Adhyaya 30
Virāṭa’s Mobilization to Recover the Cattle (गोधनरक्षणार्थ विराटस्य सैन्यसमायोजनम्)
Upa-parva: Goharaṇa-prakaraṇa (Cattle-Raid Episode within Virāṭa-parva)
Vaiśaṃpāyana reports that the Pandavas, still in disguised roles within Virāṭa’s city, have nearly completed the prescribed term of residence. At the close of the thirteenth year, Suśarman’s Trigartas seize a large number of Matsya cattle. Cowherds rush to the capital and inform King Virāṭa in the assembly. Virāṭa orders the Matsya forces to assemble—chariots, elephants, horses, infantry, and banners—while kings and princes don armor. Specific armors are brought forward by Virāṭa’s relatives and attendants, emphasizing the ceremonial and logistical dimensions of gearing for a campaign. Virāṭa then proposes that the capable men known as Kaṅka, Ballava, Gopāla, and Dāmagranthi should also fight; chariots, flags, armor, and weapons are issued to them. Sahadeva, Bhīma, and Nakula are assigned chariots by Śatānīka, and the charioteers swiftly harness them. The disguised Pandavas follow behind Virāṭa as the army advances, accompanied by elephants and a large contingent quantified in chariots, elephants, and horses. The chapter closes with a visual of the well-armed, multi-corps force departing to recover the cattle, presenting state response, readiness, and the controlled revelation of martial capacity under anonymity.
Chapter Arc: Kaurava sabha-mein Trigarta-raja Susharma apne purane apmaan aur Matsya-desh par barambar hue ‘nikrita’ ka smaran kar Duryodhana ko ukasata hai—ab Virata ko vash mein karke sukh se rahenge aur Kaurava-sena ki vriddhi hogi. → Susharma sam-bhed-niti ka tark rakhta hai: jab shatru ki shakti barabar ho to chal, bhed aur yojana se usse todna chahiye. Karna uski baat ko ‘prapt-kal’ aur hitkari maan kar turant abhiyan ka aadesh deta hai—sena ko sajja kar, varuthini ko yojit kar, anikon ko vibhajit karke nirdharit dishaon mein badhna. → Yojana ka kriyanvayan: Kaurava milkar agle din (ashtami) dakshin disha se Virata ke gokulon par dhava bolte hain aur sahasron gaayon ko hanka le jaate hain—Matsya-rajya par ek saath dabav banane ka pratyaksh prahar. → Abhiyan ki vyavastha sthir hoti hai: Susharma apne Trigarta-bal ke saath nirdharit kshetra ki or nikalta hai, jabki Kaurava-sangh apni yatra aur dal-vibhajan ke anusar Virata-nagar/raajya ko gherne ki taiyari karta hai. → Gaayon ki loot se Virata-darbar mein halchal aur pratikriya ka sanket—ab kaun rokega is apmaan ko, aur gupt roop se sthit Pandava kaise prakat honge?
Shlokas
Verse 1
(दाक्षिणात्य अधिक पाठके २० श्लोक मिलाकर कुल ३४ श्लोक हैं।) #:732:.8 #:23:.7 () हि 2 7 > जब शत्रुकी शक्ति अपने बराबर हो
ಆಗ ತ್ರಿಗರ್ತರ ರಾಜನು, ರಥಯೋಧರ ದಳಾಧಿಪತಿ, ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠನಾದ ಸುಶರ್ಮನು ಆತುರದಿಂದ ಆ ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಮಾತನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದನು.
Verse 2
असकृन्निकृता: पूर्व मत्स्यशाल्वेयकै: प्रभो । सूतेनैव च मत्स्यस्थ कीचकेन पुन: पुन:
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು— “ಪ್ರಭು! ಹಿಂದೆ ಮತ್ಸ್ಯರೂ ಶಾಲ್ವೇಯರೂ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಪುನಃಪುನಃ ಅನ್ಯಾಯ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಮತ್ಸ್ಯದೇಶದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದ ಸೂತಪುತ್ರನಾದ ಸೇನಾಪತಿ ಕೀಚಕನು ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳೊಡನೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿ ನನ್ನನ್ನು ಬಲಾತ್ಕಾರವಾಗಿ ಪೀಡಿಸಿದ್ದಾನೆ.”
