Previous Verse
Next Verse

Shloka 72

Droṇa-parva Adhyāya 94: Sātyaki–Sudarśana Yuddha (सात्यकि–सुदर्शन युद्ध)

गिरे: शिखरज: श्रीमान्‌ सुशाख: सुप्रतिछ्तित:

gireḥ śikharajaḥ śrīmān suśākhaḥ supratiṣṭhitaḥ

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದರು—ಅವನು ಪರ್ವತಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಭವ್ಯ ವೃಕ್ಷದಂತೆ; ಶ್ರೀಮಂತನು, ಅನೇಕ ಬಲಿಷ್ಠ ಶಾಖೆಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿದವನು, ದೃಢಮೂಲಗಳಿಂದ ಸುಪ್ರತಿಷ್ಠಿತನು.

गिरेःof the mountain
गिरेः:
Adhikarana
TypeNoun
Rootगिरि
FormMasculine, Genitive, Singular
शिखरजःborn from a peak / peak-born
शिखरजः:
Karta
TypeAdjective
Rootशिखरज
FormMasculine, Nominative, Singular
श्रीमान्splendid, illustrious
श्रीमान्:
Karta
TypeAdjective
Rootश्रीमत्
FormMasculine, Nominative, Singular
सुशाखःhaving good branches / well-branched
सुशाखः:
Karta
TypeAdjective
Rootसुशाख
FormMasculine, Nominative, Singular
सुप्रतिष्ठितःwell-established, firmly set
सुप्रतिष्ठितः:
Karta
TypeAdjective
Rootसुप्रतिष्ठित
FormMasculine, Nominative, Singular

संजय उवाच

S
Sañjaya
M
mountain (giri)
M
mountain peak (śikhara)
T
tree (implied by suśākhaḥ)

Educational Q&A

Through a nature-simile (a well-rooted, many-branched tree on a mountain summit), the verse highlights firmness, established strength, and dignified presence—qualities expected of a leading warrior or commander who remains steady amid crisis.

Sañjaya is describing a prominent figure on the battlefield using elevated poetic imagery, emphasizing that the person stands secure and impressive—like a majestic, firmly rooted tree rising from a mountain peak.