवाप्नुयाम् ॥

ಕಾರ್ತವೀರ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: ಹೇ ಭಗವನ್, ನೀವು ಪ್ರಸನ್ನರಾಗಿದ್ದರೆ, ನನಗೆ ಪರಮ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನೂ ಪರಮ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ದಯಪಾಲಿಸಿ; ಅದರಿಂದ ನಾನು ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ, ಅಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಬೀಳದೆ ಇರಲಿ।

Verse 15

परानुसरणे ज्ञानमप्रतिद्वन्द्वतां रणे । सहस्रमाप्तुमिच्छामि बाहूनां लघुतागुणम् ॥

ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅನನ್ಯ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನೂ ನನಗೆ ದಯಪಾಲಿಸು. ಹಾಗೆಯೇ ಶೀಘ್ರಗತಿಯ ಗುಣಯುಕ್ತ ಸಹಸ್ರ ಬಾಹುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 16

असङ्गा गतयः सन्तु शैलाकाशाम्बु-भूमिषु । पातालेषु च सर्वेषु वधश्चाप्यधिकान्नरात् ॥

ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ, ಜಲದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಚಲನೆ ಅಡ್ಡಿಯಿಲ್ಲದಿರಲಿ; ಹಾಗೆಯೇ ಎಲ್ಲ ಪಾತಾಳ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿಯೂ. ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠರಾದ ಪುರುಷರನ್ನೂ ಸಂಹರಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ದಯಪಾಲಿಸು.

Verse 17

तथोन्मार्गप्रवृत्तस्य चास्तु सन्मार्गदेशकः । सन्तु मेऽतिथयः श्लाघ्या वित्तदाने तथाक्षये ॥

ನಾನು ಕುಪಥದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವೆನಾದರೆ, ಯಾರಾದರೂ ನನ್ನನ್ನು ಸನ್ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ತೋರಿಸಲಿ. ನನ್ನ ಅತಿಥಿಗಳು ಪ್ರಶಂಸನೀಯರಾಗಿರಲಿ; ಮತ್ತು ದಾನಾರ್ಥ ನನ್ನ ಧನವೂ ಅಕ್ಷಯವಾಗಿರಲಿ.

Verse 18

अनष्टद्रव्यता राष्ट्रे ममानुस्मरणेन च । त्वयि भक्तिर्ममैवास्तु नित्यमव्यभिचारिणी ॥

ನಿನ್ನ ಸ್ಮರಣೆಯಿಂದ ನನ್ನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ದ್ರವ್ಯಹಾನಿ ಆಗದಿರಲಿ. ಮತ್ತು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಭಕ್ತಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಿರಂತರವಾಗಿ, ಸದಾ ಅಚಲವಾಗಿರಲಿ.

Verse 19

दत्तात्रेय उवाच यत्र ते कीर्तिताः सर्वे तान् वरान् समवाप्स्यसि । मत्प्रसादाच्च भविता चक्रवर्तो त्वमीश्वरः ॥

ದತ್ತಾತ್ರೇಯನು ಹೇಳಿದರು—ನೀನು ಹೇಳಿದ ಆ ಎಲ್ಲ ವರಗಳನ್ನೂ ನೀನು ಪಡೆಯುವೆ. ನನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನೀನು ಚಕ್ರವರ್ತಿ, ಸಾರ್ವಭೌಮ ಅಧಿಪತಿಯಾಗುವೆ.

Verse 20

जड उवाच प्रणिपत्य ततस्तस्मै दत्तात्रेयाय सोऽर्जुनः । आनाय्य प्रकृतीः सम्यगभिषेकमगृह्णत ॥

ಜಡ ಹೇಳಿದನು: ನಂತರ ಅರ್ಜುನನು ದತ್ತಾತ್ರೇಯರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಮಂತ್ರಿಗಳನ್ನೂ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನೂ (ಪ್ರಕೃತಿಗಳನ್ನೂ) ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ, ವಿಧ್ಯುಕ್ತವಾಗಿ ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕವನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 21

आघोषयामास तदा स्थितो राज्ये स हैहयः । दत्तात्रेयात् परामृद्धिमवाप्यातिबलान्वितः ॥

ನಂತರ ತನ್ನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡ ಆ ಹೈಹಯ ರಾಜನು ಘೋಷಣೆ ಮಾಡಿದನು; ದತ್ತಾತ್ರೇಯರಿಂದ ಪರಮ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು, ಅವನು ಅದ್ಭುತ ಬಲದಿಂದ ಕೂಡಿದವನಾಗಿದ್ದನು.