Verse 3
बाधितो बन्धुभि: सार्ध बलादू बलवता विभो | स कर्णमभ्युदीक्ष्याथ दुर्योधनमभाषत
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು— “ಅವನು ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳೊಡನೆ ಕಾಡಲ್ಪಟ್ಟು, ಬಲಿಷ್ಠ ಶತ್ರುವಿಂದ ಬಲಾತ್ಕಾರವಾಗಿ ದಮನಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನು. ನಂತರ ಕರ್ಣನತ್ತ ದೃಷ್ಟಿ ಹಾಯಿಸಿ ದುರ್ಯೋಧನನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು.”
Verse 4
असकृन्मत्स्यराज्ञा मे राष्ट्र बाधितमोजसा । प्रणेता कीचकस्तस्य बलवानभवत् पुरा
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು— “ಮತ್ಸ್ಯರಾಜನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯ ಆಧಾರದಿಂದ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ನನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕಾಡಿದ್ದಾನೆ. ಹಿಂದೆ ಅವನ ಬಲಿಷ್ಠ ನಾಯಕ ಕೀಚಕನಾಗಿದ್ದನು.”
Verse 5
क्रूरोडमर्षी स दुष्टात्मा भुवि प्रख्यातविक्रम: । निहतः स तु गन्धर्वै: पापकर्मा नृशंसवान्
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು— “ಅವನು ದುಷ್ಟಾತ್ಮ, ಕ್ರೂರನು, ಅಸಹಿಷ್ಣು; ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ವಿಕ್ರಮಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದ. ಆದರೆ ಈಗ ಆ ನಿರ್ದಯ ಪಾಪಕರ್ಮಿ ಕೀಚಕನು ಗಂಧರ್ವರಿಂದ ಹತನಾಗಿದ್ದಾನೆ.”
Verse 6
तस्मिन् विनिहते राजा हतदर्पो निराश्रय: । भविष्यति निरुत्साहो विराट इति मे मति:,“उसके मारे जानेसे राजा विराटका घमण्ड चूर-चूर हो गया होगा। अब वे निराधार एवं निरुत्साह हो गये होंगे, ऐसा मेरा विश्वास है
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು— “ಅವನು ಹತನಾದ ಮೇಲೆ ರಾಜ ವಿರಾಟನ ದರ್ಪ ನಾಶವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದೆ ವಿರಾಟನು ನಿರುತ್ಸಾಹನಾಗುವನು—ಇದೇ ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.”
Verse 7
तत्र यात्रा मम मता यदि ते रोचते5नघ । कौरवाणां च सर्वेषां कर्णस्य च महात्मन:,“अनघ! यदि आपको जचे, तो मेरी राय यह है कि समस्त कौरव वीरों और महामना कर्णका भी उस देशपर आक्रमण हो
ಅನಘನೇ! ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದರೆ ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಇದು—ಎಲ್ಲ ಕೌರವ ವೀರರೂ ಹಾಗೂ ಮಹಾತ್ಮ ಕರ್ಣನೂ ಸೇರಿ ಅಲ್ಲಿ ಯಾತ್ರೆಯಾಗಿ ದಂಡೆತ್ತಬೇಕು.
Verse 8
एतत् प्राप्तमहं मन्ये कार्यमात्ययिकं हि नः । राष्ट्र तस्याभियास्यामो बहुधान्यसमाकुलम्
ಈಗ ನಾವು ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಇಳಿಯಬೇಕಾದ ಕ್ಷಣ ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಇದು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಇರುವ ತುರ್ತು ಕರ್ತವ್ಯ. ಬಹುಧಾನ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಅವನ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ನಾವು ದಂಡೆತ್ತೋಣ.
