Shloka 25
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
सुहोत्रं चैवातिथिनं मृतं सूंजय शुश्रुम । यस्मिन् हिरण्यं ववृषे मघवा परिवत्सरम्
su-hotram caivātithinaṁ mṛtaṁ sṛñjaya śuśruma | yasmin hiraṇyaṁ vavṛṣe maghavā parivatsaram ||
ವಾಯು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಸೃಂಜಯನೇ! ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ರಾಜ ಸುಹೋತ್ರನೂ ಮರಣ ಹೊಂದಿದನೆಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ. ಅವನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಘವಾನ್ ಇಂದ್ರನು ಒಂದು ವರ್ಷಪೂರ್ತಿ ಚಿನ್ನದ ಮಳೆಯನ್ನೇ ಸುರಿಸಿದ್ದನು।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical ideal that honoring guests (atithi-satkara) is a royal and dharmic virtue that brings extraordinary merit—so much so that it is portrayed as attracting divine blessing (Indra’s shower of gold).
Vāyu addresses Sṛñjaya and reports the death of King Suhotra, recalling Suhotra’s famed hospitality and the miraculous prosperity associated with his reign, symbolized by Indra raining gold for a year.