Shloka 3
Divākara-prasāda and the Establishment of Akṣaya-anna
Sūrya’s Favor and Inexhaustible Provision
इस प्रकार श्रीमह़्ा भारत वनपवकि अन्तर्गत अरण्यपर्वमें काम्यकवनप्रवेशविषयक तीसरा अध्याय पूरा हुआ,एवंगते विदुर यदद्य कार्य पौराश्न मे कथमस्मान् भजेरन् । ते चाप्यस्मान् नोद्धरेयु: समूलां- स्तत्त्वं ब्रूया: साधुकार्याणि वेत्सि विदुर! ऐसी दशामें अब हमारा जो कर्तव्य हो वह बताओ। ये पुरवासी कैसे हमलोगोंसे प्रेम करेंगे। तुम ऐसा कोई उपाय बताओ जिससे वे पाण्डव हमलोगोंको जड़-मूलसहित उखाड़ न फेंके। तुम अच्छे कार्योको जानते हो। अतः हमें ठीक-ठीक कर्तव्यका निर्देश करो
evaṃgate vidura yad adya kāryaṃ paurāś ca me katham asmān bhajeran | te cāpy asmān noddhareyuḥ samūlāṃs tattvaṃ brūyāḥ sādhu-kāryāṇi vetsīti ||
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಹೇಳಿದರು—“ವಿದುರನೇ! ವಿಷಯ ಇಷ್ಟರವರೆಗೆ ಬಂದಿರುವಾಗ, ಈಗ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ಪೌರರು ನಮ್ಮತ್ತ ಹೇಗೆ ಸೌಹಾರ್ದ ತೋರಬೇಕು? ಹಾಗೆಯೇ ಅವರು (ಪಾಂಡವರು) ನಮ್ಮನ್ನು ಬೇರು-ಕೊಂಬೆಯೊಡನೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಿತ್ತುಹಾಕದಂತೆ ಮಾಡುವ ಉಪಾಯವನ್ನು ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳು. ನೀನು ಸತ್ಕಾರ್ಯ ಮತ್ತು ನೀತಿಯನ್ನು ತಿಳಿದವನು; ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಯೋಗ್ಯ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಉಪದೇಶಿಸು।”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
In crisis, one should seek truthful counsel grounded in dharma and prudent action—especially regarding how to regain public trust and avoid unjust, destructive outcomes.
A speaker, addressing Vidura, asks for clear guidance on what should be done in the present predicament: how to win the citizens’ goodwill and how to prevent the Pāṇḍavas from destroying them completely.