Verse 9
“मैं समझता हूँ; इसके लिये उपयुक्त अवसर प्राप्त हुआ है। यह हमारे लिये अत्यन्त आवश्यक कार्य है। हम प्रचुर धन-धान्यसे सम्पन्न मत्स्यराष्ट्रपर चढ़ाई करें ।।
ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಯೋಗ್ಯ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಇದು ನಮ್ಮಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ತುರ್ತು ಕಾರ್ಯ. ಧನ-ಧಾನ್ಯದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾದ ಮತ್ಸ್ಯರಾಜ್ಯದ ಮೇಲೆ ನಾವು ದಂಡೆತ್ತೋಣ. ಅವನ ನಾನಾವಿಧ ರತ್ನಗಳನ್ನೂ ವಿವಿಧ ಸಂಪತ್ತನ್ನೂ ನಾವು ಕಬಳಿಸೋಣ; ಅವನ ಗ್ರಾಮಗಳನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ ಜಯಿಸಿ, ಲೂಟಿಯ ಪಾಲನ್ನು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ರಾಜ ವಿರಾಟನ ಬಳಿ ಅಪಾರ ಧನರತ್ನಗಳಿವೆ—ಅವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಅವನ ವಸತಿಗಳನ್ನೂ ದೇಶವನ್ನೂ ಜಯಿಸಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪಾಲಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳೋಣ.
Verse 10
अथवा गोसहस्राणि शुभानि च बहूनि च । विविधानि हरिष्याम: प्रतिपीड्य पुरं बलात्
ಅಥವಾ ಅವರಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಶುಭವಾದ, ಸುಂದರವಾದ ಹಸುಗಳ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಹಿಂಡುಗಳಿವೆ; ಬಲದಿಂದ ನಗರವನ್ನು ಪೀಡಿಸಿ ಗದ್ದಲ ಎಬ್ಬಿಸಿ, ಆ ವಿವಿಧ ಹಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಅಪಹರಿಸೋಣ.
Verse 11
कौरवै: सह संगत्य त्रिगर्तैश्न विशाम्पते । गास्तस्यापहरामोउद्य सर्वैश्वैव सुसंहता:,“महाराज! कौरवोंके साथ संगठित त्रिगर्तदेशीय सैनिकोंकी सहायतासे हम सब मिलकर विराटकी गौओंको हर लेंगे
ಪ್ರಜಾಧಿಪತೇ! ಕೌರವರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ತ್ರಿಗರ್ತರೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿಕೊಂಡು, ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ದೃಢವಾಗಿ ಏಕತ್ರಗೊಂಡು ಇಂದು ವಿರಾಟನ ಹಸುಗಳನ್ನು ಅಪಹರಿಸೋಣ.
Verse 12
संविभागेन कृत्वा तु निबध्नीमो5स्य पौरुषम् । हत्वा चास्य चमूं कृत्स्नां वशमेवानयामहे
ನಾವು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಪಡೆಗಳನ್ನು ವಿಭಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಅವನ ಪೌರುಷವನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ನಿರ್ವೀರ್ಯಗೊಳಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅವನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ಅವನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಮ್ಮ ವಶಕ್ಕೆ ತರುತ್ತೇವೆ.
Verse 13
त॑ं वशे न््यायत:ः कृत्वा सुखं वत्स्यामहे वयम् | भवतां बलवृद्धिश्व॒ भविष्यति न संशय:,“विराटको नीतिसे वशमें करके हम सुखसे रहेंगे। इससे आपलोगोंकी सेना और शक्तिकी वृद्धि भी होगी; इसमें संशय नहीं है”
ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ನಾವು ಸುಖವಾಗಿ ವಾಸಿಸುವೆವು. ಹಾಗೆಯೇ ನಿಮ್ಮ ಬಲವೂ ಸೈನ್ಯಶಕ್ತಿಯೂ ಹೆಚ್ಚುವುದು—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
Verse 14
तच्छुत्वा वचन तस्य कर्णो राजानमब्रवीत् । सूक्त सुशर्मणा वाकक््यं प्राप्तकालं हितं॑ च न:
ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಕರ್ಣನು ರಾಜ ದುರ್ಯೋಧನನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—“ಸುಶರ್ಮನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ಸಲಹೆ ಕಾಲೋಚಿತವೂ ನಮ್ಮ ಹಿತಕರವೂ ಆಗಿದೆ.”
