Shloka 17
गौएँ, काँसीके दुग्धपात्र, वस्त्राभूषणोंसे विभूषित और सम्पूर्ण मनोवाञ्छित गुणोंसे युक्त कन्याएँ, नाना प्रकारके यान, विचित्र भवन, भूमि, वस्त्र, सुवर्ण, वाहन, घोड़े, मतवाले हाथी, शय्या, शिबिकाएँ, सजे-सजाये रथ तथा घरमें जो कोई भी श्रेष्ठ वस्तु और महान् धन हो, वह सब ब्राह्मणोंको देने चाहिये। स्त्री-पुत्रोंसहित अपने शरीरको भी उनकी सेवामें लगा देना चाहिये ।। श्रद्धया परया युक्त क्रमशस्तस्य पारग: । शक्तित: सुमना हृष्ट: शुश्रुषुरविकल्पक:
śraddhayā parayā yuktaḥ kramaśas tasya pāragaḥ | śaktitaḥ sumanā hṛṣṭaḥ śuśrūṣur avikalpakaḥ ||
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದರು—ಗೋವುಗಳು, ಕಾಶಿಯ ಹಾಲಿನ ಪಾತ್ರೆಗಳು, ವಸ್ತ್ರಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಮನೋವಾಂಛಿತ ಗುಣಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ ಕನ್ಯೆಗಳು; ನಾನಾವಿಧ ವಾಹನಗಳು, ವಿಚಿತ್ರ ಭವನಗಳು, ಭೂಮಿ, ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಸುವರ್ಣ, ವಾಹನಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ಮದಿಸಿದ ಆನೆಗಳು, ಹಾಸಿಗೆಗಳು, ಶಿಬಿಕೆಗಳು (ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಗಳು), ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ರಥಗಳು—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಯಾವುದೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಸ್ತು ಮತ್ತು ಮಹತ್ತಾದ ಸಂಪತ್ತನ್ನೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು. ಪತ್ನಿ-ಪುತ್ರರೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನೂ ಅವರ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ನಿಯೋಜಿಸಬೇಕು. ಪರಮ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ ಅವನು ಕ್ರಮಕ್ರಮವಾಗಿ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯದ ಪಾರ ತೀರವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾನೆ; ಯಥಾಶಕ್ತಿ, ಪ್ರಸನ್ನಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಹರ್ಷಿತನಾಗಿ, ಸೇವಾಪರನಾಗಿ, ಸಂಶಯರಹಿತನಾಗಿ ಇರುತ್ತಾನೆ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
To practice dāna and service with supreme faith and unwavering resolve—progressing steadily, giving according to one’s capacity, and remaining cheerful and devoted rather than hesitant or calculating.
Vaiśaṃpāyana describes an ideal of meritorious giving: a comprehensive offering of valuable possessions (and even personal service with one’s family) to brāhmaṇas, framed as a disciplined, step-by-step pursuit carried out with faith and steadfastness.