Verse 22

अद्यप्रभृति यः शस्त्रं मामृतेऽन्यो ग्रहीष्यति । हन्तव्यः स मया दस्युः परिहंसारतोऽपि वा ॥

‘ಇಂದಿನಿಂದ, ನನ್ನನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಬೇರೆ ಯಾರೇ ಆಗಲಿ ಶಸ್ತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿದರೆ - ಅವನು ಕಳ್ಳನಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಅಹಿಂಸಾ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿರುವವನಾಗಿರಲಿ - ಅವನು ನನ್ನಿಂದ ವಧೆಗೆ ಅರ್ಹನಾಗುತ್ತಾನೆ.’

Verse 23

इत्याज्ञप्तेन तद्राष्ट्रे कश्चिदायुधधृङ्नरः । तमृते पुरुषव्याघ्रं बभूवोरुपराक्रमः ॥

ಹೀಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಲಾಗಿ, ಆ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಆ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಬೇರೆ ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನೂ ಶಸ್ತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಲಿಲ್ಲ; ಮತ್ತು (ಅವನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ) ಮಹಾನ್ ಪರಾಕ್ರಮವು ಉದ್ಭವಿಸಿತು.

Verse 24

स एव ग्रामपालोऽभूत् पशुपालः स एव च । क्षेत्रपालः स एवासीद् द्विजातीनाञ्च रक्षिताः ॥

ಅವನೇ ಗ್ರಾಮಗಳ ರಕ್ಷಕನಾದನು; ಅವನೇ ಪಶುಪಾಲಕನಾಗಿದ್ದನು; ಅವನೇ ಹೊಲಗಳ ಕಾವಲುಗಾರನೂ ಮತ್ತು ಅವನೇ ದ್ವಿಜರ (ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ) ರಕ್ಷಕನೂ ಆಗಿದ್ದನು.

Verse 25

तपस्विनां पालयिता सार्थपालस्तु सोऽभवत् । दस्यु-व्यालाग्नि-शस्त्रादि-भयेऽब्धौ निमज्जताम् ॥

ಅವನು ತಪಸ್ವಿಗಳ ರಕ್ಷಕನಾಗಿಯೂ, ಸಾರ್ಥಗಳ (ಕಾರವಾನ್‌ಗಳ) ಪಾಲಕನಾಗಿಯೂ ಆಯಿತನು. ಭಯಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದವರಿಗೆ—ಕಳ್ಳರು, ಕ್ರೂರಮೃಗಗಳು, ಅಗ್ನಿ, ಆಯುಧಗಳು ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ—ಅವನೇ ಶರಣು, ರಕ್ಷಣೆ ಆಗಿದ್ದನು।

Verse 26

अन्यासु चैव मग्नानामापत्सु परवीरहा । स एव संस्मृतः सद्यः समुद्धर्ताभवन्नृणाम् ॥

ಇತರ ವಿಪತ್ತಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದವರಿಗೆ, ಆ ಶತ್ರುವೀರಸಂಹಾರಕನು—ಸ್ಮರಣಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ—ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಮನುಷ್ಯರ ಉದ್ಧಾರಕನಾಗುತ್ತಿದ್ದನು।

Verse 27

अनष्टद्रव्यता चासीत्तस्मिन् शासति पार्थिवे । तेनेष्टं बहुभिर्यज्ञैः समाप्तवरदक्षिणैः ॥

ಆ ರಾಜನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಧನಹಾನಿ ಏನೂ ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅನೇಕ ಯಜ್ಞಗಳು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ದಕ್ಷಿಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣಗೊಂಡವು।

Verse 28

तेनैव च तपस्तप्तं संग्रामेष्वभिचेष्टितम् । तस्यार्धिमतिमानञ्च दृष्ट्वा प्राहाङ्गिरा मुनिः ॥

ಅವನು ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು, ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಪರಾಕ್ರಮ ತೋರಿದನು. ಅವನ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನೂ ಮನಸ್ಸಿನ ಉನ್ನತತೆ/ಗರ್ವವನ್ನೂ ನೋಡಿ ಋಷಿ ಅಙ್ಗಿರಸನು ಹೇಳಿದರು।

Verse 29

न नूनं कार्तवीर्यस्य गतिं यास्यन्ति पार्थिवाः । यज्ञैर्दानैस्तपोभिर्वा संग्रामे चातिचेष्टितैः ॥

ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಇತರ ರಾಜರು ಕಾರ್ತವೀರ್ಯನ ಆ ಗತಿ/ಪ್ರಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಾರರು—ಯಜ್ಞಗಳಿಂದಲೂ, ದಾನಗಳಿಂದಲೂ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ, ಅಥವಾ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಸಾಧಾರಣ ಪರಾಕ್ರಮ-ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಂದಲೂ ಸಹ।

Verse 30

दत्तात्रेयाद्दिन यस्मिन् स प्रापर्धि नरेश्वरः । तस्मिंस्तस्मिन् दिने यागं दत्तात्रेयस्य सोऽकरोत् ॥

ಆ ರಾಜನು ದತ್ತಾತ್ರೇಯನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದ ದಿನವೇ, ಅದೇ ದಿನ ದತ್ತಾತ್ರೇಯನಿಗೆ ಯಾಗ-ಪೂಜೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು।

Verse 31

तत्रैव च प्रजाः सर्वास्तस्मिन्नहनि भूपतेः । तस्यर्धिं परमां दृष्ट्वा यागं चक्रुः समाधिना ॥

ಅಲ್ಲಿಯೇ, ಆ ರಾಜನ ಅದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ, ಅವನ ಪರಮ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಕಂಡು, ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಜೆಗಳು ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ಯಾಗ-ಪೂಜೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು।

Verse 32

इत्येतत् तस्य माहात्म्यं दत्तात्रेयस्य धीमतः । विष्णोश्चराचरगुरोरनन्तस्य महात्मनः ॥

ಇಂತೆ ಪ್ರಾಜ್ಞನಾದ ದತ್ತಾತ್ರೇಯನ ಮಹಿಮೆ ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ—ಅವನು ವಿಷ್ಣುವೇ, ಚರಾಚರ ಸರ್ವ ಜೀವಿಗಳ ಗುರು, ಮಹಾತ್ಮ ಅನಂತನು।

Verse 33

प्रादुर्भावाः पुराणेषु कथ्यन्ते शार्ङ्गधन्विनः । अनन्तस्याप्रमेयस्य शङ्खचक्रगदाभृतः ॥

ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಶಾರ್ಙ್ಗ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಧರಿಸಿದವನ ಅವತಾರಗಳು ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ—ಅಪರಿಮೇಯ, ಅನಂತ, ಶಂಖ-ಚಕ್ರ-ಗದಾಧಾರಿ।

Verse 34

एतस्य परमं रूपं यश्चिन्तयति मानवः । स सुखी स च संसारात् समुत्तीर्णोऽचिराद्भवेत् ॥

ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನು ಈ ಪರಮ ರೂಪವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಸುಖಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಶೀಘ್ರವೇ ಸಂಸಾರವನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾನೆ।

Verse 35

सदैव वैष्णवानाञ्च भक्त्याहं सुलभोऽस्मि भोः । इत्येवं यस्य वै वाचस्तं कथं नाश्रयेज्जनः ॥

ಪ್ರಿಯೆ! ವೈಷ್ಣವರಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಾನು ಸದಾ ಸುಲಭವಾಗಿ ಲಭ್ಯಳಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಇಂತಹ ವಚನಗಳಿರುವವನನ್ನು ಜನರು ಹೇಗೆ ಶರಣಾಗದೆ ಇರುವರು?

Verse 36

अधर्मस्य विनाशाय धर्माचारार्थमेव च । अनादिनिधनो देवः करोति स्थितिपालनम् ॥

ಅಧರ್ಮನಾಶಕ್ಕೂ ಧರ್ಮಾಚರಣೆಯ ಪ್ರವರ್ತನೆಗೂ, ಆದಿಯೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲದ ಭಗವಾನ್ ಲೋಕಸ್ಥೈರ್ಯವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 37

तथैव जन्म चाख्यातमलर्कं कथयामि ते । तथा च योगः कथितो दत्तात्रेयेण तस्य वै । पितृभक्तस्य राजर्षेरलर्कस्य महात्मनः ॥

ಹಾಗೆಯೇ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ ಅಲರ್ಕನ ಜನ್ಮವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ನಿನಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತೇನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ದತ್ತಾತ್ರೇಯನು ಪಿತೃಭಕ್ತನಾದ ಆ ಮಹಾತ್ಮ ರಾಜರ್ಷಿ ಅಲರ್ಕನಿಗೆ ಯೋಗೋಪದೇಶ ಮಾಡಿದನು.