Verse 15
तस्मात् क्षिप्रं विनिर्यामो योजयित्वा वरूथिनीम् | विभज्य चाप्यनीकानि यथा वा मन्यसेडनघ
ಆದ್ದರಿಂದ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸಿ, ಪಡೆಗಳನ್ನು ವಿಭಾಗಿಸಿ, ನಾವು ತಕ್ಷಣ ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಡೋಣ. ಇಲ್ಲವೇ, ಹೇ ಅನಘ, ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವೆನಿಸುವಂತೆ ಮಾಡೋಣ.
Verse 16
प्राज्ञो वा कुरुवृद्धो5यं सर्वेषां न: पितामह: ।।
ಅಥವಾ ಕುರು ವಂಶದ ಹಿರಿಯನೂ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನೂ ಆಗಿರುವ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಪಿತಾಮಹ ಭೀಷ್ಮ; ಹಾಗೆಯೇ ಆಚಾರ್ಯ ದ್ರೋಣ ಮತ್ತು ಶಾರದ್ವತನ ಪುತ್ರ ಕೃಪ—ಈ ಹಿರಿಯರು ಎಲ್ಲರೂ ಹೇಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾರೋ ಹಾಗೆಯೇ ಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ವಿಧಿಸೋಣ.
Verse 17
सम्मन्त्रय चाशु गच्छाम: साधनार्थ महीपते: । किं च नः पाण्डवै: कार्य हीनार्थवलपौरुषै:
ನಾವು ಪರಸ್ಪರ ಸಮಾಲೋಚನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ರಾಜ ವಿರಾಟನನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ತಕ್ಷಣ ಹೊರಡಬೇಕು. ಪಾಂಡವರಿಂದ ನಮಗೆ ಏನು ಕೆಲಸ? ಅವರು ಧನ, ಬಲ, ಪೌರುಷ—ಮೂರಲ್ಲಿಯೂ ಹೀನರು.
Verse 18
अत्यन्तं वा प्रणष्टास्ते प्राप्ता वापि यमक्षयम् । यामो राजन् निरुद्धिग्ना विराटनगरं वयम् | आदास्यामो हि गास्तस्य विविधानि वसूनि च
ರಾಜನೇ! ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಾಣೆಯಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಯಮನ ನಿವಾಸವನ್ನೇ ಸೇರಿರಲಿ—ನಾವು ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲದೆ ವಿರಾಟನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಣ. ಅಲ್ಲಿ ವಿರಾಟನ ಹಸುಗಳನ್ನೂ ಅವನ ನಾನಾವಿಧ ಧನಸಂಪತ್ತನ್ನೂ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ.
Verse 19
वैशम्पायन उवाच ततो दुर्योधनो राजा वाक्यमादाय तस्य तत् | वैकर्तनस्य कर्णस्य क्षिप्रमाज्ञापपत् स्वयम्
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದರು—ಆಮೇಲೆ ರಾಜ ದುರ್ಯೋಧನನು ಸೂತಪುತ್ರ ಕರ್ಣನ ಆ ಮಾತನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿ ತಾನೇ ತಕ್ಷಣ ಆಜ್ಞೆ ನೀಡಿದನು.
Verse 20
शासने नित्यसंयुक्त दःशासनमनन्तरम् | सह वृद्धैस्तु सम्मन्त्रय क्षिप्रं योजय वाहिनीम्
ಆಜ್ಞಾಪಾಲನೆಗೆ ಸದಾ ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರ ದುಃಶಾಸನನಿಗೆ ಅವನು ತಕ್ಷಣ—“ಹಿರಿಯರೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಲೋಚಿಸಿ ಬೇಗನೆ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸು” ಎಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು.
Verse 21
“जिधरसे आक्रमणका निश्चय हो, उसी ओर हम कौरव-सैनिकोंके साथ चलें। महारथी सुशर्मा भी त्रिगर्तोके साथ निश्चित दिशाकी ओर जायेँ और अपने समस्त बल (सेना) एवं वाहनोंको साथ ले लें
ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ದಾಳಿ ಮಾಡುವ ನಿರ್ಣಯವಾಗುತ್ತದೋ, ಆ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲೇ ನಾವು ಕೌರವ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಾಗುವೆವು. ಮಹಾರಥಿ ಸುಶರ್ಮನೂ ತ್ರಿಗರ್ತರೊಂದಿಗೆ ಆ ನಿಶ್ಚಿತ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೋಗಿ, ತನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬಲವನ್ನು—ಸೇನೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ವಾಹನಗಳನ್ನು—ಒಟ್ಟಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲಿ.
Verse 22
प्रागेव हि सुसंवीतो मत्स्यस्य विषयं प्रति । जघन्यतो वयं तत्र यास्यामो दिवसान्तरे । विषयं मत्स्यराजस्य सुसमृद्धं सुसंहता:
ಸರ್ವಸನ್ನದ್ಧನಾಗಿ ಸುಶರ್ಮ ಮೊದಲು ಮತ್ಸ್ಯ ದೇಶದ ಮೇಲೆ ಮುಂದುವರಿಯಲಿ. ನಂತರ ನಾವು ಒಂದು ದಿನ ತಡವಾಗಿ ಹಿಂಬದಿಯಿಂದ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಏಕತೆಯಿಂದ, ಮತ್ಸ್ಯರಾಜನ ಸಮೃದ್ಧ ರಾಜ್ಯದ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ.
Verse 23
यथोद्देश॑ च गच्छाम: सहितास्तत्र कौरवै: । सुशर्मा च यथोद्दिष्टं देशं यातु महारथ: । त्रिगर्ती: सहितो राजा समग्रबलवाहन:
ಯೋಜನೆಯಂತೆ ನಾವು ಕೌರವರೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಸಾಗೋಣ. ಮಹಾರಥಿ ಸುಶರ್ಮನೂ ಅವನಿಗೆ ನಿಗದಿಯಾದ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಲಿ. ತ್ರಿಗರ್ತರ ರಾಜನು ತನ್ನ ಸಮಗ್ರ ಸೇನಾಬಲ ಮತ್ತು ವಾಹನಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಟ್ಟಾಗಿ ವಿರಾಟನಗರದತ್ತ ಕದನಯಾತ್ರೆ ಮಾಡಲಿ; ಬೇಗನೆ ಗೋಪಾಲರನ್ನು ತಲುಪಿ ಅಲ್ಲಿ ಇರುವ ಅಪಾರ ಸಂಪತ್ತು—ಅಂದರೆ ಮಹಾ ಗೋಸಂಪತ್ತನ್ನು—ಕಬಳಿಸಲಿ.
Verse 24
गवां शतसहस्राणि श्रीमन्ति गुणवन्ति च । वयमप्यनुगृह्नीमो द्विधा कृत्वा वरूथिनीम्,“फिर हमलोग अपनी सेनाको दो टुकड़ोंमें बॉँटकर उनकी लाखों सुन्दर तथा गुणवती गौओंका अपहरण करेंगे”
ಅಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಹಸುಗಳಿವೆ—ಸಮೃದ್ಧವೂ ಗುಣವಂತವೂ. ನಾವೂ ಇದನ್ನು ಅವಕಾಶವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋಣ; ನಮ್ಮ ಸೇನೆಯನ್ನು ಎರಡು ದಳಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿ, ಆ ಸುಂದರ, ಉತ್ತಮ ಜಾತಿಯ ಹಸುಗಳನ್ನು ಅಪಹರಿಸೋಣ.
Verse 25
वैशग्पायन उवाच ते सम गत्वा यथोद्दिष्टां दिशं वल्लेमहीपते । संनद्धा रथिन: सर्वे सपदाता बलोत्कटा:
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು—ಪ್ರಿಯ ಮಹಾರಾಜನೇ! ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಮುಂಚೆಯೇ ನಿಗದಿಯಾದ ದಿಕ್ಕಿನತ್ತ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹೊರಟರು. ರಥಿಕರೂ ಪಾದಾತಿಗಳೂ—ಎಲ್ಲರೂ—ಕವಚಾಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸನ್ನದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು; ಬಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಬಲರು, ಪರಾಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಉಗ್ರರು.
Verse 26
प्रति वैरं चिकीर्षन्तो गोषु गृद्धा महाबला: । आदातु गा: सुशर्माथ कृष्णपक्षस्य सप्तमीम्
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು—ಮಹಾರಾಜನೇ! ಹಳೆಯ ವೈರಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕಾರ ಮಾಡುವ ಬಯಕೆಯಿಂದಲೂ, ಹಸುಗಳ ಮೇಲಿನ ಲೋಭದಿಂದಲೂ, ಆ ಮಹಾಬಲ ತ್ರಿಗರ್ತ ಯೋಧರು ಗೋಗಳನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಿದ್ಧರಾದರು. ಮುಂಚೆಯೇ ನಿಗದಿಯಾದ ಯೋಜನೆಯಂತೆ ಸುಶರ್ಮನು ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ಸಪ್ತಮಿಯಂದು ವಿರಾಟನ ಗೋಸಂಪತ್ತನ್ನು ಅಪಹರಿಸಲು ಹೊರಟನು.
Verse 27
अपरे दिवसे सर्वे राजन् सम्भूय कौरवा: । अष्टम्यां ते न्यगृह्लन्त गोकुलानि सहस्रश:,राजन! फिर दूसरे दिन अष्टमीको दूसरी ओरसे सब कौरवोंने मिलकर धावा किया और गौओंके सहस्रों झुंडोपर अधिकार जमा लिया
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು—ಮುಂದಿನ ದಿನ, ಓ ರಾಜನೇ, ಎಲ್ಲ ಕೌರವರು ಒಂದಾಗಿ ಅಷ್ಟಮೀ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಗೋಪಾಲರ ಗೋಕುಲಗಳ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿ ಸಾವಿರಾರು ಹಸುಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡರು।
Verse 29
इस प्रकार श्रीमह्याभारत विराटपर्वके अन्तर्गत गोहरणपर्वमें गुप्तचर भेजनेके विषयमें कृपाचार्यवचनसम्बन्धी उनतीसवाँ अध्याय पूरा हुआ
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಮಹಾಭಾರತದ ವಿರಾಟಪರ್ವಾಂತರ್ಗತ ಗೋಹರಣಪರ್ವದಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತಚರರನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಕೃಪಾಚಾರ್ಯರ ಉಪದೇಶಸಂಬಂಧಿಯಾದ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।
Verse 30
इति श्रीमहाभारते विराटपर्वणि गोहरणपर्वणि दक्षिणगोग्रहे सुशर्माभियाने त्रिंशोडध्याय:
ಇತಿ ಶ್ರೀಮಹಾಭಾರತದ ವಿರಾಟಪರ್ವದಲ್ಲಿ ಗೋಹರಣಪರ್ವಾಂತರ್ಗತ ದಕ್ಷಿಣ ಗೋಗ್ರಹಣ ಹಾಗೂ ಸುಶರ್ಮಾಭಿಯಾನ ವಿಷಯಕ ಮுப்பತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।
Frequently Asked Questions
The implicit dilemma is how to uphold a vow of anonymity while responding to a public security crisis: the Pandavas must aid the host kingdom without prematurely disclosing identity or violating the conditions of ajñātavāsa.
Effective dharma is contextual: leadership requires timely protection of communal resources, and personal discipline may demand concealed competence—acting decisively without seeking recognition.
No explicit phalaśruti appears here; the chapter functions as narrative causation and logistical framing, preparing the ethical and strategic conditions for subsequent events in the Virāṭa-parva.
Read Mahabharata in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.